Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 października 2007 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych

1441 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 12 paêdziernika 2007 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystoÊci substancji dodatkowych2)

do oznaczania parametrów w∏aÊciwych dla substancji riów czystoÊci, wymagaƒ dotyczàcych pobierania pródodatkowych. bek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci do oznaczania parame- § 2. Specyfikacje ikryteria czystoÊci substancji do- trów w∏aÊciwych dla poszczególnych dozwolonych datkowych okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. substancji dodatkowych, poszczególnych substancji pomagajàcych wprzetwarzaniu oraz zawartoÊci zanie- § 3. Wymagania dotyczàce pobierania próbek czyszczeƒ (Dz. U. z 2003 r. Nr 59, poz. 530, z 2004 r. i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´do- Nr 94, poz. 934 oraz z 2005 r. Nr 58, poz. 511). wej kontroli ˝ywnoÊci do oznaczania parametrów w∏a- Êciwych dla substancji dodatkowych okreÊla za∏àcznik § 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie nr 2 do rozporzàdzenia. 14 dni od dnia og∏oszenia. § 4. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Zdrowia zdnia 23 grudnia 2002 r. wsprawie specyfikacji, kryte- Minister Zdrowia: w z. B. Piecha ——————— 18) dyrektywy Komisji 2006/33/WE zdnia 20 marca 2006 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 95/45/WE wzakresie ˝ó∏cieni pomaraƒczowej FCF (E110) iditlenku tytanu (E171) (Dz. Urz. UE L 82 z21.03.2006, str. 10); 19) dyrektywy Komisji 2006/128/WE zdnia 8 grudnia 2006 r. zmieniajàcej ipoprawiajàcej dyrektyw´ 95/31/WE ustanawiajàcà szczególne kryteria czystoÊci dotyczàce substancji s∏odzàcych stosowanych w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. UE L 346 z09.12.2006, str. 6); 20) dyrektywy Komisji 2006/129/WE zdnia 8 grudnia 2006 r. zmieniajàcej ipoprawiajàcej dyrektyw´ 96/77/WE ustanawiajàcà szczególne kryteria czystoÊci dla dodatków do Êrodków spo˝ywczych innych ni˝ barwniki i substancje s∏odzàce (Dz. Urz. UE L 346 z09.12.2006, str. 15).

aiwordZ artsiniM ainezdàzropzor od ikinzcà∏aZ )1441 .zop( .r 7002 akinreizdêap 21 aindz 1 rn kinzcà∏aZ

Metale ciężkie

3. E 421 MANNITOL

1) Mannitol

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. Chromatografia cienkowarstwowa D. Skręcalność właściwa

E.pH

Czystość

Ubytek po suszeniu Cukry redukujące Cukry ogółem Popiół siarczanowy Chlorki

Siarczany

Nikiel

Ołów

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

D-mannitol

Mamnitol jest produkowany przez katalityczne uwodomienie roztworów zawierających glukozę i/albo fruktozę

D-mannitol

200-711-8

CHO: 182,2 Zawiera nie mniej niż 96% D-mannitolu i nie więcej niż 102% w suchej masie

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w ctanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

Pomiędzy 164 *C a 169 *C

Wynik pozytywny

[a]? : + 23* do + 25? (roztwór boranu) Pomiędzy 5,0 a 8,0

Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH

Nie więcej niż 0,3% (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza)

Nie więcej niż 1% (jako glukoza)

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 70 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 2 mę/kg

Nie więcej niż I mg/kg

2) Mannitol otrzymywany w wyniku fermentacji

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

D-mannitol

Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxu w warunkach tlenowych

D-manmnitol

200-711-8

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. Chromatografia cienkowarstwowa D. Skręcalność właściwa

E. pH

Czystość

Arabitol

Ubytek po suszeniu Cukry redukujące

Cukry ogółem

Popiół siarczanowy Chlorki

Siarczany

Ołów

Bakterie tlenowe mezofilne Bakterie z grupy coli Salmonella

E. Coli

Staphylococcus aureus Pseudomonas aeruginosa Pleśnie

Drożdże

4. E950 ACESULFAM K

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

CHi«05 182,2 Nie mniej niż 99% w suchej masie

Biały, bczwonny, krystaliczny proszek

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

Pomiędzy 164 *C a 169 9C Wynik pozytywny la]o? : + 23? do + 259 (roztwór boranu) Pomiędzy 5,0 a 8,0

Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH

Nie więcej niż 0,3%

Nie więcej niż 0,3% (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza) Nie więcej niż 1% (jako glukoza) Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 70 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10*/g

Nieobecne w 10g

Nieobecne w 10g

Nieobecne w 10g

Nieobecne w ł0g

Nieobecne w 10g

Nie więcej niż 100/g

Nie więcej niż 100/g

Acesulfam potasu, sół potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3oksatiazyno-4-onu

Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-1(3H)-on-2,2-ditlenku

259-715-3

C.H+KNO,S

201,24

Nr 199

14249

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Absorpcja w ultrafiolecie

C. Dodatni wynik próby na obecność potasu

D. Próba strąceniowa

Czystość

Ubytek po suszeniu Zanieczyszczenia organiczne Fluorki

Ołów

5.E951 ASPARTAM

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy pH

Przepuszczalność

Skręcalność właściwa

Arsen

Zawiera nie mniej niż 99% C,H+KNO,S w bezwodnej masie

Bezwonny, biały, krystaliczny proszek. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Maksimum 227 + 2 nm dla roztworu 10 mg w 1.000 ml wody

Wynik pozytywny (badanie pozostałości otrzymanej przez spalanie 2 g próbki) Do roztworu zawierającego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody

dodać kilka kropli 10% roztworu heksaazotynokobaltanu sodu. Wytrąca się żółty osad.

Nie więcej niż 1% (105*C, 2 godziny) Wynik pozytywny dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny

Ester N-L-a-(Aspartylo-L-fenyloalanino-|-metyłowy); Ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(a-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego

245-261-3

E 951

CuHisNz05

294,31

Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% CuHuN2O; w bezwodnej masie

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek posiadający słodki smak. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Słabo rozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Nie więcej niż 4,5% (105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę

Pomiędzy 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125)

Przepuszczalność 1% roztworu w 2N kwasie chlorowodorowym, mierzona w Icm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru, stosując 2N kwas chlorowodorowy jako próbkę referencyjną, jest nie mniejsza

niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022

[a]n* : +14,59 do +16,50

Mierzona w roztworze 4:100/15 N kwasu mrówkowego, w ciągu 30 min po przygotowaniu roztworu próbki.

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ołów Metale ciężkie

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy (diketopiperazyna)

6. E952 KWAS CYKLAMINOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczałność

B. Próba strąceniowa

Czystość

Ubytek po suszeniu Selen

Ołów

Metale ciężkie

Arsen Cykloheksyloamina Dicykloheksyloamina

Anilina

7. E 952 CYKLAMINIAN SODU Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1,5% w przeliczeniu na suchą masę

Kwas cykloheksyłosulfaminowy, cykłaminian

Kwas cykloheksanosulfamowy, kwas cykloheksyłoaminosulfonowy

202-898-1

E 952 CH„»NO:S 179,24

Kwas cyklobeksylosulfaminowy zawiera nie mniej niż 98% i nie więcej niż ekwiwalent 102% CeHiNO;S, w przeliczeniu na bezwodną masę

Praktycznie bezbarwny, biały, krystaliczny proszek o słodko-kwaśnym smaku. Około 40 razy słodszy od sacharozy

Rozpuszczalny w wodzie i etanolu 2% roztwór zakwasić kwasem chlorowodorowym, dodać ! ml około | molowego wodnego roztworu chlorku baru i przesączyć w przypadku zmętnienia lub

wytrącenia się osadu. Do klarownego roztworu dodać 1 mi 10% roztworu azotynu sodu. Powstaje biały osad

Nie więcej niż 1% (105 ?C, 1 godzina)

Nie więcej niż 30mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Cyklaminian, sól sodowa kwasu cyklaminowego

Cykloheksanosulfaminian sodu, Cykloheksylosulfaminian sodu

205-348-9

Nr 199

14250

Numer "E" Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Selen

Arsen

Ołów

Metale ciężkie Cykloheksyloamina Dicykloheksyloamina

Anilina

8. E 952 CYKLAMINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Selen

Arscn

E 952 CcHNNaO;S i diwodzian: CH,NNaO:S x 2H;0

201,22 w przeliczeniu na formę bczwodną 237,22 w przeliczeniu na formę uwodnioną

Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% w suchej masie, dla diwodzianu: nie mniej niż 84% w suchej masie

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy

Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 *C, 1 godzina) Nie więcej niż 15,2% (105 *C, 2 godziny) dła diwodzianu

Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Cyklaminian, sól wapniowa kwasu cyklaminowego

Cykloheksanosulfaminian wapnia, Cykloheksylosulfaminian wapnia 205-349-4

E 952

CHxCaN;O5S; x 2H,0

432,57

Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% w suchej masie

Białe, bezbarwne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 *C, 1 godzina) Nie więcej niż 8,5% (140 *C, 4 godziny) dla diwodzianu

Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ołów

Metale ciężkie Cykloheksyloamina Dicykloheksyloamina

Anilina

9. E953 IZOMALT

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia cienkowarstwowa

Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy D-Mamnitol D-Sorbitol

Cukry redukujące Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie (jako Pb)

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Uwodomiona izomaltułoza, uwodomiona palatynoza

Izomalt jest mieszaniną mono- i disacharydów, których głównymi składnikami są disacharydy:

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) i 1-0-a-D-Głukopiranozylo-Dmannitol, diwodzian (1,1-GPM)

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol: ChHx0 1-0-a-D-Glukopiranozylo-Dmannitol, diwodzian: CeHx0,, x 2H;0

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,32 1-0-a-D-Glukopiranozylo-D-mannitol, diwodzian: 380,32

Zawiera nie mniej niż 98% uwodornionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86% mieszaniny 6-0-a-D-glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-0-a-Dglukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu oznaczonych w bezwodnej masie

Bczwonna, biała, lekko higroskopijna krystaliczna masa

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu Wykonać badanie techniką chromatografii cienkowarstwowej, przy użyciu płytki

pokrytej odpowiednio 0,2 mm warstwą żelu krzemionkowego do chromatografii Podstawowymi plamami na chromatogramie są: 1,1-GPM i 1,6-GPS.

Nie więcej niż 7% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,05% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3%

Nie więcej niż 6%

Nie więcej niż 0,3% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

10. E 954 SACHARYNA” - stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

3-0ksy-2,3-dihydrobenzo(d)isotiazol-1,1-ditlenek

201-321-0

Nr 199

14251

Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Zakres temperatur topnienia Arsen

Selen

Ołów

Metale ciężkie

Popiół siarczanowy

Kwas benzoesowy i salicylowy

orto-Toluenosulfonamid para-Toluenosulfonamid para-Sulfonamid kwasu benzoesowego

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

E 954

CHsNO;S

183,18

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% CzHsNO;S w bezwodnej masie

Białe kryształy albo biały krystaliczny proszek, bczwonny lub o mdłym zapachu,

posiadający słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 *C, 2 godziny)

Od 226 *C do 230 *C

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1 molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nicobecne

E 954 SACHARYNA? - stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

3-oksy-2,3-dibydrobenzo-(d)-izotiazolo-1, |-ditlenck

201-321-0

CHsNO;S

183,18

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% C,H;NO;S w postaci bezwodnej Białe kryształy albo biały krystaliczny proszek, bezwonny lub o delikatnym

aromatycznym zapachu, posiadający słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu

Ubytek po suszeniu Zakres temperatur topnienia Popiół siarczanowy

Kwas benzoesowy i salicylowy

o-Toluenosulfonamid

p-Tolucnosulfonamid

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego

Substancje łatwo ułegające zwęglaniu

Arsen

Selen

Ołów

Nie więcej niż 1% (105 *C, 2 godziny)

Od 226 *C do 230 *C

Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę

Do 10 mł roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około | molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

11. E 954 SACHARYNIAN SODU” — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Arsen

Selen

Ołów

Metale ciężkie

Kwas benzoesowy i salicylowy

orto- Toluenosulfonamid

Sacharyna, sól sodowa sacharyny

O-Benzosulfimid sodowy, sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, oksybenzisosulfonazol, sól sodowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, diwodzian

204-886-1

E 954

C;HuNNaO;S x 2H;0

241,19

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% C;H4NNaO;S w bezwodnej masie Białe kryształy albo biały drobny krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych

roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 15% (120 9C, 4 godziny)

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

Do 10 mi roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1 molowego wodnego roztworu chlorku

żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nr 199

14252

para-Toluenosulfonamid para-Sulfonamid kwasu benzoesowego

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobecne

E 954 SACHARYNIAN SODU?” — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas benzocsowy i salicylowy

o-Toluenosulfonamid p-Tolucnosulfonamid

p-Sulfonamid kwasu benzocsowego Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

Aresen Selen

Ołów

Sacharyna, sól sodowa sacharyny

O-Benzosulfimid sodowy, sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, oksybenzisosulfonazol, dihydrat soli sodowej 1,2-benzizotiozolin-3-0n-1, |-dioksydu

204-886-1

CzH«NNaO;S x 2H;0

241,19

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% bezwodnego CH4NNaO;S

Białe kryształy albo biały drobny krystaliczny proszek, bczwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo

rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 15% (120 5C, 4 godziny)

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około | molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

12. E 954 SACHARYNIAN WAPNIA” — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Sacharyna, sól wapniowa sacharyny

O-Benzosulfimid wapnia, sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, sól wapniowa 1,2-benzisotiazolino-3-onu 1, |-ditlenku, uwodniona (2:7)

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Arsen

Selen

Ołów

Metale ciężkie

Kwas benzocsowy i salicylowy

orto-Toluenosulfonamid para-Toluenosulfonamid para-Sulfonamid kwasu benzocsowego

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

229-349-0

E 954 CuH+CaN;05S; x 3'4H;0 467,48

Nie mniej niż 95% C,.H;CaN>O5S; w bczwodnej masie

Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach.

Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 13,5% (120 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około I molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobecne

E 954 SACHARYNIAN WAPNIA? — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

Czystość

Sacharyna, sól wapniowa sacharyny

O-Benzosulfimid wapnia, sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, Uwodniona (2:7) sól wapniowa 1,2-benzizotiazolin-3-on- 1, I -dioksydu

229-349-9

CuH:CaN;O,S; x 3 /H;0

467,48

Nie mniej niż 95% bezwodnego C,„H;CaN;OsS>

Białe kryształy albo biały, krystaliczny, drobny proszek, bezwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo

rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy slodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Nr 199

14253

Ubytek po suszeniu

Kwas benzoesowy i salicylowy

0-Tołuenosulfonamid p-Toluenosulfonamid

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Arsen

Selen

Ołów

Nie więcej niż 13,5% (120 *C, 4 godziny)

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około | molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nic pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mę/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobccne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

13. E 954 SACHARYNIAN POTASU! -— stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Arsen

Selen

Ołów

Metale ciężkie

Kwas benzoesowy i salicylowy

orto- Toluenosulfonamid para-Toluenosulfonamid para-Sulfonamid kwasu benzoesowego

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

Sacharyna, sól potasowa sacharyny

O-Benzosulfimid potasu, _-er sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, sół potasowa 1-ditlenku 1,2benzisotiazolino-3-onu-1, diwodzian

E 954

CH.KNO;S x H;0

239,77

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% C7H4KNO;S w bezwodnej masie Białe kryształy albo biały krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu,

posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 8% (120 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Do 10 mi roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około ] molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobecne

E 954 SACHARYNIAN POTASU? - stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas benzoesowy i salicylowy

0-Toluenosulfonamid p-Toluenosulfonamid

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Arsen

Selen

Ołów

Sacharyna, sól potasowa sacharyny

O-Benzosulfimid potasu, sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzizosulfonazolu, monohydrat soli potasowej 1,2-beznizotiazolin-3-0n-1,|-dioksydu

CHiKNO5S x H20

239,77

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% bezwodnego C;HAKNO;S

Białe kryształy albo biały, krystaliczny, drobny proszek, bezwonny lub o mdłym

zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 8% (120 *C, 4 godziny)

Do 10 mł roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 kropie około I molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

14. E 955 SUKRALOZA” - stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

4,1',6'-Trichlorogalaktosacharoza

1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-f-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-a-Dgalaktopiranozyd

259-952-2

Cin His CI3Oz 397,64

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % CuHisChO;, w przeliczeniu na bezwodną masę

Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej

Nr 199

14254

Identyfikacja A. pH 10 % roztworu

B. Rozpuszczalność

C. Absorpcja w podczerwieni

D. Chromatografia cienkowarstwowa

E. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

Ołów

Inne chlorowane disacharydy Chlorowane monosacharydy Tlenek trnifenylofosfanu

Metanol

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu Słabo rozpuszczalny w octanie etylu

Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksimum przy podobnych długościach fali jak w widmie odniesienia otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca odniesienia.

Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rfco główna plama roztworu standardowego A przywołanego w teście na inne chłorowane disacharydy. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca odniesienia sukralozy w 10 ml metanolu.

[a]?p: +84,0? do +87,5? w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór) p

Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,7 %

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 150 mg/kg

Nie więcej niż 0,1 %

E 955 SUKRALOZA? — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Absorpcja w podczerwieni

C. Chromatografia cienkowarstwowa

D. Skręcalność właściwa

4,1',6'-Trichlorogalaktosacharoza

1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-f-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksya-D-galaktopiranozyd

259-952-2

Cn His ChOx 397,64

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C„HsChHO:, w przeliczeniu na bezwodną masę

Praktycznie bczwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i ctanolu Słabo rozpuszczalny w octanie etylu

Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksimum przy podobnych długościach fali jak w widmie odniesienia otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca odniesienia.

Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf'co główna plama roztworu standardowego A przywołanego w teście na inne chlorowane disacharydy. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca odniesienia sukralozy w 10 mł metanolu.

[a]?p: +84,0? do +87,59 w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór)

Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

Inne chlorowane disacharydy Chlorowane monosacharydy Tlenek trifenylofosfanu Metanol

Ołów

15. E 957 TAUMATYNA Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E" Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Węglowodany Popiół siarczanowy Glin

Arsen

Ołów

Wymagania mikrobiologiczne

Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,7 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 150 mg/kg

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż | mg/kg

Taumatyna jest otrzymywana przez wodną ekstrakcję (pH 2,5-4) osłonek owocu naturalnej odmiany Thaumatococcus daniellii (Benth) i składa się głównie z białek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielką ilością składników roślinnych, pochodzących z surowca

258-822-2

E 957

Polipeptyd składający się z 207 aminokwasów

Taumatyna I 22209 Taumatyna II 22293

Nie mniej niż 16% azotu w suchej masie, co odpowiada nie mniej niż 94% białek

(N x 5,8)

Bczwonny, kremowy proszek o intensywnie słodkim smaku. Około 2.000 do 3.000 razy słodszy od sacharozy

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie

Nie więcej niż 9% (105 ?C do stałej masy)

Nie więcej niż 3% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych: maksymalnie 1 000/g E. coli: nieobecne w 1 g

16. E959 NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALKONU

Nazwy synonimowe

Neohesperydyny dihydrochalkon, NHDC, hesperetyny dihydrochalkon-4', neohesperydozyd, nechesperydyna DC

Nr 199

14255

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Maksimum absorpcji w ultrafiolecie C. Test Neu

Czystość

Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Metale ciężkie

2-0-a-L-ramnopiranozylo-4'-B-D-glukopiranozyło-hesperytyny dihydrochalkon otrzymana przez katalityczne uwodomienie neohesperydyny

243-978-6

E 959

CuHxO0;s

612,6

Nie mniej niż 96% w bezwodnej masie

Szarawobiały, bezwonny, krystaliczny proszek o charakterystycznym, intensywnym słodkim zapachu. Około 1.000 do 1.800 razy słodszy od sacharozy

Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie

Od 282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 mi metanolu

Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w I ml metanolu, dodać I ml 1% metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasnożółty kolor

Nie więcej niż 11% (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

17. E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU" — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Transmitancja

C. Skręcałność właściwa

Aspartam-acesulfam Sól otrzymuje się przez ogrzewanie aspartamu i acesulfamu K, w stosunku około 2:1 (w/w) w roztworze o odczynie kwaśnym, a następnie krystalizację.

Potas oraz woda są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam.

Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu Lfenyloalanylo-2-metylo-L-a-asparaginowego

CuHnOsN;S 457,46

63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (forma kwaśna w suchej masie)

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w ctanolu

Transmitancja 1 % roztworu w wodzie oznaczona w | cm kuwecie przy 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, stosując wodę jako próbkę odniesienia, wynosi nie mniej niż 0,95, co odpowiada absorbancji nie większej niż około 0,022

[a]?p: +14,59 do +16,50

Czystość Ubytek po suszeniu Kwas 5-benzyło-3,6-diokso-2-piperazynooctowy

Ołów

Oznaczyć przy stężeniu 6,2 g w 100 mł kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymaną skręcalność właściwą podzielić przez 0,646 w celu skorygowania o zawartość aspartamu w sołi aspartamu i acesulfamu.

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż | mg/kg

E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU? — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Transmitancja

C. Skręcalność właściwa

Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy Ołów

Aspartam-acesulfam, sól aspartamowo-acesulfamowa

Sól otrzymuje się przez ogrzewanie aspartamu i acesulfamu K, w stosunku około 2:1 (w/w) w roztworze o odczynie kwaśnym, a następnie krystalizację. Potas oraz woda są eliminowane. Produkt jest bardziej stabiłny niż sam aspartam.

Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu Lfenyloalanylo-2-metylo-L-a-asparaginowego

CH»OsN;S 451,46

63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (forma kwaśna w suchej masie)

Biały, bezwoany, krystaliczny proszek

Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu

Transmitancja | % roztworu w wodzie oznaczona w 1 cm kuwecie przy 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, stosując wodę jako próbkę odniesienia, wynosi nie mniej niż 0,95, co odpowiada absorbancji nie większej niż około 0,022

[a]” p: +14,59 do +16,5?

Oznaczyć przy stężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymaną skręcałność właściwą podzielić

przez 0,646 w celu skorygowania o zawartość aspartamu w soli aspartamu i acesulfamu.

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż I mg/kg

18. E 965 (i) MALTITOL” — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

D-maltitol, uwodomiona maltoza

(a)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol

209-567-0

Nr 199

14256

Numer "E" Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy Cukry redukujące Chłorki

Siarczany

Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie

E 965(i) CnHxOn 344,31

Zawiera nie mniej niż 98% D-maltitolu CwHaxO1i w bezwodnej masie

Biały, krystaliczny proszek o słodkim smaku

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Od 148 *C do 151 *C

[a]o” : +105,5* do +108,5* (5% w/v roztwór)

Nie więcej niż 1% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,1% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

E 965 (i) MALTITOL? - stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

D-maltitol, uwodorniona maltoza

(a)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol 209-567-0

CzHx0u 344,31 Zawiera nie mniej niż 98% D-maltitolu ChHxO w bezwodnej masie

Biały, krystaliczny proszek o słodkim smaku

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu Od 148 *C do 151 *C

la]o*" : +105,5* do +108,5* (5% w/v roztwór)

Nie więcej niż 1% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Cukry redukujące Chlorki Siarczany

Nikieł

„Arsen

Ołów

Nie więcej niż 0,1% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

19. E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY” - stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Chromatografia cienkowarstwowa Czystość Zawartość wody Cukry redukujące Popiół siarczanowy Chlorki

Siarczany

Nikiel

Ołów

Uwodomiony syrop wysoko-maltozowo-glukozowy, uwodorniony syrop glukozowy

Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodomienie syropu glukozowego o dużej zawartości maltozy. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w formie stałej

Zawiera nie mniej niż 99% uwodornionych sacharydów ogółem w bezwodnej masie i nie mniej niż 50% maltitolu w bezwodnej masie

Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie roztwory lub białe, krystaliczne masy

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Wynik pozytywny

Nie więcej niż 31% (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza)

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 2 mgkg

Nie więcej niż 1 mg/kg

E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY? — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Uwodomiony syrop glukozowy o wysokiej zawartości maltozy, uwodomiony syrop glukozowy

Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodomionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowepo o dużej zawartości maltozy lub przez uwodornienie jego poszczególnych składników, a następnie ich zmieszanie, Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w formie stałej

Zawiera nie mniej niż 99% uwodornionych sacharydów ogółem w bezwodnej masie i nie mniej niż 50% maltitolu w bezwodnej masie

Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie płyny lub białe, krystaliczne masy

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Nr 199

14257

B. Chromatografia cienkowarstwowa Czystość

Zawartość wody

Cukry redukujące

Popiół siarczanowy

Chlorki

Siarczany

Nikiel

Ołów

Wynik pozytywny

Nie więcej niż 31% (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza)

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

20. E966 LAKTITOL' — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Skręcalność właściwa

Czystość Zawartość wody Inne polioie

Cukry redukujące Chlorki

Siarczany

Popiół siarczanowy Nikiel

Arsen

Ołów

Metałe ciężkie

Laktyt, aktozytol, iaktobiozyt

4-0-B-D-galaktopiranozylo-D-glucitol

209-566-5

E 966

CuHx01

344,32

Nie mniej niż 95% w suchej masie

Krystałiczny proszek o słodkim smaku lub bezbarwne roztwory. Produkty krystaliczne występują w formie bezwodnej, monowodzianów i diwodzianów

Dobrze rozpuszczalny w wodzie

ta]p”" : +13" do +16* w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór

wodny)

Krystaliczne produkty; nie więcej niż 10,5% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 2,5% w bezwodnej masie

Nie więcej niż 0,2% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

E 966 LAKTITOL? — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Skręcalność właściwa Czystość Zawartość wody Inne poliole

Cukry redukujące Chlorki

Siarczany

Popiół siarczanowy Nikiel

Arsen

Ołów

21. E967 KSYLITOL

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Numer "E"

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia

Laktyt, laktozytol, laktobiozyt

4-0-B-D-galaktopiranozylo-D-glucitol

209-566-5

CuH>0n 344,32 Nie mniej niż 95% w suchej masie

Krystaliczny proszek o słodkim smaku lub bezbarwne roztwory. Produkty krystaliczne występują w formie bezwodnej, monowodzianów i diwodzianów

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

[a]p*" : +13? do +16* w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór)

Krystaliczne produkty; nie więcej niż 10,5% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 2,5% w bezwodnej masie

Nie więcej niż 0,2% wyrażone jako głukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ksylitol

D-ksylitol 201-788-0

E 967

CsHnOs

152,15

Nie mniej niż 98,5% jako ksylitol w bezwodnej masie

Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny, o bardzo słodkim smaku

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Od 92 *C do 96 *C

Nr 199

14258

C. pH Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Cukry redukujące

Inne alkohole wielowodorotlenowe Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie

Chlorki

Siarczany

Od 5 do 7 (10% w/v roztwór wodny)

Nie więcej niż 0,5%. Wysuszyć 0,5 g próbki w próżni nad fosforem w temperaturze 60 *C przez 4 godziny

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,2% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

22. E 968 ERYTRYTOL -— stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Substancje redukujące

Rybitol i glicerol

Olów

Mczo-rytrytol, tetrahydroksybutan, crytryt

Uzyskany w wyniku fermentacji surowców węglowodanowych przy zastosowaniu bezpiecznych i stosowanych do celów spożywczych drożdży osmofilnych, jak Moniliella pollinis lub Trichosporonoides megachilensis, a następnie oczyszczony i wysuszony

1,2,3,4-Butanetetrol

205-737-3

CH1004 122,12 Nie mniej niż 99 % po wysuszeniu

Biała, bezwonna, niehigroskopijna, termostabilna substancja krystaliczna o słodyczy około 60-80 % sacharozy

Łatwo rozpuszczałny w wodzie, słabo w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym

119-123 9C

Nie więcej niż 0,2 % (70 *C, 6 godzin, w suszarce próżniowej) Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-głukozę

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

CZĘŚĆ H

Specyfikacje i kryteria czystości dla barwników

I. Ogólne specyfikacje dla laków glinowych barwników

Definicja

Substancje nierozpuszczalne w HCI

Substancje ulegające wyckstrahowaniu eterem

Laki glinowe są otrzymywane w wyniku reakcji barwników spełniających kryteria czystości określone w odpowiedniej specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu jest zazwyczaj świeżo przygotowywanym, niewysuszonym surowcem otrzymywanym w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z węglanem lub z wodorowęgłanem sodu lub wapnia lub z amoniakiem. Po uzyskaniu laku, produkt jest filtrowany, przemywany wodą i suszony. W końcowym produkcie może być również obecny nieprzercagowany tlenek glinu

Nie więcej niż 0,5% Nie więcej niż 0,2% (w warunkach neutralnych)

Znajdują zastosowanie szczegółowe kryteria czystości dla odpowiednich barwników

II. Szczegółowe kryteria czystości barwników

1. E 100 KURKUMINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Spektrometria

B. Zakres temperatur topnienia

CI Żółcień Naturalna 3, Żółcień Kurkumowa, Diferoil Metanu

Kurkumina jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami kurkumy, tj. ziemnych kłączy naturalnych odmian Curcuma longa L. W celu otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest oczyszczany przez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin; tj. barwiącego składnika (1,7-bis(4-hydroksy- 3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w różnych proporcjach. Mogą być obecne niewielkie iłości ołejków i żywic naturalnie występujących w kurkumie. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: octan etylu, aceton, dwutlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan

Dicynamoilometanowe

75300

207-280-5

1 1,7-Bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)- hepta-1,6-dien-3,5-dion

Il 1-(4-Hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dion III 1,7-Bis(4-hydroksyfenylo)hepta- l,6-dien-3,5-dion

I CwHzo0s

1 CwHu0s

IL CisH 604

L 368,39 IL. 338,39 III. 308,39

Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem E'*,„ 1.607 przy około 426 nm w etanolu

Pomarańczowożółty proszek

Maksimum w etanolu przy około 426 nm 179-182 *C

Nr 199

14259

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Rięć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Octan etylu Aceton n-butanol Nie więcej niż 50 mg/kg,

Metanol pojedynczo lub łącznie Etanol

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

2. E101() RYBOFLAWINA

Nazwy synonimowe Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Skręcalność właściwa

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Pierwszorzędowe aminy aromatyczne Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Laktoflawina

Izoalloksazyna

201-507-1

7,8-Dimetylo-10-( D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(p)pterydyno-2,4(3 H, 10H)-dion 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylojizoalloksazyna

CwHz»oN4Os

376,37

Zawiera nie mniej niż 98% w bezwodnej masie E"*jm 328 przy około 444 nm w roztworze wodnym

Krystaliczny proszek żółty do pomarańczowożółtego o słabym zapachu

Stosunek A:;s/A>e7 jest pomiędzy 0,31 i 0,33 w roztworze Stosunek Au/A>e; jest pomiędzy 0,36 i 0,39 wodnym

Maksimum w wodzie przy około 375 nm

[a]?*p pomiędzy -115* i -1409 w 0,05 N roztworze wodorotlenku sodu

Nie więcej niż 1,5% po suszeniu przez 4 godz. w 105 *C Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

3. E101(ii) RYBOFLAWINY-5'-FOSFORAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Skręcałność właściwa Czystość

Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Fosfor nieorganiczny

Dodatkowe substancje barwiące

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

4. E 102 TARTRAZYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Ryboflawiny-5 fosforan sodu

Niniejsza specyfikacja znajduje zastosowanie do ryboflawiny -5 fosforanu łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny i difosforanu ryboflawiny

Izoalloksazyna

204-988-6

Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'- benzo[g]pterydynylo)2,3,4-trihydroksypentylu

monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny

Diwodzian: C,;H»0N.NaO;P x 2H;0 Bezwodny: C;7H20N<NaOsP

541,36

Zawiera nie mniej niż 95% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na CH:0N«NaO;P x 2H,0

E'*im 250 przy około 375 nm w roztworze wodnym

Żółty do pomarańczowego krystaliczny, higroskopijny proszek o słabym zapachu i gorzkim smaku

034 l Stosunek A/A;g jest pomiędzy 0,35i0,40_[_ wodnym

Maksimum w wodzie przy około 375 nm

[a]? pomiędzy +38* i +42* w 5 molowym roztworze HCI

Nie więcej niż 8% (100 *C , 5 godz. w próżni nad P,O5) dla diwodzianu Nie więcej niż 25 % Nie więcej niż 1,0% (w przeliczeniu na PO w bezwodnej masie)

Wolna ryboflawina: Nie więcej niż 6% Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6%

Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Żółcień spożywcza 4

Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy- 1(4-sulfonianofenylo)-4-(4sułfonianofenylazo)-H-pirazoło-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiera sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również jej sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

Nr 199

14260

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - żółty

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-hydrazynobenzenosulfonowy

kwas 4-aminobenzeno- | -sulfonowy

kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3karboksylowy 4,4'-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwa etrahydroksybursztynowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyckstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

19140

217-699-5

5-Hydroksy- 1(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H -pirazolo-3. - karboksylan trisodowy

CisHsN<Na;OSS2

534,37

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'%ia 530 przy około 426 nm w roztworze wodnym

Jasnopomarańczowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 426 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,04% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

5. E 104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

CI Żółcień spożywcza 13

Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się zasadniczo z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i tisulfonianów ww. związku i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa.

Dozwolone są również sole: wapniowa i potasowa

Chinoftalon 47005

305-897-5

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - żółty

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: 2-metylochinolina

kwas 2-metylochinolinosulfonowy kwas ftalowy 2,6-dimetylochinolina

kwas 2,6-dimetylochinolinosulfonowy 2-(2-chinolilojindan- 1 ,3-dion

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik) CuHsN Na»O:S> (główny składnik)

477,38 (główny składnik)

Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

Żółcień chinolinowa powinna mieć następujący skład w odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwiących:

-powinno być nie mniej niż 80% soli disodowej disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

-powinno być nie więcej niż 15% soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

-powinno być nie więcej niż 7% soli trisodowej trisulfonianu 2-2-chinolilo) indan-1,3-dionu E”*,g, 865 (głównego składnika) przy około 411 nm w wodnym roztworze kwasu octowego

Żółty proszek lub granulki

Maksimum w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5, przy około 411 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 4,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

6. E 110 ŻÓŁCIEŃ POMARAŃCZOWA FCF

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

CI Żółcień spożywcza 3, Żółcień pomarańczowa S$

Żółcień pomarańczowa FCF zawiera głównie 2-hydroksy- -(4sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Zółcień pomarańczowa FCF opisana jest jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

15985

Nr 199

14261

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - pomarańczowy Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące 1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan I)

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminobenzeno- 1-sulfonowy

kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy

4,4'-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas) 6,6'-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyckstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

220-491-7

2-Hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)nafaleno-6-sulfonian disodowy CHioN2Na»O;82

452,37

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*im 555 przy około 485 nm w wodnym roztworze o pH 7

Pomarańczowoczerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 485 nm i pH 7

Nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 5,0%

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

7. E 120 KOSZENILA, KWAS KARMINOWY, KARMINY

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Karminy i kwas karminowy są otrzymywane w wyniku wodnej, wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji Koszenili, tj. wysuszonych żeńskich osobników owadów Dactylopius coccus Costa. Głównym składnikiem barwiącym jest kwas karminowy. Można uzyskać również laki glinowe kwasu karminowego (karminów), w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego będzie wynosił 1:2.

W produktach handlowych składniki barwiące występują w połączeniach z kationami amonowymi, wapniowymi, potasowymi lub sodowymi, pojedynczo lub łącznie, te kationy mogą również występować w nadmiarze.

Produkty handlowe mogą również zawicrać materiał białkowy pochodzący z owadów, mogą również zawierać wolne karminiany lub niewielkie ilości niezwiązanych kationów glinu

Antrachinonowe 75470

Koszenila: 215-680-6, kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

Czystość Arsen Ołów Ritęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Kwas 7-b-D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy- | -metylo-9,10dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy);

karmin jest wodzianem chelatu glinowego tego kwasu

CnHw»O (kwas karminowy)

492,39 (kwas karminowy)

Zawiera nie mniej niż 2,0% kwasu karminowego w ekstraktach zawierających kwas karminowy, nie mniej niż 50% kwasu karminowego w związkach chelatowych

Czerwone do ciemnoczerwonego, kruche ciało stałe lub sypki proszek. Ekstrakty

koszenili są zazwyczaj ciemnoczerwonymi cieczami, ale mogą też występować w formie wysuszonej w postaci proszku

Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy około 494 nm dla kwasu karminowego

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

8. E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA

Nazwy synonimowe Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

CI Czerwień spożywcza 3

Azorubina zawiera głównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano- I-naftylazo)nafaleno-1sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

14720

222-657-4

4-Hydroksy-3-(4-sulfoniano- 1-naftylazo)naftaleno- 1-sulfonian disodowy

CzH pN2Na0;52

502,44

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*iem 510 przy około 516 nm w roztworze wodnym

Czerwony do kasztanowatego proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 516 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 2,0%

Nr 199

14262

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminonaftaleno- | -sulfonowy kwas 4-hydroksynafialeno- |--sulfonowy

| Ogółem nie więcej niż 0,5%

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu Eterem Arsen

Ołów

Ritęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

9. E 123 AMARANT

Nazwy synonimowe Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminonaftaleno- 1-sulfonowy

kwas 3-hydroksynafialeno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy kwas 7-hydroksynaftaleno- 1 ,3-disulfonowy kwas 7-hydroksynafialeno- l ,3,6-trisulfonowy

Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Czerwień spożywcza 9

Amarant zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16185 213-022-2

2-Hydroksy-|-(4-sulfoniano- | -naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy CzHuN:Na;O;08;

604,48

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*im 440 przy około 520 nm w roztworze wodnym

Czerwonawo-brązowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 520 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Niesulfonowanc pierwszorzędowe aminy aromatyczne Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

10. E 124 CZERWIEŃ KOSZENILOWA A, (PĄS 4R)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminonaftaleno- |-sulfonowy

kwas 7-hydroksynaftaleno- l ,3-disulfonowy kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynafialeno-2-sulfonowy kwas 7-hydroksynaftaleno- 1,3,6-trisulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

CI Czerwień spożywcza 7, Nowa Kokcyna

Czerwień koszenilowa zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Czerwień koszenilowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16255

220-036-2

2-Hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy CwHuN»Na;Ojo$;

604,48

Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

E'*m 430 przy około 505 nm w roztworze wodnym

Czerwonawy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 505 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 199

14263

11. E 127 ERYTROZYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

Nieorganiczne jodki w przeliczeniu na jodek sodu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące (z wyjątkiem fluoresceiny)

Fluoresccina Związki organiczne inne niż substancje barwiące: Trijodorezorcynol

kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5- dijodobenzoilo) benzoesowy

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Laki glinowe

CI Czerwień spożywcza 14

Erytrozyna zawiera głównie monowodzian 242,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6oksoksanten-9-y|)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z wodą, chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Ksantenowe

45430

240-474-8

Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-0ksoksanten-9-yl)benzoesanu disodowego

CwHelLiNa205;H;0

897,88

Zawiera nie mniej niż 87% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na bezwodną sól sodową

E'*,m 1.100 przy około 526 nm w wodnym roztworze o pH 7

Czerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 526 nm i pH 7

Nie więcej niż 0,1% Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 4,0%

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 0,2%

Z roztworu o pH 7-8 nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Metoda dla substancji nierozpuszczalnych w kwasie chlorowodorowym nie znajduje zastosowania. Ten parametr zastąpiono wymaganiami odnośnie substancji

nierozpuszczalnych w wodorotlenku sodu, których nie może być więcej niż 0,5%, tylko dla tego barwnika

12. E 129 CZERWIEŃ ALLURA AC

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2-nafialenosulfonowego kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylo-benzenosulfonowy

sól disodowa 6,6-oksybis(2-naftalenosulfonowego kwasu)

Nicsulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

CI Czerwień spożywcza 17

Czerwień Allura AC zawiera głównie 2-hydroksy- |-(2-metoksy-5-metylo-4sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16035

247-368-0 2-Hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy

CnHuN»Na;O0;S2

496,42

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*iea 540 przy około 504 nm w roztworze wodnym o pH 7

Ciemnoczerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 504 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,0%

Nie więcej niż 0,3 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

13. E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V

Nazwy synonimowe

CI Błękit spożywczy 5

Nr 199

14264

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - niebieski Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Substancje barwiące dodatkowe

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

3-hydroksybenzaldehyd

kwas 3-hydroksybenzoesowy

kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzocsowy

kwas N,N-dietyloaminobenzeno-sulfonowy

Leukozwiązek

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyckstrahowaniu cterem Arsen

Qłów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Błękit Patentowy V zawiera głównie wapniowy lub sodowy związek [4-(a-(4dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5cykloheksadien-]-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli inertnej i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu albo siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi. Dozwolona jest także sól potasowa

Triarylometanowe

42051

222-573-8

Wapniowy lub sodowy związek [4-(a-(4-dietylo-aminofenylo)-5-hydroksy-2,4disulfofenylo-metylideno)-2,5-cyklohcksadien-1-yliden] dictyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej

Związek wapniowy: CzH;j N» OsS2Ca'/ Związek sodowy: CzHs N» OySz Na

Związek wapniowy: 579,72 Związek sodowy: 582,67

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową E'*%, 2.000 przy około 638 nm w wodnym roztworze o pH 5

Ciemnoniebieski proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 2,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 4,0%

Nie więcej niż 0,01% (wyrażone jako anilina) Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

14. E 132 INDYGOTYNA, INDYGOKARMIN

Nazwy synonimowe

Definicja

CI Błękit spożywczy |

Indygotyna zawiera głównie mieszaninę 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'- disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - niebieski Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas izatyno-5-sulfonowy kwas 5-sulfoantranilowy kwas antranilowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Indygoidowe

73015

212-728-8

3,3'-Diokso-2,2'-bi-indolylideno-5, 5'-disulfonianu disodowy,

CieHiN>Na; 0152

466,36

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól. sodową 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego: nie więcej niż 18 %

E"*jam 480 przy około 610 nm w roztworze wodnym

Ciemnoniebieski proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 610 nm

Nie więcej niż 0,2%

Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indołylideno-5,7'-disulfonianu: nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

15. E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

CI Błękit spożywczy 2

Błękit brylantowy FCF zawiera głównie a-(4-(N-etylo-3sulfonianobenzylamino)fenylo)-a-(4-N-etylo-3sulfonianobenzylamino)cyklohcksa-2,5-dienylideno) tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Triarylometanowe

42090

Nr 199

14265

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - błękitny

Czystość

Substancje nierozpuszczałne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: Łącznie kwasy 2-,3- i 4-formylobenzenosulfonowe

Kwas 3-((etylo)(4sulfofenylojamino)- metylobenzenosulfonowy

Leukozwiązek

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu Eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

16. E 140 (i) CHLOROFILE

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

223-339-8

a-(4-(N-Etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-a-(4-N-etylo-3sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy

CzHxN2Na;0;S;

792,84

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową E'*im 1.630 przy około 630 nm w roztworze wodnym

Czerwonawo-niebieski proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 630 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 6,0%

Nie więcej niż 1,5%

Nie więcej niż 0,3%

Nie więcej niż 5,0%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% przy pH 7

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Zieleń naturalna 3, Chlorofil magnezowy, Feofityna magnezowa

Chlorofile otrzymywane są w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych, jadalnych surowców roślinnych, trawy, łucerny i pokrzywy. Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie występujący magnez koordynacyjny we właściwym układzie może być całkowicie lub częściowo usunięty z chlorofili i utworzyć odpowiednio feofityny. Chlorofile magnezowe i feofityny są głównymi składnikami barwiącymi. Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego zostały usunięte rozpuszczalniki, zawiera zarówno inne pigmenty takie jak karotenoidy, jak też olejki, tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, ctanol, propan-2-0l i heksan

Porfiryny 75810

Chłorofile: 215-800-7, chlorofil a: 207-536-6, chlorofil b: 208-272-4

Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

17. E 140 (ii) CHLOROFILINY

Nazwy synonimowe Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Głównymi składnikami barwiącymi są: fityl(137R.178,18$,)-3-48-ety metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13-0kso-3-winylo-13'-1 tetrahydrocyklopenta(at]-porfiryn-17-ylo)prapionian, (Feofityna a), lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a) fityl(137R, 17$,18$,)-3-(8-etylo-7-formylo- 13*-metoksykarbonylo-2, 12,18-trimetylo- 13'-0kso-3-winylo- 13'-137-17,18tetrahydrocyklopenta(at]-porfiryn- 17-ylo)propionian, (Feofityna b), lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil b)

Chłorofil a (kompleks magnezowy): CssH»MgN.O; Chlorofil a: CssHN4Os

Chlorofil b (kompleks magnczowy): Cs H»MgN.Os Chlorofil b: CzsH»N4O5

Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51 Chłorofil a: 871,22 Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49 Chilorofil b: 885,20

Łączna zawartość chlorofili i ich kompleksów magnezowych wynosi nie mniej niż 10% E'*m 700 przy około 409 nm w chłoroformie

Woskowe ciało stałe o barwie od oliwkowozielonej do ciemnozielonej, w zależności od zawartości magnezu koordynacyjnego

Maksimum w chłoroformie przy około 409 nm

Aceton

Keton metyloetylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol

Heksan

Dichlorometan nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Zieleń naturalna 5, Chlorofilina sodowa, Chlorofilina potasowa

Sole zasadowe chłorofilin są otrzymywane w wyniku zmydlania ekstraktów naturalnych odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucemy i pokrzywy. W wyniku zmydłania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe i mogą ulec częściowemu rozszczepieniu pierścienie cyklopentenylowe. Grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe i/albo sodowe.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichłorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-0l i heksan

Porfiryny 75815

287-483-3

Nr 199

14266

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Spektrometria

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Głównymi składnikami barwiącymi w formach kwasowych są:

karboksylano-4-etylo- 1 ,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2- winyloforbin-7ylo)propionian (chlorofilina a) Li

karboksylano-4-ctylo-3-formylo- 1,5,8-trimetylo-9- okso-2-winyloforbin- 7-ylo)propionian (chlorofilina b). W zależności od stopnia hydrolizy pierścień cyklopentenylowy może zostać rozszczepiony, prowadząc do utworzenia trzeciej funkcji karboksylowej.

Chlorofilina a (forma kwasowa): CzHN;O; Chlorofilina b (forma kwasowa): CzH3:N4Os

Chlorofilina a: 578,68 Chlorofilina b: 592,66

Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 Daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego

Zawartość chlorofilin ogółem wynosi nie mniej niż 95% próbki wysuszonej w około 100 *C przez 1 godzinę.

E'%,.„ 700 przy około 405 nm w roztworze wodnym o pH 9

E'Xjea 140 przy około 653 nm w roztworze wodnym o pH 9

Ciemnozielony do niebiesko-czarnego proszek

Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 9 przy około 405 nm i przy około 653 nm

Accton Kcton metyloctylowy

Mctanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanoł pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

18. E 141 (i) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILI

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

CI Naturalna Zieleń 3, Chlorofil miedziowy, Feofityna miedziowa

Chlorofile miedziowe są otrzymywane w wyniku dodatku soli miedzi do substancji otrzymanych przez ekstrakcję rozpuszczalnikami naturalnych odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Produkt, z którego został usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty takie jak karotenoidy, jak również tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny miedziowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-0l i heksan

Porfiryny

75815

Chlorofil miedziowy a: 239-830-5, Chlorofil miedziowy b: 246-020-5

(Fityl(137R, 175, 185)-3-(8-etylo-13*-metoksykarbonylo-2,7, 12,18-tetrametylo- 13'-0kso-3-winylo-13'-13*-17, 18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17-

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Jony miedziowe

Miedź ogółem

ylo)propionian] miedzi (II) (Chlorofil miedziowy a)

[Fityi(13?R, 178, 188)-3-(8-ctylo-7-formylo- 13*-metoksykarbonylo-2,12,18trimetylo-13'-0kso-3-winylo-13'-137-17, 18-tetrahydrocyklopenta(at]-porfiryn-17ylo)propionian] miedzi (II) (Chlorofil miedziowy b)

Chlorofil miedziowy a: CssHpCuN.Os Chlorofil miedziowy b: CssHzoCuN4Os

Chlorofil miedziowy a: 932,75 Chlorofil miedziowy b: 946,73

Zawartość chlorofili miedziowych ogółem wynosi nie mniej niż 10%. E"*jm 540 przy około 422 nm w chloroformie E'*im 300 przy około 652 nm w chloroformie

Woskowe ciało stałe o barwie od niebiesko-zielonej do ciemnozielonej, w zależności od surowca.

Maksimum w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm

Aceton

Keton metyloctylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 200 mg/kg

Nie więcej niż 8,0% feofityn miedziowych ogółem

19. E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Chlorofilina sodowo- miedziowa, Chlorofilina potasowo-miedziowa, CI Naturalna zieleń 5

Sole zasadowe chlorofilin miedziowych są otrzymywane w wyniku dodatku miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie ekstraktów naturalnych odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy, W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe i mogą ulec częściowemu rozszczepieniu pierścienie cyklopentenylowe. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych chlorofilin, grupy kwasowe ulegają neutralizacji, tworząc sole potasowe i/albo sodowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan.

Porfiryny

75815

Nr 199

14267

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Spektrometria

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen

Ołów

Ritęć

Kadm

Jony miedziowe

Miedź ogółem

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Głównymi związkami barwiącymi w formie kwaśnej są 3-10-Karboksylano-4-etylo- l ,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7yło)propionian, kompleks miedziowy (Chlorofilina miedziowa a)

i

3-(10-Karboksylano-4-ctylo-3-formylo-|,5,8-trimetylo-9-0kso-2-winyloforbin-7ylo)propionian, kompleks miedziowy (Chlorofilina miedziowa b)

Chlorofilina miedziowa a (forma kwasowa): CzHynCuN;Os Chlorofilina micdziowa b (forma kwasowa): CzuHsoCuN;O5

Chlorofilina miedziowa a: 640,20 Chlorofilina miedziowa b: 654,18

Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 Daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego.

Zawartość chlorofilin miedziowych ogółem wynosi nie mniej niż 95% próbki wysuszonej w około 100 *C przez 1 godzinę.

E'%iem 565 przy około 405 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 E'*jem 145 przy około 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5

Ciemnozielony do niebieskoczamego proszek

Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy około 405 nmi około 630 nm

Aceton

Keton metyloctylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-0l

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 200 mg/kg

Nie więcej niż 8,0% chlorofilin miedziowych ogółem

CI Zieleń spożywcza 4, Zieleń brylantowa BS

Zieleń S zawiera głównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] (2-hydroksy-3,6disulfo- 1-naftalenylometyleno]2,5-cyklo-heksadien- l -ylideno]-Nmetylometanaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Ziełeń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Triarylometanowe

44090

221-409-2 N-[4-[[4-(Dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1naftalenylometyłeno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno] -N-metylometanaminian sodowy;

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - niebieski lub zielony Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: alkohol 4,4'-bis(dimetyloamino)-benzhydrylowy 4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon

kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disuifonowy Leukozwiązek

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyckstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

21. E 150a KARMEL

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Czystość

Barwnik związany przez cclulozę DEAE Barwnik związany przez fosforylocelulozę

Intensywność barwy ©)

5-[4-Dimetyloamino-a-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5-dienylidenobenzylo|-6hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian sodowy (alternatywna nazwa chemiczna)

CnHasN2NaO>S2

576,63

Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*jm 1.720 przy około 632 nm w roztworze wodnym

Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 632 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 1,0%

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 5,0%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Karmel naturalny jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu ułatwienia karmelizacji mogą być zastosowane kwasy, zasady i sole, z wyjątkiem związków amonu i siarczynów

232-435-9 Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe Nie więcej niż 50%

Nie więcej niż 50%

0,01-0,12

Nr 199

14268

Azot ogółem Nie więcej niż 0,1%

Siarka ogółem Nie więcej niż 0,2%

Arsen Nie więcej niż I mg/kg Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg Rięć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż | mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów) Nie więcej niż 25 mg/kg

©) Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w kuwccie o grubości I cm przy 610 nm.

22. E 150b KARMEL SIARCZYNOWY

Definicja Karmel siarczynowy jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów a właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami głukozy i fruktozy lub ich polimcrami, np. syropy głukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, wodorosiarczyn potasu, siarczyn sodu i wodorosiarczyn sodu); nie są używane związki amonu

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 232-435-9 Chemicznych

Opis Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Więcej niż 50%

Intensywność barwy ©) 0,05-0,13

Azot ogółem Nie więcej niż 0,3% ©

Dwutlenek siarki Nie więcej niż 0,2% ©

Siarka ogółem 0,3-3,5% ©

Siarka związana przez celulozę DEAE Więcej niż 40%

Stosunek absorbancji barwnika

związanego przez celulozę DEAE 19-34

Stosunek absorbancji (A 280/560) Większy niż 50

Arsen Nie więcej niż | mg/kg

Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg

Rięć Nie więcej niż | mg/kg

Kadm Nie więcej niż 1 mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów) Nie więcej niż 25 mg/kg

©) Jntensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w

kuwccie o grubości | cm przy 610 nm.

©) Wyrażone w odniesieniu do ekwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki absorbancji.

23. E 150c KARMEL AMONIAKALNY

Definicja | Karmel amoniakalny jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Barwnik związany przez fosforylocelulozę Intensywność barwy ©

Azot amoniakalny

4-metyloimidazol 2-acetylo-4-tetrahydroksy-butyloimidazol Siarka ogółem

Azot ogółem

Stosunek absorbancji barwnika związanego przez fosforylocclulozę

Arsen Ołów Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomcerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu i fosforan amonu); nie są używane związki siarczynowe

232-435-9

Ciemnobrązowa do czamej ciecz lub ciało stałe

Nie więcej niż 50%

Nie więcej niż 50% 0,08-0,36

Nie więcej niż 0,3% ©

Nie więcej niż 250 mg/kg © Nie więcej niż 10 mg/kg © Nie więcej niż 0,2% © 0,7-3,3% ©

13-35

Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 25 mg/kg

©) [ntensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,! % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w

kuwecie o grubości | cm przy 610 nm.

© Wyrażone w odniesieniu do ckwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki

absorbancji.

24. E 1504 KARMEL AMONIAKALNO - SIARCZYNOWY

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE 1)

Intensywność barwy

Azot amoniakalny

Karmel amoniakalno-siarczynowy jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków zarówno siarczynowych, jak i amonowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, wodorosiarczyn potasu, siarczyn sodu i wodorosiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu i wodorosiarczyn amonu)

232-435-9

Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe

Więcej niż 50% 0,10-0,60

Nie więcej niż 0,6% ©

Nr 199

14269

Dwutlenek siarki

4-metyloimidazol

Azot ogółem

Siarka ogółem

Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym Stosunek absorbancji osadu alkoholowego”) Stosunek absorbancji (A 280/560)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Mctale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

0 Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 %

kuwecie o grubości | cm przy 610 nm.

Nie więcej niż 0,2% © Nie więcej niż 250 mg/kg © 0,3-1,7% ©

0,8-2,5% ©

0,7-2,7

8-14

Nie więcej niż 50

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 25 mg/kg

(m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w

©) Wyrażone w odniesieniu do ekwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki

absorbancji.

©) Stosunek absorbancji osadu alkoholowego jest zdefiniowany jako absorbancja osadu przy 280 nm podzielona przez absorbancję przy 560

nm (kuweta o grubości | cm).

25. E 151 CZERŃ BRYLANTOWA BN, CZERŃ PN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektromctria

B. Roztwór wodny — czarmoniebieskawy Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

CI Czerń spożywcza 1

Czer bryłantowa BN zawiera głównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)- |-naftylazo] naftaleno- 1,7-disulfonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu i/albo siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Czem brylantowa BN jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone Są także sole wapniowa i potasowa

Bisazowe

28440

219-746-5

4-Acetamido-5-hydroksy-6-[ 7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-|- naftylazo] naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy

CH NsNa 401454

867,69

Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową

E"%jm 530 przy około 570 nm w roztworze

Czamy proszek lub granułki

Maksimum w wodzie przy około 570 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 10% (wyrażone w odniesieniu do zawartości barwnika)

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1 „7-disulfonowy Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy Kwas 8-aminonafialeno-2-sulfonowy 4,4'-diazoaminodi- (benzenosulfonowy kwas)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

26. E 153 WĘGIEL ROŚLINNY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Palność Czystość

Popiół (ogółem) Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne

Ogółem nie więcej niż 0,8%

Nie więcej niż 0,01% (wyrażone jako anilina) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Czer roślinna

Węgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku zwęglania surowców roślinnych takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, skorupki orzechów kokosowych i innych. Surowiec jest zwęglany w wysokiej temperaturze. Wępiel roślinny zawiera głównie drobno rozdrobniony węgiel. Może zawierać mniejsze ilości azotu, wodoru i tlenu. Po wytworzeniu produkt może zaabsorbować pewną iłość wilgoci

11266

215-609-9

Węgiel

c

12,01

Zawiera nie mniej niż 95% węgla w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę

Czamy proszek, bezwonny i bez smaku ,

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych

Ogrzewany do czerwoności spala się powoli bez płomienia

Nie więcej niż 4,0% (temperatura zapłonu: 625 *C)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Ekstrakt otrzymany w wyniku ckstrakcji | g produktu z 10 g czystego cykloheksanu (przy użyciu aparatury do ciągłej ekstrakcji) powinien być

bezbarwny i fluorescencja ekstraktu w ultrafiolecie nie może być s intensywniejsza niż fluorescencja roztworu 0,100 mg siarczanu chininy w

Nr 199

14270

Ubytek po suszeniu

Substancje rozpuszczalne w zasadach

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Roztwór pomarańczowy do czerwonawego

Czystość

1 000 ml 0,01 N kwasu siarkowego Nie więcej niż 12 % (120 *C, 4 godziny)

Przesącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien być bezbarwny

CI Brąz spożywczy |

Brąz FK składa się zasadniczo z mieszaniny: 14-(2,4-diaminofenylazo)benzenosulfonianu sodowego

11 4-4,6-diamino-m-tolilazo)benzenosulfonianu sodowego

II 4,4-(4,6-diamino- I ,3-fenylenobisazo) di (benzenosulfonianu) disodowego IV 4,4'-(2,4-diamino- 1,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu) disodowego V 4,4'-(2,4-diamino-5-metylo- I ,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego

VI 4,4',4'-(2,4-diaminobenzeno-1,3,5-trisazo) tri(benzeno- sulfonianu) trisodowego

i dodatkowych substancji barwiących łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Brąz FK jest opisany jako sól sodowa. Są dopuszczone również sole: wapniowa i potasowa

Azowe (mieszanina barwników mono, bis- i trisazowych)

Mieszanina:

14-(2,4-diaminofenylazo)benzenosulfonianu sodowego

II 4-(4,6-diamino-rm-tolilazo)benzenosulfonianu sodowego

III 4,4'-(4,6-diamino-1,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego IV 4,4'-(2,4-diamino- 1 ,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowej go V 4,4'-(2,4-diamino-5-metylol ,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego

VI 4,4',4'-(2,4-diaminobenzeno- 1,3 „5-trisazo)tri(benzenosulfonianu) trisodowego

I C;zH;1N4ANa0;5 II CzHisN«NaO;S NI CwHiuNGNazO<S2 IV CuHuNsNa;OsS> V CisHieN<NazOsSz VI CzHuNsNa;O;S;

1314,30 II 328,33 II 520,46 IV 520,46 V 534,47 VI 726,59

Zawiera nie mniej niż 70% substancji barwiących ogółem.

W odniesieniu do substancji barwiących ogółem proporcje poszczególnych składników nie powinny przekraczać:

126%

II 17%

Il 17%

IV 16%

V 20%

VI 16%

Czerwono-brązowy proszek lub granulki

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy m-fenylenodiamina i 4-metylo-m-fenylenodiamina

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne inne niż m-fenylenodiamina i 4-metylo-m-fenylenodiamina

Substancje ulegające wyckstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Ritęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - brązowy

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminonaftaleno- | -sulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,5%

Nie więcej niż 0,7% Nie więcej niż 0,35%

Nie więcej niż 0,007% (w przeliczeniu na anilinę)

Z roztworu o pH 7, nic więcej niż 0,2% Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Brąz spożywczy 3

Brąz HT składa się głównie z 4,4'42,4-dihydroksy-5-hydroksymctylo-1,3fenylenobisazoydi(naftaleno-1-sulfonianu) disodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub Siarczanem jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Są dopuszczone również sole: wapniowa i potasowa

Bisazowe

20285

224-924-0

4,4'-(2,4-Dihydroksy-5-hydroksymetylo-1 „3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1sulfonian) disodowy

CnHiusN:Na>OvS2

652,57

Zawiera nie mniej niż 70% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól 03 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7

Czerwonawo-brązowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie i pH 7 przy około 460 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 10% (metoda TLC)

Nie więcej niż 0,7%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę)

Nr 199

14271

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 0,2% w roztworze o pH 7 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

29. E 160a(i) MIESZANINA KAROTENÓW

1) KAROTENY otrzymywane z roślin

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Identyfikacja A. Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Ołów

() benzenu nie więcej niż 0,05 % v/v

2) KAROTENY otrzymywane z alg

Nazwy synonimowe

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Mieszanina karotenów jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten oraz inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach. Do ekstrakcji mogą być używane tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, metanol, etanol, propan-2-0l, heksan (”), dichlorometan i dwutlenek węgla

Karotenoidy

75130

230-636-6

Beta-karoten: CwHx

Beta-karoten: 536,88

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż 5 %.. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej

niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych E"%im 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 470-486 nm

Aceton

Keton metyloctyłowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Propan-2-oł pojedynczo lub łącznie Heksan

Etanol

Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Identyfikacja

A. Spektrometria

Czystość

Naturalne tokoferole w oleju jadalnym Ołów

30. E 160a(ii) BETA-KAROTEN

1) Beta-karoten

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Cołour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z naturalnych odmian alg Dunaliella salina, rosnących w dużych słonych jeziorach w okolicach Whyalla w Południowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest 20-30 % zawiesiną w oleju spożywczym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w granicach 50/50-71/29.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-karoten, luteina, zcaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.

Karotenoidy

75130

Beta-karoten: CwHx

Beta-karoten: 536,88

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż 20%

E'*%am 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 474-486 nm

Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 5 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów betakarotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

40800

230-636-6

Beta-karoten, beta, beta-karoten

CwHss

536,88

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na betakaroten)

E'*ia 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Czerwone do brązowawo-czerwonych kryształy lub krystaliczny proszek

Maksimum w cykłoheksanie przy 453-456 nm

Nie więcej niż 0,2 %

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących

Nr 199

14272

Ołów

2) Beta-karoten z Blakesłea trispora

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja A. Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Ołów Mikotoksyny: Aflatoksyna BI Trichoteceny (T2) Ochratoksyna Zearalenon Mikrobiologia: Pleśnie

Drożdże

Salmonella

ogółem

Nie więcej niż 2 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Otrzymywany w procesie fermentacji przy użyciu mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) naturalnych szczepów grzyba Blakeslea tnispora. Beta-karoten jest ckstrahowany z biomasy octanem etylu lub kolejno: octanem izobutyłu i alkoholem izopropylowym, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, która jest charakterystyczna dla produktu.

Karotenoidy

40800

230-636-6

Beta-karoten, beta beta-karoten

CwHs6

536,88

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na betakaroten)

E'%,„ 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Czerwone, brązowawo-czerwone, purpurowo-fioletowe kryształy lub

krystaliczny proszek (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)

Maksimum w cykloheksanie przy 453-456 nm

Octan etylu Nie więcej niż 0,8 % Etanol pojedynczo lub łącznie

Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0 % Alkohol izopropyłowy: Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,2 %

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nieobecna Nieobecne Nieobecna

Nieobecny

Nie więcej niż 100/g Nie więcej niż 100/g

Nieobecne w 25 g

Escherichia coli

Nieobecne w 5 g

31. E 160b ANNATO, BIKSYNA, NORBIKSYNA

Nazwy synonimowe Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

(i) Biksyna i norbiksyna ekstrahowane przy użyciu rozpuszczalników

Definicja

Analiza

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen Ołów Rięć

Kadm

CI Naturalny pomarańczowy 4

Karotenoidy 75120 Amnato: 215-735-4, ekstrakt nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7

Biksyna: 6'-Metylohydrogeno-9'-cis-6,6'-diapokarotcno-6,6'-dionian 6'-Metylohydrogeno-9 '-trans-6 ,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian Norbiksyna:

Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Biksyna: CzsH;004 Norbiksyna: CzHs04

Biksyna: 394,51 Norbiksyna: 380,48

Czerwonawo-brązowy proszek, zawiesina lub roztwór

Biksyna: maksimum w chloroformie przy około 502 nm Norbiksyna: maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm

Biksyna jest otrzymywana w wyniku ckstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jednego lub kilku następujących rozpuszczalników: acetonu, metanolu, heksanu lub dichlorometanu, dwutlenku węgla i usunięciu rozpuszczalników. Norbiksyna jest otrzymywana w wyniku hydrolizy biksyny wodnym roztworem zasady.

Biksyna i norbiksyna mogą zawierać inne substancje wyekstrahowane z nasion annato.

Biksyna w proszku zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna, która może występować w formach cis-i trans-. Mogą być również obecne produkty cieplnej degradacji biksyny. Norbiksyna w proszku jako główne składniki barwiące zawiera produkty hydrolizy biksyny w formie soli sodowych lub potasowych. Mogą być obecne formy cis- i trans-

Zawartość biksyny w proszku wynosi nie mniej niż 75 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę.

Zawartość norbiksyny w proszku wynosi nie mniej niż 25 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę.

Biksyna: E'*jm 2.870 przy około 502 nm w chloroformie

Norbiksyna: E'*im 2.870 przy około 482 nm w roztworze KOH

Metanol pojedynczo lub łącznie Heksan

Aceton | Nie więcej niż 50 mg/kg Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nr 199

14273

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) (ii) Annato ekstrahowane przy użyciu zasad

Definicja

Analiza

Czystość

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

(iii) Annato ekstrahowane przy użyciu oleju Definicja

Analiza

Czystość Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 40 mg/kg

Amnato rozpuszczalne w wodzie jest otrzymywane w wyniku ekstrakcji wodnym roztworem zasad (wodorotlenku sodu lub potasu) zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.). Głównym składnikiem barwiącym annato rozpuszczalnego w wodzie jest norbiksyna, produkt hydrolizy biksyny, w formie soli sodowej lub potasowej. Mogą być obecne formy cis- i trans-

Zawiera nie mniej niż 0, | % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na

norbiksynę Norbiksyna: E'*im 2.870 przy około 482 nm w roztworze KOH

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Ekstrakty annato w oleju, w formie roztworu lub zawiesiny, są otrzymywane w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jadalnych olejów roślinnych. Ekstrakt annato w oleju zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna występująca w formach cis- i trans-. Mogą być również obecne produkty cieplnej degradacji biksyny

Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę Biksyna:

E"*iem 2.870 przy około 502 nm w chloroformie

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

32. E 160c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Oleożywica z papryki

Ekstrakt z papryki jest otrzymywany w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami owoców (strąków) naturalnych odmian papryki Capsicum annuum L „bez lub z pestkami i zawiera główne składniki barwiące tej przyprawy. Głównymi składnikami barwiącymi są kapsantyna i kapsorubina. Jest obecnych również wiele innych składników barwiących

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etyłu i dwutlenek węgla

Karotenoidy Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2

Kapsantyna: GR,3'S,5'R)-3,3'-dihydroksy-b,k-karoten-6-0n

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Spektrometria

B. Reakcja barwna

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Kapsaicyna Arsen Qłów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

33. E 160d LIKOPEN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index Nazwy chemiczne Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Kapsorubina: (35,3'5,5R.5'R)-3,3'-dibydroksy-k,k-karoten-6,6-dion

Kapsantyna: C«aHs0; Kapsorubina: CoHs<O4

Kapsantyna: 584,85

Kapsorubina: 600,85

Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej niż 7,0 % karotenoidów Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej niż 30 % karotenoidów ogółem E'*,a 2.100 przy około 462 nm w acetonie

Ciemnoczerwona, lepka ciecz

Maksimum w acetonie przy około 462 nm

Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kropłach chłoroformu powstaje niebieskie zabarwienie

Octan etylu

Metanol

Etanol Nie więcej niż 50 mg/kg Aceton pojedynczo lub łącznie Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 250 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Naturalna żółcień 27

Likopen jest otrzymywany w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian czerwonych pomidorów (Lycopersicon esculentum L.) i usunięciu rozpuszczałników. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: dichlorometan, dwutlenek węgla, octan etylu, aceton, propan-2-0l, metanol, etanol, heksan. Głównym składnikiem barwiącym pomidorów jest likopen, mogą być obecne niewielkie ilości innych pigmentów karotenoidowych. Oprócz innych pigmentów barwnych preparat może zawierać oleje, tłuszcze, woski i składniki aromatyczne naturalnie występujące w pomidorach

Karotenoidy

75125

Likopen, 7, y-karoten CwHs6

536,85

Zawiera nie mniej niż 5 % substancji barwiących ogółem E'%iem 3.450 przy około 472 nm w heksanie

Ciemnoczerwona, lepka ciecz

Nr 199

14274

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Popiół siarczanowy Arsen

Qłów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Maksimum w heksanie przy około 472 nm

Octan etylu

Metanol

Etanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Aceton pojedynczo lub łącznie Heksan

Propan-2-ol

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

34. E 160e BETA-APO-8'-KAROTENAL (C30)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa „

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen

Ołów

CI Pomarańczowy spożywczy 6

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów bapo-8'-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty b-apo- 8'-karotenalu, łącznie z roztworami lub zawiesinami b-apo-8'-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans.

Karotenoidy

40820

214-171-6

B-Apo-8'-karotenal, Aldehyd trans- B-apo-8'-karotenowy

CzHx0

416,65

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem E'*iem 2.640 przy 460-462 nm w cykloheksanie

Ciemnofioletowe kryształy o metalicznym połysku lub krystaliczny proszek

Maksimum w cykloheksanie przy 460-462 nm

Nie więcej niż 0,1%

Karotenoidy inne niż b-apo-8'-karotenal: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

35. E 160f ESTER ETYLOWY KWASU BETA-APO-8'-KAROTENOWEGO

(C30)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen Ołów Rięć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

36. E 161b LUTEINA

Nazwy synonimowe

Definicja

CI Pomarańczowy spożywczy 7, ester b-apo-8'-karotenowy

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów estru etylowego kwasu b-apo-8'-karotenowego, łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty cstru etylowego kwasu b-apo-8'-karotenowego, łącznie z roztworami lub zawiesinami estru etylowego kwasu b-apo-8'- karotenowego w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

40825

214-173-7

Ester etylowy kwasu B-Apo-8'-karotenowego, 8'-apo-]-karoten-8'-ian etylu CzHu02

460,70

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem

E'*m 2.550 przy okoła 449 nm w cykloheksanie

Czerwone do czerwono-fioletowych kryształy lub krystaliczny proszek

Maksimum w cykloheksanie przy około 449 nm

Nie więcej niż 0,1 %

Karotenoidy inne niż ester etyłowy kwasu b-apo-8'-karotenowego: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Mieszanina karotenoidów, Ksantofile

Luteina jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny (alfa-alfa) i tagetes erecta Głównymi składnikami barwiącymi są karotenoidy, których większą część stanowią luteina i jej estry z kwasami tłuszczowymi. Mogą być również obecne zmienne ilości karotenów. Luteina może zawierać oleje, tłuszcze, woski naturalnie występujące w materiale roślinnym

Nr 199

14275

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

37. E 161g KANTAKSANTYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Cołour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, €tanol, propan-2-0l, heksan, aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan i dwutlenek węgla

Karotenoidy

204-840-0

3,3'-dihydroksy-d-karoten

CwHs02

568,88

Zawartość substancji barwiących ogółem wynosi nie mniej niż 4 % w przeliczeniu na luteinę

E'*im 2.550 przy około 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol (10+90) lub w mieszaninie heksan/etanol/aceton (80+10+10)

Ciemna, żółtawo-brązowa ciecz

Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (10490) przy około 445 nm

Aceton

Keton metyloctylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie

Propan-2-0l

Heksan

Dichłorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 8

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów kantaksantyny, łącznie z niewielkimi ciami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty kantaksantyny, łącznie z roztworami lub zawiesinami kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy 40850

208-187-2

B-Karoten-4,4'-dion, kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten CaHs202

564,86

Analiza

Opis Identyfikacja

Spektrometria

Czystość Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie mniej niż 96% substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na kantaksantynę) E'*iem 2.200 przy około 485 nm w chloroformie

przy 468-472 nm w cykloheksanie

przy 464-467 nm w eterze naftowym

Ciemnofioletowe kryształy lub krystaliczny proszek

Maksimum w chloroformie przy około 485 nm Maksimum w cykloheksanie przy 468-472 nm Maksimum w eterze naftowym przy 464-467 nm

Nie więcej niż 0,1%

Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0% substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

38. E 162 CZERWIEŃ BURACZANA, BETANINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria

Czystość

Czerwień buraczana

Czerwień buraczana jest otrzymywana z korzeni naturalnych odmian buraka ćwikłowego (Beta vulgaris L. var. rubra) w wyniku wyciskania soku z utartych buraków lub przez wodną ekstrakcję poszatkowanych korzeni buraka i wzbogacenie w składniki aktywne. Barwnik składa się z różnych pigmentów, należących do klasy betalain. Głównymi składnikami barwiącymi są betacyjaniny (czerwone), z których betanina stanowi 75-95%. Mogą być obecne niewielkie ilości betaksantyny (żółta) i produkty degradacji betalainy (jasnobrązowe). Oprócz barwiących pigmentów, sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole lub białka naturalnie występujące w buraku ćwikłowym. Roztwory mogą być zagęszczone, a niektóre produkty mogą być oczyszczane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek

Betalaina

231-628-5 Kwas(S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(8-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6hydroksy- 1H-indol-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydynodikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy- | ,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno) etylideno)-5-B-Dglukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksylan

Betanina: CuHzeN20

550,48

Zawartość czerwonego barwnika (wyrażona jako betanina) wynosi nie mniej niż 0,4%

E'*ia 1.120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5

Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub ciało stałe

Maksimum w wodzie i pH 5 przy około 535 nm

Nr 199

14276

Azotany

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

39. E 163 ANTOCYJANY

Definicja

Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Dwutlenek siarki

Arsen

Nie więcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika (w wyniku przeliczenia z analizy)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Antocyjany są otrzymywane w wyniku ekstrakcji siarczynowaną wodą, zakwaszoną wodą, dwutlenkiem węgła, metanolem lub etanolem jadalnych warzyw i owoców. Antocyjany zawierają wspólny składnik surowca zwany antocyjanem, kwasy organiczne, garbniki, cukry, składniki mineralne itp., lecz niekoniecznie w tych samych proporcjach jak występują w surowcu.

Antocyjany

208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 21 1-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna)

Chlorek 3,3',4',5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna)

Chlorek 3,4',5,7-tetrahydroksy-3'-metoksyflawilu (peonidyna)

Chlorek 3,45,7-tetrahydroksy-3',5' -dimetoksyflawilu (malwidyna)

Chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5-rihydroksyfenylo)-1-benzopirylu (delfinidyna)

Chlorek 3,3',4',5,7-pentahydroksy-5'-metoksyflawilu (petunidyna)

Chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu (pelargonidyna)

Cyjanidyna: C,sH„OCI Peonidyna: C,6HO;CI Malwidyna: CuH;sO;CI Delfinidyna:C „HO;C1 Petunidyna: C6H,;Q0;C1 Pelargonidyna: C,sH,1O;CI

Cyjanidyna: 322,6 Peonidyna: 336,7 Malwidyna: 366,7 Delfinidyna: 340,6 Petunidyna: 352,7 Pelargonidyna: 306,7

E'*, 300 dla czystego pigmentu przy 515-535 nm w pH 3,0

Purpurowo-czerwona ciecz, proszek lub pasta o słabym, charakterystycznym zapachu

Maksimum w metanolu z 0,01% stężonego HCI Cyjanidyna: 535 nm

Peonidyna: 532 nm

Malwidyna: 542 nm

Delfinidyna: 546 nm

Petunidyna: 543 nm

Pelargonidyna: 530 nm

Etanol pojedynczo lub łącznie

Nie więcej niż 1.000 mg/kg na procent barwnika

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

40. E 170 WĘGLAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w kwasie Sole magnezu i zasadowe sole magnezu Fluorki

Antymon (jako Sb)

Miedź (jako Cu)

Chrom (jako Cr)

Cynk (jako Zn)

Bar (jako Ba)

Arsen

Ołów

Kadm

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Biały Pigment 18, Kreda

Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego wapienia lub w wyniku wytrącania jonów wapnia z jonami węglanowymi.

Nieorganiczne 77220

Węglan wapnia: 207-439-9 Wapień (kamień wapienny): 215-279-6

Węglan wapnia

CaCO;

100,1

Zawiera nie mniej niż 98% w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny lub bezpostaciowy, bezwonny i bez smaku proszek

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i w rozcieńczonym kwasie azotowym; powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają dodatni wynik prób na obecność wapnia.

Nie więcej niż 2,0% (200 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 1,5%

Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

41. E 171 DWUTLENEK TYTANU

Nazwy synonimowe CI Biały Pigment 6 Definicja Dwutlenek tytanu zawiera głównie czysty anataz i/lub rutyl dwutlenku tytanu,

który może być pokryty niewielkimi ilościami glinu i/lub krzemu w celu poprawy technologicznych właściwości produktu

Nr 199

14277

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Ubytek po prażeniu

Tlenek glinu lub dwutlenck krzemu

Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCI

Substancje rozpuszczalne w wodzie Kadm

Antymon

Arsen

Ołów

Rtęć

Cynk

Nieorganiczne 77891

236-675-5

Dwutlenek tytanu

TiO»

79,88

Zawiera nie mniej niż 99% w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu

Biały lub lekko zabarwiony proszek

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się powoli w kwasie fluorowodorowym i w gorącym, stężonym kwasie siarkowym.

Nie więcej niż 0,5% (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,0% w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych (800 *C) Ogółem nie więcej niż 2,0%

Nie więcej niż 0,5% w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawierających glin lub krzem, nie więcej niż 1,5% w przeliczeniu na masę produktu handlowego.

Nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 10 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż | mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 50 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

42. E 172 TLENKI ŻELAZA i WODOROTLENKI ŻELAZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Żółty tlenek żelaza: CI Żółty Pigment 42 i 43 Czerwony tlenek żelaza: CI Czerwony Pigment 101 i 102 Czarny Uenek żelaza: CI Czamy Pigment 11

Tlenki żelaza i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy chernicznej i zawierają głównie bezwodne lub uwodnione tlenki żelaza. Zakres kolorów obejmuje żółty, czerwony, brązowy i czarny. Tlenki żelaza o czystości "food grade" różnią się od technicznych tlenków żelaza przede wszystkim stosunkowo niskim poziomem zanieczyszczeń innymi metalami. Uzyskuje się to przez selekcję i kontrolę źródeł żelaza lub przez zwiększenie stopnia oczyszczenia podczas procesu wytwarzania.

Nieorganiczne Żółty tlenek żelaza: 77492

Czerwony tlenek żelaza: 77491 Czamy tlenek żelaza: 77499

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość

Substancje rozpuszczalne w wodzie

43. E 173 GLIN

Nazwy synonimowe Definicja

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa atomowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Żółty Uenek żelaza: 257-098-5 Czerwony tlenek żelaza: 215-168-2 Czamy tlenek żelaza: 235-442-5

Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelaza, uwodniony tlenek żelaza (Ur) Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żełaza, bezwodny tlenek żelaza (III) Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza (II, III)

Żółty tlenek żelaza: FeO(OH) x xH;0 Czerwony tlenek żelaza: Fe;03 Czamy tlenek żelaza: FeO x Fe;0;

88,85: FeO(OH) 159,70: Fe;O; 231,55: FeO x FezO;

Żółty zawiera nie mniej niż 60%, czerwony i czarny nie mniej niż 68% żelaza ogółem, w przeliczeniu na żelazo

Proszek; o barwie żóltej, czerwonej, brązowej lub czamej

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych

Nie więcej niż 1,0%

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg Po całkowitym Nie więcej niż 20 mg/kg roztworzeniu Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 200 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

CI Pigment Metaliczny, Al

Proszek glinowy otrzymuje się w wyniku rozdrobnienia drobnych kawałków glinu. Rozdrabnianie może (ale nie musi) być wykonywane w obecności jadalnych tłuszczów roślinnych lub kwasów tłuszczowych spełniających kryteria stawiane substancjom dodatkowym do żywności. Jest wolny od domieszek substancji innych niż jadalne tłuszcze roślinne lub kwasy tłuszczowe spełniające kryteria stawiane substancjom dodatkowym do żywności

77000

231-072-3

Glin

Al

26,98

Zawiera nie mniej niż 99% w przeliczeniu na Al i na masę wolną od tłuszczów

Śrebrnoszary proszek lub drobne listki

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym. Powstały roztwór daje dodatni wynik próby na obecność glinu

Nr 199

14278

Czystość

Ubytek po suszeniu Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

44. E 174 SREBRO

Nazwy synonimowe Klasa

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa atomowa

Analiza

Opis

45. E175ZŁOTO

Nazwy synonimowe Klasa Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa atomowa Analiza

Opis

Czystość

Srebro Miedź

Nie więcej niż 0,5% (105 ?C, do stałej masy) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Argentum, Ag Nieorganiczne

77820

231-131-3

Srebro

Ag

107,87

Zawiera nie mniej niż 99,5 % Ag

Srebrny proszek lub drobne listki

Pigment Metaliczny 3, Aurum, Au Nieorganiczne

77480

231-165-9

Złoto

Au

197,0

Zawiera nie mniej niż 90 % Au

Złoty proszek lub drobne listki

Nie więcej niż 4 %

46. E 180 CZERWIEŃ LITOLOWA BK

Nazwy synonimowe

| CI Czerwony Pigment 57, Pigment rubinowy, Karmin 6B

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Dodatkowe substancje barwiące Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 2-amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapniowa

Kwas 3-hydroksy-2-nafalenokarboksylowy, sól wapniowa

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Czerwień litolowa BK zawiera głównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwiące łącznie z wodą, chlorkiem wapnia lub siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Monoazowe

15850:1

226-109-5

3-Hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia CwHiCaN;0;S 424,45

Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem E'* m 200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie

Czerwony proszek Maksimum w dimetyloformamidzie przy około 442 nm

Nie więcej niż 0,5% Nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 0,4%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CZĘŚĆ NI

Specyfikacje, kryteria czystości dla dozwołonych substancji dodatkowych innych niż substancje słodzące i barwniki

1. E 170() WĘGLAN WAPNIA

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku jej stosowania innego niż jako barwnik, określone są w części II załącznika nr 1 do rozporządzenia.

2. E 200 KWAS SORBOWY

Nr 199

14279

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Spektrometria c. Dodatni wynik próby na obecność podwójnych wiązań D. Punkt sublimacji Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy Aldehydy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

3. E 202 SORBINIAN POTASU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 133 *C do 135 *C, po

Kwas sorbowy

Kwas trans, trans-2,4-heksadienowy

203-768-7

C.H:0

112,12

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne igiełki lub biały, sypki proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niczmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 *C przez 90 minut

Pomiędzy 133 *C a 135 9C, po suszeniu w próżni przez 4 godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Roztwór w izopropanolu (1 do 4.000.000) wykazuje maksimum absorbancji przy długości fali 254 + 2 nm

80*C

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Sorbinian potasu

(E,E)-2,4-heksadienian potasu

Sól potasowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego 246-376-1

C.H;0;K

150,22

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę

Biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 *C przez 90 minut

suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i podwójnych wiązań

Czystość Ubytek po suszeniu Kwasowość lub alkaliczność Aldehydy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

4. E 203 SORBINIAN WAPNIA Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja B. Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 133 *C do 135 *C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i podwójnych wiązań

Czystość

Ubytek po suszeniu

Aldehydy Fluorki Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 1,0 % (105 ?C, 3 godziny)

Nie więcej niż około 1,0 % (jako kwas sorbowy lub K;CO;) Nie więcej niż 0,! % (wyrażone jako formaldehyd)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Sorbinian wapnia

Sól wapniowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego 231-321-6

CuHiO4Ca

262,32

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę

Drobny, biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 *C przez 90 minut

Nie więcej niż 2,0 %, oznaczony po próżniowym suszeniu przcz 4 godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd) Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14280

5. E 210 KWAS BENZOESOWY

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na zdolność sublimacji i obecność benzocsanu

Czystość Ubytek po suszeniu pH Popiół siarczanowy

Chlorowane związki organiczne

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Kwasy wielopierścieniowe

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

0) Kwas benzocsowy Kwas benzenokarboksylowy

Kwas fenylokarboksylowy

200-618-2

CHsQ2

122,12

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny proszek

Od 121,5 *C do 123,5 *C

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez 3 godziny nad kwasem siarkowym Około 4 (roztwór wodny) Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,07 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,3 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzocsowy

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 N KMn0;, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. I g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,l N KMn0O; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzocsowego w 5 ml 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 mł chłorku kobaltu TSC”, 0,3 ml chlorku żelazowego TSCH, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC? i 4,4 ml wody

Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania zobojętnionego roztworu kwasu benzocsowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

a) Siarczan miedziowy TSC: rozpuścić około 65 g siarczanu miedziowego CuSO; x 5H;0 w dostatecznej ilości mieszaniny 25 ml kwasu chlorowodorowego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 40 ml wody, 4 mł kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS ©. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO; x 5H;0. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 62,4 mg CuSO;, x 5H;0 w 1 ml.

Skrobia TS: rozetrzeć 0,5 g skrobi (rozpuszczalna skrobia ziemniaczana, kukurydziana) z $ ml wody; do otrzymanej pasty dodać odpowiednią ilość wody tak, aby całkowita objętość wynosiła 100 ml, cały czas mieszając. Utrzymywać w stanie wrzenia przez kilka

0) Chlorek kobaltu TSC: rozpuścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl; x 6H2O w dostatecznej ilości mieszaniny 25 mł kwasu chlorowodorowego i 975 mi wody, aby całkowita objętość wynosiła ł litr. Przenieść dokładnie 5 mł tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, następnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Utrzymywać w stanie wrzenia przez 10 minut, ochłodzić, dodać 2 g jodku potasu i 20 mł 25 % kwasu siarkowego. Gdy osad całkowicie się rozpuści, miareczkować uwolniony jod, tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS ©. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoClą x 6H20. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 59,5 mg CoCl; x 6H>O w I ml.

Chlorek żelazowy TSC: rozpuścić około §5 g chlorku żelazowego w dostatecznej ilości mieszaniny 25 ml kwasu chlorowodorowego i 975 ml wody, aby calkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 15 ml wody i 3 g jodku potasu; pozostawić mieszaninę na 15 minut. Rozcieńczyć 100 ml wody i miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS ©. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeCl; x 6HO. Do roztworu dodać odpowiednią iłość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 45,0 mg FeCl; x 6H>O w ! mł.

minut, ochłodzić, przefiltrować. Skrobia musi być świeżo przygotowana

6. E 211 BENZOESAN SODU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego

C. Dodatni wynik próby na obecność benzocsanu i sodu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Kwasy wielopierścieniowe

Chłorowane związki organiczne Stopień kwasowości lub ałkaliczności

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Benzoesan sodu

Sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego

Sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego

208-534-8

C;HsO;Na

144,11

Nie mniej niż 99 % C;H;O»Na, po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny

Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, średnio rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzocsowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rckrystalizacji wynosi od 121,5 9C do 123,5 *C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 1,5 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny

Do 100 mł wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 NKMn0O,, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO, nie powinna być większa niż 0,5 ml

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu sodu nie może się różnić od zakresu ternperatur topnienia kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Ilość 0,1 N NaOH lub 0,1 N HCI potrzebna do zobojętnienia I g benzocsanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14281

7. E 212 BENZOESAN POTASU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 121,5 *C do 123,5 *C, po suszeniu w cksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność benzoesanu i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu

Chlorowane związki organiczne

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Kwasy wielopierścieniowe

Stopień kwasowości lub alkaliczności Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

8. E 213 BENZOESAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Benzoesan potasu

Sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego

Sół potasowa kwasu fenylokarboksylowego

209-481-3

C;HsKO; x 3H20

214,27

Zawiera nie mniej niż 99 % C;HsO;K, po suszeniu w 105 *C do stałej masy Biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 26,5 % oznaczony po suszeniu w 105 *C

Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Do 100 mi wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 N KMnO., dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. I g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się

utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO, nie powinna być większa niż 0,5 ml

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 mi 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nic może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 mi chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 mi wody

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Ilość 0,1 N NaOH lub 0,1 N HCI potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Benzoesan monowapniowy

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 121,5 *C do 123,5 *C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność benzoesanu i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Chlorowane związki organiczne

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Kwasy wielopierścieniowe

Stopień kwasowości lub alkaliczności

Fluorki Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nazwy synonimowe

Benzoesan wapnia

Dibenzoesan wapnia

218-235-4

Bezwodny: CuHio04Ca Monowodzian: C,4H;o04Ca x H;O Triwodzian: C,4Hi004Ca x 3H0 Bezwodny: 282,31 Monowodzian: 300,32 Tnwodzian: 336,36

Zawartość nie mniej niż 99 % po suszeniu w 105 *C

Białe lub bezbarwne kryształy lub biały proszek

Nie więcej niż 17,5 % oznaczony po suszeniu w 105 *C do stałej masy Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Do 100 mł wody dodać 1,5 mi kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,] N KMnO>, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 mi 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 mał chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego

liość 0,1 N NaOH lub 0,1 N HCI potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

9. E 214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU

| Etyloparaben

Nr 199

14282

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu C. Dodatni wynik próby na obecność alkoholu Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen Qłów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

p-Oksybenzoesan etylu

p-Hydroksybenzoesan etylu

Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzocsowego

204-399-4

CsH 00;

166,8

Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu w 80 *C przez 2 godziny

Prawie bczwonne, drobne, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Od 115%C do 118%C Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzocsowego otrzymanego w

wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 213 *C do 217 SC, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 0,5 %, po suszeniu w 80 *C przez 2 godziny

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

10. E 215 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu

€. Dodatni wynik próby na obecność sodu

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu

Sól sodowa estru ctylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego 252-487-6

CsHsO;Na

188,8

Zawartość estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego nie mniej niż 83 % w przeliczeniu na bczwodną masę

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek

Od 115 *C do 118 *C, po próżniowym suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzocsowego otrzymanego z próbki wynosi od 213?C do 217?C

D. pH 0,ł % roztworu wodnego mieści się w granicach

od 9,9 do 10,3 Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 5 % oznaczony po próżniowym suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Od 37 do 39 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

11. E 216 p-HYDROKSYBENZOESAN PROPYLU - stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzocsanu

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzocsowy i kwas salicylowy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Propyloparaben p-Oksybenzoesan propylu

p-Hydroksybenzoesan propylu

Ester n-propylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

202-307-7

CHO;

180,21

Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Prawie bczwonne, drobne, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Od 95 *C do 97 *C po suszeniu przez 2 godziny w 80*C

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi od 213 *C do 217 *C

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez 2 godziny w 80%C

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzocsowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

12. E 217 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU PROPYLU - stosuje się do

dnia 14 lutego 2008 r.

Definicja

Nr 199

14283

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia estru otrzymanego w wyniku zakwaszenia i nicpoddanego rekrystalizacji wynosi od 94 *C do 97 *C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym B. Dodatni wynik próby na obecność sodu

C. pH 0,1 % roztworu wodnego mieści się w granicach od 9,8 do 10,2

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu-n-propylu

Sól sodowa estru n-propylowego kwasu p-hydroksybenzocsowego 252-488-1

CioH1Os;Na

202,21

Zawartość estru propylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały lub prawie biały, krystaliczny, higroskopijny proszek

Nie więcej niż 5 % oznaczony po próżniowym suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Od 34 do 36 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

13. E 218 p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu

Metyloparaben p-Oksybenzoesan metylu

p-Hydroksybenzoesan metylu Ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

243-171-5

CH:0;

152,15

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Prawie bezwonne, drobne, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Od 125 *C do 128 9C

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi od 213 *C do 217*C, po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen Ołów Ritęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ałów)

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

14. E 219 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia białego osadu otrzymanego w wyniku zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej p-hydroksybenzocsanu metylu (przy użyciu papierka lakmusowego jako wskażnika), przemytego wodą i wysuszonego w 80 *C przez 2 godziny, wynosi od 125 *C do 128 C B. Dodatni wynik próby na obecność sodu

C. pH 0,1 % roztworu wodnego wolnego od dwutlenku węgla wynosi nie mniej niż 9,7 i nie więcej niż 10,3

Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

15. E 220 DWUTLENEK SIARKI Definicja

Nazwa chemiczna

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu Sól sodowa estru metylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego

CiH:O:Na 174,15 Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny proszek

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fishera)

Od 40 % do 44,5% w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Dwutlenek siarki Bezwodnik kwasu siarkawego

Nr 199

14284

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność związków siarkawych

Czystość Zawartość wody Nielotna pozostałość Trójtlenek siarki Selen Inne gazy, które nie są normalnie obecne w powietrzu Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

16. E 221 SIARCZYN SODU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu

B. pH 10 % roztworu (związku bezwodnego) lub 20 % roztworu (heptawodzianu) mieści się w granicach od 8,5 do 11,5 Czystość Tiosiarczan

Żelazo

231-195-2

SQ,

64,07

Zawartość nie mniej niż 99 %

Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu

Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 0,01 % Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 10 mg/kg Brak śladów

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Siarczyn sodu (bezwodny lub heptawodzian)

231-821-4

Bezwodny: Na;SO; Heptawodzian: Na;SO; x 7H;0

Bezwodny: 126,04 Heptawodzian : 252,16

Bezwodny: nie mniej niż 95 % Na;SO; i nie mniej niż 48 % SO» Heptawodzian: nie mniej niż 48 % Na;SO; i nie mniej niż 24 % SO;

Biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 0,ł % w przeliczeniu na zawartość SO,

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO»

Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

17. E 222 WODOROSIARCZYN SODU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu

B. pH 10% roztworu wodnego mieści się w granicach od 2,5 do 5,5

Czystość Żelazo

Selen

Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

18. E 223 PIROSIARCZYN SODU Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Kwaśny siarczyn sodu Wodorosiarczyn sodu

231-921-4

NaHSO; w roztworze wodnym 104,06

Nie mniej niż 32 % m/m NaHSO;

Klarowny roztwór, bezbarwny do żókego

Nie więcej niż 50 mg/kg Na;SO; w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO;

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Pirosiarczyn

Disiarczyn sodu Pentaoksodisiarczan disodowy

231-673-0

Na»S20;

Nr 199

14285

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu

B. pH 10 % roztworu wodnego mieści się w granicach od 4,0 do 5,5

Czystość Tiosiarczan Żelazo

Selen

Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

190,11 Zawiera nie mniej niż 95 % Na;S20; i nie mniej niż 64 % SO;

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu. na zawartość SO; Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

19. E 224 PIROSIARCZYN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz potasu

Czystość Tiosiarczan Żelazo Selen Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Disiarczyn potasu Pentaoksodisiarczan potasu 240-795-3

KaS20;

222,33

Zawiera nie mniej niż 90 % KSO; i nie mniej niż 51,8 % SO;, pozostałość składa się prawie całkowicie z siarczanu potasu

Bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SQ; Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO, Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

20. E 226 SIARCZYN WAPNIA Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz wapnia

Czystość Żelazo Selen Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Siarczyn wapnia

218-235-4

CaSO; x 2H,0

156,17

Zawartość nie mniej niż 95 % CaSO; x 2H0 i nie mniej niż 39 % SO»

Białe kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO, Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

21. E 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz wapnia

Czystość Żełazo Selen Arsen

Qłów

Wodorosiarczyn wapnia Kwaśny siarczyn wapnia 237-423-7

Ca(HSO;)>

202,22

Od 6 do 8 % (m/v) dwutlenku siarki i od 2,5 do 3,5 % (m/v) dwutlenku wapnia, co odpowiada od 10 do 14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia [Ca(HSO;):]

Klarowny, zielonkawożółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu dwutlenku siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO, Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nr 199

14286

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

22. E 228 WODOROSIARCZYN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz potasu

Czystość Żelazo Selen Arsen Qłów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

23. E 230 BIFENYL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Zakres temperatur destylacji

Czystość

Wodorosiarczyn potasu

Kwaśny siarczyn potasu

231-870-1

KHSO); w roztworze wodnym

120,17

Zawiera nie mniej niż 280 g KHSO; w litrze (lub 150 g SO» w litrze)

Klarowny, bezbarwny roztwór wodny

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Difenyl

1,'-bifenyl

Fenylobenzen

202-163-5

CnHia

154,20

Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Białe lub bladożółte do bursztynowego, krystaliczne ciało stałe o charakterystycznym zapachu

Od 68,5 *C do 70,5 *C

Oddestylowuje całkowicie w przedziale 2,5 *C pomiędzy 252,5 *C a 257,5 5C

Benzen Aminy aromatyczne Pochodne fenolu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Pochodne terfenylu i wyższych polifenoli Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

24. E 231 ORTOFENYLOFENOL

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na obecność fenolanu

Czystość Popiół siarczanowy Eter difenylu p-Fenylofenol 1-Naftol Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg (wyrażone jako anilina)

Nie więcej niż 5 mg/kg (wyrażone jako fenol)

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g bifenylu w 5 ml 94,5 - 95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 ml chlorku

kobałtu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody

Nie więcej niż 0,2 % Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Ortoheksenol

(1,!'-Bifenylo)-2-0l 2-Hydroksydifenyl o-Hydroksydifenyl 201-993-5

CHO

170,20

Zawiera nie mniej niż 99 %

Biały lub lekko żółtawy, krystaliczny proszek

Od 56 *C do 58 *C

Dodanie 10 % roztworu chlorku żelazowego do etanolowego roztworu próbki (1g w 10 ml) powoduje powstanie zielonej barwy

Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 0,3 % Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 0,01 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

25. E 232 SÓL SODOWA ORTOFENYLOFENOLU

Nr 199

14287

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność fenolanu i sodu B. Zakres temperatur topnienia ortofenylofenolu otrzymanego z próbki w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 56 *C do 58 *C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

C. pH 2 % roztworu wodnego musi mieścić się w granicach od 11,1 do 11,8

Czystość Eter difenylu p-Fenylofenol 1-Naftol Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

26. E 233 TIABENDAZOL Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Spektrometria

Ortofenylofenolan sodu Sól sodowa o-fenylofenolu

Ortofenylofenol sodu

205-055-6

CiHsONa x 4H;0

264,26

Zawiera nie mniej niż 97 % CnH+,ONa x 4H;0

Biały lub lekko żółtawy, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,3 % Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 0,01 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

4-(2-Benzoimidazolilo)tiazol

2-(4-Tiazolilo)- 1H-benzoimidazol

1205-725-8

CioH;N;S

201,26

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały lub prawie biały, bczwonny proszek

Od 2% *C do 303 *C

Maksima absorpcji w 0,1 N HCI (0,0005% m/v) przy długościach fali 302 nm, 258 nm i 243 nm

E "ham przy 302 nm + 2 nm: około 1230

Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy Selen Arsen Ołów Ritęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

27. E 234 NIZYNA Definicja Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Czystość

Ubytek po suszeniu

Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

28. E 235 NATAMYCYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

E "*/m przy 258 nm + 2 nm: około 200 E "Am przy 243 nm + 2 nm: około 620 Stosunek absorpcji 243 nm/302 nm = od 0,47 do 0,53 Stosunek absorpcji 258 nm/302 nm = od 0,14 do 0,18

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fishera) Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nizyna składa się z szeregu ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych przez naturalne szczepy Streptococcus lactis, grupa N Lancefielda

215-807-5

CH so0NaOx157

3354,12

Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg mieszaniny składającej się z substancji stałych odtłuszczonego mleka w proszku i co najmniej 50% chlorku sodu

Biały proszek

Nie więcej niż 3 % podczas suszenia do stałej masy w temperaturze od 102 *C do 103 *C

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Pimarycyna Natamycyna jest środkiem grzybobójczym z grupy makrolidów polienowych i

jest wytwarzana przez naturalne szczepy Streptomyces natalensis lub Streptococcus lactis

231-683-5

CzHaOsN

665,74

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały do kremowobiałego, krystaliczny proszek

Nr 199

14288

Identyfikacja

A. Reakcje barwne

B. Spektrometria

C. pH

D. Skręcalność właściwa

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Wymagania mikrobiologiczne: ogólna liczba drobnoustrojów

W wyniku dodania kilku kryształów natamycyny na szkiełko zegarkowe do kropli:

- stężonego kwasu chlorowodorowego, powstaje niebieski kolor,

- stężonego kwasu fosforowego, powstaje zielony kolor, który po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony

0,0005% m/v roztwór w 1% metanolowym roztworze kwasu octowego wykazuje maksima absorpcji przy długościach fali około 290 nm, 303 nm i 318 nm, punkt przepięcia przy około 280 nm i minima przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm

Od 5,5 do 7,5 (1 % m/v roztwór w uprzednio zobojętnionej mieszaninie 20 części dimetyloformamidu i 80 części wody)

[a]*p= od + 250?do + 295? (1 % m/v roztwór w lodowatym kwasie octowym, w temperaturze 20 *C i w przeliczeniu na suchą masę)

Nie więcej niż 8 % (nad P,O;, w próżni w 60 *C do stałej masy) Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 100/g

29. E 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność formaldehydu i amoniaku

B. Punkt sublimacji około 260 *C Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Siarczany

Chłorki

Heksamina Urotropina

1,3,5,7-Tetraazatricykło [3.3.1.1*”]-dekan, heksametylenoczteroamina

202-905-8

CGHi2Na

140,19

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwny lub biały krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w 105 *C w próżni nad P;O; przez 2 godziny Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako SO4

Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako CI

Sole amonowe Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

30. E 242 DIMETYLODIWĘGLAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja B. Rozkład

B. Punkt topnienia Punkt wrzenia

C. Gęstość w 207C

D. Widmo w podczerwieni Czystość

Węglan dimetylu

Chlor ogółem

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

31. E 249 AZOTYN POTASU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Niewykrywalne

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

DMDC Pirowęglan dimetylowy

224-859-8

Diwęglan dimetylu Ester dimetylowy kwasu pirowęglowego

CHsOs

134,09

Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Bczbarwna ciecz rozkładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje właściwości

żrące w stosunku do skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku wdychania lub spożycia

Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecność CO; i metanolu

17 5C 172 *C wraz z rozkładem

Około 1,25 głem*

Maksimum w 1156.i 1832 cm"

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Azotyn potasu

Nr 199

14289

Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność azotynów i potasu

B. pH 5 % roztworu: nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0

Czystość Ubytek po suszeniu Arsen Ołów Rięć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

m soli.

32. E 250 AZOTYN SODU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsieczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność azotynów i sodu Czystość

Ubytek po suszeniu

Arsen

Ołów

Ritęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

0 Azotyn sodu przeznaczony do żywności może b:

soli.

33. E 251 AZOTAN SODU

231-832-4

KNO:

85,11

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę ©

Białe lub lekko żółte, rozpływające się granulki

Azotyn potasu przeznaczony do żywności może być

Nie więcej niż 3 % po suszeniu przez 4 godziny nad żelem krzemionkowym Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

sprzedawany wyłącznie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutami

Azotyn sodu

231-555-9

NaNQO>

69,00

Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę ©

Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu przez 4 godziny nad żelem krzemionkowym Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

yć sprzedawany wyłącznie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutami

1. AZOTAN SODU W FORMIE STAŁEJ

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i sodu B. pH $ % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Azotyny Arsen

Ołów

Saletra chilijska Saletra sodowa

Azotan sodu

231-554-3

NaNQO;

85,00

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu

Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek

Nie mniej niż 5,5 i nie więcej niż 8,3

Nie więcej niż 2 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako NaNO;

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

2. AZOTAN SODU W FORMIE PŁYNNEJ

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i sodu B. pH Czystość Wolny kwas azotowy

Azotyny

Płynny azotan sodu jest wodnym roztworem azotanu sodu otrzymanym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu azotowego w ilościach stechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standaryzowane formy przygotowane z płynnego azotanu sodu spełniające te specyfikacje mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie zadeklarowane i oznakowane.

Azotan sodu

231-554-3

NaNQO;

85,00

Zawiera pomiędzy 33,5 % a 40,0% NaNO;

Jasna, bezbarwna ciecz

Nie mniej niż 1,5 i nie więcej niż 3,5

Nie więcej niż 0,01 %

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako NaNO»

Nr 199

14290

Arsen Ołów Rtęć

Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 35 % roztworu wodnego

34. E 252 AZOTAN POTASU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i potasu B. pH 5 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Azotyny Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

35. E 260 KWAS OCTOWY Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 0,3 mg/kg

Saletra indyjska Saletra potasowa Sól połasowa kwasu azotowego

Azotan potasu

231-818-8

KNO;

101,11

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bczwodną masę

Biały, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastosłupy o orzeźwiającym, słonym, ostrym smaku

Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 8,5

Nie więcej niż 1 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 20 mg/kg wyrażone jako KNO>

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kwas octowy Kwas etanowy

200-580-7

CHO;

60,05

Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu

Identyfikacja A. Punkt wrzenia B. Ciężar właściwy

C. Roztwór trzykrotnie rozcieńczony daje dodatni wynik próby na obecność octanu

D. Temperatura krzepnięcia Czystość Nielotna pozostałość

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Substancje łatwo utleniające się

Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

36. E 261 OCTAN POTASU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 5 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i potasu Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

37. E 262 (i) OCTAN SODU

118 *C przy ciśnieniu 760 mm słupa rtęci Około 1,049

Nie niższa niż 14,5 *C

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

W naczyniu ze szklanym korkiem rozpuścić 2 ml próbki w 10 ml wody i dodać 0,1 mi 0,1 N nadmanganianu potasu. Różowy kolor nie powinien zmienić się na brązowy przez 30 minut

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Octan potasu

204-822-2

C:H;O;K

98,14

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne, rozpływające się kryształy lub biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym, octowym zapachu

Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 9,0

Nie więcej niż 8 % po suszeniu w 150 *C przez 2 godziny

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14291

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 1 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i sodu Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

38. E 262 (ii) DIOCTAN SODU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i sodu Czystość

Zawartość wody

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Octan sodu

204-823-8 C:H:NaQO; x nH2O (n = 0 lub 3)

Bezwodny: 82,03 Triwodzian: 136,08

Zawiera (dla obu form: bezwodnego i triwodzianu) nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bczwodny: biały, bezwonny, ziarnisty, higroskopijny proszek Triwodzian: bezbarwne, przezroczyste kryształy lub ziamisty, krystaliczny proszek, bezwonny

lub o słabym, octowym zapachu. W ciepłym, suchym powietrzu tworzy krystaliczny nalot

Nie mniej niż 8,0 i nie więcej niż 9,5

Bezwodny: nie więcej niż 2 % (120 SC, 4 godziny) Triwodzian: pomiędzy 36 i 42 % (120 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Dioctan sodu jest molekulamym związkiem octanu sodu i kwasu octowego

Wodorodioctan sodu

204-814-9

C.HrNaO; x nHzO (n = 0 lub 3)

142,09 (bezwodny)

Zawiera od 39 do 41 % wolnego kwasu octowego i od 58 do 60 % octanu sodu

Białe, higroskopijne, krystaliczne ciało stałe o octowym zapachu

Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 5,0

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

39. E 263 OCTAN WAPNIA Definicja Nazwa chemiczna ©

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i wapnia Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

40. E 270 KWAS MLEKOWY Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Octan wapnia

200-540-9

Bezwodny: CaH<O;Ca Monowodzian: C4HsO+Ca x H10

Bezwodny: 158,17 Monowodzian: 176,18

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę Bezwodny octan wapnia jest białym, higroskopijnym, zbrylającym się,

krystalicznym ciałem stałym o lekko gorzkim smaku. Może posiadać słaby zapach kwasu octowego. Monowodzian występuje w postaci igietek, granulek lub proszku

Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0

Nie więcej niż 11 % po suszeniu (155 *C do stałej masy, dla monowodzianu) Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kwas mlekowy Kwas 2-hydroksypropionowy Kwas 1-hydroksyetano- |-karboksylowy

200-018-0

Nr 199

14292

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Uwaga: Kwas mlekowy jest higroskopijny i kiedy jest zagęszczany przez gotowanie, kondensuje w formie mieczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcieńczenia i ogrzania hydrolizuje do kwasu mlekowego Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów Czystość

Popiół siarczanowy

Chlorki

Siarczany

Żelazo

Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 80 % roztworu wodnego, dla rozcieńczonych roztworów wodnych

należy wyliczyć wartości w zależności od zawartości kwasu mlekowego

41. E 280 KWAS PROPIONOWY Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia B. Zakres temperatur destylacji

Czystość

C:;HsO;

90,08

Zawiera nie mniej niż 76 % i nie więcej niż 84 %

Bezbarwna lub żółtawa, prawie bczwonna ciecz o konsystencji syropu i kwaśnym

smaku, składająca się z mieszaniny kwasu mlekowego (C;HsO;) i mleczanu kwasu mlekowego (CsHi005).

Jest otrzymywana w wyniku fermentacji mlekowej cukrów lub jest wytwarzana chemicznie.

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,25 % Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kwas propionowy

Kwas propanowy

201-176-3

C;Hs02

74,08

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Bezbarwna lub żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu

-22 C

Od 138,5 ?C do 142,5 *C

Nielotna pozostałość Aldchydy

Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

42. E 281 PROPIONIAN SODU Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i sodu

B. pH 10 % roztworu wodnego Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Żelazo

Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

43. E 282 PROPIONIAN WAPNIA Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Nie więcej niż 0,01 % po suszeniu w 140 *C do stałej masy Nie więcej niż 0,1 % wyrażone jako formaldehyd

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Propionian sodu Propanian sodu

205-290-4

C;HsO»Na

96,06

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 *C

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub miałki, biały proszek

Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 10,5

Nie więcej niż 4 % oznaczony po suszeniu przez 2 godziny w 105 *C Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | rag/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Propionian wapnia

223-795-8 CsHi004Ca 186,22

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 *C

Nr 199

14293

Opis ldentyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i wapnia

B. pH 10 % roztworu wodnego Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Żelazo

Fluorki

Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

44. E 283 PROPIONIAN POTASU Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Żelazo Fluorki Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Biały, krystaliczny proszek

Pomiędzy 6,0 a 9,0

Nie więcej niż 4 % oznaczony w wyniku suszenia przez 2 godziny w 105 *C Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Propionian potasu

Propanian potasu

206-323-5

C:;HsKO;

112,17

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 *C

Biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 4 % oznaczony w wyniku suszenia przez 2 godziny w 105 *C Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 30 mę/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

45. E 284 KWAS BOROWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Punkt topnienia B. Pali się delikatnym, zielonym płomieniem C. pH 3,3 % roztworu wodnego Czystość Nadtlenki Arsen Ołów Ritęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Kwas bomy Kwas ortoborowy Borofaks

233-139-2 H;BO; 61,84

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek,

lekko oleiste w dotyku; w naturze występują jako minerał sassolin

Około 171 ?*C

Pomiędzy 3,8 a 4,8

Po dodaniu roztworu KJ nie pojawia się zabarwienie Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

46. E 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS)

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Opis

Identyfikacja

A. Punkt topnienia Czystość

Nadtlenki

Arsen

Boran sodu

Tetraboran sodu Biboran sodu Piroboran sodu Bezwodny tetraboran 215-540-4

Na;B<O; Na;B.O; x 10H+0

201,27

Proszek lub podobne do szkła tafle, pod wpływem powietrza stające się nieprzezroczyste, powoli rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 171 *C i 175 ?C łącznie z rozkładem

Po dodaniu roztworu KJ nie pojawia się zabarwienie

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 199

14294

Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

47. E 290 DWUTLENEK WĘGLA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Strącanie się (tworzenie osadu)

Czystość

Kwasowość

Substancje redukujące, wodorofosforki i siarczki

Tlenek węgla

Zawartość oleju

48. E 296 KWAS JABŁKOWY Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Gazowy dwutlenek węgla Suchy lód (w postaci ciała stałego) Bezwodnik węglowy

Dwutlenek węgla

204-696-9

CO

44,01

Zawiera nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową

W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko gryzącym zapachu. Dwutlenek węgla jako produkt handlowy jest transportowany i sprzedawany w postaci ciekłej w butlach ciśnieniowych lub w systemie magazynowania luzem, lub jako ciało stałe w sprasowanych blokach "suchego lodu". W formie stałej

(suchy lód) zawiera zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny, jako substancje wiążące

Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodorotlenku baru powstaje biały osad, który musując rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie octowym

915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczanego przy użyciu oranżu metyłowego niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano | mł kwasu chlorowodorowego (0,01 N)

915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować zmętnienia lub sczernienia tego roztworu

Nie więcej niż 10 ug

Nie więcej niż 0,1 mg/l

Kwas DL-jabłkowy, kwas hydroksybutanodiowy

Kwas DL-jabłkowy, kwas hydroksybutanodiowy, kwas hydroksybursztynowy

230-022-8 C.HsO; 134,09

Zawartość nic mniejsza niż 99,0 %

Opis Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia pomiędzy 127 *Ca 132 *C

B. Dodatni wynik próby na obecność jabłczanu

C. Roztwory tej substancji w każdej koncentracji są optycznie nicaktywne

Czystość Popiół siarczanowy Kwas fumarowy Kwas maleinowy Arsen Ołów Rięć

49. E 297 KWAS FUMAROWY Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na obecność podwójnych wiązań i na kwas 1,2-dikarboksylowy

C. pH roztworu 0,05 % w temperaturze 25 *C Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Kwas maleinowy

Arsen

Ołów

Rtęć

50. E 300 KWAS ASKORBINOWY

Proszek krystaliczny lub granulki o barwie białej lub prawie białej

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 1 % Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Kwas trans-butenediowy,

kwas trans- 1,2-etylenodikarboksylowy

203-743-0

CHO;

116,07

Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % w bezwodnej masie

Proszek krystaliczny lub granulki o barwie białej

286 ?C - 302 ?C (zamknięta kapilara, szybkie podgrzewanie)

3,0-3,2

Nie więcej niż 0,5 % (120 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 199

14295

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja Punkt topnienia Dodatni wynik próby na obecność kwasu askorbinowego

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

pH 2 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

51. E 301 ASKORBINIAN SODU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność askorbinianu i sodu

Kwas L-askorbinowy

Kwas askorbinowy 2,3-Didehydro-L-treo-heksono-1,4-lakton 3-Keto-L-gulofuranolakton

200-066-2

CcH:O6

176,13

Kwas askorbinowy, po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem Siarkowym przez 24 godziny, zawiera nie mniej niż 99 % CęH0s

Białe do jasnożółtego bezwonne, krystaliczne ciało stałe

Pomiędzy 189 *C a 193 *C łącznie z rozkładem

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

Nie więcej niż 0,1 %

[aj**p pomiędzy + 20,5 * a + 21,5 * (10 % m/v roztwór wodny) Pomiędzy 2,4 a 2,8

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Askorbinian sodu

L-askorbinian sodu

2,3-Didehydro-L-treo-heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego 3-Keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego

205-126-1

C.H7OsNa

198,11

Askorbinian sodu, po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny, zawiera nie mniej niż 99 % CsH;OsNa

Białe lub prawie białe, bezwonne, krystaliczne ciało stałe, które ciemnieje pod wpływem światła

Czystość

Ubytek po suszeniu

Skręcalność właściwa

pH 10 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

52. E 302 ASKORBINIAN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność askorbinianu i wapnia

Czystość Fluorki Skręcalność właściwa pH 10 % roztworu wodnego

Substancje lotne

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

[a]?*p pomiędzy + 103 * a + 106 * (10 % m/y roztwór wodny) Pomiędzy 6,5 a 8,0

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Askorbinian wapnia, diwodzian

Sól wapniowa 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktonu, diwodzian

227-261-5

CnuH;<Oi4Ca x 2H,0

426,35

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych

Biały do lekko bladoszarawożółtego, bczwonny, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) [a]”b pomiędzy + 95 * a +97 * (5% m/v roztwór wodny) Pomiędzy 6,0 a 7,5

Nie więcej niż 0,3 % oznaczone przez suszenie w temperaturze pokojowej przez 24 godziny w eksykatorze zawierającym kwas siarkowy lub pięciotlenek fosforu

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

53. E 304(i) PALMITYNIAN ASKORBYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Palmitynian askorbylu

Palmitynian L-askorbylu o 2,3-Didehydro-L-treo-heksono- 1,4-laktono-6-palmitynian 6-Palmitoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

Nr 199

14296

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

205-305-4

CzHxu07

414,55

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę

Białe lub żóktawobiałe ciało stałe o cytrusowym zapachu

Pomiędzy 107 *C a 1175C

Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w komorze próżniowej w 56 *C do 60 *C przez 1 godzinę

Nie więcej niż 0,1 %

[a]*p pomiędzy + 21 * a + 24 9 (5 % m roztwór w metanolu) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

54. E 304(ii) STEARYNIAN ASKORBYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia Czystość Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Stearynian askorbylu

Stearynian L-askorbylu 2,3-Didchydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-stearynian 6-Stearoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

246-944-9

CzHa0;

442,6

Zawiera nie mniej niż 98 %

Białe lub żóktawobiałe ciało stałe o cytrusowym zapachu

Około 116 *C

Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w komorze próżniowej w 56 *C do 60 *C przecz 1 godzinę

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

55. E 306 MIESZANINA TOKOFEROLI

Definicja

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Przez odpowiednią metodę chromatografii gazowocieczowej

B. Testy rozpuszczalności

Czystość Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Produkt otrzymany w wyniku destyłacji próżniowej z parą wodną jadalnych produktów zawierających oleje roślinne, składający się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli. Zawiera tokoferole, takie jak: d-a, d-B, d-y i d-6tokoferole

430,71 (d-a-tokoferol)

Zawiera nie mniej niż 34 % tokoferoli ogółem

Brązowawoczerwony do czerwonego, klarowny, lepki olej o łagodnym,

charakterystycznym zapachu i smaku. Może wykazywać nieznaczne rozdzielenie podobnych do wosku składników w formie mikrokrystalicznej.

Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w etanolu. Micsza się z eterem.

Nie więcej niż 0,1 % [a]*p nie mniej niż + 20 * Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

56. E 307 ALFA - TOKOFEROL' — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności B. Spektrofotometria Czystość Współczynnik załamania

Współczynnik absorpcji E "*ia w etanolu

Popiół siarczanowy

dl-a-Tokoferol

dl-5,7,8-Trimetylotokol dl-2,5,7,8-Tetrametylo-2-(4',8', 12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol

200-412-2

CzHs002

430,71 Zawiera nie mniej niż 96 %

Lekko żółty do bursztynowego, prawie bczwonny, kłarowny, lepki olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem.

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 292 nm

n *p 1,503-1,507

E "jem (292 nm) 72-76 (0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego)

Nie więcej niż 0,1 %

Nr 199

14297

Skręcalność właściwa Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

E 307 ALFA - TOKOFEROL? —

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności B. Spektrofotometria Czystość Współczynnik załamania

Współczynnik absorpcji E "m w etanolu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

Ołów

57. E 308 GAMMA - TOKOFEROL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

[a]?”p 0 * + 0,05 * (1 do 10 roztwór w chloroformie) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

dl-a-Tokoferol

dl-5,7,8-Trimetylotokol

dl-2,5,7,8-Tetrametylo-2-(4',8',1 2'-trimetylotridecylo)-6-chromanol 233-466-0

CzHs002

430,71

Zawicra nie mniej niż 96 % związku

Żółtawy do bursztynowego, prawie bezwonny, przejrzysty, lepki olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem.

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest przy około 292 nm

np” 1,503-1,507

E "m (292 nm) 72-76 (0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego)

Nie więcej niż 0,1 % [a] 0 * + 0,05 * (I do 10 roztwór w chloroformie)

Nie więcej niż 2 mg/kg

dl-y-Tokoferol

2,7,8-Trimetylo-2-(4',8',1 2'-trimetylotridecylo)-6-chromanol

231-523-4

CuHas0;

416,69

Zawiera nie mniej niż 97 %

Krystaliczny, lepki, bladożółty olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku

Identyfikacja A. Spektrometria

Czystość

Współczynnik absorpcji E'*,. w etanolu

Współczynnik załamania Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

58. E 309 DELTA - TOKOFEROL Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Spektrometria

Czystość

Współczynnik absorpcji MOM etanolu

Współczynnik załamania Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

59. E 310 GALUSAN PROPYLU Definicja

Nazwa chemiczna

działania powietrza lub światła

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 298 nm i 257 nm

E'*a (298 nm) pomiędzy 91 a 97 E'im (257 nm) pomiędzy 5,0 a 8,0

n*bp 1,503-1,507

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

2,8-Dimetylo-2-(4',8',12' +rimetyłotridecylo)-6-chromanol

204-299-0

CzrHu60O2

402,7

Zawiera nie mniej niż 97 %

Klarowny, lepki, bladożółtawy lub pomarańczowy olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 298 nm i 257 nm

E'* jm (298 nm) pomiędzy 89 a 95 Ein (257 nm) pomiędzy 3,0 a 6,0

n *%5 1,500-1,504

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan propylu Ester propylowy kwasu galusowego Ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego

Nr 199

14298

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Wolny kwas

Chlorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji E'im w etanolu

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako olów)

60. E 311 GALUSAN OKTYLU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny i Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Zakres temperatur topnienia Czystość Ubytek po suszeniu

Popiól siarczanowy

204-498-2

CHnu0;

212,20

Zawiera nie mniej niz 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe do kremowobiałego, krystaliczne, bezwonne ciało stałe

Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, cterze i propan-1,2-diolu

Pomiędzy 146 *C a 150 *C po suszeniu w 110 *C przez 4 godziny

Nie więcej niż 1,0 % (110 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,5 % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako C1)

E'* m (275 nm) nie mniej niż 485 i nie więcej niż 520 j

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan oktylu

Ester oktylowy kwasu galusowego

Ester n-oktylowy kwasu 3,4,5-rihydroksybenzoesowego 213-853-0

CH»05

282,34

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Białe do kremowobiałego, bezwonne ciało stałe

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze i propan-1,2-diolu

Pomiędzy 99 *C a 102 *C po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Nie więcej niż 0,5 % (90 *C, 6 godzin)

Nie więcej niż 0,05 %

Wolny kwas Chłorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji Em w etanolu

Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

61. E 312 GALUSAN DODECYLU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Zakres temperatur opnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Wolny kwas

Chłorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji E'jm w etanolu

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 0, % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako CI)

E'%,m (275 nm) nie mniej niż 375 i nie więcej niż 390

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan laurylu

Galusan dodecylu Ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5-trihydroksybenzocsowego

Ester dodecylowy kwasu galusowego

214-620-6

CsHso0s

338,45

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Białe lub kremowobiałe, bezwonne ciało stałe

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu i eterze

Pomiędzy 95 *C a 98 *C po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Nie więcej niż 0,5 % (90 *C, 6 godzin)

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,5 % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako CI)

E'*im (275 nm) nie mniej niż 300 i nie więcej niż 325

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 30 mg/kg

62. E 315 KWAS IZOASKORBINOWY” — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Kwas d-araboaskorbinowy

Nr 199

14299

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia

B. Pozytywny wynik testu na obecność kwasu

askorbinowegońreakcja barwna Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

Szczawiany

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

7-Lakton kwasu D-rytro-heks-2-cnowego

Kwas izoaskorbinowy

Kwas d-izoaskorbinowy

201-928-0

CH:06

176,13

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe do lekko żółtego, krystaliczne ciało stałe, które stopniowo ciemnieje pod wpływem światla

Około 164 *C do 172 *C łącznie z rozkładem

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem nad żelem krzemionkowym przez 3 godziny

Nie więcej niż 0,3 % [a]*%p 10 % (m/v) roztworu wodnego pomiędzy - 16,5? do - 189

Do roztworu | g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

E 315 KWAS ERYTROBOWY? -— stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik testu na obecność kwasu askorbinowego/reakcja barwna

Kwas izoaskorbinowy Kwas d-araboaskorbinowy

Y;Lakton kwasu d-erytro-heks-2-cnowego

Kwas izoaskorbinowy

Kwas d-izoaskorbinowy

201-928-0

CGH:Os

176,13

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe do żółtawego, krystaliczne ciało stałe, ciemniejące stopniowo pod wpływem światła

Około 164 *C do 172 *C łącznie z rozkładem

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

Szczawiany

Ołów

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem nad żelem krzemionkowym przez 3 godziny

Nie więcej niż 0,3 % [a]*p 10 % (m/v) roztworu wodnego pomiędzy - 16,59 do - 18?

Do roztworu I g w 10 mł wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego oraz $ ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny

Nie więcej niż 2 mg/kg

63. E 316 IZOASKORBINIAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności

B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu askorbinowego/reakcja barwna

C. Dodatni wynik próby na obecność sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Skręcalność właściwa pH 10% roztworu wodnego

Szczawian

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

64. E 319 TERT-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ)-stosuje się od dnia 15 lutego 2008r.

Izoaskorbinian sodu

Sól sodowa kwasu D-izoaskorbinowego

Sól sodowa 2,3-didehydro-D-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-Keto-Dgulofuranolakton enolanu sodowego, monowodzian

228-973-9

CGH;OsNa x H;0

216,13

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny, w przeliczeniu na masę monowodzianu

Białe, krystaliczne ciało stałe

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

[a]?*p 10 % (m/v) roztworu wodnego pomiędzy + 95? a + 98" Pomiędzy 5,5 a 8,0

Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople łodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14300

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Temperatura topnienia

C. Związki fenolowe

Czystość tert-butylo-p-benzochinon 2,5-Di-(tert-butylo)-hydrochinon Hydroksychinon Toluen

Ołów

TBHQ

Tert-butylo-1,4-benzenodiol 2-1,1-Dimetyloethyl)-1,4-benzenodiol 217-752-2

CiHu0>

166,22

Zawiera nie mniej niż 99 % Cio HiO2

Kryształy o barwie białej i o charakterystycznej woni

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu Nie mniej niż 126,5 C Około 5 mg próbki rozpuścić w 10 mł metanolu, a następnie dodać 10,5 ml

roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstały roztwór powinien mieć zabarwienie czerwone do różowego

Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 25 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

65. E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA)

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemiczaych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Zakres temperatur topnienia

C. Reakcja powstawania barw

BHA

3-Trzeciorzędowy-butylo-4-hydroksyanisol

Mieszanina 2-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorzędowymbutylo-4-hydroksyanisolem

246-563-8

CnHw02

180,25

Zawartość CnH.6O> nie mniejsza niż 98,5 %, a izomeru 3-trzeciorzędowegobutyło-4-hydroksyanisolu nie mniejsza niż 85 %

Kryształy o barwie białej lub lekko żółtej albo ciało stałe o konsystencji wosku o lekkim aromatycznym zapachu

Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu Pomiędzy 48 *C a 63 *C

Pozytywna próba dla grup fenoli

Czystość Popiół siarczanowy Zanieczyszczenia fenolowe Absorpcja właściwa E'*im Absorpcja właściwa E'*im Arsen

Ołów

Nie więcej niż 0,05 % po spalaniu w 800 +25 *C

Nie więcej niż 0,5 %

E'ia (290 nm) nie mniej niż 190 i nie więcej niż 210 Em (228 nm) nie mniej niż 326 i nie więcej niż 345 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

66. E 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT)

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności B. Punkt topnienia

C. Maksimum absorbancji

Czystość Popiól siarczanowy Zanieczyszczenia fenolowe

Współczynnik absorpcji E'*m w etanolu

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

67. E 322 LECYTYNY

Nazwy synonimowe

Definicja

BHT

2,6-Ditert-butylo-p-krezol 4-Metylo-2,6-ditertbutylofenol 204-881-4

C.sHz40

220,36

Zawiera nie mniej niż 99 %

Białe, krystaliczne lub w formie płatków ciało stałe, bezwonne lub o charaktcrystycznym, mdłym zapachu

Nierozpuszczalny w wodzie i propan-1,2-diolu. Dobrze rozpuszczalny w etanolu

W 709C

Absorpcja w zakresie od 230 do 320 nm 2 cm warstwy roztworu 1 w 100.000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm

Nie więcej niż 0,005 % Nie więcej niż 0,5 %

E'jm (278 nm) nie mniej niż 81 i nie więcej niż 88

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Fosfatydy Fosfolipidy

Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi w wyniku

Nr 199

14301

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność choliny, fosforu i kwasów tłuszczowych

B. Próba na obecność hydrolizowanej lecytyny

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w toluenie

Liczba kwasowa

Liczba nadtlenkowa Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

68. E 325 MLECZAN SODU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu

procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów. Lecytyny w środowisku wodnym mogą być lekko wybielane przy użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie może zmieniać chemicznie fosfatydów lecytynowych.

232-307-2 - Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie

- Hydrolizowane lecytyny: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie

- Lecytyny: brązowa ciecz lub lepka, półpłynna masa lub proszek - Hydrolizowane lecytyny: jasnobrązowa do brązowej, lepka ciecz lub pasta

Do zlewki o pojemności 800 mi wlać 500 ml wody (30 *C - 35 *C). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, stale mieszając. Lecytyna hydrolizowana utworzy

homogenną emulsję. Lecytyna niehydrolizowana utworzy oddzielną masę około 50 g.

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez | godzinę Nie więcej niż 0,3 %

- Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram * Hydrolizowane lecytyny: nie więcej niż 4 mg wodorotlenku potasu na gram

Równa lub mniejsza niż 10 Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż ! mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Mleczan sodu

2-Hydroksypropionian sodu

200-772-0

C;HsNaO;

112,06 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Bezbarwna, przezroczysta ciecz, bezwonna lub o słabym, charakterystycznym zapachu

Czystość Kwasowość pH 20% roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Substancje redukujące Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego

69. E 326 MLECZAN POTASU Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Spalanie B. Reakcja barwna C. Dodatni wynik próby na obecność potasu i mleczanów Czystość Arsen Ołów Rięć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Kwasowość

Substancje redukujące

Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu, wyrażona jako kwas mlekowy 6,5 do 7,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Mleczan potasu

2-Hydroksypropionian potasu

213-631-3

C:Hs;O;K

128,17 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonna lub o słabym, charakterystycznym zapachu

Spalić roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest alkaliczny, musuje w momencie dodania kwasu

Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 mł roztworu 1 w 100 katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje ciemnoczerwony kolor.

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rozpuścić | g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople: fenoloftaleiny TS i miareczkować 0,1 N wodorotlenkiem sodu. Nie powinno zostać zużyte więcej niż 0,2 ml

Mieczan potasu nie powinien redukować roztworu Fehlinga

Nr 199

14302

70. E 327 MLECZAN WAPNIA Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów i wapnia

B. Testy rozpuszczalności Czystość Ubytek po suszeniu

Kwasowość

Fluorki

pH 5 % roztworu

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Substancje redukujące

71. E 330 KWAS CYTRYNOWY Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Dimleczan wapnia

Dimleczan wapnia; wodzian

Sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropionowego

212-406-7

(C;HsOz)Ca x nH;O (n = 0-5)

218,22 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki

Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w ctanolu

Qznaczony przez suszenie w 120 *C przez 4 godziny: - Bczwodny: nie więcej niż 3,0 %

- z | cząsteczką wody: nie więcej niż 8,0 %

- z3 cząsteczkami wody: nie więcej niż 20,0 %

- z 4,5 cząsteczkami wody: nie więcej niż 27,0 % Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę, wyrażona jako kwas mlekowy Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) Pomiędzy 6,0 a 8,0

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Brak redukcji roztworu Fchlinga

Kwas cytrynowy Kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy Kwas b-hydroksytrikarbalitykowy

201-069-1

(a) CeH10» (bezwodny) (b) CHO; x H+O (monowodzian)

(a) 192, 13 (bezwodny) () 210,15 (monowodzian)

Kwas cytrynowy może występować w formie bezwodnej lub może zawierać 1 cząsteczkę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej niż 99,5 % CcH:07, w przeliczeniu na bezwodną masę

Kwas cytrynowy jest białym lub bezbarwnym, bezwonnym, krystalicznym ciałem

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

Arsen

Ołów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Szczawiany

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

stałym o bardzo kwaśnym smaku. Monowodzian traci wodę krystalizacyjną w suchym powietrzu

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w eterze

Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie więcej niż 0,5 % wody; kwas cytrynowy w formie monowodzianu zawiera nice więcej niż 8,8 % wody (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu w 800 *C + 25 5C

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg, wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

1 g sproszkowanej próbki z 10 ml minimum 98 % kwasu siarkowego ogrzewać w łażni wodnej o temp. 90 *C, w ciemności, przez | godzinę. Nie powinny powstać

żadne zmiany, oprócz co najwyżej jasnobrązowego zabarwienia (Płyn porównawczy K)

72. E 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

pH 1 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Cytrynian monosodowy Cytrynian sodu, monozasadowy

Cytrynian monosodowy Sól monosodowa kwasu 2-hydroksy- 1,2,3-propano-trikarboksylowego

(a) CGH;O;Na (bezwodny) (b) CGH7O»Na x HO (monowodzian)

(a) 214,11 (bezwodny) (b) 232,23 (monowodzian)

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny:

- bezwodny: nie więcej niż 1,0 %

- monowodzian: nie więcej niż 8,8 %

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 3,5 a 3,8

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mgkg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 199

14303

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 5 mg/kg

73. E 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH 1 % roztworu wodnego Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian disodowy Cytrynian sodu, dizasadowy

Cytrynian disodowy

Sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczki wody 205-623-3

C.H<O;Na, x 1,5H;0

263,11

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 13,0 % w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 4,9 a 5,2

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

74. E 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Cytrynian trisodowy Cytrynian sodu, trizasadowy

Cytrynian trisodowy

Sól trisodowa kwasu 2-hydroksy- 1,2,3-propano-trikarboksylowego

Sól trisodowa kwasu cytrynowego w formie bezwodnej, diwodzianu lub pentawodzianu

200-675-3

Bezwodny: CsHsO;Na; Uwodniony: C.HsO;Na; x nH;O (n = 2 lub 5)

258,07 (bezwodny) Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

pH 5 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny:

- bezwodny: nie więcej niż 1,0 %

- diwodzian: nie więcej niż 13,5%

- pentawodzian: nie więcej niż 30,3 %

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,5 a 9,0

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

75. E 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH 1 % roztworu wodnego Arsen Ołów Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian monopotasowy Cytrynian potasu, monozasadowy

Cytrynian monopotasowy Sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego

212-7534

C.H7O;K

230,21

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny, ziamisty proszek lub przezroczyste kryształy

Nie więcej niż 1,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy po suszeniu Pomiędzy 3,5 a 3,8

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

76. E 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY

Nr 199

14304

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i potasu Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH 5 % roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian tripotasowy Cytrynian potasu, trizasadowy

Cytrynian tripotasowy

Sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy- I ,2,3-propano-trikarboksylowego Sól tripotasowa kwasu cytrynowego, monowodzian

212-755-5

C.HsOrK; x H;0

324,42

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy

Nie więcej niż 6,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,5 a 9,0

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

77. E 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany

pH 1 % roztworu wodnego

Cytrynian monowapniowy Cytrynian wapnia, monozasadowy

Cytrynian monowapniowy

Sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól monowapniowa kwasu cytrynowego, monowodzian

(CcH;7O7)Ca x HO

440,32

Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 7,0% oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Pomiędzy 3,2 a 3,5

Fluorki

Arsen

Qłów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Węglany

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Podczas rozpuszczania | g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu

chlorowodorowego nic może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

78. E 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Fluorki Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Węglany

Cytrynian diwapniowy Cytrynian wapnia, dizasadowy

Cytrynian diwapniowy

Sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy- 1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól diwapniowa kwasu cytrynowego, triwodzian

(CsH;0-)2Caa x 3H;0

530,42

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 20,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Podczas rozpuszczania | g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu

chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

79. E 333 (iii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Cytrynian triwapniowy Cytrynian wapnia, trizasadowy

Cytrynian triwapniowy Sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1 „2,3-propano-tnikarboksylowego Sól triwapniowa kwasu cytrynowego, triwodzian

Nr 199

14305

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Fluorki Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Węglany

80. E 334 KWAS L(+) -WINOWY Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność winianów

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa 20 % m/v roztworu wodnego Ołów

Rtęć

212-391-7

(C.H5O0;)Ca; x 4H;0

570,51

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 14,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Podczas rozpuszczania | g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu

chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

Kwas L-winowy

Kwas Ł-2,3-dihydroksybutanodiowy d-a,B-dihydroksybursztynowy

201-766-0

C.H<Os

150,09

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne lub przezroczyste ciało stałe lub biały, krystaliczny proszek

Pomiędzy 168?C a 1709C

Nie więcej niż 0,5 % (nad P>O;, 3 godziny)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg po prażeniu w 800 *C + 25 *C [a]””p pomiędzy + 11,5 * a + 13,59

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Szczawiany

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

81. E 335 (i) WINIAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i sodu Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

82. E 335 (ii) WINIAN DISODOWY Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i sodu

B. Testy rozpuszczalności

Czystość

Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego

S6l monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego, monowodzian

CuHsOsNa x H;0 194,05 Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 10,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

L-winian disodowy

(+)- Winian disodowy

Sól disodowa kwasu (+)-2,3-dihydroksybutanodiowego

Sól disodowa kwasu L (+)-winowego, diwodzian

212-773-3

C.H«OsNa, x 2H20

230,8

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w etanolu

Nr 199

14306

Ubytek po suszeniu Szczawiany

pH 1 % roztworu wodnego Arsen

Otów

Rięć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 17,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 150 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,0 a 7,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

83. E 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i potasu

B. Punkt topnienia Czystość

pH 1 % roztworu wodnego

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Winian potasu, monozasadowy

Bczwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego Sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego

CH;OsK 188,16 Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny lub ziarnisty proszek

230 9C

3,4 Nie więcej niż 1,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

84. E 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Winian potasu, dizasadowy

Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego

Sól dipotasowa kwasu L (+)-winowego z połówką cząsteczki wody 213-067-8

CH1OsKa x '/H20

235,2

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i potasu

Czystość

pH 1 % roztworu wodnego Ubytek po suszeniu

Szczawiany Arsen Otów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny lub ziamisty proszek

Pomiędzy 7,0 a 9,0 Nie więcej niż 4,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 150 SC przez 4 godziny

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

85. E 337 WINIAN POTASOWO- SODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów, potasu

i sodu B. Testy rozpuszczalności C. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

pH 1 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

L (+)-winian potasowo- sodowy Sól z Rochelle Sól Seignette'a

Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego L (+)-winian potasowo-sodowy

206-156-8

C.H.OsKNa x 4H20

282,23

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bczbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

1 gram jest rozpuszczalny w | ml wody, nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 70 a 80 *C

Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 150 *C przez 3 godziny

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas Szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 6,5 a 8,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14307

86. E 338 KWAS FOSFOROWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu i fosforanów

Czystość Lotne kwasy Chlorki Azotany Siarczany Fluorki Arsen Kadm Ołów Rtęć

Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 75 % roztworu wodnego

Kwas ortofosforowy Kwas monofosforowy

Kwas fosforowy

231-633-2 H;PO,

98,00

Kwas fosforowy jest dostępny na rynku jako wodny roztwór o różnych stężeniach Zawiera nie mniej niż 67,0 % i nie więcej niż 85,7 %

Klarowna, bezbarwna, lepka ciecz

Nie więcej niż 10 mg/kg (jako kwas octowy) Nie więcej niż 200 mg/kg (wyrażone jako chlor) Nie więcej niż 5 mg/kg (jako NaNO;)

Nie więcej niż 1.500 mg/kg (jako CaSO.)

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

87. E 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Monofosforan monosodowy Kwaśny monofosforan monosodowy Ortofosforan monosodowy

Fosforan sodu, jednozasadowy Diwodoromonofosforan sodu

Diwodoromonofosforan sodu

231-449-2

Bezwodny: NaHPO4 Monowodzian: NaH+PO; x HO Diwodzian: NaHąPO, x 2H,0

Bezwodny: 119,98

Analiza

Zawartość P>O; Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Ritęć

Monowodzian: 138,00 Diwodzian: 156,01

Zawiera nie mniej niż 97 % NaH;PO: po suszeniu w 60 *C przez jedną godzinę i następnie w 105 ?C przez cztery godziny

Pomiędzy 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, bezwonny, lekko rozpływający się proszek, kryształy lub granulki

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu lub eterze

Pomiędzy 4,1 a 5,0

Dła bezwodnej soli nie więcej niż 2,0 %, dla monowodzianu nie więcej niż ! 15,0 % i dla diwodzianu nie więcej niż 25 %, po suszeniu w 60 *C przez 1 godzinę i następnie w 105 *C przez 4 godziny

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

88. E 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P;Os

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu

B. Rozpuszczalność

Monofosforan disodowy Drugorzędowy fosforan sodu Ortofosforan disodowy Kwaśny fosforan disodowy

Wodoromonofosforan disodowy Wodoroortofosforan disodowy 231-448-7

Bezwodny: Na;HPO4 Wodzian: Na;HPO; x nH;O (n=2, 7 lub 12)

141,98 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 98 % Na>HPO; po suszeniu w 40 *C przez 3 godziny i następnie w 105 ?C przez 5 godzin

Pomiędzy 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwodny wodorofosforan disodowy jest białym, higroskopijnym, bezwonnym proszkiem. Dostępne formy uwodnione obejmują diwodzian: białe, krystaliczne, bezwonne ciało stałe; heptawodzian: białe, bezwonne, wykwitające kryształy lub ziarnisty proszek; dodekawodzian: biały, wykwitający, bezwonny proszek lub

kryształy

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu.

Nr 199

14308

C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Pomiędzy 8,4 a 9,6

Po suszeniu w 40 *C przez 3 godziny i następnie w 105 *C przez 5 godzin, ubytki masy są następujące: bezwodny nie więcej niż 5,0 %, diwodzian nie więcej niż 22,0 %, heptawodzian nie więcej niż 50,0 %, dodekawodzian nie więcej niż 61,0 %

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bczwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

89. E 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P;O5 Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Fluorki

Fosforan sodu Fosforan sodu, trizasadowy Ortofosforan trisodowy

Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu - krystalizuje w postaci bezwodnej z '/-, 1, 6, 8 lub 12 cząsteczkami H;O. Dodecawodzian krystalizuje zwykle z wodnych roztworów przy nadmiarze wodorotlenku śodu. Zawiera on % 4 cząsteczki NaOH.

Monofosforan trisodowy

Fosforan trisodowy

Ortofosforan trisodowy

231-509-8

Bezwodny: Na;PO; Uwodniony: Na;PO; x nH-O (n = ', 1, 6,8 lub 12)

163,94 (bezwodny)

Bezwodny fosforan sodu i uwodnione formy, z wyjątkiem dodekawodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na;PO; w przeliczeniu na suchą masę. Dodckawodzian fosforanu sodu zawiera nie mniej niż 92,0 % Na;PO; w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Pomiędzy 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe, bezwonne kryształy, granulki lub krystaliczny proszek.

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Pomiędzy 11,5 a 12,5

Po suszeniu w 120 *C przez 2 godziny i następnie prażeniu w około 800 *C przez 30 minut, ubytki masy są następujące: bezwodny nie więcej niż 2,0 %, monowodzian: nie więcej niż 11,0 %, dodekawodzian: pomiędzy 45,0 % a 58,0 % Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Kadm Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

90. E 340 (i) FOSFORAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsieczkowa Analiza

Zawartość PO;

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Fosforan potasu, monozasadowy Monofosforan monopotasowy Ortofosforan potasu

Diwodorofosforan potasu

Diwodoroortofosforan monopotasowy

Diwodoromonofosforan monopotasowy

231-913-4

KH;PO,

136,09

Zawiera nie mniej niż 98,0 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny Pomiędzy 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały, ziamisty lub krystaliczny proszek, higroskopijny

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu.

Pomiędzy 4,2 a 4,8

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bczwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

91. E 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Monofosforan dipotasowy Drugorzędowy fosforan potasu Kwaśny fosforan dipotasowy Ortofosforan dipotasowy Fosforan potasu, dizasadowy

Nr 199

14309

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Zawartość PO;

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Wodoromonofosforan dipotasowy

Wodorofosforan dipotasowy

Wodoroortofosforan dipotasowy

231-834-5

K.HPO;

174,18

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny Pomiędzy 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwny lub biały, ziamisty proszek, kryształy lub masa; substancja rozpływająca się pod wpływem wilgoci

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Pomiędzy 8,7 a 9,4

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

92. E 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość PO;

Opis

Fosforan potasu Fosforan potasu, trizasadowy Ortofosforan tripotasowy

Monofosforan tripotasowy Fosforan tripotasowy Ortofosforan tripotasowy 231-907-1

Bezwodny: K;PO4 Uwodniony: K;PO; x nH:O (n = I lub 3)

212,27 (bezwodny) Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Pomiędzy 30,5 % a 33,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształy lub granulki. Dostępne formy uwodnione obejmują monowodzian i triwodzian

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Qłów

Rtęć

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 11,5 a 12,3

Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 %. Oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 1 godzinę i następnie prażenie w około 800 *C + 25 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mgkg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

93. E 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P;O; Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i wapnia

B. Zawartość CaO

Czystość

Ubytek po suszeniu

Ubytek po prażeniu

Fluorki

Fosforan wapnia, monozasadowy Ortofosforan monowapniowy

Diwodorofosforan wapnia

231-837-1

Bezwodny: Ca(H2PO:) Uwodniony: Ca(H;PO;), x H;0

234,05 (bezwodny) 252,08 (monowodzian)

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę Pomiędzy 55,5 % a 61,I % w przeliczeniu na bezwodną masę

Ziarnisty proszek lub białe, rozpływające się kryształy lub granulki

Pomiędzy 23,0 % a 27,5 % (bezwodny) Pomiędzy 19,0 % a 24,8 % (monowodzian)

Nie więcej niż 14 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny (bezwodny) - - ME Nie więcej niż 17,5 % oznaczony w wyniku suszenia w 60 *C przez | godzinę i następnie w 105 *C przez 4 godziny (monowodzian)

Nie więcej niż 17,5 % po prażeniu w 800 *C + 25 *C przez 30 minut (bezwodny) Nie więcej niż 25,0 % oznaczony przez suszenie w 105 *C przez jedną godzinę i następnie prażenie w 800 *C + 25 *C przez 30 minut (monowodzian)

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nr 199

14310

Arsen Kadm Ołów

Rięć

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

94. E 341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P;Os Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i wapnia

B. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po prażeniu

Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Fosforan wapnia, dizasadowy Ortofosforan diwapniowy

Monowodorofosforan wapnia Wodoroortofosforan wapnia Drugorzędowy fosforan wapnia 231-826-1

Bezwodny: CaHPO; Diwodzian: CaHPO, x 2H10

136,06 (bezwodny) 172,09 (diwodzian)

Fosforan diwapniowy, po suszeniu w 200 *C przez 3 godziny, zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równoważnik 102 % CaHPO;

Pomiędzy 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek

Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (diwodzian) po prażeniu w 800 SC +

25 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

95. E 341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Fosforan wapnia, trizasadowy Ortofosforan wapnia Hydroksymonofosforan pięciowapniowy Hydroksyapatyt wapnia

Fosforan triwapniowy jest mieszaniną fosforanów wapnia w różnych proporcjach,

Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsieczkowa Analiza Zawartość P>Os Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i wapnia

B. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po prażeniu Fluorki Arsen Kadm

Ołów

otrzymaną w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia i posiada przybliżony skład: 10CaQ x 3P»O; x H;0

Hydroksymonofosforan pięciowapniowy Monofosforan triwapniowy

235-330-6 (hydroksymonofosforan pięciowapniowy) 231-840-8 (ortofosforan wapnia)

Ca;(PO;); x OH lub Ca;(PO.)>

502 lub 310

Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Pomiędzy 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, bezwonny proszek stabilny na powietrzu

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach: chlorowodorowym i azotowym

Nie więcej niż 8 % po prażeniu w 800 *C + 25 *C do stałej masy Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mgkg

96. E 343(i) FOSFORAN MONOMAGNEZOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkową Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i fosforanu

B. Zawartość MgO

Diwodorofosforan magnezu Fosforan magnezu, monozasadowy Ortofosforan monomagnezu

Diwodoromonofosforan monomagnezu

236-004-6

Mg(FH;PO4)> x nH;O (gdzie n = 0 do 4)

218,30 (bezwodny)

Zawartość nie mniejsza niż 51,0 % po prażeniu

Bczwonny proszek krystaliczny o barwie białej, słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie mniej niż 21,5 % po prażeniu

Nr 199

14311

Czystość Fluorki Arsen Ołów Kadm

Rtęć

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

97. E 343(ii) FOSFORAN DIMAGNEZOWY .

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i fosforanu

B. Zawartość MgO Czystość

Fluorki

Arsen

Ołów

Kadm

Rtęć

98. E 350(i) JABŁCZAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Wodorofosforan magnezu Fosforan magnezu, dizasadowy Ortofosforan dimagnezu Drugorzędowy fosforan magnezu

Monowodoromonofosforan dimagnezu

231-823-5

M£HPO; x nH;O (gdzie n = 0 - 3)

120,30 (bezwodny)

Zawartość nie mniejsza niż 96 % po prażeniu

Bezwonny proszek krystaliczny o barwie białej, słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Sól sodowa kwasu jabłkowego

DLzjabłiczan disodowy Sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego

Półwodzian: C.H;Na;O; x '/+H20 Trójwodzian: C«HuNa;O; x 3H;O

Półwodzian: 187,5 Trójwodzian: 232,10

Zawartość nie mniejsza niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i sodu

B. Tworzenie barwnika azowego C. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Zasadowość Kwas fumarowy Kwas maleinowy Arsen

Ołów

Proszek krystaliczny lub grudki o barwie białej

Dodatnie

Łatwo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 7,0 % (130 *C, 4 godziny) w przypadku półwodzianu, lub 20,5 % - 23,5 % (130 9C, 4 godziny) w przypadku triwodzianu

Nie więcej niż 0,2 % jako Na;CO; Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

99. E 350(ii) WODOROJABŁCZAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i sodu

B. Tworzenie barwnika azowego Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas maleinowy

Kwas fumarowy

Arsen

Ołów

Rięć

100. E 351 JABŁCZAN POTASU

Sól monosodowa kwasu DL-jabikowego

DL-jabłczan monosodowy, 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy

CJHs;NaO; 156,07 Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Dodatnie

Nie więcej niż 2,0% (110 *C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nr 199

14312

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i potasu

B. Tworzenie barwnika azowego Czystość

Zasadowość

Kwas fumarowy

Kwas malcinowy

Arsen

Ołów

Rtęć

101. E 352(1) JABŁCZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność jabłczanu, kwasu

1,2-dikarboksylowego i wapnia B. Tworzenie barwnika azowego C. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu Zasadowość Kwas maleinowy

Kwas fumarowy

Sól potasowa kwasu jabłkowego

DLjabłczan dipotasowy Sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodiowego

C.H.K;05 210,27 Zawartość nie mniejsza niż 59,5 %

Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny

Dodatnie

Nie więcej niż 0,2 % jako K+CO; Nie więcej niż 1,0%

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Sól wapniowa kwasu jabłkowego

DL-jabłczan wapniowy a-Hydroksybursztynian wapniowy

Sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego C.HsCaO;

172,14

Zawartość nie mniejsza niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Dodatnie

Słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 2 % (100 *C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,2 % jako CaCO; Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 1,0%

Fluorki Arsen Ołów Rtęć

Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

102. E 352(ii) WODOROJABŁCZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i wapnia

B. Tworzenie barwnika azowego Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas maleinowy

Kwas fumarowy

Fluorki

Arsen

Qłów

Rtęć

103. E 353 KWAS METAWINOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu

Sól monowapniowa kwasu DL-jabłkowego

DL-jabłczan monowapniowy, 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy

(CJHsOs);Ca Zawartość nie mniejsza niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Dodatnie

Nie więcej niż 2 % (110 ?C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 30 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Kwas diwinowy

Kwas metawinowy C.HsO6 Nie mniej niż 99,5%

Białe lub żółtawe kryształy lub proszek. Dobrze rozpływający się o mdłym zapachu karmelu

Nr 199

14313

B. Umieścić | mg do 10 mg próbkę tej substancji w probówce z 2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 kroplami sulfo-rezorcinolu jako odczynnika. Następnie ogrzewać do 150 *C, pojawia się intensywne fioletowe zabarwienie

Czystość

Arsen

Ołów

Rtęć

104. E 354 WINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Słabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalność odpowiednia 0,01 g/100 mi wody (20 *C). Trudno rozpuszczalny w etanolu. Słabo rozpuszczalny w eterze dietylowym.

Rozpuszczalny w kwasach

B. Skręcalność właściwa la]*»

C. pH 5 % zawiesiny Czystość

Siarczany (jako H;SO,)

Arsen

Ołów

Rięć

105. E 355 KWAS ADYPINOWY Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Winian L-wapniowy

L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, diwodzian CHsCaO; x 2H;0 224,18

Nie mniej niż 98,0 %

Drobny krystaliczny proszek o barwie białej lub zbliżonej do białej.

+7,0 do + 7,4 (0,1% w IN roztworze HCI)

Pomiędzy 6,0 a 9,0

Nie więcej niż 1 gkg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Kwas heksanodiowy, kwas 1,4-butanodikarboksylowy

204-673-3

CGHi004

146,14

Zawartość nie mniejsza niż 99,6 %

Bezwonne kryształy lub proszek krystaliczny o barwie białej

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Rozpuszczalność Czystość Woda Popiół siarczanowy Arsen Ołów

Rięć

106. E 356 ADYPINIAN SODU Definicja

Nazwa chemiczna

„_ Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Rozpuszczalność C. Dodatni wynik próby na obecność sodu Czystość Woda Arsen Otów

Rięć

107. E 357 ADYPINIAN POTASU Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

151,5 - 154,0 9C

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Łatwo rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Adypinian sodu

231-293-5

CH:Na204

190,11

Zawiera nie mniej niż 99,0% (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Białe kryształy bez zapachu lub krystaliczny proszek

Od 151 *C do 152 *C (dla kwasu adypinowego)

Odpowiednio 50 g/100 ml wody ( 20 *C)

Nie więcej niż 3% (Kar Fischer) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Adypinian potasu

242-838-1 CeHiK;04 222,32

Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Nr 199

14314

Opis Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia

B. Rozpuszczalność

C. Dodatni wynik próby na obecność sodu Czystość

Woda

Arsen

Ołów

Rtęć

Białe kryształy bez zapachu lub krystaliczny proszek

Od 151 *C do 152 *C (dla kwasu adypinowego)

Odpowiednio 60 g/100 ml wody ( 20 SC)

Nie więcej niż 3 % (Karl Fischer) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

108. E 363 KWAS BURSZTYNOWY

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia Czystość

Pozostalość po prażeniu

Arsen

Ołów

Rtęć

Kwas butanodiowy

203-740-4

CHO;

118,09

Zawartość nie mniejsza niż 99,0 %

Bezwonne bezbarwne kryształy lub o barwie białej

Pomiędzy 185,0 *C a 190,0 *C

Nie więcej niż 0,025 % (800 *C, 15 min) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

109. E 380 CYTRYNIAN TRIAMONOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Trizasadowy cytrynian amonu

Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego

222-349-5

CGHvN;O;

243,22

Zawartość nie mniejsza niż 97,0 %

Kryształy lub proszek o barwie białej lub złamanej bieli

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność amonu i cytrynianów

B. Rozpuszczalność Czystość

Szczawiany

Arsen

Ołów

Łatwo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 0,04 % (wyrażone jako kwas szczawiowy) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

110. E 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINOTETRAOCTOWEGO

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i wapnia B. Działanie chelatujące w stosunku do jonów metali C. pH 1 % roztworu pomiędzy 6,5 a 7,5 Czystość Zawartość wody Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

111. E400 KWAS ALGINOWY

Definicja

EDTA wapniowo-disodowy

NiN*-1,2-Etanodiyibis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)- 0,0,0*,0*]wapnian(2)-disodowy

Sól wapniowo-disodowa kwasu ctylenodiaminotetraoctowego Sól wapniowo-disodowa kwasu (etylenodinitrilojtetraoctowego 200-529-9

CH 2OsCaN;Na, x 2H20

410,31

Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek, lekko higroskopijny

5-13 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Glukuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu D-mannurowego połączone w pozycji B-(l-4) oraz jednostki kwasu L-glukuronowego przyłączone w pozycji a(l-4) pierścieni piranozy. Związek z grupy węglowodanów o charakterze hydrofilowego koloidu wyekstrahowany przy uzyciu rozcieńczonego ługu z naturalnych odmian różnych gatunków brązowych

Nr 199

14315

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Próba strącania chlorkiem wapnia

C. Próba strącania siarczanem amonu

D. Reakcja barwna

Czystość pH 3 % zawiesiny Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Wodorotlenek sodowy (roztwór IM) Arsen Ołów Rtęć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Opólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E coli

Salmonella spp.

112. E 401 ALGINIAN SODU

Definicja

alg morskich (Phaeophyceae)

232-680-1

(CJH:05),

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 % dwutlenku węgla (CO;), co odpowiada nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (CcH10;), (obliczonego na podstawie ciężaru

równoważnikowego równego 200)

Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziamistej, granulatu i proszku. Barwa biała do żóltawobrązowej, prawie bezwonny

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych, powoli rozpuszcza się w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodowego i fosforanu(V) trisodu Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodowego dodać

2,5 % roztworu chlorku sodowego w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymctylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakanty

Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodowego dodać nasyconego roztwory siarczanu amonowego w ilości równej połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwała na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi

0,01 g próbki wytrząsać z 0,15 ml 0,1N wodorotlenku sodowego do jak najlepszego rozpuszczenia i dodać | ml roztworu siarczanu żelaza(IIT) w kwasie.

W ciągu 5 minut powstaje wiśniowo-czerwone zabarwienie, które następnie przechodzi w intensywnie purpurowe.

Pomiędzy 2,0 a 3,5

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 2 % w stosunku do nierozpuszczalnej, bezwodnej masy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie

Nie więcej niż 500 kolonii w | gramie

Nieobecne w 5 g

Nicobecne w 10 g

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i kwasu alginowego

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Arsen Ołów Rięć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E coli

Salmonella spp.

113. E 402 ALGINIAN POTASU Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność potasu i kwasu alginowego

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Arsen

Sól sodowa kwasu alginowego

(CH;NaO6)

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,0 % alginianu sodu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

222) Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bczwonny, barwa od białej do żółtawej

Nie więcej niż 15% (105 ©C, 4 godziny)

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w | gramie

Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie

Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sół potasowa kwasu alginowego

(CsH;KO.)»

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 228)

Włóknisty lub ziarnisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawej

Nie więcej niż 15 % (105 9C, 4 godziny) Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 199

14316

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

114. E 403 ALGINIAN AMONU Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność amoniaku i kwasu alginowego

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

115. E 404 ALGINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sól amonowa kwasu alginowego

(CsHuNOs)

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bczwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 217)

Włóknisty lub ziarnisty proszek, barwa biała do żółtawej

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sól wapniowa alginianu

Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i kwasu alginowego

Czystość Ubytek po suszeniu Arsen Ołów Rięć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E. coli

Salmonella spp.

Sól wapniowa kwasu alginowego

(C.H;Ca inOs)

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

219) Włóknisty lub ziarnisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawej

Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 4 godziny) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

116. E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Po hydrolizie dodatni wynik próby na obecność 1,2propanodiolu i kwasu alginowego

Czystość

Alginian hydroksypropylu Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego Alginian 1,2-propanodiolu

Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce

(CHO), (zestryfikowany)

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bczwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20% dwutlenku węgla (CO)

Włóknisty lub ziarnisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawobrązowej

Nr 199

14317

Ubytek po suszeniu

Całkowita zawartość | ,2-propanodiolu Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

117. E 406 AGAR

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Zawartość popiołu

Nie więcej niż 20 % (105 *C, 4 godziny) Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % Nie więcej niż 15 %

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie Nicobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Geloza

Agar japoński

Karuk bengalski, cejloński, chiński lub japoński Layor Carang

Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem składającym się głównie z jednostek D-galaktozy. W mniej więcej co 10. jednostce galaktozy występującej w cząsteczce agaru, jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, do którego przyłączony jest wapń, magnez, potas lub sód. Agar ekstrahuje się z niektórych naturalnie występujących odmian alg morskich z rodzin Gelidiaceae i Sphaerococcaceae oraz z al [g czerwonych należących do klasy Rhodophyceae

232-658-1 Stężenie progowe żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 %

Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. Agar niezmielony zwykle występuje w postaci wiązek składających się z cienkich, błoniastych, zlepionych taśm, lub w formie pociętej, w postaci płatków, czy granulatu. Może być bezbarwny lub mieć lekkie zabarwienie żółtawopomarańczowe, żółtawoszare bądź jasnożółte. Wilgotny jest ciągliwy a suchy - łamliwy. Agar sproszkowany ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasnożółtą. W badaniu mikroskopowym po zawieszeniu w wodzie agar wykazuje budowę ziamistą i w pewnym sensie włóknistą. Mogą być obecne nieliczne fragmenty igieł szkieletowych gąbek oraz nieliczne pancerzyki okrzemek. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty niż w wodzie, ma bardziej lub mniej strukturę ziamistą, prążkowaną, graniastą, a niekiedy zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzować przez dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy

Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrzącej wodzie

Nie więcej niż 22 % (105 *C, 5 godzin)

Nie więcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę, po prażeniu w temperaturze 550 *C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie (niero.

ok. 3N kwasie solnym)

Substancje nierozpuszczalne (w gorącej wodzie)

Skrobia

Żelatyna i inne białka

Absorbcja wody

Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

118. E 407 KARAGEN Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy,

anhydrogalaktozy i siarczanów

Czystość

Zawartość metanolu, ctanolu i 2-propanolu

Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 *C

Ubytek po suszeniu

Siarczany

Popiół

zpuszczalny w | Nic więcej niż 0,5% w przeliczeniu na bezwodną substancję, po prażeniu w

temperaturze 550 *C

Nie więcej niż 1,0 %

Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki I w 10 dodać kiłka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.

Ok. I g agaru rozpuścić w 100 ml wrzącej wody i pozostawić do ostygnięcia do temperatury około 50 *C. Do 5 ml tego roztworu dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu/ 100 ml wrzącej wody). W ciągu 10 minut nie powstaje zmętnienie.

$.g agaru umieścić w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml, napełnić do kreski wodą, zamieszać i pozostawić na 24 godziny w temperaturze 25 *C. Zawartość cylindra przesączyć przez zwilżoną watę szklaną do dru |giego cylindra miarowego o tej samej pojemności. Otrzymuje się nie więcej niż 75 ml wody.

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak:

- mech irlandzki

- eucheuman (z gat. Eucheuma spp.)

- irydofykan (z gat Iridaea spp.)

- hypnean (z gat. Hypnea spp.)

- furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata)

- karagen (z gat. Chondrus i Gigartina spp.)

Karagen otrzymuje się na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie występujących odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone). Nie należy stosować innego organicznego środka strącającego poza metanolem, ctanolem i 2-propanolem. Karagen składa się głównie z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Karagen nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie

232-524-2

Gruboziarnisty lub miałki proszek, barwa żółtawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu

Nie więcej niż 0, % pojedynczo lub łącznie Nie mniej niż 5 mPa.s Nie więcej niż 12 % (105 *C, 4 godziny)

Nie mniej niż 15 % 1 nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO.)

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po

Nr 199

14318

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

prażeniu w temperaturze 550 *C

Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę, (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w | % v/v kwasie siarkowym)

Nie więcej niż 5%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 300 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

119. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU

EUCHEUMA

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów

B. Rozpuszczalność

Czystość

Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 *C Ubytek po suszeniu

Siarczany

Popiół

PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu "przetworzone wodorosty morskie")

Przetworzone wodorosty morskie otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie występujących odmian alg morskich ze szczepu Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt można uzyskać przez przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera głównie sole potasowe estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów występują w mniejszych ilościach. Produkt zawiera również celulozę z ałg w ilości do 15 %. Karagen obecny w przetworzonych wodorostach morskich nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie

Gruboziarnisty lub miałki proszek, barwa beżowa do żółtawej, praktycznie bez zapachu

W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w ctanolu

Nie więcej niż 0, | % pojedynczo lub łącznie Nie mniej niż 5 mPa.s Nie więcej niż 12 % (105 *C, 4 godziny)

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO)

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 *C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

Nie więcej niż I % w przeliczeniu na suchą masę, (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15% w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Nie więcej niż 5%

Nie więcej niż 3 mę/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 300 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

120. E 410 MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer Wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy i mannozy

B. Badanie mikroskopowe

C. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół

Białko (N x 6,25)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Guma z ziaren szarańczyna strąkowego Guma Algaroba

Mączkę chleba świętojańskiego otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących odmian drzewa, Szarańczyna strąkowego, Cerationia siliqua (L.) Taub. (rodzina Leguminosaej. Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi. Chemicznie związki te można określić jako galaktomannany.

50.000 - 3.000.000

232-541-5 Zawartość galaktomannanu nie mniejsza niż 75%

Proszek barwy białej lub biało-żółtej, prawie bez zapachu

Niewielką część zmielonej próbki umieścić na szkiełku w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu oraz 1 % jodku potasu i zbadać pod mikroskopem. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rozciągnięte komórki w kształcie rurek, oddzielone lub tworzące niewielkie szczeliny. Ich brązowa zawartość jest znacznie mniej regularnie ukształtowana niż w przypadku gumy guar. Guma guar składa się ze ściśle przylegających do siebie grup komórek o kształcie od kulistego do przypominającego gruszkę. Ich zawartość ma zabarwienie żółte do brązowego

Rozpuszczalna w gorącej wodzie, nierozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 5 godzin) Nie więcej niż 1,2 %, oznaczenie w temperaturze 800 9C Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 4%

Nr 199

14319

Skrobia

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Zawartość etanolu i 2-propanolu

121. E 412 GUMA GUAR

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy i mannozy

B. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu Popiół Substancje nierozpuszczalne w kwasie Białka (N x 6,25) Skrobia

Arsen Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

122. E 413 TRAGAKANTA

Niewykrywalna następującą metodą: do roztworu próbki | w 10 dodać kilka kropel roztworu jodu Nie powstajc niebieskie zabarwienie

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż I % pojedynczo lub w mieszaninie

Guma cyamopsis Mąka guar

Gumę guar otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących

odmian drzewa guar, Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi. Chemicznie związki te można określić jako galaktomannany

232-536-0

50.000 - 8.000.000

Zawartość galaktomannanu nie mniejsza niż 75 %

Proszek barwy białej lub żóltawobiałej, prawie bez zapachu

Rozpuszczalna w zimnej wodzie

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 5 godzin)

Nie więcej niż 1,5 %, oznaczenie w temperaturze 800 *C Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 10 %

Niewykrywałna następującą metodą: do roztworu próbki o stężeniu I w 10 dodać kilka kropel roztworu jodu. (Nie powstaje niebieskie zabarwienie)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ujemny wynik próby na gumę karaya

Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Salmonella spp.

E coli

123. E 414 GUMA ARABSKA

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu

Guma tragakantowa Tragant

Tragakanta jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Astragalus gummifer Labillardiere i innych azjatyckich gatunków Astragalus (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy (galaktoarabany i wielocukry kwaśne), które po hydrolizie dają kwas galakturonowy, galaktozę, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą również występować niewielkie ilości ramnozy i glukozy (pochodzące ze śladowych iłości skrobi lub celulozy)

Około 800.000

232-252-5

Tragakanta w postaci niezmielonej występuje w formie spłaszczonych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo w postaci spiralnie skręconych odłamków o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barwę białą do jasnożółtej, ale niektóre okruchy mogą mieć czerwony odcień. Poszczególne kawałki są zrogowaciałą teksturą z krótkimi pęknięciami. Tragakanta jest bczwonna a roztwory mają mdły, śluzowaty smak. Sproszkowana tragakanta ma barwę białą do jasnożółtej łub różowawobrązową (jasny beż)

1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładki, sztywny, opalizujący kleik; Nie rozpuszcza się w etanolu i nie pęcznieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu

1 g próbki ogrzewać do wrzenia w 20 ml wody aż utworzy się kleista zawiesina.

Dodać 5 ml kwasu solnego i ponownie utrzymywać mieszaninę w stanie wrzenia -

przez 5 minut. Nie powstajc trwałe różowe lub czerwone zabarwienie Nie więcej niż 16 % (105 *C, 5 godzin) Nie więcej niż 4 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nieobecne w 10 g

Nieobecne w 5 g

Guma akacjowa

Guma arabska jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnie występujących odmian Acacia senegal (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych gatunków Acacia (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy oraz ich sole wapniowe, magnezowe i potasowe, które po hydrolizie dają arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy

Około 350.000

Nr 199

14320

Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Skrobia i dekstryny

Tanina

Ołów

Rięć

Kadm

Mctale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Produkty hydrolizy

Salmonella spp.

E. coli

232-519-5

Guma arabska w postaci niezmielonej występuje w formie białych lub jasnożółtych sferoidalnych kropel o zróżnicowanej wielkości lub w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciemniejszymi odłamkami. Jest również dostępna w postaci białych lub jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową.

1 g substancji rozpuszcza się w 2 mł zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje odczyn kwaśny, nie rozpuszcza się w etanolu

Nie więcej niż 17 % (105 9C, $ godzin) dla produktu w postaci ziaren i nie więcej niż 10% (105 *C, 4 godziny) w przypadku produktu suszonego metodą rozpyłową

Nie więcej niż 4 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż I %

Roztwór gumy arabskiej sporządzony w stosunku | w 50 ogrzać do wrzenia i

ostudzić. Do 5 ml tego roztworu dodać | kroplę roztworu jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie

Do 10 ml roztworu gumy arabskiej sporządzonego w stosunku 1 w 50 dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żełaza(1II) (9 g FeCl;x6H;0 uzupełnić wodą do 100 ml). Nie powstaje czamne zabarwienie ani nie wytrąca się czarny osad

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie stwierdza się obecności mannozy, ksylozy i kwasu galakturonowego (oznaczanych metodą chromatograficzną)

Nieobecne w 10 g

Nieobecne w 5 g

124. E 415 GUMA KSANTANOWA” — stosuje się do dnia 14 lutego 2008 r.

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

Guma ksantanowa jest zbudowana z wielkocząsteczkowych polisacharydów, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przy zastosowaniu naturalnych szczepów bakterii Xanthomonas campestris, oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące Jednostki heksozy: D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas glukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny

Około 1.000.000

234-394-2

Daje, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO; co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej

Proszek barwy kremowej

A. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity

Kwas pirogronowy

Azot

2-propanol

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

Xanthomonas campestris

Rozpuszczalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 2! godziny)

Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na suchą masę po suszeniu w temperaturze 105 *C przez cztery godziny i oznaczeniu w temperaturze 650 *C

Nie mniej niż 1,5 %

Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż 500 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 10.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 300 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Komórki zdolne do życia nie występują

E 415 GUMA KSANTANOWA?” — stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity

Kwas pirogronowy Azot

Etanol i propan-2-oł

Guma ksantanowa jest zbudowana z wielkocząsteczkowych polisacharydów, wytwarzana na drodze fermentacji węgłewedanu węglowodanów przy zastosowaniu naturalnych szczepów bakterii Xanthomonas campestris,

oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona.

Zawiera jako dominujące jednostki heksozy: D-glukozę i D-nannozę, którym towarzyszy kwas D-glukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny

Około 1.000.000

234-394-2

Daje, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO» co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej

Proszek barwy kremowej

Rozpuszczalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 15 % (105 9C, 2'/ godziny)

Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na suchą masę po suszeniu w temperaturze 105 ?C przez cztery godziny i oznaczeniu w temperaturze 650 *C

Nie mniej niż 1,5 % Nie więcej niż 1,5%

Nie więcej niz 500 mę/kg pojedynczo lub łącznie

Nr 199

14321

Ołów

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp. Xanihomonas campestris

125. E 416 GUMA KARAYA

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Pęcznienie w roztworze etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Popiół całkowity Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Lotne kwasy Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Mctale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Salmonella spp.

E coli

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kołonii w 1 gramie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g Żywe komórki nieobecne w 1 g

Katilo

Kadaya

Guma sterculia Sterculia Karaya

Kullo

Kuterra

Guma karaya jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Sterculia urens Roxburg i innych gatunków Sterculia (z rodziny Sterculiacece) lub z Cochlospermum gossypium A.P. De Candolle bądź z innych gatunków rodzaju Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Produkt składa się głównie z wielkocząsteczkowych acetylowanych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz w mniejszych ilościach, kwas glukuronowy

232-539-4

Guma karaya występuje w postaci kropli o zróżnicowanej wielkości oraz w formie nieregularnych okruchów mających charakterystyczną budowę częściowo krystaliczną. Barwa jasnożółta do różowobrązowej, produkt półprzezroczysty, zrogowaciały. W formie sproszkowanej barwa jasnoszara do różowobrązowej. Guma posiada wyrażną woń kwasu octowego

Nierozpuszczalna w etanolu

Guma karaya, w odróżnieniu od innych gum, pęcznieje w 60 % roztworze etanolu

Nie więcej niż 20 % (105 *C, 5 godzin) Nie więcej niż 8 %

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 3 %

Nie mniej niż 10% (w przeliczeniu na kwas octowy) Niewykrywalna

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nic więcej niż 20 mg/kg

Nieobecne w 10 g

Nieobecne w 5 g

126. E 417 GUMA TARA

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Tworzenie żelu

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół Substancje nierozpuszczalne w kwasie Białka Skrobia Arsen Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

127. E 418 GUMA GELLAN

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Gumę tara otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnych odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminoseae). Składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej tworzących przede wszystkim galaktomannany. Główny składnik jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)-B-D-mannopiranozy 2 przyłączonymi poprzez wiązania (1-6) jednostkami a-D-galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawartości mannozy do galaktozy wynosi 3:1

(W mączce chleba świętojańskiego ten stosunek wynosi 4:1, a w gumie guar 2:1) 254-409-6

Proszek, barwa biała lub jasnożółta, bez zapachu

Rozpuszczalna w wodzie, nierozpuszczałna w etanolu

Do wodnego roztwory próbki dodać niewielką ilość boranu sodowego. Powstaje żel.

Nie więcej niż 15 %

Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3,5 % (współczynnik przeliczania N x 5,7) Niewykrywalna

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Guma gellan jest zbudowana z wielkocząsteczkowych polisacharydów, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przez czystą kulturę bakterii z naturalnego szczepu Pseudomonas elodea, następnie oczyszczana przez wytrącanie alkoholem izopropylowym, suszona i mielona. Cząsteczka polisacharydu składa się głównie z powtarzających się jednostek tetrasacharydu zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl) jak estry połączone wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas głukuronowy jest zobojętniony i stanowi mieszaninę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu

275-117-5

Około 500.000

Wydzieła, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO

Białawy proszek

Rozpuszczalna w wodzie z utworzeniem lepkiego roztworu. Nierozpuszczalna w etanolu

Nr 199

14322

Czystość Ubytek po suszeniu Azot 2-propanol Arsen Ołów Rięć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E. coli

Salmonella spp.

128. E 420(i) SORBITOL

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 2'/ godziny) Nie więcej niż 3 % Nie więcej niż 750 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 1 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 20 mg/kg Nie więcej niż 10.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 400 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone

są w części I załącznika nr 1.

129. E 420(ii) SYROP SORBITOLOWY Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone

są w części I załącznika nr 1.

130. E 421 MANNITOL

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone

są w części I załącznika nr 1.

131. E 422 GLICEROL

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny. Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Powstawanie akroleiny podczas ogrzewania

B. Ciężar właściwy (25/25 *C) C. Współczynnik załamania światła (n] D”

Czystość

Gliceryna

1,2,3-propanotriol Glicerol Trihydroksypropan 200-289-5

CHO;

92,10

Zawiera nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Ciecz o konsystencji syropu, przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna, o lekkim charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani niemiły

Kilka kropli próbki ogrzewać w probówce z około 0,5 g wodorosiarczanu(VI) potasu. Powstają pary akrolciny o charakterystycznej gryzącej woni

Nie mniej niż 1,257

Pomiędzy 1,471 i 1,474

Woda Popiół siarczanowy Butanotriole

Zawartość akroleiny, glukozy i związków amonowych

Kwasy tłuszczowe i estry Zawartość związków chlorowanych Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

132. E 425(i) GUMA KONJAC

Definicja

Masa cząsieczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Tworzenie żelu

C. Tworzenie trwałego żelu w wysokiej temperaturze

D. Lepkość ( 1 % roztworu) Czystość

Ubytek po suszeniu

Skrobia

Białko

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,01 % po oznaczeniu w temperaturze 800 + 259

Nie więcej niż 0,2 %

Mieszaninę 5 ml glicerołu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1 w 10) ogrzewać w temperaturze 60 *C przez pięć minut. Roztwór nie zmienia zabarwienia na żółte ani nie wydziela się woń amoniaku

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas masłowy

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac poprzez ekstrakcję wodą. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphopkallus konjac. Głównym składnikiem gumy Konjac jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku mołamym 1,6: 1,0, połączone wiązaniami (1-4) glikozydowymi. Krótsze części łańcuchów są przywiązane wiązaniami f(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe występują wyrywkowo (niesymetrycznie) w stosunku | grupa na 9 do 19 jednostek cukru.

Główny składnik - glukomannan posiada przeciętną masę cząsteczkową od 200.000 do 2.000.000

Nie mniej niż 75 % węglowodanów

Proszek o barwie białej do kremowej do jasnobrązowej

Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 4,0 a 7,0

Do 1-procentowego roztworu próbki w probówce dodać 5 ml 4-procentowego roztworu boranu sodu i energicznie mieszać. Tworzy się żel

Przygotować 2-procentowy roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej laźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g roztworu 2-procentowego, następnie dodać | ml 10-procentowego roztworu węglanu potasu do pełnego uwodnienia próbki w temperaturze otoczenia Ogrzewać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 9C i utrzymywać tak przez 2 godz. bez poruszania. W takich warunkach tworzy się ciepłostabilny żel.

Nie mniej niż 3 kgm''s' w temp. 25 *C

Nie więcej niż 12 % (105 *C, 5 godzin) Nie więcej niż 3 % Nie więcej niż 3 % (N x 5,7)

Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce

Nr 199

14323

Substancja rozpuszczalna w cterze Popiół całkowity

Arsen

Ołów

Salmonella spp.

E. coli

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 5,0 % (800 SC, od 3 do 4 godzin) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nieobecne w 12,5 g

Nieobecne w 5 g

133. E 425(ii) GŁUKOMANNAN KONJAC

Definicja

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Tworzenie trwałego żelu w wysokiej temperaturze

D. Lepkość (1 % roztworu) Czystość

Ubytek po suszeniu

Skrobia

Białko

Substancja rozpuszczalna w eterze

Siarczany (jako SO;)

Chlorek

Rozpuszczalność w 50 % roztworze alkoholu Popiół całkowity

Ołów

Salmonella spp.

E. coli

Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac przez przemywanie wodą zawierającą etanol. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem pochodzącym z bulwy rośliny (byliny) Amorphophallus konjac, Głównym składnikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6: 1,0, połączone wiązaniami B(1-4) glikozydowymi z odgałęzieniem przy mniej więcej każdej 50. lub 60. jednostce. Acetylowana jest prawie każda 19. pozostałość cukrowa.

500.000 do 2.000.000

Całkowita zawartość błonnika pokarmowego: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę

Proszek o barwie białej do nieznacznie brązowawej, o drobnych cząstkach, sypki i bez zapachu

Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 5,0 a 7,0. Rozpuszczalność wzrasta przy ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu

Przygotować 2-procentowy roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g roztworu 2-procentowego, następnie dodać | ml 10-procentowego roztworu węglanu potasu do pełnego uwodnienia próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzewać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 *C i utrzymywać tak przez 2 godz. bez poruszania. W takich warunkach tworzy się ciepłostabilny żel.

Nie mniej niż 20 kgm'!s' w temp. 25*C

Nie więcej niż 8 % (105 9C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1 %

Nie więcej niż 1,5 % (N x 5,7)

Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż 0,02 %

Nie więcej niż 2,0 % substancji

Nie więcej niż 2,0 % (800 *C, od 3 do 4 godzin)

Nie więcej niż I mg/kg

Nieobecne w 12,5 g

Nieobecne w 5 g

134. E 426 HEMICELULOZA SOJOWA - stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Analiza Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność pH 1 % roztworu

B. Lepkość 10 % roztworu

Czystość Ubytek po suszeniu Białko Popiół całkowity Arsen Ołów Rtęć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Hemiceluloza sojowa jest oczyszczonym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z naturalnych włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą

Rozpuszczalne w wodzie polisacharydy sojowe Rozpuszczalne w wodzie włókna sojowe

Nie mniej niż 74 % węglowodanów

Sypki proszek o barwie białej, suszony natryskowo

Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu 55+1,5

Nie więcej niż 200 mPa.s

Nie więcej niż 7% (105 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 14 %

Nie więcej niż 9,5 % (600 *C, 4 godziny) Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 3.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 100 kolonii w 1 gramie

Nieobecne w 10 g

135. E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU-40

Nazwy synonimowe Definicja

Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Stearynian polioksylu-40

Momostearynian polioksyctylenu-40

Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, handlowego kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetyłenu (o średniej długości łańcucha polimeru około 40 jednostek tlenku etylenu) z wolnym poliolem

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Kremowe płatki lub substancja o charakterze wosku, w temperaturze 25 *C stała, zapach słaby

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym

39-44 *C

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nr 199

14324

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Rięć

Kadm

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 1

Nie mniejsza niż 25 i nie większa niż 35 Nie mniejsza niż 27 i nie większa niż 40 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

136. E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 20)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów

Rtęć

Polisorbat 20

Monolaurynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i mono- oraz dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku ctylenu na jeden mol sorbitolu i jego bczwodników ze spożywczym, handlowym kwasem laurynowym

Zawiera nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 *C oleista ciecz, barwa cytrynowa do bursztynowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 40 i nie większa niż 50 Nie mniejsza niż 96 i nie większa niż 108 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Kadm

Nie więcej niż I mg/kg

137. E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 80)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen

Ołów

Kadm

Polisorbat 80

Monooleinian polioksyetyleno(80)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bczwodników ze spożywczym, handlowym kwasem oleinowym

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyctylenowych, co odpowiada nic mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyctylenosorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 *C oleista ciecz, barwa cytrynowa do bursztynowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 45 i nie większa niż 55 Nie mniejsza niż 65 i nie większa niż 80 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

138. E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 40)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Polisorbat 40 Monopalmitynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem palmitynowym

Zawiera nie mniej niż 66 % grup oksyctylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monopalmitynianu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 ?C oleista ciecz lub półżeł, barwa cytrynowa do pomarańczowej, zapach słaby, charakterystyczny

Nr 199

14325

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Ritęć Kadm

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie Nierozpuszczalny w oleju mineralnym

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 41 i nie większa niż 52 Nie mniejsza niż 90 i nie większa niż 107 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

139. E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 60)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan

Tlenek etylenu

Polisorbat 60

Monostearynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monostearynianu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 *C oleista ciecz lub półżel, barwa cytrynowa do pomarańczowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i w olejach roślinnych

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 45 i nie większa niż 55 Nie mniejsza niż 81 i nie większa niż 96 Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Glikole ctylenowe (mono- i di-) Arsen

Ołów

Ritęć

Kadm

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

140. E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYTYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 65)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Ritęć Kadm

141. E 440 (i) PEKTYNA

Definicja

Polisorbat 65

Tristearynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym, skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników

Zawiera nie mniej niż 46 % grup oksyctylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96 % tristearynianiu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 *C substancja stała o konsystencji wosku, barwa beżowa, zapach słaby, charakterystyczny

Z wodą tworzy zawiesiny, rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu

29-33 *C

Charakterystyczne dla niepełnego estru policksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 88 i nie większa niż 98 Nie mniejsza niż 40 i nie większa niż 60 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Pektyna składa się głównie z niepełnych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną naturalnych odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Nie może być stosowany żaden inny środek strąceniowy poza metanolem, etanolem i 2-propanolem

Nr 199

14326

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół nierozpuszczalny w kwasie Dwutlenek siarki Zawartość azotu

Wolny metanol, etanol i 2-propanol

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

232-553-0

Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na substancję wolną od popiołu i na suchą masę

Proszek, barwa jasnożółta, jasnoszara lub jasnobrązowa

Rozpuszczalna w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 12 % (105 *C, 2 godziny)

Nie więcej niż | % (nierozpuszczalny w ok. 3N kwasie solnym) Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem

Nie więcej niż 1,0 % pojedynczo lub w mieszaninie, w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

142. E 440 (ii) PEKTYNA AMIDOWANA

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Ubytck po suszeniu Popiół nierozpuszczalny w kwasie Stopień amidacji Pozostałość dwutlenku siarki Zawartość azotu

Wolny metanol, etanol i 2-propanol

Pektyna amidowana składa się głównie z niepełnych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną jadalnego materiału roślinnego z odpowiednich naturalnych odmian, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek i reakcję z amoniakiem w środowisku alkalicznym. Nie może być stosowany żaden inny środek strąceniowy poza metanolem, etanolem i 2propanolem.

Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na substancję wolną od popiołu i na suchą masę

Proszek, barwa biała, jasnożółta, jasnoszara lub jasnobrązowa

Rozpuszczalna w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nicrozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 12 % (105 *C, 2 godziny)

Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalnego w ok. 3N kwasie solnym) Nie więcej niż 25 % wszystkich grup karboksylowych

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bczwodną masę

Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem

Nie więcej niż 1,0 % pojedynczo lub w mieszaninie, w przeliczeniu na substancję wolną od związków lotnych

Arsen Ołów Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

143. E 442 FOSFATYDY AMONU

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i fosforanów Czystość Substancje nierozpuszczalne w eterze naftowym Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych fosforylowanych glicerydów.

Mieszanina związków amonowych kwasów fosfatydowych wyodrębniona z jadalnych tłuszczów i olejów (zwykle z częściowo utwardzonego oleju rzepakowego). Do atomu fosforu może być przyłączona jedna, dwie lub trzy części glicerydowe. Ponadto dwie cząsteczki estru fosforowego mogą być połączone ze sobą i występować jako fosfatydylo-fosfatydy.

Zawartość fosforu nic mniejsza niż 3 % i nie większa niż 3,4 % w procentach wagowych; zawartość amoniaku nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na azot)

Substancja półstała, oleista

Rozpuszczalna w tłuszczach. Nierozpuszczalna w wodzie. Częściowo rozpuszczalna w etanolu i w acetonie

Nie więcej niż 2,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

144. E 444 OCTAN IZOMAŚLANU SACHAROZY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

SAIB

Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów powstających w wyniku reakcji estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikami kwasu octowego i izomaslowego, i otrzymaną po destylacji mieszaniny reakcyjnej. Produkt zawiera wszystkie możliwe warianty estrów, w których stosunek molowy octanu do izomaślanu jest bliski 2:6

204-771-6 Dioctan heksaizomaślanu sacharozy

CwHa0io

Nr 199

14327

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Współczynnik załamania światła C. Ciężar właściwy Czystość Triacetyna Liczba kwasowa Liczba zmydłania Arsen Ritęć Kadm Ołów

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Około 832-856, CoHaOy. 846,9 Zawiera nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % CaHa019

Przezroczysta ciecz wolna od osadu, barwa jasno-słomkowa, słodki zapach

Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych.

[n]*p: 1,4492 - 1,4504

(dp: 1,141 - 1,151

Nie więcej niż 0,1 %

Nie większa niż 0,2

Nie mniejsza niż 524 i nie większa niż 540 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

145. E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY ROŚLINNEJ

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni Czystość

Ciężar właściwy roztworu

Temperatura mięknienia metodą pierścienia i kuli Liczba kwasowa Liczba hydroksylowa

Arsen

Żywica estrowa

Złożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicznych kałafonii ekstrakcyjnej. Kalafonię otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której przeprowadza się proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w układzie ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza się substancje otrzymane z kalafonii destylacyjnej i będące wydzieliną z pni żyjących sosen, a także substancje pochodzące z kalafonii oleju talowego i produkty uboczne powstałe przy produkcji pulpy na papier pakowy. Produkt finalny zawiera około 90% kwasów żywicznych i 10 % substancji o charakterze obojętnym (związki o budowie niekwasowej).

Frakcja kwasów żywicznych stanowi złożoną mieszaninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych o empirycznym wzorze cząsteczki CHO), głównie kwasu abietynowego. Substancję oczyszcza się przez odpędzanie z parą wodną lub przez przeciwprądową destylację z parą wodną.

Substancja stała, twarda, barwa jasnobursztynowa

Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w acetonie

Charakterystyczne dla związku

[dj?*>s nie mniej niż 0,935 przy oznaczeniu w 50 % roztworze d-limonenu (dipentenu) (97%, temperatura wrzenia 175,5-176 *C, [d]? 4: 0,84)

Pomiędzy 82 *C i90 9C Nie mniejsza niż 3 i nie większa niż 9 Nie mniejsza niż 15 i nie większa niż 45

Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów

Rięć

Ksdm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Próba na nieobecność kalafonii z oleju talowego (próba na siarkę)

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Podczas ogrzewania związków organicznych zawierających siarkę w obecności mrówczanu sodu przekształcona w siarkowodór siarka może być łatwo wykryta za

pomocą papierka nasyconego octanem ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej

146. E 450 (i) DIFOSFORAN DISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość PO; Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczałne w wodzie Fluorki Arsen Kadm

Qłów

Difosforan diwodoro-disodowy Pirofosforan diwodoro-disodowy Kwaśny pirofosforan sodu Pirofosforan disodowy

Diwodorodifosforan disodu

231-835-0

Na;H;P;0+

221,94

Zawiera nie mnicj niż 95 % difosforanu disodu. Nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 %

Biały proszek lub granulat

Rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 3,7 a 5,0

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

147. E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Kwaśny pirofosforan trójsodowy Monowodorodifosforan trisodu

Nr 199

14328

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Zawartość P20s Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

B. Rozpuszczalny w wodzie C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rięć

238-735-6

Monowodzian: Na;HP;0> x H;0 Bezwodny: Na;HP;0

Monowodzian: 261,95 Bezwodny: 243,93

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 %

Biały proszek lub granulat, występuje w postaci bezwodnej lub jako monohydrat

Pomiędzy 6,7 a 7,5

Nie więcej niż 4,5 % dla związku bezwodnego Nie więcej niż 11,5 % dla monowodzianu

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

148. E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Zawartość P2O;

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

B. Rozpuszczalność

Pirofosforan czterosodowy Pirofosforan sodu

Difosforan tetrasodu

231-767-1

Bezwodny: Na4P;07 Dekawodzian: Na+P20; x 10H,O

Bczwodny: 265,94 Dekawodzian: 446,09

Zawiera nie mniej niż 95 % Na,P;O7, w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 %

Bezbarwne lub białe kryształy bądź biały krystaliczny proszek lub granulat. W suchym otoczeniu dekawodzian pokrywa się krystalicznym nalotem

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rięć

Pomiędzy 9,8 a 10,8

Nie więcej niż 0,5 % dła soli bezwodnej, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % w przypadku dekawodzianu, w obu przypadkach oznaczenie po suszeniu w temperaturze 105 *C przez 4 godziny, a następnie prazeniu w temperaturze 550 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

149. E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P;O; Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność potasu i fosforanów

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Pirofosforan potasu Pirofosforan tetrapotasowy

Difosforan tetrapotasu

230-785-7

KuP;0;

330,34 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne kryształy lub biały bardzo higroskopijny proszek

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 10,0 a 10,8

Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 105 *C przez 4 godziny, a następnie prażeniu w temperaturze 550 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 199

14329

150. E 450 (vi) DLIFOSFORAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P>0;

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i fosforanów

B. Rozpuszczalność

C. pH 10 % zawiesiny w wodzie Czystość

Ubytek po prażeniu

Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Pirofosforan wapniowy

Difosforan diwapnia

Pirofosforan diwapmia

232-221-5

CaP+0

254,12

Zawiera nie mniej niż 96 %

Nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 %

Drobny, biały proszek bez zapachu

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach: solnym i azotowym

Pomiędzy 5,5 a 7,0

Nie więcej niż 1,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C przez 30 minut Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fiuor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

151. E 450 (vii) DDWODORO-DIFOSFORAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P.O; Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i fosforanów

Kwaśny pirofosforan wapnia Pirofosforan diwodorowapniowy

Diwodorodifosforan wapnia

238-933-2

CaH;P;0;

215,97

Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 64 %

Białe kryształy lub proszek

Czystość Substancje nierozpuszczalne w kwasie Fluorki Arsen Kadm

Ołów

Nie więcej niż 0,4 %

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

152. E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P;Os

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów C. pH 1 % roztworu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Wyższe polifosforany

Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Ritęć

Trójpolifosforan pięciosodowy Trójpolifosforan sodowy

Trifosforan pentasodu

231-838-7 NasOQioP; x nH>O (a = 0 lub 6) 367,86

Zawiera nie mniej niż 85,0 % (w przypadku formy bezwodnej) lub 65,0 % (w przypadku heksawodzianu)

Nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (w przypadku formy bezwodnej) łub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (w przypadku heksawodzianu)

Białe, nieco higroskopijne granulki lub proszek

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 9,1 a 10,2

Bezwodny: nie więcej niż 0,7 % (105 9C, 1 godzina)

Heksawodzian: Nie więcej niż 23,5 % (60 *C, I godzina i następnie w temperaturze 105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 1 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

153. E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY

Nr 199

14330

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P;Os

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i fosforanów

C. pH 1 % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Trójpolifosforan pięciopotasowy Trójfosforan potasu Trójpolifosforan potasowy

Trifosforan pentapotasu

Tripolifosforan pentapotasu

237-574-9

KsOoP;

448,42

Zawiera nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nic mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 %

Biały, higroskopijny proszek lub granulki

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 9,2 a 10,5

Nie więcej niż 0,4 % (105 *C, 4 godziny i następnie prażenie w temperaturze 550 *C przez 30 minut)

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

154. E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU

1. ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Heksametafosforan sodowy Tetrapolifosforan sodowy Sól Grahama

Polifosforany sodu, szklisty Polimetafosforan sodowy Metafosforan sodowy

Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się przez stapianie i następnie chłodzenie ortofosforanów sodu. Związki te stanowią grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu, (NaPO;), gdzie x >2, zakończonych grupami Na;PO,. Substancje te zwykle identyfikuje się na podstawie stosunku Na;O/P2O; lub zawartości P;O;. Stosunek NazO/PO; waha się od 1,3 dła tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = około 4; do około 1,1 dla soli Grahama, często nazywanej heksametafosforanem sodu, gdzie x = 13 do 18; oraz wynosi około 1,0 w przypadku polifosforanów sodu o większych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20 do 100 lub więcej. Wartość pH roztworów tych soli waha się od 3,0 do 9,0

Polifosforan sodu

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Zawartość P;0s

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po prażeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

272-808-3 Nicjednorodna mieszanina soli sodowych liniowo Skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Hiqa + zPOgn- 1, gdzie "n" jest nie mniejsze od 2

(102),

Nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Bezbarwne lub białe, przezroczyste płatki, granulki lub proszki

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 3,0 a 9,0

Nie więcej niż 1 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

2. NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Zawartość P,O0; Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

C. pH zawiesiny wodnej sporządzonej

Nierozpuszczalny metafosforan sodowy Sól Maddrella

Nierozpuszczalny polifosforan sodu, IMP

Nierozpuszczalny metafosforan sodu jest polifosforanem sodu o dużej masie cząsteczkowej zbudowanym z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO;), które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi w przeciwnych kierunkach. Stosunek Na;O/P;O; wynosi około 1,0. Wartość pH wodnej zawiesiny sporządzonej w stosunku 1 do 3 wynosi około 6,5

Polifosforan sodu

272-808-3

Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Hqa+2)PnOga+ n, gdzie "n" jest nie mniejsze od 2

(102),

Nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70 %

Biały, krystaliczny proszek

Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorków potasu i amonu (ale nie sodu)

Około 6,5

Nr 199

14331

w stosunku | do 3 Czystość Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

155. E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer Wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Zawartość P;Os

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i fosforanów

C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Cykliczne fosforany Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Metafosforan potasu Polimetafosforan potasu Sól Kurroła

Polifosforan potasu

232-212-6

(KPO;),

Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Hia + gPnOgn» 1, gdzie "n" jest nie mniejsze od 2

(118),

Nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Drobny biały proszek lub kryształy albo szkliste bezbarwne płatki

1 g rozpuszcza się w 100 mi roztworu octanu sodowego o stężeniu 1 w 25

Nie więcej niż 7,8

Nie więcej niż 2 % (105 *C, 4 godziny i następnie prażenie w temperaturze 550 ?C przez 30 minut)

Nie więcej niż 8 % zawartości P;0;

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

156. E 452(iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Analiza Opis Identyfikacja A. pH 1% m/m. zawiesiny B. Zawartość CaO Czystość Fluorki Arsen Ołów

Kadm

Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty

Polifosforan sodowo-wapniowy

233-782-9 (NaPO;),CaO, gdzie n wynosi przeważnie 5 Nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na P;O;

Szkliste kryształy lub kulki o barwie białej

Pomiędzy 5 a 7

7%-15 %m/m.

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

157. E 452 (iv) POLIFOSFORANY WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Zawartość P>Os

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i

fosforanów C. Zawartość CaO Czystość

Ubytek po prażeniu

Metafosforan wapnia Polimetafosforan wapnia

Polifosforan wapnia

236-769-6

(CaP;06)

Niejednorodna mieszanina soli wapniowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Hq+zPaOa - 1, gdzie "n" jest nie mniejsze od 2

(198),

Nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Bezbarwne kryształy lub biały proszek, bez zapachu

Zazwyczaj trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w środowisku kwaśnym

27-29,5%

Nie więcej niż 2 % (105 *C, 4 godziny i następnic prażenie w temperaturze

Nr 199

14332

Cykliczne fosforany Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

550 *C przez 30 minut) Nie więcej niż 8 % zawartości P;O0s Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

158. E 459 BETA-CYKLODEKSTRYNA

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Skręcalność właściwa Czystość

Woda

Inne cyklodekstryny

Pozostałości rozpuszczalników (toluen i trichloroetylen)

Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Beta-cyklodekstryna jest nieredukującym cyklicznym sacharydem składającym się z 7 członów D-gluko-piranozylowych przyłączonych wiązaniami 1,4-a. Jest wytwarzana w wyniku działania enzymu cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z Bacillus circulans, Paenibacilłus macerans lub rekombinowanego szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowanych skrobiach

Cykloheptoamyloza

231-439-2

(CsHi00s)

1135

Zawartość (CEHivOs); nie mniejsza niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Ciało stałe o strukturze krystalicznej o barwie białej lub prawie białej, w zasadzie bezwonne.

Trudno rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w wodzie gorącej, słabo rozpuszczalny w etanolu

[a]? : od + 160? do + 164? (1 % roztworu)

Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 1 mg/kg dla każdego rozpuszczalnika Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

159. E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Żel celulozowy

Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskana przez chemiczną obróbkę alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego przy użyciu kwasów

Nazwa chemiczna

Numer Wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Reakcja barwna

C. Identyfikacja metodą spektroskopii w podczerwieni

D. Test zawiesinowy

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje rozpuszczalne w wodzie Popiół siarczanowy pH 10 % zawiesiny w wodzie Skrobia

Wielkość cząstek Grupy karboksylowe Arsen

Ołów

Ritęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

mineralnych. Stopień polimeryzacji zwykle nie przekracza 400

Celuloza

232-674-9

(CHvO:s)

Około 36.000

Zawiera nie mniej niż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały lub prawie biały proszek, bez zapachu

Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Nieznacznie rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodowego.

Do 1 mg próbki dodać 1 ml kwasu fosforowego i ogrzewać na łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatechołu w kwasie fosforowym,

sporządzonego w stosunku ] w 4 i ogrzewać przez 30 minut. Powstaje czerwone zabarwienie

30 g próbki mieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12.000 obrotów /minutę) mikserze przez $ minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny, przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osiadają na dnie i pojawia się sklarowana ciecz.

Nie więcej niż 7 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 0,24 %

Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C

pH sklarowanej cieczy wynosi pomiędzy 5,0 a 7,5

Niewykrywalna

Do 20 m! zawiesiny otrzymanej w próbie identyfikacyjnej D dodać kilka kropel roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie

Nie mniejsza niż 5am (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż Sum)

Nie więcej niż 1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

160. E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA

Definicja

Nazwa chemiczna

Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana przez przetwarzanie

alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego Surowca roślinnego

Celuloza

Nr 199

14333

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Próba zawiesinowa

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje rozpuszczalne w wodzie Popiół siarczanowy pH 10 % zawiesiny w wodzie Skrobia

Arsen

Qłów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Wielkość cząstek

161. E 461 METYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

232-674-9

(C.H100:), (162), (n przeważnie równe 1.000 lub więcej)

Zawiera nie mniej niż 92 %

Biały proszek, bez zapachu

Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Nieznacznie rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodowepo.

30 g próbki mieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12.000 obrotów /minutę) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza.

W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny, przenieść 100 ml tej

zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę.

Substancje stałe osiadają na dnie i pojawia się sklarowana ciecz

Nie więcej niż 7 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 0,3 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 ©

pH sklarowanej cieczy wynosi pomiędzy 5,0 a 7,5

Niewykrywalna

Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w próbie identyfikacyjnej B dodać kilka kropel roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe przechodzące w niebieskie ani niebieskie zabarwienie

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniejsza niż Sum (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5um)

Eter metylowy celulozy

Metyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi

Eter metylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

CsH7O;(OR1X(ORz)(OR;) gdzie Ri, R, Rs mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników: -H

- CH; lub - CH;CH;

Od około 20.000 do 380.000

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy pH 1 % roztworu koloidałnego Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Zawiera nic mniej niż 25 % i nie więcej 33 % grup metoksylowych (-OCH;) oraz nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksyłowych(-OCH;CH;0H)

Lekko higroskopijny biały lub jasnożółty bądź szarawy włóknisty lub ziamisty proszek, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny.

Nierozpuszczalna w etanolu, eterze i chloroformie. Rozpuszczalna w lodowatym kwasie octowym.

Nie więcej niż 10 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,$ % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

162. E 462 ETYLOCELULOZA - stosuje się od dnia 15 lutego 2008 r.

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Test tworzenia błon

Czystość

Eter etyłowy celulozy

Etyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z materiału włóknistego pochodzenia roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami etylowymi

Eter etylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki glukozowe o następującym wzorze ogólnym:

CeH0:(OR.)(OR;) gdzie R, i R; mogą oznaczać jeden z następujących podstawników:

-H

łub

- CH;CH;

Zawiera nie mniej niż 44 % i nie więcej niż 50 % grup stoksylowych (-OCzHs) w przeliczeniu na suchą masę (co jest równoważne nie więcej niż 2,6 grupom etoksylowym na jednostkę głukozową)

Lekko higroskopijny, biały do brudnobiałego proszek, bez smaku i bez zapachu

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propano-1,2-diolu, ale rozpuszczalny w różnych proporcjach w pewnych rozpuszczalnikach organicznych, w zależności od zawartości grup etoksylowych.

Etyłoceluloza zawierająca mniej niż 46-48 % grup etoksylowych łatwo rozpuszcza się w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chloroformie oraz mieszaninach węglowodoru aromatycznego z etanolem.

Etyloceluloza zawierająca 46-48 % lub więcej grup etoksylowych jest łatwo rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloroformie oraz octanie etylu

Rozpuścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluen — etanol w stosunku 80:20 (w/w). Powstały roztwór jest przejrzysty, stabilny, o żółtawym zabarwieniu. Wlać kilka ml roztworu na szklaną płytkę i pozostawić do odparowania rozpuszczalnika. Powstaje gruba, mocna, ciągła, przejrzysta błona, która jest łatwopalna.

Nr 199

14334

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH 1 % roztworu koloidalnego Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Nie więcej niż 3 % (105 *C, 2 godziny) Nie więcej niż 0,4 %

Obojętne względem lakmusu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

163. E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia gazowa Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH I % roztworu koloidalnego

Chłorohydryny propylenu

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Eter hydroksypropylowy celulozy

Hydroksypropyłoceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami hydroksypropylowymi

Eter hydroksypropylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

CHrO»(OR.)(OR„)(OR;) gdzie R., R., R» mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

-H

- CH;CHOHCH;

- CH,CHO(CH;CHOHCH;)CH;

- CH;CHO[CH;:CHO(CH;CHOHCH;)CH;] CH;

Od około 30.000 do 1.000.000

Zawiera nie mniej niż 80,5 % grup hydroksypropyloksylowych (-OCH;CHOHCHH), co stanowi równowartość nie więcej niż 4,6 % grup hydroksypropyloksylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziamisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub Sszarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalna w etanolu. Nierozpuszczalna w eterze.

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

Nie więcej niż 10 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

164. E 464 HYDROKSYPROPYLOMETYLOCELULOZA

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia gazowa Czystość Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH 1 % roztworu koloidalnego

Chlorohydryny propylenu

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Hydroksypropylometyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawioną grupami hydroksypropylowymi

Eter 2-hydroksypropylowy metyłocelulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

CeHrO:(OR.)(OR2)(OR;), gdzie R,, R», R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

-H

- CH;

- CH;CHOHCH;

- CH;CHO(CH;CHOHCH;)CH;

- CH;CHO[CH;CHO(CH;CHOHCH )CH;] CH;

Qd około 13.000 do 200.000

Zawiera nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksylowych (-OCH;) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropyloksylowych (-OCH;CHOHCH;) w przeliczeniu na suchą masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziamisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny.

Nierozpuszczalna w etanolu

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

Nie więcej niż 10 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,5 % w przypadku produktów o lepkości 5§0mPa.s lub większej Nie więcej niż 3 % w przypadku produktów o lepkości poniżej 50mPa.s

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0

Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

165. E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Metyloetyloceluloza

Etylometyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metyłowymi 1 etylowymi

Eter metyloetylowy celulozy

Nr 199

14335

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy pH 1 % roztworu koloidałnego

Chłorohydryny propylenu

Mctale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C.H:O:(OR.)(OR.X(OR.), gdzie

R:, Rz, R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników: -H

- CH;

- CH;CH;

Od około 30.000 do 40.000

Zawiera nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksylowych (-OCH;) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksyłowych (-OCH;CH;), a także nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6% grup alkoksylowych ogółem wyrażonych jako grupy metoksylowe, w przeliczeniu na bezwodną masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziamisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalna w etanolu. Nierozpuszczalna w eterze

Nie więcej niż 15 % dla postaci włóknistej i nie więcej niż 10 % dla formy sproszkowanej (105 *C, do stałej masy)

Nie więcej niż 0,6 %

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 Nie więcej niż 0,1 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

166. E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Karboksymetyloceluloza CMC

NaCMC

CMC sodowa

Guma celulozowa

Karboksymetyloceluloza jest niepełną solą sodową eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego

Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym

CH:O:(OR.)(ORz)(OR.), gdzie R,, Rz, R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

-H

- CH;COONa - CH;COOH

Większa niż około 17.000 (stopień polimeryzacji - około 100)

Zawiera nie mniej niż 99,5 % soli sodowej karboksymetylocelulozy w przeliczeniu na bezwodną masę

Lekko higroskopijny ziarnisty lub włóknisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Próba tworzenia piany

C. Tworzenie osadu

D. Reakcja barwna

Czystość

Stopień podstawienia grupami karboksymetylowymi

Ubytek po suszeniu

pH 1 % roztworu koloidalnego

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Całkowita zawartość glikolanów

Sód

Szarawa, bez smaku i bez zapachu

W wodzie daje lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalna w etanolu

0,1 % roztwór próbki energicznie wstrząsnąć. Nie tworzy się warstwa piany. (Próba ta pozwała odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy).

Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub siarczanu glinu. Wytrąca się osad. (Próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty)

Do 0,5 g sproszkowanej próbki soli sodowej karboksymetylocelułozy dodać, mieszając, 50 ml wody, w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie aż do uzyskania klarownego roztworu, który należy wykorzystać do wykonania następującej próby: do I mg próbki rozcieńczonej w małej probówce taką samą objętością wody dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić na dno tej probówki 2 mł kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył on dolną warstwę. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH;COOH) na jednostkę anhydroglukozy

Nie więcej niż 12 % (105 *C, do stałej masy)

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 0,4 % w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodną masę

Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę

167. E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYŁCELULOZY USIECIOWANA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór cherniczny

Opis Identyfikacja

A.

Usieciowana karboksymetylceluloza Usieciowana związana CMC Usieciowana sól sodowa CMC Usieciowana guma celulozowa

Usieciowana karboksymetylceluloza jest solą sodową celulozy termicznie usieciowionej częściowo O-karboksymetylowanej

Sól sodowa usieciowanego karboksymetylocteru celulozy

Polimery zawierające zastępcze jednostki bezwodnej glukozy o wzorze ogólnym: C«HO;(OR;)(OR2XOR3), Gdzie R,, R» i R: mogą być każdą z poniższych grup: -H

- CH;COONa - CH;)COOH

Bezwonny proszek słabo higroskopijny o barwie białej do bieli złamanej

Wymieszać, wstrząsając 1 g z 100 ml roztworu zawierającego 4 mg/kg błękitu metylowego i pozostawić do odstania. Substancja badana wchłania błękit metylowy i osadza się w postaci masy włóknistej o barwie niebieskiej

Nr 199

14336

c

Czystość Ubytek po suszeniu Rozpuszczalność w wodzie

Stopień podstawienia

pH w I % roztworze Zawartość sodu Arsen

Ołów

Kadm

Rtęć

Wymieszać wstrząsając | g z 50 ml wody. Przelać | mł mieszaniny do probówki, dodać | mł wody i 0,05 ml świeżo przygotowanego roztworu 40 g/l alfa-naftolu w metanolu. Pochylić probówkę i ostrożnie dolać po ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby powstała dolna warstwa. Na powierzchni pojawia się zabarwienie czerwonofioletowe

Reaguje z sodem

Nie więcej niż 6 % (105 *C, 3 godziny) Nie więcej niż 10 %

bezwodnej glukozy i

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0

Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

168. E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Próba tworzenia piany

C. Wytrącanie się osadu

Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie

Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie otrzymywana z karboksymetylocelułozy w wyniku enzymatycznego trawienia celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej T. reesei)

Karboksymetyloceluloza sodu, częściowo hydrolizowana enzymatycznie

Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki bezwodnej glukozy 0 wzorze ogólnym:

[CeH;Q-(0H),(OCH;COONA),],

gdzie n jest stopniem polimeryzacji

x= 1,50 do 2,80

y=0,20do 1,5

xty=3,0

(y = stopień podstawienia)

178,14, gdzie y = 0,20 282,18, gdzie y = 1,50 Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n około 4)

Nie mniej niż 99,5 %, łącznie z mono- i dicukrami, w przeliczeniu na suchą masę

Bezwonny proszek ziamisty lub włóknisty, słabo higroskopijny o barwie białej, lekko żółtej lub szarej

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Wymieszać, wstrząsając energicznie roztwór 0,1 % próbki. Nic powinna pojawić się żadna warstwa piany. Próba ta rozróżnia karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozowych oraz alginianów i gum naturalnych

Do 5 ml roztworu 0,5 % próbki dolać 5 ml roztworu 0,5 % siarczanu miedzi lub glinu. Pojawia się osad. Próba ta rozróżnia karboksymetylocelulozę sodu,

D. Reakcja barwna

E. Lepkość (60 % stanu stałego)

Czystość Ubytek po suszeniu

Stopień podstawienia

pH w I % roztworze koloidalnym Chlorek sodu i glikolan sodu

Pozostała aktywność enzymatyczna

Ołów

niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozowych oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i gumy tragakanta

0,5 g sproszkowanej próbki wsypać do 50 ml wody, jednocześnie mieszając do wytworzenia jednolitej zawiesiny. Kontynuować aż do otrzymania czystego roztworu. Rozcieńczyć | ml roztworu w 1 ml wody w małej probówce. Dodać 5 kropli 1-nafolu TS. Pochylić probówkę i ostrożnie dolać po jej ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby powstała dolna warstwa. Na powierzchni pojawia się zabarwienie czerwonopurpurowe

Nie mniej niż 2,500 kgm''s” w temperaturze 25 *C dla średniej masy cząsteczkowej 5.000 D

Nie więcej niż 12 % (105 9C w odniesieniu do stałej masy)

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5

Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie

Przechodzi próby z wynikiem zadowalającym. Roztwór badany nic wykazuje żadnych zmian lepkości, które wskazują na hydrolizę karboksymetylocelulozy sodu

Nie więcej niż 5 mg/kg

169. E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW

TŁUSZCZOWYCH

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik prób na obecność kationów i kwasów tłuszczowych Czystość Sód Potas Wapń Zawartość substancji niezmydlających się Wolne kwasy tłuszczowe Arsen Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Sole sodu, potasu i wapnia kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach, sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych

Zawiera nie mniej niż 99,5 % soli sodu, potasu i wapnia kwasów tłuszczowych, w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały lub kremowobiały lekki proszek, płatki bądź substancja półstała

Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu; sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % w przeliczeniu na Na,O Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % w przeliczeniu na KO Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 rag/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 199

14337

Substancje alkaliczne niezwiązane

Substancje nierozpuszczalne w alkoholu

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH

Nie więcej niż 0,2 % (wyłącznie sole sodu i potasu)

170. E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik prób na obecność magnezu i kwasów

tłuszczowych Czystość Magnez Substancje alkaliczne niezwiązane Substancje niczmydlające się Wolne kwasy tłuszczowe Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych.

Zawiera nie mniej niż 95 % soli magnezowych kwasów tłuszczowych w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe lub kremowobiałe lekkie proszki, płatki bądź substancje półstałe

Nierozpuszczalne w wodzie, częściowo rozpuszczalne w etanolu i eterze

Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 % w przeliczeniu na Mgo Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

171. E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Widmo w podczerwieni

B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu i kwasów tłuszczowych

C. Rozpuszczalność

Monostearynian glicerolu

Monopalmitynian glicerolu

Monooleinian glicerolu itp.

Monostearynian, monopalmitynian, monoolcinian itp. GM8S (dla monostearynianu glicerolu)

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach

i olejach. Produkt handlowy może zawierać niewiclkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu.

Zawiera mono- i diestry kwasów tłuszczowych: nie mniej niż 70% Produkt ma zmienną postać, od jasnożółtej do jasnobrązowej oleistej cieczy do

białej lub zbliżonej do białej twardej woskowej masy. Postać stała może mieć formę płatków, proszków lub niewielkich kulek.

Charakterystyczne dla niepełnego cstru poliolu i kwasu tłuszczowego

Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie

Czystość Zawartość wody Liczba kwasowa Wolny glicerol

Poliglicerole

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Całkowita zawartość glicerolu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 6 Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż I % wyższych poligliceroli, w obu przypadkach w przeliczeniu na całkowitą zawartość glicerolu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 SC

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

172. E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu octowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Zawartość kwasu octowego ogółem

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym

Acctoglicerydy

Acetylowane mono- i diglicerydy

Estry glicerolu, kwasu octowego i kwasu tłuszczowego

Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów

Przezroczyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe, barwa od białej do jasnożółtej

Nierozpuszczalne w wodzie. Rozpuszczalne w etanolu

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32%

Nr 199

14338

Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas octowy) Całkowita zawartość glicerolu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak le substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

oziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu). p p

173. E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem mlekowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm '

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Zawartość kwasu mlekowego ogółem Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy) Zawartość glicerolu ogółem

Popiół siarczanowy

Estry mono- i diglicerydów z kwasem mlekowym

Laktoglicerydy

Estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

Estry glicerolu z kwasem mlekowym i kwasami tłuszczowymi występujące w jadalnych tłuszczach i olejach.

Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów

Przezroczyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe, woskowe, o zmiennej konsystencji; barwa od białej do jasnożółtej

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, ale w gorącej wodzie tworzą zawiesiny

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30%

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

174. E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM” - stosuje się do dnia 14 lutego

2008 r.

Nazwy synonimowe

Estry mono- oraz diglicerydów i kwasu cytrynowego Cytroglicerydy

Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego

B. Rozpuszczalność

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem cytrynowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Zawartość glicerolu ogółem

Zawartość kwasu cytrynowego ogółem Popiół siarczanowy

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Wolne kwasy tłuszczowe

Estry kwasu cytrynowego mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych

Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Związki te mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione wodorotlenkiem sodu lub wodorotlenkiem potasu

Ciecze o barwie od jasnożółtej do jasnobrązowej bądź półstałe lub stałe substancje © konsystencji wosku

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w gorącej wodzie tworzą zawiesiny Rozpuszczalne w tłuszczach i olejach Nierozpuszczalne w zimnym etanolu

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 %

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych

kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substani

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

cje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM? — stosuje się od dnia 15 lutego

2008 r.

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego

Citrem

Estry mono- i diglicerydów z kwasem cytrynowym

Cytroglicerydy

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym

Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występują w olejach i tłuszczach jadalnych. Mogą zawierać małe ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego oraz wolnych glicerydów. Mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione wodorotlenkiem sodu lub wodorotlenkiem potasu.

Ciecze o barwie od żółtawej do lekko brązowej lub ciała stałe o konsystencji wosku albo ciała półstale

Nr 199

14339

B. Rozpuszczalność

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem cytrynowym i

kwasami tłuszczowymi Wolny glicerol Zawartość glicerolu ogółem Zawartość kwasu cytrynowego ogółem

Popiół siarczanowy (oznaczony w temperaturze 800 + 25 *C)

Ołów

Wolne kwasy tłuszczowe

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie W gorącej wodzie tworzą zawiesinę Rozpuszczalne w olejach i tłuszczach Nierozpuszczalne w zimnym etanolu

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 % Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 % Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 %

Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % Produkty częściowo lub calkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

175. E 4724 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu winowego

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Zawartość glicerolu ogółem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Całkowita zawartość kwasu winowego

Wolne kwasy tłuszczowe

Estry mono- oraz digliccrydów i kwasu winowego

Cytroglicerydy

Estry winowe mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych

Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów

Gęste, lepkie jasnożółte ciecze do twardych, żółtych wosków

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 % Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

176. E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONO- I DIACETYLOWINOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu winowego i kwasu octowego Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym, winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Zawartość glicerolu ogółem

Popiół siarczanowy

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Zawartość kwasu winowego ogółem Zawartość kwasu octowego ogółem

Wolne kwasy tłuszczowe

Estry mono- i diglicerydów i kwasu diacetylowinowego

Estry kwasu diacetylowinowego i kwasów tłuszczowych z glicerolem Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a także wolnych glicerydów. Produkt zawiera również estry kwasu octowego i winowego z kwasami tłuszczowymi

Gęste, lepkie ciecze, substancje o konsystencji tłuszczu, lub żółte i woskowate,

które w kontakcie z wilgotnym powietrzem hydrolizują z uwałnianiem kwasu octowego

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie mniej niż 11% i nie więcej niż 28 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż ] mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 %

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

177. E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASU OCTOWEGO I WINOWEGO

Nazwy synonimowe | Mieszanina estrów mono- oraz diglicerydów i kwasów tłuszczowych i kwasów

Nr 199

14340

Definicja

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu winowego i kwasu octowego

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym, winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Zawartość glicerolu ogółem

Popiół siarczanowy

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Zawartość kwasu octowego ogółem Zawartość kwasu winowego ogółem

Wolne kwasy tłuszczowe

octowego oraz winowego

Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glicerydów. Produkt może zawierać estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego

Gęste, lepkie ciecze lub substancje stałe, barwa od białej do jasnożółtej

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 9C + 25 *C Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 %

Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas olcinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

178. E 473 ESTRY SACHAROZY I KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sacharozy i kwasów tłuszczowych

B. Rozpuszczalność

Czystość

Cukroestry Estry cukrowe

Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą być otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych i etylowych spożywczych kwasów tłuszczowych bądż przez ekstrakcję z sacharoglicerydów. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-propanolem, 2metylo-|-propanolem, glikolem propylenowym i metyloetyloketonem

Zawiera nie mniej niż 80 %

Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki, barwa biała do jasnoszarobiałej

Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Popiól siarczanowy

Wolne cukry

Wolne kwasy tłuszczowe

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Metanol

Dimetylosulfotlenek Dimetyloformamid 2-metylo-|-propanol

Octan etylu | 2-propanol

Glikol propylenowy

Metyloetyloketon (butanon)

Nie więcej niż 2 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 5C Nie więcej niż 5 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych

kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nii

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

179. E 474 SACHAROGLICERYDY

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cukru i kwasów tłuszczowych

B. Rozpuszczalność Czystość

Popiół siarczanowy

Cukry niezwiązane

Wolne kwasy Huszczowe

Arsen

Ołów

eprzekraczających maksymalnego

Glicerydy cukrowe

Sacharoglicerydy otrzymuje się w reakcji sacharozy z jadalnymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów tłuszczowych oraz pozostałych mono-, di- i triglicerydów występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2propanolem

Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych

Miękkie masy o konsystencji stałej, gęste żele lub proszki, barwa biała lub zbliżona do białej

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Nie więcej niż 2 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Nie więcej niż 5 %

Nic więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 199

14341

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Metanol

Dimetyloformamid

Cykloheksan

Octan etylu 2-propanol

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkow. kwasów tłuszczowych, niemniej jednak substancje te m poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

ej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych ogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

180. E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU

Nazwy synonimowe Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu,

poliglicerolu i kwasów tłuszczowych

B. Rozpuszczalność

Czystość Popiół siarczanowy Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe Wolne kwasy tłuszczowe Zawartość glicerolu i poliglicerolu ogółem Wolny glicerol i poliglicerol Arsen Ołów Rięć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkow. kwasów iluszczowych, niemniej jednak substancje te mogą poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych otrzymuje się w wyniku estryfikacji poliglicerolu jadalnymi tłuszczami i olejami, lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych tłuszczach i olejach. Poliglicero! jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Ciecze oleiste do bardzo lepkich, barwa jasnożółta do bursztynowej;

Plastyczne lub miękkie substancje o stałej konsystencji, barwa jasnobeżowa do średnio brązowej

Twarde substancje stałe o charakterze wosku, barwa jasnobeżowa do brązowej

Estry mają różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazują skłonność do tworzenia zawiesin z wodą i są rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i olejach

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C Niewykrywalne

Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 %

Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

ej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

181. E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność glicerołu, poliglicerołu i kwasu rycynooleinowego C. Współczynnik załamania [n]* Czystość

Poliglicerole

Liczba hydroksylowa Liczba kwasowa Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego Estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego

Estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego PGPR

Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się przez estryfikację poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego

Przezroczysta, bardzo lepka ciecz

Nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu Rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i w chlorowcowanych węglowodorach

W zakresie 1,4630 - 1,4665

Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Nie mniejsza niż 80 i nie większa niż 100

Nie większa niż 6

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

182. E 477 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENOWEGO

Nazwy synonimowe Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glikolu propylenowego i kwasów tłuszczowych

Czystość Popiół siarczanowy Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe

Wolne kwasy tłuszczowe

Estry 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych

Produkt składa się z mieszaniny mono- i diestrów 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wyłącznie 1,2-propanodiol wraz z dimerem i śladowymi ilościami trimeru. Brak kwasów organicznych innych niż spożywcze kwasy tłuszczowe

Zawiera nie mniej niż 85 % estrów kwasów tłuszczowych ogółem

Przezroczyste ciecze lub woskowe białe płatki, kułki bądź substancje stałe o słodkim zapachu

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800” C + 25 *C Niewykrywalne

Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nr 199

14342

Zawartość 1,2-propanodiolu ogółem Wolny 1,2-propanodiol

Dimery i trimery glikolu propylenowego Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 % Nie więcej niż 5 % Nie więcej niż 0,5 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż ł mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

183. E 479b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERYDAMI KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Zakres temperatur topnienia Wolne kwasy tłuszczowe Wolny glicerol Kwasy tłuszczowe ogółem Glicerol ogółem

Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem

Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym

Liczba nadilenkowa Związki epoksydowe Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

TOSOM

Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami kwasów tłuszczowych stanowi złożoną mieszaninę estrów glicerołu i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach jadalnych oraz kwasów tłuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt otrzymuje się w reakcji mieszaniny

10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzacje w próżni, w temperaturze 130 *C. Olej sojowy pochodzi wyłącznie z naturalnych odmian soi.

Produkt o konsystencji wosku lub stały, barwa jasnożółta do jasnobrązowej

Nierozpuszczalny w wodzie Rozpuszczalny w gorących olejach i tłuszczach

55-65 *C

Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie więcej niż 2 %

83-90 %

16-22%

Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem

Nie większa niż 3

Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 10 mg/kg

184. E 481 STEAROILOMLECZAN SODU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny (główne składniki)

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Sód

Liczba estrowa

Liczba kwasowa

Kwas mlekowy ogółem

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

2-stearoilopropionian sodu 2-stearoilomleczan sodu

Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli sodowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w Stosowanym kwasie stearynowym

Di-2-stearoilomleczan sodu

Di(2-stearoiloksy)propionian sodu

246-929-7

CHssO:Na CisHssO;Na

Biały lub jasnożółty proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu

Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu

Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 % Nie mniejsza niż 90 i nie większa niż 190 Nie mniejsza niż 60 i nie większa niż 130 Nic mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

185. E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

2-stearoilopropionian wapnia

Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomiekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w Stosowanym kwasie stearynowym

Di-2-stearoilomłeczan wapnia Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia

227-335-7

Nr 199

14343

Wzór chemiczny (główne składniki) Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Wapń

Liczba estrowa

Kwas mlekowy ogółem

Liczba kwasowa

Arsen

Ołów

Rięć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

186. E 483 WINIAN STEARYLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów

B. Zakres temperatur topnienia

Czystość Liczba hydroksylowa Liczba kwasowa Zawartość kwasu winowego, ogółem

Popiół siarczanowy

CaHnO;Ca CsHm»OrCa

Biały lub jasnożółty proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu

Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie

Nie mniej niż | % i nie więcej niż 52% Nie mniejsza niż 125 i nie większa niż 190 Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40% Nie mniejsza niż 50 i nie większa niż 130 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Winian stearylopalmitylu

Produkt estryfikacji kwasem winowym handlowego alkoholu stearynowego, który zasadniczo składa się z alkoholu stearynowego i palmitylowego. Produkt zawiera głównie diestry, w mniejszych ilościach są obecne monoestry i niezmienione Surowce wyjściowe

Winian distearylu Winian dipalmityłu

C:ssHmO6 do CeHrsO5 627 do 655