Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 marca 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specyfikacji, kryteriów czystości, wymagań dotyczących pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urzędowej kontroli żywności do oznaczania parametrów właściwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych, poszczególnych substancji pomagających w przetwarzaniu oraz zawartości zanieczyszczeń

W rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia wadza si´ nast´pujàce zmiany: 23 grudnia 2002 r. w sprawie specyfikacji, kryteriów 1) w cz´Êci I „Specyfikacje, kryteria czystoÊci dla doczystoÊci, wymagaƒ dotyczàcych pobierania próbek zwolonych substancji s∏odzàcych”: i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci do oznaczania parametrów w∏a- a) po poz. 13 dodaje si´ poz. 13a w brzmieniu:

——————— 1)Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134,). 2)Niniejszym rozporzàdzeniem wdra˝a si´ postanowienia: a) dyrektywy Komisji 2004/45/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 96/77/WE ustanawiajàcà szczególne kryteria czystoÊci dla dodatków do ˝ywnoÊci innych ni˝ barwniki isubstancje s∏odzàce (Dz. Urz. WE L113 z20.04.2004, str. 19), b) dyrektywy Komisji 2004/46/WE zdnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 95/31/WE wodniesieniu do E955 sukralozy isoli aspartamu-acesulfamu E962 (Dz. Urz. WE L114 z21.04.2004, str. 15), c) dyrektywy Komisji 2004/47/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 95/45/WE w odniesieniu do mieszanych karotenów (E160 a(i)) ibeta-karotenu (E160 a(ii)) (Dz. Urz. WE L113 z20.04.2004, str. 24).

Popió∏ siarczanowy Nie wi´cej ni˝ 0,7 % O∏ów Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg Inne chlorowane disacharydy Nie wi´cej ni˝ 0,5 % Chlorowane monosacharydy Nie wi´cej ni˝ 0,1 % Tlenek trifenylofosfanu Nie wi´cej ni˝ 150 mg/kg Metanol Nie wi´cej ni˝ 0,1 %”, b) po poz. 15 dodaje si´ poz. 15a w brzmieniu: „15a. E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU Nazwy synonimowe Aspartam-acesulfam Definicja Sól otrzymuje si´ przez ogrzewanie aspartamu iacesulfamu K, wstosunku oko∏o 2:1 (w/w) wroztworze oodczynie kwaÊnym, a nast´pnie krystalizacj´. Potas oraz woda sà eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny ni˝ sam aspartam. Nazwa chemiczna Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu L-fenyloalanylo-2-metylo-L-α-asparaginowego Wzór chemiczny C H O N S 18 23 9 3 Masa czàsteczkowa 457,46 Analiza 63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (forma kwaÊna w suchej masie) Opis Bia∏y, bezwonny, krystaliczny proszek Identyfikacja A. RozpuszczalnoÊç Trudno rozpuszczalny w wodzie; s∏abo rozpuszczalny w etanolu B. Transmitancja Transmitancja 1 % roztworu w wodzie oznaczona w 1 cm kuwecie przy 430 nm za pomocà odpowiedniego spektrofotometru, stosujàc wod´ jako próbk´ odniesienia, wynosi nie mniej ni˝ 0,95, co odpowiada absorbancji nie wi´kszej ni˝ oko∏o 0,022 C. Skr´calnoÊç w∏aÊciwa [α]20: +14,5° do +16,5° D Oznaczyç przy st´˝eniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) wciàgu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymanà skr´calnoÊç w∏aÊciwà podzieliç przez 0,646 w celu skorygowania ozawartoÊç aspartamu wsoli aspartamu iacesulfamu. CzystoÊç Ubytek po suszeniu Nie wi´cej ni˝ 0,5 % (105 °C, 4 godziny) Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy Nie wi´cej ni˝ 0,5 % O∏ów Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg”; 2) w cz´Êci II w pkt II „Szczegó∏owe kryteria czystoÊci barwników” poz. 30 i 31 otrzymujà brzmienie: „30. E 160a(i) MIESZANINA KAROTENÓW 1. KAROTENY otrzymywane z roÊlin Nazwy synonimowe CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5 Definicja Mieszanina karotenów jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian roÊlin jadalnych, marchwi, olejów roÊlinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. G∏ównym sk∏adnikiem barwiàcym sà karotenoidy, z których wi´kszà cz´Êç stanowi beta-karoten. Mogà byç obecne równie˝ alfa-, gamma-karoten oraz inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiàcych, mieszanina karotenów mo˝e zawieraç oleje, t∏uszcze i woski naturalnie wyst´pujàce w surowcach. Do ekstrakcji mogà byç u˝ywane tylko nast´pujàce rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, metanol, etanol, propan-2-ol, heksan (*), dichlorometan i dwutlenek w´gla Klasa Karotenoidy Numer wg Colour Index 75130 Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6 Wzór chemiczny Beta-karoten: C40H56 Masa czàsteczkowa Beta-karoten: 536,88 Analiza ZawartoÊç karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej ni˝ 5 %. Dla produktów otrzymanych przez eks-

trakcj´ olejów roÊlinnych: nie mniej ni˝ 0,2 % wt∏uszczach jadalnych E1% 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie 1cm Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum wcykloheksanie przy 440—457 nm i470—486 nm CzystoÊç Pozosta∏oÊci rozpuszczalników Aceton } Keton metyloetylowy Metanol Nie wi´cej ni˝ 50 mg/kg, Propan-2-ol pojedynczo lub ∏àcznie Heksan Etanol Dichlorometan: Nie wi´cej ni˝ 10 mg/kg O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg (*) benzenu nie wi´cej ni˝ 0,05 % v/v 2. KAROTENY otrzymywane z alg Nazwy synonimowe CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5 Definicja Mieszanina karotenów mo˝e byç równie˝ otrzymywana z naturalnych odmian alg Dunaliella salina, rosnàcych w du˝ych s∏onych jeziorach wokolicach Whyalla wPo∏udniowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy u˝yciu olejków eterycznych. Preparat jest 20—30 % zawiesinà w oleju spo˝ywczym. Stosunek izomerów trans-cis mieÊci si´ w granicach 50/50—71/29. G∏ównym sk∏adnikiem barwiàcym sà karotenoidy, z których wi´kszà cz´Êç stanowi beta-karoten. Mogà byç obecne równie˝ alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiàcych, mieszanina karotenów mo˝e zawieraç oleje, t∏uszcze i woski naturalnie wyst´pujàce w surowcach. Klasa Karotenoidy Numer wg Colour Index 75130 Wzór chemiczny Beta-karoten: C40H56 Masa czàsteczkowa Beta-karoten: 536,88 Analiza ZawartoÊç karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej ni˝ 20 % E1% 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie 1cm Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum wcykloheksanie przy 440—457 nm i474—486 nm CzystoÊç Naturalne tokoferole w oleju jadalnym Nie wi´cej ni˝ 0,3 % O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg 31. E 160a(ii) BETA-KAROTEN 1. Beta-karoten Nazwy synonimowe CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5 Definicja Niniejsza specyfikacja odnosi si´ g∏ównie do wszystkich trans izomerów beta-karotenu ∏àcznie z niewielkimi iloÊciami innych karotenoidów. Rozcieƒczone i stabilizowane preparaty mogà mieç ró˝ne stosunki izomerów cis/trans Klasa Karotenoidy Numer wg Colour Index 40800 Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6 Nazwy chemiczne Beta-karoten, beta,beta-karoten Wzór chemiczny C H 40 56 Masa czàsteczkowa 536,88 Analiza Nie mniej ni˝ 96 % substancji barwiàcych ogó∏em (w przeliczeniu na beta-karoten) E1% 2 500 przy oko∏o 440-457 nm w cykloheksanie 1cm Opis Czerwone do bràzowawo-czerwonych kryszta∏y lub krystaliczny proszek Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum w cykloheksanie przy 453—456 nm

CzystoÊç Popió∏ siarczanowy Nie wi´cej ni˝ 0,2 % Dodatkowe substancje barwiàce Karotenoidy inne ni˝ beta-karoten: nie wi´cej ni˝ 3,0 % substancji barwiàcych ogó∏em O∏ów Nie wi´cej ni˝ 2 mg/kg 2. Beta — karoten z Blakeslea trispora Nazwy synonimowe CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5 Definicja Otrzymywany w procesie fermentacji przy u˝yciu mieszanej kultury fizjologicznie ró˝nych osobników typów (+) i (–) naturalnych szczepów grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstrahowany zbiomasy octanem etylu lub kolejno: octanem izobutylu ialkoholem izopropylowym, anast´pnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera g∏ównie trans beta- -karoten. W wyniku naturalnego procesu oko∏o 3 % produktu zawiera mieszanin´ karotenoidów, która jest charakterystyczna dla produktu. Klasa Karotenoidy Numer wg Colour Index 40800 Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6 Nazwy chemiczne Beta-karoten, beta,beta-karoten Wzór chemiczny C H 40 56 Masa czàsteczkowa 536,88 Analiza Nie mniej ni˝ 96 % substancji barwiàcych ogó∏em (w przeliczeniu na beta-karoten) E1% 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie 1cm Opis Czerwone, bràzowawo-czerwone, purpurowo-fioletowe kryszta∏y lub krystaliczny proszek (barwa zale˝y od u˝ytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji) Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum w cykloheksanie przy 453—456 nm CzystoÊç Pozosta∏oÊci rozpuszczalników Octan etylu } Nie wi´cej ni˝ 0,8 % pojedynczo Etanol lub ∏àcznie Octan izobutylu: Nie wi´cej ni˝ 1,0 % Alkohol izopropylowy: Nie wi´cej ni˝ 0,1 % Popió∏ siarczanowy Nie wi´cej ni˝ 0,2 % Dodatkowe substancje barwiàce Karotenoidy inne ni˝ beta-karoten: nie wi´cej ni˝ 3,0 % substancji barwiàcych ogó∏em O∏ów Nie wi´cej ni˝ 2 mg/kg Mikotoksyny: Aflatoksyna B1 Nieobecna Trichoteceny (T2) Nieobecne Ochratoksyna Nieobecna Zearalenon Nieobecny Mikrobiologia: PleÊnie Nie wi´cej ni˝ 100/g Dro˝d˝e Nie wi´cej ni˝ 100/g Salmonella Nieobecne w 25 g Escherichia coli Nieobecne w 5 g”; 3) w cz´Êci III „Specyfikacje, kryteria czystoÊci dla dozwolonych substancji dodatkowych innych ni˝ substancje s∏odzàce i barwniki oraz substancji pomagajàcych w przetwarzaniu”: a) poz. 117 i 118 otrzymujà brzmienie: „117. E 407 KARAGEN Nazwy synonimowe Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod ró˝nymi nazwami, takimi jak: — mech irlandzki — eucheuman (z gat. Eucheuma spp.) — irydofykan (z gat. Iridaea spp.) — hypnean (z gat. Hypnea spp.) — furcellaran lub agar duƒski (z Furcellaria fastigiata) — karagen (z gat. Chondrus i Gigartina spp.)

Definicja Karagen otrzymuje si´ na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie wyst´pujàcych odmian wodorostów morskich zrodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae nale˝àcych do klasy Rhodophyceae (algi czerwone). Nie nale˝y stosowaç innego organicznego Êrodka stràcajàcego poza metanolem, etanolem i2-propanolem. Karagen sk∏ada si´ g∏ównie z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dajà galaktoz´ i 3,6-anhydrogalaktoz´. Karagen nie powinien byç hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozk∏adany chemicznie Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 232-524-2 Opis Gruboziarnisty lub mia∏ki proszek, barwa ˝ó∏tawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecnoÊç galaktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów CzystoÊç ZawartoÊç metanolu, etanolu i 2-propanolu Nie wi´cej ni˝ 0,1 % pojedynczo lub ∏àcznie LepkoÊç 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C Nie mniej ni˝ 5 mPa.s Ubytek po suszeniu Nie wi´cej ni˝ 12 % (105 °C, 4 godziny) Siarczany Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´ (jako SO) 4 Popió∏ Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´, po pra˝eniu w temperaturze 550 °C Popió∏ nierozpuszczalny w kwasie Nie wi´cej ni˝ 1 % wprzeliczeniu na suchà mas´, (popió∏ nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym) Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie wi´cej ni˝ 2 % w przeliczeniu na suchà mas´ (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym) Karagen o niskiej masie czàsteczkowej (frakcja o masie czàsteczkowej poni˝ej 50 kDa) Nie wi´cej ni˝ 5 % Arsen Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg Rt´ç Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg Kadm Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie wi´cej ni˝ 5 000 kolonii w 1 gramie Dro˝d˝e i pleÊnie Nie wi´cej ni˝ 300 kolonii w 1 gramie E. coli Nieobecne w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g 118. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA Nazwy synonimowe PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu „przetworzone wodorosty morskie”) Definicja Przetworzone wodorosty morskie otrzymuje si´ przez obróbk´ wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie wyst´- pujàcych odmian alg morskich ze szczepu Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum nale˝àcych do klasy Rhodophyceae (algi czerwone) w celu usuni´cia zanieczyszczeƒ, a nast´pnie przemycie czystà wodà i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt mo˝na uzyskaç przez przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera g∏ównie sole potasowe estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dajà galaktoz´ i 3,6-anhydrogalaktoz´. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów wyst´pujà w mniejszych iloÊciach. Produkt zawiera równie˝ celuloz´ zalg wiloÊci do 15 %. Karagen obecny wprzetworzonych wodorostach morskich nie powinien byç hydrolizowany ani wjakikolwiek inny sposób rozk∏adany chemicznie Opis Gruboziarnisty lub mia∏ki proszek, barwa be˝owa do ˝ó∏tawej, praktycznie bez zapachu Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecnoÊç galaktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów

B. RozpuszczalnoÊç W wodzie tworzy m´tne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w etanolu CzystoÊç ZawartoÊç metanolu, etanolu i 2-propanolu Nie wi´cej ni˝ 0,1 % pojedynczo lub ∏àcznie LepkoÊç 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C Nie mniej ni˝ 5 mPa.s Ubytek po suszeniu Nie wi´cej ni˝ 12 % (105 °C, 4 godziny) Siarczany Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´ (jako SO) 4 Popió∏ Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´, po pra˝eniu w temperaturze 550 °C Popió∏ nierozpuszczalny w kwasie Nie wi´cej ni˝ 1 % wprzeliczeniu na suchà mas´, (popió∏ nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym) Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie mniej ni˝ 8 % i nie wi´cej ni˝ 15 % w przeliczeniu na suchà mas´ (substancje nierozpuszczalne w1 % v/vkwasie siarkowym) Karagen o niskiej masie czàsteczkowej (frakcja o masie czàsteczkowej poni˝ej 50 kDa) Nie wi´cej ni˝ 5 % Arsen Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg Rt´ç Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg Kadm Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie wi´cej ni˝ 5 000 kolonii w 1 gramie Dro˝d˝e i pleÊnie Nie wi´cej ni˝ 300 kolonii w 1 gramie E. coli Nieobecne w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g”, b) po poz. 265 dodaje si´ poz. 265a w brzmieniu: „265a. E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN Nazwy synonimowe Uwodorniony polidek-1-en Uwodorniona poli-alfa-olefina Definicja Wzór chemiczny C H gdzie n = 3-6 10n 20n+2 Masa czàsteczkowa 560 (wartoÊç Êrednia) Analiza Nie mniej ni˝ 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadajàcego nast´pujàcy rozk∏ad oligomerów: C: 13—37 % 30 C: 35—70 % 40 C: 9—25 % 50 C: 1—7 % 60 Opis Bezbarwna, bezwonna, lepka ciecz Identyfikacja A. RozpuszczalnoÊç Nierozpuszczalny w wodzie; s∏abo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie B. Spalanie Spala si´ jasnym p∏omieniem, wydzielajàc charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny CzystoÊç LepkoÊç Pomi´dzy 5,7 x 10–6 a 6,1 x 10–6 m2s–1 w 100 °C Zwiàzki z liczbà w´gli mniejszà ni˝ 30 Nie wi´cej ni˝ 1,5 % Substancje ∏atwo ulegajàce zw´glaniu Po 10 minutach wytrzàsania w∏aêni zwrzàcà wodà zawartoÊç probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza ni˝ bardzo jasnos∏omkowy kolor Nikiel Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg O∏ów Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg”, c) po poz. 305 dodaje si´ poz. 305a w brzmieniu: „305a. E 1517 DIOCTAN GLICEROLU Nazwy synonimowe Diacetyna Definicja Dioctan glicerolu najcz´Êciej sk∏ada si´ zmieszaniny 1,2-i1,3- -dioctanów glicerolu z mniejszà iloÊcià mono- i tri-estrów. Nazwy chemiczne Dioctan glicerolu Dioctan 1,2,3-propanotriolu Wzór chemiczny C H O 7 12 5

Masa czàsteczkowa 176,17 Analiza Nie mniej ni˝ 94,0 % Opis Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz os∏abym t∏uszczowym zapachu Identyfikacja A. RozpuszczalnoÊç Rozpuszczalny w wodzie. Mieszajàcy si´ z etanolem B. Dodatni wynik próby na obecnoÊç glicerolu i octanu C. Ci´˝ar w∏aÊciwy d20: 1,175—1,195 20 D. Zakres temperatur wrzenia Pomi´dzy 259 °C a 261 °C CzystoÊç Popió∏ ca∏kowity Nie wi´cej ni˝ 0,02 % KwasowoÊç Nie wi´cej ni˝ 0,4 % (jako kwas octowy) Arsen Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg”, d) po poz. 306 dodaje si´ poz. 306a w brzmieniu: „306a. E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY Nazwy synonimowe Fenylokarbinol Alkohol fenylometylowy Benzenometanol Alfa-hydroksytoluen Definicja Nazwy chemiczne Alkohol benzylowy Fenylometanol Wzór chemiczny C H O 7 8 Masa czàsteczkowa 108,14 Analiza Nie mniej ni˝ 98,0 % Opis Bezbarwna, klarowna ciecz os∏abym, aromatycznym zapachu Identyfikacja A. RozpuszczalnoÊç Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze B. Wspó∏czynnik za∏amania Êwiat∏a [n]20: 1,538—1,541 D C. Ci´˝ar w∏aÊciwy d25: 1,042—1,047 25 D. Dodatni wynik próby na obecnoÊç nadtlenków CzystoÊç Zakres destylacji Nie mniej ni˝ 95 % v/v destylujàc pomi´dzy 202 a 208 °C Liczba kwasowa Nie wi´cej ni˝ 0,5 Aldehydy Nie wi´cej ni˝ 0,2 % v/v (jako benzaldehyd) O∏ów Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg”.

Substancje, o których mowa w § 1, wprowa-

Rozporzàdzenie wchodzi w˝ycie zdniem og∏odzone do obrotu lub znakowane przed dniem wejÊcia szenia. w ˝ycie rozporzàdzenia, które nie spe∏niajà wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu wymienionym w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, mogà znajdowaç si´ w obrocie do wyczerpania zapasów. Minister Zdrowia: M. Balicki i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl