Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych

l

Nr 2 — 14 — Poz. 3 p 3 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA1) z dnia 23 grudnia 2010 r. . w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych2) v Na podstawie art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierp- § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie nia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem pkt 17 (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, Nr 182, poz. 1228 w części I załącznika do rozporządzenia, który wchodzi i Nr 230, poz. 1511) zarządza się, co następuje: w życie z dniem 31 marca 2011 r.3) § 1. Specyfikacje i kryteria czystości substancji o dodatkowych określa załącznik do rozporządzenia. Minister Zdrowia: w z. J. Szulc 1) M inister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 216, g

). 2) Przepisy niniejszego rozporządzenia w zakresie swojej regulacji wdrażają postanowienia dyrektyw: 1) dyrektywy Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L 158 z 18.06.2008, str. 17); 2) dyrektywy Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 253 z 20.09.2008, str. 1); 3) dyrektywy Komisji 2008/128/WE z dnia 22 grudnia .2008 r. ustanawiającej szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L 6 z 10.01.2009, str. 20); 4) dyrektywy Komisji 2009/10/WE z dnia 13 lutego 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2008/84/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków splożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2009, str. 62); 5) dyrektywy Komisji 2010/37/UE z dnia 17 czerwca 2010 r. zmieniającej dyrektywę 2008/60/WE ustanawiającą szczególne c kryteria czystości dotyczące substancji słodzących (Dz. Urz. UE L 152 z 18.06.2010, str. 12). 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 października 2007 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1441 oraz z 2010 r. Nr 23, poz. 120), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 21, poz. 105). r . w w w

l

Nr 2 — 15 — Poz. 3 p Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2010 r. ( poz. 3) . v o g . l c r . w w w

Nr 2

Nikiel Arsen Ołów

Metale ciężkie

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

2. E 420 (ii) SYROP SORBITOLOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Sorbitolowa pochodna monobenzyłidenu

Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy Cukry redukujące Chłorki

Siarczany

Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie

3. E 421 MANNITOL

1) Mannitol

Nazwy synonimowe

Definicja

Syrop D-glucitolowy

Syrop sorbitolowy otrzymany w wyniku uwodornienia syropu glukozowego, składa się z D-sorbitołu, D-mannitolu i uwodornionych sacharydów. Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, składa się głównie z uwodornionych oligosacharydów otrzymanych przez uwodormienie syropu glukozowego użytego jako surowiec (w tym przypadku syrop nie jest krystalizujący) lub mannitolu. Mogą być obecne niewielkie ilości glicytoli, gdzie n < 4. Glicitole są związkami o wzorze strukturalnym CH,OH-(CHOH),-CH>„OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą 270-337-8

Zawiera nie mniej niż 69% części stałych ogółem i nie mniej niż 50% D-sorbitolu

w bezwodnej masie

Klarowny, bezbarwny roztwór wodny o słodkim smaku

Miesza się z wodą, glicerolem i propan-1,2-diolem

Do $ g próbki dodać 7 ml metanolu, ! ml benzaldehydu i I mł kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej | g wodorowęgłanu sodu, przesączyć gorący roztwór. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć

na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze od 173 do 179 9C

Nie więcej niż 31% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,3% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

D-mannitol

Manmnitol jest produkowany przez katalityczne uwodornienie roztworów zawierających glukozę lub fruktozę

Nr 2 — 17 — Poz. 3

Nazwa chemiczna D-mannitol

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 200-711-8

Chemicznych

Wzór chemiczny CH 1106

Masa cząsteczkowa 182,2

Analiza Zawiera nie mniej niż 96% D-mannitolu i nie więcej niż 102% w suchej masie Opis Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie

nierozpuszczalny w eterze

B. Zakres temperatur topnienia Pomiędzy 164 *C a 169 9C

C. Chromatografia cienkowarstwowa Wynik pozytywny

D. Skręcalność właściwa [a]o* : + 239 do + 259 (roztwór boranu) E. pH Pomiędzy 5,0 a 8,0

Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,3% (105 ?C, 4 godziny) Cukry redukujące Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza) Cukry ogółem Nie więcej niż 1% (jako glukoza)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1%

Chlorki Nie więcej niż 70 mg/kg

Siarczany Nie więcej niż 100 mg/kg

Nikiel Nie więcej niż 2 mg/kg

Ołów Nie więcej niż I mg/kg

2) Mannitol otrzymywany w wyniku fermentacji

Nazwy synonimowe D-mannitol

Definicja Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxii w warunkach tlenowych

Nazwa chemiczna D-mannitol

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 200-711-8

Chemicznych

Wzór chemiczny CH 106

Masa cząsteczkowa 182,2

Analiza Zawiera nie mniej niż 96% D-mannitolu i nie więcej niż 102% w suchej masie

Opis Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze

B. Zakres temperatur topnienia Pomiędzy 164 *C a 169 9C

Nr 2 — 18 — Poz. 3

C. Chromatografia cienkowarstwowa Wynik pozytywny D. Skręcalność właściwa [a]p*" : + 239 do + 25? (roztwór boranu) E: pH Pomiędzy 5,0 a 8,0

Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH

Czystość

Arabitol Nie więcej niż 0,3%

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,3% (105 ?C, 4 godziny)

Cukry redukujące Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza)

Cukry ogółem Nie więcej niż 1% (jako glukoza)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1%

Chlorki Nie więcej niż 70 mg/kg

Siarczany Nie więcej niż 100 mg/kg

Ołów Nie więcej niż I mg/kg

Bakterie tlenowe mezofilne Nie więcej niż 10*/g

Bakterie z grupy coli Nieobecne w 10g

Salmonella Nieobecne w 10g

E. Coli Nieobecne w 10g

Staphylococcus aureus Nieobecne w l0g

Pseudomonas aeruginosa Nieobecne w ł0g

Pleśnie Nie więcej niż 100/g

Drożdże Nie więcej niż 100/g

4. E950 ACESULFAM K

Nazwy synonimowe Acesulfam potasu, sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3oksatiazyno-4-onu

Definicja

Nazwa chemiczna Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenku

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 259-715-3

Chemicznych

Wzór chemiczny C,H.KNO,S

Masa cząsteczkowa 201,24

Analiza Zawiera nie mniej niż 99% C;H,KNO,S w bezwodnej masie

Opis Bezwonny, biały, krystaliczny proszek. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

B. Absorpcja w ultrafiolecie Maksimum 227 + 2 nm dla roztworu 10 mg w 1.000 ml wody

C. Dodatni wynik próby na obecność potasu Wynik pozytywny (badanie pozostałości otrzymanej przez spalanie 2 g próbki)

D. Próba strąceniowa Do roztworu zawierającego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody dodać kilka kropli 10% roztworu heksaazotynokobaltanu sodu. Wytrąca się żółty

osad

Nr 2 — 19 — Poz. 3

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 1% (105?C, 2 godziny)

Zanieczyszczenia organiczne Wynik pozytywny dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV Fluorki Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż I mg/kg

5.E951 ASPARTAM

Nazwy synonimowe Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny Definicja Nazwy chemiczne Ester N-L-a-(Aspartylo-L-fenyłoalanino- | -metylowy);

Ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(a-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 245-261-3

Chemicznych

Wzór chemiczny C„HisN»O3

Masa cząsteczkowa 294,31

Analiza Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% C,4H;sN2Os w bezwodnej masie

Opis Biały, bezwonny, krystaliczny proszek posiadający słodki smak. Około 200 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Słabo rozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 4,5% (105 ?C, 4 godziny)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę

pH i Pomiędzy 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125)

Przepuszczalność Przepuszczalność 1% roztworu w 2N kwasie chłorowodorowym, mierzona w 1cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru, stosując 2N kwas chlorowodorowy jako próbkę referencyjną, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022

Skręcalność właściwa [a]o" 1 +14,5? do +16,57 Mierzona w roztworze 4:100/15 N kwasu mrówkowego, w ciągu 30 min po przygotowaniu roztworu próbki

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ołów Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Metale ciężkie Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy Nie więcej niż 1,5% w przeliczeniu na suchą masę

(diketopiperazyna)

6. £952 KWAS CYKLAMINOWY

Nazwy synonimowe Kwas cykloheksylosulfaminowy, cyklaminian Definicja Nazwy chemiczne Kwas cykloheksanosulfamowy, .

kwas cykloheksyloaminosulfonowy

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Próba strąceniowa

Czystość

Ubytek po suszeniu Selen

Ołów

Metale ciężkie

Arsen Cykloheksyloamina Dicykloheksyloamina

Anilina

7. £952 CYKLAMINIAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Selen

Arsen

202-898-1

179,24

Kwas cykloheksylosulfaminowy zawiera nie mniej niż 98% i nie więcej niż ekwiwalent 102% CGHi3NO;S, w przeliczeniu na bezwodną masę

Praktycznie bezbarwny, biały, krystaliczny proszek o słodko-kwaśnym smaku. Około 40 razy słodszy od sacharozy

Rozpuszczalny w wodzie i etanolu 2% roztwór zakwasić kwasem chlorowodorowym, dodać I ml około I molowego wodnego roztworu chlorku baru i przesączyć w przypadku zmętnienia lub

wytrącenia się osadu. Do klarownego roztworu dodać I ml 10% roztworu azotynu sodu. Powstaje biały osad

Nie więcej niż 1% (105 ?C, I godzina)

Nie więcej niż 30mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Cyklaminian, sól sodowa kwasu cyklaminowego

Cykloheksanosulfaminian sodu, Cykloheksylosulfaminian sodu

205-348-9

C,Hi2NNaO;S i diwodzian: CGH;aNNaO;S x 2H,O

201,22 w przeliczeniu na formę bezwodną 237,22 w przeliczeniu na formę uwodnioną

Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% w suchej masie, dla diwodzianu: nie mniej niż 84% w suchej masie

Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy

Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 ?C, I godzina) Nie więcej niż 15,2% (105 ?C, 2 godziny) dla diwodzianu

Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nr 2

Ołów

Metale ciężkie Cykloheksyloamina Dicykloheksyłoamina

Anilina

8. E952 CYKLAMINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Selen

Arsen

Ołów

Metale ciężkie Cykloheksyloamina Dicykloheksyloamina

Anilina

9.£953 IZOMALT

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Nie więcej niż | mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Cyklaminian, sól wapniowa kwasu cyklaminowego

Cykloheksanosulfaminian wapnia, Cykłoheksylosulfaminian wapnia

205-349-4

ChHsCaN>OcS2 x 2H»O 432,57 Nie mniej niż 98% i nie więcej niż 102% w suchej masie

Białe, bezbarwne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy i

Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 ?C, I godzina) Nie więcej niż 8,5% (140 *C, 4 godziny) dla diwodzianu

Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Uwodorniona izomaltuloza, uwodorniona palatynoza

Izomalt jest mieszaniną mono- i disacharydów, których głównymi składnikami są disacharydy:

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) i 1-O0-a-D-Glukopiranozylo-Dmannitol, diwodzian (1,1 -GPM)

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol: CHO, 1-0-a-D-Glukopiranozylo-Dmannitol, diwodzian: ChH4O x 2H,O

6-0-a-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,32 1-0-a-D-Glukopiranozylo-D-mannitol, diwodzian: 380,32

Zawiera nie mniej niż 98% uwodornionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86% mieszaniny 6-0-a-D-glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-O-a-D-

Nr 2

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia cienkowarstwowa

Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy D-Mannitol D-Sorbitol

Cukry redukujące Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie (jako Pb)

10. E954 SACHARYNA Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Zakres temperatur topnienia Popiół siarczanowy

Kwas benzoesowy i salicylowy

0-Toluenosulfonamid p-Toluenosulfonamid

p-Sułfonamid kwasu benzoesowego

glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu oznaczonych w bezwodnej masie

Bezwonna, biała, lekko higroskopijna krystaliczna masa

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu Wykonać badanie techniką chromatografii cienkowarstwowej, przy użyciu płytki

pokrytej odpowiednio 0,2 mm warstwą żelu krzemionkowego do chromatografii. Podstawowymi plamami na chromatogramie są: 1,1-GPM i 1,6-GPS

Nie więcej niż 7% (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,05% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3%

Nie więcej niż 6%

Nie więcej niż 0,3% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

3-oksy-2,3-dihydrobenzo-(d)-izotiazolo-1, | -ditlenek

201-321-0

C;HsNO;S

183,18

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% CzHsNO3S w postaci bezwodnej Białe kryształy albo biały krystaliczny proszek, bezwonny lub o delikatnym

aromatycznym zapachu, posiadający słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 1% (105 *C, 2 godziny)

Od 226 *C do 230 9C

Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1 molowego wodnego roztworu chłorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nr 2

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Arsen Selen

Ołów

11. E954 SACHARYNIAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Anałiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas benzoesowy i salicylowy

0-Toluenosulfonamid p-Toluenosulfonamid

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego Substancje łatwo ulegające zwęglaniu

Aresen Selen

Ołów

12. E954 SACHARYNIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Nieobecne Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Sacharyna, sól sodowa sacharyny

O-Benzosulfimid sodowy, sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, oksybenzisosulfonazol, dihydrat soli sodowej 1,2-benzizotiozolin-3-on-1, 1-dioksydu

204-886-1

C;H;NNaO;S x 2H;O

241,19

Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% bezwodnego CzH;NNaO;S

Białe kryształy albo biały drobny krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo

rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 15% (120 ?9C, 4 godziny)

Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około I molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Sacharyna, sól wapniowa sacharyny

O-Benzosulfimid wapnia, sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu, Uwodniona (2:7) sól wapniowa 1,2-benzizotiazolin-3-on-1,1-dioksydu

229-349-9

C,„HsCaN»O6S2 x3 „HO

Nr 2 — 24 — Poz. 3

Masa cząsteczkowa 467,48 Analiza Nie mniej niż 95% bezwodnego C,,HsCaN;OGS2 Opis Białe kryształy albo biały, krystaliczny, drobny proszek, bezwonny lub o mdłym,

aromatycznym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 13,5% (120 ?C, 4 godziny)

Kwas benzoesowy i salicylowy Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około I molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie

0-Toluenosulfonamid Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

p-Toluenosulfonamid Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Nieobecne

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Selen Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ołów Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

13. E 954 SACHARYNIAN POTASU

Nazwy synonimowe Sacharyna, sól potasowa sacharyny Definicja Nazwy chemiczne O-Benzosulfimid potasu,

sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzizosulfonazolu, monohydrat soli potasowej 1,2-beznizotiazolin-3-0n-1,|-dioksydu

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

Wzór chemiczny C,H,KNO;S x H;O

Masa cząsteczkowa 239,77

Analiza Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101,0% bezwodnego C;H;KNO:S

Opis Białe kryształy albo biały, krystaliczny, drobny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu, posiadający intensywny słodki smak nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 8% (120 ?C, 4 godziny)

Kwas benzoesowy i salicylowy Do 10 mł roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około | molowego wodnego roztworu chłorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie

o0-Toluenosulfonamid Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

p-Toluenosulfonamid Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

p-Sulfonamid kwasu benzoesowego Substancje łatwo ulegające zwęglaniu Arsen

Selen

Ołów

14. E 955 SUKRALOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Absorpcja w podczerwieni

C. Chromatografia cienkowarstwowa

D. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

Inne chlorowane disacharydy Chlorowane monosacharydy Tlenek trifenylofosfanu Metanol

Ołów

15. E957 TAUMATYNA

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nieobecne

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

4,1',6'-Trichiorogalaktosacharoza

1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-B-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksya-D-galaktopiranozyd

259-952-2

Cn Hi CIzOs 397,64

Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % ChH;sCl;Os, w przeliczeniu na bezwodną masę

Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu Słabo rozpuszczalny w octanie etylu

Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksimum przy podobnych długościach fali jak w widmie odniesienia otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca odniesienia

Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf co główna plama roztworu standardowego A przywołanego w teście na inne chlorowane disacharydy. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca odniesienia sukralozy w 10 ml metanolu

[a]”*p: +84,09 do +87,5? w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór)

Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,7 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 150 mg/kg

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż | mg/kg

Taumatyna jest otrzymywana przez wodną ekstrakcję (pH 2,5-4) osłonek owocu naturalnej odmiany Thaumatococcus daniellii (Benth) i składa się głównie z

Nr 2

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu Węglowodany Popiół siarczanowy Glin

Arsen

Ołów

Wymagania mikrobiologiczne

białek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielką ilością składników roślinnych, pochodzących z surowca

258-822-2

Polipeptyd składający się z 207 aminokwasów

Taumatyna I 22209 Taumatyna 11 22293

Nie mniej niż 16% azotu w suchej masie, co odpowiada nie mniej niż 94% białek (N x 5,8)

Bezwonny, kremowy proszek o intensywnie słodkim smaku. Około 2.000 do 3.000 razy słodszy od sacharozy

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie

Nie więcej niż 9% (105 ?C do stałej masy)

Nie więcej niż 3% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych: maksymalnie 1.000/g E. coli: nieobecne w 1 g

16. £959 NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALKONU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Maksimum absorpcji w ultrafiolecie

C. Test Neu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Neohesperydyny dihydrochalkon, NHDC, hesperetyny dihydrochalkon-4', neohesperydozyd, neohesperydyna DC

2-0-a-L-ramnopiranozylo-4'-B-D-glukopiranozyło-hesperytyny dihydrochalkon otrzymana przez katalityczne uwodornienie neohesperydyny

243-978-6

CzH 36015 612,6 Nie mniej niż 96% w bezwodnej masie

Szarawobiały, bezwonny, krystaliczny proszek o charakterystycznym, intensywnym słodkim zapachu. Około 1.000 do 1.800 razy słodszy od sacharozy

Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie

Od 282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu

Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w I mł metanolu, dodać I ml 1% metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasnożółty kolor

Nie więcej niż 11% (105 ?C, 3 godziny)

Nr 2

Popiół siarczanowy Arsen Ołów

Metale ciężkie

17. E961 NEOTAM

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer CAS

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Opis

Analiza Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość Zawartość wody pH

Zakres temperatur topnienia

N-[(3,3-dimetylobutylo)-L-a-aspartylo]-L- fenyloalanina

Ołów

Nie więcej niż 0,2% w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę

Ester |-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-a-aspartylo]-L-fenyloalaniny, Ester metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalaniny

Neotam jest wytwarzany pod ciśnieniem wodoru w drodze reakcji aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecności katalizatora palladowego/węglowego. Jest izolowany i oczyszczany przez filtrację, przy której może być zastosowana ziemia krzemionkowa. Po usunięciu rozpuszczalnika poprzez destylację neotam jest myty wodą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony próżniowo

Ester |-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-a-aspartylo]-L-fenyloalaniny

165450-17-9

Cz HsoN2O5 378,47 Proszek o barwie białej lub zbliżonej do białej

Nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na suchą masę

4,75 % (wagowo) w wodzie o temperaturze 60 *C, rozpuszczalny w etanolu i octanie etylu

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera, wielkość próbki 25 + 5 mg) 5,0-7,0 (roztwór wodny 0,5 %)

81 C do 84 9C

Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż I mg/kg

18. E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Aspartam-acesulfam, sól aspartamowo-acesulfamowa

Sól otrzymuje się przez ogrzewanie aspartamu i acesulfamu K, w stosunku około 2:1 (w/w) w roztworze o odczynie kwaśnym, a następnie krystalizację. Potas oraz woda są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam

Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu Lfenyloalanylo-2-metylo-L-a-asparaginowego

CiH3OyN;S 457,46

63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (forma kwaśna w suchej masie)

Biały, bezwonny, krystaliczny proszek

Nr 2

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Transmitancja

C. Skręcalność właściwa

Czystość Ubytek po suszeniu Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy

Ołów

19. E 965 (i) MALTITOL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy Cukry redukujące Chlorki

Siarczany

Nikiel

Arsen

Ołów

Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu

Transmitancja | % roztworu w wodzie oznaczona w | cm kuwecie przy 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, stosując wodę jako próbkę odniesienia, wynosi nie mniej niż 0,95, co odpowiada absorbancji nie większej niż około 0,022

[a]""p: +14,59 do +16,59 Oznaczyć przy stężeniu 6,2 gw 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymaną skręcalność właściwą podzielić

przez 0,646 w celu skorygowania o zawartość aspartamu w soli aspartamu i acesulfamu

Nie więcej niż 0,5 % (105 ?C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż I mg/kg

D-maltitol, uwodorniona maltoza

(a)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol

209-567-0

CHO 344,31 Zawiera nie mniej niż 98% D-maltitolu C,H240,, w bezwodnej masie

Biały, krystaliczny proszek o słodkim smaku

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu Od 148 *C do 151 9C

[a]p" : +105,59 da +108,59 (5% w/v roztwór)

Nie więcej niż 1% (metoda Karła Fischera)

Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0, 1% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nr 2

20. E 965 (ii) SYROP MALIITOLOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Chromatografia cienkowarstwowa Czystość Zawartość wody Cukry redukujące Popiół siarczanowy Chlorki

Siarczany

Nikiel

Ołów

21.E966 LAKTITOL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Skręcalność właściwa Czystość

Zawartość wody

Inne poliole

Cukry redukujące

Chlorki

Uwodorniony syrop glukozowy o wysokiej zawartości maltozy, uwodorniony syrop glukozowy

Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodomienie syropu glukozowego o dużej zawartości maltozy lub przez uwodornienie jego poszczególnych składników, a następnie ich zmieszanie. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w formie stałej

Zawiera nie mniej niż 99% uwodornionych sacharydów ogółem w bezwodnej masie i nie mniej niż 50% maltitolu w bezwodnej masie

Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie płyny lub białe, krystaliczne masy

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu

Wynik pozytywny

Nie więcej niż 31% (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza)

Nie więcej niż 0,1%

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Laktyt, laktozytol, laktobiozyt

4-0-B-D-galaktopiranozylo-D-glucitol

209-566-5

CeHaOn 344,32 Nie mniej niż 95% w suchej masie

Krystaliczny proszek o słodkim smaku lub bezbarwne roztwory. Produkty krystaliczne występują w formie bezwodnej, monowodzianów i diwodzianów

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

[a]o?" : +13” do +16? w przeliczeniu na bezwodną masę (10% w/v roztwór)

Krystaliczne produkty; nie więcej niż 10,5% (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 2,5% w bezwodnej masie Nie więcej niż 0,2% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nr 2

Siarczany

Popiół siarczanowy Nikiel

Arsen

Ołów

22. 967 KSYLITOL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia C. pH

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Cukry redukujące

Inne alkohole wielowodorotlenowe Nikiel

Arsen

Ołów

Metale ciężkie

Chlorki

Siarczany

23. E968 ERYTRYTOL

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 0,1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Ksylitol

D-ksylitol

201-788-0

CsHn»Os 152,15 Nie mniej niż 98,5% jako ksylitol w bezwodnej masie

Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny, o bardzo słodkim smaku

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu Od 92 *C do 96 ?C

Od 5 do 7 (10% w/v roztwór wodny)

Nie więcej niż 0,5%. Wysuszyć 0,5 g próbki w próżni nad fosforem w temperaturze 60 ?C przez 4 godziny

Nie więcej niż 0, 1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 0,2% wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 1% w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż I mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę

Mezo-erytrytol, tetranydroksybutan, erytryt

Uzyskany w wyniku fermentacji surowców węglowodanowych przy zastosowaniu bezpiecznych i stosowanych do celów spożywczych drożdży osmofilnych, jak Moniliella pollinis lub Trichosporonoides megachilensis, a następnie oczyszczony i wysuszony

1,2,3,4-Butanetetrol

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Substancje redukujące

Rybitol i glicerol

Ołów

205-737-3

C.HiwO; 122,12 Nie mniej niż 99 % po wysuszeniu

Biała, bezwonna, niehigroskopijna, termostabilna substancja krystaliczna o słodyczy około 60-80 % sacharozy

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, słabo w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym

119-123 9C

Nie więcej niż 0,2 % (70 *C, 6 godzin, w suszarce próżniowej) Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukozę

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

CZĘŚĆ II

Specyfikacje i kryteria czystości dla barwników

I. Ogólne specyfikacje dla laków glinowych barwników

Definicja

Substancje nierozpuszczalne w HCI

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Laki glinowe są otrzymywane w wyniku reakcji barwników spełniających kryteria czystości określone w odpowiedniej specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu jest zazwyczaj świeżo przygotowywanym, niewysuszonym surowcem otrzymywanym w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z węglanem lub z wodorowęglanem sodu lub wapnia lub z amoniakiem. Po uzyskaniu laku, produkt jest filtrowany, przemywany wodą i suszony. W końcowym produkcie może być również obecny nieprzereagowany tlenek glinu

Nie więcej niż 0,5% Nie więcej niż 0,2% (w warunkach neutralnych)

Znajdują zastosowanie szczegółowe kryteria czystości dla odpowiednich barwników

II. Szczegółowe kryteria czystości barwników

1. E 100 KURKUMINA

Nazwy synonimowe

Definicja

CI Żółcień Naturalna 3, Żółcień Kurkumowa, Diferoil Metanu

Kurkumina jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami kurkumy, tj. ziemnych kłączy naturalnych odmian Curcuma longa L. W celu otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest oczyszczany przez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin; tj. barwiącego składnika (1,7-bis(4-hydroksy- 3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w

Nr 2 — 32 — Poz. 3

różnych proporcjach. Mogą być obecne niewielkie iłości olejków i żywice naturalnie występujących w kurkumie. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: octan etylu, aceton, dwutlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan

Klasa Dicynamoilometanowe

Numer wg Colour Index 75300

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 207-280-5

Chemicznych

Nazwa chemiczna I 1,7-Bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)- hepta-1,6-dien-3,5-dion

II 1-(4-Hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) hepta-l,6-dien-3,5-dion MI 1,7-Bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion

Wzór chemiczny 1C1H>006 | UCzwHisOs II CwHi«Os Masa cząsteczkowa 1. 368,39 II. 338,39 III. 308,39 Analiza Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem Ea, 1.607 przy około 426

nm w etanolu

Opis Pomarańczowożółty proszek Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum w etanolu przy około 426 nm B. Zakres temperatur topnienia 179-182 ?C Czystość Pozostałości rozpuszczalników Octan etylu Aceton n-butanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Metanol pojedynczo lub łącznie Etanol Heksan Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

2. E101(i) RYBOFLAWINA

Nazwy synonimowe Laktoflawina

Klasa Izoalloksazyna

Numer wg Europejskiego Spisu 201-507-1

Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna 7,8-Dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(g)pterydyno-2,4(3H, 10H)-dion 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoalloksazyna

Wzór chemiczny CHoN1O6

Masa cząsteczkowa 376,37

Analiza Zawiera nie mniej niż 98% w bezwodnej masie

E'"jem 328 przy około 444 nm w roztworze wodnym

Nr 2

Opis Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Skręcalność właściwa

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Pierwszorzędowe aminy aromatyczne Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Krystaliczny proszek żółty do pomarańczowożółtego o słabym zapachu

Stosunek A37s/A267 jest pomiędzy 0,31 i 0,33 + w roztworze Stosunek A4/A267 jest pomiędzy 0,36 i 0,39 wodnym

Maksimum w wodzie przy około 444 nm

[a]”*p pomiędzy -1159 i -1409 w 0,05 N roztworze wodorotlenku sodu

Nie więcej niż 1,5% po suszeniu przez 4 godz. w 105 *C Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

3. E101(ii) RYBOFLAWINY-S'-FOSFORAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Skręcalność właściwa Czystość

Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy

Fosfor nieorganiczny

Ryboflawiny-5 fosforan sodu

Niniejsza specyfikacja znajduje zastosowanie do ryboflawiny -5 fosforanu łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny i difosforanu ryboflawiny

Izoalloksazyna

204-988-6

Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'- benzo[g]pterydynylo)2,3,4-trinydroksypentylu

monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny

Diwodzian: C,7H»9N,NaO;,P x 2H,0 Bezwodny: C,7H»o0N,NaOyP

541,36 Zawiera nie mniej niż 95% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na C,7H»0N,NaOvP x 2H,0

E'jem 250 przy około 375 nm w roztworze wodnym

Żółty do pomarańczowego krystaliczny, higroskopijny proszek o słabym zapachu i gorzkim smaku

Stosunek A37:/A26; jest pomiędzy 0,30 i 0,34 + w roztworze Stosunek Aus/A267 jest pomiędzy 0,36 i 0,39 wodnym

Maksimum w wodzie przy około 444 nm

[a]*”p pomiędzy +38? i +42? w 5 molowym roztworze HCI

Nie więcej niż 8% (100 *C, 5 godz. w próżni nad P;O;) dla diwodzianu Nie więcej niż 25 %

Nie więcej niż 1,0% (w przeliczeniu na PO, w bezwodnej masie)

Nr 2

Dodatkowe substancje barwiące

Wolna ryboflawina: Nie więcej niż 6%

Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6%

Pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg Kadm Nie więcej niż | mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

4. 102 TARTRAZYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - żółty

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-hydrazynobenzenosulfonowy kwas 4-aminobenzeno- 1 -sulfonowy kwas 5-okso-1-(4-sulfofenyło)-2-pirazolino-3karboksylowy 4,4'-diazoaminodi(benzenosulfonowy

kwas) kwas tetrahydroksybursztynowy

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Żółcień spożywcza 4

Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1(4-sulfonianofenylo)-4-(4sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również jej sole: wapniowa i polasowa

Monoazowe

19140

217-699-5

5-Hydroksy- 1(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3karboksylan trisodowy

C,6HoN;NazOvS2

534,37

Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'%iem 530 przy około 426 nm w roztworze wodnym

Jasnopomarańczowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 426 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne | Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę)

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2

Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

5. E104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - żółty

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

2-metylochinolina

kwas 2-metylochinolinosulfonowy kwas ftalowy

2,6-dimetylochinolina kwas 2,6-dimetylochinolinosulfonowy

2-(2-chinolilojindan-I,3-dion

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstranowaniu eterem

CI Żółcień spożywcza 13

Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się zasadniczo z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i trisulfonianów ww. związku i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa.

Dozwolone są również sole: wapniowa i potasowa

Chinoftalon

47005

305-897-5

Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik)

CHyN NaOsS> (główny składnik)

477,38 (główny składnik)

Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową Żółcień chinolinowa powinna mieć następujący skład w odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwiących:

-powinno być nie mniej niż 80% soli disodowej disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

-powinno być nie więcej niż 15% soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu

-powinno być nie więcej niż 7% soli trisodowej trisulfonianu 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu E'”*j.„ 865 (głównego składnika) przy około 411 nm w wodnym roztworze kwasu octowego

Żółty proszek lub granulki

Maksimum w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5, przy około 411 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 4,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę)

Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych

Nr 2 — 36 — Poz. 3

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

| Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

6. E 110 ŻÓŁCIEŃ POMARAŃCZOWA FCF

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - pomarańczowy Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan 1)

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminobenzeno- I -sulfonowy

kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy 4,4'-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas) 6,6'-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen Ołów

Rtęć

CI Żółcień spożywcza 3, Żółcień pomarańczowa S

Żółcień pomarańczowa FCF zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Żółcień pomarańczowa FCF opisana jest jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

15985

220-491-7

2-Hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy CHio0N2Na2O7S2

452,37

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'"*iem 555 przy około 485 nm w wodnym roztworze o pH 7

Pomarańczowoczerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 485 nm i pH 7

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 5,0%

Nie więcej niż 0,5 mg/kg

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nr 2 — 37 — Poz. 3

Kadm

Nie więcej niż I mg/kg

7. 120 KOSZENILA, KWAS KARMINOWY, KARMINY

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

Czystość Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Karminy i kwas karminowy są otrzymywane w wyniku wodnej, wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji Koszenili, tj. wysuszonych żeńskich osobników owadów Dactylopius coccus Costa. Głównym składnikiem barwiącym jest kwas karminowy. Można uzyskać również laki glinowe kwasu karminowego (karminów), w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego będzie wynosił 1:2.

W produktach handlowych składniki barwiące występują w połączeniach z kationami amonowymi, wapniowymi, potasowymi lub sodowymi, pojedynczo lub łącznie, te kationy mogą również występować w nadmiarze.

Produkty handlowe mogą również zawierać materiał białkowy pochodzący z owadów, mogą również zawierać wolne karminiany lub niewielkie ilości niezwiązanych kationów glinu

Antrachinonowe

15470

Koszenila: 215-680-6; kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4 Kwas 7-b-D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy- | -metylo-9,10dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy);

karmin jest wodzianem chelatu glinowego tego kwasu

C»H»O|; (Kwas karminowy)

492,39 (kwas karminowy)

Zawiera nie mniej niż 2,0% kwasu karminowego w ekstraktach zawierających kwas karminowy, nie mniej niż 50% kwasu karminowego w związkach chelatowych

Czerwone do ciemnoczerwonego, kruche ciało stałe lub sypki proszek. Ekstrakty

koszenili są zazwyczaj ciemnoczerwonymi cieczami, ale mogą też występować w formie wysuszonej w postaci proszku

Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy około 494 nm dla kwasu karminowego

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

8. E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

CI Czerwień spożywcza 3

Azorubina zawiera głównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno- l - sułfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chłorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

14720

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminonaftaleno- |-sulfonowy kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy

i,

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstranhowaniu Eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

9. E123AMARANT

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

222-657-4

4-Hydroksy-3-(4-sulfoniano- 1 -naftylazo)naftaleno- | -sulfonian disodowy CzwHiaN2Na2O;S2

502,44

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*iem 510 przy około 516 nm w roztworze wodnym

Czerwony do kasztanowatego proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 516 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 2,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Czerwień spożywcza 9

Amarant zawiera głównie 2-hydroksy- I -(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16185

213-022-2

2-Hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy C»HnN2NazO oS3

604,48

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól

| sodową E jem 440 przy około 520 nm w roztworze wodnym

Nr 2

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminonaftaleno- | -sulfonowy

kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy

kwas 7-hydroksynaftałeno-1,3-disulfonowy kwas 7-hydroksynaftaleno- 1,3,6-trisulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Olów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Czerwonawo-brązowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 520 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

10. E 124 CZERWIEŃ KOSZENILOWAA, (PĄS 4R)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

CI Czerwień spożywcza 7, Nowa Kokcyna

Czerwień koszenilowa zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Czerwień koszenilowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16255

220-036-2

2-Hydroksy- | -(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy CwH uN»NasO joS3

604,48

Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.

E'*iem 430 przy około 505 nm w roztworze wodnym

Czerwonawy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 505 nm

Nr 2

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas 4-aminonaftaleno- | -sulfonowy

kwas 7-hydroksynaftaleno- 1,3-disulfonowy kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy

kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3,6-trisulfonowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

11. E 127 ERYTROZYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

Nieorganiczne jodki w przeliczeniu na jodek sodu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące (z wyjątkiem fluoresceiny) .

Fluoresceina

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Czerwień spożywcza 14

Erytrozyna zawiera głównie monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6oksoksanten-9-yl)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Ksantenowe

45430

240-474-8

Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-yl)benzoesanu disodowego

C»wHcliNa;OsSH+O

897,88

Zawiera nie mniej niż 87% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na

bezwodną sól sodową Ejen 1.100 przy około 526 nm w wodnym roztworze o pH 7

Czerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 526 nm i pH 7

Nie więcej niż 0,1% Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 4,0%

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nr 2

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: Trijodorezorcynol

kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5- dijodobenzoilo) benzoesowy

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Laki glinowe

12. E 129 CZERWIEŃ ALLURA AC

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - czerwony

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowego kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylo-benzenosulfonowy

sól disodowa 6,6-0ksybis(2-naftalenosulfonowego

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 0,2%

Z roztworu o pH 7-8 nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Metoda dla substancji nierozpuszczalnych w kwasie chlorowodorowym nie znajduje zastosowania. Ten parametr zastąpiono wymaganiami odnośnie do

substancji nierozpuszczalnych w wodorotlenku sodu, których nie może być więcej niż 0,5%, tylko dla tego barwnika

CI Czerwień spożywcza 17

Czerwień Allura AC zawiera głównie 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Monoazowe

16035

247-368-0 2-Hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy

CiHisN2Na>OsS2

496,42

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*%iem 540 przy około 504 nm w roztworze wodnym o pH 7

Ciemnoczerwony proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 504 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,0%

Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 1,0%

Nr 2 — 42 — Poz. 3

kwasu)

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Nie więcej niż 0,04% (w przeliczeniu na anilinę) Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2%

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

13. E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V

Nazwy synonimowe CI Błękit spożywczy 5

Definicja Błękit Patentowy V zawiera głównie wapniowy lub sodowy związek [4-(a-(4dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5cykloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli inertnej i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu lub siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Dozwolona jest także sól potasowa

Klasa Triarylometanowe

Numer wg Colour Index 42051

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 222-573-8

Chemicznych

Nazwa chemiczna Wapniowy lub sodowy związek [4-(a-(4-dietylo-aminofenylo)-5-hydroksy-2,4disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej

Wzór chemiczny Związek wapniowy: CzHzi N» O;S2Ca'> Związek sodowy: C7Hz; N» O;S» Na

Masa cząsteczkowa Związek wapniowy: 579,72 i Związek sodowy: 582,67

Analiza Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową E'em 2.000 przy około 638 nm w wodnym roztworze o pH 5

Opis Ciemnoniebieski proszek lub granulki Identyfikacja A. Spektrometria Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5

B. Roztwór wodny - niebieski

Czystość Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2% Substancje barwiące dodatkowe Nie więcej niż 2,0%

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

3-hydroksybenzaldehyd kwas 3-hydroksybenzoesowy Ogółem nie więcej niż 0,5% kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoesowy

kwas N,N-dietyloaminobenzeno-sulfonowy

Leukozwiązek Nie więcej niż 4,0%

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Nie więcej niż 0,01% (wyrażone jako anilina)

Nr 2

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

14. E 132 INDYGOTYNA, INDYGOKARMIN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - niebieski Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

kwas izatyno-5-sulfonowy kwas 5-sulfoantranilowy

kwas antranilowy

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

CI Błękit spożywczy I

Indygotyna zawiera głównie mieszaninę 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'- disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Indygoidowe

73015

212-728-8

3,3'-Diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonianu disodowy

CiGHsN»Na>OsS2

466,36

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól po doks0-2,2 bind lideno-ś,7 dis fonianu disodowego: nie więcej

E'*iem 480 przy około 610 nm w roztworze wodnym

Ciemnoniebieski proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 610 nm

Nie więcej niż 0,2%

Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu: nie więcej niż 1,0%

Ogółem nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 40 mg/kg

15. E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - błękitny

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: Łącznie kwasy 2-,3- i 4-formylobenzenosulfonowe

Kwas 3-((etylo)(4sulfofenylo)amino)- metylobenzenosulfonowy

Leukozwiązek

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

CI Błękit spożywczy 2

Błękit brylantowy FCF zawiera głównie a-(4-(N-etylo-3sulfonianobenzylamino)fenylo)-a-(4-N-etylo-3sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno) tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i potasowa

Triarylometanowe

42090

223-339-8

a-(4-(N-Etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-a-(4-N-etylo-3sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy

CzHs,N»Na>OvS3

192,84

Zawiera nie mniej niż 85% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową

E'*iem 1.630 przy około 630 nm w roztworze wodnym

Czerwonawo-niebieski proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 630 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 6,0%

Nie więcej niż 1,5%

Nie więcej niż 0,3%

Nie więcej niż 5,0%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% przy pH 7

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2 — 45 — Poz. 3

16. E 140 6) CHLOROFILE

Nazwy synonimowe CI Zieleń naturalna 3, Chlorofil magnezowy, Feofityna magnezowa y sy 8

Definicja Chlorofile otrzymywane są w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych, jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie występujący magnez koordynacyjny we właściwym układzie może być całkowicie lub częściowo usunięty z chlorofili i utworzyć odpowiednio feofityny. Chlorofile magnezowe i feofityny są głównymi składnikami barwiącymi. Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego zostały usunięte rozpuszczalniki, zawiera zarówno inne pigmenty takie jak karotenoidy, jak też olejki, tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan

Klasa Porfiryny

Numer wg Colour Index 75810

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chlorofile: 215-800-7, chlorofil a: 207-536-6, chlorofil b: 208-272-4 Chemicznych i Nazwa chemiczna Głównymi składnikami barwiącymi są:

Fityl(13?R,178,18$,)-3-(8-etylo-13*-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo- 13'-0kso-3-winylo-13'-137-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17ylo)propionian, (Feofityna a) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a)

Fityl(13?R, 178,188,)-3-(8-etylo-7-formylo- 13*-metoksykarbonylo-2,12,18trimetylo- 13'-okso-3-winylo- 13 '-137-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn- 17-ylo)propionian, (Feofityna b) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil b)

Wzór chemiczny Chlorofil a (kompleks magnezowy): CssHr2MgN:O: Chlorofil a: C;;H1N;Os Chlorofil b (kompleks magnezowy): CssHroMgN.O%

Masa cząsteczkowa Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51 Chlorofil a: 871,22 Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49 Chlorofil b: 885,20

Analiza Łączna zawartość chlorofili i ich kompleksów magnezowych wynosi nie mniej niż 10% E"*jem 700 przy około 409 nm w chloroformie

Opis Woskowe ciało stałe o barwie od oliwkowozielonej do ciemnozielonej, w zależności od zawartości magnezu koordynacyjnego

Identyfikacja Spektrometria Maksimum w chloroformie przy około 409 nm Czystość Pozostałości rozpuszczalników Aceton Keton metyloetylowy Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-0l Heksan Dichlorometan nie więcej niż 10 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2 — 46 — Poz. 3

17. E 140 (ii) CHLOROFILINY

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Spektrometria

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

CI Zieleń naturalna 5, Chlorofilina sodowa, Chlorofilina potasowa

Sole zasadowe chlorofilin są otrzymywane w wyniku zmydlania ekstraktów naturalnych odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe i mogą ulec częściowemu rozszczepieniu pierścienie cyklopentenylowe. Grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-0l i heksan

Porfiryny 75815

287-483-3

Głównymi składnikami barwiącymi w formach kwasowych są:

(10-karboksylano-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2- winyloforbin-7ylo)propionian (chlorofilina a) i

(10-karboksylano-4-etylo-3-formylo- l ,5,8-trimetylo-9- okso-2-winyloforbin- 7-ylo)propionian (chlorofilina b)

W zależności od stopnia hydrolizy pierścień cyklopentenylowy może zostać rozszczepiony, prowadząc do utworzenia trzeciej funkcji karboksylowej. Mogą również występować kompleksy magnezowe

Chlorofilina a (forma kwasowa): C:,H34N1O: Chlorofilina b (forma kwasowa): C:;,H32N,O6

Chlorofilina a: 578,68 Chłorofilina b: 592,66

Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 Daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego

Zawartość chlorofilin ogółem wynosi nie mniej niż 95% próbki wysuszonej w około 100 *C przez I godzinę.

E"jem 700 przy około 405 nm w roztworze wodnym o pH 9

E'%,., 140 przy około 653 nm w roztworze wodnym o pH 9

Ciemnozielony do niebiesko-czarnego proszek

Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 9 przy około 405 nm i przy około 653 nm

Aceton

Keton metyloetylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2

18. E 141 (6) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILI

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Jony miedziowe

Miedź ogółem

CI Naturalna Zieleń 3, Chlorofil miedziowy, Feofityna miedziowa

Chlorofile miedziowe są otrzymywane w wyniku dodatku soli miedzi do substancji otrzymanych przez ekstrakcję rozpuszczalnikami naturalnych odmian

jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Produkt, z którego

został usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty takie jak karotenoidy, jak również tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny miedziowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan

Porfiryny

75815

Chłorofil miedziowy a: 239-830-5,

Chlorofil miedziowy b: 246-020-5

[Fityl(13?R, 178, 18S)-3-(8-etylo-13?-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo- 13'-0kso-3-winylo-13'-137-17,18-tetrahydrocyklopentafat]-porfiryn-17ylo)propionian] miedzi (Il) (Chlorofil miedziowy a)

[Fityl(137R, 178, 188)-3-(8-etylo-7-formylo-13*-metoksykarbonylo-2,12,18trimetylo-13'-okso-3-winylo-13 '-137-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17yło)propionian] miedzi (Il) (Chlorofil miedziowy b)

Chlorofil miedziowy a: CzsHaCuN;O3 Chlorofil miedziowy b: CzsH7oCuN„O6

Chlorofil miedziowy a: 932,75 Chłlorofil miedziowy b: 946,73

Zawartość chlorofili miedziowych ogółem wynosi nie mniej niż 10%. E'*ien 540 przy około 422 nm w chloroformie E"*iem 300 przy około 652 nm w chloroformie

Woskowe ciało stałe o barwie od niebiesko-zielonej do ciemnozielonej, w zależności od surowca.

Maksimum w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm

Aceton

Keton metyloetylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 200 mg/kg

Nie więcej niż 8,0% feofityn miedziowych ogółem

Nr 2 — 48 — Poz. 3

19. E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN

Nazwy synonimowe Chłorofilina sodowo- miedziowa, Chlorofilina potasowo-miedziowa, CI Naturalna zieleń 5

Definicja Sole zasadowe chlorofilin miedziowych są otrzymywane w wyniku dodatku miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie ekstraktów naturalnych odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe i mogą ulec częściowemu rozszczepieniu pierścienie cyklopentenylowe. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych chlorofilin, grupy kwasowe ulegają neutralizacji, tworząc sole potasowe lub sodowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, propan-2-ol i heksan

Klasa Porfiryny Numer wg Colour Index 75815

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

Nazwa chemiczna ; Głównymi związkami barwiącymi w formie kwaśnej są: 3-(10-Karboksylano-4-etylo-I,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7ylo)propionian, kompleks miedziowy (Chlorofilina miedziowa a) i 3-(10-Karboksylano-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7yło)propionian, kompleks miedziowy (Chlorofilina miedziowa b)

Wzór chemiczny Chlorofilina miedziowa a (forma kwasowa): C;,HsaCuN;Os Chlorofilina miedziowa b (forma kwasowa): C;,HzoCuN,O6

Masa cząsteczkowa Chlorofilina miedziowa a: 640,20 Chłorofilina miedziowa b: 654,18 Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 Daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego

Analiza Zawartość chlorofilin miedziowych ogółem wynosi nie mniej niż 95% próbki wysuszonej w około 100 *C przez | godzinę. E"*iem 565 przy około 405 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 E'*icn 145 przy około 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5

Opis Ciennozielony do niebieskoczarnego proszek

Identyfikacja

Spektrometria Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy około 405 nmii około 630 nm

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników Aceton Keton metyloetylowy Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-ol Heksan Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż | mg/kg

Kadm Nie więcej niż | mg/kg

Jony miedziowe Nie więcej niż 200 mg/kg

Miedź ogółem | Nie więcej niż 8,0% chlorofilin miedziowych ogółem

Nr 2 — 49 — Poz. 3

Nazwy synonimowe CI Zieleń spożywcza 4, Zieleń brylantowa BS

Definicja Zieleń S zawiera głównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] (2-hydroksy-3,6disulfo- | -naftalenylometyleno]2,5-cyklo-heksadien-1-ylideno]-Nmetylometanaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Zieleń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole: wapniowa i

potasowa

Klasa Triarylometanowe

Numer wg Colour Index 44090

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 221-409-2

Chemicznych

Nazwa chemiczna N-[4-[[4-(Dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1naftalenylometyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanaminian sodowy; 5-[4-Dimetyloamino-a-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5-dienylidenobenzylo]-6hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian sodowy (alternatywna nazwa chemiczna)

Wzór chemiczny CH2sN»NaO7S

Masa cząsteczkowa 576,63

Analiza Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową E'%m 1.720 przy około 632 nm w roztworze wodnym

Opis Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki

Identyfikacja

A. Spektrometria Maksimum w wodzie przy około 632 nm

B. Roztwór wodny - niebieski lub zielony

Czystość Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2% Dodatkowe substancje barwiące Nie więcej niż 1,0%

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące:

alkohol 4,4-bis(dimetyloamino)-benzhydrylowy Nie więcej niż 0,1% 4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon Nie więcej niż 0,1%

kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy Nie więcej niż 0,2%

Leukozwiązek Nie więcej niż 5,0%

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2

21. E150a KARMEL

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Barwnik związany przez fosforylocelulozę Intensywność barwy”

Azot ogółem

Siarka ogółem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

Karmel naturalny jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu ułatwienia karmelizacji mogą być zastosowane kwasy, zasady i sole, z wyjątkiem związków amonu i siarczynów

232-435-9

Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe

Nie więcej niż 50% Nie więcej niż 50% 0,01-0,12

Nie więcej niż 0,1% Nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 25 mg/kg

I Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w

kuwecie o grubości I cm przy 610 nm.

22. E 150b KARMEL SIARCZYNOWY

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Intensywność barwy”

Azot ogółem

Dwutlenek siarki

Siarka ogółem

Siarka związana przez celulozę DEAE Stosunek absorbancji barwnika

związanego przez celulozę DEAE

Karmel siarczynowy jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, wodorosiarczyn potasu, siarczyn sodu i wodorosiarczyn sodu); nie są używane związki amonu

232-435-9

Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe

Więcej niż 50% 0,05-0,13

Nie więcej niż 0,3%” Nie więcej niż 0,2%? 0,3-3,5% ©

Więcej niż 40%

19-34

Nr 2 — 51 — Poz. 3

Stosunek absorbancji (A 280/560) Większy niż 50

Arsen Nie więcej niż I mg/kg Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż | mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów) Nie więcej niż 25 mg/kg

? Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w kuwecie o grubości I cm przy 610 nm.

% Wyrażone w odniesieniu do ekwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki absorbancji.

23. E 150c KARMELAMONIAKALNY

Definicja Karmel amoniakalny jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu i fosforan amonu); nie są używane związki siarczynowe

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji 232-435-9

Chemicznych

Opis Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Nie więcej niż 50%

Barwnik związany przez fosforylocelulozę Nie więcej niż 50%

Intensywność barwy” 0,08-0,36

Azot amoniakalny Nie więcej niż 0,3%”

4-metyloimidazol Nie więcej niż 250 mg/kg”

2-acetylo-4-tetranydroksy-butyloimidazol Nie więcej niż 10 mg/kg”

Siarka ogółem Nie więcej niż 0,2%”

Azot ogółem 0,7-3,3%'

Stosunek absorbancji barwnika związanego przez 13-35

fosforylocelulozę

Arsen Nie więcej niż I mg/kg Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów) Nie więcej niż 25 mg/kg

% Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w kuwecie o grubości I cm przy 610 nm.

5 Wyrażone w odniesieniu do ekwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki absorbancji.

Nr 2

24. E 1504 KARMEL AMONIAKALNO - SIARCZYNOWY

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Opis

Czystość

Barwnik związany przez celulozę DEAE Intensywność barwy?

Azot amoniakalny

Dwutlenek siarki

4-metyloimidazol

Azot ogółem

Siarka ogółem

Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym Stosunek absorbancji osadu alkoholowego” Stosunek absorbancji (A 280/560)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na olów)

Karmel amoniakalno-siarczynowy jest produkowany przez kontrolowaną obróbkę termiczną węglowodanów (dostępnych w handlu spożywczych produktów o właściwościach słodzących, posiadających wartość odżywczą i będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z lub bez dodatku kwasów lub zasad, w obecności związków zarówno siarczynowych, jak i amonowych (kwas Siarkawy, siarczyn potasu, wodorosiarczyn potasu, siarczyn sodu i wodorosiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węgłan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu i wodorosiarczyn amonu)

232-435-9

Ciemnobrązowa do czarnej ciecz lub ciało stałe

Więcej niż 50% 0,10-0,60

Nie więcej niż 0,6%” Nie więcej niż 0,2%” Nie więcej niż 250 mg/kg” 0,3-1,7%7

0,8-2,5%”

0,7-2,7

8-14

Nie więcej niż 50

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 25 mg/kg

% Intensywność barwy jest zdefiniowana jako absorbancja 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci ciała stałego) w

kuwecie o grubości I cm przy 610 nm.

% Wyrażone w odniesieniu do ekwiwalentu bazy barwnika, tj. jest wyrażone w warunkach produktu o intensywności barwy 0,1 jednostki

absorbancji.

% Stosunek absorbancji osadu alkoholowego jest zdefiniowany jako absorbancja osadu przy 280 nm podzielona przez absorbancję przy 560

nm (kuweta o grubości I cm).

25. E 151 CZERŃ BRYLANTOWA BN, CZERŃ PN

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

CI Czerń spożywcza |

Czerń brylantowa BN zawiera głównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)- |-naftylazo] naftaleno- I ,7-disulfonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub Siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Czerń brylantowa BN jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są także sole wapniowa i potasowa

Bisazowe 28440

219-746-5

Nr 2

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny — czarnoniebieskawy

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Składniki organiczne inne niż substancje barwiące: Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy 4,4'-diazoaminodi-(benzenosulfonowy kwas) Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

26. E 153 WĘGIEL ROŚLINNY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

4-Acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)- | - naftylazo] naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy

CwHiNsNa 01454

867,69

Zawiera nie mniej niż 80% substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową

E"%em 530 przy około 570 nm w roztworze

Czarny proszek lub granulki

Maksimum w wodzie przy około 570 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 10% (wyrażone w odniesieniu do zawartości barwnika)

Ogółem nie więcej niż 0,8%

Nie więcej niż 0,01% (wyrażone jako anilina) Nie więcej niż 0,2% w warunkach neutralnych Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Czerń roślinna

Węgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku zwęglania surowców roślinnych takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, skorupki orzechów kokosowych i innych. Surowiec jest zwęglany w wysokiej temperaturze. Węgiel roślinny zawiera głównie drobno rozdrobniony węgiel. Może zawierać mniejsze ilości azotu, wodoru i tlenu. Po wytworzeniu produkt może zaabsorbować pewną ilość wilgoci

17266

215-609-9

Węgiel

(e

12,01

Zawiera nie mniej niż 95% węgla w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę

Czarny proszek, bezwonny i bez smaku

Nr 2

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Palność

Czystość

Popiół (ogółem)

Arsen

Ołów

Rtęć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na ołów)

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne

Ubytek po suszeniu

Substancje rozpuszczalne w zasadach

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych

Ogrzewany do czerwoności spała się powoli bez płomienia

Nie więcej niż 4,0% (temperatura zapłonu: 625 *C) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 40 mg/kg Ekstrakt otrzymany w wyniku ekstrakcji | g produktu z 10 g czystego cykloheksanu (przy użyciu aparatury do ciągłej ekstrakcji) powinien być bezbarwny i fluorescencja ekstraktu w ultrafiolecie nie może być intensywniejsza niż fluorescencja roztworu 0,100 mg siarczanu chininy w 1 000 ml 0,01 N kwasu siarkowego

Nie więcej niż 12 % (120 ?C, 4 godziny)

Przesącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien być bezbarwny

CI Brąz spożywczy |

Brąz FK składa się zasadniczo z mieszaniny:

I 4-(2,4-diaminofenylazo)benzenosulfonianu sodowego

11 4-(4,6-diamino-m-tolilazo)benzenosulfonianu sodowego

II 4,4'-(4,6-diamino- 1,3-fenylenobisazo) di (benzenosulfonianu) disodowego IV 4,4'-(2,4-diamino- 1 ,3-fenylenobisazo)di (benzenosulfonianu) disodowego V 4,4'-(2,4-diamino-5-metylo-1,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego

VI 4,4',4"-(2,4-diaminobenzeno-1,3,5-trisazo) tri(benzeno- sulfonianu) trisodowego

i dodatkowych substancji barwiących łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Brąz FK jest opisany jako sól sodowa. Są dopuszczone również sole: wapniowa i potasowa

Azowe (mieszanina barwników mono-, bis- i trisazowych)

Mieszanina:

1 4-(2,4-diaminofenylazo)benzenosulfonianu sodowego

11 4-(4,6-diamino-m-tolilazo)benzenosulfonianu sodowego

Il 4,4'-(4,6-diamino- 1,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego IV 4,4'-(2,4-diamino- 1 ,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego V 4,4'-(2,4-diamino-5-metylo1,3-fenylenobisazo)di(benzenosulfonianu) disodowego

VI 4,4',4"-(2,4-diaminobenzeno- | ,3,5-trisazo)tri(benzenosulfonianu) trisodowego

| CH N;,NaO:S

Ul CisHi4N6Na>O6S2 IV CHiN6Na;O6S2 V CwHi6N6Na;OGS2

1314,30

11 328,33 11 520,46

Nr 2

Analiza

Opis

Identyfikacja

Roztwór pomarańczowy do czerwonawego Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminobenzeno- |-sulfonowy m-fenylenodiamina i 4-metylo-m-fenylenodiamina

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne inne niż m-fenylenodiamina i 4-metylo-m-fenylenodiamina

Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

IV 520,46

V 534,47

VI 726,59

Zawiera nie mniej niż 70% substancji barwiących ogółem. W odniesieniu do substancji barwiących ogółem proporcje poszczególnych składników nie powinny przekraczać:

126%

I1 17%

HI 17%

IV 16%

V 20%

VI 16%

Czerwono-brązowy proszek lub granulki

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3,5%

Nie więcej niż 0,7% Nie więcej niż 0,35%

Nie więcej niż 0,007% (w przeliczeniu na anilinę)

Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Brąz spożywczy 3

Brąz HT składa się głównie z 4,4'-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-l,3fenylenobisazo)di(naftaleno- |-sulfonianu) disodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem jako głównymi składnikami niebarwnymi.

Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Są dopuszczone również sole: wapniowa i potasowa

Bisazowe

20285

224-924-0

4,4'-(2,4-Dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno- Isulfonian) disodowy

CzHisN4Na>OvS2 652,57

Zawiera nie mniej niż 70% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól

Nr 2

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

B. Roztwór wodny - brązowy

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Dodatkowe substancje barwiące

Związki organiczne inne niż substancje barwiące: kwas 4-aminonaftaleno- |-sulfonowy Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

sodową. Em 403 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7

| Czerwonawo-brązowy proszek lub granulki

Maksimum w wodzie i pH 7 przy okolo 460 nm

Nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 10% (metoda TLC)

Nie więcej niż 0,7%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 0,2% w roztworze o pH 7

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

29. E 160a(i) MIESZANINA KAROTENÓW

1) KAROTENY otrzymywane z roślin

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Identyfikacja

A. Spektrometria

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Mieszanina karotenów jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten oraz inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach. Do ekstrakcji mogą być używane tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, metanol, etanol, propan-2-ol, heksan”, dichlorometan i dwutlenek węgła

Karotenoidy

75130

230-636-6 Beta-karoten: C9Hs6

Beta-karoten: 536,88

Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych

E'*iem 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

| Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 470-486 nm

Nr 2 — 57 — Poz. 3

Czystość Pozostałości rozpuszczalników Aceton Keton metyloetylowy Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Propan-2-ol pojedynczo lub łącznie Heksan Etanol Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg 5 benzenu nie więcej niż 0,05 % v/v 2) KAROTENY otrzymywane z alg Nazwy synonimowe CI Pomarańczowy spożywczy 5 Definicja Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z naturalnych odmian

alg Dunaliella salina, rosnących w dużych słonych jeziorach w okolicach Whyalla w Południowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest 20-30 % zawiesiną w oleju spożywczym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w granicach 50/50-71/29.

Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również ałfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących, mieszanina karotenów może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach

Klasa Karotenoidy

Numer wg Colour Index 75130

Wzór chemiczny Beta-karoten: CH:

Masa cząsteczkowa Beta-karoten: 536,88

Analiza Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej niż EP, 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Identyfikacja

A. Spektrometria Maksimum w cykloheksanie przy 440-457 nm i 474-486 nm

Czystość

Naturalne tokoferole w oleju jadalnym Nie więcej niż 0,3 %

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

30. E 160a(ii) BETA-KAROTEN

1) Beta-karoten

Nazwy synonimowe CI Pomarańczowy spożywczy 5

Definicja Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów betakarotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Klasa Karotenoidy

Numer wg Colour Index 40800

Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych 230-636-6

Nr 2

Nazwy chemiczne Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Ołów

2) Beta-karoten z Blakeslea trispora

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Spektrometria

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Popiół siarczanowy

Beta-karoten, beta,beta-karoten

CzwHs6

536,88

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na betakaroten)

E"qem 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Czerwone do brązowawo-czerwonych kryształy lub krystaliczny proszek Maksimum w cykloheksanie przy 453-456 nm

Nie więcej niż 0,2 %

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 2 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 5

Otrzymywany w procesie fermentacji przy użyciu mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) naturalnych szczepów grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstranowany z biomasy octanem etylu lub kolejno: octanem izobutylu i alkoholem izopropylowym, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, która jest charakterystyczna dla produktu

Karotenoidy

40800

230-636-6

Beta-karoten, beta,beta-karoten

CzwHs

536,88

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na betakaroten)

E"em 2.500 przy około 440-457 nm w cykloheksanie

Czerwone, brązowawo-czerwone, purpurowo-fioletowe kryształy lub

krystaliczny proszek (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)

Maksimum w cykloheksanie przy 453-456 nm

Nie więcej niż 0,8 %

Octan etylu + Etanol pojedynczo lub łącznie

Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%

Alkohol izopropylowy: Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,2 %

Nr 2

Dodatkowe substancje barwiące

Ołów Mikotoksyny: Aflatoksyna Bl Trichoteceny (T2) Ochratoksyna Zearalenon Mikrobiologia: Pleśnie

Drożdże Salmonella

Escherichia coli

Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nieobecna Nieobecne Nieobecna

Nieobecny

Nie więcej niż 100/g Nie więcej niż 100/g Nieobecne w 25 g

Nieobecne w 5 g

31. E 160b ANNATO, BIKSYNA, NORBIKSYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

(i) Biksyna i norbiksyna ekstrahowane przy użyciu rozpuszczalników

Definicja

CI Naturalny pomarańczowy 4

Karotenoidy 75120 Annato: 215-735-4, ekstrakt nasion annato: 289-561-2; biksyna: 230-248-7

Biksyna: 6'-Metylohydrogeno-9 -cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian 6'-Metylohydrogeno-9 '-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-dionian Norbiksyna:

Kwas 9'-cis-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

Kwas 9'-trans-6,6'-diapokaroteno-6,6'-diowy

B iksyn a: CsH3004 Norbiksyna: C;4H2s04

Biksyna: 394,51 Norbiksyna: 380,48

Czerwonawo-brązowy proszek, zawiesina lub roztwór

Biksyna: maksimum w chloroformie przy około 502 nm Norbiksyna: maksimum w rozcieńczonym roztworze KOH przy około 482 nm

Biksyna jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jednego lub kilku następujących rozpuszczalników: acetonu, metanolu, heksanu lub dichlorometanu, dwutlenku węgla i usunięciu rozpuszczalników. Norbiksyna jest otrzymywana w wyniku hydrolizy biksyny wodnym roztworem zasady.

Biksyna i norbiksyna mogą zawierać inne substancje wyekstrahowane z nasion annato.

Biksyna w proszku zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna, która może występować w formach cis-i trans-. Mogą być również obecne produkty cieplnej degradacji biksyny. Norbiksyna w proszku jako główne składniki barwiące zawiera produkty hydrolizy biksyny w formie soli sodowych lub potasowych. Mogą być obecne formy cis- i trans-

Nr 2 — 60 — Poz. 3

Analiza Zawartość biksyny w proszku wynosi nie mniej niż 75 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę. Zawartość norbiksyny w proszku wynosi nie mniej niż 25 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę. Biksyna: E'*ien 2.870 przy około 502 nm w chloroformie Norbiksyna: Em 2.870 przy około 482 nm w roztworze KOH

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników Aceton Nie więcej niż 50 mg/kg Metanol pojedynczo lub łącznie Heksan Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

(ii) Annato ekstrahowane przy użyciu zasad

Definicja Annato rozpuszczalne w wodzie jest otrzymywane w wyniku ekstrakcji wodnym roztworem zasad (wodorotlenku sodu lub potasu) zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.). Głównym składnikiem barwiącym annato rozpuszczalnego w wodzie jest norbiksyna, produkt hydrolizy biksyny, w formie soli sodowej lub potasowej. Mogą być obecne formy cis- i trans-

Analiza Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na norbiksynę Norbiksyna:

E"em 2.870 przy około 482 nm w roztworze KOH Czystość | Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

(iii) Annato ekstrahowane przy użyciu oleju

Definicja Ekstrakty annato w oleju, w formie roztworu lub zawiesiny, są otrzymywane w wyniku ekstrakcji zewnętrznych warstw nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu jadalnych olejów roślinnych. Ekstrakt annato w oleju zawiera szereg składników barwnych, z których głównym jest biksyna występująca w formach cis- i trans-. Mogą być również obecne produkty cieplnej degradacji

biksyny

Analiza Zawiera nie mniej niż 0,1 % karotenoidów ogółem, w przeliczeniu na biksynę Biksyna: E'jem 2.870 przy około 502 nm w chloroformie

Czystość

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2

32. E 160c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Spektrometria

B. Reakcja barwna

Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Kapsaicyna Arsen Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

33. E160d LIKOPEN

Nazwy synonimowe

Definicja

Oleożywica z papryki

Ekstrakt z papryki jest otrzymywany w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami owoców (strąków) naturalnych odmian papryki Capsicum annuum L., bez lub z pestkami i zawiera główne składniki barwiące tej przyprawy. Głównymi składnikami barwiącymi są kapsantyna i kapsorubina. Jest obecnych również wiele innych składników barwiących

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etylu i dwutlenek węgla

Karotenoidy

Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2 Kapsantyna: (3R,3'S,5'R)-3,3'-dihydroksy-b,k-karoten-6-0n Kapsorubina:

(35,3'S,5R,5'R)-3,3'-dihydroksy-k,k-karoten-6,6'-dion

Kapsantyna: C,9Hs6O3 Kapsorubina: C;oHs6O;

Kapsantyna: 584,85

Kapsorubina: 600,85

Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej niż 7,0 % karotenoidów Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej niż 30 % karotenoidów ogółem

E"*jem 2.100 przy około 462 nm w acetonie

Ciemnoczerwona, lepka ciecz

Maksimum w acetonie przy około 462 nm

Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kroplach chloroformu powstaje niebieskie zabarwienie

Octan etylu

Metanol Etanol Nie więcej niż 50 mg/kg Aceton pojedynczo lub łącznie Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 250 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Naturalna żółcień 27

Likopen jest otrzymywany w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian czerwonych pomidorów (Łycopersicon esculentum L.) i usunięciu rozpuszczalników. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: dichłorometan, dwutlenek węgla, octan etylu, aceton, propan-2-0l, metanol, etanol, heksan. Głównym składnikiem barwiącym pomidorów jest likopen, mogą być obecne niewielkie ilości innych

Nr 2

Klasa

Numer wg Colour Index Nazwy chemiczne Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczalników

Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

pigmentów karotenoidowych. Oprócz innych pigmentów barwnych preparat może zawierać oleje, tłuszcze, woski i składniki aromatyczne naturalnie występujące w pomidorach

Karotenoidy

75125

Likopen, y, y-karoten

CwHs6

536,85

Zawiera nie mniej niż 5 % substancji barwiących ogółem Ein 3.450 przy około 472 nm w heksanie

Ciemnoczerwona, lepka ciecz

Maksimum w heksanie przy około 472 nm

Octan etylu

Metanol

Etanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Aceton pojedynczo lub łącznie Heksan

Propan-2-ol

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

34. E160e BETA-APO-8'-KAROTENAL (C30)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

CI Pomarańczowy spożywczy 6

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów bapo-8'-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty b-apo- 8'-karotenalu, łącznie z roztworami lub zawiesinami b-apo-8'-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

40820

214-171-6

P-Apo-8'-karotenal, Aldehyd trans- B-apo-8'-karotenowy

CzHs00

416,65

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem E'%em 2.640 przy 460-462 nm w cykloheksanie

Opis

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nr 2 Poz. 3

Ciemnofioletowe kryształy o metalicznym połysku lub krystaliczny proszek

Maksimum w cykłoheksanie przy 460-462 nm

Nie więcej niż 0,1%

Karotenoidy inne niż b-apo-8'-karotenal: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

35. E 160f ESTER ETYLOWY KWASU BETA-APO-8'-KAROTENOWEGO

(C30)

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja Spektrometria Czystość

Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

CI Pomarańczowy spożywczy 7, ester b-apo-8'-karotenowy

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów estru etylowego kwasu b-apo-8'-karotenowego, łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty estru etylowego kwasu b-apo-8'-karotenowego, łącznie z roztworami lub zawiesinami estru etylowego kwasu b-apo-8'- karotenowego w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

40825

214-173-7

Ester etylowy kwasu B-Apo-8'-karotenowego, 8'-apo-f-karoten-8'-ian etylu CzHuO>

460,70

Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem

E'*iem 2.550 przy około 449 nm w cykloheksanie

Czerwone do czerwono-fioletowych kryształy lub krystaliczny proszek Maksimum w cykloheksanie przy około 449 nm

Nie więcej niż 0,1 %

Karotenoidy inne niż ester etylowy kwasu b-apo-8'-karotenowego: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

36. E161b LUTEINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Pozostałości rozpuszczałników

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

37. E161g KANTAKSANTYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Nie więcej niż 40 mg/kg

Mieszanina karotenoidów, Ksantofile

Luteina jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami naturalnych odmian jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny (alfa-alfa) i tagetes erecta. Głównymi składnikami barwiącymi są karotenoidy, których większą część stanowią luteina i jej estry z kwasami tłuszczowymi. Mogą być również obecne zmienne ilości karotenów. Luteina może zawierać oleje, tłuszcze, woski naturalnie występujące w materiale roślinnym.

Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, propan-2-ol, heksan, aceton, keton metyloetylowy, dichlorometan i dwutlenek węgla

Karotenoidy

204-840-0

3,3'-dihydroksy-d-karoten

CswHs602

568,88

Zawartość substancji barwiących ogółem wynosi nie mniej niż 4 % w przeliczeniu na luteinę

E'*iem 2.550 przy około 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol (10+90) lub w

mieszaninie heksan/etanol/aceton (80+10+10)

Ciemna, żółtawo-brązowa ciecz Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (10+90) przy około 445 nm

Aceton

Keton metyloetylowy

Metanol Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie Propan-2-0l

Heksan

Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CI Pomarańczowy spożywczy 8

Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów kantaksantyny, łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty kantaksantyny, łącznie z roztworami lub zawiesinami kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

Nr 2

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Spektrometria

Czystość Popiół siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiące

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

40850

208-187-2

p-Karoten-4,4'-dion, kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten CwHs02 564,86 Nie mniej niż 96% substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na kantaksantynę) E'*iem 2.200 przy około 485 nm w chloroformie przy 468-472 nm w cykloheksanie przy 464-467 nm w eterze naftowym

Ciemnofioletowe kryształy lub krystaliczny proszek

Maksimum w chloroformie przy około 485 nm Maksimum w cykloheksanie przy 468-472 nm Maksimum w eterze naftowym przy 464-467 nm

Nie więcej niż 0,1%

Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0% substancji barwiących ogółem

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

38. E 162 CZERWIEŃ BURACZANA, BETANINA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Czerwień buraczana

Czerwień buraczana jest otrzymywana z korzeni naturalnych odmian buraka ćwikłowego (Beta vulgaris L. var. rubra) w wyniku wyciskania soku z utartych buraków lub przez wodną ekstrakcję poszatkowanych korzeni buraka i wzbogacenie w składniki aktywne. Barwnik składa się z różnych pigmentów, należących do klasy betalain. Głównymi składnikami barwiącymi są betacyjaniny (czerwone), z których betanina stanowi 75-95%. Mogą być obecne niewielkie ilości betaksantyny (żółta) i produkty degradacji betalainy (jasnobrązowe). Oprócz barwiących pigmentów, sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole lub białka naturalnie występujące w buraku ćwikłowym. Roztwory mogą być zagęszczone, a niektóre produkty mogą być oczyszczane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek

Betalaina

231-628-5 Kwas(S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(B-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6hydroksy- IH-indol-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydynodikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy- 1,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno) etylideno)-5-B-Dgłukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksyłan

Betanina: C©;H>6N»O 3

550,48

Zawartość czerwonego barwnika (wyrażona jako betanina) wynosi nie mniej

niż 0,4% Em 1.120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5

Nr 2

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Azotany

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

39. E163 ANTOCYJANY

Definicja

Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Spektrometria

Czystość

Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub ciało stałe

Maksimum w wodzie i pH 5 przy około 535 nm

Nie więcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika (w wyniku przeliczenia z analizy)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Antocyjany są otrzymywane w wyniku ekstrakcji siarczynowaną wodą, zakwaszoną wodą, dwutlenkiem węgla, metanołem lub etanolem jadalnych warzyw i owoców. Antocyjany zawierają wspólny składnik surowca zwany antocyjanem, kwasy organiczne, garbniki, cukry, składniki mineralne itp., lecz niekoniecznie w tych samych proporcjach jak występują w surowcu

Antocyjany

208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna)

Chlorek 3,3',4',5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna)

Chłorek 3,4',5,7-tetrahydroksy-3'-metoksyflawilu (peonidyna)

Chlorek 3,4',5,7-tetrahydroksy-3',5' -dimetoksyflawilu (małwidyna)

Chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5-trihydroksyfenylo)-1-benzopirylu (delfinidyna)

Chlorek 3,3',4',5,7-pentahydroksy-5'-metoksyflawilu (petunidyna)

Chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu (pelargonidyna)

Cyjanidyna: C,;HO4CI Peonidyna: C,H,;04CI Malwidyna: CH;sO;CI Delfinidyna:C,;H„O;CI Petunidyna: C,,H3O;CI Pelargonidyna: C,;H,,O;CI

Cyjanidyna: 322,6 Peonidyna: 336,7 Malwidyna: 366,7 Delfinidyna: 340,6 Petunidyna: 352,7 Pelargonidyna: 306,7

E'%*iem 300 dla czystego pigmentu przy 515-535 nm w pH 3,0

Purpurowo-czerwona ciecz, proszek lub pasta o słabym, charakterystycznym zapachu

Maksimum w metanolu z 0,01% stężonego HCI Cyjanidyna: 535 nm

Peonidyna: 532 nm

Malwidyna: 542 nm

Delfinidyna: 546 nm

Petunidyna: 543 nm

Pełargonidyna: 530 nm

Nr 2 — 67 — Poz. 3

Pozostałości rozpuszczalników Metanol | Nie więcej niż 50 mg/kg, Etanol pojedynczo lub łącznie

Dwutlenek siarki Nie więcej niż 1.000 mg/kg na procent barwnika

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako olów) Nie więcej niż 40 mg/kg

40. E 170 WĘGLAN WAPNIA

Nazwy synonimowe CI Biały Pigment 18, Kreda

Definicja Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego wapienia lub w wyniku wytrącania jonów wapnia z jonami węglanowymi

Klasa Nieorganiczne

Numer wg Colour Index 77220

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Węglan wapnia: 207-439-9

Chemicznych Wapień (kamień wapienny): 215-279-6

Nazwa chemiczna i Węglan wapnia

Wzór chemiczny CaCO;

Masa cząsteczkowa 100,1

Analiza Zawiera nie mniej niż 98% w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis Biały, krystaliczny lub bezpostaciowy, bezwonny i bez smaku proszek

Identyfikacja

Rozpuszczalność Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i w

rozcieńczonym kwasie azotowym; powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają dodatni wynik prób na obecność wapnia

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 2,0% (200 ?C, 4 godziny) Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 0,2%

Sole magnezu i zasadowe sole magnezu Nie więcej niż 1,5%

Fluorki Nie więcej niż 50 mg/kg

Antymon (jako Sb)

Miedź (jako Cu) Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie Chrom (jako Cr)

Cynk (jako Zn) Bar (jako Ba)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

41. E171 DWUTLENEK TYTANU

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Ubytek po prażeniu

Tlenek glinu lub dwutlenek krzemu

Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCI

Substancje rozpuszczalne w wodzie Kadm

Antymon

Arsen

Ołów

Rtęć

Cynk

CI Biały Pigment 6

Dwutlenek tytanu zawiera głównie czysty anataz lub rutyl dwutlenku tytanu, który może być pokryty niewielkimi ilościami glinu i/lub krzemu w celu poprawy technologicznych właściwości produktu

Nieorganiczne

77891

236-675-5

Dwutlenek tytanu

TiO»

79,88

Zawiera nie mniej niż 99% w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu

Biały lub lekko zabarwiony proszek

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się powoli w kwasie fluorowodorowym i w gorącym, stężonym kwasie siarkowym

Nie więcej niż 0,5% (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,0% w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych (800 *C) Ogółem nie więcej niż 2,0%

Nie więcej niż 0,5% w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawierających glin lub krzem, nie więcej niż 1,5% w przeliczeniu na masę produktu handlowego

Nie więcej niż 0,5%

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 10 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż I mg/kg po całkowitym roztworzeniu

Nie więcej niż 50 mg/kg po całkowitym roztworzeniu

42. E 172 TLENKI ŻELAZA i WODOROTLENKI ŻELAZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Żółty tlenek żelaza: CI Żółty Pigment 42 i 43 Czerwony tlenek żelaza: CI Czerwony Pigment 101 i 102 Czarny tlenek żelaza: CI Czarny Pigment 11

Tlenki żelaza i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy chemicznej i zawierają głównie bezwodne lub uwodnione tlenki żelaza. Zakres kolorów obejmuje żółty, czerwony, brązowy i czarny. Tlenki żelaza o czystości „food grade” różnią się od technicznych tlenków żelaza przede wszystkim stosunkowo niskim poziomem zanieczyszczeń innymi metalami. Uzyskuje się to przez selekcję i kontrolę źródeł żelaza lub przez zwiększenie stopnia oczyszczenia podczas procesu wytwarzania

Nieorganiczne

Żółty tlenek żelaza: 77492 Czerwony tlenek żelaza: 77491

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość Substancje rozpuszczalne w wodzie Arsen Bar Kadm Chrom Miedź Ołów Rtęć Nikiel Cynk

43. E173 GLIN

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa atomowa - Analiza

Opis

Czarny tlenek żelaza: 77499

Żółty tlenek żelaza: 257-098-5 Czerwony tlenek żelaza: 215-168-2 Czarny tlenek żelaza: 235-442-5

Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelaza, uwodniony tlenek żelaza (III) Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelaza, bezwodny tlenek żelaza (III) Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza (II, III)

Żółty tlenek żelaza: FEO(OH) x xH;O Czerwony tlenek żelaza: Fe>O; Czarny tlenek żelaza: FeO x Fe»O;

88,85: FeO(OH) 231,55: FeO x Fe>O;

Żółty zawiera nie mniej niż 60%, czerwony i czarny nie mniej niż 68% żelaza ogółem, w przeliczeniu na żelazo

Proszek; o barwie żółtej, czerwonej, brązowej lub czarnej

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych

Nie więcej niż 1,0%

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

Nie więcej niż 50 mg/kg Po całkowitym Nie więcej niż 20 mg/kg roztworzeniu Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 200 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg

CI Pigment Metaliczny, Al

Proszek glinowy otrzymuje się w wyniku rozdrobnienia drobnych kawałków glinu. Rozdrabnianie może (ale nie musi) być wykonywane w obecności jadalnych tłuszczów roślinnych lub kwasów tłuszczowych spełniających kryteria stawiane substancjom dodatkowym do żywności. Jest wolny od domieszek substancji innych niż jadalne tłuszcze roślinne lub kwasy tłuszczowe spełniające kryteria stawiane substancjom dodatkowym do żywności

77000

231-072-3

Glin

AI

26,98

Zawiera nie mniej niż 99% w przeliczeniu na Al i na masę wolną od tłuszczów

Srebrnoszary proszek lub drobne listki

Nr 2

Identyfikacja

Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

44. E 174 SREBRO

Nazwy synonimowe Klasa

Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa atomowa

Analiza

Opis

45. E175ZŁOTO

Nazwy synonimowe Klasa Numer wg Colour Index Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa atomowa Analiza

Opis

Czystość

Srebro Miedź

Nierozpuszczalny w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym. Powstały roztwór daje dodatni wynik próby na obecność glinu

Nie więcej niż 0,5% (105 ?C, do stałej masy) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

Argentum, Ag Nieorganiczne

17820

231-131-3

Srebro

Ag

107,87

Zawiera nie mniej niż 99,5 % Ag

Srebrny proszek lub drobne listki

Pigment Metaliczny 3, Aurum, Au Nieorganiczne

77480

231-165-9

Złoto

Au

197,0

Zawiera nie mniej niż 90 % Au

Złoty proszek lub drobne listki

Nie więcej niż 7 % Po całkowitym roztworzeniu Nie więcej niż 4 %

Nr 2

46. E 180 CZERWIEŃ LITOLOWA BK

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Spektrometria Czystość

Dodatkowe substancje barwiące Związki organiczne inne niż substancje barwiące:

Kwas 2-amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapniowa

Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarboksylowy, sól wapniowa

Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

CI Czerwony Pigment 57, Pigment rubinowy, Karmin 6B

Czerwień litolowa BK zawiera głównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwiące łącznie z wodą, chlorkiem wapnia lub siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi

Monoazowe

15850:1

226-109-5

3-Hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia C sH 12CaN>O6S 424,45

Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem E"%jcm 200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie

Czerwony proszek Maksimum w dimetyloformamidzie przy około 442 nm

Nie więcej niż 0,5% Nie więcej niż 0,2% Nie więcej niż 0,4%

Nie więcej niż 0,01% (w przeliczeniu na anilinę) Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2%

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 40 mg/kg

CZĘŚĆ III

Specyfikacje, kryteria czystości dla dozwolonych substancji dodatkowych innych niż substancje słodzące i barwniki

1. E 1706) WĘGLAN WAPNIA

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku jej stosowania innego niż jako barwnik, określone są w części II niniejszego załącznika.

Nr 2

2. £200 KWAS SORBOWY

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Spektrometria C. Dodatni wynik próby na obecność podwójnych wiązań D. Punkt sublimacji Czystość Zawartość wody Popiół siarczanowy Aldehydy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

3. E 202 SORBINIAN POTASU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego

Kwas sorbowy

Kwas trans, trans-2,4-heksadienowy

203-768-7

CHsO2

112,12

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne igiełki lub biały, sypki proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niezmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 ?C przez 90 minut

Pomiędzy 133 Ca 135 9C, po suszeniu w próżni przez 4 godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Roztwór w izopropanolu (1 do 4.000.000) wykazuje maksimum absorbancji przy długości fali 254 * 2 nm

80 ?C

Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Sorbinian potasu

(E,E)-2,4-heksadienian potasu

Sól potasowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego 246-376-1

CGH;O>K

150,22

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę

Biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 ?C przez 90 minut

Nr 2

otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 133 ?C do 135 *C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i podwójnych wiązań

Czystość Ubytek po suszeniu Kwasowość lub alkaliczność Aldehydy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

4. E 203 SORBINIAN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja B. Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 133 ?C do 135 9C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i podwójnych wiązań

Czystość

Ubytek po suszeniu

Aldehydy Fluorki Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 1,0 % (105 ?C, 3 godziny)

Nie więcej niż około 1,0 % (jako kwas sorbowy lub K;CO:) Nie więcej niż 0,1 % (wyrażone jako formaldehyd)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Sorbinian wapnia

Sól wapniowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego 231-321-6

CH, „O;Ca

262,32

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę

Drobny, biały, krystaliczny proszek niezmieniający barwy po ogrzewaniu w 105 *C przez 90 minut

Nie więcej niż 2,0 %, oznaczony po próżniowym suszeniu przez 4 godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 0,1 % (jako formaldehyd) Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2 — 74 — Poz. 3

5. E210 KWAS BENZOESOWY

Definicja Nazwa chemiczna Kwas benzoesowy

Kwas benzenokarboksylowy

Kwas fenylokarboksylowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 200-618-2 Wzór chemiczny C;HcO Masa cząsteczkowa 122,12 Analiza Zawiera nie mniej niż 99.5 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Biały, krystaliczny proszek Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia Od 121,5 ?C do 123,5 9C

B. Dodatni wynik próby na zdolność sublimacji i obecność benzoesanu

Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez 3 godziny nad kwasem siarkowym

pH Około 4 (roztwór wodny)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,05 %

Chlorowane związki organiczne Nie więcej niż 0,07 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,3 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Substancje łatwo ulegające utlenieniu Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 N KMnO;, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 ml

„| chlorku kobaltu TSC'”, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC""”, 0,1 ml siarczanu

miedziowego TSC'” i 4,4 ml wody

Kwasy wielopierścieniowe Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania zobojętnionego roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

'% Chlorek kobaltu TSC: rozpuścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl, x 6H;O w dostatecznej ilości mieszaniny 25 ml kwasu chlorowodorowego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść dokładnie 5 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, następnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Utrzymywać w stanie wrzenia przez 10 minut, ochłodzić, dodać 2 g jodku potasu i 20 ml 25 % kwasu siarkowego. Gdy osad całkowicie się rozpuści, miareczkować uwolniony jod, tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS”. 1 mł tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoCl, x 6HO. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 59,5 mg CoClą x 6H>O w I ml.

'b Chlorek żelazowy TSC: rozpuścić około 55 g chlorku żelazowego w dostatecznej ilości mieszaniny 25 ml kwasu chlorowodorowego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 15 ml wody i 3 g jodku potasu; pozostawić mieszaninę na 15 minut. Rozcieńczyć 100 ml wody i miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS ©. I mł tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeC!; x

Nr 2

6H,O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 45,0 mg FeCl; x

6H»O w I ml.

12) Siarczan miedziowy TSC: rozpuścić około 65 g siarczanu miedziowego CuSO, x 5H»O w dostatecznej iłości mieszaniny 25 ml kwasu chlorowodorowego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 40 ml wody, 4 ml kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS ©. I ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO, x 5H;O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 62,4 mg CuSO, x 5H2O w

I ml.

5 Skrobia TS: rozetrzeć 0,5 g skrobi (rozpuszczalna skrobia ziemniaczana, kukurydziana) z 5 ml wody; do otrzymanej pasty dodać odpowiednią ilość wody tak, aby całkowita objętość wynosiła 100 ml, cały czas mieszając. Utrzymywać w stanie wrzenia przez kilka minut, ochłodzić, przefiltrować. Skrobia musi być świeżo przygotowana.

6. E211 BENZOESAN SODU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego

C. Dodatni wynik próby na obecność benzoesanu i sodu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Kwasy wielopierścieniowe

Chlorowane związki organiczne

Stopień kwasowości lub alkaliczności

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Benzoesan sodu

Sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego

Sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego

208-534-8

C;H;sO»Na

144,11

Nie mniej niż 99 % CzHsO»Na, po suszeniu w 105 ?C przez 4 godziny

Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, średnio rozpuszczalny w etanolu

Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 121,5 C do 123,5 ?C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 1,5 % po suszeniu w 105 ?C przez 4 godziny

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 NKMnO,, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. I g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu sodu nie może się różnić od

zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Ilość 0,1] N NaOH lub 0,1 N HCI potrzebna do zobojętnienia I g benzoesanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2 — 76 — Poz. 3

7. E 212 BENZOESAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Benzoesan potasu

Sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego

Sól potasowa kwasu fenylokarboksylowego

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 209-481-3

Wzór chemiczny C;HsKO; x 3H;O

Masa cząsteczkowa 214,27

Analiza Zawiera nie mniej niż 99 % C;HsO»K, po suszeniu w 105 *C do stałej masy Opis Biały, krystaliczny proszek Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 121,5 *C do 123,5 ?C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem

siarkowym B. Dodatni wynik próby na obecność benzoesanu i potasu Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 26,5 % oznaczony po suszeniu w 105 9C

Chłorowane związki organiczne Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Substancje łatwo ulegające utlenieniu i Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 N KMnO,, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. I g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować (0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody

Kwasy wielopierścieniowe Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Stopień kwasowości lub alkaliczności Ilość 0,ł N NaOH lub 0,1 N HCI potrzebna do zobojętnienia I g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

8. E 213 BENZOESAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Benzoesan monowapniowy Definicja Nazwa chemiczna Benzoesan wapnia

Dibenzoesan wapnia

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia dla kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 121,5 *C do 123,5 ?C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem

siarkowym

B. Dodatni wynik próby na obecność benzoesanu i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Chlorowane związki organiczne

Substancje łatwo ulegające utlenieniu

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Kwasy wielopierścieniowe

Stopień kwasowości lub alkaliczności

Fluorki Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

218-235-4

Bezwodny: C,1H,v0O1Ca Monowodzian: C,„H,o0O,Ca x HO Triwodzian: C,,H;1901Ca x 3H»O Bezwodny: 282,31

Monowodzian: 300,32 Triwodzian: 336,36

Zawartość nie mniej niż 99 % po suszeniu w 105 ?C

Białe lub bezbarwne kryształy lub biały proszek

Nie więcej niż 17,5 % oznaczony po suszeniu w 105 ?C do stałej masy Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 0,06 % wyrażone jako chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % wyrażonej jako kwas monochlorobenzoesowy

Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 N KMnO;, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. I g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 N KMnO; do momentu, aż różowy kolor będzie się utrzymywał przez 15 sekund. Ilość zużytego KMnO; nie powinna być większa niż 0,5 ml

Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5-95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa wzorca zawierającego 0,2 mł chłorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody

Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszania (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego

Ilość 0,l N NaOH lub 0,1 NHCI potrzebna do zobojętnienia I g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

9. .E214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Etyloparaben p-Oksybenzoesan etylu

p-Hydroksybenzoesan etylu Ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu C. Dodatni wynik próby na obecność alkoholu Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

204-399-4

C»H vO;

166,8

Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu w 80 *C przez 2 godziny

Prawie bezwonne, drobne, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Od 1159C do 118?C Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego w

wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi od 213 ?C do 217 *C, po suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nie więcej niż 0,5 %, po suszeniu w 80 *C przez 2 godziny

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

10. E 215 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu C. Dodatni wynik próby na obecność sodu

D. pH 0,1 % roztworu wodnego mieści się w granicach od 9,9 do 10,3

Czystość

Ubytek po suszeniu

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu

Sól sodowa estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego 252-487-6

C»H9O;Na

188,8

Zawartość estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego nie mniej niż 83 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek

Od 115 ?C do 118 ?C, po próżniowym suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi od 213?C do 217?C

Nie więcej niż 5 % oznaczony po próżniowym suszeniu w eksykatorze z kwasem siarkowym

Nr 2

Popiół siarczanowy

Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Od 37 do 39%

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

11. E 218 p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny * Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik próby na obecność phydroksybenzoesanu

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Metyloparaben p-Oksybenzoesan metylu

p-Hydroksybenzoesan metylu Ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego

243-171-5

CsHsO:;

152,15

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Prawie bezwonne, drobne, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Od 125 ?C do 128 ?C

Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi od 213 *C do 217?C, po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu przez 2 godziny w 80 *C

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

12. E 219 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu Sól sodowa estru metylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego

CsH;O:Na 174,15 Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny proszek

Nr 2 — 80 — Poz. 3

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia białego osadu otrzymanego w wyniku zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej p-hydroksybenzoesanu metylu (przy użyciu papierka lakmusowego jako wskaźnika), przemytego wodą i wysuszonego w 80 *C przez 2 godziny, wynosi od 125 ?C do 128 ?C

B. Dodatni wynik próby na obecność sodu

C. pH 0,1 % roztworu wodnego wolnego od dwutlenku węgla wynosi nie mniej niż 9,7 i nie więcej niż 10,3

Czystość Zawartość wody Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fishera) Popiół siarczanowy Od 40 % do 44,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy Nie więcej niż 0,35 % wyrażone jako kwas p-hydroksybenzoesowy Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

13. E 220 DWUTLENEK SIARKI

Definicja

Nazwa chemiczna Dwutlenek siarki Bezwodnik kwasu siarkawego

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-195-2

Wzór chemiczny SO,

Masa cząsteczkowa 64,07

Analiza Zawartość nie mniej niż 99 % Opis Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność związków

siarkawych

Czystość

Zawartość wody Nie więcej niż 0,05 %

Nielotna pozostałość Nie więcej niż 0,01 %

Trójtlenek siarki Nie więcej niż 0,1 %

Selen Nie więcej niż 10 mg/kg

Inne gazy, które nie są normalnie obecne w powietrzu | Brak śladów

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

14. E 221 SIARCZYN SODU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu

B. pH 10 % roztworu (związku bezwodnego) lub 20 % roztworu (heptawodzianu) mieści się w granicach od 8,5 do 11,5 Czystość Tiosiarczan Żelazo Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Siarczyn sodu (bezwodny lub heptawodzian)

231-821-4

Bezwodny: Na»SO; Heptawodzian: Na;SO; x 7H,O

Bezwodny: 126,04 Heptawodzian : 252,16

Bezwodny: nie mniej niż 95 % Na;SO3 i nie mniej niż 48 % SO» Heptawodzian: nie mniej niż 48 % Na»SO; i nie mniej niż 24 % SO»

Biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

15. E 222 WODOROSIARCZYN SODU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu

B. pH 10% roztworu wodnego mieści się w granicach od 2,5 do 5,5

Kwaśny siarczyn sodu Wodorosiarczyn sodu

231-921 -4

NaHSO; w roztworze wodnym 104,06

Nie mniej niż 32 % m/m NaHSO;

Klarowny roztwór, bezbarwny do żółtego

Nr 2 — 82 — Poz. 3

Czystość

Żelazo Nie więcej niż 50 mg/kg Na»SO; w przeliczeniu na zawartość SO, Selen Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO»

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

16. E 223 PIROSIARCZYN SODU

Nazwy synonimowe Pirosiarczyn Definicja Nazwa chemiczna Disiarczyn sodu

Pentaoksodisiarczan disodowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-673-0 Wzór chemiczny Na25205 Masa cząsteczkowa 190,11 Analiza Zawiera nie mniej niż 95 % Na;S,O; i nie mniej niż 64 % SO» Opis Białe kryształy lub krystaliczny proszek Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz sodu B. pH 10 % roztworu wodnego mieści się w granicach od 4,0 do 5,5 Czystość Tiosiarczan Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO» Żelazo Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Selen Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

17. E 224 PIROSIARCZYN POTASU

Definicja

Nazwa chemiczna Disiarczyn potasu Pentaoksodisiarczan potasu

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

240-795-3 Wzór chemiczny KS20; Masa cząsteczkowa | 222,33

Nr 2

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność Siarczynów oraz potasu

Czystość Tiosiarczan Żelazo Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

18. E 226 SIARCZYN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz wapnia

Czystość Żelazo Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Zawiera nie mniej niż 90 % K+S»O: i nie mniej niż 51,8 % SO», pozostałość składa

się prawie całkowicie z siarczanu potasu

Bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Siarczyn wapnia

218-235-4

CaSO; x 2H,O

156,17

Zawartość nie mniej niż 95 % CaSO; x 2H>O i nie mniej niż 39 % SO»

Białe kryształy lub biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

19. E 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wodorosiarczyn wapnia Kwaśny siarczyn wapnia

237-423-7

Nr 2

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz wapnia

Czystość Żelazo Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

— g4 — Poz. 3

202,22

Od 6 do 8 % (m/v) dwutlenku siarki i od 2,5 do 3,5 % (m/v) dwutlenku wapnia, co odpowiada od 10 do 14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia [Ca(HSO3;)>]

Klarowny, zielonkawożółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu dwutlenku siarki

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO; Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż ! mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

20. E 228 WODOROSIARCZYN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność siarczynów oraz potasu

Czystość Żelazo Selen Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

21. E 234 NIZYNA

Definicja

Wodorosiarczyn potasu

Kwaśny siarczyn potasu

231-870-1

KHSO; w roztworze wodnym

120,17

Zawiera nie mniej niż 280 g KHSO; w litrze (lub 150 g SO; w litrze)

Klarowny, bezbarwny roztwór wodny

Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO» Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nizyna składa się z szeregu ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych w procesie fermentacji w środowisku mlecznym lub cukrowym przez niektóre naturalne szczepy Lactococcus lactis subsp.lactis

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Czystość

Ubytek po suszeniu

Arsen Ołów

Rtęć

22. E 235 NATAMYCYNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Reakcje barwne

B. Spektrometria

C.pH

D. Skręcalność właściwa

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

215-807-5

CisHazoN 1203787

3 354,12 Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg mieszaniny składającej się z odtłuszczonych białek mleka lub fermentowanych substancji

stałych i zawierającej co najmniej 50% chlorku sodowego

Biały proszek

Nie więcej niż 3 % podczas suszenia do stałej masy w temperaturze od 102 *C do 103 9C

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg”,

Pimarycyna Natamycyna jest środkiem grzybobójczym z grupy makrolidów polienowych i jest wytwarzana przez naturalne szczepy Streptomyces natalensis lub Streptococcus laciis 231-683-5 GzHyO3N 665,74 Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały do kremowobiałego, krystaliczny proszek

W wyniku dodania kilku kryształów natamycyny na szkiełko zegarkowe do kropli:

- stężonego kwasu chlorowodorowego, powstaje niebieski kolor,

- stężonego kwasu fosforowego, powstaje zielony kolor, który po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony

0,0005% m/v roztwór w 1% metanolowym roztworze kwasu octowego wykazuje maksima absorpcji przy długościach fali około 290 nm, 303 nm i 318 nm, punkt przegięcia przy około 280 nm i minima przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm

Od 5,5 do 7,5 (1 % m/v roztwór w uprzednio zobojętnionej mieszaninie 20 części dimetyloformamidu i 80 części wody)

[a]?”p = od + 250%do + 2959 (1 % m/v roztwór w lodowatym kwasie octowym, w temperaturze 20 ?C i w przeliczeniu na suchą masę)

Nie więcej niż 8 % (nad P>O:, w próżni w 60 *C do stałej masy) Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

Wymagania mikrobiologiczne: ogólna liczba drobnoustrojów

Nie więcej niż 100/g

23. E 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność formaldehydu i amoniaku

B. Punkt sublimacji około 260 *C Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Siarczany

Chlorki

Sole amonowe

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

24. E 242 DIMETYLODIWĘGLAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Heksamina Urotropina

1,3,5,7-Tetraazatricyklo [3.3.1.1 3.7]-dekan, heksametylenoczteroamina

202-905-8

CHinN4

140,19

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwny lub biały krystaliczny proszek

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w 105 *C w próżni nad P,O; przez 2 godziny Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako SO;

Nie więcej niż 0,005 % wyrażone jako CI

Niewykrywalne

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

DMDC Pirowęglan dimetylowy

224-859-8

Diwęglan dimetylu Ester dimetylowy kwasu pirowęglowego

C,H6O:s 134,09 Zawiera nie mniej niż 99,8 %

Bezbarwna ciecz rozkładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje właściwości żrące w stosunku do skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku wdychania lub

Nr 2

Identyfikacja B. Rozkład

B. Punkt topnienia Punkt wrzenia

C. Gęstość w 207C

D. Widmo w podczerwieni Czystość

Węglan dimetylu

Chlor ogółem

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

25. E 249 AZOTYN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność azotynów i potasu

B. pH 5 % roztworu: nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0

Czystość Ubytek po suszeniu Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

3) Azotyn potasu przeznaczony do żywności może być sprzedawany wyłącznie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutami soli.

26. E 250 AZOTYN SODU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

spożycia

Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecność CO; i metanolu

179C 172 ?C wraz z rozkładem

Około 1,25 głem*

Maksimum w 1156 i 1832 cm"!

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Azotyn potasu

231-832-4 KNO» 85,11 Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę!”

Białe lub lekko żółte, rozpływające się granulki

Nie więcej niż 3 % po suszeniu przez 4 godziny nad żelem krzemionkowym

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Azotyn sodu

231-555-9

Nr 2 — 88 — Poz. 3

Wzór chemiczny NaNO;>

Masa cząsteczkowa 69,00

Analiza Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę'” Opis Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność azotynów i sodu

Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu przez 4 godziny nad żelem krzemionkowym Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

| Azotyn sodu przeznaczony do żywności może być sprzedawany wyłącznie w postaci mieszaniny z solą spożywczą lub substytutami soli.

27. E 251 AZOTAN SODU

1. AZOTAN SODU W FORMIE STAŁEJ

Nazwy synonimowe Saletra chilijska Saletra sodowa

Definicja Nazwa chemiczna Azotan sodu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-554-3

Wzór chemiczny NaNQO;

Masa cząsteczkowa 85,00

Analiza Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu Opis Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i sodu

B. pH 5 % roztworu Nie mniej niż 5,5 i nie więcej niż 8,3 Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 2 % po suszeniu w 105 ?C przez 4 godziny Azotyny Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako NaNO; Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć . Nie więcej niż I mg/kg

2. AZOTAN SODU W FORMIE PŁYNNEJ

Definicja Płynny azotan sodu jest wodnym roztworem azotanu sodu otrzymanym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu azotowego w ilościach stechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standaryzowane formy

Nr 2

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i sodu B. pH

Czystość Wolny kwas azotowy Azotyny Arsen Ołów Rtęć

Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 35 % roztworu wodnego

28. E 252 AZOTAN POTASU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność azotanów i potasu

B. pH 5 % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Azotyny

Arsen

przygotowane z płynnego azotanu sodu spełniające te specyfikacje mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie zadeklarowane i oznakowane

Azotan sodu

231-554-3

NaNO;

85,00

Zawiera pomiędzy 33,5 % a 40,0 % NaNO;

Jasna, bezbarwna ciecz

Nie mniej niż 1,5 i nie więcej niż 3,5

Nie więcej niż 0,01 %

Nie więcćj niż 10 mg/kg wyrażone jako NaNO; Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 0,3 mg/kg

Saletra indyjska Saletra potasowa Sól potasowa kwasu azotowego

Azotan potaśu

231-818-8

KNO;

101,11

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastosłupy o orzeźwiającym, słonym, ostrym smaku

Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 8,5

Nie więcej niż 1 % po suszeniu w 105 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 20 mg/kg wyrażone jako KNO»

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2 — 90 — Poz. 3

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg 29. E 260 KWAS OCTOWY Definicja Nazwa chemiczna Kwas octowy

Kwas etanowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 200-580-7

Wzór chemiczny CHO»

Masa cząsteczkowa 60,05

Analiza Zawiera nie mniej niż 99,8 % Opis Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu Identyfikacja

A. Punkt wrzenia 118 *C przy ciśnieniu 760 mm słupa rtęci

B. Ciężar właściwy Około 1,049

C. Roztwór trzykrotnie rozcieńczony daje dodatni wynik próby na obecność octanu

D. Temperatura krzepnięcia Nie niższa niż 14,5 C Czystość Nielotna pozostałość Nie więcej niż 100 mg/kg Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

utleniające się

Substancje łatwo utleniające się W naczyniu ze szklanym korkiem rozpuścić 2 ml próbki w 10 ml wody i dodać 0,1 ml 0,1 N nadmanganianu potasu. Różowy kołor nie powinien zmienić się na brązowy przez 30 minut

Arsen Nie więcej niż | mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

30. E 261 OCTAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Octan potasu Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 204-822-2 Wzór chemiczny C,H;O;K Masa cząsteczkowa 98,14 Analiza Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Bezbarwne, rozpływające się kryształy lub biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym, octowym zapachu

Nr 2

Identyfikacja

A. pH 5 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

31. E 262 (i) OCTAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 1 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i sodu Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

32. E 262 (ii) DIOCTAN SODU

Definicja

Nazwa chemiczna

Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 9,0

Nie więcej niż 8 % po suszeniu w 150 ?C przez 2 godziny

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Octan sodu

204-823-8

Bezwodny: 82,03 Triwodzian: 136,08

Zawiera (dla obu form: bezwodnego i triwodzianu) nie mniej niż 98,5 % w

przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwodny: biały, bezwonny, ziarnisty, higroskopijny proszek Triwodzian:

bezbarwne, przezroczyste kryształy lub ziarnisty, krystaliczny proszek, bezwonny

lub o słabym, octowym zapachu. W ciepłym, suchym powietrzu tworzy

krystaliczny nalot

Nie mniej niż 8,0 i nie więcej niż 9,5

Bezwodny: nie więcej niż 2 % (120 ?C, 4 godziny) Triwodzian: pomiędzy 36 i 42 % (120?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Dioctan sodu jest molekularnym związkiem octanu sodu i kwasu octowego

Wodorodioctan sodu

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i sodu Czystość

Zawartość wody

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

33. E 263 OCTAN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu wodnego

B. Dodatni wynik próby na obecność octanów i wapnia Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje utleniające się

Arsen Ołów

Rtęć

204-814-9

C;H;NaO; x nH;O (n = 0 lub 3)

142,09 (bezwodny)

Zawiera od 39 do 41 % wolnego kwasu octowego i od 58 do 60 % octanu sodu

Białe, higroskopijne, krystaliczne ciało stałe o octowym zapachu

Nie mniej niż 4,5 i nie więcej niż 5,0

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Octan wapnia

200-540-9

Bezwodny: C,H4O,Ca Monowodzian: C;HsO;Ca x H;O

Bezwodny: 158,17 Monowodzian: 176,18

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę Bezwodny octan wapnia jest białym, higroskopijnym, zbrylającym się,

krystalicznym ciałem stałym o lekko gorzkim smaku. Może posiadać słaby zapach kwasu octowego. Monowodzian występuje w postaci igiełek, granulek lub proszku

Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 9,0

Nie więcej niż 11 % po suszeniu (155 ?C do stałej masy, dla monowodzianu) Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 1.000 mg/kg wyrażone jako kwas mrówkowy

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2 — 93 — Poz. 3

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg

34. E 270 KWAS MLEKOWY Definicja Nazwa chemiczna Kwas mlekowy Kwas 2-hydroksypropionowy Kwas I-hydroksyetano- | -karboksylowy Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 200-018-0 Wzór chemiczny C;HsO:; Masa cząsteczkowa 90,08 Analiza Zawiera nie mniej niż 76 % i nie więcej niż 84 % Opis Bezbarwna lub żółtawa, prawie bezwonna ciecz o konsystencji syropu i kwaśnym smaku, składająca się z mieszaniny kwasu mlekowego (CzHsO3) i mleczanu kwasu mlekowego (CH v05). Jest otrzymywana w wyniku fermentacji mlekowej cukrów lub jest wytwarzana chemicznie Uwaga: Kwas mlekowy jest higroskopijny i kiedy jest zagęszczany przez gotowanie, kondensuje w formie mleczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcieńczenia i ogrzania hydrolizuje do kwasu mlekowego Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów Czystość Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1 % Chlorki Nie więcej niż 0,2 % Siarczany Nie więcej niż 0,25 % Żelazo Nie więcej niż 10 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 80 % roztworu wodnego; dla rozcieńczonych roztworów wodnych należy wyliczyć wartości w zależności od zawartości kwasu mlekowego 35. E 280 KWAS PROPIONOWY Definicja Nazwa chemiczna Kwas propionowy

Kwas propanowy

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 201-176-3

Wzór chemiczny C:zH60

Nr 2

Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia B. Zakres temperatur destylacji Czystość Nielotna pozostałość Aldehydy Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

36. E 281 PROPIONIAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i sodu

B. pH 10 % roztworu wodnego Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Żelazo

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

— g4 —

74,08 Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Bezbarwna lub żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu

-22 9C

Od 138,5 ?C do 142,5 9C

Nie więcej niż 0,01 % po suszeniu w 140 ?C do stałej masy Nie więcej niż 0,! % wyrażone jako formaldehyd

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Propionian sodu

Propanian sodu

205-290-4

CzHsO»Na

96,06

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 ?C

Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub miałki, biały proszek

Nie mniej niż 7,5 i nie więcej niż 10,5

Nie więcej niż 4% oznaczony po suszeniu przez 2 godziny w 105 ?C Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

37. E 282 PROPIONIAN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i wapnia

B. pH 10 % roztworu wodnego Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Żelazo

Fluorki

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

38. E 283 PROPIONIAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność propionianów i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Żelazo

Propionian wapnia

223-795-8

C,Hiv0;Ca

186,22

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 ?C

Biały, krystaliczny proszek

Pomiędzy 6,0 a 9,0

Nie więcej niż 4 % oznaczony w wyniku suszenia przez 2 godziny w 105 ?C Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Propionian potasu

Propanian potasu

206-323-5

CzH;KO;»

12,17

Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez 2 godziny w 105 ?C

Biały, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 4 % oznaczony w wyniku suszenia przez 2 godziny w 105 ?C Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 30 mg/kg

Nr 2

Fluorki Arsen Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

39. E 284 KWAS BOROWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Punkt topnienia

B. Pali się delikatnym, zielonym płomieniem

C. pH 3,3 % roztworu wodnego

Czystość Nadtlenki Arsen Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kwas borny Kwas ortoborowy Borofaks

233-139-2 H;BO3;

61,84

Około 171 ?C

Pomiędzy 3,8 a 4,8

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

40. E 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS)

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Opis

Boran sodu

Tetraboran sodu Biboran sodu Piroboran sodu Bezwodny tetraboran

215-540-4

Na,B,O; Na,B,O x 10H,0

201,27

Zawiera nie mniej niż 99,5 %

Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek, lekko oleiste w dotyku; w naturze występują jako minerał sassolin

Po dodaniu roztworu KJ nie pojawia się zabarwienie

Proszek lub podobne do szkła tafle, pod wpływem powietrza stające się nieprzezroczyste, powoli rozpuszczalny w wodzie

Nr 2

Identyfikacja

A. Punkt topnienia Czystość

Nadtlenki

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

41. E 290 DWUTLENEK WĘGLA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Strącanie się (tworzenie osadu)

Czystość

Kwasowość

Substancje redukujące, wodorofosforki i siarczki

Tlenek węgla

Zawartość oleju

42. E 296 KWAS JABŁKOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Pomiędzy 171 *C a 175 ?C łącznie z rozkładem

Po dodaniu roztworu KJ nie pojawia się zabarwienie Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Gazowy dwutlenek węgla Suchy lód (w postaci ciała stałego) Bezwodnik węglowy

Dwutlenek węgla

204-696-9

CO;

44,01

Zawiera nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową

W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko gryzącym zapachu. Dwutlenek węgla jako produkt handlowy jest transportowany i sprzedawany w postaci ciekłej w butlach ciśnieniowych lub w systemie magazynowania luzem, lub jako ciało stałe w sprasowanych blokach „suchego lodu”. W formie stałej (suchy lód) zawiera zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny, jako substancje wiążące

Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodorotlenku baru powstaje biały osad, który musując rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie octowym

915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczanego przy użyciu oranżu metylowego niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano I ml kwasu chlorowodorowego (0,01 N)

915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować zmętnienia lub sczernienia tego roztworu

Nie więcej niż 10 ug/l

Nie więcej niż 0, mg/l

Kwas DL-jabłkowy, kwas hydroksybutanodiowy

Kwas DL-jabłkowy, kwas hydroksybutanodiowy, kwas hydroksybursztynowy

Nr 2 — 98 — Poz. 3

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 230-022-8

Wzór chemiczny C;HsOs

Masa cząsteczkowa 134,09

Analiza Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % Opis Proszek krystaliczny lub granulki o barwie białej lub prawie białej Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia pomiędzy 127?Ca1329C

B. Dodatni wynik próby na obecność jabłczanu

C. Roztwory tej substancji w każdej koncentracji są optycznie nieaktywne

Czystość Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1 % Kwas fumarowy Nie więcej niż I % Kwas maleinowy Nie więcej niż 0,05 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż $ mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

43. E 297 KWAS FUMAROWY

Definicja Nazwa chemiczna Kwas trans-butenediowy,

kwas trans- 1,2-etylenodikarboksylowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 203-743-0

Wzór chemiczny C,H;O4

Masa cząsteczkowa 116,07

Analiza Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % w bezwodnej masie Opis Proszek krystaliczny lub granulki o barwie białej Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia 286 ?C - 302 ?C (zamknięta kapilara, szybkie podgrzewanie)

B. Dodatni wynik próby na obecność podwójnych

wiązań i na kwas 1,2-dikarboksylowy

C. pH roztworu 0,05 % w temperaturze 25 *C 3,0-3,2 Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,5 % (120 ?C, 4 godziny)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1 %

Kwas maleinowy Nie więcej niż 0,1 %

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2

Rtęć

44. E 300 KWAS ASKORBINOWY

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja Punkt topnienia Dodatni wynik próby na obecność kwasu askorbinowego

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

pH 2 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

45. E 301 ASKORBINIAN SODU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Nie więcej niż I mg/kg

Kwas L-askorbinowy

Kwas askorbinowy 2,3-Didehydro-L-treo-heksono-1,4-lakton 3-Keto-L-gulofuranolakton

200-066-2

CHsO6

176,13

Kwas askorbinowy, po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny, zawiera nie mniej niż 99 % CGHsO6

Białe do jasnożółtego bezwonne, krystaliczne ciało stałe

Pomiędzy 189 *C a 193 ?C łącznie z rozkładem

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

Nie więcej niż 0,1 %

[a]”p pomiędzy + 20,5 * a + 21,5 * (10 % m/v roztwór wodny) Pomiędzy 2,4 a 2,8

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Askorbinian sodu

L-askorbinian sodu

2,3-Didehydro-L-treo-heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego 3-Keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego

205-126-1

C,H;O6Na

198,11

Askorbinian sodu, po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny, zawiera nie mniej niż 99 % CGH;O6Na

Białe lub prawie białe, bezwonne, krystaliczne ciało stałe, które ciemnieje pod

wpływem światła

Nr 2

A. Dodatni wynik próby na obecność askorbinianu i sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Skręcalność właściwa

pH 10 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

46. E 302 ASKORBINIAN WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność askorbinianu i wapnia

Czystość Fluorki Skręcalność właściwa pH 10 % roztworu wodnego

Substancje lotne

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

[a]?*p pomiędzy + 103 *a + 106 * (10 % m/v roztwór wodny) Pomiędzy 6,5 a 8,0

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Askorbinian wapnia, diwodzian

Sól wapniowa 2,3-didehydro-L-treo-heksono- I ,4-laktonu, diwodzian 227-261-5

CHuOnCa x 2H0

426,35

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych

Biały do lekko bladoszarawożółtego, bezwonny, krystaliczny proszek

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) [a]”*p pomiędzy + 95 * a+ 97 * (5 % m/v roztwór wodny) Pomiędzy 6,0 a 7,5

Nie więcej niż 0,3 % oznaczone przez suszenie w temperaturze pokojowej przez 24 godziny w eksykatorze zawierającym kwas siarkowy lub pięciotlenek fosforu

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

47. E 304Gi) PALMITYNIAN ASKORBYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Palmitynian askorbylu

Palmitynian L-askorbylu

2,3-Didehydro-L-treo-heksono- 1,4-laktono-6-palmitynian 6-Palmitoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

205-305-4

C»HssO7

414,55

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę

Białe lub żółtawobiałe ciało stałe o cytrusowym zapachu Pomiędzy 107 Ca 117?C

Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w komorze próżniowej w 56 ?C do 60 ?C przez I godzinę

Nie więcej niż 0,1 %

[a]**p pomiędzy + 21 * a + 24 ? (5 % m/v roztwór w metanolu) Nie więcej niż 3 mg/kg |

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

48. E 304(ii) STEARYNIAN ASKORBYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Punkt topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Stearynian askorbylu

Stearynian L-askorbylu 2,3-Didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-stearynian 6-Stearoilo-3-keto-L-gulofuranolakton

246-944-9

CHO;

442,6

Zawiera nie mniej niż 98 %

Białe lub żółtawobiałe ciało stałe o cytrusowym zapachu

Około 116 ?C

Nie więcej niż 2,0 % po suszeniu w komorze próżniowej w 56 *C do 60 ?C przez 1 godzinę

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

49. E 306 MIESZANINA TOKOFEROLI

Definicja

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Przez odpowiednią metodę chromatografii gazowocieczowej

B. Testy rozpuszczalności

Czystość Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

50. E 307 ALFA - TOKOFEROL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności B. Spektrofotometria Czystość Współczynnik załamania

Współczynnik absorpcji E "jem w etanolu

Popiół siarczanowy

Produkt otrzymany w wyniku destylacji próżniowej z parą wodną jadalnych produktów zawierających oleje roślinne, składający się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli. Zawiera tokoferole, takie jak: d-a, d-B, d-y i d-5tokoferole

430,71 (d-a-tokoferol)

Zawiera nie mniej niż 34 % tokoferoli ogółem

Brązowawoczerwony do czerwonego, klarowny, lepki olej o łagodnym,

charakterystycznym zapachu i smaku. Może wykazywać nieznaczne rozdzielenie podobnych do wosku składników w formie mikrokrystalicznej.

Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w etanolu. Miesza się z eterem.

Nie więcej niż 0,1 % [a]*p nie mniej niż + 20 © Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

dl-a-Tokoferol

dl-5,7,8-Trimetylotokol dl-2,5,7,8-Tetrametylo-2-(4',8',12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol 233-466-0

Czw Hsv0O2

430,71

Zawiera nie mniej niż 96 % związku

Żółtawy do bursztynowego, prawie bezwonny, przejrzysty, lepki olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest przy około 292 nm

np” 1,503-1,507

E "im (292 nm) 72-76 (0,01 g w 200 mł etanolu absolutnego)

Nie więcej niż 0,1 %

Nr 2

Skręcalność właściwa

Ołów

51. E 308 GAMMA - TOKOFEROL

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Spektrometria Czystość

Współczynnik absorpcji E'*em w etanolu

Współczynnik załamania Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

52. E 309 DELTA - TOKOFEROL

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Spektrometria Czystość

Współczynnik absorpcji Em w etanolu

[a]?5p 0 * + 0,05 9 (1 do 10 roztwór w chloroformie)

Nie więcej niż 2 mg/kg

dl-y-Tokoferol

2,7,8-Trimetylo-2-(4,8',12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol

231-523-4

CzsHysO2

416,69

Zawiera nie mniej niż 97 %

Krystaliczny, lepki, bladożółty olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 298 nm i 257 nm

E"m (298 nm) pomiędzy 91 a 97 E'*jem (257 nm) pomiędzy 5,0 a 8,0

n*p 1,503-1,507

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

2,8-Dimetylo-2-(4',8',12' -trimetylotridecylo)-6-chromanol

204-299-0

CzHs602

402,7

Zawiera nie mniej niż 97 %

Klarowny, lepki, bladożółtawy lub pomarańczowy olej, który utlenia się i ciemnieje w wyniku działania powietrza lub światła

W etanolu absolutnym maksimum absorpcji jest około 298 nm i 257 nm

E'*iem (298 nm) pomiędzy 89 a 95 Em (257 nm) pomiędzy 3,0 a 6,0

Nr 2

Współczynnik załamania Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

53. E 310 GALUSAN PROPYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Wolny kwas

Chlorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji E'%,„ w etanolu

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

54. E 311 GALUSAN OKTYLU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

n "p 1,500-1,504

Nie więcej niż 0,1 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan propylu

Ester propylowy kwasu galusowego

Ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego 204-498-2

CwHnO5s

212,20

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe do kremowobiałego, krystaliczne, bezwonne ciało stałe

Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze

i propan-1,2-diolu

Pomiędzy 146 *C a 150 ?C po suszeniu w 110 *C przez 4 godziny

Nie więcej niż 1,0 % (110 ?C, 4 godziny) Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 0,5 % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako CI)

E em (275 nm) nie mniej niż 485 i nie więcej niż 520

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan oktyłu Ester oktylowy kwasu galusowego Ester n-oktylowy kwasu 3,4,5-trinydroksybenzoesowego

213-853-0

CsHa20s

Nr 2

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Wolny kwas

Chlorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji Ein w etanolu

Arsen Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

55. E 312 GALUSAN DODECYLU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Testy rozpuszczalności B. Zakres temperatur opnienia Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Wolny kwas Chlorowane związki organiczne

Współczynnik absorpcji E"*iem W etanolu

282,34 Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Białe do kremowobiałego, bezwonne ciało stałe

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze i propan-1,2-diolu

Pomiędzy 99 *C a 102 ?C po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Nie więcej niż 0,5 % (90 *C, 6 godzin)

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,5 % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako CI)

E'%iem (275 nm) nie mniej niż 375 i nie więcej niż 390

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Galusan laurylu

Galusan dodecylu

Ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego

Ester dodecylowy kwasu galusowego

214-620-6

CwHs003

338,45

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Białe lub kremowobiałe, bezwonne ciało stałe

Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu i eterze

Pomiędzy 95 *C a 98 ?C po suszeniu w 90 *C przez 6 godzin

Nie więcej niż 0,5 % (90 *C, 6 godzin)

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,5 % (jako kwas galusowy) Nie więcej niż 100 mg/kg (jako CI)

E"*iem (275 nm) nie mniej niż 300 i nie więcej niż 325

Nr 2

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

56. E 315 KWAS ERYTROBOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia

B. Dodatni wynik testu na obecność kwasu askorbinowego/reakcja barwna

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa

Szczawiany

Ołów

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 30 mg/kg

Kwas izoaskorbinowy Kwas d-araboaskorbinowy

y-Lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego Kwas izoaskorbinowy

Kwas d-izoaskorbinowy

201-928-0

CGHsO6

176,13

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe do żółtawego, krystaliczne ciało stałe, ciemniejące stopniowo pod wpływem światła

Około 164 *C do 172 ?C łącznie z rozkładem

Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu pod zmniejszonym ciśnieniem nad żelem krzemionkowym przez 3 godziny

Nie więcej niż 0,3 % [a]**p 10 % (m/v) roztworu wodnego pomiędzy - 16,59 do - 189

Do roztworu I gw 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego oraz 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny

Nie więcej niż 2 mg/kg

57. E 316 IZOASKORBINIAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Izoaskorbinian sodu

Erytrobinian sodu

Sól sodowa kwasu D-izoaskorbinowego

Sól sodowa 2,3-didehydro-D-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-Keto-Dgulofuranolakton enolanu sodowego, monowodzian

228-973-9

CsH;O6Na x HO

216,13

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem

Nr 2

Opis Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu

askorbinowego/reakcja barwna

C. Dodatni wynik próby na obecność sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Skręcalność właściwa pH 10 % roztworu wodnego

Szczawian

Arsen Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

siarkowym przez 24 godziny, w przeliczeniu na masę monowodzianu

Białe, krystaliczne ciało stałe

Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu w eksykatorze próżniowym nad kwasem siarkowym przez 24 godziny

[a]”*p 10 % (m/v) roztworu wodnego pomiędzy + 959 a + 989 Pomiędzy 5,5 a 8,0

Do roztworu I gw 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

58. E 319 TERTI-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ)

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Temperatura topnienia

C. Związki fenołowe

Czystość tert-butylo-p-benzochinon 2,5-Di-(tert-butylo)-hydrochinon Hydroksychinon

Toluen

TBHQ

Tert-butylo-1,4-benzenodiol 2-(1,1-Dimetyloethyl)-1,4-benzenodiol 217-752-2

CH 102

166,22

Zawiera nie mniej niż 99 % CH 102

Kryształy o barwie białej i o charakterystycznej woni

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu Nie mniej niż 126,5 *C Około 5 mg próbki rozpuścić w 10 ml metanolu, a następnie dodać 10,5 ml

roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstały roztwór powinien mieć zabarwienie czerwone do różowego

Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 25 mg/kg

Nr 2 — 108 — Poz. 3

Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg

S9. E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA)

Nazwy synonimowe BHA Definicja Nazwy chemiczne 3-Trzeciorzędowy-butyło-4-hydroksyanisol

Mieszanina 2-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorzędowymbutylo-4-hydroksyanisolem

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 246-563-8

Wzór chemiczny CHO»

Masa cząsteczkowa 180,25

Analiza Zawartość C,,H;,60> nie mniejsza niż 98,5 %, a izomeru 3-trzeciorzędowegobutylo-4-hydroksyanisolu nie mniejsza niż 85 %

Opis Kryształy o barwie białej lub lekko żółtej albo ciało stałe o konsystencji wosku o lekkim aromatycznym zapachu

Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu B. Zakres temperatur topnienia Pomiędzy 48 ?C a 63 9C C. Reakcja powstawania barw Pozytywna próba dla grup fenoli

Czystość Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,05 % po spalaniu w 800 +25 ?9C Zanieczyszczenia fenolowe Nie więcej niż 0,5 % Absorpcja właściwa E'*jen E em (290 nm) nie mniej niż 190 i nie więcej niż 210 Absorpcja właściwa E'*yem E'*iem (228 nm) nie mniej niż 326 i nie więcej niż 345 Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż $ mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg

60. E 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT)

Nazwy synonimowe BHT Definicja Nazwa chemiczna 2,6-Ditert-butylo-p-krezol

4-Metylo-2,6-ditertbutylofenol

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 204-881-4 Wzór chemiczny C,;H40 Masa cząsteczkowa 220,36 Analiza Zawiera nie mniej niż 99 % Opis Białe, krystaliczne lub w formie płatków ciało stałe, bezwonne lub o

charakterystycznym, mdłym zapachu

Identyfikacja

Nr 2

A. Testy rozpuszczalności B. Punkt topnienia

C. Maksimum absorbancji

Czystość Popiół siarczanowy Zanieczyszczenia fenolowe

Współczynnik absorpcji E'*jem w etanolu

Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

61. E322 LECYTYNY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność choliny, fosforu i kwasów tłuszczowych

B. Próba na obecność hydrolizowanej lecytyny

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w toluenie

Liczba kwasowa

Liczba nadtlenkowa Arsen Ołów

Rtęć

Nierozpuszczalny w wodzie i propan-1,2-diolu. Dobrze rozpuszczalny w etanolu W 709C

Absorpcja w zakresie od 230 do 320 nm 2 cm warstwy roztworu I w 100.000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm

Nie więcej niż 0,005 % Nie więcej niż 0,5 %

E"*jem (278 nm) nie mniej niż 81 i nie więcej niż 88

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Fosfatydy Fosfolipidy

Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi w wyniku procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów. Lecytyny w środowisku wodnym mogą być lekko wybielane przy użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie może zmieniać chemicznie fosfatydów lecytynowych

232-307-2 - Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie - Hydrolizowane lecytyny: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w

acetonie

- Lecytyny: brązowa ciecz lub lepka, półpłynna masa lub proszek - Hydrolizowane lecytyny: jasnobrązowa do brązowej, lepka ciecz lub pasta

Do zlewki o pojemności 800 mł wlać 500 ml wody (30 *C - 35 ?C). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, stale mieszając. Lecytyna hydrolizowana utworzy homogenną emulsję. Lecytyna niehydrolizowana utworzy oddzielną masę około 50 g.

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 ?C przez | godzinę Nie więcej niż 0,3 %

- Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram - Hydrolizowane lecytyny: nie więcej niż 45 mg wodorotlenku potasu na gram

Równa lub mniejsza niż 10 Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

62. E 325 MLECZAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu Czystość

Kwasowość

pH 20% roztworu wodnego

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Substancje redukujące

Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 60 % roztworu

wodnego

63. E 326 MLECZAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spalanie

Nie więcej niż 10 mg/kg

Mleczan sodu 2-Hydroksypropionian sodu 200-772-0

C;HsNaO;

112,06 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Bezbarwna, przezroczysta ciecz, bezwonna lub o słabym, charakterystycznym

zapachu

Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu, wyrażona jako kwas mlekowy

6,5 do 7,5

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Mleczan potasu 2-Hydroksypropionian potasu 213-631-3

CzH:sO;K

128,17 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %

Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonna lub o słabym,

charakterystycznym zapachu

Spalić roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest alkaliczny,

musuje w momencie dodania kwasu

Nr 2

B. Reakcja barwna C. Dodatni wynik próby na obecność potasu i mleczanów Czystość Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Kwasowość

Substancje redukujące Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego

64. E 327 MLECZAN WAPNIA

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność mleczanów i

wapnia B. Testy rozpuszczalności Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwasowość Fluorki

pH 5 % roztworu Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako olów)

Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml roztworu I w 100 katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje ciemnoczerwony kolor

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Rozpuścić | g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople fenoloftaleiny TS i miareczkować 0,1 N wodorotlenkiem sodu. Nie powinno

zostać zużyte więcej niż 0,2 ml

Mleczan potasu nie powinien redukować roztworu Fehlinga

Dimleczan wapnia

Dimleczan wapnia, wodzian

Sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropionowego 212-406-7

(C;H;O»)Ca x nH,O (n = 0-5)

218,22 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki

Rozpuszczałny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Oznaczony przez suszenie w 120 ?C przez 4 godziny: - Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %

- z | cząsteczką wody: nie więcej niż 8,0 %

- z3 cząsteczkami wody: nie więcej niż 20,0 %

- z 4,5 cząsteczkami wody: nie więcej niż 27,0 % Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę, wyrażona jako kwas mlekowy Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor) Pomiędzy 6,0 a 8,0

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

Substancje redukujące

65. E 330 KWAS CYTRYNOWY

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Testy rozpuszczalności

Czystość

Zawartość wody

Popiół siarczanowy

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Szczawiany

Substancje łatwo ulegające zwęgleniu

Brak redukcji roztworu Fehlinga

Kwas cytrynowy

Kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy Kwas b-hydroksytrikarbalitykowy

201-069-1

(a) CGHsO7 (bezwodny) (b) CGHsO; x H;O (monowodzian)

(a) 192, 13 (bezwodny) (b) 210,15 (monowodzian)

Kwas cytrynowy może występować w formie bezwodnej lub może zawierać | cząsteczkę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej niż 99,5 % CGHsO;, w przeliczeniu na bezwodną masę

Kwas cytrynowy jest białym lub bezbarwnym, bezwonnym, krystalicznym ciałem

stałym o bardzo kwaśnym smaku. Monowodzian traci wodę krystalizacyjną w suchym powietrzu

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w eterze

Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie więcej niż 0,5 % wody; kwas cytrynowy w formie monowodzianu zawiera nie więcej niż 8,8 % wody (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu w 800 9C = 25 9C

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg, wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

1 g sproszkowanej próbki z 10 ml minimum 98 % kwasu siarkowego ogrzewać w

łaźni wodnej o temp. 90 ?C, w ciemności, przez | godzinę. Nie powinny powstać żadne zmiany, co najwyżej jasnobrązowego zabarwienia (płyn porównawczy K)

66. E 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Cytrynian monosodowy Cytrynian sodu, monozasadowy

Cytrynian monosodowy Sól monosodowa kwasu 2-hydroksy- I ,2,3-propano-trikarboksylowego

(a) CGH7O;Na (bezwodny)

| (b) CGH;7O;Na x H»O (monowodzian)

(a) 214,11 (bezwodny) (b) 232,23 (monowodzian)

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nr 2

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

pH I % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Oznaczony w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny:

- bezwodny: nie więcej niż 1,0%

- monowodzian: nie więcej niż 8,8 %

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 3,5 a 3,8

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

67. E 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu i

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH I % roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć

Metałe ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian disodowy Cytrynian sodu, dizasadowy

Cytrynian disodowy

Sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczki wody 205-623-3

CHsO;Naą x 1,5HO

263,11

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 13,0 % w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 4,9 a 5,2 |

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2

68. E 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i sodu

Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

pH 5 % roztworu wodnego Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian trisodowy Cytrynian sodu, trizasadowy

Cytrynian trisodowy

Sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego

Sól trisodowa kwasu cytrynowego w formie bezwodnej, diwodzianu lub pentawodzianu

200-675-3

Bezwodny: C,HsO;Na; Uwodniony: CGHsO;Na; x nH,O (n=2 lub 5)

258,07 (bezwodny) Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Krystaliczny, biały proszek lub bezbarwne kryształy

Oznaczony w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny:

- bezwodny: nie więcej niż 1,0 %

- diwodzian: nie więcej niż 13,5 %

- pentawodzian: nie więcej niż 30,3 %

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,5 a 9,0

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

69. E 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i

Cytrynian monopotasowy Cytrynian potasu, monozasadowy

Cytrynian monopotasowy

Sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy- 1,2,3-propano-trikarboksylowego Bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego

212-753-4

CH;O;K

230,21

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy

Nr 2

potasu Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH I % roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Nie więcej niż 1,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy po suszeniu Pomiędzy 3,5 a 3,8

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

70. E 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i potasu

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH 5 % roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian tripotasowy Cytrynian potasu, trizasadowy

Cytrynian tripotasowy

Sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól tripotasowa kwasu cytrynowego, monowodzian

212-755-5

C,H;O;K; x H,O

324,42

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy

Nie więcej niż 6,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,5 a 9,0

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

71. E 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Cytrynian monowapniowy Cytrynian wapnia, monozasadowy

Cytrynian monowapniowy Sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól monowapniowa kwasu cytrynowego, monowodzian

Nr 2

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH I % roztworu wodnego Fluorki Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Węgłany

(C,H>O7)»Ca x H;O 440,32 Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 7,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Pomiędzy 3,2 a 3,5

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Podczas rozpuszczania | g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu

chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

72. E 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Fluorki Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Cytrynian diwapniowy Cytrynian wapnia, dizasadowy

Cytrynian diwapniowy

Sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól diwapniowa kwasu cytrynowego, triwodzian

(CH;07)»Ca; x 3H,O

530,42

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 20,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 1 n:g/kg

Nie więcej niż I mg/kg

| Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2

Węglany

Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

73. E 333 (iii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cytrynianów i wapnia

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Fluorki Arsen Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Węglany

74. E 334 KWAS L(+) -WINOWY

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

Cytrynian triwapniowy Cytrynian wapnia, trizasadowy

Cytrynian triwapniowy

Sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego Sól triwapniowa kwasu cytrynowego, triwodzian

212-391-7

(C,HsO7)»Ca; X 4H,O

570,51

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały proszek

Nie więcej niż 14,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 180 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2 N kwasu

chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków

Kwas L-winowy

Kwas L-2,3-dihydroksybutanodiowy d-a,B-dihydroksybursztynowy

201-766-0

C,HsO6

150,09

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne lub przezroczyste ciało stałe lub biały, krystaliczny proszek

Nr 2

A. Zakres temperatur topnienia B. Dodatni wynik próby na obecność winianów

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Skręcalność właściwa 20 % m/v roztworu wodnego Ołów Rtęć Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Szczawiany

Pomiędzy 168?C a 170?C

Nie więcej niż 0,5 % (nad PO;:, 3 godziny)

Nie więcej niż 1.000 mg/kg po prażeniu w 800 *C + 25 9C [a]”p pomiędzy + 11,5 *a+ 13,59

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

75. E 335 (1) WINIAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i sodu Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

76. E 335 (ii) WINIAN DISODOWY

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego

Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego Só! monosodowa kwasu L(+)-winowego, monowodzian

C;HsOsNa x HO 194,05 Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

Nie więcej niż 10,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

L-winian disodowy

(+)- Winian disodowy

Sól disodowa kwasu (+)-2,3-dihydroksybutanodiowego Sół disodowa kwasu L (+)-winowego, diwodzian 212-773-3

C;H,OGNaą x 2H,O

230,8

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nr 2

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i sodu

B. Testy rozpuszczalności

Czystość Ubytek po suszeniu Szczawiany pH I % roztworu wodnego Arsen Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Przezroczyste, bezbarwne kryształy

I gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 17,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 150 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Pomiędzy 7,0 a 7,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

77. E 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i potasu

B. Punkt topnienia Czystość

pH I % roztworu wodnego

Ubytek po suszeniu

Szczawiany

Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Winian potasu, monozasadowy

Bezwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego Sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego

188,16 Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny lub ziarnisty proszek

230 9C

3,4

Nie więcej niż 1,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

78. E 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Winian potasu, dizasadowy

Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów i potasu

Czystość

pH 1 % roztworu wodnego Ubytek po suszeniu

Szczawiany Arsen

Ołów

Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

Sól dipotasowa kwasu L (+)-winowego z połówką cząsteczki wody

213-067-8

C,H;OsKa x "HO

235,2

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, krystaliczny lub ziarnisty proszek

Pomiędzy 7,0 a 9,0 Nie więcej niż 4,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 150 ?C przez 4 godziny

Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

79. E 337 WINIAN POTASOWO- SODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność winianów, potasu i sodu

B. Testy rozpuszczalności C. Zakres temperatur topnienia Czystość

Ubytek po suszeniu

Szczawiany pH I % roztworu wodnego

Arsen

L (+)-winian potasowo- sodowy Sól z Rochelle Sól Seignette'a

Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego L (+)-winian potasowo-sodowy

206-156-8

C,H.OsKNa x 4H,O

282,23

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek

I gram jest rozpuszczalny w I ml wody, nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 70 a 80 ?C

| Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % oznaczony w wyniku suszenia w

150 ?*C przez 3 godziny Nie więcej niż 100 mg/kg wyrażone jako kwas szczawiowy, po suszeniu

Pomiędzy 6,5 a 8,5

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2

Ołów Rtęć

Metale ciężkie (wyrażone jako ołów)

80. E 338 KWAS FOSFOROWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu i

fosforanów

Czystość

Lotne kwasy

Chlorki

Azotany

Siarczany

Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Uwaga:

Niniejsza specyfikacja dotyczy 75 % roztworu wodnego

Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kwas ortofosforowy Kwas monofosforowy

Kwas fosforowy

231-633-2 H;PO4

98,00

Kwas fosforowy jest dostępny na rynku jako wodny roztwór o różnych stężeniach

Zawiera nie mniej niż 67,0 % i nie więcej niż 85,7 %

Klarowna, bezbarwna, lepka ciecz

Nie więcej niż 10 mg/kg (jako kwas octowy)

Nie więcej niż 200 mg/kg (wyrażone jako chlor)

Nie więcej niż 5 mg/kg (jako NaNOz)

Nie więcej niż 1.500 mg/kg (jako CaSO;)

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

81. E 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Monofosforan monosodowy Kwaśny monofosforan monosodowy Ortofosforan monosodowy

Fosforan sodu, jednozasadowy Diwodoromonofosforan sodu

Diwodoromonofosforan sodu

231-449-2

Bezwodny: NaHPO; Monowodzian: NaH,PO;, x H;O

Nr 2

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P+O5 Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Diwodzian: NaH,PO, x 2H,O Bezwodny: 119,98 Monowodzian: 138,00 Diwodzian: 156,01

Zawiera nie mniej niż 97 % NaH2PO; po suszeniu w 60 *C przez jedną godzinę i następnie w 105 ?C przez cztery godziny

Pomiędzy 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały, bezwonny, lekko rozpływający się proszek, kryształy lub granulki

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu lub eterze

Pomiędzy 4,1 a 5,0

Dla bezwodnej soli nie więcej niż 2,0 %, dla monowodzianu nie więcej niż

15,0 % i dla diwodzianu nie więcej niż 25 %, po suszeniu w 60 *C przez I godzinę i następnie w 105 ?C przez 4 godziny

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

82. E 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P+O5s

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu

Monofosforan disodowy Drugorzędowy fosforan sodu Ortofosforan disodowy Kwaśny fosforan disodowy

Wodoromonofosforan disodowy Wodoroortofosforan disodowy

231-448-7

Bezwodny: Na;HPO4 Wodzian: Na,HPO; x nH»O (n=2, 7 lub 12)

141,98 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 98 % Na,HPO; po suszeniu w 40 *C przez 3 godziny i następnie w 105 *C przez 5 godzin

Pomiędzy 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwodny wodorofosforan disodowy jest białym, higroskopijnym, bezwonnym proszkiem. Dostępne formy uwodnione obejmują diwodzian: białe, krystaliczne, bezwonne ciało stałe; heptawodzian: białe, bezwonne, wykwitające kryształy lub ziarnisty proszek; dodekawodzian: biały, wykwitający, bezwonny proszek lub kryształy

Nr 2

B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 8,4 a 9,6

Po suszeniu w 40 *C przez 3 godziny i następnie w 105 ?C przez $ godzin, ubytki masy są następujące: bezwodny nie więcej niż 5,0 %, diwodzian nie więcej niż 22,0 %, heptawodzian nie więcej niż 50,0 %, dodekawodzian nie więcej niż 61,0 %

Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mykg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

83. E 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P,O3 Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i sodu B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Fosforan sodu Fosforan sodu, trizasadowy Ortofosforan trisodowy

Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu - krystalizuje w postaci bezwodnej z '/, 1, 6, 8 lub 12 cząsteczkami H,O. Dodecawodzian krystalizuje zwykle z wodnych roztworów przy nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera on % % cząsteczki NaOH

Monofosforan trisodowy

Fosforan trisodowy

Ortofosforan trisodowy

231-509-8

Bezwodny: Na;PO4 Uwodniony: NazPO; x nHO (n= b, 1, 6, 8 lub 12)

163,94 (bezwodny)

Bezwodny fosforan sodu i uwodnione formy, z wyjątkiem dodekawodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na;PO; w przeliczeniu na suchą masę. Dodekawodzian fosforanu sodu zawiera nie mniej niż 92,0 % NazPO, w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Pomiędzy 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe, bezwonne kryształy, granulki lub krystaliczny proszek

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 11,5 a 12,5

Po suszeniu w 120 ?C przez 2 godziny i następnie prażeniu w około 800 ?C przez 30 minut, ubytki masy są następujące: bezwodny nie więcej niż 2,0 %, monowodzian: nie więcej niż 11,0 %, dodekawodzian: pomiędzy 45,0 % a 58,0 % Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2

Kadm Ołów

Rtęć

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

84. E 340 (1) FOSFORAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Zawartość P;O;

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Fosforan potasu, monozasadowy Monofosforan monopotasowy Ortofosforan potasu

Diwodorofosforan potasu

Diwodoroortofosforan monopotasowy

Diwodoromonofosforan monopotasowy

231-913-4

KH;,PO4

136,09

Zawiera nie mniej niż 98,0 % po suszeniu w 105 *C przez 4 godziny Pomiędzy 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek, higroskopijny

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 4,2 a 4,8

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez 4 godziny Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

85. E 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Monofosforan dipotasowy Drugorzędowy fosforan potasu Kwaśny fosforan dipotasowy Ortofosforan dipotasowy Fosforan potasu, dizasadowy

Wodoromonofosforan dipotasowy Wodorofosforan dipotasowy Wodoroortofosforan dipotasowy

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Zawartość P»Os

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

231-834-5

K,HPO;

174,18

Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w 105 ?C przez 4 godziny Pomiędzy 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezbarwny lub biały, ziarnisty proszek, kryształy lub masa; substancja rozpływająca się pod wpływem wilgoci

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 8,7 a 9,4

Nie więcej niż 2,0 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 ?C przez 4 godziny Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

86. E 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P,Os

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i potasu

B. Rozpuszczalność

C. pH I % roztworu

Fosforan potasu Fosforan potasu, trizasadowy Ortofosforan tripotasowy

Monofosforan tripotasowy Fosforan tripotasowy Ortofosforan tripotasowy

231-907-1

Bezwodny: K4PO; Uwodniony: K;PO, x nH+O (n= l lub 3)

212,27 (bezwodny) Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Pomiędzy 30,5 % a 33,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształy lub granulki. Dostępne formy uwodnione obejmują monowodzian i triwodzian

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 11,5 a 12,3

Nr 2 — 126 — Poz. 3

Czystość

Ubytek po prażeniu Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 %. Oznaczony w wyniku suszenia w 105 *C przez | godzinę i następnie prażenie w około 800 *C + 25 ?C przez 30 minut

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Fluorki Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

87. E 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY

Nazwy synonimowe Fosforan wapnia, monozasadowy Ortofosforan monowapniowy

Definicja Nazwa chemiczna Diwodorofosforan wapnia

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-837-1 Wzór chemiczny Bezwodny: Ca(H,PO;), Uwodniony: Ca(H,PO;)> x HO Masa cząsteczkowa 234,05 (bezwodny) 252,08 (monowodzian) Analiza Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę Zawartość P>O; Pomiędzy 55,5 % a 61,1 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Ziarnisty proszek lub białe, rozpływające się kryształy lub granulki Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i wapnia B. Zawartość CaO Pomiędzy 23,0 % a 27,5 % (bezwodny) Pomiędzy 19,0 % a 24,8 % (monowodzian) Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 14 % oznaczony w wyniku suszenia w 105 ?C przez 4 godziny (bezwodny)

Nie więcej niż 17,5 % oznaczony w wyniku suszenia w 60 *C przez I godzinę i następnie w 105 *C przez 4 godziny (monowodzian)

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 17,5 % po prażeniu w 800 ?C + 25 ?C przez 30 minut (bezwodny) Nie więcej niż 25,0 % oznaczony przez suszenie w 105 ?C przez jedną godzinę i następnie prażenie w 800 ?C + 25 ?C przez 30 minut (monowodzian)

Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg (wyrażone jako tluor)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

88. E 341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P»O3 Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i

wapnia B. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po prażeniu

Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Fosforan wapnia, dizasadowy Ortofosforan diwapniowy

Monowodorofosforan wapnia Wodoroortofosforan wapnia Drugorzędowy fosforan wapnia

231-826-1

Bezwodny: CaHPO4 Diwodzian: CaHPO; x 2H»O

136,06 (bezwodny) 172,09 (diwodzian)

Fosforan diwapniowy, po suszeniu w 200 ?C przez 3 godziny, zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równoważnik 102 % CaHPO;

Pomiędzy 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek

Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (diwodzian) po prażeniu w 800 C+ 25 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

89. E 341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P>O5

Fosforan wapnia, trizasadowy

Ortofosforan wapnia

Hydroksymonofosforan pięciowapniowy

Hydroksyapatyt wapnia

Fosforan triwapniowy jest mieszaniną fosforanów wapnia w różnych proporcjach, otrzymaną w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia i posiada przybliżony skład: 10CaO x 3P,O: x H;O

Hydroksymonofosforan pięciowapniowy Monofosforan triwapniowy

235-330-6 (hydroksymonofosforan pięciowapniowy) 231-840-8 (ortofosforan wapnia)

502 lub 310 Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Pomiędzy 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nr 2

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność fosforanów i wapnia

B. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po prażeniu Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Biały, bezwonny proszek stabilny na powietrzu

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach: chlorowodorowym i azotowym

Nie więcej niż 8 % po prażeniu w 800 *C + 25 *C do stałej masy Nie więcej niż 50 mg/kg (wyrażone jako fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg *

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

90. E 343(1) FOSFORAN MONOMAGNEZOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i fosforanu

B. Zawartość MgO Czystość

Fluorki

Arsen

Ołów

Kadm

Rtęć

Diwodorofosforan magnezu Fosforan magnezu, monozasadowy Ortofosforan monomagnezu

Diwodoromonofosforan monomagnezu

236-004-6

Mg(H.PO;)> x nH,O (gdzie n = 0 do 4)

218,30 (bezwodny)

Zawartość nie mniejsza niż 51,0 % po prażeniu

Bezwonny proszek krystaliczny o barwie białej, słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie mniej niż 21,5 % po prażeniu

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

91. E 343(ii) FOSFORAN DIMAGNEZOWY

Nazwy synonimowe

Wodorofosforan magnezu Fosforan magnezu, dizasadowy Ortofosforan dimagnezu Drugorzędowy fosforan magnezu

Nr 2

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i fosforanu

B. Zawartość MgO Czystość

Fluorki

Arsen

Ołów

Kadm

Rtęć

92. E 350(i) JABŁCZAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i sodu

B. Tworzenie barwnika azowego C. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Zasadowość Kwas fumarowy Kwas maleinowy

Arsen

Monowodoromonofosforan dimagnezu

231-823-5

MgHPO; x nH,O (gdzie n = O - 3)

120,30 (bezwodny)

Zawartość nie mniejsza niż 96 % po prażeniu

Bezwonny proszek krystaliczny o barwie białej, słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 10 mg/kg (wyrażone jako fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Sól sodowa kwasu jabłkowego

DL-jabłczan disodowy Sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego

Półwodzian: C,H;Na»Os x '/aH+O Trójwodzian: C,H;Na;O; x 3H2O

Półwodzian: 187,5 Trójwodzian: 232,10

Zawartość nie mniejsza niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Proszek krystaliczny lub grudki o barwie białej

Dodatnie

Łatwo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 7,0 % (130 ?C, 4 godziny) w przypadku półwodzianu, lub 20,5 % -

23,5% (130 9C, 4 godziny) w przypadku triwodzianu Nie więcej niż 0,2 % jako Na;CO3;

Nie więcej niż 1,0%

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2

Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

93. E 350Qii) WODOROJABŁCZAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i sodu

B. Tworzenie barwnika azowego Czystość

Ubytek po suszeniu

Kwas maleinowy

Kwas fumarowy

Arsen

Ołów

Rtęć

94. E 351 JABŁCZAN POTASU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i potasu

B. Tworzenie barwnika azowego Czystość Zasadowość

Kwas fumarowy

Sól monosodowa kwasu DL-jabłkowego

DL-jabłczan monosodowy, 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy

156,07 Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Dodatnie

Nie więcej niż 2,0 % (110 ?C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Sól potasowa kwasu jabłkowego

DL-jabłczan dipotasowy Sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodiowego

C,H;K>O: 210,27 Zawartość nie mniejsza niż 59,5 %

Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny

Dodatnie | Nie więcej niż 0,2 % jako K;CO;

Nie więcej niż 1,0%

Nr 2

Kwas maleinowy Arsen Ołów

Rtęć

95. E 352(i1) JABŁCZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność jabłczanu, kwasu 1,2-dikarboksylowego i wapnia

B. Tworzenie barwnika azowego C. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu Zasadowość Kwas maleinowy Kwas fumarowy Fluorki Arsen Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Sól wapniowa kwasu jabłkowego

DL-jabłczan wapniowy a-Hydroksybursztynian wapniowy

Sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego CH sCaO;

172,14

Zawartość nie mniejsza niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Dodatnie

Słabo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 2 % (100 *C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,2 % jako CaCO;

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 30 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

96. E 352(ii) WODOROJABŁCZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Analiza Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu 1,2dikarboksylowego i wapnia

Sól monowapniowa kwasu DL-jabłkowego

DL-jabłczan monowapniowy, 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy

(C,H;O5;)»Ca Zawartość nie mniejsza niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały proszek

Nr 2 — 132 — Poz. 3

B. Tworzenie barwnika azowego Dodatnie Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 2 % (110 9C, 3 godziny) Kwas maleinowy i Nie więcej niż 0,05 % Kwas fumarowy Nie więcej niż 1,0 % Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

97. E 353 KWAS METAWINOWY

Nazwy synonimowe Kwas diwinowy Definicja Nazwa chemiczna Kwas metawinowy Wzór chemiczny C,Hs06 Analiza Nie mniej niż 99,5% Opis Białe lub żółtawe kryształy lub proszek. Dobrze rozpływający się o mdłym

zapachu karmelu Identyfikacja A. Dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu

B. Umieścić I mg do 10 mg próbkę tej substancji w probówce z 2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 kroplami sulfo-rezorcinolu jako odczynnika. Następnie ogrzewać do 150 ?C, pojawia się intensywne fiołetowe zabarwienie

Czystość Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg 98. E 354 WINIAN WAPNIA Nazwy synonimowe Winian L-wapniowy Definicja Nazwa chemiczna L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, diwodzian Wzór chemiczny C,H;CaO6 x 2H20 Masa cząsteczkowa 224,18 Analiza Nie mniej niż 98,0 % Opis Drobny krystaliczny proszek o barwie białej lub zbliżonej do białej Identyfikacja

A. Słabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalność odpowiednia 0,01 g/100 ml wody (20 ?C). Trudno rozpuszczalny w etanolu.

Nr 2

Słabo rozpuszczalny w eterze dietylowym. Rozpuszczalny w kwasach

B. Skręcalność właściwa [a]*"p

C. pH 5 % zawiesiny Czystość

Siarczany (jako H+SO;)

Arsen

Ołów

Rtęć

99. E 355 KWAS ADYPINOWY

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Rozpuszczalność Czystość Woda Popiół siarczanowy Arsen Ołów

Rtęć

100. E 356 ADYPINIAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

+7,0 do + 7,4 (0,1% w 1N roztworze HCI)

Pomiędzy 6,0 a 9,0

Nie więcej niż I g/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Kwas heksanodiowy, kwas 1,4-butanodikarboksylowy

204-673-3

CHv0O;

146,14

Zawartość nie mniejsza niż 99,6 %

Bezwonne kryształy lub proszek krystaliczny o barwie białej

151,5 - 154,0 ?C

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Łatwo rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Adypinian sodu

231-293-5

CGHsNa>O4

190,11

Zawiera nie mniej niż 99,0% (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Białe kryształy bez zapachu lub krystaliczny proszek

Nr 2

A. Zakres temperatur topnienia

B. Rozpuszczalność

C. Dodatni wynik próby na obecność sodu Czystość

Woda

Arsen

Ołów

Rtęć

101. E 357 ADYPINIAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Rozpuszczalność C. Dodatni wynik próby na obecność sodu Czystość Woda Arsen Ołów

Rtęć

102. E 363 KWAS BURSZTYNOWY

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Zakres temperatur topnienia

Od 151 ?C do 152 ?C (dla kwasu adypinowego)

Odpowiednio 50 g/100 ml wody ( 20 9C)

Nie więcej niż 3% (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Adypinian potasu

242-838-1 C,HsK>O0;

222,32

Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)

Białe kryształy bez zapachu lub krystaliczny proszek

Od 151 *C do 152 ?C (dla kwasu adypinowego)

Odpowiednio 60 g/100 ml wody ( 20 *C)

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Kwas butanodiowy

203-740-4

C.Hc604

118,09

Zawartość nie mniejsza niż 99,0 %

Bezwonne bezbarwne kryształy lub o barwie białej

Pomiędzy 185,0 *C a 190,0 ©

Nr 2 — 135 — Poz. 3

Czystość Pozostałość po prażeniu Nie więcej niż 0,025 % (800 ?C, 15 min) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

103. E 380 CYTRYNIAN TRIAMONOWY

Nazwy synonimowe Trizasadowy cytrynian amonu Definicja Nazwa chemiczna Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 222-349-5

Wzór chemiczny CHi7N307

Masa cząsteczkowa 243,22

Analiza Zawartość nie mniejsza niż 97,0 % Opis Kryształy lub proszek o barwie białej lub złamanej bieli Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność amonu i

cytrynianów

B. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie Czystość

Szczawiany Nie więcej niż 0,04 % (wyrażone jako kwas szczawiowy)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

104. E 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINOTETRAOCTOWEGO

Nazwy synonimowe EDTA wapniowo-disodowy Definicja Nazwa chemiczna N.N'-1,2-Etanodiylbis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)-

0,0,0',0']wapnian(2)-disodowy Sól wapniowo-disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego Sól wapniowo-disodowa kwasu (etylenodinitrilo)tetraoctowego

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 200-529-9 Wzór chemiczny C,H,rOsCaN>Na, x 2H>O Masa cząsteczkowa 410,31 Analiza Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek, lekko

higroskopijny

Nr 2 — 136 — Poz. 3

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i wapnia B. Działanie chelatujące w stosunku do jonów metali

C. pH I % roztworu pomiędzy 6,5 a 7,5

Czystość Zawartość wody 5-13 % (metoda Karla Fischera) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Nie więcej niż 10 mg/kg 105. E 400 KWAS ALGINOWY Definicja Glukuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu

D-mannurowego połączone w pozycji -(1-4) oraz jednostki kwasu L-glukuronowego przyłączone w pozycji a(l-4) pierścieni piranozy. Związek z grupy węglowodanów o charakterze hydrofilowego koloidu wyekstrahowany przy użyciu

ozcieńczonego ługu z naturalnych odmian różnych gatunków brązowych alg

norskich (Phaeophyceae)

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 32-680-1

Wzór chemiczny (CGHsOc)a

Masa cząsteczkowa 10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Analiza bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 %

wutlenku węgla (CO), co odpowiada nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (CGHsO6), (obliczonego na podstawie ciężaru ównoważnikowego równego 200)

Opis Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziarnistej, granulatu i proszku. Barwa biała do żółtawobrązowej, prawie bezwonny

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych, powoli rozpuszcza ię w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodowego i fosforanu(V) trisodu.

B. Próba strącania chlorkiem wapnia Do 0,5 % roztworu próbki w I M roztworze wodorotlenku sodowego dodać

„5 % roztworu chlorku sodowego w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie wasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, mączki chleba kwiętojańskiego, metylocelulozy i tragakanty

C. Próba strącania siarczanem amonu Do 0,5 % roztworu próbki w I M roztworze wodorotlenku sodowego dodać asyconego roztwory siarczanu amonowego w ilości równej połowie objętości róbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od lagaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, elatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi

D. Reakcja barwna 0,01 g próbki wytrząsać z 0,15 ml 0,1N wodorotlenku sodowego do jak najlepszego

ozpuszczenia i dodać I ml roztworu siarczanu żelaza(1II) w kwasie. W ciągu 5 minut powstaje wiśniowo-czerwone zabarwienie, które następnie przechodzi w intensywnie purpurowe

Czystość

pH 3 % zawiesiny Pomiędzy 2,0 a 3,5

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 4 godziny)

Nr 2

Popiół siarczanowy

Wodorotlenek sodowy (roztwór 1 M) Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

106. E 401 ALGINIAN SODU Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność sodu i kwasu

alginowego

Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 2 % w stosunku do nierozpuszczalnej, bezwodnej masy Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie

Nie więcej niż 500 kolonii w I! gramie

Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sól sodowa kwasu alginowego

(CH;NaO6),

10.000 - 600.000 (typowa średnia) Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,0 % alginianu sodu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

222) Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa od białej do żółtawej

Nie więcej niż 15% (105 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie

Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie

Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Nr 2

107. E 402 ALGINIAN POTASU Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność potasu i kwasu alginowego

Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

108. E 403 ALGINIAN AMONU

Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność amonu i kwasu alginowego

Czystość

Sól potasowa kwasu alginowego

(CGH:KOG),

10.000 - 600.000 (typowa średnia) Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

238) Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawej

Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie

Nie więcej niż 500-kolonii w 1 gramie

Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sól amonowa kwasu alginowego

(CGHnNOG).

10.000 - 600.000 (typowa średnia) Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

217) Ziarnisty lub włóknisty proszek, barwa biała do żółtawej

Nr 2

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

109. E 404 ALGINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność wapnia i kwasu

alginowego

Czystość Ubytek po suszeniu

Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 4 godziny) Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na suchą masę

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kołonii w I gramie Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Sól wapniowa alginianu

Sól wapniowa kwasu alginowego

(CH;CainOc)a

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego

219) Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawej

Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Nr 2

110. E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

Po hydrolizie dodatni wynik próby na obecność 1,2propanodiolu i kwasu alginowego

Czystość

Ubytek po suszeniu

Całkowita zawartość 1,2-propanodiolu Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Formaldehyd

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

111. E 406 AGAR

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu

Alginian hydroksypropylu Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego Alginian 1,2-propanodiolu

Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksyłowych w cząsteczce

(C»H:07), (zestryfikowany)

10.000 - 600.000 (typowa średnia)

Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % dwutlenku węgla (CO»)

Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawobrązowej

Nie więcej niż 20 % (105 ?C, 4 godziny) Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % Nie więcej niż 15 %

Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w 1 gramie Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

Geloza

Agar japoński

Karuk bengalski, cejloński, chiński lub japoński Layor Carang

Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem składającym się głównie z jednostek D-galaktozy. W mniej więcej co 10. jednostce galaktozy występującej w cząsteczce agaru, jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, do którego przyłączony jest wapń, magnez, potas lub sód. Agar ekstrahuje się z niektórych naturalnie występujących odmian alg morskich z rodzin Gelidiaceae i Sphaerococcaceae oraz z alg czerwonych należących do klasy Rhodophyceae

Nr 2 — 141 — Poz. 3

Substancji Chemicznych 232-658-1 Analiza Stężenie progowe żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 % Opis Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. Agar niezmielony

zwykle występuje w postaci wiązek składających się z cienkich, błoniastych, zlepionych taśm lub w formie pociętej, w postaci płatków, czy granulatu. Może być bezbarwny lub mieć lekkie zabarwienie żółtawopomarańczowe, żółtawoszare bądź jasnożółte. Wilgotny jest ciągliwy a suchy — łamliwy. Agar sproszkowany ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasnożółtą. W badaniu mikroskopowym po zawieszeniu w wodzie agar wykazuje budowę ziarnistą i w pewnym sensie włóknistą. Mogą być obecne nieliczne fragmenty igieł szkieletowych gąbek oraz nieliczne pancerzyki okrzemek. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty niż w wodzie, ma bardziej lub mniej strukturę ziarnistą, prążkowaną, graniastą, a niekiedy zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzować przez dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrzącej wodzie Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 22 % (105 ?C, 5 godzin)

Zawartość popiołu Nie więcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę, po prażeniu w

temperaturze 550 *C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie (nierozpuszczalny w | Nie więcej niż 0,5% w przeliczeniu na bezwodną substancję, po prażeniu w ok. 3N kwasie solnym) temperaturze 550 ?C

Substancje nierozpuszczalne Nie więcej niż 1,0 % (w gorącej wodzie)

Skrobia Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki I w 10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie

Żelatyna i inne białka Ok. 1 g agaru rozpuścić w 100 ml wrzącej wody i pozostawić do ostygnięcia do temperatury około 50 ?C. Do 5 ml tego roztworu dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu/ 100 ml wrzącej wody). W ciągu 10 minut nie powstaje zmętnienie

Absorbcja wody $ g agaru umieścić w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml, napełnić do kreski wodą, zamieszać i pozostawić na 24 godziny w temperaturze 25 ?C. Zawartość cylindra przesączyć przez zwilżoną watę szklaną do drugiego cylindra miarowego o tej samej pojemności. Otrzymuje się nie więcej niż 75 ml wody

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż $ mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 112. E 407 KARAGEN Nazwy synonimowe produk handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak:

— geloza mchu irlandzkiego

— eucheuman (z gat. Eucheuma spp.)

— irydofykan (z gat. /ridaea spp.)

— hypnean (z gat. Hypnea spp.)

— furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata) — karagen (z gat. Chondrus i Gigartina spp.)

Definicja Karagen otrzymuje się na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie występujących odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone). Nie nałeży stosować innego organicznego środka strącającego poza metanolem, etanolem i 2-propanolem. Karagen składa się głównie z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych estrów siarczanowych

Nr 2 — 142 — Poz. 3

polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Karagen nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie. Formaldehyd może występować jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nie przekraczających maksymalnego poziomu

$ mg/kg

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-524-2

Opis Gruboziarnisty do miałkiego proszek, barwa żółtawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu

Identyfikacja

Dodatni wynik próby na obecność galaktozy,

anhydrogalaktozy i siarczanów

Czystość

Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub łącznie

Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 *C Nie mniej niż 5 mPa.s

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 12 % (105 ?C, 4 godziny)

Siarczany Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO.)

Popiół Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 ?C

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż I % w przeliczeniu na suchą masę (popiół nierozpuszczalny w 10% kwasie solnym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w I % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie Nie więcej niż 5 %

cząsteczkowej poniżej 50 kDa)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż | mg/kg

Kadm Nie więcej niż 2 mg/kg

Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie E. coli Nieobecne w 5 g

Salmonella spp. Nieobecne w 10 g

113. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU

Nazwy synonimowe PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu „przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma ") Definicja Przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma otrzymuje się przez

obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie występujących odmian alg morskich ze szczepu Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt można uzyskać przez przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera głównie sole potasowe estrów siarczanowych

Nr 2

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy, anhydrogalaktozy i siarczanów

B. Rozpuszczalność

Czystość

Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 *C Ubytek po suszeniu

Siarczany

Popiół

Popiół nierozpuszczalny w kwasie

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie

cząsteczkowej poniżej 50 kDa) Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Salmonella spp.

polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3,6-anhydrogalaktozę. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów występują w mniejszych ilościach. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15 %. Karagen obecny w przetworzonych wodorostach morskich nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie. Formaldehyd może występować jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nie przekraczających maksymalnego poziomu 5

mg/kg

Gruboziarnisty do miałkiego proszek, barwa jasnobrązowa do żółtawej, praktycznie bez zapachu

W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,1 % pojedynczo lub łącznie Nie mniej niż $ mPa.s Nie więcej niż 12 % (105 ?C, 4 godziny)

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO;)

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 ?C

Nie więcej niż I % w przeliczeniu na suchą masę (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Nie więcej niż 5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g

114. E 410 MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Guma z ziaren szarańczyna strąkowego Guma Algaroba

Mączkę chleba świętojańskiego otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących odmian drzewa, szarańczyna strąkowego, Cerationia siliqua (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi. Chemicznie związki te można określić jako galaktomannany

50.000 - 3.000.000

Nr 2 — 144 — Poz. 3

Numer Wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-541 -5 Analiza Zawartość galaktomannanu nie mniejsza niż 75% Opis Proszek barwy białej lub biało-żółtej, prawie bez zapachu Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy i mannozy B. Badanie mikroskopowe Niewielką część zmielonej próbki umieścić na szkiełku w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu oraz I % jodku potasu i zbadać pod mikroskopem. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rozciągnięte komórki w kształcie rurek, oddzielone lub tworzące niewielkie szczeliny. Ich brązowa zawartość jest znacznie mniej regularnie ukształtowana niż w przypadku gumy guar. Guma guar składa się ze ściśle przylegających do siebie grup komórek o kształcie od kulistego do przypominającego gruszkę. Ich zawartość ma zabarwienie żółte do brązowego C. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w gorącej wodzie, nierozpuszczalna w etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15 % (105 *C, 5 godzin) Popiół Nie więcej niż 1,2 %, oznaczenie w temperaturze 800 *C Białko (N x 6,25) Nie więcej niż 7 % Substancje nierozpuszczalne Nie więcej niż 4 % w kwasie Skrobia Niewykrywalna następującą metodą: do roztworu próbki I w 10 dodać kilka kropel roztworu jodu Nie powstaje niebieskie zabarwienie Arsen i Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Zawartość etanolu i 2-propanolu Nie więcej niż I % pojedynczo lub w mieszaninie 115. E 412 GUMA GUAR Nazwy synonimowe Guma cyamopsis Mączka guar Definicja Gumę guar otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących

odmian drzewa guar, Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi. Chemicznie związki te można określić jako galaktomannany. Guma może być częściowo hydrolizowana przez obróbkę termiczną, łagodną obróbkę kwasową lub oksydację alkaliczną w celu dostosowania jej lepkości

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-536-0

Masa cząsteczkowa Składa się głównie z hydrokoloidalnych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej (50.000 - 8.000.000)

Analiza Zawartość galaktomannanu nie mniejsza niż 75 %

Opis Proszek barwy białej do żółtawobiałej, prawie bez zapachu

Nr 2

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy i

mannozy B. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Białka (N x 6,25)

Skrobia

Organiczne nadtlenki Furfural

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

116. E 413 TRAGAKANTA

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ujemny wynik próby na gumę karaya

Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity

Rozpuszczalna w zimnej wodzie

Nie więcej niż 15 % (105 *C, 5 godzin)

Nie więcej niż 5,5 %, oznaczenie w temperaturze 800 *C Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 10 %

Niewykrywalna następującą metodą: do roztworu próbki o stężeniu I w 10 dodać kilka kropel roztworu jodu (nie powstaje niebieskie zabarwienie)

Nie więcej niż 0,7 meq aktywnego tlenu na kg próbki Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg”

Guma tragakantowa Tragant

Tragakanta jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Astragalus gummifer Labillardiere i innych azjatyckich gatunków Astragalus (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy (galaktoarabany i wielocukry kwaśne), które po hydrolizie dają kwas galakturonowy, galaktozę, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą również występować niewielkie ilości ramnozy i glukozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi lub celulozy)

Około 800.000

232-252-5

Tragakanta w postaci niezmielonej występuje w formie spłaszczonych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo w postaci spiralnie skręconych odłamków o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barwę białą do jasnożółtej, ale niektóre okruchy mogą mieć czerwony odcień. Poszczególne kawałki są zrogowaciałą teksturą z krótkimi pęknięciami. Tragakanta jest bezwonna a roztwory mają mdły, śluzowaty smak. Sproszkowana tragakanta ma barwę białą do jasnożóltej lub różowawobrązową (jasny beż)

1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładki, sztywny, opalizujący kleik; Nie rozpuszcza się w etanolu i nie pęcznieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu

I g próbki ogrzewać do wrzenia w 20 ml wody aż utworzy się kleista zawiesina. Dodać 5 ml kwasu solnego i ponownie utrzymywać mieszaninę w stanie wrzenia przez 5 minut. Nie powstaje trwałe różowe lub czerwone zabarwienie

Nie więcej niż 16 % (105 *C, 5 godzin)

Nie więcej niż 4 %

Nr 2

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Salmonella spp.

E. coli

117. E 414 GUMA ARABSKA

Nazwy synonimowe

Definicja

Masa cząsteczkowa

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół całkowity Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Skrobia i dekstryny

Tanina

Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 0,5 % Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 20 mg/kg Nieobecne w 10 g

Nieobecne w 5 g

Guma akacjowa

Guma arabska jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnie występujących odmian Acacia senegal (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych gatunków Acacia (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie wielkocząsteczkowe polisacharydy oraz ich sole wapniowe, magnezowe i potasowe, które po hydrolizie dają arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy

Około 350.000

232-519-5

Guma arabska w postaci niezmielonej występuje w formie białych lub jasnożółtych sferoidalnych kropel o zróżnicowanej wielkości lub w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciemniejszymi odłamkami.

Jest również dostępna w postaci białych lub jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową

1 g substancji rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc roztwór, który łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje odczyn kwaśny, nie rozpuszcza się w etanolu

Nie więcej niż 17 % (105 9C, 5 godzin) dla produktu w postaci ziaren i nie więcej niż 10% (105 ?C, 4 godziny) w przypadku produktu suszonego metodą rozpyłową

Nie więcej niż 4 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż I %

Roztwór gumy arabskiej sporządzony w stosunku 1 w 50 ogrzać do wrzenia i ostudzić. Do 5 ml tego roztworu dodać I kroplę roztworu jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie

Do 10 ml roztworu gumy arabskiej sporządzonego w stosunku 1 w 50 dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelaza(111) (9 g FeCl;x6H,O uzupełnić wodą do 100 ml). Nie powstaje czarne zabarwienie ani nie wytrąca się czarny osad

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nr 2 — 147 — Poz. 3

Produkty hydrolizy Nie stwierdza się obecności mannozy, ksylozy i kwasu galakturonowego (oznaczanych metodą chromatograficzną)

Salmonella spp. Nieobecne w 10 g

E. coli Nieobecne w 5 g

118. E 415 GUMA KSANTANOWA

Definicja Guma ksantanowa jest zbudowana z wielkocząsteczkowych polisacharydów, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanów przy zastosowaniu naturalnych szczepów bakterii Xanthomonas campestris, oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące jednostki heksozy: D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas Dglukuronowy i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory mają odczyn obojętny

Masa cząsteczkowa Około 1.000.000 Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 234-394-2 Analiza Daje, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO». co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej Opis Proszek barwy kremowej Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15 % (105 9C, 2'/ godziny) Popiół całkowity Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na suchą masę po suszeniu w temperaturze 105 ?C przez cztery godziny i oznaczeniu w temperaturze 650 ?*C Kwas pirogronowy Nie mniej niż 1,5 % Azot Nie więcej niż 1,5 % Etanol i propan-2-ol Nie więcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie E. coli Nieobecne w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g Xanthomonas camypestris Żywe komórki nieobecne w I g 119. E 416 GUMA KARAYA Nazwy synonimowe Katilo Kadaya Guma sterculia Sterculia Karaya Kullo Kuterra Definicja Guma karaya jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Sterculia urens Roxburg i innych gatunków Sierculia (z rodziny Sterculiaceae) lub z Cochlospermum gossypium A.P. De Candolle bądź z innych gatunków rodzaju Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Produkt składa się głównie z wielkocząsteczkowych acetylowanych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz w mniejszych ilościach, kwas glukuronowy

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Pęcznienie w roztworze etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Popiół całkowity Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Lotne kwasy Skrobia Arsen Ołów Rtęć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Salmonella spp.

E. coli

120. E417 GUMA TARA

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Tworzenie żelu

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

232-539-4

Guma karaya występuje w postaci kropli o zróżnicowanej wielkości oraz w formie nieregularnych okruchów mających charakterystyczną budowę częściowo krystaliczną. Barwa jasnożółta do różowobrązowej, produkt półprzezroczysty,

zrogowaciały. W formie sproszkowanej barwa jasnoszara do różowobrązowej. Guma posiada wyraźną woń kwasu octowego

Nierozpuszczalna w etanolu

Guma karaya, w odróżnieniu od innych gum, pęcznieje w 60 % roztworze etanolu

Nie więcej niż 20 % (105 ?C, 5 godzin) Nie więcej niż 8 %

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 3 %

Nie mniej niż 10% (w przeliczeniu na kwas octowy) Niewykrywalna

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nieobecne w 10 g

Nieobecne w 5 g

Gumę tara otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnych odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminoseae). Składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej tworzących przede wszystkim galaktomannany. Główny składnik jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)-B-D-mannopiranozy z przyłączonymi poprzez wiązania (1-6) jednostkami a-D-galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawartości mannozy do galaktozy wynosi 3:1

(w mączce chleba świętojańskiego ten stosunek wynosi 4:1, a w gumie guar 2:1)

254-409-6

Proszek, barwa biała lub jasnożółta, bez zapachu

Rozpuszczalna w wodzie, nierozpuszczalna w etanolu

Do wodnego roztwory próbki dodać niewielką ilość boranu sodowego. Powstaje żel

Nie więcej niż 15 % Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż 2 %

Nr 2 — 149 — Poz. 3

Białka Nie więcej niż 3,5 % (współczynnik przeliczania N x 5,7) Skrobia Niewykrywalna Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg 121. E 418 GUMA GELLAN Definicja Guma gellań jest zbudowana z wielkocząsteczkowych polisacharydów,

wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przez czystą kulturę bakterii z naturalnego szczepu Pseudomonas elodea, następnie oczyszczana przez wytrącanie alkoholem izopropylowym, suszona i mielona. Cząsteczka polisacharydu składa się głównie z powtarzających się jednostek tetrasacharydu zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl) jak estry połączone wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniony i stanowi mieszaninę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 275-117-5 Masa cząsteczkowa Około 500.000 Analiza Wydziela, w przeliczeniu na suchą masę, nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO» Opis Białawy proszek Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie z utworzeniem lepkiego roztworu. Nierozpuszczalna w etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15 % (105 9C, 2'/ godziny) Azot Nie więcej niż 3 % 2-propanol Nie więcej niż 750 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 10.000 kolonii w ł gramie Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 400 kolonii w I gramie E. coli Nieobecne w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g 122. E 420G) SORBITOL

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone są w części I niniejszego załącznika.

Nr 2

123. E 420(ii) SYROP SORBITOLOWY

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone

są w części I niniejszego załącznika.

124. E 421 MANNITOL

Kryteria czystości dla tej substancji, w przypadku innego jej stosowania niż jako substancja słodząca, określone

są w części I niniejszego załącznika.

125. E 422 GLICEROL

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwy chemiczne

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Powstawanie akroleiny podczas ogrzewania

B. Ciężar właściwy (25/25 *C)

C. Współczynnik załamania światła [n] D* Czystość

Woda

Popiół siarczanowy

Butanotriole

Zawartość akroleiny, glukozy i związków amonowych

Kwasy tłuszczowe i estry Zawartość związków chlorowanych Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Gliceryna

1,2,3-propanotriol Glicerol Trihydroksypropan 200-289-5

CzHsO;

92,10

Zawiera nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę

Ciecz o konsystencji syropu, przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna, o lekkim

charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani niemiły

Kilka kropli próbki ogrzewać w probówce z około 0,5 g wodorosiarczanu(VI)

potasu. Powstają pary akroleiny o charakterystycznej gryzącej woni Nie mniej niż 1,257

Pomiędzy 1,471 i 1,474

Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)

Nie więcej niż 0,01 % po oznaczeniu w temperaturze 800 + 259C

Nie więcej niż 0,2 %

Mieszaninę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu (1 w 10) ogrzewać w temperaturze 60 *C przez pięć minut. Roztwór nie zmienia zabarwienia na żółte ani nie wydziela się woń amoniaku

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas masłowy

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2 — 151 — Poz. 3

126. E 425(1) GUMA KONJAC

Definicja Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac poprzez ekstrakcję wodą. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy Konjac jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6: 1,0, połączone wiązaniami P(1-4) glikozydowymi. Krótsze części łańcuchów są przywiązane wiązaniami B(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe występują wyrywkowo (niesymetrycznie) w stosunku 1 grupa na 9 do 19 jednostek cukru

Masa cząsteczkowa Główny składnik - głukomannan posiada przeciętną masę cząsteczkową od 200.000 do 2.000.000 Analiza Nie mniej niż 75 % węglowodanów Opis Proszek o barwie białej do kremowej do jasnobrązowej Identyfikacja A. Rozpuszczalność Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 4,0 a 7,0

B. Tworzenie żelu Do I-procentowego roztworu próbki w probówce dodać 5 ml 4-procentowego roztworu boranu sodu i energicznie mieszać. Tworzy się żel

C. Tworzenie trwałego żelu w wysokiej temperaturze Przygotować 2-procentowy roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g roztworu 2-procentowego, następnie dodać I ml 10-procentowego roztworu węglanu potasu do pełnego uwodnienia próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzewać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 ?C i utrzymywać tak przez 2 godz. bez poruszania. W takich warunkach tworzy się ciepłostabilny żel

D. Lepkość ( I % roztworu) Nie mniej niż 3 kgm”'s'" w temp. 25 9C Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 12 % (105 *C, 5 godzin)

Skrobia Nie więcej niż 3 %

Białko Nie więcej niż 3 % (N x 5,7)

Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce

Substancja rozpuszczalna w eterze Nie więcej niż 0,1 %

Popiół całkowity Nie więcej niż 5,0 % (800 ?C, od 3 do 4 godzin) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg

Salmonella spp. Nieobecne w 12,5 g

E. coli Nieobecne w 5 g

127. E 425(ii) GLUKOMANNAN KONJAC

Definicja Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac przez przemywanie wodą zawierającą etanol. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem pochodzącym z bulwy rośliny (byliny) Amorphopkallus konjac. Głównym składnikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6: 1,0, połączone wiązaniami B(1-4) glikozydowymi z odgałęzieniem przy mniej więcej każdej 50. lub 60. jednostce. Acetylowana jest prawie każda 19. pozostałość cukrowa

Masa cząsteczkowa 500.000 do 2.000.000

Nr 2 — 152 — Poz. 3

Analiza Całkowita zawartość błonnika pokarmowego: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę

Opis Proszek o barwie białej do nieznacznie brązowawej, o drobnych cząstkach, sypki i bez zapachu

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 5,0 a 7,0. Rozpuszczalność wzrasta przy ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu

B. Tworzenie trwałego żelu w wysokiej temperaturze Przygotować 2-procentowy roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stałe poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g roztworu 2-procentowego, następnie dodać I ml 10-procentowego roztworu węglanu potasu do pełnego uwodnienia próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzewać mieszaninę w łażni wodnej o temp. 85 ?C i utrzymywać tak przez 2 godz. bez poruszania. W takich warunkach tworzy się ciepłostabilny żel

C. Lepkość (1 % roztworu) Nie mniej niż 20 kgm''s'' w temp. 25 9C Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 8 % (105 ?C, 3 godziny)

Skrobia Nie więcej niż I %

Białko Nie więcej niż 1,5 % (Nx 5,7)

Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce

Substancja rozpuszczalna w eterze Nie więcej niż 0,5 %

Siarczany (jako SO») Nie więcej niż 4 mg/kg

Chlorek Nie więcej niż 0,02 %

Rozpuszczalność w 50 % roztworze alkoholu Nie więcej niż 2,0 % substancji

Popiół całkowity Nie więcej niż 2,0 % (800 ?C, od 3 do 4 godzin) Ołów Nie więcej niż I mg/kg

Salmonella spp. Nieobecne w 12,5 g

E. coli Nieobecne w 5 g

128. E 426 HEMICELULOZA SOJOWA

Nazwy synonimowe

Definicja Hemiceluloza sojowa jest oczyszczonym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z naturalnych włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą

Nazwy chemiczne Rozpuszczalne w wodzie polisacharydy sojowe Rozpuszczalne w wodzie włókna sojowe

Analiza Nie mniej niż 74 % węglowodanów Opis Sypki proszek o barwie białej, suszony natryskowo Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu pH 1 % roztworu 5,5 + 1,5 B. Lepkość 10 % roztworu Nie więcej niż 200 mPa.s Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 7 % (105 ?C, 4 godziny)

Nr 2

Białko

Popiół całkowity

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie

E. coli

Nie więcej niż 14 %

Nie więcej niż 9,5 % (600 ?C, 4 godziny) Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 3.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 100 kolonii w I gramie

Nieobecne w 10 g

129. E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU-40

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Stearynian polioksylu-40 Monostearynian polioksyetylenu-40

Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, handlowego kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenu (o średniej długości łańcucha polimeru około 40 jednostek tlenku etylenu) z wolnym poliolem

Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Kremowe płatki lub substancja o charakterze wosku, w temperaturze 25 ?C stała, zapach słaby

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym

39-44 9C

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż I

Nie mniejsza niż 25 i nie większa niż 35 Nie mniejsza niż 27 i nie większa niż 40 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

130. E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 20)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Polisorbat 20 Monolaurynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i mono- oraz dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem laurynowym

Zawiera nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 *C oleista ciecz, barwa cytrynowa do bursztynowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 40 i nie większa niż 50 Nie mniejsza niż 96 i nie większa niż 108 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

131. E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 80)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Polisorbat 80 Monooleinian polioksyetyleno(80)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem oleinowym

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenosorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 ?C oleista ciecz, barwa cytrynowa do bursztynowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym

Nr 2 — 155 — Poz. 3

B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Czystość Woda Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Liczba kwasowa Nie większa niż 2 Liczba zmydłania Nie mniejsza niż 45 i nie większa niż 55 Liczba hydroksylowa Nie mniejsza niż 65 i nie większa niż 80 1,4-dioksan Nie więcej niż $ mg/kg Tlenek etylenu Nie więcej niż 0,2 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż $ mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż | mg/kg

132. E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 40) Nazwy synonimowe Polisorbat 40 Monopalmitynian polioksyetyleno(20)sorbitolu Definicja Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem palmitynowym Analiza Zawiera nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monopalmitynianu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę Opis W temperaturze 25 ?C oleista ciecz lub półżel, barwa cytrynowa do pomarańczowej, zapach słaby, charakterystyczny Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego Czystość Woda Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Liczba kwasowa Nie większa niż 2 Liczba zmydlania Nie mniejsza niż 41 i nie większa niż 52 Liczba hydroksylowa Nie mniejsza niż 90 i nie większa niż 107 1,4-dioksan Nie więcej niż $ mg/kg Tlenek etylenu Nie więcej niż 0,2 mg/kg Glikole etylenowe (mono- i di-) Nie więcej niż 0,25 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż $ mg/kg

Nr 2

Rtęć

Kadm

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

133. E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU

(POLISORBAT 60)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Polisorbat 60 Monostearynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym

Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monostearynianu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 ?C oleista ciecz lub półżel, barwa cytrynowa do pomarańczowej, zapach słaby, charakterystyczny

Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i w olejach roślinnych

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 45 i nie większa niż 55 Nie mniejsza niż 81 i nie większa niż 96 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

134. E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYTYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 65)

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Polisorbat 65 Tristearynian polioksyetyleno(20)sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym, skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku: około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników

Zawiera nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96 % tristearynianiu polioksyetyleno(20)sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę

W temperaturze 25 ?C substancja stała o konsystencji wosku, barwa beżowa, zapach słaby, charakterystyczny

Nr 2

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Liczba kwasowa Liczba zmydlania Liczba hydroksylowa 1,4-dioksan Tlenek etylenu Glikole etylenowe (mono- i di-) Arsen Ołów Rtęć

Kadm

135. E 440 (|) PEKTYNA

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po suszeniu Popiól nierozpuszczalny w kwasie Dwutlenek siarki Zawartość azotu

Wolny metanol, etanol i 2-propanol

Arsen Ołów

Rtęć

Z wodą tworzy zawiesiny, rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu

29-33 9C

Charakterystyczne dla niepełnego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego

Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera) Nie większa niż 2

Nie mniejsza niż 88 i nie większa niż 98 Nie mniejsza niż 40 i nie większa niż 60 Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż 0,2 mg/kg

Nie więcej niż 0,25 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Pektyna składa się głównie z niepełnych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną naturalnych odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Nie może być stosowany żaden inny środek strąceniowy poza metanolem, etanolem i 2-propanolem

232-553-0

Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na substancję wolną od popiołu i na suchą masę

Proszek, barwa jasnożółta, jasnoszara lub jasnobrązowa

Rozpuszczalna w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu

Nie więcej niż 12 % (105 *C, 2 godziny)

Nie więcej niż | % (nierozpuszczalny w ok. 3N kwasie solnym) Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem

Nie więcej niż 1,0 % pojedynczo lub w mieszaninie, w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2 — 158 — Poz. 3

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg

136. E 440 (ii) PEKTYNA AMIDOWANA

Definicja Pektyna amidowana składa się głównie z niepełnych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną jadalnego materiału roślinnego z odpowiednich naturalnych odmian, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek i reakcję z amoniakiem w środowisku alkalicznym. Nie może być stosowany żaden inny środek strąceniowy poza metanolem, etanolem i 2propanolem

Analiza Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na substancję wolną od popiołu i na suchą masę

Opis Proszek, barwa biała, jasnożółta, jasnoszara lub jasnobrązowa Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w wodzie, tworzy koloidalny, opalizujący roztwór. Nierozpuszczalna w etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 12 % (105 ?C, 2 godziny) Popiół nierozpuszczalny w kwasie Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalnego w ok. 3N kwasie solnym) Stopień amidacji Nie więcej niż 25 % wszystkich grup karboksylowych Pozostałość dwutlenku siarki Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę Zawartość azotu Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem Wolny metanol, etanol i 2-propanol Nie więcej niż 1,0 % pojedynczo lub w mieszaninie, w przeliczeniu na substancję wolną od związków lotnych Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg

137. E 442 FOSFATYDY AMONU

Nazwy synonimowe Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych fosforylowanych glicerydów

Definicja Mieszanina związków amonowych kwasów fosfatydowych wyodrębniona z jadalnych tłuszczów i olejów (zwykle z częściowo utwardzonego oleju rzepakowego). Do atomu fosforu może być przyłączona jedna, dwie lub trzy części glicerydowe. Ponadto dwie cząsteczki estru fosforowego mogą być połączone ze sobą i występować jako fosfatydylo-fosfatydy

Analiza Zawartość fosforu nie mniejsza niż 3 % i nie większa niż 3,4 % w procentach wagowych; zawartość amoniaku nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5% (w przeliczeniu na azot)

Opis Substancja półstała, oleista Identyfikacja A. Rozpuszczalność Rozpuszczalna w tłuszczach. Nierozpuszczalna w wodzie. Częściowo

rozpuszczalna w etanolu i w acetonie

Nr 2

B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu,

kwasów tłuszczowych i fosforanów

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w eterze naftowym

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 2,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż $ mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

138. E 444 OCTAN IZOMAŚLANU SACHAROZY

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Współczynnik załamania światła C. Ciężar właściwy Czystość Triacetyna Liczba kwasowa Liczba zmydlania Arsen Rtęć Kadm Ołów

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

SAIB

Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów powstających w wyniku reakcji estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikami kwasu octowego i izomasłowego, i otrzymaną po destylacji mieszaniny reakcyjnej. Produkt zawiera wszystkie możliwe warianty estrów, w których stosunek molowy octanu do izomaślanu jest bliski 2:6

204-771-6

Dioctan heksaizomaślanu sacharozy

CwHaOi9

Zawiera nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % Cv„HeaO1o

Przezroczysta ciecz wolna od osadu, barwa jasno-słomkowa, słodki zapach

Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych

[n]"p: 1,4492 — 1,4504

[d]?p: 1,141 — 1,151

Nie więcej niż 0,1 %

Nie większa niż 0,2

Nie mniejsza niż 524 i nie większa niż 540 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2 — 160 — Poz. 3

139. E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY ROŚLINNEJ

Nazwy synonimowe | żywica estrowa

Definicja Złożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicznych kalafonii ekstrakcyjnej. Kalafonię otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której przeprowadza się proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w układzie ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza się substancje otrzymane z kalafonii destylacyjnej i będące wydzieliną z pni żyjących sosen, a także substancje pochodzące z kalafonii oleju talowego i produkty uboczne powstałe przy produkcji pulpy na papier pakowy. Produkt finalny zawiera około 90 % kwasów żywicznych i 10 % substancji o charakterze obojętnym (związki o budowie niekwasowej)

Frakcja kwasów żywicznych stanowi złożoną mieszaninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych o empirycznym wzorze cząsteczki Cw»Hzo00», głównie kwasu abietynowego. Substancję oczyszcza się przez odpędzanie z parą wodną lub przez przeciwprądową destylację z parą wodną

Opis Substancja stała, twarda, barwa jasnobursztynowa Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalna w wodzie. Rozpuszczalna w acetonie B. Widmo absorpcji w podczerwieni Charakterystyczne dla związku Czystość Ciężar właściwy roztworu [d]">s nie mniej niż 0,935 przy oznaczeniu w 50 % roztworze d-limonenu

(dipentenu) (97%, temperatura wrzenia 175,5-176 *C, [d]*: 0,84)

Temperatura mięknienia metodą pierścienia i kuli Pomiędzy 82 *C 190 ?C

Liczba kwasowa Nie mniejsza niż 3 i nie większa niż 9

Liczba hydroksylowa Nie mniejsza niż 15 i nie większa niż 45

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 2 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż | mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

Próba na nieobecność kalafonii z oleju talowego Podczas ogrzewania związków organicznych zawierających siarkę w obecności

(próba na siarkę) mrówczanu sodu przekształcona w siarkowodór siarka może być łatwo wykryta za pomocą papierka nasyconego octanem ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej

140. E 450 6) DIFOSFORAN DISODOWY

Nazwy synonimowe Difosforan diwodoro-disodowy Pirofosforan diwodoro-disodowy Kwaśny pirofosforan sodu Pirofosforan disodowy Definicja

Nazwa chemiczna Diwodorodifosforan disodu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-835-0 Wzór chemiczny Na,H>P+O; Masa cząsteczkowa 221,94

Analiza Zawiera nie mniej niż 95 % difosforanu disodu.

Nr 2

Zawartość P;Os Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 %

Biały proszek lub granulat

Rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 3,7 a 5,0

Nie więcej niż 0,5 % (105 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

141. E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY

'Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Zawartość PO Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów B. Rozpuszczalny w wodzie C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Kwaśny pirofosforan trójsodowy Monowodorodifosforan trisodu

238-735-6

Monowodzian: Na;HP+O; x H;O Bezwodny: Na;HP>O7

Monowodzian: 261,95 Bezwodny: 243,93

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 %

Biały proszek lub granulat, występuje w postaci bezwodnej lub jako monohydrat

Pomiędzy 6,7 a 7,5

Nie więcej niż 4,5 % dla związku bezwodnego Nie więcej niż 11,5 % dla monowodzianu

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nr 2

Rtęć

Nie więcej niż I mg/kg

142. E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Zawartość P;O5

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

B. Rozpuszczalność C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie

Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Pirofosforan czterosodowy Pirofosforan sodu

Difosforan tetrasodu

231-767-1

Bezwodny: Na;P,O7 Dekawodzian: Na;P>O; x 10H„O

Bezwodny: 265,94 Dekawodzian: 446,09

Zawiera nie mniej niż 95 % Na,;P»O;, w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 %

Bezbarwne lub białe kryształy bądź biały krystaliczny proszek lub granulat. W suchym otoczeniu dekawodzian pokrywa się krystalicznym nalotem

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 9,8 a 10,8

Nie więcej niż 0,5 % dla soli bezwodnej, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % w przypadku dekawodzianu, w obu przypadkach oznaczenie po suszeniu w temperaturze 105 ?C przez 4 godziny, a następnie prażeniu w temperaturze 550 *C przez 30 minut

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

143. E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Pirofosforan potasu Pirofosforan tetrapotasowy

Difosforan tetrapotasu

230-785-7 K,P;O7 330,34 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Nr 2 — 163 — Poz. 3

Zawartość P»Os Nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Bezbarwne kryształy lub biały bardzo higroskopijny proszek Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność potasu i

fosforanów

B. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

C. pH I % roztworu Pomiędzy 10,0 a 10,8 Czystość

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 2 % po suszeniu w temperaturze 105 ?C przez 4 godziny, a

następnie prażeniu w temperaturze 550 *C przez 30 minut

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,2 %

Fluorki Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

144. E 450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY

Nazwy synonimowe Pirofosforan wapniowy Definicja Nazwa chemiczna Difosforan diwapnia

Pirofosforan diwapnia

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-221-5 Wzór chemiczny Ca»P;07 Masa cząsteczkowa 254,12 Analiza Zawiera nie mniej niż 96 % Zawartość P>O5 Nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 % Opis Drobny, biały proszek bez zapachu Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i fosforanów B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach: solnym i azotowym C. pH 10 % zawiesiny w wodzie Pomiędzy 5,5 a 7,0 Czystość Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 1,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 ?C przez 30 minut Fluorki Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Nr 2

Rtęć

Nie więcej niż I mg/kg

145. E 450 (vii) DIWODORO-DIFOSFORAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P>Os Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i fosforanów

Czystość Substancje nierozpuszczalne w kwasie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

Kwaśny pirofosforan wapnia Pirofosforan diwodorowapniowy

Diwodorodifosforan wapnia

238-933-2

CaH;PO;

215,97

Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 64 %

Białe kryształy lub proszek

Nie więcej niż 0,4 %

Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

146. E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Zawartość P»Os

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

Trójpolifosforan pięciosodowy Trójpolifosforan sodowy

Trifosforan pentasodu

231-838-7 Na;OP3 x nHzO (n=0 lub 6) 367,86

Zawiera nie mniej niż 85,0 % (w przypadku formy bezwodnej) lub 65,0 % (w przypadku heksawodzianu)

Nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (w przypadku formy bezwodnej) lub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (w przypadku heksawodzianu)

Białe, nieco higroskopijne granulki lub proszek

Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nr 2

C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Wyższe polifosforany

Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Pomiędzy 9,1 a 10,2

Bezwodny: nie więcej niż 0,7 % (105 *C, 1 godzina)

Heksawodzian: Nie więcej niż 23,5 % (60 ?C, I godzina i następnie w temperaturze 105 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

147. E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Zawartość P>O:s Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i

fosforanów C. pH I % roztworu Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

Trójpolifosforan pięciopotasowy Trójfosforan potasu Trójpolifosforan potasowy

Trifosforan pentapotasu

Tripolifosforan pentapotasu

237-574-9

KsOwP:;

448,42

Zawiera nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 %

Biały, higroskopijny proszek lub granulki

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 9,2 a 10,5

Nie więcej niż 0,4 % (105 ?C, 4 godziny i następnie prażenie w temperaturze 550 ?C przez 30 minut)

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

148. E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU

1.

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Zawartość P+O5

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów C. pH 1 % roztworu Czystość Ubytek po prażeniu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

Heksametafosforan sodowy

Tetrapolifosforan sodowy

Sól Grahama

Polifosforany sodu, szklisty

Polimetafosforan sodowy

Metafosforan sodowy

Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się przez stapianie i następnie chłodzenie ortofosforanów sodu. Związki te stanowią grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu, (NaPO3;), gdzie x >2, zakończonych grupami Na;PO;4. Substancje te zwykle identyfikuje się na podstawie stosunku Na;O/P;O5 lub zawartości P;O;. Stosunek Na;O/P>O; waha się od 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = około 4; do około 1,1 dla soli Grahama, często nazywanej heksametafosforanem sodu, gdzie x = 13 do 18; oraz wynosi około 1,0 w przypadku polifosforanów sodu o większych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20 do 100 lub więcej. Wartość pH roztworów tych soli waha się od 3,0 do 9,0

Polifosforan sodu

272-808-3

Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

H+ yPnOgne 1, gdzie „n” jest nie mniejsze od 2

(102),

Nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Bezbarwne lub białe, przezroczyste płatki, granulki lub proszki

Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Pomiędzy 3,0 a 9,0

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

2. NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN

Nazwy synonimowe

Definicja

Nierozpuszczalny metafosforan sodowy Sól Maddrella Nierozpuszczalny polifosforan sodu, IMP

Nierozpuszczalny metafosforan sodu jest polifosforanem sodu o dużej masie cząsteczkowej zbudowanym z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO;), które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi w przeciwnych

Nr 2

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Zawartość P»Os Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność sodu i fosforanów

C. pH zawiesiny wodnej sporządzonej w stosunku | do 3

Czystość Fluorki Arsen Kadm Ołów

Rtęć

kierunkach. Stosunek Na»O/P»O; wynosi około 1,0. Wartość pH wodnej zawiesiny sporządzonej w stosunku | do 3 wynosi około 6,5

Polifosforan sodu

272-808-3

Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Hu + P,OGn+ 1, gdzie „n” jest nie mniejsze od 2

(102)

Nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70 %

Biały, krystaliczny proszek

Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorków potasu i amonu (ale nie sodu)

Około 6,5

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

149. E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer Wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Zawartość PO;

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność potasu i fosforanów

C. pH I % roztworu

Metafosforan potasu Polimetafosforan potasu Sól Kurrola

Polifosforan potasu

232-212-6

Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze

Ha +2 PnOcn+ p, gdzie „n” jest nie mniejsze od 2

(118),

Nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu

Drobny biały proszek lub kryształy albo szkliste bezbarwne płatki

I g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodowego o stężeniu | w 25

Nie więcej niż 7,8

Nr 2

Czystość

Ubytek po prażeniu

Cykliczne fosforany Fluorki

Arsen

Kadm

Ołów

Rtęć

150. E 452(iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Analiza Opis Identyfikacja A. pH 1% m/m. zawiesiny B. Zawartość CaO Czystość Fluorki Arsen Ołów Kadm

Rtęć

Nie więcej niż 2 % (105 ?C, 4 godziny i następnie prażenie w temperaturze

550 ?C przez 30 minut)

Nie więcej niż 8 % zawartości P»Os

Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty

Polifosforan sodowo-wapniowy

233-782-9

(NaPO;),„CaO, gdzie n wynosi przeważnie 5 Nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na P;Os

Szkliste kryształy lub kulki o barwie białej

Pomiędzy 5 a 7

1%- 15% m/m

Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

151. E 452 (iv) POLIFOSFORANY WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Metafosforan wapnia Polimetafosforan wapnia

Polifosforan wapnia

236-769-6

(CaP;O6)n

Niejednorodna mieszanina soli wapniowych liniowo skondensowanych kwasów

polifosforowych o ogólnym wzorze Ha+2PnOu+ n, gdzie „n” jest nie mniejsze od 2

(198),

Nr 2 — 169 — Poz. 3

Zawartość P»Os Nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu Opis Bezbarwne kryształy lub biały proszek, bez zapachu Identyfikacja A. Rozpuszczalność Zazwyczaj trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczałny w środowisku kwaśnym

B. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i

fosforanów C. Zawartość CaO 27-29,5% Czystość

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 2 % (105 ?C, 4 godziny i następnie prażenie w temperaturze 550 *C przez 30 minut)

Cykliczne fosforany Nie więcej niż 8 % zawartości P,Os

Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg |

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

152. E 459 BEIA-CYKLODEKSTRYNA

Definicja Beta-cyklodekstryna jest nieredukującym cyklicznym sacharydem składającym się z 7 członów D-gluko-piranozylowych przyłączonych wiązaniami 1,4-a. Jest wytwarzana w wyniku działania enzymu cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z Bacillus circulans, Paenibacillus macerans lub rekombinowanego szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowanych skrobiach

Nazwa chemiczna Cykloheptoamyloza

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-439-2

Wzór chemiczny . (CH wO:)7

Masa cząsteczkowa 1135

Analiza Zawartość (C6HivO3); nie mniejsza niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Ciało stałe o strukturze krystalicznej o barwie białej lub prawie białej, w zasadzie

bezwonne

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność Trudno rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w wodzie gorącej, słabo

rozpuszczalny w etanolu

B. Skręcalność właściwa [a]”p : od + 160? do + 164? (1 % roztworu) Czystość Woda Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera) Inne cyklodekstryny Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Pozostałości rozpuszczalników Nie więcej niż I mg/kg dla każdego rozpuszczalnika |

(toluen i trichloroetylen)

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,1 %

Arsen Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

Ołów

Nie więcej niż I mg/kg

153. E 460 (1) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer Wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Reakcja barwna

C. Identyfikacja metodą spektroskopii w podczerwieni

D. Test zawiesinowy

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje rozpuszczalne w wodzie Popiół siarczanowy pH 10 % zawiesiny w wodzie

Skrobia

Wielkość cząstek Grupy karboksylowe Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Żel celulozowy

Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskana przez chemiczną obróbkę alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego przy użyciu kwasów mineralnych. Stopień polimeryzacji zwykle nie przekracza 400

Celuloza

232-674-9

(CGH;v03)n

Około 36.000

Zawiera nie mniej niż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny, biały lub prawie biały proszek, bez zapachu

Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Nieznacznie rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodowego

Do I mg próbki dodać I mł kwasu fosforowego i ogrzewać na łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatecholu w kwasie fosforowym,

sporządzonego w stosunku I w 4 i ogrzewać przez 30 minut. Powstaje czerwone zabarwienie

30 g próbki mieszać z 270 mł wody w wysokoobrotowym (12.000 obrotów /minutę) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny, przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osiadają na dnie i pojawia się sklarowana ciecz

Nie więcej niż 7 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 0,24 %

Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 ?C

pH sklarowanej cieczy wynosi pomiędzy 5,0 a 7,5

Niewykrywalna

Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w próbie identyfikacyjnej D dodać kilka kropel roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie

Nie mniejsza niż 5um (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5um)

Nie więcej niż I %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

154. E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Próba zawiesinowa

Czystość Ubytek po suszeniu Substancje rozpuszczalne w wodzie Popiół siarczanowy pH 10 % zawiesiny w wodzie

Skrobia

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Wielkość cząstek

155. E 461 METYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana przez przetwarzanie alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego

Celuloza

232-674-9

(CH1005)n (162), (n przeważnie równe 1.000 lub więcej)

Zawiera nie mniej niż 92 %

Biały proszek, bez zapachu

Nierozpuszczalna w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Nieznacznie rozpuszczalna w roztworze wodorotlenku sodowego

30 g próbki mieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12.000 obrotów /minutę) mikserze przez $ minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza.

W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny, przenieść 100 ml tej zawiesiny

do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osiadają na dnie i pojawia się sklarowana ciecz

Nie więcej niż 7 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 0,3 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C

pH sklarowanej cieczy wynosi pomiędzy 5,0 a 7,5

Niewykrywalna

Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w próbie identyfikacyjnej B dodać kilka kropel roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe przechodzące w niebieskie ani niebieskie zabarwienie

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniejsza niż Sum (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5m)

Eter metylowy celulozy

Metyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi

Eter metylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C,H;O»(OR.)(OR>)(ORa) gdzie R,, R», R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

Nr 2 — 172 — Poz. 3

-H - CH; lub - CHCH; Masa cząsteczkowa Od około 20.000 do 380.000 Analiza Zawiera nie mniej niż 25 % i nie więcej 33 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksylowych(-OCH,CH,OH) Opis Lekko higroskopijny, biały lub jasnożółty bądź szarawy, włóknisty lub ziarnisty proszek, bez smaku i bez zapachu Identyfikacja A. Rozpuszczalność Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalna w etanolu, eterze i chloroformie. Rozpuszczalna w lodowatym kwasie octowym Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 10 % (105 ?C, 3 godziny) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 1,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C pH 1 % roztworu koloidalnego Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg

156. E 462 ETYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe Eter etylowy celulozy

Definicja Etyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z materiału włóknistego pochodzenia roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami etylowymi

Nazwa chemiczna Eter etylowy celulozy

Wzór chemiczny Polimery zawierające podstawione jednostki glukozowe o następującym wzorze ogólnym:

C,H»O:(OR,)(OR2) gdzie R, i Rz mogą oznaczać jeden z następujących podstawników:

-H

lub

- CHCH;

Analiza Zawiera nie mniej niż 44 % i nie więcej niż 50 % grup etoksylowych (-OC>H;) w przeliczeniu na suchą masę (co jest równoważne nie więcej niż 2,6 grupom etoksylowym na jednostkę glukozową)

Opis Lekko higroskopijny, biały do brudnobiałego proszek, bez smaku i bez zapachu Identyfikacja A. Rozpuszczalność Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propano-1,2-diolu, ale

rozpuszczalny w różnych proporcjach w pewnych rozpuszczalnikach organicznych, w zależności od zawartości grup etoksylowych.

Etyloceluloza zawierająca mniej niż 46-48 % grup etoksylowych łatwo rozpuszcza się w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chloroformie oraz mieszaninach węglowodoru aromatycznego z etanolem.

Etyloceluloza zawierająca 46-48 % lub więcej grup etoksylowych jest łatwo rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloroformie oraz octanie etylu

B. Test tworzenia błon Rozpuścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluen — etanol w stosunku 80:20 (w/w). Powstały roztwór jest przejrzysty, stabilny, o żółtawym zabarwieniu. Wlać kilka ml roztworu na szklaną płytkę i pozostawić do odparowania rozpuszczalnika.

Nr 2

Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy pH I % roztworu koloidalnego Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Powstaje gruba, mocna, ciągła, przejrzysta błona, która jest łatwopalna

Nie więcej niż 3 % (105 ?C, 2 godziny) Nie więcej niż 0,4 %

Obojętne względem lakmusu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

157. E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia gazowa Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH I % roztworu koloidalnego

Chlorohydryny propylenu

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Eter hydroksypropylowy celulozy

Hydroksypropyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami hydroksypropylowymi

Eter hydroksypropylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C,H7O»(OR,)(OR;)(ORz) gdzie R,, Rz, R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

- CH; CHOHCH;

- CH;CHO(CH;CHOHCH:;)CH;

- CH;CHO[CH,;CHO(CH;CHOHCH;)CH:;] CH;

Od około 30.000 do 1.000.000

Zawiera nie mniej niż 80,5 % grup hydroksypropyloksylowych (-OCH;CHOHCH;), co stanowi równowartość nie więcej niż 4,6 % grup hydroksypropyloksylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalna w etanolu. Nierozpuszczalna w eterze

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

Nie więcej niż 10 % (105 *C, 3 godziny)

Nie więcej niż 0,5 % po prażeniu w temperaturze 800 *C = 25 *C Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0

Nie więcej niż 0,! mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nr 2

158. E 464 HYDROKSYPROPYLOMETYLOCELULOZA

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Chromatografia gazowa

Czystość Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH I % roztworu koloidalnego

Chlorohydryny propylenu

Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Hydroksypropylometyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawioną grupami hydroksypropylowymi

Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

CsH:O»(OR,)(OR>)(ORz), gdzie R;, Rz, R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

- CH;

- CH;CHOHCH;

- CH; CHO(CH;CHOHCH;)CH;

- CH;/CHO[CH;CHO(CH,;CHOHCH;)CH;] CH;

Od około 13.000 do 200.000

Zawiera nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksylowych (-OCH;) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropyloksyłowych (-OCH;CHOHCH;) w przeliczeniu na suchą masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny

Nierozpuszczalna w etanolu

Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej

Nie więcej niż 10 % (105 ?C, 3 godziny)

Nie więcej niż 1,5 % w przypadku produktów o lepkości 50mPa.s lub większej Nie więcej niż 3 % w przypadku produktów o lepkości poniżej 50mPa.s

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0

Nie więcej niż 0,] mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

159. E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Metyloetyloceluloza

Etylometyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi i etylowymi

Eter metyloetylowy celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym: R., Rz, Rz mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

Nr 2

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

pH 1 % roztworu koloidalnego Chlorohydryny propylenu Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

- H

- CH;

- CH;CH;

Od około 30.000 do 40.000

Zawiera nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksylowych (-OCH3;) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksylowych (-OCH;CH;), a także nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6 % grup alkoksylowych ogółem wyrażonych jako grupy metoksylowe, w przeliczeniu na bezwodną masę

Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

Pęcznieje w wodzie, tworząc przezroczysty do opalizującego, lepki roztwór koloidalny. Rozpuszczalna w etanolu. Nierozpuszczalna w eterze

Nie więcej niż 15 % dla postaci włóknistej i nie więcej niż 10 % dla formy sproszkowanej (105 ?C, do stałej masy)

Nie więcej niż 0,6 %

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 Nie więcej niż 0,! mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

160. E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Karboksymetyloceluloza CMC

NaCMC

CMC sodowa

Guma celulozowa

Karboksymetyloceluloza jest niepełną solą sodową eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego

Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy

Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:

C,H;O»(OR,)(OR»)(OR;), gdzie R;, Rz, R; mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:

- CH;COONa - CH;COOH

Większa niż około 17.000 (stopień polimeryzacji - około 100)

Zawiera nie mniej niż 99,5 % soli sodowej karboksymetylocelulozy w przeliczeniu na bezwodną masę

Lekko higroskopijny ziarnisty lub włóknisty proszek, barwa biała, jasnożółta lub szarawa, bez smaku i bez zapachu

W wodzie daje lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalna w etanolu

Nr 2 — 176 — Poz. 3

B. Próba tworzenia piany 0,1 % roztwór próbki energicznie wstrząsnąć. Nie tworzy się warstwa piany (próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelułozy od innych eterów celulozy)

C. Tworzenie osadu Do $ ml 0,5 % roztworu próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub

siarczanu glinu. Wytrąca się osad (próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty)

D. Reakcja barwna Do 0,5 g sproszkowanej próbki soli sodowej karboksymetylocelulozy dodać, mieszając, 50 mł wody, w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuować mieszanie aż do uzyskania klarownego roztworu, który należy wykorzystać do wykonania następującej próby: do I mg próbki rozcieńczonej w małej probówce taką samą objętością wody dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić na dno tej probówki 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył on dolną warstwę. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie

Czystość

Stopień podstawienia grupami karboksymetylowymi Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH;COOH) na jednostkę anhydroglukozy

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 12 % (105 ?C, do stałej masy)

pH I % roztworu koloidalnego Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 20 mg/kg

Całkowita zawartość glikolanów Nie więcej niż 0,4 % w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodną masę Sód Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę

161. E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLCELULOZY USIECIOWANA

Nazwy synonimowe Usieciowana karboksymetylceluloza Usieciowana związana CMC Usieciowana sól sodowa CMC Usieciowana guma celulozowa

Definicja Usieciowana karboksymetylceluloza jest solą sodową celulozy termicznie usieciowionej częściowo O-karboksymetylowanej

Nazwa chemiczna Sól sodowa usieciowanego karboksymetyloeteru celulozy

Wzór chemiczny Polimery zawierające zastępcze jednostki bezwodnej glukozy o wzorze ogólnym: C,H;Ox(OR)(OR>)(ORz), gdzie R;, R» i Rz mogą być każdą z poniższych grup: -H

- CH;COONa - CH;COOH Opis Bezwonny proszek słabo higroskopijny o barwie białej do bieli złamanej Identyfikacja A. Wymieszać, wstrząsając I g z 100 ml roztworu zawierającego 4 mg/kg błękitu metylowego i pozostawić do odstania. Substancja badana wchłania błękit metylowy i osadza się w postaci masy włóknistej o barwie niebieskiej B. Wymieszać wstrząsając 1 g z 50 ml wody. Przelać 1 ml mieszaniny do probówki,

dodać 1 ml wody i 0,05 mł świeżo przygotowanego roztworu 40 g/l alfa-naftolu w metanolu. Pochylić probówkę i ostrożnie dolać po ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby powstała dolna warstwa. Na powierzchni pojawia się zabarwienie czerwonofioletowe

C. Reaguje z sodem

Nr 2

Czystość Ubytek po suszeniu Rozpuszczalność w wodzie

Stopień podstawienia

pH w I % roztworze Zawartość sodu Arsen

Ołów

Kadm

Rtęć

Nie więcej niż 6 % (105 ?C, 3 godziny) Nie więcej niż 10 %

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę bezwodnej glukozy

Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0

Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

162. E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLOCELULOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Próba tworzenia piany

C. Wytrącanie się osadu

D. Reakcja barwna

E. Lepkość (60 % stanu stałego)

Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie

Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie otrzymywana z karboksymetylocelulozy w wyniku enzymatycznego trawienia celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej 7. reesei)

Karboksymetyloceluloza sodu, częściowo hydrolizowana enzymatycznie

Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki bezwodnej glukozy o wzorze ogólnym:

[C6H;O»(OH)(OCH;COONa),],

gdzie n jest stopniem polimeryzacji

x= 1,50 do 2,80 y=0,20 do 1,5 xty=3,0

(y = stopień podstawienia)

178,14, gdzie y = 0,20 282,18, gdzie y = 1,50 Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n około 4)

Nie mniej niż 99,5 %, łącznie z mono- i disacharydami, w przeliczeniu na suchą masę

Bezwonny proszek ziarnisty lub włóknisty, słabo higroskopijny o barwie białej, lekko żółtej lub szarej

Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Wymieszać, wstrząsając energicznie roztwór 0,1 % próbki. Nie powinna pojawić się żadna warstwa piany. Próba ta rozróżnia karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozowych oraz alginianów i gum naturalnych

Do $ ml roztworu 0,5 % próbki dolać 5 ml roztworu 0,5 % siarczanu miedzi lub glinu. Pojawia się osad. Próba ta rozróżnia karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozowych oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i gumy tragakanta

0,5 g sproszkowanej próbki wsypać do 50 ml wody, jednocześnie mieszając do wytworzenia jednolitej zawiesiny. Kontynuować aż do otrzymania czystego roztworu. Rozcieńczyć I ml roztworu w I ml wody w małej probówce. Dodać 5 kropli 1-naftolu TS. Pochylić probówkę i ostrożnie dolać po jej ściance 2 ml kwasu siarkowego, tak aby powstała dolna warstwa. Na powierzchni pojawia się zabarwienie czerwonopurpurowe

Nie mniej niż 2,500 kgm''s'' w temperaturze 25 *C dla średniej masy

Nr 2

Czystość Ubytek po suszeniu

Stopień podstawienia

pH w I % roztworze koloidalnym Chlorek sodu i glikolan sodu

Pozostała aktywność enzymatyczna

Ołów

cząsteczkowej 5.000 D

Nie więcej niż 12 % (105 ?C w odniesieniu do stałej masy)

Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę

Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5

Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie

Przechodzi próby z wynikiem zadowalającym. Roztwór badany nie wykazuje żadnych zmian lepkości, które wskazują na hydrolizę karboksymetylocelulozy

sodu

Nie więcej niż 3 mg/kg

163. E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW

TŁUSZCZOWYCH

Definicja

Analiza

Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik prób na obecność kationów i kwasów tłuszczowych Czystość Sód Potas Wapń Zawartość substancji niezmydłających się Wolne kwasy tłuszczowe Arsen Ołów Rtęć Kadm Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Substancje alkaliczne niezwiązane

Substancje nierozpuszczalne w alkoholu

Sole sodu, potasu i wapnia kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach, sołe te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych

Zawiera nie mniej niż 99,5 % soli sodu, potasu i wapnia kwasów tłuszczowych, w przeliczeniu na bezwodną masę

Biały lub kremowobiały lekki proszek, płatki bądź substancja półstała

Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu; sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % w przeliczeniu na Na+O Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % w przeliczeniu na KO Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH

| Nie więcej niż 0,2 % (wyłącznie sole sodu i potasu)

164. E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Definicja

Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych

Nr 2 — 179 — Poz. 3

Analiza Zawiera nie mniej niż 95 % soli magnezowych kwasów tłuszczowych w przeliczeniu na bezwodną masę

Opis Białe lub kremowobiałe lekkie proszki, płatki bądź substancje półstałe Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie, częściowo rozpuszczalne w etanolu i eterze

B. Dodatni wynik prób na obecność magnezu i kwasów tłuszczowych

Czystość Magnez Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 % w przeliczeniu na MgO Substancje alkaliczne niezwiązane Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO Substancje niezmydlające się Nie więcej niż 2 % Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

165. E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe Monostearynian glicerolu Monopalmitynian glicerolu Monooleinian glicerolu itp. Monostearynian, monopalmitynian, monooleinian itp. GMS (dla monostearynianu glicerolu)

Definicja Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Produkt handlowy może zawierać niewielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu

Analiza Zawiera mono- i diestry kwasów tłuszczowych: nie mniej niż 70%

Opis Produkt ma zmienną postać, od jasnożółtej do jasnobrązowej oleistej cieczy do białej lub zbliżonej do białej twardej woskowej masy. Postać stała może mieć formę płatków, proszków lub niewielkich kulek

Identyfikacja

A. Widmo w podczerwieni Charakterystyczne dla niepełnego estru poliolu i kwasu tłuszczowego

B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu i kwasów tłuszczowych

C. Rozpuszczalność Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie Czystość Zawartość wody Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Liczba kwasowa Nie większa niż 6 Wolny glicerol Nie więcej niż 7 % Poliglicerole Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż I % wyższych poligliceroli, w obu

przypadkach w przeliczeniu na całkowitą żawartość glicerolu Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Całkowita zawartość glicerolu

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 *C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).

166. E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu octowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Zawartość kwasu octowego ogółem Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas octowy) Całkowita zawartość glicerolu

Popiół siarczanowy

Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym

Acetoglicerydy

Acetylowane mono- i diglicerydy

Estry glicerolu, kwasu octowego i kwasu tłuszczowego

Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów

Przezroczyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe, barwa od białej do jasnożółtej

Nierozpuszczalne w wodzie. Rozpuszczalne w etanolu

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

Nr 2

167. E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem mlekowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Zawartość kwasu mlekowego ogółem Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy) Zawartość glicerolu ogółem

Popiół siarczanowy

Estry mono- i diglicerydów z kwasem mlekowym

Laktoglicerydy

Estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

Estry glicerolu z kwasem mlekowym i kwasami tłuszczowymi występujące w jadalnych tłuszczach i olejach.

Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów

Przezroczyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe, woskowe, o zmiennej konsystencji; barwa od białej do jasnożółtej

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, ale w gorącej wodzie tworzą zawiesiny

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 %

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczenie po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

168. E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis

Citrem

Estry mono- i diglicerydów z kwasem cytrynowym

Cytroglicerydy

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym

Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występują w olejach i tłuszczach jadalnych. Mogą zawierać małe ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego oraz wolnych glicerydów. Mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione wodorotlenkiem sodu lub wodorotlenkiem potasu

Ciecze o barwie od żółtawej do lekko brązowej lub ciała stałe o konsystencji wosku albo ciała półstałe

Nr 2

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego

B. Rozpuszczalność

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem cytrynowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol Zawartość glicerolu ogółem Zawartość kwasu cytrynowego ogółem

Popiół siarczanowy (oznaczony w temperaturze 800 + 25 *C)

Ołów

Wolne kwasy tłuszczowe

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie W gorącej wodzie tworzą zawiesinę Rozpuszczalne w olejach i tłuszczach Nierozpuszczalne w zimnym etanolu

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 % Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 % Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 %

Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % Produkty częściowo lub całkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

169. E 472d MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych i kwasu winowego

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol

Zawartość glicerolu ogółem

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Całkowita zawartość kwasu winowego

Estry mono- oraz diglicerydów i kwasu winowego Estry winowe mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych

Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów

Gęste, lepkie jasnożółte ciecze do twardych, żółtych wosków

Niewykrywalna

Nie więcej niż 2 %

Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 % Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 %

Nr 2 — 183 — Poz. 3

Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 ?C + 25 ?C | |

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

170. E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONQO- I DIACETYLOWINOWYM

Nazwy synonimowe Estry mono- i diglicerydów i kwasu diacetylowinowego Estry kwasu diacetylowinowego i kwasów tłuszczowych z glicerolem

Definicja Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a także wolnych glicerydów. Produkt zawiera również estry kwasu octowego i winowego z kwasami tłuszczowymi

Opis Gęste, lepkie ciecze, substancje o konsystencji tłuszczu, lub żółte i woskowate, które w kontakcie z wilgotnym powietrzem hydrolizują z uwalnianiem kwasu octowego

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu winowego i kwasu octowego

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym, Niewykrywalna winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol Nie więcej niż 2 %

Zawartość glicerolu ogółem Nie mniej niż 11% i nie więcej niż 28 %

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

Zawartość kwasu winowego ogółem Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 %

Zawartość kwasu octowego ogółem Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 %

Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

Nr 2 — 184 — Poz. 3

171. E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASU OCTOWEGO I WINOWEGO

Nazwy synonimowe Mieszanina estrów mono- oraz diglicerydów i kwasów tłuszczowych i kwasów octowego oraz winowego

Definicja Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glicerydów. Produkt może zawierać estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego

Opis Gęste, lepkie ciecze lub substancje stałe, barwa od białej do jasnożółtej Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, kwasów tłuszczowych, kwasu winowego i kwasu octowego

Czystość

Obecność innych kwasów poza kwasem octowym, Niewykrywalna winowym i kwasami tłuszczowymi

Wolny glicerol Nie więcej niż 2 %

Zawartość glicerolu ogółem Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 %

Popiół siarczanowy Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Kadm Nie więcej niż ! mg/kg

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

Zawartość kwasu octowego ogółem Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 %

Zawartość kwasu winowego ogółem Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 %

Wolne kwasy tłuszczowe Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

172. E 473 ESTRY SACHAROZY I KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe Cukroestry Estry cukrowe

Definicja Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą być otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych i etylowych spożywczych kwasów tłuszczowych bądź przez ekstrakcję z sacharoglicerydów. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-propanolem, 2metylo-1-propanolem, glikolem propylenowym i metyloetyloketonem

Analiza Zawiera nie mniej niż 80 % Opis Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki, barwa biała do jasnoszarobiałej

Identyfikacja

Nr 2 — 185 — Poz. 3

A. Dodatni wynik próby na obecność sacharozy i

kwasów tłuszczowych

B. Rozpuszczalność Czystość

Popiół siarczanowy

Wolne cukry

Wolne kwasy tłuszczowe

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Metanol

Dimetylosulfotlenek

Dimetyloformamid

2-metylo-1-propanol

Octan etylu 2-propanol Glikol propylenowy

Metyloetyloketon (butanon)

Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Nie więcej niż 2 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 ?C Nie więcej niż 5 %

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

173. E 474 SACHAROGLICERYDY

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność cukru i kwasów

tłuszczowych

B. Rozpuszczalność Czystość

Popiół siąrczanowy

Cukry niezwiązane

Glicerydy cukrowe

Sacharoglicerydy otrzymuje się w reakcji sacharozy z jadalnymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów tłuszczowych oraz pozostałych mono-, di- i triglicerydów występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2propanolem

Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów sacharozy i kwasów tłuszczowych

Miękkie masy o konsystencji stałej, gęste żele lub proszki, barwa biała lub

zbliżona do białej

Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu

Nie więcej niż 2 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 ?C + 25 9C

Nie więcej niż 5 %

Nr 2

Wolne kwasy tłuszczowe

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Metanol

Dimetyloformamid

2-metylo-1-propanol

Cykloheksan

Octan etylu + 2-propanol

Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub w mieszaninie

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

174. E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu, poliglicerolu i kwasów tłuszczowych

B. Rozpuszczalność

Czystość Popiół siarczanowy Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe Wolne kwasy tłuszczowe Zawartość glicerolu i poliglicerolu ogółem Wolny glicerol i poliglicerol Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych

Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych otrzymuje się w wyniku estryfikacji poliglicerolu jadalnymi tłuszczami i olejami, lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych tłuszczach i olejach. Poliglicerol jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 90 %

Ciecze oleiste do bardzo lepkich, barwa jasnożółta do bursztynowej; Plastyczne lub miękkie substancje o stałej konsystencji, barwa jasnobeżowa do

średnio brązowej Twarde substancje stałe o charakterze wosku, barwa jasnobeżowa do brązowej

Estry mają różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazują skłonność do tworzenia zawiesin z wodą i Są rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i olejach

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 9C Niewykrywalne

Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy

Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 %

Nie więcej niż 7 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

175. E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność glicerolu,

poliglicerołu i kwasu rycynooleinowego C. Współczynnik załamania [n]* Czystość

Poliglicerole

Liczba hydroksylowa Liczba kwasowa Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego Estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego

Estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego PGPR

Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się przez estryfikację poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego

Przezroczysta, bardzo lepka ciecz

Nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i w chlorowcowanych węglowodorach

W zakresie 1,4630 - 1,4665

Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu

Nie mniejsza niż 80 i nie większa niż 100

Nie większa niż 6

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

176. E 477 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENOWEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność glikolu propylenowego i kwasów tłuszczowych

Estry 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych

Produkt składa się z mieszaniny mono- i diestrów 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wyłącznie 1,2-propanodiol wraz z dimerem i śladowymi ilościami trimeru. Brak kwasów organicznych innych niż spożywcze kwasy tłuszczowe

Zawiera nie mniej niż 85 % estrów kwasów tłuszczowych ogółem

Przezroczyste ciecze lub woskowe białe płatki, kulki bądź substancje stałe o słodkim zapachu

Nr 2

Czystość Popiół siarczanowy Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe Wolne kwasy tłuszczowe Zawartość 1,2-propanodiolu ogółem Wolny 1,2-propanodiol Dimery i trimery glikolu propylenowego Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800?” C + 25 C Niewykrywalne Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 % Nie więcej niż 5 % Nie więcej niż 0,5 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Kryteria czystości mają zastosowanie do substancji dodatkowej niezawierającej soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, niemniej jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego

poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodu).

177. E 479b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERYDAMI

KWASÓW TŁUSZCZOWYCH

Nazwy synonimowe

Definicja

Opis Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość Zakres temperatur topnienia Wolne kwasy tłuszczowe Wolny glicerol Kwasy tłuszczowe ogółem Glicerol ogółem

Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem

Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym

Liczba nadtlenkowa Związki epoksydowe

Arsen

TOSOM

Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami kwasów tłuszczowych stanowi złożoną mieszaninę estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach jadalnych oraz kwasów tłuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt otrzymuje się w reakcji mieszaniny

10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzacje w próżni, w temperaturze 130 *C. Olej sojowy pochodzi wyłącznie z naturalnych odmian soi

Produkt o konsystencji wosku lub stały, barwa jasnożółta do jasnobrązowej

Nierozpuszczalny w wodzie Rozpuszczalny w gorących olejach i tłuszczach

55-65 9C

Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy Nie więcej niż 2 %

83-90 %

16-22 %

Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem

Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem

Nie większa niż 3 Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nr 2 — 189 — Poz. 3

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

178. E 481 STEAROILOMLECZAN SODU

Nazwy synonimowe 2-stearoilopropionian sodu 2-stearoilomleczan sodu

Definicja Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli sodowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym

Nazwy chemiczne Di-2-stearoilomleczan sodu Di(2-stearoiloksy)propionian sodu

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

246-929-7 Wzór chemiczny (główne składniki) CzHsyOsNa C„wHssO;Na Opis Biały lub jasnożółty proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego B. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu Czystość Sód Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 % Liczba estrowa Nie mniejsza niż 90 i nie większa niż 190 Liczba kwasowa Nie mniejsza niż 60 i nie większa niż 130 Kwas mlekowy ogółem Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg Kadm . Nie więcej niż I mg/kg Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb) Nie więcej niż 10 mg/kg

179. E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA

Nazwy synonimowe 2-stearoilopropionian wapnia

Definicja Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym

Nazwy chemiczne Di-2-stearoilomleczan wapnia

Nr 2

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny (główne składniki)

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia, kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego

B. Rozpuszczalność Czystość

Wapń

Liczba estrowa

Kwas mlekowy ogółem

Liczba kwasowa

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

180. E 483 WINIAN STEARYLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność winianów

B. Zakres temperatur topnienia

Czystość Liczba hydroksylowa Liczba kwasowa

Zawartość kwasu winowego, ogółem

Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia

227-335-7

C„H;sOsCa C;zH»OsCa

Biały lub jasnożółty proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu

Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie

Nie mniej niż I % i nie więcej niż 5,2 % Nie mniejsza niż 125 i nie większa niż 190 Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % Nie mniejsza niż 50 i nie większa niż 130 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Winian stearylopalmitylu

Produkt estryfikacji kwasem winowym handlowego alkoholu stearynowego, który zasadniczo składa się z alkoholu stearynowego i palmitylowego. Produkt zawiera głównie diestry, w mniejszych ilościach są obecne monoestry i niezmienione Surowce wyjściowe

Winian distearylu Winian dipalmitylu

C:sH;s06 do CsoH>sO6 627 do 655

Zawiera nie mniej niż 90 % estrów ogółem, co odpowiada liczbie estrowej nie mniejszej niż 163 i nie większej niż 180

Kremowa, mazista substancja stała (w temp. 25 *C), barwa kremowa

Od 67 *C do 77 *C. Po zmydleniu nasyconego, długiego łańcucha alkoholi tłuszczowych temperatura topnienia waha się od 49 *C do 55 9C

Nie mniejsza niż 200 i nie większa niż 220 Nie większa niż 5,6

Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 35 %

Nr 2

Popiół siarczanowy Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Substancje nieulegające zmydleniu

Liczba jodowa

Nie więcej niż 0,5 %, oznaczony po prażeniu w temperaturze 800 *C + 25 ?C Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie mniej niż 77 % i nie więcej niż 83 %

Nie większa niż 4 (Wijs)

181. E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITOLU

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Popiół siarczanowy Liczba kwasowa .- Liczba zmydlenia Liczba hydroksylowa Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym

215-664-9 Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Lekkie, kremowe do beżowych kulki lub płatki bądź twarda, woskowa substancja stała o nieznacznym charakterystycznym zapachu

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie; nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie; nierozpuszczalny w zimnej wodzie, ale w cieplej wodzie tworzy zawiesiny; w temperaturze powyżej 50 ?C rozpuszczalny z tworzeniem mgły w oleju mineralnym i octanie etylu

50-52 ?C

Charakterystyczne dla niepełnych estrów alkoholi wielowodorotlenowych i kwasów tłuszczowych

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,5 %

Nie większa niż 10

Nie mniejsza niż 147 i nie większa niż 157 Nie mniejsza niż 235 i nie większa niż 260 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

182. E 492 TRISTEARYNIAN SORBITOLU

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji

Chemicznych

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem stearynowym

247-891-4

Nr 2

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Popiół siarczanowy Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Liczba hydroksylowa Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowa substancja stała o słabym zapachu, barwa kremowa do brunatnej

Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochłorku węgla i octanie etylu; tworzy zawiesiny w eterze naftowym, oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie; nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu

47-50 ?C

Charakterystyczne dla niepełnych estrów alkoholi wielowodorotlenowych i kwasów tłuszczowych

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,5 %

Nie większa niż 15

Nie mniejsza niż 176 i nie większa niż 188 Nie mniejsza niż 66 i nie większa niż 80 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

183. E 493 MONOLAURYNIAN SORBITOLU

Definicja Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Popiół siarczanowy Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Liczba hydroksylowa Arsen

Ołów

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem laurynowym

215-663-3

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Oleista, lepka ciecz barwy bursztynowej, kulki lub płatki barwy jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowa substancja stała o lekkim zapachu

Tworzy zawiesiny w zimnej i gorącej wodzie

Charakterystyczne dla niepełnych estrów alkoholi wiełowodorotlenowych i kwasów tłuszczowych

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,5 %

Nie większa niż 7

Nie mniejsza niż 155 i nie większa niż 170 Nie mniejsza niż 330 i nie większa niż 358 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

184. E 494 MONOOLEINIAN SORBITOLU

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Liczba jodowa

Czystość Woda Popiół siarczanowy Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Liczba hydroksylowa Arsen Ołów Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem oleinowym. Głównym składnikiem jest monooleinian 1,4sorbitolu. Pozostałe składniki to monooleinian izosorbinianu, dioleinian sorbitolu i trioleinian sorbitolu

215-665-4

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Oleista, lepka ciecz barwy bursztynowej, kulki lub płatki barwy jasnokremowej do beżowej bądź twarda substancja woskowa o lekkim charakterystycznym zapachu

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, w ciepłej tworzy zawiesiny

Pozostałość kwasu oleinowego otrzymana po zmydleniu monooleinianiu sorbitolu w trakcie analizy ma liczbę jodową w zakresie 80 — 100

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,5 %

Nie większa niż 8

Nie mniejsza niż 145 i nie większa niż 160 Nie mniejsza niż 193 i nie większa niż 210 Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

185. E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITOLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Palmitynian sorbitolu

Mieszanina niepełnych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, handlowym kwasem palmitynowym

247-568-8

Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych

Kulki lub płatki barwy jasnokremowej do beżowej bądź twarda, woskowa substancja stała o lekkim charakterystycznym zapachu

W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze

Nr 2

B. Zakres temperatur krzepnięcia

C. Widmo absorpcji w podczerwieni

Czystość Woda Popiół siarczanowy Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Liczba hydroksylowa Arsen Ołów Rtęć Kadm

Metale ciężkie (w przeliczeniu na Pb)

186. E 500) WĘGLAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu i węglanów B. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Arsen Ołów

Rtęć

naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, ale w ciepłej tworzy zawiesiny

45-47 9C

Charakterystyczne dla niepełnych estrów alkoholi wielowodorotlenowych i kwasów tłuszczowych

Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,5 %

Nie większa niż 7,5

Nie mniejsza niż 140 i nie większa niż 150 Nie mniejsza niż 270 i nie większa niż 305 | Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana

Węglan sodu

207-838-8

Na;CO; x nH;O (n=0, I lub 10)

106,00 (bezwodny)

Zawartość Na;CO; nie mniejsza niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę Kryształy bezbarwne lub proszek ziarnisty lub krystaliczny o barwie białej

Postać bezwodna jest higroskopijna, dekawodzian pokrywa się nalotem krystalicznym

Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 2 % (bezwodny), 15 % (monowodzian) lub 55 % — 65 % (dekawodzian) (w temperaturze rosnącej stopniowo od 70 *C do 300 ?C, do stałej masy)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mgkg

Nr 2

187. E 500(ii) WODOROWĘGLAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu i węglanów B. pH I % roztworu C. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu Sole amonowe Arsen Ołów

Rtęć

Diwęglan sodu, kwaśny węglan sodu, diwęglan sodowy, soda oczyszczona

Wodorowęglan sodu

205-633-8

NaHCO;

84,01

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Masy krystaliczne bezbarwne lub o barwie białej lub proszek krystaliczny

Pomiędzy 8,0 a 8,6

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godziny) Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

188. E 500(iii) PÓŁTORAWĘGLAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu i węglanów B. Rozpuszczalność Czystość Chlorek sodu Żelazo Arsen

Ołów

Monowodorodiwęglan sodu

208-580-9 226,03

Zawartość NaHCO; pomiędzy 35,0 % a 38,6 %, a zawartość Na;CO; pomiędzy 46,4 % a 50,0 %

Białe płatki, kryształy lub proszek krystaliczny

Łatwo rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 0,5 % Nie więcej niż 20 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nr 2 — 196 — Poz. 3 Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

189. E 501(i) WĘGLAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Węglan potasu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 209-529-3 Wzór chemiczny K,CO; x nH;O (n=0 lub 1,5) Masa cząsteczkowa 138,21 (bezwodny) Analiza Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Biały proszek łatwo rozpływający się pod wpływem wilgoci z powietrza.

Wodzian występuje jako małe, białe, półprzezroczyste kryształy lub granulki

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność potasu i węglanów

B. Rozpuszczalność Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 5 % (bezwodny) lub 18 % (wodzian) (180 *C, 4 godziny)

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

190. E 501(ii) WODOROWĘGLAN POTASU

Nazwy synonimowe Diwęglan potasu, kwaśny węglan potasu Definicja Nazwa chemiczna Wodorowęglan potasu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 206-059-0 Wzór chemiczny KHCO; Masa cząsteczkowa 100,11 Analiza Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % KHCO:; w przeliczeniu na bezwodną masę Opis Bezbarwne kryształy lub proszek albo granulki o barwie białej Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność potasu i węglanów

B. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie Nierozpuszczalny w etanolu

Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godziny) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

191. E 503(i) WĘGLAN AMONU

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność amonu i węglanów B. pH 5 % roztworu około 8,6 C. Rozpuszczalność Czystość Substancje nielotne Chlorki Siarczany Arsen Ołów

Rtęć

Węglan amonu składa się z karbaminianu amonu, węglanu amonu oraz

wodorowęglanu amonu w różnych proporcjach

Węglan amonu

233-786-0

CH6N»O», CHsN»O; i CHsNO3;

Karbaminian amonu 78,06; węglan amonu 98,73; wodorowęglan amonu 79,06

Zawiera nie mniej niż 30,0 % i nie więcej niż 34,0 % NH;

Biały proszek lub twarde, białe lub półprzezroczyste masy lub kryształy. *

Matowieje pod wpływem powietrza i w końcu zmienia się w białe porowate bryłki lub proszek (będące diwęglanem amonu) z powodu utraty amoniaku i dwutlenku

węgla

Rozpuszczalny w wodzie

Nie więcej niż 500 mg/kg Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

192. E 503(ii) WODOROWĘGLAN AMONU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność amonu i węglanów B. pH 5 % roztworu około 8,0 C. Rozpuszczalność Czystość

Substancje nielotne

Diwęglan amonu

Wodorowęglan amonu

213-911-5

CH:sNO;

79,06

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Białe kryształy lub proszek krystaliczny

Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 500 mg/kg

Nr 2

Chlorki Siarczany Arsen Ołów

Rtęć

193. E 504(1) WĘGLAN MAGNEZU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Analiza Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i węglanów

Czystość

Substancje nierozpuszczalne w kwasie Substancje rozpuszczalne w wodzie Wapń

Arsen

Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Hydromagnezyt

Węglan magnezu jest zasadowym uwodnionym lub jednowodnym węglanem magnezu lub ich mieszaniną

Węglan magnezu

208-915-9 MgCOs; nH>O Zawartość nie mniej niż 24 % i nie więcej niż 26,4 % w przeliczeniu na Mg

Bezwonna, lekka, biała krucha masa lub gruboziarnisty, biały proszek

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż I % Nie więcej niż 0,4 % Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

194. E 504(ii) WODOROWĘGLAN MAGNEZU

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Hydroksywęglan magnezu, podwęglan magnezu (lekki lub ciężki), uwodniony zasadowy węglan magnezu, węglan hydroksymagnezowy

Uwodniony wodorotlenek magnezowo-węglanowy

235-192-7 485

Zawartość Mg nie mniej niż 40,0 % i nie więcej niż 45,0 % w przeliczeniu na Mgo

Lekka, biała krucha masa lub gruby biały proszek

Nr 2 — 199 — Poz. 3

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i węglanów B. Rozpuszczalność Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu Czystość Substancje nierozpuszczalna w kwasie Nie więcej niż 0,05 % Substancje rozpuszczalna w wodzie Nie więcej niż 1,0% Wapń Nie więcej niż 1,0 % Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

195. E 507 KWAS CHLOROWODOROWY

Nazwy synonimowe Chlorowodór, kwas solny Definicja Nazwa chemiczna Kwas chlorowodorowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-595-7

Wzór chemiczny HCI

Masa cząsteczkowa 36,46

Analiza Kwas chlorowodorowy jest dostępny na rynku w różnych stężeniach. Stężony

kwas chlorowodorowy zawiera nie mniej niż 35,0 % HCI

Opis Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o właściwościach korozyjnych i o ostrym zapachu

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność kwasu i chlorków

B. Rozpuszczalność Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu Czystość Składniki organiczne ogółem Składniki organiczne ogółem (niezawierające fluoru): nie więcej niż 5 mg/kg

Benzen: nie więcej niż 0,05 mg/kg Składniki fluorowe (ogółem): nie więcej niż 25 mg/kg

Substancje nielotne Substancje redukujące Substancje utleniające Siarczany

Żelazo

Arsen

Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 70 mg/kg (jako SO») Nie więcej niż 30 mg/kg (jako Cl») Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nr 2

196. E 508 CHLOREK POTASU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczałność

B. Dodatni wynik prób na obecność potasu i chlorków Czystość

Ubytek przy suszeniu

Sód

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Metale ciężkie (wyrażone jako Pb)

197. E 509 CHLOREK WAPNIA

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność wapnia i chiorków

B. Rozpuszczalność

Czystość Magnez i sole alkaliczne

Fluorki

Sylwin

Chlorek potasu

231-211-8 KCI 74,56

Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę

Bezbarwne, wydłużone, pryzmatyczne lub sześcienne kryształy lub biały, ziarnisty

proszek. Bez zapachu

Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż I % (105 *C, 2 godziny) Ujemny wynik próby

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Chlorek wapnia

233-140-8

CaCl x nH>O (n = 0,2 lub 6)

110,99 (bezwodny), 147,02 (diwodzian), 219,08 (heksawodzian) Zawiera nie mniej niż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Bezwonny higroskopijny biały proszek lub kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci z powietrza

Bezwodny chlorek wapnia: łatwo rozpuszczalny w wodzie i etanolu Diwodzian: łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu Heksawodzian: bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie i etanolu

Nie więcej niż 5 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 40 mg/kg

Nr 2

Arsen Ołów

Rtęć

198. E S11 CHLOREK MAGNEZU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność magnezu i chlorków

B. Rozpuszczalność Czystość

Amon

Arsen

Ołów

Rtęć

199. E 512 CHLOREK CYNY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność cyny (II) i chlorków

B. Rozpuszczalność

Czystość

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

Chlorek magnezu

232-094-6

MgCl, x 6H,O

203,30

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Bezbarwne bezwonne płatki lub kryształy bardzo łatwo rozpływające się pod wpływem wilgoci z powietrza

Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Chlorek cyny (II), dichlorek cyny

Chlorek cyny (II), diwodzian

231-868-0

SnCI, x 2H+0

225,63

Zawiera nie mniej niż 98,0 %

Kryształy bezbarwne lub o barwie białej Mogą mieć lekki zapach kwasu chlorowodorowego

Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od jego masy, ale przy nadmiarze wody tworzy nierozpuszczalną sól zasadową Etanol: rozpuszczalny

Nr 2

Siarczany Arsen Rtęć

Ołów

200. E 513 KWAS SIARKOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność kwasu i siarczanów

B. Rozpuszczalność Czystość

Popiół

Substancje redukujące

Azotany

Chlorki

Żelazo

Selen

Arsen

Ołów

Rtęć

201. E514(i) SIARCZAN SODU

Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Stężony kwas siarkowy, siarczan diwodorowy

Kwas siarkowy

231-639-5 HSO; 98,07

Kwas siarkowy jest dostępny na rynku w różnych stężeniach. Postać stężona zawiera nie mniej niż 96,0 %

Ciecz oleista, przezroczysta, bezbarwna lub lekko brązowa, o silnych własnościach korozyjnych

Miesza się z wodą, z wytworzeniem dużej ilości ciepła, również z etanolem

Nie więcej niż 0,02 %

Nie więcej niż 40 mg/kg (jako SO»)

Nie więcej niż 10 mg/kg (w odniesieniu do H;SO4) Nie więcej niż 50 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Siarczan sodu Na,SO, x nH+O(n = 0 lub 10)

142,04 (bezwodny) 322,04 (dekawodzian)

Zawartość nie mniejsza niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Kryształy bezbarwne lub drobny, biały, proszek krystaliczny Dekawodzian jest pozbawiony wody krystalizacyjnej

Nr 2

Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu i siarczanów

B. Kwasowość 5 % roztworu: odczyn obojętny lub lekko zasadowy na papierku lakmusowym

Czystość

Ubytek po suszeniu

Selen Arsen Ołów

Rtęć

Nie więcej niż 1,0 % (bezwodny) lub nie więcej niż 57 % (dekawodzian) w 130

Cc

Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

202. E 514(ii) WODOROSIARCZAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu i siarczanów B. Roztwory są silnie kwasowe Czystość Ubytek po suszeniu Zawartość substancji nierozpuszczalnych w wodzie Selen Arsen Ołów

Rtęć

203. E 515(i) SIARCZAN POTASU

Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Kwaśny siarczan sodu, disiarczan sodu

Wodorosiarczan sodu

NaHSO;

120,06

Zawartość nie mniejsza niż 95,2 %

Bezwonne kryształy lub granulki o barwie białej

Nie więcej niż 0,8 % Nie więcej niż 0,05 % Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Siarczan potasu

KSO;

174,25

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Bezbarwne lub białe kryształy lub proszek krystaliczny

Nr 2 — 204 — Poz. 3

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność potasu i

siarczanów

B. pH 5 % roztworu Pomiędzy 5,5 a 8,5

C. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu — Czystość

Selen Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rięć Nie więcej niż | mg/kg

204. E S15(ii) WODOROSIARCZAN POTASU

Definicja Nazwy synonimowe Disiarczan potasu, kwaśny siarczan potasu

Nazwa chemiczna Wodorosiarczan potasu

Wzór chemiczny KHSO;

Masa cząsteczkowa 136,17

Analiza Zawiera nie mniej niż 99 %

Temperatura topnienia 197 9C ) Opis Białe kryształy, kawałki lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci z

powietrza

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na

obecność potasu

B. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu Czystość

Selen Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg 205. E 516 SIARCZAN WAPNIA Nazwy synonimowe Gips, selenit, anhydryt Definicja

Nazwa chemiczna Siarczan wapnia

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-900-3

Wzór chemiczny CaSO; x nH;O (n=0 lub 2)

Masa cząsteczkowa 136,14 (bezwodny), 172,18 (diwodzian)

Analiza Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną mas J

Nr 2

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność wapnia i siarczanów

B. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po suszeniu

Fluorki Selen Arsen Ołów

Rtęć

206. E 517 SIARCZAN AMONU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność amonu i siarczanów

B. Rozpuszczalność Czystość

Ubytek po prażeniu

Selen

Ołów

207. E 520 SIARCZAN GLINU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Bezwonny, drobny proszek o barwie od białej do lekko żółtawobiałej

Słabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Bezwodny: nie więcej niż 1,5 % (250 ?C, stała masa) Diwodzian: nie więcej niż 23 % (ibid.)

Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 30 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Siarczan amonu

231-984-1

(NH;)>SO4

132,14

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 100,5 %

Biały proszek, blaszki błyszczące lub elementy krystaliczne

Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu

Nie więcej niż 0,25 % Nie więcej niż 30 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Ałun

Siarczan glinu

233-135-0 Alb(SO;): 342,13

Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na wyprażoną substancję

Nr 2 — 206 — Poz. 3

Opis Biały proszek, blaszki błyszczące lub elementy krystaliczne Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność glinu i siarczanów

B. pH 5 % roztworu 2,9 lub więcej

C. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu Czystość

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 5 % (500 *C, 3 godziny)

Alkalia i ziemie alkaliczne Nie więcej niż 0,4 %

Selen Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

208. E 521 SIARCZAN GLINOWO- SODOWY

Nazwy synonimowe Sodowy ałun, sodu ałun Definicja Nazwa chemiczna Siarczan glinowo-sodowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 233-277-3

Wzór chemiczny AINa(SO4)> x nH;O (n=0 lub 12)

Masa cząsteczkowa 242,09 (bezwodny)

Analiza Zawiera w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 96,5 % (bezwodny) i

99,5 % (dodekawodzian)

Opis Przezroczyste kryształy lub biały proszek krystaliczny Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność glinu, sodu i Siarczanów B. Rozpuszczalność Dodekawodzian jest łatwo rozpuszczalny w wodzie. Postać bezwodna rozpuszcza się wolno w wodzie. Obie postacie są nierozpuszczalne w etanolu Czystość Ubytek po suszeniu Postać bezwodna: nie więcej niż 10,0 % (220 ?C, 16 godzin) Dodekawodzian: nie więcej niż 47,2 % (50 ?C - 55 9C, I godzina, a następnie 220 ?C, 16 godzin) Sole amonowe Po ogrzewaniu niewykrywalny zapach amoniaku Selen Nie więcej niż 30 mg/kg Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2 — 207 —

209. E 522 SIARCZAN GLINOW O - POTASOWY

Nazwy synonimowe Potasu ałun, potasowy ałun Definicja Nazwa chemiczna Siarczan glinowo -potasowy, dodekawodzian

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 233-141-3

Wzór chemiczny AIK(SO;4)> x 12H,0

Masa cząsteczkowa 474,38

Analiza Zawiera nie mniej niż 99,5 % Opis Duże przezroczyste kryształy lub biały proszek krystaliczny Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność glinu, potasu i siarczanów

B. pH 10 % roztworu pomiędzy 3,0 a 4,0

C. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu Czystość

Sole amonowe Po ogrzewaniu niewykrywalny zapach amoniaku

Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg

Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

210. E 523 SIARCZAN AMONOWO - GLINOWY

Nazwy synonimowe Ałun amonowy Definicja Nazwa chemiczna Siarczan amonowo-glinowy

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-055-3

Wzór chemiczny AINH;(SO4) x 12H,0

Masa cząsteczkowa 453,32

Analiza Zawiera nie mniej niż 99,5 % Opis Duże bezbarwne kryształy lub biały proszek Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność glinu, amonu i

siarczanów

B. Rozpuszczalność Łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu

Czystość

Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne Nie więcej niż 0,5 %

Nr 2 — 208 — Poz. 3

Selen Nie więcej niż 30 mg/kg Fluorki Nie więcej niż 30 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

211. E 524 WODOROTLENEK SODU

Nazwy synonimowe Soda żrąca, soda kaustyczna, ług Definicja Nazwa chemiczna Wodorotlenek sodu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 215-185-5

Wzór chemiczny NaOH

Masa cząsteczkowa 40,0

Analiza Wodorotlenek sodu w postaci ciała stałego. zawiera nie mniej niż 98,0 % zasady

ogółem (jako NaOH), w przypadku roztworów - odpowiednio w odniesieniu do

ustalonych lub zadeklarowanych stężeń NaOH Opis Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie. Roztwory są klarowne lub lekko zmętniałe, bezbarwne lub lekko zabarwione, silnie żrące i higroskopijne oraz pochłaniają dwutlenek węgla z powietrza, tworząc węglan sodu Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność sodu B. I % roztwór jest silnie zasadowy C. Rozpuszczalność Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Łatwo rozpuszczalny w etanolu Czystość Nierozpuszczalne w wodzie substancje organiczne 5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny do lekko zabarwionego Węglany Nie więcej niż 0,5 % (jako Na;CO3) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 0,5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

212. ES25 WODOROTLENEK POTASU

Nazwy synonimowe Potaż żrący Definicja Nazwa chemiczna Wodorotlenek potasu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 215-181-3

Wzór chemiczny KOH

Masa cząsteczkowa 56,11

Analiza Zawiera nie mniej niż 85,0 % w przeliczeniu na KOH

Opis Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie

Nr 2

Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność potasu B. 1 % roztwór jest silnie zasadowy C. Rozpuszczalność Czystość Substancje nierozpuszczalne w wodzie Węglany Arsen Ołów

Rtęć

Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Łatwo rozpuszczalny w etanolu

5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny Nie więcej niż 3,5 % (jako K+CO:)

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż | mg/kg

213. E 526 WODOROTLENEK WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność jonów zasadowych i wapnia

B. Rozpuszczalność

Czystość

Popiół nierozpuszczalny w kwasie Magnez i sole zasadowe

Bar

Fluorki

Arsen

Ołów

Wapno gaszone, wapno hydratyzowane

Wodorotlenek wapnia

215-137-3

Ca(OH)»

74,09

Zawiera nie mniej niż 92 %

Biały proszek

Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 2,7 %

Nie więcej niż 300 mg/kg Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 6 mg/kg”,

214. E 527 WODOROTLENEK AMONU

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Woda amoniakalna, mocny roztwór wodny amoniaku

Wodorotlenek amonu

Nr 2

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik prób na obecność amoniaku Czystość

Substancje nielotne

Arsen

Ołów

NH;OH 35,05 Zawiera nie mniej niż 27 % NH;

Klarowny, bezbarwny roztwór o charakterystycznym niezmiernie drażniącym zapachu

Nie więcej niż 0,02 % Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

215. E 528 WODOROTLENEK MAGNEZU

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i zasady B. Rozpuszczalność

Czystość Ubytek po suszeniu Ubytek po prażeniu Tlenek wapnia Arsen

Ołów

216. ES29 TLENEK WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Wodorotlenek magnezu

215-170-3

Mg(0H)>

58,32

Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Proszek objętościowy o barwie białej, bezwonny

Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu

Nie więcej niż 2,0 % (105 ?C, 2 godziny) Nie więcej niż 33 % (800 ?*C do stałej masy) Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

| Wapno palone

Tlenek wapnia

215-138-9 CaO

56,08

Nr 2 — 211 — Poz. 3

Analiza Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na wyprażoną substancję

Opis Twarde, bezwonne masy lub granulki o barwie białej lub szarawej lub proszek o barwie od białej do szarawej

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność jonów

zasadowych i wapnia B. Podczas nawilżania próbki wodą wydzielane jest ciepło C. Rozpuszczalność Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu

Czystość

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 10 % (ok. 800 *C do stałej masy)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie Nie więcej niż I %

Bar Nie więcej niż 300 mg/kg

Magnez i sole zasadowe Nie więcej niż 3,6 %

Fluorki Nie więcej niż 50 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 7 mg/kg”, 217. E 530 TLENEK MAGNEZU Definicja

Nazwa chemiczna Tlenek magnezu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 215-171-9

Wzór chemiczny MgO

Masa cząsteczkowa 40,31

Analiza Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na wyprażoną substancję Opis Proszek wyjątkowo objętościowy, o barwie białej, znany jako lekki tlenek

magnezu, lub zwarty biały proszek, znany jako ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje objętość od 40 do 50 ml, zaś 5 g ciężkiego tlenku magnezu zajmuje objętość od 10 do 20 ml

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność zasady i magnezu

B. Rozpuszczalność Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu Czystość

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 5,0 % (ok. 800 ?C do stałej masy)

Tlenek wapnia Nie więcej niż 1,5 %

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 10 mg/kg

Nr 2

218. E 535 ŻELAZOCYJANEK SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i żelazocyjanków

Czystość Wilgotność Substancje nierozpuszczalne w wodzie Chlorki Siarczany Wolny cyjanek Żelazicyjanek

Ołów

| Żółty prusydek sodu, heksacyjanożelazian sodu

Sodu żelazocyjanek

237-081-9

Na,Fe(CN); x 10H,O

484,1

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie żółtej

Nie więcej niż 1,0 % Nie więcej niż 0,03 % Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,1 % Niewykrywałny Niewykrywalny

Nie więcej niż 5 mg/kg

219. E 536 ŻELAZOCYJANEK POTASU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność potasu i żelazocyjanków

Czystość Wilgotność Substancje nierozpuszczalne w wodzie Chlorki

Siarczany

Żółty prusydek potasu, heksacyjanożelazian potasu

Potasu żelazocyjanek

237-722-2

K,Fe(CN) x 3H,;O

422,4

Zawiera nie mniej niż 99,0 %

Kryształy o barwie cytrynowożóltej

Nie więcej niż 1,0 % Nie więcej niż 0,03 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nr 2 — 213 — Poz. 3

Wolny cyjanek Niewykrywalny Żelazicyjanek Niewykrywalny Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

220. E 538 ŻELAZOCYJANEK WAPNIA

Nazwy synonimowe Żółty prusydek wapna, heksacyjanożelazian wapnia Definicja Nazwa chemiczna Wapnia żelazocyjanek

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 215-476-7

Wzór chemiczny Ca,Fe(CN); x 12H,0

Masa cząsteczkowa 508,3

Analiza Zawiera nie mniej niż 99,0 % Opis Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie żółtej Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i żelazocyjanków

Czystość Wilgotność Nie więcej niż 1,0 % Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 0,03 % Chlorki Nie więcej niż 0,2 % Siarczany Nie więcej niż 0,1 % Wolny cyjanek Niewykrywalny Żelazicyjanek Niewykrywalny Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

221. E 541 FOSFORAN GLINOWO-SODOWY, KWAŚNY

Nazwy synonimowe SALP Definicja Nazwa chemiczna Tetradekawodorooktafosforan sodowotriglinowy, tetrawodzian (A) lub

pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B)

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 232-090-4 Wzór chemiczny NaAl;H „(PO4)s x 4H>O (A) NazAlH s(PO.)s (B) Masa cząsteczkowa 949,88 (A) 897,82 (B) Analiza Zawiera nie mniej niż 95,0 % (obie postacie) Opis Proszek bezwonny o barwie białej Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu, glinu i fosforanów

Nr 2 — 214 — Poz. 3

B. pH Odczyn kwaśny na papierku lakmusowym

C. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodorowym Czystość

Ubytek po prażeniu 19,5% - 21,0 % (A) ) (750 9C - 800 ?C, 2 godziny)

15% - 16% (B) ) (750 9C - 800 9C, 2 godziny)

Fluorki Nie więcej niż 25 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 4 mg/kg

Kadm Nie więcej niż I mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

222. ES51 DWUTLENEK KRZEMU

Nazwy synonimowe Krzemionka, dwutlenek krzemu

Definicja Dwutlenek krzemu jest substancją amorficzną wytwarzaną syntetycznie w procesie hydrolizy par, dając zmatowioną koloidalną krzemionkę, lub w procesie mokrym, dając strącaną krzemionkę, silikażel, lub krzemionkę zawierającą wodę. Koloidalna krzemionka powstaje, zasadniczo, w postaci bezwodnej, podczas gdy w procesie mokrym otrzymywane są produkty w postaci uwodnionej lub zawierające wodę zaabsorbowaną na powierzchni

Nazwa chemiczna Dwutlenek krzemu

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych 231-545-4

Wzór chemiczny (SIO),

Masa cząsteczkowa 60,08 (SiO»)

Analiza Zawartość po wyprażeniu nie mniej niż 99,0 % (koloidalna krzemionka)

lub 94,0 % (forma uwodniona)

Opis Puszysty proszek lub granulki o barwie białej; higroskopijny Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność krzemionki Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 2,5 % (koloidalna krzemionka, 105 ?C, 2 godziny) Nie więcej niż 8,0 % (strącana krzemionka i żel krzemionkowy, 105 *C, 2 godziny) Nie więcej niż 70 % (krzemionka zawierająca wodę, 105 *C, 2 godziny) Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 2,5 % po suszeniu (1.000 ?C, koloidalna krzemionka) Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1.000 ?C, forma uwodniona) Sole rozpuszczalne, podatne na jonizację Nie więcej niż 5,0 % (jako Na>SO;) Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

223. E 552 KRZEMIAN WAPNIA

Definicja Krzemian wapnia jest krzemianem wodnym lub bezwodnym o różnych proporcjach CaQO i SiOQą

Nazwa chemiczna Krzemian wapnia

Nr 2 — 215 — Poz. 3

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 215-710-8

Analiza Zawiera w przeliczeniu na bezwodną masę: - jako SIO, nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 95 %

- jako CaO nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 35 % Opis Swobodnie przesypujący się proszek o barwie białej do szarawobiałej, który takim pozostaje po wchłonięciu względnie dużej ilości wody lub innych cieczy Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność krzemianów i wapnia

B. Z kwasami mineralnymi tworzy żel

Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 10 % (105 ?C, 2 godziny) Ubytek po prażeniu Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 14 % (1.000 ?C, masa stała) Sód Nie więcej niż 3 % Fluorki Nie więcej niż 50 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg

224. E SS53a(i) KRZEMIAN MAGNEZU

Definicja Krzemian magnezu jest składnikiem syntetycznym, w którym stosunek molowy tlenku magnezu do dwutlenku krzemu wynosi w przybliżeniu 2:5

Analiza Zawiera nie mniej niż 15 % MgO i nie mniej niż 67 % SiO» w przeliczeniu na wyprażoną substancję

Opis Bardzo drobny bezwonny proszek, o barwie białej, wolny od zbryleń Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i

krzemianów

B. pH 10% zawiesiny Pomiędzy 7,0 a 10,8 Czystość

Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15 % (105 ?C, 2 godziny)

Ubytek po prażeniu Nie więcej niż 15 % po suszeniu (1.000 ?C, 20 minut)

Sole rozpuszczalne w wodzie Nie więcej niż 3 %

Wolne zasady Nie więcej niż 1 % (jako NaOH)

Fluorki Nie więcej niż 10 mg/kg

Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg

Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

225. E SS3a(ii) TRIKRZEMIAN MAGNEZU

Definicja Nazwa chemiczna

Wzór chemiczny

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i krzemianów

B. pH 5% zawiesiny Czystość

Ubytek po prażeniu

Sole rozpuszczalne w wodzie

Wolne zasady

Fluorki

Arsen

Ołów

Rtęć

226. E 553b TALK

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Opis Identyfikacja A. Absorpcja w podczerwieni B. Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego C. Rozpuszczalność Czystość Ubytek po suszeniu Substancja rozpuszczalna w kwasie

Substancja rozpuszczalna w wodzie

Trikrzemian magnezu

Mg.Si3Os x XH,O (skład przybliżony)

239-076-7

Zawiera nie mniej niż 29,0 % MgoO i nie mniej niż 65,0 % SIO», dla obu w przeliczeniu na wyprażoną substancję

Drobny proszek o barwie białej, wolny od zbryleń

Pomiędzy 6,3 a 9,5

Nie mniej niż 17 % i nie więcej niż 34 % (1.000 *C) Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż I % (jako NaOH)

Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Talcum

Występująca w naturze forma uwodnionego krzemianu magnezu zawierającego w różnych proporcjach minerały towarzyszące, takie jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit

Wodorometakrzemian magnezu

238-877-9 Mg:(Si.Ow0)(0H)2 379,22

Proszek o barwie białej lub prawie białej, lekki, jednorodny, śliski w dotyku

Charakterystyczne piki przy 3.677, 1.018 i 699 cm” Piki przy 9,34/4,66/3,12 A

Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu

Nie więcej niż 0,5 % (105 ?C, I godzina) Nie więcej niż 6,0 %

Nie więcej niż 0,2 %

Nr 2

Żelazo rozpuszczalne w kwasie Arsen

Ołów

Niewykrywalne Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

227. E 554 KRZEMIAN GLINOWO-SODOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu, glinu i krzemianów

B. pH 5 % zawiesiny Czystość Ubytek po suszeniu

Ubytek po prażeniu

Sód

Arsen Ołów

Rtęć

Glinokrzemian sodu, krzemoglinian sodu, krzemian sodowo-glinowy

Krzemian glinowo-sodowy

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:

- jako SIO, nie mniej niż 66,0 % i nie więcej niż 88,0 % - jako ALO3; nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 15,0%

Drobny biały bezpostaciowy proszek lub granulki

Pomiędzy 6,5 a 11,5

Nie więcej niż 8,0 % (105 ?C, 2 godziny)

Nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 11,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1.000 *C, stała masa)

Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 8,5 % (jako Na»O) w przeliczeniu na bezwodną masę

Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

228. E 555 KRZEMIAN GLINOWO-POTASOWY

Nazwy synonimowe

Definicja Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

Czystość

Ubytek po suszeniu

Mika

Naturalna mika, która składa się głównie z krzemianu glinowo-potasowego (muskowit, mika potasowa)

310-127-6

Krzemian glinowo-potasowy

KAL[AISi;Ow»](OH)2

398

Zawiera nie mniej niż 98 %

Krystaliczne płatki lub proszek o barwie jasnoszarej do białej

Nierozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i zasadach oraz w rozpuszczalnikach organicznych

Nie więcej niż 0,5 % (105 *C, 2 godziny)

Nr 2

Antymon Cynk Bar Chrom Miedź Nikiel Arsen Rtęć Kadm

Ołów

Nie więcej niż 20 mg/kg Nie więcej niż 25 mg/kg Nie więcej niż 25 mg/kg Nie więcej niż 100 mg/kg Nie więcej niż 25 mg/kg Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 10 mg/kg

229. E 556 KRZEMIAN GLINOWO-WAPNIOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia, glinu i krzemianów

Czystość Ubytek po suszeniu

Ubytek po prażeniu

Fluorki Arsen Ołów

Rtęć

230. E 558 BENTONIT

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Glinokrzemian wapnia, krzemoglinian wapnia, krzemian wapniowo-glinowy

Krzemian glinowo-wapniowy

Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:

- jako SIO» nie mniej niż 44,0 % i nie więcej niż 50,0 % - jako Al;O; nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 5,0 % - jako CaO nie mniej niż 32,0 % i nie więcej niż 38,0 %

Drobny biały sypki proszek

Nie więcej niż 10,0 % (105 ?C, 2 godziny)

Nie mniej niż 14,0 % i nie więcej niż 18,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1.000 ?C, stała masa)

Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Bentonit jest naturalną glinką zawierającą w znacznych ilościach montmorylonit, rodzimy uwodniony krzemian glinu, w którym część atomów glinu i krzemu w sposób naturalny jest zastąpiona innymi atomami, takimi jak magnez i żelazo. Jony wapnia i sodu są umieszczone pomiędzy mineralnymi warstwami. Bentonit występuje w 4 pospolitych odmianach: naturalny bentonit sodu, naturalny bentonit wapnia, bentonit aktywowany sodem, bentonit aktywowany kwasem

215-108-5 819

Zawiera montmorylonitu nie mniej niż 80%

Nr 2

Opis

Identyfikacja A. Test z błękitem metylenowym B. Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego C. Absorpcja w podczerwieni Czystość Ubytek po suszeniu Arsen

Ołów

Bardzo drobny proszek lub granulki o barwie żółtawej lub szarawobiałej. Budowa bentonitu pozwala na zatrzymanie wody w jego strukturze, a także na zewnętrznej powierzchni (właściwości powiększania objętości - wydęcia)

Charakterystyczne piki przy 12,5/15A

Piki przy 428 / 470 / 530 / 1.110 - 1.020 /3.750 - 3.400 enr'

Nie więcej niż 15,0 % ( 105 9C, 2 godziny) Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

231. E 559 KRZEMIAN GLINU (KAOLIN)

Nazwy synonimowe

Definicja

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność tlenku glinu i krzemianów

B. Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego

C. Absorpcja w podczerwieni Czystość

Ubytek po prażeniu

Substancja rozpuszczalna w wodzie

Substancja rozpuszczalna w kwasie

Żelazo

Tlenek potasu (K+O0)

Węgiel

Arsen

Ołów

Rtęć

Kaolin, lekki lub ciężki

Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczoną białą gliną plastyczną, składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo-potasowego, skalenia i kwarcu. Obróbka nie powinna obejmować prażenia. Naturalna glina kaolinitowa stosowana do produkcji krzemianu glinu może zawierać pewien poziom dioksyn, który nie sprawia, że produkt stanowi zagrożenie dla zdrowia lub jest nieodpowiedni do spożycia przez ludzi

215-286-4 (kaolinit)

AbSi;O:s(OH), (kaolinit)

264

Zawartość nie mniej niż 90 % (suma dwutlenku krzemu i tlenku glinu,

po prażeniu)

Dwutlenek krzemu (SIO») pomiędzy 45 % a 55 %

Tlenek glinu (Al2O;) pomiędzy 30 % a39%

Drobny, biały lub biało-szary mazisty proszek. Kaolin składa się z przypadkowo ułożonych stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych płatków sześciokątnych

Charakterystyczne piki przy 7,18 / 3,58 / 2,38 / 1,78 A

Piki przy 3.700 i 3.620 cm”

Pomiędzy 10 a 14% (1.000 ?C, stała masa) Nie więcej niż 0,3 %

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 5 %

Nie więcej niż 5 %

Nie więcej niż 0,5 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nr 2

232. E 570 KWASY TŁUSZCZOWE

Definicja

Nazwa chemiczna

Analiza Opis Identyfikacja A. Poszczególne kwasy tłuszczowe mogą być zidentyfikowane za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej, chromatografii gazowej lub masy cząsteczkowej Czystość Pozostałość po prażeniu Substancje niezmydlające się Woda Arsen Ołów

Rtęć

233. E 574 KWAS GLUKONOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Tworzenie pochodnej fenylohydrazyny — wynik dodatni

Czystość Pozostałość po prażeniu Substancje redukujące Chlorki Siarczany Siarczyny Arsen

Ołów

Liniowe kwasy tłuszczowe, kwas kaprylowy (Cx), kwas kaprynowy (Cv), kwas laurynowy (Ci), kwas mirystynowy (Ci4), kwas palmitynowy (C;6), kwas stearynowy (Cis), kwas oleinowy (Cys:1)

Kwas oktanowy (Cs), kwas dekanowy (Cv), kwas dodekanowy (C,>), kwas tetradekanowy (C,4,), kwas heksadekanowy (C;6), kwas oktadekanowy (C;s), kwas 9-oktadekenowy (Cis:1)

Nie mniej niż 98 % techniką chromatografii

Bezbarwna ciecz lub ciało stałe o barwie białej otrzymywane z olejów i tłuszczów

Nie więcej niż 0,1 %

Nie więcej niż 1,5 %

Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

Nie więcej niż 1 mg/kg

D-glukonowy kwas, dekstronowy kwas

Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego i glukono-deltalaktonu

Kwas glukonowy

C,H1207 (kwas glukonowy)

196,2

Zawiera nie mniej niż 50,0 % (jako kwas glukonowy)

Klarowna ciecz o konsystencji syropu, bezbarwna do jasnożółtej

Utworzony związek topi się w temperaturze pomiędzy 196 *C i 202 ?Cz rozkładem

Nie więcej niż 1,0 %

Nie więcej niż 0,75 % (jako D-glukoza) Nie więcej niż 350 mg/kg

Nie więcej niż 240 mg/kg

Nie więcej niż 20 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mg/kg

Rtęć

Nr 2 Poz. 3

Nie więcej niż I mg/kg

234. E 575 LAKTON KWASU GLUKONOWEGO

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego - wynik dodatni

B. Rozpuszczalność

C. Temperatura topnienia Czystość

Woda

Substancje redukujące

Ołów

235. E 576 GLUKONIAN SODU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność sodu i glukonianów

B. Rozpuszczalność

C. pH 10 % roztworu

Glukonolakton, GDL, delta-lakton kwasu D-glukonowego, delta-glukonolakton Glukono-delta-lakton jest cyklicznym 1,5-wewnątrzcząsteczkowym estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydrolizie do równowagowej mieszaniny kwasu D-glukonowego (55 % - 66 %) i delta- i gamma-laktonów

D-glukono-1,5-lakton

202-016-5

CH 1006

178,14

Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Drobny biały proszek krystaliczny, prawie bezwonny

Utworzony związek topi się w temperaturze pomiędzy 196?C i 202 ?C z rozkładem

Łatwo rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu

1529C+29C

Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,75 % (jako D-glukoza)

Nie więcej niż 2 mg/kg

Sól sodowa kwasu D-glukonowego

D-glukonian sodu

208-407-7

C,HiNaO; (bezwodny) 218,14

Zawiera nie mniej niż 98,0 %

Proszek krystaliczny, o barwie od białej do brązowej i o postaci od granulowanej do miałkiej

Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 6,5 a 7,5

Nr 2

Czystość Substancje redukujące

Ołów

236. E 577 GLUKONIAN POTASU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność potasu i glukonianów

B. pH 10 % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje redukujące

Ołów

237. E 578 GLUKONIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia i glukonianów

Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza)

Nie więcej niż 2 mg/kg

Sól potasowa kwasu D-glukonowego

D-glukonian potasu

206-074-2

CHuKO; (bezwodny) CH.„KO; x H;O (monowodzian)

234,25 (bezwodny) 252,26 (monowodzian)

Zawiera nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 103,0 % w przeliczeniu na suchą masę

Proszek krystaliczny lub granulki, bezwonne, swobodnie przesypujące się, o barwie od białej do żółtawobiałej

Pomiędzy 7,0 a 8,3

Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 ?C, 4 godziny, próżnia) Monowodzian: nie mniej niż 6 % i nie więcej niż 7,5 % (105 ?C, 4 godziny, próżnia)

Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza)

Nie więcej niż 2 mg/kg

Sól wapniowa kwasu D-glukonowego

di-D-glukonian wapnia

206-075-8

CeH>>CaO;, (bezwodny) ChHaCaO 4 x HO (monowodzian)

430,38 (bezwodny) 448,39 (monowodzian)

Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę i monowodzian

Bezwonny, biały krystaliczny proszek lub granulki, stabilny na powietrzu

Nr 2

B. Rozpuszczalność C. pH 5 % roztworu Czystość

Ubytek po suszeniu

Substancje redukujące

Ołów

Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 6,0 a 8,0

Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 ?C, 16 godzin) Monowodzian: nie więcej niż 2,0 % (105 ?C, 16 godzin)

Nie więcej niż 1,0 % (jako D-glukoza)

Nie więcej niż 2 mg/kg

238. E 579 GLUKONIAN ŻELAZAWY

Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność jonów żelaza(Il)

C. Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego - wynik dodatni

D. pH 10 % roztworu Czystość

Ubytek przy suszeniu

Kwas szczawiowy

Żelazo (III)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

Substancje redukujące

239. E 5885 MLECZAN ŻELAZAWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Żelaza di-D-glukonian, diwodzian

Żelaza (II) diglukonian, diwodzian

206-076-3

ChHaFeO, x 2H,O

482,17

Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę

Proszek lub granulki o barwie od jasnozielonkawożóltej do żółtawoszarej, może mieć słaby zapach palonego cukru

Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 4 a 5,5

Nie więcej niż 10 % (105 ?C, 16 godzin) Niewykrywalny

Nie więcej niż 2 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż 5 mykg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż 0,5 % wyrażone jako glukoza

Żelaza (Il) mleczan Żelaza (II) 2-hydroksypropionian Sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego

Żelaza 2-hydroksypropionian

Nr 2 Poz. 3

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Dodatni wynik próby na obecność jonów żelaza(1l) i mleczanów

C. pH 2 % roztworu Czystość

Ubytek przy suszeniu

Żelazo(1II)

Arsen

Ołów

Rtęć

Kadm

227-608-0 C,H,vFeO; x xH,O (x = 2 lub 3)

270,02 (diwodzian) 288,03 (triwodzian)

Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę

Zielonkawobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu

Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu

Pomiędzy 4 a6

Nie więcej niż 18 % (100 ?C, pod próżnią, około 700 mm Hg) Nie więcej niż 0,6 %

Nie więcej niż 3 mg/kg

Nie więcej niż $ mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

Nie więcej niż I mg/kg

240. E 586 4-HEKSYLOREZORCYNOL

Nazwy synonimowe

Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza

Opis

Identyfikacja A. Rozpuszczalność

B. Test z kwasem azotowym

C. Test z bromem

D. Zakres temperatury topnienia Czystość K wasowość

Popiół siarczanowy

4-Heksyl-1,3-benzenodiol Heksylorezorcynol

4-heksylorezorcynol

205-257-4

CeHisO>

197,24

Nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na suchą masę

Biały proszek

Łatwo rozpuszczalny w eterze i acetonie, słabo rozpuszczalny w wodzie

Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać I ml kwasu azotowego. Pojawia się lekko czerwone zabarwienie próbki

Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać I ml bromu TS. Rozpuszcza się żółty, kłaczkowaty osad, tworząc żółty roztwór

62-67 *C

Nie więcej niż 0,05 %

Nie więcej niż 0,1 %

Nr 2

Rezorcynol i inne fenole

Nikiel Ołów

Rtęć

241. E 620 KWAS GLUTAMINOWY

Nazwy synonimowe Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej

B. Skręcalność właściwa [a]?p

C. pH roztworu nasyconego Czystość

Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Chlorki

Kwas pirolidonokarboksylowy

Ołów

Wytrząsać około 1 g próbki w 50 mł wody przez kilka minut, odfiltrować i dodać 3 krople chlorku żelaza TS do filtratu. Nie powstaje ani czerwony, ani niebieski kolor

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 2 mg/kg

Nie więcej niż 3 mg/kg

Kwas L-Glutaminowy, kwas L-a-aminoglutarowy Kwas L-Glutaminowy, kwas L-2-amino-pentanodiowy

200-293-7 C;HyNO4 147,13

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub krystaliczny proszek

Pomiędzy +31,5? a + 32,2? (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCL, w 200 mm rurce)

Pomiędzy 3,0 a 3,5

Nie więcej niż 0,2 % (80 ?C, 3 godziny) Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

242. E 621 GLUTAMINIAN MONOSODOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis

Glutaminian sodu, MSG

L-glutaminian monosodowy, monowodzian

205-538-1 187,13

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub krystaliczny proszek praktycznie bez zapachu

Nr 2

Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność sodu B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej

C. Skręcalność właściwa [a]*p

D. pH 5 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Chlorki Kwas pirolidonokarboksylowy

Ołów

Pomiędzy +24,8* a +25,3? (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCL, w 200 mm rurce)

Pomiędzy 6,7 a 7,2

Nie więcej niż 0,5 % (98 *C, 5 godzin) Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

243. E 622 GLUTAMINIAN MONOPOTASOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność potasu B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej

C. Skręcalność właściwa [a]?'p

D. pH 2% roztworu Czystość Ubytek po suszeniu Chlorki Kwas pirolidonokarboksylowy

Ołów

Glutaminian potasu, MPG

L-glutaminian monopotasowy, monowodzian

243-094-0 203,24

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub krystaliczny proszek praktycznie bez zapachu

Pomiędzy +22,5* a +24,0? (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCL, w 200 mm rurce)

Pomiędzy 6,7 a 7,3

Nie więcej niż 0,2 % (80 ?C, 5 godzin) Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

244. E 623 DIGLUTAMINIAN WAPNIA

Nazwy synonimowe

Definicja

Glutaminian wapnia

Nr 2

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność wapnia B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej

C. Skręcalność właściwa [a]*p

Czystość Woda Chlorki Kwas pirolidonokarboksylowy

Ołów

Di-L-glutaminian monowapniowy

242-905-5 CioHi6CaN>Os x xH>O (x=0, 1, 2 lub 4) 332,32 (bezwodny)

Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub krystaliczny proszek praktycznie bez zapachu

Pomiędzy +27,4* a +29,2? (dla glutaminianu wapnia z x=4)(10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCL, w 200 mm rurce)

Nie więcej niż 19 % (dla diglutaminianu wapnia x =4) (metoda Karla Fischera) Nie więcej niż 0,2 % Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

245. E 624 GLUTAMINIAN MONOAMONOWY

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność amonu B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej

C. Skręcalność właściwa [a]*p

D. pH 5 % roztworu Czystość Ubytek po suszeniu

Popiół siarczanowy

Glutaminian amonu

L-glutaminian monoamonowy, monowodzian

231-447-1 CsHuN2O, * HO 182,18

Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę

Białe kryształy lub krystaliczny proszek praktycznie bez zapachu

Pomiędzy +25,4* a +26,4? (10 % roztwór (bezwodna masa) w 2N HCL, w 200 mm rurce)

Pomiędzy 6,0 a 7,0

Nie więcej niż 0,5 % (50 ?C, 4 godziny)

Nie więcej niż 0,1 %

Nr 2

Kwas pirolidonokarboksylowy

Ołów

Nie więcej niż 0,2 %

Nie więcej niż 2 mg/kg

246. E 625 DIGLUTAMINIAN MAGNEZU

Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa

Analiza

Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność magnezu B. Dodatni wynik próby na obecność kwasu glutaminowego przy zastosowaniu techniki

chromatografii cienkowarstwowej