Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych

W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 2) d yrektywy Komisji 2008/84/WE z dnia 12 października 2007 r. w sprawie specyfikacji i kryte- 27 sierpnia 2008 r. ustanawiającej szczególriów czystości substancji dodatkowych (Dz. U. Nr 199, ne kryteria czystości dla dodatków do środpoz. 1441) wprowadza się następujące zmiany: ków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 253 1) odnośnik nr 2 do rozporządzenia otrzymuje brzmiez 20.09.2008, str. 1); nie: 3) d yrektywy Komisji 2008/128/WE z dnia „2) Rozporządzenie wdraża postanowienia: 22 grudnia 2008 r. ustanawiającej szczegól- 1) dyrektywy Komisji 2008/60/WE z dnia ne kryteria czystości dotyczące barwników 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej szczególstosowanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L 6 z 10.01.2009, str. 20); 1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa 4) d yrektywy Komisji 2009/10/WE z dnia Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie 13 lutego 2009 r. zmieniającej dyrektywę szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. 2008/84/WE ustanawiającą szczególne kry- Nr 216, poz. 1607). teria czystości dla dodatków do środków 2) Rozporządzenie wdraża postanowienia dyrektywy Komisji spożywczych innych niż barwniki i substan- 2009/10/WE z dnia 13 lutego 2009 r. zmieniającej dyrektycje słodzące (Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2009, wę 2008/84/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barw- str. 62).”; niki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2009, str. 62). 2) w załączniku nr 1 do rozporządzenia: 3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. a) w części I „Specyfikacje, kryteria czystości dla z 2008 r. Nr 214, poz. 1346, Nr 223, poz. 1463 i Nr 234,, z 2009 r. Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 21, substancji słodzących” poz. 3 otrzymuje brzmiepoz. 105. nie: Nr 23 — 2102 — Poz. 120 Nr 23 Chlorki Siarczany Nikiel Ołów Nie więcej niż 70 my/kg Nie więcej niż 100 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/ke Nie więcej niż I mg/kę 2) Mannitol otrzymywany w wyniku fermentacji Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząstcczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Zakres temperatur topnienia C. Chromatografia cienkowarstwowa D. Skręcalność właściwa £.pll Czystość Arabitol Ubytek po suszeniu Cukry redukujące Cukry ogółem Popiół siarczanowy Chlorki Siarczany Ołów Bakterie tlenowe mezotilne Bakterie z grupy cofi Salmonella E. Coli Staphyłococcus aureus Pseudomonas aeruginosa D-mannitol Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxii w warunkach tlenowych D-mannitol 200-711-8 CHO 182.2 Zawiera nie mniej niż 96% D-mannitolu i nie więcej niż 102% w suchej masie Biały, bezwonny, krystaliczny proszek Rozpuszczalny w wodzie. bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu. praktycznie nierozpuszczalny w cierze Pomiędzy 164?C' a 1697C Wynik pozytywny [aln"": + 237 do + 25? (roztwór boranu) Pomiędzy 5.0 a 8.0 Dodać 0.3 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% wźv roztworu próbki, następnie zmierzyć pll Nie więcej niż 0,3% Nie więcej niż 0,3% (1053?C. 4 godziny) Nie więcej niż 0,3% (jako glukoza) Nie więcej niż 1% (jako glukoza) Nie więcej niż 0,1% Nie więcej niż 70 mg/kg Nie więcej niż 100 mg/kg Nie więcej niż I mg/ke Nie więcej niż 10*/e Nicobeene w 10g Nicobcene w 10g Nicobeene w 10g Nicobceene w 10g Nieobecne w 10g Nr 23 — 2104 — Poz. 120 b) w części II „Specyfikacje i kryteria czystości dla barwników” w pkt II „Szczegółowe kryteria czystości barwników”: — poz. 2 i 3 otrzymują brzmienie: Nr 23 Definicja Klasa Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Nazwa chemiczna wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Spektrometria B. Skręcalność właściwa Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Fosfor nieorganiczny Dodatkowe substancje barwiące Pierwszorzędowe aminy aromatyczne Arsen Ołów Rtęć Kadm Metale ciężkie (wyrażone jako ołów) Niniejsza specyfikacja znajduje zastosowanie do ryboflawiny -5 fosforanu łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny i difostoranu ryboflawiny [zoalloksazyna 204-988-6 Monosodowy tostoran (2R.3R,48)-5-(3'10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4-diokso-10'- benzo|g|picrydynylo)2.3,4-trihydroksypentylu monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny Diwodzian: Ć „Ho NsNaO,P x 2H0 Bezwodny: C,;H»0N;NaQO,P 541,36 Zawiera nie mniej niż 95% substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na C 7 H»9N,NaO;P x 2H,0 E em 250 przy około 375 nm w roztworze wodnym Żółty do pomarańczowego krystaliczny. higroskopijny proszek o słabym zapachu i gorzkim smaku Stosunek Axs/A>a jest pomiędzy 0,30 i 0,34 e roztworze Stosunek Ay/Ax jest pomiędzy 0.33 i 0,40 wodnym Maksimum w wodzie przy około 444 nm [a]"b pomiędzy +38* i +42? w 5 molowym roztworze HCI Nie więcej niż 8% (100?C, 5 godz. w próżni nad P>Q;) dla diwodzianu Nie więcej niż 25% Nie więcej niż 1.0% (w przeliczeniu na PO; w bezwodnej masie) wolna ryboflawina: Nie więcej niż 6% Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6% Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę) Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 10 mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż] mg/kg Nice więcej niż 40 mg/kg” — poz. 34 otrzymuje brzmienie: „34. E 160e BETA-APO-8'-KAROTENAL (C30) Nazwy synonimowe Definicja CI Pomarańczowy spożywczy 6 Niniejsza specyfikacja odnosi się głównie do wszystkich trans izomerów b-apo-8'-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty b-apo-8'-karotenalu, łącznie z roztworami lub zawiesinami b-apo-8'-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty ic mogą mieć różne stosunki izomerów cis/trans Nr 23 — 2106 — Poz. 120 c) w części III „Specyfikacje, kryteria czystości dla dozwolonych substancji dodatkowych innych niż substancje słodzące i barwniki”: — uchyla się poz. 23, — uchyla się poz. 26, — poz. 27 otrzymuje brzmienie: Nr 23 — 2107 — Poz. 120 składającej się z odtłuszczonych białek mleka lub fermentowanych substancji stałych i zawierającej co najmniej 50% chlorku sodowego Opis Biały proszek Czystość Ubytck po suszeniu Nie więcej niż 3% podczas suszenia do stałej masy w temperaturze od 1029C do 103C Arsen Nie więcej niż I mg/kg Ołów Nie więcej niż I mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg” — poz. 111—116 otrzymują brzmienie: „111. E 400 KWAS ALGINOWY Definicja Glukuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu D-mannurowego połączone w pozycji P-(|-4) oraz jednostki kwasu 1.-glukuronowego przyłączone w pozycji a(l-4) pierścieni piranozy. Związek z grupy węglowodanów o charakterze hydrofilowego koloidu wyekstrahowany przy użyciu rozcieńczonego ługu z naturalnych odmian różnych gatunków brązowych alg morskich (Phaeophyceae) Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych 232-680-1 wzór chemiczny (CGHsOG)n Masa cząsteczkowa 10.000 - 600.000 (typowa średnia) Analiza Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20% i nie więcej niż 23% dwutlenku węgla (CO), co odpowiada nie mniej niż 91% i nie więcej niż 104,5% kwasu alginowego (C,Hs0%), (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 200) Opis Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziarnistej, granulatu i proszku. Barwa biała do żółtawobrązowej, prawie bczwonny Identyfikacja A. Rozpuszczalność Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych, powoli rozpuszcza się w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodowego i fosforanu(V) trisodu B. Próba strącania chlorkiem wapnia Do 0.5% roztworu próbki w I M roztworze wodorotlenku sodowego dodać 2,5% roztworu chlorku sodowego w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galarctowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymcetylowej. karagenu, żelatyny. gumy ghatti. gumy karava. mączki chleba świętojańskiego. metylocelulozy i tragakanty C. Próba strącania siarczanem amonu Do 0,5% roztworu próbki w] M roztworze wodorotlenku sodowego dodać nasyconego roztwory siarczanu amonowego w ilości równej połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. [a próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny. żelatyny, mączki chleba świętojańskiego. metylocelulozy i skrobi D. Rcakcja barwna 0.01 g próbki wytrząsać z 0.15 ml 0,1N wodorotlenku sodowego do jak najlepszego rozpuszczenia i dodać] ml roztworu siarczanu żelaza(I11) w kwasie. W ciągu 5 minut powstaje wiśniowoczerwone zabarwienie, które następnie przechodzi w intensywnie purpurowe Czystość pl 3% zawiesiny Pomiędzy 2.0 a 3.5 Nr 23 — 2108 — Poz. 120 Ubytck po suszeniu Nie więcej niż 15% (1057C, 4 godziny) Popiół siarczanowy Nie więcej niż 8% w przeliczeniu na bezwodną masę Wodorotlenek sodowy (roztwór IM) Nie więcej niż 2% w stosunku do nierozpuszczalnej, bezwodnej masy Formaldehyd Nie więcej niż 50 mg/kg Arsen Nie więcej niź 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I me/kg Kadm Nie więcej niż I me/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Drożdże i pleśnie ic więcej niż 500 kolonii w 1 gramie E. coli Nicobcenc w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g 112. E 401 ALGINIAN SODU Definicja Nazwa chemiczna Sól sodowa kwasu alginowego Wzór chemiczny (C,H7NaO6) Masa cząsteczkowa 10.000 - 600.000 (typowa średnia) Analiza Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18% i nie więcej niż 21% dwutlenku węgla. co odpowiada nic mniej niż 90,8% i nie więcej niż 106.0% alginianu sodu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 222) Opis Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa od białej do żółtawej Identyfikacja Dodatni wynik próby na obecność sodu i kwasu alginowego Czystość Ubytek po suszeniu Nie więcej niż 15% (105?C, 4 godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie ic więcej niż 2% w przeliczeniu na bezwodną masę Formaldchyd Nie więcej niż 50 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż I mg/kg Kadm Nie więcej niż] mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 5.000 kolonii w | gramie Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii w 1 gramie E. coli Nicobcene w 5 g Salmonelta spp. Nicobcene w 10 g Nr 23 — 2109 — Poz. 120 113. E 402 ALGINIAN POTASU Definicja Nazwa chemiczna Sól potasowa kwasu alginowego Wzór chemiczny (CH KO: Masa cząsteczkowa 10.000 - 600.000 (typowa średnia) Analiza Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5% i nie więcej niż 19.5% dwutlenku węgla. co odpowiada nie mniej niż 89,2% i nie więcej niż 105.5% alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 238) Opis Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny. barwa biała do żółtawej Identyfikacja Dodatni wynik próby na obecność potasu i kwasu alginowego Czystość Ubytck po suszeniu Nie więcej niż 15% (105?C. 4 godziny) Substancje nierozpuszczalne w wodzie Nie więcej niź 2% w przeliczeniu na bezwodną masę Formaldehyd Nie więcej niż 50 mg/kg Arsen Nie więcej niż 3 mg/kg Ołów Nie więcej niż 5 mg/kg Rtęć Nie więcej niż | mg/kg Kadm Nie więcej niż I mg/kg Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 5.000 kolonii w | gramie Drożdże i pleśnie Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie E. coli Nieobecne w 5 g Salmonella spp. Nieobecne w 10 g 114. E 403 ALGINIAN AMONU Definicja Nazwa chemiczna Sól amonowa kwasu alginowego Wzór chemiczny (CHuNOG) Masa cząsteczkowa 10.000 - 600.000 (typowa średnia) Analiza Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18% i nie więcej niż 21% dwutlenku węgla. co odpowiada nie mniej niż 88,7% i nie więcej niż 103,6% alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równowaźnikowego równego 217) Opis Ziarnisty lub włóknisty proszek, barwa biała do żółtawej Nr 23 Identyfikacja Dodatni wynik próby na obecność amonu i kwasu alginowego Czystość Ubytek po suszeniu Popiół siarczanowy Substancje nierozpuszczalne w wodzie Iormaldehyd Arsen Ołów Rięć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E. cali Salmonella spp. 115. E 404 ALGINIAN WAPNIA Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna wzór chemiczny Masa cząstcczkowa Analiza Opis Identyfikacja Dodatni wynik próby na obecność wapnia i kwasu alginowego Czystość Ubytek po suszeniu Formaldehyd Arsen Ołów Rtęć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Nie więcej niż 15% (1057C. 4 godziny) Nie więcej niż 7% w przeliczeniu na suchą masę Nie więcej niż 2% w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g Nieobecne w 10 g Sól wapniowa alginianu Sól wapniowa kwasu aleinowego (Cal LCamOc) 10.000 - 600.000 (typowa średnia) Z bczwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18% i nie więcej niż 21% dwutlenku węgla. co odpowiada nie mniej niż 89,6% i nie więcej niż 104.5% alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 219) Ziarnisty lub włóknisty proszek. prawie bezwonny. barwa biała do żółtawej Nie więcej niż 15% (LOS?C, 4 godziny) Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż | mg/kg Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nr 23 Drożdże i pleśnie Ł. coli Sałmonelia spp. Nie więcej niż 500 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g Nieobecne w 10 g 116. E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Wzór chemiczny Masa cząsteczkowa Analiza Opis Identyfikacja Po hydrolizie dodatni wynik próby na obecność 1.2- propanodiolu i kwasu alginowego Czystość Ubytek po suszeniu Całkowita zawartość 1.,2-propanodiolu Zawartość wolnego [,2-propanodiolu Substancje nierozpuszczalne w wodzie Formaldehyd Arsen Ołów Rtęć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E. coli Sałntonella spp. — poz. 118 i 119 otrzymują brzmienie: „118. E 407 KARAGEN Alginian hydroksypropylu Ester 1.2-propanodiolu i kwasu alginowego Alginian 1.2-propanodiolu Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji I procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce (C©9H107), (zestryfikowany) 10.000 - 600.000 (typowa średnia) 7. bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20% dwutlenku węgla (CO>) Ziarnisty lub włóknisty proszek, prawie bezwonny, barwa biała do żółtawobrązowej Nie więcej niż 20 % (105 *C, 4 godziny) Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 % Nie więcej niż 15 % Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę Nie więcej niż 50 mg/kg Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 5.000 kolonii w | gramie Nie więcej niź 500 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g Nieobecne w 10 g” Nr 23 Nazwy synonimowe Definicja Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Opis Identyfikacja Dodatni wynik próby na obecność galaktozy. anhydrogalaktozy 1 siarczanów Czystość Zawartość metanolu, etanolu i 2-propanolu Lepkość 1,5% roztworu w temperaturze 75 ?C Ubytek po suszeniu Siarczany Popiół Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa) Arsen Ołów Rtęć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie LE. coli Salmonella spp. Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak: - geloza mchu irlandzkiego - cuchcuman (2 gat. Eucheuma Spp.) - irydotykan (z gat. /ridaea spp.) - hypnean (2 gat. //ypnea spp.) - furcellaran lub agar duński (z Furceffaria fastigidta) - karagen (z gat. Chondrus i Gigarfina spp.) Karagen otrzymuje się na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie występujących odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae. Hypneacede | Furcellariacede należących do klasy Rkhodophyceae (algi czerwone). Nic należy stosować innego organicznego środka strącającego poza metanolem. etanolem i 2-propanolem. Karagen składa się głównie z soli potasowych. sodowych, magnczowych i wapniowych estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dają galaktozę i 3.6-anhydrogalaktozę. Karagen nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie. Formaldehyd może występować jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 5 mg/kg 232-524-2 Gruboziarnisty do miałkiego proszek, barwa żółtawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu Nie więcej niż 0,1% pojedynczo lub łącznie Nie mniej niż 5 mPa.s Nie więcej niż 12% (105 ?C, 4 godziny) Nie mniej niż 15% i nie więcej niż 40% w przeliczeniu na suchą masę (jako SO.) Nie mniej niż 15% i nie więcej niż 40% w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550 *C Nie więcej niż 1% w przeliczeniu na suchą masę (popiół nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym) Nie więcej niż 2% w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1% v/v kwasie siarkowym) Nie więcej niż 5% Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g Nieobecne w 10 g Nr 23 119. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA Nazwy synonimowe Definicja Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik próby na obecność galaktozy. anhydrogalaktozy i siarczanów B. Rozpuszczalność Czystość Zawartość metanolu. etanolu i 2-propanolu Lepkość 1,5 % roztworu w temperaturze 75 9C Ubytek po suszeniu Siarczany Popiół Popiół nierozpuszczalny w kwasie Substancje nierozpuszczalne w kwasie Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa) Arsen Ołów Rtęć Kadm Ogólna liczba drobnoustrojów Drożdże i pleśnie E. coli Salmonella spp. PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu „przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma) Przetworzone wodorosty morskie z gatunku Łucheuma otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie występujących odmian alg morskich ze szczepu Łucheuma cołtonii | kucheuma spinosum należących do klasy Rhkodopfycede (algi czerwone) w celu usunięcia zanieczyszczeń. a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt można uzyskać przez przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera głównie sole potasowe estrów siarczanowych polisacharydów. które po hydrolizie dają galaktozę i 3.6-anhvdrogalaktozę. Sole sodowe. wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów występują w mniejszych ilościach. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15%. Karagen obecny w przetworzonych wodorostach morskich nie powinien być hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozkładany chemicznie. Formaldchyd może występować jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 5 mg/kg Gruboziarnisty do miałkiego proszek, barwa jasnobrązowa do żółtawej. praktycznie bez zapachu w wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w etanolu Nie więcej niż 0,1% pojedynczo lub łącznie Nie mniej niż 5 mPa.s Nie więcej niż 12% (105 ?C. 4 godziny) Nie mniej niż 15% i nie więcej niż 40% w przeliczeniu na suchą masę (jako SQ.) Nie mniej niż 15% i nie więcej niż 40% w przeliczeniu na suchą masę, po prażeniu w temperaturze 550?C Nie więcej niż 1% w przeliczeniu na suchą masę (popiół nierozpuszczalny w 10% kwasie solnym) Nie mniej niż 8% i nie więcej niż 15% w przeliczeniu na suchą masę (substancje nierozpuszczalne w 1% v/v kwasie siarkowym) Nie więcej niż 5 % Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 5 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż 5.000 kolonii w I gramie Nie więcej niż 300 kolonii w I gramie Nieobecne w 5 g Nicobeene w 10 g” Nr 23 — 2114 — Poz. 120 — poz. 121 otrzymuje brzmienie: — poz. 168 otrzymuje brzmienie: Nr 23 — 2115 — Poz. 120 — po poz. 198 dodaje się poz. 198a w brzmieniu: Nr 23 Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych wzór chemiczny Analiza Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Dodatni wynik próby na obecność magnezu i węglanów Czystość Substancje nierozpuszczalne w kwasie Substancje rozpuszczalne w wodzie Wapń Arsen Ołów Rięć — poz. 218 otrzymuje brzmienie: Hydrornagnezyt węglan magnezu jest zasadowym uwodnionym lub jednowodnym węglanem magnezu lub ich mieszaniną Węglan magnezu 208-915-9 MgeCOynl;O Zawartość nie mniej niż 24% i nic więcej niż 26.4% w przeliczeniu na Mg Bczwonna, lekka, biała krucha masa lub gruboziarnisty. biały proszek Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i w etanolu Nie więcej niż 0,05% Nie więcej niż 1% Nie więcej niż 0,4% Nie więcej niż 4 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nice więcej niż] mg/kg” „218. E 526 WODOROTLENEK WAPNIA Nazwy synonimowe Definicja Nazwa chemiczna Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Wzór chemiczny Masa cząstęczkowa Analiza Opis Identyfikacja A. Dodatni wynik prób na obecność jonów zasadowych i wapnia B. Rozpuszczalność Wapno gaszone. wapno hydratyzowane Wodorotlenek wapnia 215-137-3 Ca(O0H)> 74,09 Zawiera nie mniej niż 92% Biały proszek Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu Nr 23 — 2117 — Poz. 120 — poz. 221 otrzymuje brzmienie: — poz. 265 otrzymuje brzmienie: Nr 23 Numer wg Europejskiego Spisu Substancji Chemicznych Opis Identyfikacja A. Zakres temperatur topnienia B. Ciężar właściwy C. Rozpuszczalność Czystość Liczba kwasowa Liczba zmydlenia Liczba nadtlenkowa Glicerol i inne alkohole wielowodorotlecnowe Cerczyna, parafiny i nicktóre inne woski Tłuszcze. wosk japoński, kalafonia i mydła Arsen Ołów Rięć — poz. 269 otrzymuje brzmienie: ścianek plastra miodu wytworzonego przez pszczoły miodne Apis mellifera Ł. oraz usunięcia ciał obcych Wosk biały jest otrzymywany w wyniku bielenia żółtego wosku pszczelego. 232-383-7 (wosk pszczeli) Kawałki lub płytki o przełomie drobnoziarnistym i niekrystalicznym. o barwie żółtawobiałej (postać biała) lub od żółtawo- do szarawobrązowej (postać żółta), o przyjemnym miodowym zapachu Pomiędzy 62?C a 6579C Około 0,96 Nierozpuszczalny w wodzie Trudno rozpuszczalny w alkoholu Bardzo łatwo rozpuszczalny w chloroformie i eterze Nie mniejsza niż 17 i nie większa niż 24 87-104 Nie większa niż 3 Nie więcej niż 0.5% (jako glicerol) Nicobecne Nieobecne Nie więcej niż 3 mg/kg Nie więcej niż 2 mg/kg Nie więcej niż I mg/kg” „269. E 905 WOSK MIKROKRYSTALICZNY Nazwy synonimowe Definicja Opis Identyfikacja A. Rozpuszczalność B. Współczynnik załamania Czystość Masa cząsteczkowa Lepkość Wosk naftowy, wosk węglowodorowy, wosk Fischera-Tropscha, wosk syntetyczny, parafina syntetyczna Wosk mikrokrystaliczny jest rafinowaną mieszaniną nasyconych węglowodorów w formie ciała stałego, otrzymywaną z ropy naftowej lub substratów syntetycznych Wosk bez zapachu o barwie białej do bursztynowej Nierozpuszczalny w wodzie. bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu np!" 1.434-1.448 lub np” 1.426- 1.440 Przeciętnie nie mniej niż 500 Nie mniej niż 1,1 x 10% m*s'! w temperaturze 100%C lub: Nie mniej niż 0,8 x 10% m? s" w temperaturze 1209C. jeżeli produkt jest w stanie stałym w temperaturze 100%C Nr 23 — 2119 — Poz. 120

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 lutego 2010 r. Minister Zdrowia: E. Kopacz Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 0-22 622-66-56 Skład, druk i kolportaż: Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 0-22 694-67-52; faks 0-22 694-62-06 Bezpłatna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530) www.cokprm.gov.pl e-mail: dziust@cokprm.gov.pl, wydawnictwa@cokprm.gov.pl Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Obsługi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 447/W/C/2010 ISSN 0867-3411 Cena 3,80 zł (w tym 7 % VAT)