Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie świadectwa maszynisty

Rozporządzenie określa:

1) zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego i infrastruktury kolejowej, objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty;

2) program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty;

3) sposób, formę oraz tryb przygotowania i przeprowadzania egzaminów dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty oraz tryb pracy komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej te egzaminy;

4) tryb oraz szczegółowe warunki i minimalną częstotliwość przeprowadzania szkoleń oraz sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów;

5) zakres danych dotyczących infrastruktury kolejowej ujęty w świadectwie maszynisty;

6) szczegółowe warunki i sposób prowadzenia rejestru świadectw maszynistów, zakres danych w nim ujętych, a także okres ich przechowywania, wzór tego rejestru oraz tryb udostępniania danych ujętych w rejestrze podmiotom, o których mowa w art. 22b ust. 14a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawą”.

1. Zakres wiedzy i umiejętności dotyczących pojazdu kolejowego, objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. Zakres wiedzy i umiejętności dotyczących infrastruktury kolejowej, objętych szkoleniem i egzaminem, które są niezbędne do uzyskania świadectwa maszynisty, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Program oraz czas trwania szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1. Osoba upoważniona przez przedsiębiorcę prowadzącego ośrodek szkolenia i egzaminowania maszynistów oraz kandydatów na maszynistów:

1) powołuje komisję egzaminacyjną, w skład której wchodzi co najmniej trzech egzaminatorów wpisanych do wykazu, o którym mowa w art. 22a ust. 8 pkt 1 ustawy, z których jeden pełni funkcję egzaminatora prowadzącego;

2) wyznacza sekretarza komisji;

3) wyznacza termin i miejsce egzaminu;

4) powiadamia pisemnie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, zwanego dalej „Prezesem UTK”, o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu oraz o liczbie egzaminowanych, nie później niż w terminie 14 dni przed planowanym terminem egzaminu;

5) zapewnia obsługę administracyjną komisji egzaminacyjnej.

2. Egzaminator prowadzący:

1) powołuje zespoły egzaminacyjne spośród egzaminatorów wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia:

a) części teoretycznej egzaminu,

b) części praktycznej egzaminu;

2) zapewnia opracowanie wymaganej liczby testowych pytań egzaminacyjnych;

3) ustala listę kandydatów na maszynistów dopuszczonych do egzaminu.

3. Zespół egzaminacyjny do przeprowadzenia części teoretycznej egzaminu składa się z co najmniej trzech egzaminatorów, z których jeden pełni funkcję egzaminatora prowadzącego część teoretyczną egzaminu.

4. Zespół egzaminacyjny do przeprowadzenia części praktycznej egzaminu składa się z co najmniej dwóch egzaminatorów, z których jeden pełni funkcję egzaminatora prowadzącego część praktyczną egzaminu.

5. Egzaminator prowadzący część praktyczną egzaminu powinien posiadać licencję maszynisty oraz świadectwo maszynisty uprawniające do prowadzenia typu pojazdu kolejowego i określonej infrastruktury kolejowej, których dotyczy egzamin.

6. W razie braku możliwości zapewnienia egzaminatora, który posiada uprawnienia, o których mowa w ust. 5, część praktyczna egzaminu powinna być przeprowadzona przy udziale maszynisty posiadającego takie uprawnienia.

7. Przepisów ust. 5 i 6 nie stosuje się w przypadku, gdy egzamin dotyczy:

1) nowego typu pojazdu kolejowego;

2) zmodernizowanego typu pojazdu kolejowego, dla którego wydawane jest nowe zezwolenie na dopuszczenie do eksploatacji;

3) typu pojazdu kolejowego wyłączonego uprzednio z eksploatacji przez okres dłuższy niż 12 miesięcy;

4) nowo wybudowanej infrastruktury kolejowej;

5) istniejącej infrastruktury kolejowej o zmienionych parametrach techniczno-eksploatacyjnych;

6) infrastruktury kolejowej wyłączonej uprzednio z eksploatacji przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.

8. W przypadkach, o których mowa w ust. 7, część praktyczną egzaminu należy przeprowadzić w porozumieniu z zarządcą infrastruktury kolejowej, po której ma być przeprowadzony ten egzamin, zapewniając warunki techniczne i organizacyjne niezbędne dla zachowania bezpieczeństwa ruchu kolejowego.

9. Funkcji egzaminatora prowadzącego, o którym mowa w ust. 2-4, nie może pełnić egzaminator, który uprzednio pełnił funkcję instruktora prowadzącego szkolenie dla kandydatów na maszynistów przystępujących do egzaminu.

10. W przypadku niezdania którejkolwiek z części egzaminu, egzaminator prowadzący wyznacza termin egzaminu poprawkowego.

11. Jeżeli kandydat na maszynistę ubiegający się o świadectwo maszynisty trzykrotnie złożył egzamin z wynikiem negatywnym, ponownie przechodzi on szkolenie w pełnym wymiarze godzin określonym w programie szkolenia kandydatów na maszynistów ubiegających się o świadectwo maszynisty.

1. Egzamin dla kandydatów na maszynistów ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty składa się z części teoretycznej oraz części praktycznej.

2. Część teoretyczną egzaminu obejmującą sprawdzenie wiedzy i umiejętności dotyczących taboru kolejowego i infrastruktury kolejowej przeprowadza się w formie testu pisemnego składającego się ze 100 pytań, z czego:

1) 50 pytań dotyczy infrastruktury kolejowej, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień z zakresu techniki prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji;

2) 50 pytań dotyczy konstrukcji i obsługi pojazdów kolejowych z napędem.

3. Do każdego pytania w teście pisemnym przyporządkowane są trzy odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt.

4. Część teoretyczna egzaminu trwa 200 minut.

5. Część teoretyczną egzaminu uważa się za zdaną, jeżeli kandydat na maszynistę uzyskał z testu pisemnego co najmniej 75 punktów.

6. Część praktyczna egzaminu polega na sprawdzeniu, za pomocą jazd praktycznych na sieci kolejowej, umiejętności prowadzenia pojazdu kolejowego oraz wykonywania innych czynności związanych z obsługą pojazdu kolejowego. Dopuszcza się wykorzystanie symulatora pojazdu kolejowego w celu oceny stosowania zasad eksploatacji i działań maszynisty w trudnych sytuacjach.

7. Część praktyczna egzaminu obejmuje:

1) wykonywanie czynności przygotowania do pracy i zdania po pracy pojazdu kolejowego;

2) lokalizowanie i wykrywanie usterek w obwodach i urządzeniach pojazdu kolejowego;

3) wykonywanie oględzin technicznych pociągu i obsługi hamulców kolejowych;

4) obsługę urządzeń kontrolujących czujność maszynisty, urządzeń kontroli prowadzenia pociągu, o ile są zabudowane na pojeździe kolejowym, oraz urządzeń radiołączności pociągowej;

5) prowadzenie dokumentacji eksploatacyjnej i naprawczej;

6) obsługę pojazdu kolejowego podczas jazdy;

7) wykonanie jazdy praktycznej poznanym typem pojazdu kolejowego po poznanej infrastrukturze kolejowej.

8. Warunkiem dopuszczenia kandydata na maszynistę do zdawania części praktycznej egzaminu jest zdanie przez niego części teoretycznej egzaminu.

1. Po przeprowadzeniu egzaminu komisja egzaminacyjna sporządza protokół, który zawiera:

1) oznaczenie ośrodka szkolenia i egzaminowania przeprowadzającego egzamin;

2) datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu oraz czas rozpoczęcia i zakończenia egzaminu;

3) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

4) wskazanie składu komisji egzaminacyjnej, w tym zespołów egzaminacyjnych oraz egzaminatorów prowadzących;

5) liczbę kandydatów na maszynistów dopuszczonych do:

a) części teoretycznej egzaminu,

b) części praktycznej egzaminu;

6) wykaz kandydatów na maszynistów, którzy zdali egzamin;

7) wskazanie kategorii i podkategorii świadectwa maszynisty oraz typów pojazdów kolejowych, do prowadzenia których nabyli uprawnienia kandydaci na maszynistów, którzy zdali egzamin;

8) dane dotyczące infrastruktury kolejowej podlegające wpisowi do świadectwa maszynisty, o których mowa w § 16 ust. 1;

9) podpisy członków komisji egzaminacyjnej.

2. Kopię protokołu ośrodek szkolenia i egzaminowania przekazuje w terminie 14 dni od dnia jego sporządzenia:

1) przewoźnikowi kolejowemu albo zarządcy infrastruktury, u którego kandydat na maszynistę jest zatrudniony lub świadczy usługi;

2) Prezesowi UTK.

Proces szkolenia maszynistów jest realizowany na podstawie przyjętych u przewoźników kolejowych i zarządców infrastruktury systemów zarządzania kompetencjami opracowanych na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1158/2010 z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych certyfikatów bezpieczeństwa (Dz. Urz. UE L 326 z 10.12.2010, str. 11) oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 1169/2010 z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w odniesieniu do zgodności z wymogami dotyczącymi uzyskania kolejowych autoryzacji w zakresie bezpieczeństwa (Dz. Urz. UE L 327 z 11.12.2010, str. 13) i obejmuje w szczególności:

1) pouczenia okresowe;

2) pouczenia doraźne;

3) szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego.

1. Pouczenia okresowe przeprowadza się nie rzadziej niż trzy razy do roku.

2. Minimalna roczna liczba godzin szkolenia w ramach pouczeń okresowych wynosi 24, przy czym godzina szkolenia równa się 45 minutom.

3. Zajęcia w ramach pouczeń okresowych należy prowadzić w grupach nieprzekraczających 25 maszynistów.

4. Zakres pouczeń okresowych powinien obejmować co najmniej następującą tematykę:

1) podstawowe akty prawne i regulacje wewnętrzne dotyczące pracy na stanowisku maszynisty oraz wprowadzone w nich zmiany;

2) omówienie zaistniałych zdarzeń kolejowych ze wskazaniem przyczyn, skutków oraz zastosowanych środków zaradczych;

3) zagadnienia z zakresu wykonywanych czynności na stanowisku maszynisty, w tym dotyczące spraw dyscypliny i bezpieczeństwa pracy, postępowania w ruchu kolejowym w sytuacjach standardowych i nadzwyczajnych oraz systemu zarządzania bezpieczeństwem.

5. Pracownika nieobecnego na pouczeniach okresowych należy poddać indywidualnemu szkoleniu, które może być wykonane w ramach pouczeń doraźnych.

1. Pouczenia doraźne są przeprowadzane na stanowisku pracy.

2. Tematyka pouczeń doraźnych dotyczy czynności wykonywanych przez maszynistę na stanowisku pracy.

3. Pouczenia doraźne przeprowadza się w szczególności w przypadku:

1) dokonywania zmian organizacyjnych lub technicznych w działalności przewoźnika kolejowego lub zarządcy infrastruktury, które mają wpływ na zakres i sposób wykonywania czynności na stanowisku maszynisty;

2) wydania zaleceń Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, o których mowa w art. 28l ust. 1 ustawy, wskazujących na konieczność przeprowadzenia pouczeń doraźnych dla maszynistów.

4. Podczas pouczeń doraźnych sprawdzana jest praktyczna poprawność obsługi pojazdów kolejowych oraz znajomość obowiązujących przepisów w zakresie niezbędnym dla bezpiecznego wykonywania pracy na stanowisku maszynisty.

1. Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego przeprowadza się nie rzadziej niż raz w roku w wymiarze 3 godzin.

2. Szkolenie przy użyciu symulatora pojazdu kolejowego powinno umożliwiać ocenę sposobu obsługi pojazdu kolejowego przez maszynistę, a także jego reakcji w sytuacjach standardowych i nadzwyczajnych, w różnych porach doby. Szkolenie powinno być przeprowadzane w sposób umożliwiający odtworzenie różnorodnych scenariuszy eksploatacyjnych, technicznych i pogodowych.

1. Sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów niezbędne dla zachowania ważności świadectwa maszynisty przeprowadza się w zakresie znajomości:

1) infrastruktury kolejowej - co 3 lata, a także po każdej nieobecności przekraczającej okres 6 miesięcy na danej części infrastruktury, a jeżeli ruch kolejowy na danej części infrastruktury jest prowadzony jedynie w niektórych miesiącach roku - po każdej nieobecności przekraczającej okres 1 roku;

2) pojazdów kolejowych - co 3 lata, a także po przerwie w prowadzeniu określonego typu pojazdu kolejowego przekraczającej okres 1 roku;

3) języka obcego dla maszynistów, którzy prowadzą pociągi w ruchu transgranicznym, z uwzględnieniem terminologii stosowanej przy prowadzeniu ruchu kolejowego na sieci kolejowej innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej - co 3 lata, a także po każdej nieobecności maszynisty na tej sieci kolejowej przekraczającej okres 1 roku.

2. Niezależnie od terminów określonych w ust. 1 sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów przeprowadza się:

1) w przypadku zawieszenia świadectwa maszynisty przez przewoźnika kolejowego albo zarządcę infrastruktury:

a) na skutek uchybień w pracy mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego,

b) w związku z uczestnictwem maszynisty w poważnym wypadku, wypadku lub incydencie - w razie uzasadnionego podejrzenia utraty zdolności do wykonywania czynności maszynisty lub na żądanie komisji kolejowej, o której mowa w art. 28m ust. 1 ustawy,

c) po przerwie w wykonywaniu czynności na stanowisku maszynisty trwającej co najmniej 6 miesięcy,

d) po uzyskaniu negatywnego wyniku sprawdzianu, o którym mowa w ust. 1,

e) po otrzymaniu wniosku Prezesa UTK, o którym mowa w art. 22b ust. 15 ustawy;

2) przed wydaniem świadectwa maszynisty dla maszynisty, który posiada odpis świadectwa maszynisty albo świadectwo maszynisty, potwierdzające wykonywanie czynności na tym stanowisku u innego przewoźnika kolejowego lub zarządcy infrastruktury;

3) w przypadku rozszerzania uprawnień określonych w świadectwie maszynisty w zakresie dotyczącym:

a) określonej części infrastruktury kolejowej,

b) typu pojazdu kolejowego;

4) po wydaniu zaleceń Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych, o których mowa w art. 28l ust. 1 ustawy, wskazujących na konieczność przeprowadzenia dodatkowych sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów;

5) jeżeli przewoźnik kolejowy albo zarządca infrastruktury stwierdzi konieczność przeprowadzenia takich sprawdzianów w celu zminimalizowania zagrożeń związanych z pracą maszynistów zidentyfikowanych w ramach dokonywanej oceny ryzyka, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 352/2009 z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metody oceny bezpieczeństwa w zakresie wyceny i oceny ryzyka, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. a dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 108 z 29.04.2009, str. 4).

Sprawdziany wiedzy i umiejętności maszynistów przeprowadza się, uwzględniając doświadczenie zawodowe, kwalifikacje maszynisty oraz ujęte w świadectwie maszynisty typy pojazdów kolejowych, do prowadzenia których jest on uprawniony.

1. Maszynistę poddaje się sprawdzianowi wiedzy i umiejętności, podczas którego prowadzi on pojazd kolejowy w obecności co najmniej jednego egzaminatora.

2. Po zakończeniu sprawdzianu, o którym mowa w ust. 1, egzaminator przekazuje przewoźnikowi kolejowemu albo zarządcy infrastruktury, u którego maszynista jest zatrudniony lub świadczy usługi, pisemną informację o jego wyniku.

3. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 2, przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury odnotowują w rejestrze świadectw maszynistów wynik sprawdzianu wiedzy i umiejętności.

W razie nieobecności, o której mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, sprawdzian wiedzy i umiejętności maszynisty dotyczący określonej infrastruktury kolejowej przeprowadza się po uprzednim wykonaniu przez maszynistę dwóch jazd w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem, w obrębie tej infrastruktury, przy czym, o ile to możliwe, jedną jazdę należy odbyć pomiędzy zmierzchem a świtem.

1. W przypadku, o którym mowa w § 11 ust. 2 pkt 3 lit. a, sprawdzian wiedzy i umiejętności przeprowadza się po uprzednim wykonaniu przez maszynistę czterech jazd w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem w obrębie infrastruktury kolejowej objętej tym sprawdzianem, przy czym, o ile to możliwe, dwie jazdy należy odbyć pomiędzy zmierzchem a świtem.

2. Jeżeli maszynista ubiega się o rozszerzenie uprawnień, o których mowa w § 11 ust. 2 pkt 3 lit. a, wyłącznie w zakresie kategorii A świadectwa maszynisty lub w zakresie dotyczącym bocznic kolejowych lub okręgów manewrowych, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

1. W świadectwie maszynisty umieszcza się następujące dane dotyczące infrastruktury kolejowej:

1) nazwę zarządcy infrastruktury zarządzającego infrastrukturą kolejową, po której maszynista jest uprawniony do prowadzenia pojazdu kolejowego;

2) linie kolejowe albo odcinki linii kolejowych obejmujące przejścia graniczne z państwami sąsiadującymi z Rzeczpospolitą Polską;

3) wykaz urządzeń kontrolujących czujność maszynisty i urządzeń kontroli prowadzenia pociągu, stosowanych na infrastrukturze kolejowej, po której maszynista jest uprawniony do prowadzenia pojazdu kolejowego.

2. Przewoźnik kolejowy i zarządca infrastruktury prowadzi dla każdego maszynisty szczegółowy wykaz obejmujący linie kolejowe i odcinki linii kolejowych, wchodzące w skład infrastruktury kolejowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wraz ze wskazaniem dnia ostatniej jazdy w czynnej kabinie pojazdu kolejowego z napędem w każdym miesiącu roku kalendarzowego (karta znajomości szlaku).

1. Przewoźnik kolejowy i zarządca infrastruktury prowadzi rejestr świadectw maszynistów w postaci elektronicznej.

2. Rejestr świadectw maszynistów zawiera następujące dane:

1) numer licencji maszynisty, a także jej status;

2) informacje dotyczące aktualnego świadectwa maszynisty oraz dane osobowe maszynisty, w tym:

a) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania,

b) datę i miejsce urodzenia,

c) zdjęcie i podpis,

d) datę wydania świadectwa maszynisty, a w przypadku świadectwa maszynisty wydanego na czas określony, także przewidywany termin upływu ważności,

e) nazwę i adres przewoźnika kolejowego albo zarządcy infrastruktury, który wydał świadectwo maszynisty,

f) numer referencyjny nadany maszyniście przez przewoźnika kolejowego albo zarządcę infrastruktury,

g) kategorie i podkategorie świadectwa maszynisty,

h) typy pojazdów kolejowych, do prowadzenia których maszynista jest uprawniony,

i) infrastrukturę kolejową, w obrębie której maszynista jest uprawniony do prowadzenia pojazdu kolejowego,

j) znajomość języków obcych,

k) informacje dodatkowe;

3) informacje dotyczące statusu świadectwa maszynisty, w tym:

a) datę wydania,

b) datę i przyczyny:

dokonania aktualizacji danych,

zawieszenia albo cofnięcia,

c) datę zgłoszenia zgubienia, kradzieży i zniszczenia oraz wydania duplikatu tego dokumentu;

4) informacje o uprawnieniach zawartych w świadectwie maszynisty oraz o wynikach sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów.

3. Rejestr świadectw maszynistów jest prowadzony na warunkach zapewniających zabezpieczenie danych w nim ujętych przed zniszczeniem, uszkodzeniem, dostępem osób niepowołanych i kradzieżą.

4. Dane ujęte w rejestrze świadectw maszynistów przechowuje się przez okres 10 lat od dnia utraty ważności ostatniego świadectwa maszynisty wpisanego do tego rejestru.

5. Wzór rejestru świadectw maszynistów, określający rodzaj i strukturę danych, stanowi załącznik nr 4 do rozporządzenia.

1. Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury udostępniają dane zgromadzone w rejestrze świadectw maszynisty podmiotom, o których mowa w art. 22b ust. 14a ustawy, na podstawie wniosku złożonego w postaci papierowej lub elektronicznej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie podmiotu składającego wniosek;

2) informacje dotyczące osoby wyznaczonej do kontaktów;

3) zakres wnioskowanych danych ujętych w rejestrze świadectw maszynistów wraz z określeniem postaci, w jakiej mają być one udostępnione, i częstotliwości ich przekazywania (jednorazowo albo cyklicznie).

3. Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 5 dni roboczych od dnia złożenia wniosku.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 3, może ulec przedłużeniu, po uprzednim ustaleniu i wyznaczeniu nowego terminu z podmiotem składającym wniosek.

5. Dane są udostępniane w postaci papierowej lub elektronicznej.

6. Dane w postaci elektronicznej przekazuje się na informatycznym nośniku danych lub z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2013 r. poz. 1422).

1. Przewoźnicy kolejowi i zarządcy infrastruktury do dnia 29 października 2018 r. wydają świadectwa maszynisty osobom, które posiadają ważne uprawnienie do prowadzenia pojazdów kolejowych wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004 r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz. U. Nr 212, poz. 2152, z późn. zm.), bez konieczności odbycia szkolenia i złożenia egzaminu, o których mowa w rozdziale 2.

2. W przypadku osób, o których mowa w ust. 1, w zakresie odnoszącym się do dotychczas posiadanych uprawnień, do świadectwa maszynisty wpisuje się:

1) typy pojazdów kolejowych, do prowadzenia których maszynista jest uprawniony w chwili wydania świadectwa maszynisty;

2) dane dotyczące infrastruktury kolejowej, po której maszynista jest uprawniony do prowadzenia pojazdów kolejowych w chwili wydania świadectwa maszynisty, określone w § 16 ust. 1.

3. Pierwszy okresowy sprawdzian wiedzy i umiejętności maszynisty po wydaniu świadectwa maszynisty dla osób, o których mowa w ust. 1, należy przeprowadzić nie później niż po upływie 4 lat od dnia przeprowadzenia ostatniego egzaminu okresowego albo weryfikacyjnego zgodnie z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 218, poz. 2212, z 2005 r. Nr 235, poz. 1999, z 2006 r. Nr 190, poz. 1407 oraz z 2007 r. Nr 170, poz. 1204.

Szkolenia w celu uzyskania świadectwa maszynisty, rozpoczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, prowadzi się na podstawie dotychczasowych programów szkolenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 7 pkt 3 i § 10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie świadectwa maszynisty (Dz. U. Nr 66, poz. 347), które na podstawie art. 7 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U. poz. 1033) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.