Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie dopuszczalności pomocy publicznej przeznaczonej na ochronę środowiska

3. Maksymalna intensywność pomocy, o której mowa w § 4 pkt 5, wynosi 30 % kosztów określonych w §3.

4. Maksymalna intensywność pomocy, o której mowa w § 4 pkt 6—8, jest równa maksymalnej intensywności pomocy regionalnej wskazanej w § 2 rozporządzenia o pomocy regionalnej, w odniesieniu do kosztów określonych w

1. Warunkiem udzielenia pomocy dla przedsiębiorcy przeznaczonej na zmianę lokalizacji jego zakładu jest, aby:

1) zakład przed zmianą lokalizacji działał na obszarze zurbanizowanym lub na obszarze wchodzącym w skład krajowego systemu obszarów chronio-

nych w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody oraz

2

—

zakład prowadził działalność, która powoduje znaczne zanieczyszczenie środowiska, oraz

3

—

obowiązek zmiany lokalizacji zakładu wynikał z ostatecznej decyzji uprawnionego organu lub prawomocnego orzeczenia sądu, oraz

4

—

zakład w nowym miejscu lokalizacji spełniał standardy ochrony środowiska obowiązujące na danym obszarze.

2. Maksymalna intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, wynosi 30 % kosztów związanych ze zmianą lokalizacji zakładu, przy uwzględnieniu:

1) przychodów uzyskanych ze sprzedaży albo dzierżawy zakładu lub gruntu i innych korzyści związanych ze zmianą lokalizacji zakładu, w szczególności wynikających ze zmian technicznych lub technologicznych;

2

—

uzyskanych odszkodowań i rekompensat związanych z wydaniem decyzji lub orzeczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

3

—

nakładów inwestycyjnych, powodujących zwiększenie w stosunku do poprzednich zdolności produkcyjnych przedsiębiorcy;

4

—

zapłaconych kar lub odszkodowań z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy, na podstawie której przedsiębiorca korzysta z nieruchomości.

3. Przy ustalaniu kosztów zmiany lokalizacji zaktadu, koszty nabycia gruntów i budowy nowego zakładu uwzględnia się w wysokości porównywalnej do wysokości kosztów nabycia gruntów i budowy zakładu o takich samych zdolnościach wytwórczych.

8 10. 1. Maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w § 4 pkt 1—3 i pkt 4 lit. b i c oraz 86,7 i9, zwiększa się dla matych i średnich przedsiębiorców o 10 punktów procentowych.

2. Maksymalna intensywność pomocy dla małych i średnich przedsiębiorców, w przypadkach, o których mowa w § 7 ust. 4, nie może przekroczyć wartości określonej w tym przepisie.

3. Maksymalną intensywność pomocy, o której mowa w § 4 pkt 6—8, zwiększa się dla matych i średnich przedsiębiorców o 15 punktów procentowych.

8 11. 1. Maksymalna intensywność pomocy dla małych i średnich przedsiębiorców, udzielana na usługi doradcze związane bezpośrednio z ochroną środowiska, wynosi 50% ich kosztów.

2. Świadczenie usług, o których mowa w ust. 1, nie może mieć charakteru trwałego lub okresowego.

Nr 229

3. Maksymalna intensywność pomocy dla małych i średnich przedsiębiorców, udzielana na udział przedsiębiorcy w targach i wystawach ekologicznych, wynosi 50 % kosztów wynajmu, ustawienia i obsługi stoiska.

4. Udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 3, może mieć miejsce wyłącznie w przypadku pierwszego uczestnictwa przedsiębiorcy w danych targach lub wystawie.

8 12. 1. Warunkiem udzielenia pomocy stanowiącej rekompensatę wzrostu kosztów działalności w zakresie:

1) oszczędności energii;

2) zagospodarowania odpadów, zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm.?)

— jest jej ograniczenie do 5 lat.

2. Maksymalna intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1:

1) w przypadku gdy pomoc podlega stopniowemu zmniejszeniu — wynosi w pierwszym roku 100 % dodatkowych kosztów produkcji w stosunku do rynkowej ceny wytwarzanych produktów lub świadczonych usług, a w następnych latach maleje tak, aby na koniec intensywność ta wyniosła zero;

2

—

w przypadku gdy pomoc nie podlega stopniowemu zmniejszeniu — wynosi w catym okresie udzielania pomocy 50 % kosztów, o których mowa w pkt 1.

8 13. 1. Warunkiem udzielenia pomocy stanowiącej rekompensatę wzrostu kosztów działalności w związku z wytwarzaniem energii w źródłach odnawialnych jest, aby jej wartość nie przekraczała różnicy między uzasadnionym kosztem wytwarzania energii w źródtach odnawialnych a rynkową ceną energii.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana:

1) zgodnie z warunkami określonymi w § 12 ust. 2 i jest ograniczona do 5 lat, albo

2) na pokrycie kosztów amortyzacji majątku trwatego zakładu wytwarzającego energię w źródłach odnawialnych, z zastrzeżeniem ust. 3, albo

3

—

dla nowo powstałych zakładów w wysokości do 0,05 euro na kWh, jeżeli zostanie wykazane, że koszty społeczne związane z zanieczyszczeniem środowiska, w przypadku gdyby porównywalna ilość energii była wytwarzana w źródłach konwencjonalnych, byłyby znacznie wyższe niż koszty

3) Zmiany wymienionej ustawy zostaty ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 113, poz. 984 i Nr 199,

oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 78.

społeczne poniesione w związku z wytwarzaniem tej energii w źródłach odnawialnych.

3. Dla przedsiębiorcy wytwarzającego energię z biomasy pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na pokrycie kosztów amortyzacji majątku trwatego zakładu wytwarzającego energię w źródłach odnawialnych, jak również po okresie amortyzacji, jeżeli koszty wytworzenia są nadal wyższe niż rynkowe ceny energii.

8 14. 1. Warunkiem udzielenia pomocy, stanowiącej rekompensatę wzrostu kosztów działalności, która jest przeznaczona na wytwarzanie energii elektrycznej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, którego odbiorcą jest społeczność lokalna, jest wykazanie, że:

1) wytwarzanie energii charakteryzuje się sprawnością przemiany energii pierwotnej paliwa brutto w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło tącznie nie mniejszą niż 80 % lub

2) pomoc będzie służyć redukcji zużycia energii, lub

3) pomoc w inny sposób będzie służyć ochronie środowiska.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielana pod warunkiem, że uzasadnione koszty wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła przekraczają ich cenę rynkową.

3. Udzielanie pomocy, o której mowa w ust. 1, jest ograniczone do 5 lat i odbywa się na zasadach określonych w 8 12 ust. 2 oraz w § 13 ust. 2 pkt 2i3 i ust. 3.

4. Warunkiem udzielenia pomocy dla przedsiębiorców posiadających własne instalacje służące wytwarzaniu energii na potrzeby tych przedsiębiorców jest, aby uzasadniony koszt produkcji energii przy użyciu techniki skojarzenia był wyższy od ceny rynkowej energii.

Przepisy ust. 1, ust. 3 oraz § 12 ust. 2 i § 13 ust. 2 pkt 2 i 3 i ust. 3 stosuje się odpowiednio.

8 15. 1. Udzielanie pomocy publicznej na podstawie wniosków złożonych, a nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, następuje zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

2. Do pomocy udzielonej przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

8 16. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie dopuszczalności pomocy publicznej przeznaczonej na ochronę środowiska (Dz. U. Nr 231, poz. 1938).

8 17. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller