Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 26 kwietnia 2017 r. w sprawie dodatku orzeczniczego na stanowisku radcy skarbowego

Rozporządzenie określa stawki, warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku orzeczniczego, zwanego dalej „dodatkiem”.

Stawka dodatku wynosi od 10% do 50% wynagrodzenia zasadniczego osoby zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej albo uposażenia zasadniczego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej na stanowisku radcy skarbowego, zwanych dalej „radcami skarbowymi”.

1. Przy określaniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:

1) stopień trudności i złożoności rozstrzyganych spraw podatkowych;

2) rzetelność i terminowość wykonywanych czynności organu, o których mowa w art. 13 § 2c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648 i 768), zwanych dalej „czynnościami orzeczniczymi”;

3) skuteczność prowadzonych postępowań wyrażającą się w wydanych przez radcę skarbowego ostatecznych lub prawomocnych decyzjach i postanowieniach;

4) doświadczenie w zakresie prowadzenia postępowań podatkowych i administracyjnych, rozumiane jako staż pracy lub służby przy wykonywaniu tych czynności.

2. Warunkiem przyznania dodatku w wysokości od 40% do 50% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego jest spełnienie kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, na poziomie co najmniej 60% liczonym w odniesieniu do wydanych przez radcę skarbowego decyzji i postanowień.

3. W przypadku przyznawania dodatku po raz pierwszy uwzględnia się kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.

Dodatek przyznaje dyrektor izby administracji skarbowej na wniosek:

1) naczelnika urzędu skarbowego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w urzędzie skarbowym;

2) naczelnika urzędu celno-skarbowego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w urzędzie celno-skarbowym;

3) bezpośredniego przełożonego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w izbie administracji skarbowej.

1. Wypłata dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, za który przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień jest dokonywana do końca grudnia.

2. Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie, dłuższej niż 30 kolejnych dni kalendarzowych, z innych przyczyn niż urlop wypoczynkowy.

1. Wysokość dodatku może być:

1) podwyższona w wyniku weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1;

2) obniżona w wyniku weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3.

2. Weryfikacja wysokości dodatku jest dokonywana nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Termin dokonania weryfikacji po raz pierwszy liczy się od dnia przyznania dodatku.

3. Weryfikacji dokonują w zależności od miejsca wykonywania przez radcę skarbowego czynności orzeczniczych odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego i bezpośredni przełożony.

4. Zmiana wysokości dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, w którym dokonano weryfikacji. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.

Oprzyznaniu, zmianie wysokości albo utracie dodatku zawiadamia się radcę skarbowego na piśmie z podaniem daty, od której następuje przyznanie, zmiana wysokości albo utrata dodatku.

1. Przepisy rozporządzenia stosuje się począwszy do dodatku przysługującego za marzec 2017 r.

2. Dodatek za marzec jest wypłacany najpóźniej do dnia 31 maja 2017 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.