§ 7.

1. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności dla produktu, określa się odrębnie dla każdego produktu, w oparciu o medianę historycznej rocznej wielkości produkcji danego produktu w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy.

2. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, określa się w oparciu o medianę historycznego rocznego:

1) importu mierzalnego ciepła z instalacji uczestniczącej w systemie zużywanego w instalacji do:

a) wytwarzania produktów lub

b) produkcji energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, lub

c) ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub

2) eksportu mierzalnego ciepła do innej instalacji nieuczestniczącej w systemie lub innego odbiorcy, z wyłączeniem eksportu w celu produkcji energii elektrycznej lub wytwarzania tego ciepła

- w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, i jest wyrażony w teradżulach na rok.

3. Historyczny poziom działalności w instalacji, w której wyodrębniono podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie, określa się w oparciu o medianę historycznego rocznego zużycia paliw stosowanych do wytwarzania niemierzalnego ciepła zużywanego w instalacji do:

1) wytwarzania produktów lub

2) wytwarzania energii mechanicznej innej niż wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej, lub

3) ogrzewania lub chłodzenia w obrębie instalacji, z wyłączeniem zużycia do produkcji energii elektrycznej, lub

4) spalania na pochodniach dla zapewnienia bezpieczeństwa

- w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, i jest wyrażony w teradżulach na rok.

4. W przypadku instalacji, w której wyodrębniono podinstalację wytwarzającą emisje procesowe powstające w związku z wytwarzaniem produktów w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, historyczny poziom działalności związany z tym procesem określa się w oparciu o medianę historycznych rocznych wielkości emisji wyrażonych w megagramach ekwiwalentu.

5. W celu określenia wartości mediany, o której mowa w ust. 1-4, uwzględnia się jedynie lata kalendarzowe, w których instalacja działała przez co najmniej jeden dzień. Jeżeli instalacja była eksploatowana przez mniej niż dwa lata kalendarzowe w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, historyczny poziom działalności w instalacji określa się w oparciu o początkową zainstalowaną zdolność produkcyjną każdej podinstalacji, pomnożoną przez średni historyczny współczynnik wykorzystania zdolności produkcyjnej określony w sposób, o którym mowa w § 8 ust. 4. Przepis § 9 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

6. W instalacji, w której jest wytwarzany produkt lub jest prowadzone działanie wskazane w załączniku nr 2 do rozporządzenia, historyczny poziom działalności określa się zgodnie z wzorami określonymi w tym załączniku.

7. Przy określaniu historycznego poziomu działalności uwzględnia się instalację, która nie jest eksploatowana w systemie ciągłym lub cyklach produkcyjnych, oraz instalację, która nie była eksploatowana przez co najmniej jeden dzień w danym roku kalendarzowym w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) w raporcie o metodyce zbierania danych, o którym mowa w art. 21 ust. 10 pkt 1 lub art. 68 ust. 3 pkt 1 albo art. 71 ust. 4 pkt 1 ustawy, przedstawiono dowód, że instalacja nie jest eksploatowana w systemie ciągłym lub cyklach produkcyjnych, w tym dowód, że instalacja działa jako rezerwowa albo sezonowa;

2) instalacja jest objęta zezwoleniem i pozwoleniem zintegrowanym albo pozwoleniem na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza;

3) rozpoczęcie działalności w instalacji jest technicznie możliwe w każdym czasie;

4) w instalacji prowadzi się regularne konserwacje.