§ 11.

1. W przypadku podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktu, dla którego jest stosowana zamiana paliw i energii elektrycznej oraz został określony wskaźnik emisyjności, wstępną roczną liczbę uprawnień do emisji dla tej podinstalacji oblicza się jako iloczyn:

1) wartości właściwego wskaźnika emisyjności dla produktu;

2) historycznego poziomu działalności związanego z produktem;

3) ilorazu całkowitej emisji bezpośredniej, w tym emisji pochodzącej z importowanego ciepła netto w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, wyrażonej w megagramach ekwiwalentu, oraz sumy całkowitej emisji bezpośredniej i emisji pośrednich z produkcji danego produktu w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy.

2. Na potrzeby obliczenia wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji zgodnie z ust. 1 wielkość emisji pośrednich odpowiada zużyciu energii elektrycznej określonemu w charakterystyce procesów, o których mowa w tabeli nr 2 w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, wyrażonemu w megawatogodzinach dla produkcji danego produktu, pomnożonemu przez 0,465 Mg CO 2 /MWh. Wielkość emisji pośrednich wyraża się w megagramach dwutlenku węgla (CO 2).

3. Na potrzeby obliczenia wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji zgodnie z ust. 1 emisje pochodzące z importowanego ciepła netto odnoszą się do ilości mierzalnego ciepła wykorzystanego do produkcji danego produktu importowanego z instalacji uczestniczącej w systemie w odpowiednim okresie odniesienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy, pomnożonej przez wartość wskaźnika emisyjności opartego na cieple.