Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji

Nr 95 — 5606 — Poz. 558 558 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ŚRODOWISKA1) z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji2) Na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 oraz art. 146 6) rodzaje zakłóceń, gdy wymagane jest wstrzymanie ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo użytkowania instalacji; ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, 7) środki zaradcze, jakie powinien podjąć prowadząz późn. zm.3)) zarządza się, co następuje: cy instalację; Rozdział 1 8) przypadki, w których prowadzący instalację powinien poinformować o zakłóceniach wojewódzkie- Przepisy ogólne go inspektora ochrony środowiska, termin, w jakim informacja ta powinna zostać złożona, oraz jej § 1. Rozporządzenie określa: wymaganą formę. 1) standardy emisyjne z instalacji w zakresie wpro- § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: wadzania gazów lub pyłów do powietrza, zróżnicowane w zależności od rodzaju działalności, pro- 1) biomasie — rozumie się przez produkty składające cesu technologicznego lub operacji technicznej się z substancji roślinnych pochodzących z rolnicoraz terminu oddania instalacji do eksploatacji, twa lub leśnictwa spalane w celu odzyskania zaterminu zakończenia jej eksploatacji lub dalszego wartej w nich energii oraz następujące odpady: łącznego czasu jej eksploatacji; a) roślinne z rolnictwa i leśnictwa, 2) sytuacje uzasadniające przejściowe odstępstwa od standardów oraz granice odstępstw; b) roślinne z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną energię 3) warunki uznawania standardów emisyjnych za docieplną, trzymane; 4) wymagania w zakresie stosowania określonych c) włókniste roślinne z procesu produkcji pierwotrozwiązań technicznych zapewniających ograni- nej masy celulozowej i z procesu produkcji paczenie emisji; pieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu, w którym powstają, a wytwarzana energia 5) sposoby postępowania w razie zakłóceń w procecieplna jest odzyskiwana, sach technologicznych i operacjach technicznych dotyczących eksploatacji instalacji; d) korka, 1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606). 2) Przepisy niniejszego rozporządzenia dokonują w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Unii Europejskiej: 1) dyrektywy Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu (Dz. Urz. WE L 85 z 28.03.1987, str. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 269); 2) dyrektywy Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów mających na celu ograniczanie i ostateczną eliminację zanieczyszczeń powodowanych przez odpady pochodzące z przemysłu ditlenku tytanu (Dz. Urz. WE L 409 z 31.12.1992, str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 170); 3) dyrektywy Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach (Dz. Urz. WE L 85 z 29.03.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 118); 4) dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 353); 5) dyrektywy 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania (Dz. Urz. WE L 309 z 27.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 299); 6) dyrektywy 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniającej dyrektywę 1999/13/WE (Dz. Urz. UE L 143 z 30.04.2004, str. 87, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 376); 7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/112/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniającej dyrektywy Rady 76/768/EWG, 88/378/EWG, 1999/13/WE oraz dyrektywy 2000/53/WE, 2002/96/WE i 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w celu dostosowania ich do rozporządzenia nr (WE) 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE L 345 z 23.12.2008, str. 68). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20,

, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 21, poz.104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, Nr 152, poz. 1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63, poz. 322 i Nr 94, poz. 551.

Nr 95 — 5607 — Poz. 558 e) drewna, z wyjątkiem odpadów drewna, które Rozdział 2 mogą zawierać związki fluorowcoorganiczne lub metale ciężkie, jako wynik obróbki środkami do Instalacje spalania paliw konserwacji drewna lub powlekania, w skład których wchodzą w szczególności odpady drewna § 4. 1. Standardy emisyjne ustala się dla stacjonarpochodzące z budownictwa i odpady z rozbiórki; nych urządzeń technicznych, w których następuje proces spalania paliw w celu wytworzenia wyłącznie 2) LZO — rozumie się przez to lotne związki organiczenergii, o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż ne mające w temperaturze 293,15 K prężność par 1 MW, zwanych dalej „źródłami”, innych niż: nie mniejszą niż 0,01 kPa, względnie posiadające analogiczną lotność w szczególnych warunkach 1) źródła, w których produkty spalania są wykorzyużytkowania; stywane bezpośrednio w procesach wytwórczych, 3) paliwie — rozumie się przez to dowolną palną sub- w tym w szczególności: stancję stałą, ciekłą lub gazową, z wyjątkiem odpaa) źródła, w których produkty spalania są wykorzydów, które nie stanowią biomasy; stywane do ogrzewania, suszenia lub innej obróbki przedmiotów lub materiałów, 4) rozruchu instalacji i zatrzymaniu instalacji — rozumie się przez to działania prowadzone w trybie b) źródła wtórnego spalania przeznaczone do przewidzianym w tej części instrukcji obsługi inoczyszczania gazów odlotowych poprzez spalastalacji, która określa w szczególności warunki nie, nieeksploatowane jako niezależne źródła oraz odpowiednio czas rozruchu i zatrzymania inspalania paliw, stalacji; c) ź ródła do regeneracji katalizatorów w krakowa- 5) rozruchu źródła i zatrzymaniu źródła — rozumie się niu katalitycznym, przez to działania prowadzone w trybie przewidzianym w tej części instrukcji obsługi źródła, która d) źródła do konwersji siarkowodoru w siarkę, określa w szczególności warunki oraz odpowiednio czas trwania rozruchu i zatrzymania źródła. e) reaktory używane w przemyśle chemicznym, f) źródła do opalania baterii koksowniczych, § 3. 1. Natężenie przepływu objętości gazów odlotowych wyraża się w metrach sześciennych gazów odg) nagrzewnice Cowpera; lotowych na godzinę, odniesionych do warunków umownych temperatury 273 K, ciśnienia 101,3 kPa i ga- 2) stosowane do napędu instalacji silniki Diesla, silnizu suchego (zawartość pary wodnej nie większa niż ki benzynowe lub gazowe, włącznie z turbinami 5 g/kg gazów odlotowych), oznaczanych jako m3 u /h. gazowymi, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Stężenie substancji w gazach odlotowych wyra- 2. Standardy emisyjne ustala się także dla turbin ża się w miligramach substancji na metr sześcienny gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na budogazów odlotowych odniesiony do warunków umowwę wydano po dniu 30 czerwca 2002 r., lub które zonych, oznaczanych jako mg/m3 . Stężenie substancji u stały oddane do użytkowania po dniu 27 listopada w gazach odlotowych sprowadza się do standardowej 2003 r., z wyjątkiem turbin gazowych usytuowanych zawartości tlenu w gazach odlotowych, obliczając je na platformach wiertniczych. według wzoru: 21 — O 3. Przepisy niniejszego rozdziału, dotyczące odpro- E 1 = –– 2 – 1 – – — –– O ––1–– x E 2 wadzania gazów odlotowych ze źródeł wspólnym 2 emitorem, stosuje się odpowiednio do emitorów odprowadzających gazy emitorem wieloprzewodowym. gdzie: E — oznacza stężenie substancji w gazach odloto- 1 § 5. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o: wych przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych, 1) nominalnej mocy cieplnej źródła — rozumie się E — oznacza stężenie substancji w gazach odloto- przez to ilość energii wprowadzanej w paliwie do 2 wych (zmierzone albo obliczone), źródła w jednostce czasu przy jego nominalnym O — oznacza standardową zawartość tlenu w gazach obciążeniu; 1 odlotowych, wyrażoną w procentach, 2) turbinie gazowej — rozumie się przez to wirujące O — oznacza zawartość tlenu w gazach odlotowych, 2 urządzenie przetwarzające energię cieplną w enerwyrażoną w procentach (zmierzoną albo obligię mechaniczną, w skład którego wchodzą czoną). w szczególności: 3. Zawartość tlenu w gazach odlotowych, do której a) sprężarka, odnosi się wielkość emisji substancji w przypadku jednoczesnego spalania różnych paliw lub odpadów, b) komora spalania, w której następuje utlenianie ustala się jako średnią ważoną obliczoną ze standar- paliwa w celu podgrzania sprężonego czynnika dowych zawartości tlenu odpowiadających poszcze- roboczego, gólnym paliwom lub odpadom, przy czym wagami są te wielkości, które stanowią wagi przy obliczaniu śred- c) turbina, w której podgrzany czynnik roboczy nich ważonych wielkości emisji substancji. rozpręża się, oddając energię wirnikowi.

Nr 95 — 5608 — Poz. 558 § 6. 1. Standardy emisyjne dwutlenku siarki, tlen- ny środowiska, dane dotyczące liczby godzin przepraków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, pyłu, cowanych przez źródła, o których mowa w ust. 1, zwane dalej w niniejszym rozdziale „standardami emi- w poprzednim roku kalendarzowym. W przypadku syjnymi”, ze źródeł, dla których pierwsze pozwolenie źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż na budowę lub odpowiednik tego pozwolenia wydano 50 MW dane te przedkłada się także ministrowi właśprzed dniem 1 lipca 1987 r., zwanych dalej „źródłami ciwemu do spraw środowiska. istniejącymi”, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 8—10. 3. Do czasu pracy źródła, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów rozruchu i zatrzymywania 2. Standardy emisyjne ze źródeł, dla których pierw- źródła. sze pozwolenie na budowę wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., zwanych dalej „źródłami nowymi”, jeżeli § 10. 1. Standardy emisyjne ze źródeł wielopaliwowniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożono wych, w których są spalane w tym samym czasie dwa przed dniem 27 listopada 2002 r., a źródła te zostały lub więcej rodzajów paliwa, stanowi średnia obliczooddane do użytkowania nie później niż do dnia 27 li- na ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6, stopada 2003 r., określa załącznik nr 2 do rozporządze- ze spalania poszczególnych paliw, ważona względem nia, z zastrzeżeniem § 7, 8 i 10. mocy cieplnej ze spalania tych paliw. 3. Standardy emisyjne: 2. Standardy emisyjne ze źródeł wielopaliwowych, w których są spalane na przemian dwa lub więcej ro- 1) ze źródeł nowych, dla których wniosek o wydanie dzajów paliwa, stanowią standardy emisyjne, o któpozwolenia na budowę złożono po dniu 26 listoparych mowa w § 6, odpowiadające spalanemu rodzajoda 2002 r. lub które zostały oddane do użytkowawi paliwa. nia po dniu 27 listopada 2003 r., 2) z turbin gazowych, dla których decyzje o pozwole- 3. Standardy emisyjne ze źródła wielopaliwowego, niu na budowę wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. w którym razem z innymi paliwami są spalane pozolub które zostały oddane do użytkowania po dniu stałości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrze- 27 listopada 2003 r., by zakładu, w którym jest prowadzony ten proces, stanowi wartość ustalona w następujący sposób: 3) ze źródeł istotnie zmienionych po dniu 27 listopada 2003 r. w sposób, o którym mowa w art. 3 pkt 7 1) o d dwukrotnej najwyższej wartości standardu emiustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochro- syjnego, o którym mowa w § 6, ze spalania jedneny środowiska go z tych paliw odejmuje się wartość najniższą, następnie różnicę tę mnoży się przez moc cieplną — określa załącznik nr 3 do rozporządzenia, z zastrze- ze spalania paliwa z najwyższym standardem emiżeniem § 7, 8 i 10. syjnym, a jeżeli są spalane dwa paliwa z najwyższym standardem emisyjnym, różnicę tę mnoży § 7. Standardy emisyjne ze źródeł nowych o łącz- się przez wyższą moc cieplną ze spalania tych nej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW, dwóch paliw; z których gazy odlotowe są odprowadzane do powietrza wspólnym emitorem, stanowią standardy emisyj- 2) s tandard emisyjny, o którym mowa w § 6, ze spane, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3, odpowiadające lania paliw, poza paliwem z najwyższym standarłącznej nominalnej mocy cieplnej tych źródeł. dem emisyjnym ze źródła, mnoży się przez moc cieplną z ich spalania; § 8. Standardy emisyjne ze źródła powstałego 3) sumę wartości ustalonych w sposób, o którym w wyniku rozbudowy o nominalną moc cieplną nie mowa w pkt 1 i 2, dzieli się przez moc cieplną ze mniejszą niż 50 MW, dla którego pozwolenie na rozspalania wszystkich paliw. budowę wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., stanowią standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3, 4. Standard emisyjny ze źródła wielopaliwowego, odpowiadające nominalnej mocy cieplnej tego źródła w którym razem z innymi paliwami są spalane pozostapo rozbudowie, z wyłączeniem źródeł wielopaliwołości z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zawych, o których mowa w § 10 ust. 3—5. kładu, w którym jest prowadzony ten proces, jeżeli moc cieplna ze spalania paliwa z najwyższym standardem § 9. 1. Standardy emisyjne ze źródeł istniejących, wynosi co najmniej 50% mocy cieplnej ze spalania które oddano do użytkowania przed dniem 29 marca wszystkich paliw, stanowi standard emisyjny, o którym 1990 r., dla których prowadzący takie źródła zobowiąmowa w § 6, odpowiadający temu paliwu. zał się w pisemnej deklaracji, złożonej właściwemu organowi ochrony środowiska do dnia 30 czerwca 5. W przypadku dwutlenku siarki, pod warunkiem 2004 r., że źródło będzie użytkowane nie dłużej niż do że nie spowoduje to wzrostu wielkości emisji ze źródeł dnia 31 grudnia 2015 r., a czas jego użytkowania istniejących, mogą być stosowane następujące stanw okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 gruddardy emisyjne: nia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, określa dla tego okresu załącznik nr 4 do rozporządzenia. 1) 1000 mg/m3 , uśrednione dla wszystkich źródeł u wielopaliwowych, w których razem z innymi pali- 2. W terminie do końca stycznia każdego roku wami są spalane pozostałości z procesu przerobu przedkłada się, organowi ochrony środowiska właści- ropy naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest wemu do wydania pozwolenia na wprowadzanie ga- prowadzony ten proces — w odniesieniu do źrózów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zinte- deł, dla których standardy emisyjne określa się growanego oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochro- zgodnie z § 6 ust. 1 i 2;

Nr 95 — 5609 — Poz. 558 2) 600 mg/m3 , uśrednione dla wszystkich źródeł wie- 2) ś rednie stężenie dwutlenku siarki w gazach odlou lopaliwowych, w których razem z innymi paliwami towych, odprowadzanych do powietrza ze źródeł są spalane pozostałości z procesu przerobu ropy wymienionych ze względu na dwutlenek siarki naftowej, na potrzeby zakładu, w którym jest pro- w poz. IV.1. i 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia, wadzony ten proces, z wyłączeniem turbin gazo- oddanych do użytkowania przed dniem 29 marca wych — w odniesieniu do źródeł, dla których stan- 1990 r. i zlokalizowanych na terenie jednego zakładardy emisyjne określa się zgodnie z § 6 ust. 3. du, ważone względem natężenia przepływu objętości gazów odlotowych, nie przekroczy średniej § 11. 1. W przypadku wystąpienia ograniczeń obliczonej ze standardów emisyjnych, o których w dostawach paliwa o małej zawartości siarki dopusz- mowa w § 6 ust. 1 i 2, ze źródeł pracujących w tym cza się przekroczenie standardu emisyjnego dwutlen- samym czasie, ważonej względem nominalnego ku siarki ze źródła do 50% tego standardu, nie dłużej natężenia przepływu objętości gazów odlotowych niż 30 dni w roku kalendarzowym. z tych źródeł; 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do źródeł: 3) d la źródeł, dla których standardy emisyjne określa się zgodnie z § 6 ust. 1 i 2, w których gazach odlo- 1) o których mowa w § 9; towych są prowadzone ciągłe pomiary wielkości emisji substancji, są spełnione jednocześnie na- 2) istniejących o nominalnej mocy cieplnej nie mniejstępujące warunki: szej niż 400 MW, w których jest spalane paliwo stałe i które w roku kalendarzowym (średnia kro- a) ś rednie stężenie substancji dla faktycznych gocząca z 5 lat) pracują nie dłużej niż: dzin pracy źródła, odniesione do miesiąca kalendarzowego, nie przekroczy standardu emia) 2000 godzin — od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia syjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2, 31 grudnia 2015 r., b) 97% średnich wartości stężeń dwutlenku siarki, b) 1500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.; 97% średnich wartości stężeń pyłu oraz 95% średnich wartości stężeń tlenków azotu obliczonych 3) nowych, dla których standardy emisyjne określa dla faktycznych godzin pracy źródła każdego dnia się zgodnie z § 6 ust. 2, o nominalnej mocy cieplkalendarzowego dla poprzednich dwóch dni kanej nie mniejszej niż 400 MW, w których jest spalalendarzowych, licząc od początku roku, w roku ne paliwo stałe i które w roku kalendarzowym kalendarzowym nie przekroczy 110% standardów (średnia krocząca z 5 lat) pracują nie dłużej niż: emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 2; a) 2000 godzin — do dnia 31 grudnia 2015 r., 4) d la źródeł, dla których standardy emisyjne określa b) 1500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r. się zgodnie z § 6 ust. 3, w których gazach odlotowych są prowadzone ciągłe pomiary wielkości 3. W przypadku wystąpienia nagłej przerwy w do- emisji substancji, są spełnione jednocześnie nastawie paliwa gazowego do źródła, w którym w nor- stępujące warunki: malnych warunkach użytkowania jest spalane wyłącza) w iarygodne statystycznie średnie dobowe warnie paliwo gazowe, w razie nadrzędnej konieczności tości stężeń substancji dla faktycznych godzin utrzymania dostaw energii, dopuszcza się spalanie inpracy źródła nie przekroczą standardów emisyjnych paliw i przekroczenie standardów emisyjnych nych, o których mowa w § 6 ust. 3, określonych dla tych paliw z tego źródła do 100% standardów, nie dłużej niż 10 dni w roku kalendarzowym. b) 95% wiarygodnych statystycznie średnich jednogodzinnych wartości stężeń substancji w ro- 4. O każdym przypadku, o którym mowa w ust. 1 ku kalendarzowym, licząc od początku roku, nie przekroczy 200% standardów emisyjnych, o któi 3, informuje się organ ochrony środowiska właściwy rych mowa w § 6 ust. 3. do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego 2. Wiarygodne statystycznie średnie jednogodzinoraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, ne i średnie dobowe wartości stężeń substancji okreśw ciągu 24 godzin od momentu wystąpienia ogranila się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie czeń w dostawach paliwa o małej zawartości siarki lub art. 148 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Pranagłej przerwy w dostawie paliwa gazowego. O każwo ochrony środowiska. dym przypadku dotyczącym źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW informuje się tak- 3. W przypadku prowadzenia ciągłych pomiarów że ministra właściwego do spraw środowiska. wielkości emisji substancji przy jednoczesnej pracy źródeł, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się § 12. 1. Standardy emisyjne ze źródeł uznaje się za standard emisyjny za dotrzymany, jeżeli są spełnione dotrzymane, jeżeli: warunki określone w ust. 1: 1) średnie stężenie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych ze źródeł do powietrza wspól- 1) pkt 3, z tym że wielkościami, które nie mogą być nym emitorem, ważone względem natężenia prze- przekroczone, są odpowiednio: pływu objętości gazów odlotowych, nie przekroczy a) średnia obliczona ze standardów emisyjnych, średniej obliczonej ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 2, ważona wzglęo których mowa w § 6, ze źródeł pracujących dem nominalnego natężenia przepływu objętow tym samym czasie, ważonej względem nomiści gazów odlotowych z tych źródeł, nalnego natężenia przepływu objętości gazów odlotowych z tych źródeł; b) 110% średniej, o której mowa w lit. a;

Nr 95 — 5610 — Poz. 558 2) pkt 4, z tym że wielkościami, które nie mogą być 8. W przypadku gdy zawartość siarki w paliwie staprzekroczone, są odpowiednio: łym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 3, a) średnia obliczona ze standardów emisyjnych, uznaje się standard emisyjny tej substancji za dotrzyo których mowa w § 6 ust. 3, ważona względem many, jeżeli: nominalnego natężenia przepływu objętości gazów odlotowych z tych źródeł, 1) stężenie dwutlenku siarki nie przekracza 300 mg/m3 , u przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych, b) 200% średniej, o której mowa w lit. a. lub stopień odsiarczania wynosi co najmniej 92% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie 4. W przypadku wystąpienia przerw w wykonywamniejszej niż 50 MW i nie większej niż 300 MW; niu ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji, warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzy- 2) s tężenie dwutlenku siarki nie przekracza 400 mg/m3 , mane, określone w ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 3, spraw- u przy zawartości 6% tlenu w gazach odlotowych, dza się, przyjmując za wymienione w tych przepisach i stopień odsiarczania wynosi co najmniej 95% — średnie wielkości emisji substancji w okresach tych dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej większej niż przerw średnie wielkości emisji substancji w okresie 300 MW. poprzedzającym przerwę równym okresowi przerwy lub wielkości emisji substancji wyznaczone innymi 9. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się do kilku źródeł nometodami określonymi w pozwoleniu na wprowadzawych, z których gazy odlotowe są odprowadzane do nie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwoleniu powietrza wspólnym emitorem, o łącznej nominalnej zintegrowanym. mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW. Wymagany stopień odsiarczania stanowi w takim przypadku sto- 5. Średnie wartości stężeń substancji, o których pień odsiarczania, o którym mowa w ust. 7 i 8, odpomowa w ust. 1 pkt 3 i 4 lit. a, oblicza się z jednogodzinwiadający łącznej nominalnej mocy cieplnej źródeł. nych średnich wartości stężeń substancji, z tym że w obliczeniach nie uwzględnia się okresów rozruchu 10. W przypadkach prowadzenia okresowych poi zatrzymywania źródła oraz okresów pracy źródła bez miarów wielkości emisji substancji, standardy emisyjsprawnych urządzeń ochronnych, o których mowa ne uznaje się za dotrzymane, jeżeli wartości średnie w § 13 ust. 3 i 4. uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczają tych standardów. W takim przypadku stosuje się przepis ust. 5. 6. Przepisy ust. 1 pkt 1—3, ust. 3 pkt 1, ust. 4 i 5 stosuje się do turbin gazowych innych niż określone 11. Wymagany stopień odsiarczania dla źródeł w § 6 ust. 3 pkt 2, jeżeli dopuszczalne wielkości emisji opalanych paliwem stałym uznaje się za dotrzymany, z turbin gazowych w warunkach ich normalnego funk- jeżeli średni stopień odsiarczania odniesiony do miecjonowania zostały wyrażone w pozwoleniu na wpro- siąca kalendarzowego nie przekracza wartości okreśwadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo w po- lonej w ust. 7 albo ust. 8. W takim przypadku stosuje zwoleniu zintegrowanym w mg/m3 , z tym że jako się przepis ust. 5. u standardy emisyjne przyjmuje się określone w pozwoleniu dopuszczalne wielkości emisji w warunkach nor- § 13. 1. W przypadku wystąpienia zakłóceń w pramalnego funkcjonowania turbin gazowych. cy urządzeń ochronnych ograniczających wprowadzanie substancji do powietrza, powodujących, że śred- 7. W przypadku gdy zawartość siarki w paliwie sta- nia dobowa wielkość emisji substancji przekracza łym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjne- standard emisyjny o więcej niż 30%, oraz braku możligo dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2, wości przywrócenia normalnych warunków użytkouznaje się standard emisyjny tej substancji za dotrzy- wania źródła w ciągu 24 godzin, prowadzący źródło many, jeżeli stopień odsiarczania, rozumiany jako wy- ogranicza lub wstrzymuje jego pracę oraz możliwie rażony w procentach stosunek różnicy między masą jak najszybciej, lecz nie później niż w ciągu 48 godzin siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do źródła od momentu wystąpienia zakłóceń, informuje o zakłów określonym czasie a masą siarki zawartej w gazach ceniach wojewódzkiego inspektora ochrony środowiodlotowych odprowadzonych do powietrza w tym ska oraz organ ochrony środowiska właściwy do wyczasie do masy siarki zawartej w paliwie wprowadzo- dania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów nym do źródła w tym czasie, wynosi co najmniej: do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego. 1) 60% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie 2. W przypadku wystąpienia zakłóceń w pracy urząmniejszej niż 50 MW i nie większej niż 100 MW; dzeń ochronnych ograniczających wprowadzanie sub- 2) 70% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej stancji do powietrza z turbin gazowych, dla których dewiększej niż 100 MW i nie większej niż 300 MW; cyzję o pozwoleniu na budowę wydano przed dniem 1 lipca 2002 r., jeżeli zostały oddane do użytkowania nie 3) 90% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej później niż do dnia 27 listopada 2003 r., oraz braku większej niż 300 MW i nie większej niż 500 MW; możliwości przywrócenia normalnych warunków użytkowania takich turbin w ciągu 24 godzin, prowadzący 4) 92% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej turbinę ogranicza lub wstrzymuje jej pracę oraz możliwiększej niż 500 MW, jeżeli montaż urządzeń wie jak najszybciej, lecz nie później niż w ciągu 48 goochronnych odsiarczających rozpoczęto przed dzin od momentu wystąpienia zakłóceń, informuje dniem 1 stycznia 2001 r.; o zakłóceniach wojewódzkiego inspektora ochrony śro- 5) 94% — dla źródeł o nominalnej mocy cieplnej dowiska oraz organ ochrony środowiska właściwy do większej niż 500 MW, innych niż wymienione wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyw pkt 4. łów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

Nr 95 — 5611 — Poz. 558 3. Łączny czas pracy źródła bez sprawnych urzą- 2) i nstalacje doświadczalne wykorzystywane do prac dzeń ochronnych ograniczających wprowadzanie sub- badawczo-rozwojowych, prac naukowych i prób stancji do powietrza nie może przekroczyć 120 godzin mających na celu usprawnienie procesu spalania, w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego. przerabiających mniej niż 50 Mg odpadów rocznie. 4. Dopuszcza się zwiększenie z 24 i 120 godzin, o których mowa w ust. 1—3, ale nie więcej niż odpo- 2. Jeżeli w instalacji współspalania odpadów wraz wiednio do 72 i 300 godzin w przypadkach uzasadnioz paliwami są spalane odpady inne niż niebezpieczne nych nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw w ilości nie większej niż 1% masy tych paliw, to do energii lub koniecznością zastąpienia źródła, w którym instalacji tej przepisów niniejszego rozdziału nie stonastąpiło zakłócenie w pracy urządzeń ochronnych suje się, z tym że do źródeł spalania paliw, w których ograniczających wprowadzanie substancji do powiesą współspalane odpady, stosuje się przepisy roztrza, przez inne źródło, którego użytkowanie spowodziału 2. dowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji. § 14. Poinformowania, o którym mowa w § 11 ust. 4 § 17. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o: oraz § 13 ust. 1 i 2, dokonuje się w formie pisemnej 1) instalacji spalania odpadów — rozumie się przez oraz w formie dokumentu elektronicznego w rozumieto instalacje wykorzystywane do termicznego niu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji przekształcania odpadów lub produktów ich działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm.4)), za pośrednic- wstępnego przetwarzania, z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej; obejmuje to twem publicznych sieci telekomunikacyjnych w rozuspalanie przez utlenianie odpadów, jak również inmieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. — Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm.5)), ne procesy przekształcania termicznego odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, podając co najmniej rodzaj i lokalizację instalacji oraz o ile substancje powstające podczas przekształcaprowadzącego instalację, rodzaj substancji, której stannia są następnie spalane; dard emisyjny został przekroczony, czas wystąpienia zdarzenia i przewidywany okres jego trwania. 2) instalacji współspalania odpadów — rozumie się § 15. W przypadku gdy nie są dotrzymane standar- przez to każdą instalację, której głównym celem dy emisyjne, o których mowa w § 6, stosuje się urzą- jest wytwarzanie energii lub innych produktów, dzenia ochronne ograniczające wprowadzanie sub- w której wraz z paliwami są spalane odpady w cestancji do powietrza. lu odzyskania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwienia; obejmuje to spalanie przez Rozdział 3 utlenianie odpadów i paliw, jak również inne procesy przekształcania termicznego odpadów, w tym Instalacje spalania i współspalania odpadów pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające podczas przekształcania są na- § 16. 1. Standardy emisyjne ustala się dla instalacji stępnie współspalane z paliwami. spalania i współspalania odpadów innych niż: § 18. Standardy emisyjne z instalacji spalania od- 1) instalacje, w których spalane lub współspalane są padów określa załącznik nr 5 do rozporządzenia. wyłącznie następujące odpady: a) stanowiące biomasę, § 19. Standardy emisyjne z instalacji współspalab) promieniotwórcze, nia odpadów określa załącznik nr 6 do rozporządzenia, c) pochodzące z poszukiwań i eksploatacji zaso- z zastrzeżeniem § 20. bów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych plat- § 20. 1. Standardy emisyjne z instalacji współspaformach, lania odpadów niebezpiecznych, w przypadku gdy moc cieplna ze spalania tych odpadów przekracza d) zwłok zwierzęcych w rozumieniu art. 2 pkt 26 40% nominalnej mocy cieplnej instalacji, innych niż ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdroinstalacje, w których są współspalane: wia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 oraz 1) c iekłe odpady palne, w tym oleje odpadowe, spełz 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 60, poz. 372 i Nr 78, niające jednocześnie następujące warunki:

); a) zawartość polichlorowanych węglowodorów aromatycznych, w szczególności polichlorowa- 4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. nych difenyli (PCB) lub pentachlorofenolu (PCP), z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501, z 2008 r. Nr 127, nie przekracza wartości, które powodowałyby,

, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 40, że odpady te są niebezpieczne,

, Nr 167, poz. 1131 i Nr 182, poz. 1228. 5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. b) odpady te nie stanowią odpadów niebezpieczz 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 nych ze względu na zawartość w nich innych i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12, poz. 66, Nr 104, poz. 708 składników, o których mowa w załączniku nr 3 i 711, Nr 170, poz. 1217, Nr 220, poz. 1600, Nr 235, poz. 1700 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 23, poz. 137, Nr 50, poz. 331 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpai Nr 82, poz. 556, z 2008 r. Nr 17, poz. 101 i Nr 227, poz. 1505, dach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 i Nr 203, z 2009 r. Nr 11, poz. 59, Nr 18, poz. 97 i Nr 85, poz. 716 oraz poz. 1351), z 2010 r. Nr 81, poz. 530, Nr 86, poz. 554, Nr 106, poz. 675, Nr 182, poz. 1228, Nr 219, poz. 1443, Nr 229, poz. 1499 c) i ch wartość opałowa wynosi co najmniej i Nr 238, poz. 1578. 30 MJ/kg,

Nr 95 — 5612 — Poz. 558 2) ciekłe odpady palne, które nie powodują w gazach 3. W przypadku instalacji współspalania odpadów, odlotowych powstających bezpośrednio z ich spa- dla której standardy emisyjne określa załącznik nr 5 lania innych emisji niż emisje powstające w wyni- do rozporządzenia, stosuje się odpowiednio przepisy ku spalania oleju napędowego ust. 1. — określa załącznik nr 5 do rozporządzenia. 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1—3, średnie wartości stężeń w okresie pomiarowym usta- 2. Standardy emisyjne z instalacji współspalania lonym dla metali ciężkich oraz dioksyn i furanów nie odpadów, w przypadku współspalania niepoddanych powinny także przekraczać standardów emisyjnych przeróbce zmieszanych odpadów komunalnych, z wyokreślonych odpowiednio w załącznikach nr 5 lub 6 jątkiem odpadów innych niż niebezpieczne określodo rozporządzenia. nych w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach jako odpady o kodach 20 01 i 20 02, określa za- 5. Dokonując oceny dotrzymywania warunków, łącznik nr 5 do rozporządzenia. o których mowa w ust. 1 i 2, z wyłączeniem warunków określonych dla tlenku węgla, uwzględnia się okresy § 21. 1. Standardy emisyjne z instalacji spalania faktycznej pracy instalacji, w tym okresy jej rozruchu odpadów uznaje się za dotrzymane, jeżeli w przypad- i zatrzymywania, o ile w trakcie ich trwania są spalane ku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji odpady, lecz nie uwzględnia się, wpływających na substancji są spełnione jednocześnie następujące wa- zwiększenie emisji substancji, zakłóceń w pracy urząrunki: dzeń ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku. 1) średnie dobowe wartości stężeń pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu 6. W przypadku wystąpienia przerw w wykonywana całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, niu ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu przy sprawdzaniu spełniania warunków uznawania i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek standardów emisyjnych za dotrzymane określonych azotu, a w przypadku tlenku węgla 97% średnich w ust. 1 i 2, stosuje się przepis § 12 ust. 4. dobowych wartości stężeń w ciągu roku kalendarzowego, licząc od początku roku, nie przekraczają standardów emisyjnych tych substancji określo- 7. W przypadku prowadzenia okresowych pomianych, jako średnie dobowe, w załączniku nr 5 do rów wielkości emisji substancji, standardy emisyjne rozporządzenia; uznaje się za dotrzymane, jeżeli wartości średnie uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczają tych stan- 2) średnie trzydziestominutowe wartości stężeń pyłu, dardów. substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, 8. O każdym przypadku niedotrzymania warunchlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki ków, o których mowa w ust. 1 i 4, informuje się, w ciąoraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu gu 24 godzin od momentu stwierdzenia ich niedotrzyna dwutlenek azotu nie przekraczają wartośmania, organ ochrony środowiska właściwy do wydaci A standardów emisyjnych tych substancji, okreśnia pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do lonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, lub powietrza albo pozwolenia zintegrowanego, woje- 97% średnich trzydziestominutowych wartości wódzkiego inspektora ochrony środowiska i ministra stężeń tych substancji w ciągu roku kalendarzowewłaściwego do spraw środowiska. go, licząc od początku roku, nie przekracza wartości B standardów emisyjnych tych substancji, określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia; § 22. Do poinformowania, o którym mowa w § 21 ust. 8, stosuje się odpowiednio przepis § 14. 3) średnie trzydziestominutowe wartości stężeń tlenku węgla nie przekraczają wartości A standardu § 23. 1. W przypadku: emisyjnego tej substancji, określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia, lub 95% średnich dzie- 1) wystąpienia zakłóceń w procesach technologiczsięciominutowych wartości stężeń tej substancji nych i operacjach technicznych dotyczących eksw ciągu 24 godzin nie przekracza wartości B stan- ploatacji instalacji spalania lub współspalania oddardu emisyjnego tej substancji, określonego padów, powodujących przekroczenie standardów w załączniku nr 5 do rozporządzenia. emisyjnych, o których mowa w § 18—20, 2. Standardy emisyjne z instalacji współspalania 2) spadku temperatury w komorze spalania poniżej odpadów uznaje się za dotrzymane, jeżeli w przypad- 850oC, a przy spalaniu odpadów niebezpiecznych ku prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji zawierających ponad 1% związków fluorowcoorsubstancji średnie dobowe wartości stężeń pyłu, sub- ganicznych, w przeliczeniu na chlor — poniżej stancji organicznych w postaci gazów i par w przeli- 1100oC czeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, tlenku azotu i dwu- — wstrzymuje się podawanie odpadów do instalacji, tlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu oraz a następnie, nie później niż w czwartej godzinie trwatlenku węgla nie przekraczają standardów emisyjnych nia zakłóceń rozpoczyna się procedurę zatrzymywaustalonych w sposób określony w załączniku nr 6 do nia instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obrozporządzenia. sługi instalacji.

Nr 95 — 5613 — Poz. 558 2. Podawanie odpadów do instalacji spalania lub Rozdział 5 współspalania odpadów wstrzymuje się natychmiast, z jednoczesnym natychmiastowym rozpoczęciem pro- Instalacje do produkcji dwutlenku tytanu cedury zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obsługi instalacji, w przypadku gdy: § 27. Standardy emisyjne ustala się dla instalacji do produkcji dwutlenku tytanu w przypadku stosowa- 1) dla instalacji spalania odpadów — łączny czas wynia reakcji sulfatyzacji lub chlorowania. stępowania zakłóceń, o których mowa w ust. 1, przekroczy 60 godzin w roku kalendarzowym, § 28. Standard emisyjny pyłu wynosi: 2) dla instalacji współspalania odpadów — w wyniku zakłóceń, o których mowa w ust. 1, standardy emi- 1) 50 mg/m3 — z procesów mielenia surowców, u syjne zostaną przekroczone w roku kalendarzo- mielenia suchego pigmentu, suszenia pigmentu wym przez: i mikronizacji parowej; a) trzy średnie dobowe wartości stężeń pyłu, sub- 2) 150 mg/m3 — z procesów innych niż określone stancji organicznych w postaci gazów i par u w pkt 1. w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, § 29. 1. W przypadku stosowania reakcji sulfatyzatlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu cji do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny na dwutlenek azotu lub tlenku węgla lub związków siarki, obejmujących dwutlenek siarki, trójb) dwie średnie wartości stężeń metali ciężkich tlenek siarki i kwas siarkowy w przeliczeniu na dwutleoraz dioksyn i furanów określonych dla czasu nek siarki, wynosi: uśredniania odpowiedniego dla tych substancji 1) 10 kg/Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu — — z tym, że ograniczenie to dotyczy każdej linii tech- z procesów rozkładu surowców i kalcynacji; nologicznej instalacji spalania lub współspalania od- 2) 500 mg/m3 — z procesu koncentracji odpadowych padów wyposażonej w odrębne urządzenia ochron- u roztworów kwaśnych. ne ograniczające wprowadzanie substancji do powietrza. 2. W przypadku stosowania reakcji chlorowania do 3. Podawanie odpadów do instalacji spalania od- produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny chloru padów wstrzymuje się natychmiast, z jednoczesnym gazowego wynosi 40 mg/m3 , z tym że średnie dobou natychmiastowym rozpoczęciem procedury zatrzymy- we stężenia chloru nie mogą przekroczyć 5 mg/m3 . u wania pracy instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obsługi instalacji, także w przypadku gdy śred- § 30. Instalacje do termicznego rozkładu soli ponia trzydziestominutowa wartość stężenia pyłu prze- wstałych w wyniku unieszkodliwiania odpadów z prokracza 150 mg/m3 , przy zawartości 11% tlenu w ga- cesów produkcji dwutlenku tytanu przy zastosowaniu u zach odlotowych, lub średnie trzydziestominutowe reakcji sulfatyzacji wyposaża się w urządzenia ochronwartości stężenia tlenku węgla oraz substancji orga- ne odsiarczające. nicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny przekraczają odpowiednio Rozdział 6 100 mg/m3 i 20 mg/m3 , przy zawartości 11% tlenu u u w gazach odlotowych. Instalacje, w których są używane rozpuszczalniki organiczne Rozdział 4 § 31. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o: Instalacje do przetwarzania azbestu lub produktów zawierających azbest 1) fluorowcowanych LZO — rozumie się przez to LZO zawierające w cząsteczce co najmniej jeden atom § 24. Standardy emisyjne ustala się dla instalacji bromu, chloru, fluoru lub jodu; do przetwarzania azbestu lub produktów zawierających azbest, jeżeli ilość surowego azbestu zużywana 2) instalacjach istniejących — rozumie się przez to instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji w tych procesach przekracza 100 kg na rok. o pozwoleniu na użytkowanie lub, gdy taka decy- § 25. 1. Standard emisyjny azbestu wprowadzane- zja nie była wymagana, zawiadomienie o zamiarze go do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3 . przystąpienia do użytkowania, złożono przed u dniem 29 marca 1999 r., jeżeli instalacje zostały 2. Standard emisyjny pyłu wprowadzanego do pooddane do użytkowania nie później niż do dnia wietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3 , jeżeli nie jest u 29 marca 2000 r.; oznaczana ilość azbestu w pyle. 3) instalacjach nowych — rozumie się przez to insta- § 26. W przypadku gdy do pomiaru wielkości emilacje, dla których wniosek o wydanie decyzji o posji azbestu nie stosuje się metody wagowej, lecz mezwoleniu na użytkowanie lub, gdy taka decyzja nie todę mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej, była wymagana, zawiadomienie o zamiarze przyuznaje się standard emisyjny azbestu wprowadzanestąpienia do użytkowania złożono po dniu 28 margo do powietrza emitorem za dotrzymany, jeżeli w jedca 1999 r., lub instalacje, które oddano do użytkonym mililitrze gazów odlotowych w warunkach umowwania po dniu 29 marca 2000 r.; nych znajdują się nie więcej niż dwa włókna azbestu długości większej niż 5 μm i szerokości mniejszej niż 4) roku — rozumie się przez to rok kalendarzowy lub 3 μm, przy czym stosunek długości do szerokości inny okres obejmujący kolejno po sobie następuwłókna jest większy niż 3:1. jących 12 miesięcy;

Nr 95 — 5614 — Poz. 558 5) rozpuszczalnikach organicznych — rozumie się 2. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji przez to LZO, które są stosowane oddzielnie lub określa tabela 2 załącznika nr 8 do rozporządzenia, dla w połączeniu z innymi substancjami i które nie LZO wprowadzanych do powietrza w sposób: podlegają przemianie chemicznej, w celu rozpuszczania surowców, produktów, materiałów odpa- 1) z organizowany, wyrażone jako stężenie LZO w gadowych lub zanieczyszczeń, lub LZO, które są sto- zach odlotowych, w przeliczeniu na całkowity węsowane jako czynnik rozpuszczający, czynnik dys- giel organiczny, i oznaczone jako S ; 1 pergujący, regulator lepkości, regulator napięcia 2) n iezorganizowany, wyrażone jako procent wsadu powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant; LZO i oznaczone jako S ; 3 6) wsadzie LZO — rozumie się przez to masę zaku- 3) z organizowany i niezorganizowany, wyrażone japionych LZO, którą wprowadzono do instalacji ko procent wsadu LZO i oznaczone jako S . w okresie roku, oznaczoną jako I1, powiększoną 5 o masę LZO odzyskanych, ponownie wprowadzo- 3. Standardy emisyjne LZO z instalacji powlekania nych do instalacji w okresie roku, oznaczoną nowych pojazdów, których łączna zdolność produkjako I2. cyjna wymaga zużycia nie mniej niż 15 Mg LZO w ciągu roku, określa załącznik nr 8 do rozporządzenia § 32. 1. Procesy prowadzone w instalacjach, w któw tabeli 3, dla LZO wprowadzanych do powietrza rych są używane rozpuszczalniki organiczne, dla któw sposób zorganizowany i niezorganizowany, wyrarych ustala się standardy emisyjne, określa załączżone jako stosunek masy LZO wprowadzonej do ponik nr 7 do rozporządzenia. wietrza do: 2. Standardy emisyjne ustala się dla instalacji, 1) jednostki powierzchni produktu; w których prowadzone są procesy określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia i których łączna zdolność 2) jednostki produktu. produkcyjna wymaga dla danego procesu zużycia LZO, określonego w załączniku nr 8 do rozporządze- 4. LZO wprowadzane do powietrza przez systemy nia. wentylacji grawitacyjnej, z wyjątkiem ich wprowadzania do powietrza przez urządzenia ograniczające wiel- 3. W przypadku zmiany instalacji, którą jest: kość emisji LZO, traktuje się jako LZO wprowadzane do powietrza w sposób niezorganizowany. 1) istotna zmiana, w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środo- 5. Jako LZO wprowadzane do powietrza w sposób wiska, dla instalacji wymagających pozwolenia niezorganizowany traktuje się także LZO wprowadzazintegrowanego, ne do powietrza przez: 2) zmiana powodująca wzrost emisji LZO o więcej niż 1) systemy mechanicznej wentylacji ogólnej, 25% dla instalacji, których zdolność produkcyjna wymaga zużycia LZO mieszczącego się w dolnym 2) zawory bezpieczeństwa i zawory odpowietrzające przedziale progowym określonym w załączniku w instalacjach do magazynowania LZO nr 8 do rozporządzenia w tabeli 1 lp. 1, 4, 6, 7, 11, 13, 16 i 19 oraz w tabeli 2 lp. 1, lub innych instalacji — z wyjątkiem ich wprowadzania do powietrza przez wymienionych w tym załączniku o zużyciu LZO urządzenia ograniczające wielkość emisji LZO. mniejszym niż 10 Mg w ciągu roku, § 34. 1. Dotrzymanie standardów emisyjnych, 3) zmiana powodująca wzrost emisji LZO o więcej niż o których mowa w § 33 ust. 1 i 2, sprawdza się na pod- 10% dla pozostałych instalacji stawie pomiarów wielkości emisji LZO i rocznego bilansu masy LZO, stosując odpowiednio następujące — część instalacji, która podlega zmianie, jest traktowzory: wana jako istniejąca instalacja pod warunkiem, że emisja z całej instalacji nie przekroczy emisji, która I1 – (I3 + H + O + W + R +G) następowałaby, gdyby część zmieniona była trakto- 1) 100 x ––––––––––––––––––––––––––– £ S , 2 I1 + I2 wana jak instalacja nowa. I1 – (I3 + H + O + W + R +G) § 33. 1. Standardy emisyjne LZO z niektórych in- 2) 100 x ––––––––––––––––––––––––––– £ S , 3 stalacji określa tabela 1 załącznika nr 8 do rozporzą- I1 + I2 dzenia, dla LZO wprowadzanych do powietrza w spo- I1 – (I3 + H + O + W + R) sób: 3) –––––––––––––––––––––––– £ S , 4 P 1) zorganizowany, wyrażone jako stężenie LZO w ga- I1 – (I3 + H + O + W + R) zach odlotowych, w przeliczeniu na całkowity wę- 4) 100 x ––––––––––––––––––––––––– £ S giel organiczny, i oznaczone jako S ; 5 1 I1 + I2 2) niezorganizowany, wyrażone jako procent wsadu — gdzie: LZO i oznaczone jako S ; 2 I1 — oznacza masę zakupionych LZO, którą wprowa- 3) zorganizowany i niezorganizowany, wyrażone ja- dzono do instalacji w okresie roku, ko stosunek masy LZO do jednostki produktu lub I2 — oznacza masę LZO odzyskanych, ponownie surowca i oznaczone jako S . wprowadzonych do instalacji w okresie roku, 4

Nr 95 — 5615 — Poz. 558 I3 — oznacza masę LZO odzyskanych z instalacji 2. Standard emisyjny S dla LZO, o których mowa 1 w celu ich wtórnego użycia, lecz nie jako wsad w ust. 1 pkt 1—3, jeżeli suma mas takich LZO wprowado instalacji, w okresie roku, dzanych do powietrza w ciągu jednej godziny jest nie H — oznacza masę LZO zawartych w produktach mniejsza niż 10 g, wynosi 2 mg/m3 ; standard ten dou o wartości handlowej, tyczy sumarycznego stężenia takich LZO bez przeliczenia na całkowity węgiel organiczny. O — oznacza masę LZO zawartych w odpadach, W — oznacza masę LZO zawartych w ściekach, 3. Standard emisyjny S dla fluorowcowanych LZO, 1 R — oznacza masę LZO utraconych lub zatrzyma- o których mowa w ust. 1 pkt 4, jeżeli suma mas takich nych w urządzeniach ograniczających wielkość LZO wprowadzanych do powietrza w ciągu jednej goemisji LZO, nieuwzględnionych w O i W, dziny jest nie mniejsza niż 100 g, wynosi 20 mg/m3 ; u G — oznacza masę LZO zawartych w gazach odloto- standard ten dotyczy sumarycznego stężenia takich wych wprowadzanych do powietrza w sposób LZO bez przeliczenia na całkowity węgiel organiczny. zorganizowany, 4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do instalacji, P — oznacza wielkość produkcji wyrażoną odpow których prowadzi się proces wymieniony w tabeli 1 wiednio jako ilość, masę, powierzchnię lub oblp. 6 w załączniku nr 8 do rozporządzenia oraz do LZO, jętość produktów, a w przypadku instalacji do o których mowa w § 33 ust. 5 pkt 2, a przepisu ust. 3 wytłaczania tłuszczu zwierzęcego i instalacji do nie stosuje się także do instalacji, w których prowadzi wytłaczania lub rafinowania oleju roślinnego się proces wymieniony w tabeli 1 lp. 5 w załączniku — ilość przerabianego surowca. nr 8 do rozporządzenia; w takich przypadkach emisja LZO może następować w sposób zorganizowany lub 2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do niezorganizowany i stosuje się odpowiednie standarsprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych, dy określone w załączniku nr 8. o których mowa w § 33 ust. 3, z tym że zamiast S 4 przyjmuje się te standardy. § 37. 1. Przepisu § 33 nie stosuje się do instalacji, w których nie są dotrzymywane standardy emisyjne, 3. Sprawdzania dotrzymywania standardów emi- ale dla których: syjnych, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w terminie 2 miesięcy od zakończenia roku objętego 1) spełniony jest warunek planu obniżenia emisji bilansem. O każdym przypadku niedotrzymania tych określony w załączniku nr 9, albo standardów informuje się niezwłocznie organ ochro- 2) prowadzący instalacje opracuje inny plan obniżeny środowiska właściwy do wydania pozwolenia na nia emisji, którego realizacja zapewni spełnienie wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo warunku obniżenia emisji równoważnego temu, pozwolenia zintegrowanego i wojewódzkiego inspekktóre zostałoby osiągnięte przy zastosowaniu stantora ochrony środowiska, przedkładając roczny bilans dardów emisyjnych. masy LZO. 2. Równoważne obniżenie emisji, o którym mowa § 35. 1. Emisja LZO z instalacji, w których prowadzi w ust. 1 pkt 2, z instalacji nowych, które zostaną oddasię procesy wymienione w tabeli 1 lp. 14 załącznika ne do użytkowania, powinno nastąpić z dniem oddanr 8 do rozporządzenia, nie może przekraczać łącznie nia instalacji do użytkowania. standardów emisyjnych S i S lub standardu emisyj- 1 2 nego S . 3. W terminie 2 miesięcy od zakończenia każdego 4 roku objętego planem obniżenia emisji przedkłada się 2. Emisja LZO z instalacji, w których prowadzi się organowi ochrony środowiska właściwemu do wydaprocesy wymienione w tabeli 2 załącznika nr 8 do roz- nia pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do porządzenia, nie może przekraczać łącznie standardów powietrza albo pozwolenia zintegrowanego i miniemisyjnych S i S lub standardu emisyjnego S . strowi właściwemu do spraw środowiska sprawozda- 1 3 5 nie dotyczące poprzedniego roku, zawierające odpo- § 36. 1. Dla LZO określonych w przepisach wyda- wiednio: nych na podstawie art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach che- 1) sprawdzenie spełnienia warunku planu obniżenia micznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1222 oraz emisji określonego w załączniku nr 9 do rozporząz 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 182, poz. 1228), jako sub- dzenia albo stancje: 2) rozliczenie planu obniżenia emisji, o którym mowa 1) rakotwórcze kategorii 1 lub 2 z przypisanym zwro- w ust. 1 pkt 2, w tym roczny bilans masy LZO. tem R45 lub R49, 4. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do LZO, o któ- 2) mutagenne kategorii 1 lub 2 z przypisanym zwro- rych mowa w § 36. tem R46, § 38. 1. Przepisu § 33 ust. 1 nie stosuje się do insta- 3) działające szkodliwie na rozrodczość, kategorii 1 lacji, w których prowadzi się proces wymieniony w talub 2 z przypisanym zwrotem R60 lub R61, beli 1 lp. 11 załącznika nr 8 do rozporządzenia, jeżeli wprowadzanie do powietrza LZO z tych instalacji nie 4) rakotwórcze kategorii 3 z przypisanym zwrotem może odbywać się w sposób zorganizowany, w szcze- R40 lub R68 gólności do powlekania samolotów, statków i pociąstosuje się standard emisyjny S ; standard emisji gów. W takim przypadku stosuje się warunek planu 1 niezorganizowanej tych LZO wynosi 0, z zastrzeże- obniżenia emisji albo plan obniżenia emisji, o których niem ust. 4. mowa w § 37.

Nr 95 — 5616 — Poz. 558 2. Przepisu § 33 ust. 1 nie stosuje się do instalacji, 1) średnia jednogodzinna wielkość emisji LZO nie w których prowadzi się proces wymieniony w tabeli 1 przekracza 150% tego standardu; lp. 7 załącznika nr 8 do rozporządzenia, jeżeli masa LZO zawartych w materiale czyszczącym, używanym 2) średnia ze wszystkich odczytów nie przekracza tew tych instalacjach, jest nie większa niż 30% masy te- go standardu. go materiału. 5. W przypadku LZO, o których mowa w § 36, do- § 39. 1. Standardy emisyjne LZO, o których mowa trzymanie standardu emisyjnego S sprawdza się na 1 w § 33, z instalacji, w której prowadzi się dwa lub wię- podstawie sumy stężeń danych, indywidualnych LZO, cej procesów wymienionych w załączniku nr 7 do roz- a w pozostałych przypadkach na podstawie stężenia porządzenia, uznaje się za dotrzymane, jeżeli wielkość całkowitego węgla organicznego. emisji LZO wprowadzanych do powietrza łącznie z tych procesów jest nie większa niż łączna wielkość 6. W przypadku dokonywania pomiarów wielkości emisji LZO, jaka następowałaby w przypadku dotrzy- emisji LZO nie uwzględnia się objętości gazów dodamywania standardów emisyjnych. nych do gazów odlotowych w celu ich chłodzenia lub rozcieńczania. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do LZO, o których mowa w § 36. Rozdział 7 § 40. 1. W przypadku prowadzenia ciągłych pomia- Przepisy przejściowe i końcowe rów wielkości emisji LZO z instalacji, standard emisyjny S uznaje się za dotrzymany, jeżeli średnia 24-go- § 41. 1. Do dnia 1 kwietnia 2013 r. standardów emi- 1 dzinna wielkość emisji LZO w gazach odlotowych dla syjnych, o których mowa w § 33 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 faktycznych godzin pracy instalacji nie przekracza te- pkt 1, nie stosuje się do istniejących instalacji, które są go standardu oraz są spełnione następujące warunki: wyposażone w urządzenia ochronne ograniczające wielkość emisji LZO do wartości: 1) średnia piętnastominutowa wielkość emisji LZO nie przekracza 150% tego standardu — w przypad- 1) 50 mg/m3 , w przeliczeniu na całkowity węgiel oru ku instalacji, w których prowadzi się procesy wy- ganiczny — dla dopalania LZO, mienione w tabeli 1 lp. 8 i 9 załącznika nr 8 do rozporządzenia; 2) 1 50 mg/m3 , w przeliczeniu na całkowity węgiel u organiczny — dla innych sposobów ograniczania 2) średnia jednogodzinna wielkość emisji LZO nie wielkości emisji LZO przekracza 150% tego standardu — w przypadku instalacji innych niż określone w pkt 1. — w przypadku gdy wielkość emisji LZO wprowadzonych do powietrza łącznie w sposób zorganizowany 2. Średnie 24-godzinne wielkości emisji LZO, o któ- i niezorganizowany jest nie większa niż wielkość emirych mowa w ust. 1, oblicza się jako średnią arytme- sji LZO, jaka następowałaby w przypadku zastosowatyczną ze wszystkich odczytów, z tym że w obliczeniach nia standardów emisyjnych, o których mowa w § 33 nie uwzględnia się okresów rozruchu i zatrzymywania ust. 1 i 2. instalacji oraz konserwacji wyposażenia. Regularnie przebiegających faz danego procesu w instalacji nie 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do LZO, o których traktuje się jako rozruchu i zatrzymywania instalacji. mowa w § 36. 3. W przypadku wystąpienia przerw w wykonywa- § 42. Traci moc rozporządzenie Ministra Środowiniu ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji, ska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów przy sprawdzaniu spełniania warunków uznawania emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 260, poz. 2181 oraz standardu emisyjnego S za dotrzymany, określonych z 2006 r. Nr 17, poz. 140). 1 w ust. 1, stosuje się przepis § 12 ust. 4. § 43. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 4. W przypadku prowadzenia okresowych pomia- 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 33 ust. 5 rów wielkości emisji LZO z instalacji, standard emisyj- pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2012 r. ny S uznaje się za dotrzymany, jeżeli spełnione są 1 łącznie następujące warunki: Minister Środowiska: wz. S. Gawłowski

Nr 95 — 5617 — Poz. 558 Załączniki do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. (poz. 558) Załącznik nr 1 STANDARDY EMISYJNE DWUTLENKU SIARKI, TLENKÓW AZOTU W PRZELICZENIU NA DWUTLENEK AZOTU, PYŁU ZE ŹRÓDEŁ ISTNIEJĄCYCH

Nr 95 — 5618 — Poz. 558

p >>>>>>""""P"e_ | "| 2000 400 400

3. Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania koksu określa tabela 3.

Tabela 3.

Nominalna moc cieplna źródła w MW

Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odloto Źródła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 marca Zródła istniejące 1990 r. oddane do użytkowania Zródła wymienione w poz. IV.1. i 4. po dniu 28 marca 1990 r. niniejszego załącznika do rozporządzenia, do terminów tam określonych”

Źródła pozostałe

KKEUNK KENENEZNNNNA NEENEJEEMA NEK 400” do 400”

4. Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania biomasy określa tabela 4.

Tabela 4.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

2 2100i1<500 Liniowy spadek od 800 do 400

5. Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw ciekłych określa tabela 5.

Tabela 5.

Nominalna moc Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m „, przy zawartości 3 % tlenu w gazach

cieplna odlotowych źródła w MW Źródła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 marca Źródła wymienione w poz. IV.1.i 4. Źródła pozostałe oddane do użytkowania niniejszego załącznika do po dniu 28 marca 1990 rozporządzenia, do terminów tam r.

określonych” 1700 1700

Nr 95 — 5619 — Poz. 558

6. Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw gazowych określa tabela 6. Tabela 6. Rodzaj gazu Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m',, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

gaz gardzielowy z pieca szybowego do topienia

koncentratów miedzi

pozostałe gazy

gaz wielkopiecowy, gaz koksowniczy, niskokaloryczny pne gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji 800 ropy naftowej zzz z

II. Standardy emisyjne tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze spalania węgla kamiennego, węgla brunatnego, koksu, biomasy, paliw ciekłych i paliw gazowych

1. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania węgla kamiennego określa tabela 7.

Tabela 7. Nominalna Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m',, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych moc Źródła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 marca | Źródła istniejące oddane do cieplna źródła 1990 r. użytkowania po dniu 28 marca w MW 1990 r. Zródła wymienione w poz. IV.2. Zródła pozostałe NIEDA . | AARONA do od niniejszego załącznika do , , 31 erudnia 1 stycznia rozporządzenia, od | stycznia do 31 grudnia | od I stycznia 0 15 r 0 r 2016 r. do 31 grudnia 2017 r.) 2015 r. 2016 r. I 2 3 4 5 6 <50 400 400 400 400 400 >501<500 600 600 600 500 500 > 500 500 500” 200” 500” 200?

2. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania węgla brunatnego określa tabela 8.

Tabela 8.

Nominalna | Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m',, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

moc Zródła oddane do użytkowania przed dniem 29 marca Zródła istniejące oddane do cieplna źródła 1990 r. użytkowania po dniu 28 marca w MW 1990 r.

Źródła Zródła pozostałe do 31 grudnia | od I stycznia wymienione w 2015r. 2016r.

Nr 95 — 5620 —

niniejszego załącznika do rozporządzenia, od 1 stycznia

od 1 stycznia 2016 r.

2016r. do 31

3. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania koksu określa

tabela 9.

Tabela 9.

tandardy emisyjne tlenków azotu w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

Zródła istniejące oddane do użytkowania przed Źródła istniejące oddane do dniem 29 marca 1990 r. . użytkowania po dniu 28 marca 1990 r.

Źródła wymienione w od 1 stycznia poz. IV.2. niniejszego 2016r. załącznika do rozporządzenia, od 1 stycznia 2016 r. do 31 dnia 2017 r.”

Nominalna moc cieplna źródła w MW

S

4. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania biomasy

określa tabela 10. Tabela 10. Nominalna moc Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w

cieplna źródła w MW

gazach odlotowych

Zródła wymienione w poz. IV. 2. niniejszego Źródła pozostałe

załącznika do rozporządzenia, od 1 stycznia | do 31 grudnia | od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2017 r.” | e |_| 6 | D

4

5. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw ciekłych

określa tabela 11.

Nr 95 — 5621 — Poz. 558

Tabela 11.

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m ,, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych Źródła istniejące oddane do Źródła istniejące oddane do użytkowania użytkowania przed dniem 29 marca po dniu 28 marca 1990 r. 1990 r.

Nominalna moc cieplna źródła w MW

6. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw gazowych określa tabela 12.

Tabela 12.

Nominalna moc cieplna źródła w MW

E-=—] 25i1<500

III. Standardy emisyjne pyłu ze spalania węgla kamiennego, węgla brunatnego, koksu, biomasy, paliw gazowych i paliw ciekłych

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

1. Standardy emisyjne pyłu ze spalania węgla kamiennego określa tabela 13.

Tabela 13.

Standardy emisyjne pyłu w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych Źródła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 Źródła istniejące oddane marca 1990 r. do użytkowania po dniu

Zródła wymienione w poz. IV.3.i oda aoi s marca — r.

4. niniejszego załącznika do rozporządzenia, do terminów tam | 31 grudnia 1 stycznia 31 orudnia 1 stycznia określonych” 2015r. 2016 r. 2015 r. — r. 1 [20] 3] 4 [5 EKZZ KREON WE ECA 6 > 501<500 350 100 100 100

Nr 95 — 5622 — Poz. 558

2. Standardy emisyjne pyłu ze spalania węgla brunatnego określa tabela 14. Tabela 14.

Nominalna

« Standardy emisyjne pyłu w mg/m „, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

moc Zzódła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 marca | Zródła istniejące oddane do cieplna 1990 r. użytkowania po dniu 28 źródła w marca 1990 m Źródła wymienione w poz. Źródła | Źródła pozostałe — | do. .

[V.3. i 4. niniejszego załącznika do rozporządzenia, do terminów

do 31 NB od 1 stycznia 31 Brudnia l stycznia 2015 r. 2016 r. 2016r.

3. Standardy emisyjne pyłu ze spalania koksu określa tabela 15.

Tabela 15.

Nominalna Standardy emisyjne pyłu w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odloto

ch moc Źródła istniejące oddane do użytkowania przed dniem 29 | Zródła istniejące oddane do cieplna źródła marca OE bik cz — r. użytkowania po dniu 28

wMW Źródła wymienione w poz. |___ Źródła pozostałe | pozostałe marca 1990 r. IV.3. i 4. niniejszego załącznika do rozporządzenia, do terminów tam

określonych”

—— 068 6a 6 | 0 aw 6 | | e | m | [w | 8 [e [ e [a]

4. Standardy emisyjne pyłu ze spalania biomasy określa tabela 16.

Tabela 16.

odlotowych

do 31 p 2015 r. od 1 e 2016r.

Nr 95 — 5623 —

5. Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw gazowych określa tabela 17.

Tabela 17.

Rodzaj gazu

gaz ziemny, gaz ciekły, gaz koksowniczy, niskokaloryczny gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji ropy naftowej

gazy wytwarzane przez przemysł stalowy, | które mogą być zużytkowane w innym 50 miejscu gaz gardzielowy z pieca szybowego do topienia koncentratów miedzi | gazwielkopiecowy || | 0 | | pozostałegzy || | || 5]

Standardy emisyjne pyłu w mg/m,, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

6. Standard emisyjny pyłu ze źródeł o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 500 MW, w których spalane są paliwa ciekłe o zawartości popiołu większej niż 0,06 %, wynosi 100 Mg/M.u, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych, a w pozostałych przypadkach — 50 mg/m „ przy

zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych.

IV. Źródła spalania paliw, wskazane w tabelach 1 — 3, 5, 7 — 10, oraz 13 — 15 w kolumnie nr 2.

1. W zakresie dwutlenku siarki — w okresie do dnia 31 grudnia 2015 lub krócej, jeżeli zostało to

indywidualnie określone: 1) Elektrownia Bełchatów — 2 kotły x BB-1150;

2) Elektrownia Turów — 1 kocioł OP 650 b do dnia 31 grudnia 2012 r., 1 kocioł OP 650 b do dnia 31

grudnia 2013 r.; 3) Elektrownia Kozienice — 5 kotłów OP-650; 4) Elektrownia Dolna Odra — 1 kocioł OP-650; 5) Elektrownia Pomorzany — 2 kotły Benson OP-206, 1 kocioł WP — 120; 6) Elektrownia Szczecin — 2 kotły OP-130; 7) Elektrownia Połaniec Spółka Akcyjna — Grupa Elektrabel — 2 kotły EP-650; 8) Elektrownia Rybnik S.A. — 3 kotły OP-650; . 9) Zespół Elektrowni Ostrołęka S.A., El. Ostrołęka „B” — 2 kotły OP-650; 10) Południowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia „Łagisza” — 3 kotły OP-380k; 11) Elektrownia „Skawina” S.A. — 4 kotły OP-230, 4 kotły OP-210; 12) Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. — 4 kotły OP-150, 2 kotły OP-380k;

13) Vattenfall Heat Poland S.A. EC „Siekierki”"") — 2 kotły OP-230, 1 kocioł OP-380, 3 kotły OP-

430, 1 kocioł WP-200, 3 kotły WP-120;

Nr 95 — 5624 — Poz. 558

14) Vattenfall Heat Poland S.A. EC „Żerań” '? — 5 kotłów OP 230, 4 kotły WP 120;

15) Elektrociepłownia nr 2, Łódź — 1 kocioł OP 130, 1 kocioł OP 130 do dnia 31 grudnia 2014 r., l kocioł OP 140;

16) Elektrociepłownia nr 3, Łódź — 1 kocioł OP 230, 1 kocioł OP 230 do dnia 31 grudnia 2014 r.;

17) Elektrociepłownia nr 4, Łódź — 4 kotły WP 120;

18) Kogeneracja S.A., Wrocław, Elektrociepłownia Czechnica — 4 kotły OP 130;

19) Kogeneracja S.A., Wrocław, Elektrociepłownia Wrocław, 2 kotły OP 430 — 1 kocioł WP 70, || kocioł WP 120;

20) Elektrociepłownie Wybrzeże S.A., Elektrociepłownia Gdańska, 2 kotły OP 70C — 1 kocioł OP 230 do dnia 31 grudnia 2012 r., 1 kocioł OP 230;

21) Elektrociepłownie Wybrzeże S.A., Elektrociepłownia Gdyńska — 1 kocioł WP 120;

22) Zespół Elektrociepłowni Bydgoszcz S.A., Elektrociepłownia Bydgoszcz II — 2 kotły OP 230;

23) Elektrociepłownia Białystok S.A. — 2 kotły OP 140, 1 kocioł OP 230;

24) Elektrociepłownia Zabrze S.A. — 2 kotły WP 120;

25) Elektrociepłownia Będzin S.A. — 2 kotły OP 140;

26) Elektrociepłownia Gorzów S.A. — 2 kotły OP 140;

27) Elektrociepłownia Elbląg S.A. — 3 kotły OP 130, 1 kocioł WP 120;

28) Elektrociepłownia Toruń S.A. — 2 kotły WP 120;

29) Elektrociepłownia Lublin Wrotków — 2 kotły WP 70;

30) Zakład Elektrociepłowni, Polskiego Koncernu Naftowego „Orlen” S.A. — 1 kocioł 00-220, 3 kotły 00-320, 4 kotły 00-420;

31) Energetyka Dwory sp. z 0.0. — 1 kocioł OP-140 do dnia 31 grudnia 2012 r.;

32) Elektrociepłownia Anwil S.A., Włocławek — 1 kocioł 00-230, 2 kotły O0-260;

33) Zakłady Azotowe „Puławy” S.A., Zakład Elektrociepłowni, Puławy — 2 kotły OP-215;

34) Huta im. T. Sendzimira S.A. — 4 kotły TP-230, 1 kocioł OP-230;

35) Elektrociepłownia Rafinerii Gdańskiej — 2 kotły OOP-160;

36) Elektrociepłownia II Elana S.A., Toruń — 4 kotły OO-120.

1. W zakresie tlenków azotu — w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.:

1) Zespół Elektrowni PAK, Elektrownia Adamów — 5 kotłów OP 380 b;

2) Elektrownia Kozienice — 3 kotły OP-650, 2 kotły AP- 1650;

3) EL. Dolna Odra — 5 kotłów OP-650;

4) Elektrownia Połaniec Spółka Akcyjna — Grupa Elektrabel — 6 kotłów EP-650;

5) Elektrownia Rybnik S.A. — 5 kotłów OP-650;

6) Zespół Elektrowni Ostrołęka S.A., Elektrownia Ostrołęka „B” — 1 kocioł OP-650;

7) Południowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia Jaworzno III — 6 kotłów OP-650;

8) Południowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia Łaziska — 2 kotły OP-380, 4 kotły OP-650;

9) Południowy Koncern Energetyczny S.A., Elektrownia Łagisza — 2 kotły OP-380k;

10) Elektrownia „Opole" S.A. — 4 kotły BP-1150;

11) Vattenfall Heat Poland S.A. EC „Siekierki?! ) — 2 kotły OP-230; .

12) Vattenfall Heat Poland S.A. Ciepłownia „Kawęczyn””— 1 kocioł WP-120, 2 kotły WP-200;

13) Elektrociepłownia nr 3, Łódź — 2 kotły OP 130, 1 kocioł OP 230;

14) Elektrociepłownia nr 4, Łódź — 2 kotły OP 230;

15) Elektrociepłownia „Kraków? S.A. — 2 kotły BC-90, 2 kotły BC-100, 4 kotły WP 120;

16) Elektrociepłownie Wybrzeże S.A., Elektrociepłownia Gdyńska — 2 kotły OP 230;

17) Zespół Elektrociepłowni Bydgoszcz S.A., Elektrociepłownia Bydgoszcz II — 2 kotły OP 230;

18) Zespół Elektrociepłowni Poznańskich S.A., Elekirociepłownia II Poznań Karolin — 2 kotły OP 140, 2 kotły OP 430;

Nr 95 — 5625 — Poz. 558

19) Elektrociepłownia Nowa sp. z o.o., Dąbrowa Górnicza — 1 kocioł OPG-230, 4 kotły OPG-230, I kocioł OPG-430;

20) Zakłady Azotowe „Puławy” S.A., Zakład Elektrociepłowni, Puławy — 3 kotły OP-215;

21) International Paper-Kwidzyn S.A., Wydział Energetyczny — 4 kotły OP-140.

2. W zakresie pyłu — w okresie do dnia 31 grudnia 2017 r. lub krócej, jeżeli zostało to indywidualnie określone:

1)Ciepłownia Miejska Łomża — 3 kotły WR-25; 2)Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o., Ciepłownia „,Zatorze", Leszno — 3 kotły WR-25;

3)Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.0., Chełm — 2 kotły WR-25, I kocioł WR-10;

4)Ciepłownia Miejska Sieradz — 2 kotły WR-25;

5) Lubrem S.C., Centralna Ciepłownia w Dęblinie — 3: kotły WR-25;

6)Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o., Ciepłownia „Zachód”, Białystok — 3 kotły

WR-25;

7)Komunalne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o., Karczew — 3 kotły WR-25;

8)Ciepłownia C III Ełk — 3 kotły WR-25;

9)Ciepłownia „Zasanie” Przemyśl — 3 kotły WR-25;

10) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o., Biała Podlaska — 2 kotły WR-25;

11) Ciepłownia „Rejtan" Częstochowa — 3 kotły WR-25;

12) Centralna Ciepłownia w Ciechanowie, PEC sp. z o.o., Ciechanów — 3 kotły WR-25, 3 kotły OR- 10;

13) Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Legnicy S.A. — 1 kocioł WR-46, 2 kotły OR 32;

14) OPEC Grudziądz — 2 kotły WR-25, 3 kotły OR-32;

15) Ciepłownia Miejska Malbork — 2 kotły WR-10;

16) Atex sp. z ó.0. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe Zamość — 3 kotły WR-25;

17) Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej sp. z 0.0., Krosno — 2 kotły WR-10 do dnia 31 grudnia 2015 r., 2 kotły WR-10;

18) Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z 0.0., Tarnowskie Góry — 2 kotły WR-25;

19) Zakład Energetyki Cieplnej Tczew sp. z o.o. — 2 kotły WR-25;

20) Elektrociepłownia „Zduńska Wola" sp. z o.o. — 3 kotły OR-32, 1 kocioł WR-25;

21) Miejska Energetyka Cieplna sp. z o.o., Kotłownia Zachód, Piła — 2 kotły WR-25;

22) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Gniezno — 2 kotły WR-25, 1 kocioł WLM-5 do dnia 31 grudnia 2015 r.;

23) Szczecińska Energetyka Cieplna sp. z'0.0. — 2 kotły WR-25;

24) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej „„Legionowo” sp. z o.o. — 3 kotły WR-25;

25) Kalisz-Piwonice S.A. — 3 kotły WR25, 1 kocioł OSR-32;

26) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Ciepłownia Główna, Suwałki — 4 kotły WR-25;

27) Radomskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej „RADPEC” S.A. — 3 kotły WR-25;

28) Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej Piotrków Trybunalski — 2 kotły WR-25;

29) Zakład Energetyki Cieplnej, Ciepłownia „Konstantynowska”, Pabianice!” — 4 kotły WR-25.

3. W zakresie dwutlenku siarki i pyłu — w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. lub krócej, jeżeli zostało to indywidualnie określone:

1) ENERGOTOR-TORUN S.A. — do dnia 30 czerwca 2010 r.; 2) Zespół Elektrociepłowni „Bydgoszcz S.A. EC ID”; 3) Zespół Elektrociepłowni „Bydgoszcz S.A. ECT”; 4) Inowrocławskie Zakłady Chemiczne „Soda Mątwy S.A. 15),

Nr 95 — 5626 — Poz. 558

5) Janikowskie Zakłady Sodowe „Janikosoda $.A.” ”;

6) ELANA SIA. Toruń — do dnia 30 czerwca 2010 r.;

7) Łęczyńska Energetyka sp. z 0.0. w Bogdance, Puchaczów;

8) MEGATEM EC Lublin;

9) Tomaszowskie Zakłady Drobiarskie „ROLDROB" S.A., Tomaszów Mazowiecki; 10) Kutnowskie Zakłady Drobiarskie EXDROB S.A. w Kutnie — do dnia 31 października 2010 r.; 11) Vattenfall Heat Poland S.A. Elektrociepłownia SOWA 16).

12) Vattenfall Heat Poland S.A. Ciepłownia „Wola”!?

13) Energetyka Ursus sp. z 0.0. Warszawa ”):

14) ENERGOPEP sp. z o.o. EC Jeziorna Spółka komandytowa, Elektrociepłownia Jeziorna,

Konstancin-Jeziorna”” — do dnia 31 grudnia 2009 r.;

15) Elektrownia Blachownia, Kędzierzyn Koźle;

16) Huta „Andrzej, Zawadzkie;

17) Zakłady Azotowe „Kędzierzyn” S.A., Kędzierzyn Koźle;

18) Zakład Usług Technicznych FASTY sp. z 0.o., Białystok;

- 19) Elektrociepłownia ZABRZE, Zabrze;

20) Elektrownia EC1, Bielsko-Biała;

21) Elektrociepłownia SZOMBIERKI, Bytom;

22) „Carbo — Koks” sp. z o.o. Zakład Produkcyjny w Bytomiu?”

23) Aspra-Sefako S.A., Sędziszów;

24) Carbon Black Polska sp. z 0.0., Jasło;

25) Ciepłownia „Bielszowice", Ruda Śląska;

26) Ciepłownia „Mikołaj", Ruda Śląska;

27) Ciepłownia „Nowy Wirek", Ruda Śląska;

28) Ciepłownia C II Spółdzielni Mieszkaniowej ,, Świt", Ełk;

29) Ciepłownia Huty CEDLER S.A., Sosnowiec;

30) ZEC w Katowicach — Wydział I — „Kazimierz-Juliusz” w Sosnowcu”; 31) ZEC w Katowicach — Wydział II — „Niwka-Modrzejów” w Sosnowcu” b, 32) COWiK Bartoszyce sp. z 0.0. — kotłownia rejonowa, Bartoszyce;

33) Dolnośląski Zakład Termoenergetyczny S.A., Dzierżoniów;

34) Elektrociepłownia Bydgoszcz I, Bydgoszcz;

35) Elektrociepłownia GIGA sp. z 0.0., Świdnik;

36) Elektrociepłownia Gorlice, Gorlice;

37) Elektrociepłownia WSK Rzeszów, Rzeszów;

38) Elektrociepłownia Zduńska Wola sp. z o.o., Zduńska Wola; -39) ENERGOPON sp. z 0.0., Poniatowa;

40) Komunalne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Bydgoszcz;

41) Kotłownia Miejska w Myszkowie, Myszków;

42) Miejska Energetyka Cieplna sp. z o.o., Ostrowiec;

43) Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z 0.0., Włocławek; 44) Mifama S.A., Mikołów;

45) MPEC sp. z 0.o., Leszno;

46) MPGK Włodawa, Włodawa;

47) MZEC sp. z o.o., Chojnice;

48) Nadwiślańska Spółka Energetyczna sp. z 0.0., Bieruń;

49) PEC sp. z 0.o0., Jarocin;

50) Przedsiębiorstwo Energetyczne MEGAWAT sp. z o.o. Zakład Z-1 Dębieńsko, Czerwionka-

Leszczyny; 51) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Katowice;

Nr 95 — 5627 — Poz. 558

52) Przedsiębiorstwo Energetyczne MEGAWAT sp. z o.o. Zakład Z-2 Knurów, Czerwionka- Leszczyny;

53) Przedsiębiorstwo Energetyczne MEGAWAT sp. z o.o. Zakład Z-3 Szczygłowice, Czerwionka- Leszczyny;

54) Przedsiębiorstwo Energetyczne Systemy Ciepłownicze S.A., Częstochowa;

55) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplej „„Legionowo" sp. z 0.0., Legionowo;

56) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Hajnówka;

57) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, Oborniki;

58) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o., Ełk;

59) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.0., Pułtusk;

60) Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej w Goleniowie sp. z 0.0., Goleniów;

61) Przedsiębiorstwo Wielobranżowe ATEX sp. z 0.0., Zamość;

62) RŚW S.A. — Ciepłownia Ignacy, Rybnik;

63) RSW S.A. — Ciepłownia Jankowice, Rybnik;

64) RSW S.A. — Ciepłownia Rymer, Rybnik;

65) RSW S.A. Elektrociepłownia Chwałowice, Rybnik;

66) Spółdzielnia Mieszkaniowa „Zazamcze", Włocławek;

67) VT ENERGO sp. z o.o., Dobre Miasto;

68) Zakład Energetyczny Częstochowa S.A., Częstochowa;

69) Zakład Energetyczny w Sokołowie Podlaskim, Sokołów Podlaski;

70) Zakład Energetyki Cieplnej, Wołomin;

71) Zakład Energetyki Cieplnej sp. z 0.0., Bolesławiec;

72) Zakład Energetyki Cieplnej sp. z 0.0., Nowy Dwór Mazowiecki;

73) Zakład Gospodarki Ciepłowniczej sp. z 0.0., Tomaszów Mazowiecki;

74) Zakład Produkcji Ciepła Żory, Żory;

75) Zakłady Energetyki Cieplnej, Katowice;

76) Zakłady Tworzyw sztucznych Gamrat w Jaśle, Jasło;

77) Zakład Energetyki Cieplnej sp. z 0.0., Tczew.

Uwagi:

Terminy dla poszczególnych źródeł i obiektów, o których mowa w poz. IV niniejszego załącznika do rozporządzenia, wynikają z Traktatu między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (państwami członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczącego przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, . Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.

Objaśnienia: 5 Po upływie terminów określonych w poz. IV.1. i 4. niniejszego załącznika do rozporządzenia obowiązują standardy emisyjne dwutlenku siarki jak dla źródeł pozostałych.

2 Standard emisyjny dwutlenku siarki ze źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 400 MW wynosi 800 mg/m „przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych, jeżeli źródła pracują przez okres nie dłuższy niż:

1) 2000 godzin w roku kalendarzowym (Średnia krocząca z 5 lat) do dnia 31 grudnia 2015 r.;

Nr 95 — 5628 — Poz. 558

2) 1500 godzin w roku kalendarzowym (Średnia krocząca z 5 lat) od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych źródeł nie wlicza się okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

3 Przed upływem i po upływie terminów określonych w poz. IV.2. niniejszego załącznika do rozporządzenia obowiązują standardy emisyjne tlenków azotu jak dla źródeł pozostałych.

9 Standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze źródeł, które będą użytkowane nie dłużej niż 2000 godzin rocznie (Średnia krocząca z 5 lat), wynosi 600 mg/m”,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych źródeł nie wlicza się okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

5) Standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze źródeł, które będą użytkowane nie dłużej niż 1500 godzin rocznie (średnia krocząca z 5 lat), wynosi 450 mg/m „ przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych. Do czasu pracy tych źródeł nie wlicza się okresów ich rozruchu i zatrzymywania.

4 Standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze źródeł wymienionych w poz. IV.2. UA załącznika do rozporządzenia wynosi, do czasu określonego w tej pozycji, 500 mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych.

7 Standard emisyjny tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze źródeł wymienionych w poz. [V.2. ma załącznika do rozporządzenia wynosi, do czasu określonego w tej pozycji, 400 mg/m „przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych.

B Po upływie terminów określonych w poz. IV.3. i 4.niniejszego załącznika do rozporządzenia obowiązują standardy emisyjne pyłu jak dla źródeł pozostałych.

% Standard emisyjny pyłu ze źródeł wymienionych w poz. IV.3. niniejszego załącznika do rozporządzenia wynosi, do czasu określonego w tej pozycji, 400 mg/m, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych.

1) Dla źródeł, w których spalane jest paliwo stałe posiadające w stanie roboczym: wartość opałową mniejszą niż 5800 kJ/kg, zawartość wilgoci większą niż 45 % wagowych, łączną zawartość wilgoci i popiołu większą niż 60 % wagowych i zawartość tlenku wapnia większą niż 10 %, standard emisyjny wynosi 100 mg/m. przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych.

') Dawniej Elektrociepłownie Warszawskie S.A., EC „Siekierki”.

12) Dawniej Elektrociepłownie Warszawskie S.A., EC „Żerań”.

13) Dawniej Elektrociepłownie Warszawskie S.A., Elektrociepłownia „Kawęczyn”.

M) Dawniej Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, Ciepłownia Miejska, Pabianice.

15) Źródła spalania paliw zostały wydzierżawione Elektrociepłowniom Kujawskim sp. z o.o. z siedzibą w p Inowrocławiu.

6) Dawniej Elektrociepłownia Pruszków I (Elektrociepłownie Warszawskie S.A.), Pruszków. 'D Dawniej Ciepłownia Wola Elektrociepłownie Warszawskie S.A., Warszawa.

18) Dawniej URSUS - MEDIA sp. z o.o., Warszawa.

1%) Dawniej Warszawskie Zakłady Papiernicze w Konstancinie Jeziornej.

2) Dawniej Zakłady Mechaniczne BYTOM, Bytom.

*) Dawniej Ciepłownia KAZIMIERZ (ZEC Katowice), Katowice.

22) Dawniej Ciepłownia NIWKA (ZEC w Katowicach), Katowice.

Nr 95 — 5629 — Poz. 558 Załącznik nr 2 STANDARDY EMISYJNE ZE ŹRÓDEŁ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ ZŁOŻONO PRZED DNIEM 27 LISTOPADA 2002 R., A ŹRÓDŁA ZOSTAŁY ODDANE DO UŻYTKOWANIA NIE PÓŹNIEJ NIŻ DO DNIA 27 LISTOPADA 2003 R.

Nr 95 — 5630 —

4.Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania biomasy określa tabela 4.

Tabela 4.

Nominalna moc cieplna źródła w | Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m”, przy zawartości MW 6% tlenu w gazach odlotowych

l 2

> 1001<500 Liniowy spadek od 800 do 400

5.Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw ciekłych określa tabela 5.

Tabela 5.

Nominalna moc Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m',, przy zawartości cieplna źródła w MW 3 % tlenu w gazach odlotowych KKEENKUNNNNM NOKEKEEENEZEENENNNNNNNMM

> 3001 <500 Liniowy spadek od 850 do 400

6.Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw gazowych określa tabela 6.

Tabela 6.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki w Rodzaj gazu mg/m ,, przy zawartości 3 % tlenu w gazach

odlotowych

gaz koksowniczy, gaz wielkopiecowy, niskokaloryczny gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji ropy naftowej

pozostałe gazy

gaz ziemny, gaz miejski, gazy wytwarzane przez przemysł stalowy, które mogą być zużytkowane w 35 innym miejscu 800 35

II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania węgla kamiennego,

węgla brunatnego, koksu, biomasy, paliw ciekłych i paliw gazowych

1.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania węgla kamiennego

określa tabela 7.

Nr 95 — 5631 —

Tabela 7.

- Nominalna Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m ,, przy zawartości 6% tlenu w gazach moc odlotowych

cieplna źródła | Źródła oddane do użytkowania przed | Źródła oddane do użytkowania po dniu w MW dniem 29 marca 1990 r. 28 marca 1990 r. | do 31 grudnia 2015 | od 1 stycznia 2016 | do 31 grudnia 2015 r. T. 2016r.

| I. a» | [| | | [is | 0 | 0 0 0

2.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania węgla brunatnego

określa tabela 8. >

Tabela 8.

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m ,, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

Nominalna moc

cieplna źródła w | Źródła oddane do użytkowania przed | Źródła oddane do użytkowania po MW dniem 29 marca 1990 r. dniu 28 marca 1990 r. do 31 grudnia od 1 stycznia do 31 grudnia od 1 stycznia

2015 r. 2016r. 2015 r. 2016r.

4 400 | 400

3.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania koksu określa tabela

9.

Tabela 9.

Nominalna moc Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m „, przy zawartości 6 % tlenu w cieplna źródła w gazach odlotowych

MW | ------||__ do3tgrudnia2015r _'_/_ | odlstycznia2016r. | [2 3

4.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania biomasy określa

tabela 10.

Tabela 10.

Nominalna moc Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m „, przy zawartości 6 % tlenu w

cieplna źródła w gazach odlotowych MW do 31 grudnia 2015 r. od 1 stycznia 2016 r.

Nr 95 — 5632 —

5.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw ciekłych

określa tabela 11.

Tabela 11.

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m',, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

Źródła oddane do Zródła oddane do użytkowania po dniu 28 marca użytkowania przed dniem 1990 r.

29 marca 1990 r.

2501500

>500 :

Nominalna moc cieplna źródła w MW

1

6.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw gazowych

określa tabela 12.

Tabela 12.

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

Nominalna moc cieplna źródła w

MW KZ WN KE OKA m6 [m

251-500 CZ OW WOW NOA

II. Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw stałych (węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks,

biomasa), paliw ciekłych i paliw gazowych

1. Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw stałych (węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks, biomasa)

określa tabela 13.

Tabela 13.

Standardy emisyjne pyłu w mg/m”, prży zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

Źródła oddane do użytkowania przed | Źródła oddane do użytkowania po dniu 28 marca . dniem 29 marca 1990 r. 1990 r.

do 31 grudnia 2015 r. odl dla których decyzję o | dla których decyzję o pozwoleniu na budowę | pozwoleniu na budowę wydano przed dniem 7 wydano po dniu

aździernika 1998 r. października 1998 r.

Nr 95 — 5633 — Poz. 558

2015 r. Ee 2015 r. — NOE ZNA WNE WEKA WREA KARZE 50 | 50 | 50]

2. Standard emisyjny pyłu ze spalania paliw ciekłych o zawartości popiołu większej niż 0,06 % w źródłach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 500 MW wynosi 100 mg/m”,, przy zawartości tlenu 3 % w gazach odlotowych, a w pozostałych przypadkach — 50 mg/m”,, przy zawartości tlenu 3 % w gazach odlotowych.

"'250i< 500

630 400 50 50

150 | 50

3.Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw gazowych określa tabela 14.

Tabela 14.

Nominalna moc cieplna źródła Standardy emisyjne pyłu w mg/m „przy w pa zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych

gaz ziemny, gaz jak, gaz miejski, gaz koksowniczy, niskokaloryczny gaz uzyskiwany przy gazyfikacji pozostałości po rafinacji ropy naftowej || gazwiekopiecowy ||| | 10] gazy wytwarzane przez przemysł stalowy, które 50

mogą być owane w innym miejscu

pozostałe g

Objaśnienia: V Standard emisyjny dwutlenku siarki ze źródeł o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 400 MW wynosi 800 mg/m, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych, jeżeli źródła pracują przez okres nie dłuższy niż: 1) 2000 godzin w roku kalendarzowym (Średnia krocząca z 5 lat ) do dnia 31 grudnia 2015 r.; 2) 1500 godzin w roku kalendarzowym (Średnia krocząca z 5 lat ) od dnia 1 stycznia 2016 r. Do czasu pracy tych źródeł nie wlicza się okresów ich rozruchu i zatrzymywania. 2 Węgiel kamienny i biomasa. % Koks. 9% Węgiel brunatny.

Nr 95 — 5634 — Poz. 558 Załącznik nr 3 STANDARDY EMISYJNE ZE ŹRÓDEŁ NOWYCH, DLA KTÓRYCH WNIOSEK O WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ ZŁOŻONO PO DNIU 26 LISTOPADA 2002 R. LUB KTÓRE ZOSTAŁY ODDANE DO UŻYTKOWANIA PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R., Z TURBIN GAZOWYCH, DLA KTÓRYCH DECYZJE O POZWOLENIU NA BUDOWĘ WYDANO PO DNIU 30 CZERWCA 2002 R. LUB KTÓRE ZOSTAŁY ODDANE DO UŻYTKOWANIA PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R., ORAZ ZE ŹRÓDEŁ ISTOTNIE ZMIENIONYCH PO DNIU 27 LISTOPADA 2003 R.

Nr 95 — 5635 — Poz. 558

4.Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw gazowych z wyłączeniem turbin gazowych określa tabela 4.

Tabela 4.

Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m, przy - zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych gaz gardzielowy z pieca szybowego

5.Standardy emisyjne dwutlenku siarki ze spalania paliw gazowych w turbinach gazowych określa tabela 5.

Tabela 5.

Rodzaj paliwa Standardy emisyjne dwutlenku siarki w mg/m”, i przy zawartości 15 % tlenu w gazach odlotowych” >>>]

skroplony gaz II. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu ze spalania paliw stałych, paliw

niskokaloryczny gaz wielkopiecowy ciekłych i paliw gazowych

1.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw stałych określa tabela 6.

Tabela 6. Nominalna moc

cieplna źródła wMW

Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m przy zawartości 6 % tle gazach odlotowych

Pozosak paliwa sul

nu w

Nr 95 — 5636 — Poz. 558

KEK KRNNE ZNA KONNE NOA 0 200

2.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw ciekłych z wyłączeniem turbin gazowych określa tabela 7.

Tabela 7.

Nominalna moc cieplna Standardy emisyjne tlenków azotu w REA, „ przy zawartości 3 % tlenu źródła w MW w gazach = ch

SU = 100

3.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw gazowych z wyłączeniem turbin gazowych określa tabela 8.

Tabela 8.

Nominalna moc Standardy emisyjne tlenków azotu w aga a w Przy zawartości 3 % tlenu w cieplna źródła gazach odloto!

Pozosałe gaz 18 E 25 KONIE: KANN: ZNANO NE NANA

4.Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw ciekłych i gazowych w turbinach gazowych określa tabela 9.

Tabela 9.

"Standardy emisyjne tlenków azotu w mg/m, Przy zawartości 15 % tlenu w gazach odlotowych ”

Nominalna moc cieplna źródła w MW” Gaz ziemny Paliwa ciekłe | Paliwa gazowe (inne niż gaz

III. Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw stałych, paliw ciekłych i paliw gazowych

1.Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw stałych określa tabela 10.

Nr 95 — 5637 —

Tabela 10.

Standardy emisyjne pyłu w mg/m, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

—50 w "| 000 U

Nominalna moc cieplna źródła w

=

2.Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw ciekłych określa tabela 11.

Tabela 11.

Standardy emisyjne pyłu w mg/m”,, przy zawartości tlenu w gazach odlotowych z turbin gazowych — 15 %, z pozostałych

źródeł — 3 %

Nominalna moc cieplna źródła w MW”

3.Standardy emisyjne pyłu ze spalania paliw gazowych określa tabela 12.

Tabelal2.

Rodzaj gazu Standardy emisyjne pyłu w mg/m ,, przy zawartości tlenu w gazach odłotowych z turbin gazowych — 15 %, z pozostałych źródeł — 3 %

ada KEEZEE

które mogą być zużytkowane w innym 30 | 25

miejscu Objaśnienia: | 1)

gaz gardzielowy z pieca szybowego do topienia koncentratów miedzi

pozostałe gazy

względnej powietrza 60 %. 2 Standardy emisyjne stosuje się wyłącznie przy obciążeniu turbiny gazowej większym niż 70 %.

Nominalna moc cieplna określona przy ciśnieniu atmosferycznym 101,3 kPa, temperaturze 288 K i wilgotności

Standardów emisyjnych nie stosuje się do turbin gazowych eksploatowanych awaryjnie przez mniej niż 500 godzin w ciągu roku. Prowadzący takie źródła przedkłada co roku właściwemu organowi ochrony środowiska dane

dotyczące przepracowanej liczby godzin.

% Gaz ziemny oznacza występujący w naturalnych warunkach metan, zawierający nie więcej niż 20 %

(objętościowo) gazów obojętnych i innych składników.

4 Standard emisyjny wynosi 75 mg/m',, przy zawartości 15 % tlenu w gazach odlotowych z turbin gazowych:

1) napędzających urządzenia mechaniczne,

Nr 95 — 5638 — Poz. 558

Nr 95 — 5639 — Poz. 558 Załącznik nr 4 STANDARDY EMISYJNE ZE ŹRÓDEŁ ISTNIEJĄCYCH, KTÓRE ODDANO DO UŻYTKOWANIA PRZED DNIEM 29 MARCA 1990 R., DLA KTÓRYCH PROWADZĄCY TAKIE ŹRÓDŁA ZOBOWIĄZAŁ SIĘ W PISEMNEJ DEKLARACJI, ZŁOŻONEJ WŁAŚCIWEMU ORGANOWI OCHRONY ŚRODOWISKA DO DNIA 30 CZERWCA 2004 R., ŻE ŹRÓDŁO BĘDZIE UŻYTKOWANE NIE DŁUŻEJ NIŻ DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R., A CZAS JEGO UŻYTKOWANIA W OKRESIE OD DNIA 1 STYCZNIA 2008 R. DO DNIA 31 GRUDNIA 2015 R. NIE PRZEKROCZY 20 000 GODZIN

Nr 95 — 5640 —

Tabela 4.

Nominalna moc cieplna źródła w | Standardy emisyjne w mg/m ,„, przy zawartości 6 % tlenu w gazach MW odlotowych | <5

08" KA WO WO O ECA 558% |_| w [500 w 0 m

-5. Standardy emisyjne ze spalania paliw ciekłych określa tabela 5.

Tabela 5.

Nominalna moc cieplna źródła | Standardy emisyjne w mg/m „, przy zawartości 3 % tlenu w gazach w MW odlotowych

6. Standardy emisyjne tlenków azotu, w przeliczeniu na dwutlenek azotu, ze spalania paliw gazowych

określa tabela 6.

Tabela 6.

Nominalna moc cieplna źródła w MW

7. Standardy emisyjne dwutlenku siarki i pyłu ze spalania paliw gazowych określa tabela 7.

Tabela 7.

Standardy emisyjne w mg/m „, przy zawartości 3 % | Rodzaj gazu tlenu w gazach odlotowych | pi

0»

I

Nr 95 — 5641 — Poz. 558

Nr 95 — 5642 — Poz. 558 Załącznik nr 5 STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI SPALANIA ODPADÓW ORAZ Z NIEKTÓRYCH INSTALACJI WSPÓŁSPALANIA ODPADÓW

Nr 95 — 5643 — Poz. 558

1,2,3,4,6,7,8 - Siedmiochlorodwubenzodioksyna (HpCDD) 0,01

- Ośmiochlorodwubenzodioksyna (OCDD) 0,001 2,3,7,8 - Czterochlorodwubenzofuran (TCDF) 0,1 2,3,4,7,8 - Pięciochlorodwubenzofuran (PeCDF) 0,5 1,2,3,7,8 - Pięciochlorodwubenzofuran (PeCDF) 0,05 1,2,3,4,7,8 - Sześciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 0,1 1,2,3,7,8,9 - Sześciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 0,1 1,2,3,6,7,8 - Sześciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 0,1 2,3,4,6,7,8 - Sześciochlorodwubenzofuran (HxCDF) 0,1

1,2,3,4,6,7,8 - Siedmiochlorodwubenzofuran (HpC«CDF) 0,01 1,2,3,4,7,8,9 - Siedmiochlorodwubenzofuran (HpCDF) 0,01

- Ośmiochlorodwubenzofuran (OCDF) 0,001

Objaśnienia:

5 Przy spalaniu olejów odpadowych standardy emisyjne są określone przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych.

5 Standard emisyjny tlenku węgla z instalacji spalania odpadów, w których zastosowano technologię złoża fluidalnego, wynosi 100 mg/m” jako średnia wartość godzinowa. 3 Wartość średnia dziesięciominutowa. % Istniejące instalacje są to: 1) instalacje użytkowane, dla których decyzję wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r.; 2) instalacje, dla których decyzję wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r., jeżeli zostały oddane do użytkowania nie później niż do dnia 28 grudnia 2003 r.; 3) instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji złożono przed dniem 28 grudnia 2002 r., jeżeli zostały oddane do użytkowania nie później niż do dnia 28 grudnia 2004 r. Decyzja, o której mowa powyżej, oznacza decyzję o pozwoleniu na użytkowanie albo, gdy taka decyzja nie była wymagana, decyzję o pozwoleniu na budowę. Wniosek o wydanie decyzji, o którym mowa powyżej, oznacza wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie albo, gdy taka decyzja nie była wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do użytkowania. 5 Zdolność przerobowa instalacji spalania odpadów jest to wyrażona w tonach ilość odpadów, która może być spalona w ciągu godziny (podana przez projektanta i potwierdzona przez prowadzącego instalację). Jeżeli w zakładzie eksploatowanych jest kilka instalacji spalania odpadów, uwzględnia się łączną zdolność przerobową tych instalacji (odpowiednio — instalacji nowych, istniejących albo wszystkich). 4 Jako suma iloczynów stężeń dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich współczynników równoważności toksycznej.

Nr 95 — 5644 — Poz. 558 Załącznik nr 6 STANDARDY EMISYJNE Z INSTALACJI WSPÓŁSPALANIA ODPADÓW

Nr 95 — 5645 —

IL. Piece do produkcji klinkieru cementowego, w których są współspalane odpady

Tabela 1.

Standardy emisyjne w mg/m u (dla dioksyn i furanów w ng/ m 0), przy zawartości 10 % tlenu w gazach odlotowych

KONNENEKIENENNNNA WEKENNENMM

|

tlenek azotu i dwutlenek azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu: - dla istniejących instalacji”

substancje organiczne w postaci gazów i par 107 ażone jako całkowity węgiel organiczny

7 | tlenek węgla 2000 p antymon + arsen + ołów + chrom + kobalt + 0,5

miedź + mangan + nikiel + wanad

Nazwa substancji

— ©

11

Uwagi: W przypadku ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji standardy emisyjne są określone jako średnie dobowe wartości stężeń substancji w gazach odlotowych. Średnie dobowe wartości stężeń są obliczane na

1.

podstawie średnich trzydziestominutowych wartości stężeń substancji w gazach odlotowych.

Standardy emisyjne C dla pieców do produkcji klinkieru cementowego, w których są współspalane odpady określa tabela 1.

Wartości standardów emisyjnych substancji wymienionych w tabeli 1 lp. 8 — 10 dotyczą minimum trzydziestominutowego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 11 tej tabeli —

minimum sześciogodzinnego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek.

Nr 95

III. Źródła spalania paliw, w których są współspalane odpady ?

A. Standardy emisyjne Choc. dla źródeł spalania paliw, w których są współspalane odpady

1. W przypadku ciągłych pomiarów wielkości emisji substancji standardy emisyjne są określone jako średnie dobowe wartości stężeń substancji w gazach odlotowych. Średnie dobowe wartości stężeń są obliczane na podstawie średnich trzydziestominutowych wartości stężeń substancji w gazach odlotowych.

2. Wartości Cproc dla paliw stałych, z wyłączeniem biomasy, wyrażone w mg/m”, przy zawartości 6 %

tlenu w gazach odlotowych określa tabela 2.

Tabela 2.

emisyjne dwutlenku

siarki?

tlenek azotu standardy

i dwutlenek _|azotu w przeliczeniu na dwutlenek

azotu w

dwutlenek

emisyjne tlenków

przeliczeniu na

Nominalna moc cieplna źródła w MW

> 1001 <300 > 300

Źródła spalania paliw, | Źródła spalania paliw, o których mowa w § 6 ust. 3 porządzenia

Liniowy spadek od 850 do 200

Nr 95 — 5647 — Poz. 558

3. Wartości Cproc dla biomasy wyrażone w mg/m. „, przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych określa tabela 3. Tabela 3.

Nominalna moc cieplna źródła w MW

0100 < 300

Źródła spalania | Źródła spalania

paliw, o paliw, o

których mowa | których mowa | których mowa | których mowa w §6ust. 1li2 . w § 6ust. 1 i 2 |w § 6ust. 3 rozporządzenia | rozporządzenia | rozporządzeni | rozporządzeni

tlenek azotu i 300 — do dnia

dwutlenek 31 grudnia 2015 r. azotu w przeliczeniu 200 — od dnia na dwutlenek | przeliczeniu 1 stycznia na

dwutlenek 6)

4. Wartości Croc dla paliw ciekdych + wyrażone w mg/m”, przy zawartości 3 % tlenu w gazach odlotowych określa tabela 4.

Tabela 4.

Lp. |Nazwa Nominalna moc cieplna źródła w MW __ (substancji 100 Źródła spalania Źródła spalania | paliw, o których paliw, o których mowa w §6ust. li |mowa w § 6ust. 3 2 rozporządzenia rozporządzenia ,

Nr 95 — 5648 —

dwutlenek standardy emisyjne

+ 1:6) siarki dwutlenku siarki Liniowy spadek od | Liniowy spadek 850 do 200 od 400 do 200

standardy emisyjne tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu”

tlenek azotu i dwutlenek azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu

B. Standardy emisyjne C

Standardy emisyjne C metali ciężkich, dioksyn i furanów ze źródeł spalania paliw, w których są

współspalane odpady, określa tabela 5.

Tabela 5.

Standardy emisyj ne C w mg/m, (dla dioksyn i furanów w ng/m',), przy zawartości 6 % tlenu w gazach odlotowych

Nazwa substancji

pr |>| 380 p jeme Ew antymon + arsen + ołów + chrom + kobalt | 0,5 + miedź + mangan + nikiel + wanad

dioksyny i furany

|

Uwagi:

1. Wartości standardów emisyjnych substancji wymienionych w tabeli 5 Ip. 1 — 3 dotyczą minimum trzydziestominutowego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w Ip. 4 tej tabeli —

minimum sześciogodzinnego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek.

2. Wartości standardów emisyjnych substancji innych niż wymienione w tabeli 5 określa się zgodnie z poz. I

niniejszego załącznika do rozporządzenia.

Nr 95 — 5649 — Poz. 558

IV. Instalacje inne niż wymienione w poz. II i III, w których są współspalane odpady

Standardy emisyjne C dla instalacji innych niż wymienione w poz. II i III, w których są współspalane odpady, określa tabela 6. ,

Tabela 6.

Standardy emisyjne C w mg/m, (dla dioksyn i furanów w ng/m „)

Uwagi:

1. Wartości standardów emisyjnych substancji wymienionych w tabeli 6 Ip. 1 i 2 dotyczą minimum trzydziestominutowego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek, a w lp. 3 tej tabeli —

- minimum sześciogodzinnego i maksimum ośmiogodzinnego okresu pobierania próbek.

2. Wartości standardów emisyjnych substancji innych niż wymienione w tabeli 6 określa się zgodnie z poz. I niniejszego załącznika do rozporządzenia.

Objaśnienia: D Istniejące instalacje są to: 1. instalacje użytkowane, dla których decyzję wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r.; 2. instalacje, dla których decyzję wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r., jeżeli zostały oddane do użytkowania nie później niż do dnia 28 grudnia 2003 r.; 3. instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji złożono przed dniem 28 grudnia 2002 r., jeżeli zostały oddane do użytkowania nie później niż do dnia 28 grudnia 2004 r. Decyzja, o której mowa powyżej, oznacza decyzję o pozwoleniu na użytkowanie albo, gdy taka decyzja nie była wymagana, decyzję o pozwoleniu na budowę. | Wniosek o wydanie decyzji, o którym mowa powyżej, oznacza wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie albo, gdy taka decyzja nie była wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do użytkowania. | 2) Standard emisyjny tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu z pieców do produkcji klinkieru cementowego, użytkowanych przed dniem 29 grudnia 2000 r., w których są współspalane odpady, wynosi 800 mg/m, przy zawartości 10 % tlenu w gazach odlotowych.

3) Standardu emisyjnego dwutlenku siarki można nie stosować w przypadkach, gdy substancja ta nie powstaje w wyniku spałania odpadów albo gdy ilość tej substancji powstająca w wyniku spalania odpadów jest nie większa od ilości, jaka powstałaby, gdyby zamiast odpadów spalane było paliwo.

4 Standardu emisyjnego substancji organicznych w postaci gazów i par wyrażonych jako całkowity węgiel organiczny można nie stosować w przypadkach, gdy substancje te nie powstają w wyniku spalania odpadów.

5) Jako suma iloczynów stężeń dioksyn i furanów w gazach odlotowych oraz ich współczynników równoważności toksycznej, wymienionych w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

© Standardy emisyjne określone zgodnie z przepisami rozdziału 2 rozporządzenia. Dla źródeł spalania paliw o

mocy mniejszej niż 1 MW, dla których standardy emisyjne nie zostały określone w niniejszym rozporządzeniu, jako wartość Cyc należy przyjąć odpowiedni standard określony dla źródeł o mocy 1 MW.

Nr 95 — 5650 — Poz. 558 Załącznik nr 7 PROCESY PROWADZONE W INSTALACJACH, W KTÓRYCH SĄ UŻYWANE ROZPUSZCZALNIKI ORGANICZNE

Nr 95 — 5651 — Poz. 558

Jeżeli powlekanie obejmuje operację, w toku której dowolną techniką nadrukowuje się ten sam artykuł, to taką operację nadruku traktuje się jako część powlekania. Proces powlekania nie obejmuje działalności drukarskiej będącej procesem odrębnym, lecz działalność ta może być włączona do powlekania wówczas, jeżeli podlega ona zakresowi rozporządzenia.

3. Powlekanie zwijanych metali walcowanych — proces, w którym produkty walcowane w zwojach: stal, stal nierdzewną, stal powlekaną, stopy miedzi lub taśmę aluminiową powleka się w sposób ciągły powłoką foliową lub laminowaną.

4. Czyszczenie na sucho — proces przemysłowy lub komercyjny, prowadzony z zastosowaniem LZO w instalacji do czyszczenia odzieży, mebli i podobnych towarów konsumenckich, z wyjątkiem ręcznego usuwania brudu i plam w przemyśle tekstylnym i odzieżowym.

5. Produkcja obuwia — proces produkcyjny, w którym wytwarza się kompletne obuwie lub jego części.

6. Produkcja mieszanin powlekających, lakierów, farb drukarskich lub spoiw — proces, w którym następuje wytwarzanie wskazanych wyżej produktów końcowych, a także produktów pośrednich, jeżeli są wytwarzane w tym samym zakładzie, drogą mieszania pigmentów, żywic i materiałów adhezyjnych z rozpuszczalnikiem organicznym lub z innym nośnikiem, w tym dyspersja i dyspersja wstępna, regulacja lepkości i odcienia barwy oraz operacje napełniania pojemników produktem końcowym.

7. Wytwarzanie produktów farmaceutycznych — wytwarzanie produktów końcowych, a także produktów pośrednich, jeżeli są wytwarzane w tym samym zakładzie, w procesach syntezy chemicznej, fermentacji, ekstrakcji, formowania i proces wykańczania produktów farmaceutycznych.

8. Drukarstwo — proces polegający na reprodukowaniu tekstu lub obrazów, w którym przenosi się farbę drukarską na powierzchnie dowolnego rodzaju, z zastosowaniem nośnika obrazu. Proces ten obejmuje również związane z tym techniki lakierowania, powlekania i laminowania. Wyróżnia się następujące

_ procesy składowe, do których stosuje się przepisy rozdziału 6 rozporządzenia:

1) fleksografia — działalność drukarska stosująca nośnik obrazu wykonany z gumy lub z elastycznych polimerów światłoczułych, na których powierzchnie drukujące znajdują się powyżej powierzchni niedrukujących, z zastosowaniem ciekłych farb drukarskich schnących poprzez odparowanie rozpuszczalnika;

2) gorący offset rotacyjny — działalność drukarska stosująca nośnik obrazu, na którym powierzchnie

drukujące i niedrukujące znajdują się w tej samej płaszczyźnie, przy czym:

a) materiał, na który nanosi się druk, jest podawany do maszyny z roli, w odróżnieniu od podawania arkuszy,

b) powierzchnia niedrukująca przyjmuje wodę, a tym samym odpycha farbę drukarską,

c) powierzchnia drukująca jest przystosowana do przyjęcia i przekazania farby drukarskiej na powierzchnię, która ma być zadrukowana,

d) odparowanie następuje w tunelu suszarniczym, w którym nadrukowany materiał podlega schnięciu;

3) laminowanie związane z działalnością drukarską — sklejanie dwóch lub więcej elastycznych materiałów w celu utworzenia laminatu;

4) rotograwiura publikacyjna — działalność drukarska stosująca rotograwiurę do drukowania na papierze czasopism, broszur, katalogów lub podobnych produktów z zastosowaniem farb drukarskich na bazie toluenu; |

5) rotograwiura — działalność drukarska stosująca cylindryczny nośnik obrazu (walec), na którym powierzchnie drukujące znajdują się poniżej powierzchni niedrukujących, z zastosowaniem ciekłych farb drukarskich schnących poprzez odparowanie rozpuszczalnika; wgłębienia są wypełnione farbą drukarską, zaś jej nadmiar jest zbierany z powierzchni niedrukujących, przed tym jak powierzchnia, która ma być zadrukowana, zetknie się z walcem i zbierze farbę z wgłębień;

Nr 95 — 5652 — Poz. 558

6) sitodruk rotacyjny — działalność drukarska, w której farba drukarska jest nakładana na powierzchnię przeznaczoną do zadrukowania sposobem przetłaczania jej przez sito, które jest nośnikiem obrazu, i w którym powierzchnie drukujące (oczka) są otwarte i przepuszczają farbę, natomiast powierzchnie niedrukujące (oczka wolne od obrazu) są zaślepione i farba przez nie nie przechodzi; stosowana ciekła farba drukarska schnie tylko poprzez odparowanie; materiał, na który nanosi się druk, jest podawany do maszyny z roli, w odróżnieniu od podawania arkuszy;

7) lakierowanie — technika, którą nakłada się lakier lub powłokę klejową na materiał elastyczny w celu dalszego uszczelnienia materiału stanowiącego opakowanie.

9. Przeróbka gumy — proces polegający na zestawianiu mieszanek, mieszaniu, mieleniu, kalandrowaniu, wytłaczaniu i wulkanizacji kauczuku naturalnego lub syntetycznego oraz obejmujący inne operacje pomocnicze przekształcania kauczuku naturalnego lub syntetycznego w wykończony produkt.

10. Czyszczenie powierzchni produktów — proces polegający na stosowaniu rozpuszczalników organicznych w celu usunięcia zanieczyszczeń z powierzchni produktów, łącznie z odtłuszczaniem, z wyjątkiem czyszczenia na sucho. Proces czyszczenia, na który składa się więcej niż jedna operacja, przed jakimkolwiek innym rodzajem działalności lub po nim, jest traktowany jako jeden proces czyszczenia powierzchni. Proces ten nie dotyczy czyszczenia wyposażenia, lecz czyszczenia powierzchni produktów.

„ Wytłaczanie oleju roślinnego lub tłuszczu zwierzęcego oraz rafinowanie oleju roślinnego — proces polegający na wytłaczaniu oleju roślinnego z nasion oraz innych surowców roślinnych, przetwarzaniu suchych pozostałości w celu wytworzenia tłuszczu zwierzęcego, oczyszczeniu tłuszczów i olejów otrzymanych z nasion, masy roślinnej lub surowców zwierzęcych.

12. Obróbka wykończeniowa nowych pojazdów — proces przemysłowy lub komercyjny polegający na

powlekaniu i związanym z tym odtłuszczaniu, obejmujący:

l) pierwotne powlekanie pojazdów drogowych lub ich części materiałami wykończeniowymi, wykonywane poza instalacją produkcyj ną,

2) powlekanie przyczep, w tym naczep”,

— lecz nieobejmujący wtórnego powlekania pojazdów drogowych lub ich części, wykonywanego

jako część naprawy, konserwacji lub zdobienia.

13. Powlekanie drutu nawojowego — proces polegający na powlekaniu przewodników metalicznych stosowanych do nawijania w szczególności cewek transformatorów i silników.

14. Impregnowanie drewna lub wyrobów drewnopochodnych — proces polegający na wprowadzaniu środka konserwującego do masy drewna lub wyrobów drewnopochodnych.

15. Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych — proces polegający na sklejaniu drewna lub tworzywa sztucznego w celu wyprodukowania laminatów.

1

ph

Objaśnienia: DW rozumieniu przepisów o homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep 9. Zaliczonych do przyczep kategorii O w rozumieniu przepisów o homologacji typu pojazdów samochodowych i

przyczep.

Nr 95 — 5653 — Poz. 558

Załącznik nr 8

STANDARDY EMISYJNE LZO

I. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji, w których są używane rozpuszczalniki organiczne

1. Standardy emisyjne LZO z instalacji, w których prowadzone są procesy wymienione w tabeli 1, wyrażone są jako: 1) stężenie LZO, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone jako S;; 2) procent wsadu LZO” i oznaczone jako S»; 3) stosunek masy LZO do jednostki produktu lub surowca i oznaczone jako S4.

2. Przez zużycie LZO, oznaczone w tabeli 1 jako Z, rozumie się wsad LZO” w okresie roku, pomniejszony o masę LZO, które zostały w tym okresie odzyskane w celu ich wtórnego wykorzystania (Z = I1 — 13).

3. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji określa tabela 1.

Z w Mg/rok S, w S5>w% S4 mg/m u |

m la —

Gorący a JRE — a > 5 i<25 RW

> 25 | Rotograwiura publikacyjna | o GTP 3 | Sitodruk rotacyjny na tkaninie re hal — lub tekturze Inny rodzaj rotograwiury i >15i<25 |100

sitodruku rotacyjnego, > 20 100 fleksografia, laminowanie lub

Tabela 1.

Lp. | Procesy prowadzone w instalacjach, w których są p —— Z

Ji

lakierowanie w drukarstwie

Czyszczenie na sucho mebli, odzieży i innych podobnych produktów, z wyjątkiem ręcznego usuwania plam i zabrudzeń

Czyszczenie powierzchni z > z i<5 zastosowaniem LZO, o 20 3) których mowa w § 36 porządzenia my rodzaj czyszczenia >2i<10 powierzchni > >10_ 3 MME pojazdów Obróbka wykończeniowa |_| nowych po jazdów " walcowanych (stali,

Nr 95 — 5654 — Poz. 558

metali, tworzyw sztucznych, tkanin, włókien, folii lub

12 | Powlekanie drutu >5 nawojowego o średnicy: 1) <0,1 mm; 10 g/kg powleczonego drutu 5 g/kg powleczonego drutu

13 | Powlekanie drewna lub >15i<25 |100/100" |25 wyrobów drewnopochodnych | > 25 15/5079 |20

14 | Impregnowanie drewna lub wyrobów drewnopochodnych: > 25 - 45 > 25 100 45 m? impregnowanego drewna Powlekanie skór w > 10 „meblarstwie i poszczególnych produktów skórzanych będących towarami konsumenckimi niewielkich rozmiarów w szczególności Ów i portfeli

Inny rodzaj powlekania skór |>10i<25 85 g/m powleczonej powierzchni > 25 75 g/m” powleczonej powierzchni 17 | Produkcja obuwia, w tym >5 25 g na parę obuwia jego części |

powleczonej powierzchni

Nakładanie spoiwa >Si<15 |50 25 > 15 50” 20 0 |Wytłaczanie tłuszczy > 10 zwierzęcych

Wytłaczanie lub rafinowanie |> 10 i

oleju roślinnego z: 1) rycynusa;

Zużycie LZO określone w kolumnie 3 tabeli 1 odpowiada łącznemu zużyciu LZO we wszystkich

instalacjach w zakładzie, w których prowadzony jest dany proces.

Laminowanie drewna lub 30 g/m” laminowanej powierzchni tworzyw sztucznych i p 1,5 kg/Mg surowca

3 kg/Mg surowca 1 kg/Mg surowca 1 kg/Mg surowca 0,8 kg/Mg surowca 1,2 kg/Mg surowca

2) rzepaku; 3) słonecznika; 4) soi (zwykła miazga); 5) soi (białe łuski); 6) innej masy roślinnej: a) proces odgumowania, b) proces frakcjonowania, z wyłączeniem odgumowania,

4 kg/Mg surowca 1,5 kg/Mg surowca

Nr 95 — 5655 — Poz. 558

II. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji, w których są używane rozpuszczalniki organiczne

1. Standardy emisyjne LZO z instalacji, w których prowadzone są procesy wymienione w tabeli 2, wyrażone są jako: 1) stężenie LZO, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, w gazach odlotowych, w warunkach umownych i oznaczone jako S; 2) procent wsadu LZO” i oznaczone jako S3; 3) procent wsadu LZO” i oznaczone jako Ss.

2. Przez zużycie LZO, oznaczone w tabeli 2 jako Z, rozumie się wsad LZO” w okresie roku, pomniejszony o masę LZO, które zostały w tym okresie odzyskane w celu ich wtórnego wykorzystania (Z = I1 — I3).

3. Standardy emisyjne z niektórych instalacji określa tabela 2.

Tabela 2.

Procesy prowadzone w ZwMgj/rok | S,wmgm., Sz W %

instalacjach, w których są

żywane LZO

5 I | Wytwarzanie mieszanin >100i<1000 |150 5 5 powlekających, lakierów, farb |> 1000 150 3 drukarskich lub spoiw

Przeróbka gum 3 | Wytwarzanie produktów > 50 farmaceutycznych Zużycie LZO określone w kolumnie 3 tabeli 2 odpowiada łącznemu zużyciu LZO we wszystkich instalacjach w zakładzie, w których prowadzony jest dany proces.

MI. Standardy emisyjne LZO z instalacji powlekania nowych pojazdów, których łączna zdolność produkcyjna wymaga zużycia więcej niż 15 Mg LZO w ciągu roku, wyrażone jako stosunek masy LZO do jednostki powierzchni produktu” oraz jako stosunek masy LZO do jednostki produktu

1. Standardy emisyjne LZO z instalacji powlekania nowych pojazdów, których łączna zdolność produkcyjna wymaga zużycia więcej niż 15 Mg LZO w ciągu roku określa tabela 3.

Tabela 3.

Lp.

Standard emisyjny LZO

Procesy prowadzone | Roczna produkcja w instalacjach, w których są używane LZO

1 | Powlekanie 45 g/m” 60 g/m samochodów > 5.000 „lub lub osobowych 1,3 kg na sztukę + 33 g/m? | 1,9 kg na sztukę + 41 g/m”

konstrukcji lub lub

Nr 95 — 5656 — Poz. 558

konstrukcji 1,5 kg na sztukę + 70 g/m | 1,5 kg na sztukę + 70 g/m skorupowych lub > 3.500 podwozi 2 |Powlekanie kabin <5.000 65 g/m 85.g/m samochodów . > 5.000 55 g/m” 75 g/m” ciężarowych 3

Powlekanie -120 g/m samochodów 90 g/m” ciężarowych i

dostawczych

4 | Powlekanie < 2.000 210 g/m 290 g/m” autobusów > 2.000 150 g/m” 225 g/m”

2. Roczna produkcja określona w kolumnie 3 tabeli 3 dotyczy łącznej produkcji we wszystkich instalacjach w zakładzie.

3. Standardy emisyjne LZO z instalacji powlekania nowych pojazdów, których łączna zdolność produkcyjna wymaga zużycia nie więcej niż 15 Mg LZO w ciągu roku, określone są w tabeli 1 Ip. 8.

Objaśnienia: .

Wsad LZO rozumiany zgodnie z § 31 pkt 6 rozporządzenia.

2 Pierwsza wartość dotyczy nowych instalacji, a druga istniejących instalacji.

% Dotyczy stężenia LZO w gazach odlotowych, bez przeliczania na całkowity węgiel organiczny.

*'W przypadku wtórnego wykorzystania LZO S, wynosi 150 mg/m',.

5) Pierwsza wartość dotyczy nakładania powłoki, a druga suszenia. .

4'W przypadku wtórnego wykorzystania LZO w procesie powlekania tkanin, S, wynosi 150 mg/m'„i obejmuje nakładanie powłok i suszenie. *

% Powierzchnia produktu jest to pole powierzchni wyznaczone z całkowitej powierzchni pokrytej elektroforetycznie i pole powierzchni wszelkich innych części, które zostały dodane w kolejnych fazach procesu powlekania, a które zostały pokryte takimi samymi powłokami jak zastosowane do danego produktu, lub pole powierzchni całkowitej produktu powleczonego w instalacji, przy czym pole powierzchni pokrytej elektroforetycznie oblicza się według wzoru: .

2.x całkowita waga karoserii przeciętna grubość arkusza metalu x gęstość arkusza metalu

W ten sposób ustala się również pole powierzchni innych części powlekanych, wykonanych z arkuszy metalu.

Standardy emisyjne LZO z instalacji dotyczą wszystkich etapów procesu prowadzonych w tej samej instalacji, od powlekania elektroforetycznego, lub wszelkiego innego rodzaju procesu powlekania, aż do końcowego woskowania i polerowania, jak również dotyczą LZO zużytych zarówno w czasie produkcji, jak i poza nim, do czyszczenia wyposażenia procesowego, w tym komór natryskowych oraz innego wyposażenia stałego.

Nr 95 — 5657 — Poz. 558 Załącznik nr 9 WARUNEK PLANU OBNIŻENIA EMISJI

CENTRUM USŁUG WSPÓLNYCH WYDZIAŁ WYDAWNICTW I POLIGRAFII

proponuje

ZAŁĄCZNIK DO REGULAMINU MIĘDZYNARODOWEGO PRZEWOZU KOLEJAMI TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH (RID), STANOWIĄCEGO ZAŁĄCZNIK € DO KONWENCJI O MIĘDZYNARODOWYM PRZEWOZIE KOLEJAMI (COTIF)

Załącznik do Dziennika Ustaw Nr 167, poz. 1318 z dnia 8 października 2009 r.

kierowany do wszystkich uczestniczących w przewozie kolejami towarów niebezpiecznych

określa: © towary niebezpieczne, które nie są dopuszczone do przewozu międzynarodowego,

© towary niebezpieczne, które są dopuszczone do przewozu międzynarodowego oraz przypisane do nich warunki dotyczące w szczególności:

* klasyfikacji towarów,

* używania opakowań,

* używania cystern,

+ procedur wysyłkowych,

+ przepisów z zakresu konstrukcji, badania i dopuszczania opakowań i cystern,

* używania jednostek transportowych.

Cena brutto I tomu — 105,98 zł WERSJA POLSKA

Cena brutto II tomu — 114,46 zł WERSJA ANGIELSKA

Dodatkowe informacje: tel. 22 694-67-52, 800 287 581 Adres e-mailowy: wydawnictwa © cuw.gov.pl Faks 22 694-60-48

Pełna oferta: www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

CENTRUM USŁUG WSPÓLNYCH WYDZIAŁ WYDAWNICTW I POLIGRAFII

oferuje

Załączniki do Monitora Polskiego Nr 47, poz. 690 z dnia 28 lipca 2009 r. do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 maja 2009 r.

WYKAZ ZAKŁADÓW ZAJMUJĄCYCH SIĘ WYTWARZANIEM LUB OBROTEM PASZAMI

Załącznik nr 1

I. Wykaz zakładów wytwarzających lub wprowadzających do obrotu pasze wpisanych do rejestru zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz

Tom | — województwa: dolnośląskie, opolskie, śląskie, zachodniopomorskie Cena brutto 563,32 zł

Tom II — województwa: lubuskie, wielkopolskie Cena brutto 489,93 zł

Tom III — województwo lubelskie Cena brutto 544,34 zł

Tom IV — województwo mazowieckie Cena brutto 446,33 zł

TomV — województwa: podkarpackie, pomorskie Cena brutto 560,60 zł

Tom VI — województwo podlaskie Cena brutto 438,16 zł

Tom VII — województwa: kujawsko-pomorskie, łódzkie Cena brutto 378,30 zł

Tom VIII — województwa: małopolskie, warmińsko-mazurskie Cena brutto 481,66 zł

Tom IX — województwo świętokrzyskie

II. Wykaz podmiotów działających na rynku pasz zatwierdzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz we wszystkich województwach

Załącznik nr 2

Wykaz zakładów państw trzecich zatwierdzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz, z których dopuszcza się przewóz pasz

Cena brutto 389,20 zł

Zamówienia prosimy składać:

faksem: 22 694-60-48 e-mailem: wydawnictwa ©cuw.gov.pl poprzez stronę internetową: www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

Pełna oferta na stronie internetowej: www.wydawnictwa.cuw.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rządowe Centrum Legislacji — Departament Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego al. J. Ch. Szucha 2/4, 00-582 Warszawa, tel. 22 622-66-56 Skład, druk i kolportaż: Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa, tel. 22 694-67-52; faks 22 694-60-48 Bezpłatna infolinia: 800 287 581 (czynna w godz. 730–1530) www.wydawnictwa.cuw.gov.pl e-mail: wydawnictwa@cuw.gov.pl Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Centrum Usług Wspólnych — Wydział Wydawnictw i Poligrafii, ul. Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 1332/W/C/2011 ISSN 0867-3411 Cena 6,70 zł (w tym VAT)