Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych

l 1267 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW1) zdnia 10 wrzeÊnia 2009 r. wsprawie sposobu itrybu okreÊlania dochodów osób fizycznych wdrodze oszacowania oraz sposobu itrybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych wprzypadku korekty zysków podmiotów powiàzanych

l § 3. 1. Organy podatkowe oraz organy kontroli 2. Kompensat´, o której mowa w ust. 1, nale˝y skarbowej okreÊlajà w drodze oszacowania dochód uznaç za zgodnà zwarunkami rynkowymi, je˝eli takiej p podmiotu powiàzanego w wysokoÊci, jakà ustali∏yby kompensaty dokona∏yby podmioty niezale˝ne. mi´dzy sobà niezale˝ne podmioty. Rozdzia∏ 2 2. W celu oszacowania dochodu, o którym mowa wust. 1, stosuje si´ wy∏àcznie metody, októrych mo- Analiza porównywalnoÊci transakcji wa w § 12—14 oraz § 15—18, z zachowaniem zasad . okreÊlonych wrozdziale 2. Oszacowany wten sposób § 6. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywaldochód uznaje si´ za wartoÊç rynkowà. noÊci transakvcji mi´dzy podmiotami powiàzanymi z transakcjami dokonywanymi przez podmioty nieza- 3. Szacowanie, októrym mowa wust. 1, obejmuje w szczególnoÊci wszelkiego rodzaju transakcje, w wy- le˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice w zakresie ekononiku których dochodzi do przeniesienia w∏asnoÊci lub micznie istotnych cech porównywanych transakcji, przekazania do u˝ywania dóbr materialnych iniemate- w stopniu, w jakim cechy te mogà mieç wp∏yw na o rialnych oraz udzielania po˝yczek (kredytów) i Êwiad- wartoÊç rynkowà ustalonà wtych transakcjach. czenia us∏ug oraz realizacji wspólnych przedsi´wzi´ç, októrych mowa w§ 23. 2. Za porównywalne uznaç mo˝na takie transakcje, wktórych ˝adna zewentualnych ró˝nic pomi´dzy § 4. 1. Organy podatkowe lub organy kontroli skar- porównywanymi transakcjami lub pomi´dzy podmiobowej ustalajà wartoÊç rynkowà przedmiotu transak-gtami zawierajàcymi te transakcje nie mog∏aby w spocji mi´dzy podmiotami powiàzanymi w oparciu o do- sób istotny wp∏ynàç na cen´ przedmiotu takiej transst´pne dla tych organów informacje, mogàce mieç akcji na wolnym rynku lub mo˝na dokonaç racjonalwp∏yw na okreÊlenie tej wartoÊci. nie dok∏adnych poprawek eliminujàcych istotne efekty takich ró˝nic. 2. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu . transakcji oraz okreÊlaniu na tej podstawie dochodu 3. Do czynników okreÊlajàcych porównywalnoÊç organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej zatransakcji nale˝à wszczególnoÊci: pewniajà podatnikom mo˝liwoÊç czynnego ludzia∏u w ka˝dym stadium post´powania, a w szczególnoÊci 1) cechy przedmiotu transakcji; przedstawienia tym organom dokumcentów, notatek oraz innych danych, na podstawie których dokonywa- 2) cechy podmiotów transakcji; na by∏a kalkulacja ceny. 3) warunki transakcji; 3. Przy ustalaniu wartoÊci rynkowej przedmiotu transakcji organy podatkowe lub orrgany kontroli skar- 4) warunki ekonomiczne wyst´pujàce w czasie bowej nie biorà pod uwag´ okolicznoÊci, które nie imiejscu, wktórym dokonano transakcji; mog∏y byç znane stronom transakcji wdniu jej zawarcia, a które, jeÊli by∏yby znan . e, mog∏yby powodowaç 5) strategia gospodarcza. okreÊlenie przez strony wy˝szej lub ni˝szej wartoÊci przedmiotu takiej transakcji. § 7. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalw noÊci przedmiotów transakcji mi´dzy podmiotami po- 4. Je˝eli podatnik dokona∏ ustalenia wartoÊci rynwiàzanymi z przedmiotami transakcji dokonywanych kowej przedmiotu transakcji w oparciu o metod´ lub przez podmioty niezale˝ne nale˝y uwzgl´dniç ró˝nice metody okreÊlone w § 12—14 i przedstawi organom cech charakterystycznych produktów, us∏ug lub inpodatkowym lub organom kontroli skarbowej dane, nych Êwiadczeƒ, które sà przedmiotem porównywaoktórych mowa wust. 2, oraz dokumentacj´ podatkonych transakcji, w zakresie, w jakim cechy te mogà wà, o której mowa w art. 25a ustawy wymienionej mieç wp∏yw na wartoÊç rynkowà przedmiotów transw§1 uswt. 1, arzetelnoÊç iobiektywnoÊç przedstawioakcji oraz stosowanà metod´. nych danych nie budzi uzasadnionych wàtpliwoÊci, organy te dokonujà ustalenia wartoÊci rynkowej przedmiotu takiej transakcji, stosujàc metod´ przyj´tà 2. W szczególnoÊci cechami charakterystycznymi uprzednio przez podatnika, chyba ˝e u˝ycie innej me- przedmiotów transakcji majàcymi wp∏yw na wartoÊç tody, wÊwietle przepisów rozporzàdzenia, wszczegól- rynkowà, podlegajàcymi uwzgl´dnieniu przy okreÊlanoÊci rozdzia∏u 2 oraz posiadanych danych, jest bar- niu porównywalnoÊci wartoÊci rynkowej tych przedwdziej w∏aÊciwe. miotów na danym rynku, sà wprzypadku: § 5. 1. Je˝eli w transakcji (transakcjach) mi´dzy 1) dóbr materialnych — fizyczne cechy tych dóbr, ich podmiotami powiàzanymi ustalone zosta∏y warunki jakoÊç, trwa∏oÊç, dost´pnoÊç, ewentualne obciàmniej korzystne dla jednego z podmiotów od warun- ˝enia ich prawami osób trzecich, dost´pnoÊç dóbr ków, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne, ajednoczeÊ- oraz us∏ug znimi zwiàzanych, atak˝e wielkoÊç donie w innej transakcji (transakcjach) mi´dzy tymi sa- stawy; mymi podmiotami okreÊlone zostanà warunki bardziej korzystne dla tego podmiotu, organy podatkowe 2) dóbr niematerialnych — forma lub rodzaj transaklub organy kontroli skarbowej nie dokonujà korekty cji, czas trwania i stopieƒ ochrony tych dóbr oraz cen przedmiotów takich transakcji, w przypadkach przewidywane korzyÊci zwiàzane zwykorzystywagdy mniejsze korzyÊci uzyskane wzwiàzku zpierwszà niem tych dóbr; transakcjà (transakcjami) sà skompensowane wi´kszymi korzyÊciami uzyskanymi w zwiàzku z tà innà 3) us∏ug oraz innych Êwiadczeƒ — rodzaj, zakres ijatransakcjà (transakcjami). koÊç takich us∏ug iÊwiadczeƒ.

l 3. Wprzypadku gdy stosowana metoda nie wyma- 2) stosunek poda˝y do popytu na dane dobra lub ga Êcis∏ej porównywalnoÊci przedmiotów transakcji, us∏ugi, si∏´ nabywczà konsumentów, si∏´ przetarp analiza porównywalnoÊci, októrej mowa wust. 1, po- gowà dostawców oraz stopieƒ konkurencji; winna byç przeprowadzona w odniesieniu do bran˝y, której dotyczy dana transakcja, ze szczególnym 3) dost´pnoÊç dóbr i us∏ug substytucyjnych oraz ryuwzgl´dnieniem postanowieƒ § 8i10. zyko ztym zwiàzane; 4) istot´ i zakres rzà.dowej regulacji rynku oraz sto- § 8. 1. Przy przeprowadzaniu analizy porównywalpieƒ ryzyka prowadzenia dzia∏alnoÊci na danym noÊci podmiotów dokonujàcych transakcji na danym rynku; rynku nale˝y uwzgl´dniç przebieg transakcji, w tym v funkcje, jakie wykonujà dane podmioty w porówny- 5) poziom i struktur´ kosztów zwiàzanych z transakwanych transakcjach, uwzgl´dniajàc analiz´ anga˝ocjà na danym rynku. wanych przez nie aktywów, obejmujàcà równie˝ dobra materialne i niematerialne niezaliczone do aktywów, kapita∏ ludzki oraz ponoszone ryzyka. § o11. 1. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç stosowanà strategi´ gospodarczà, wprzypadku gdy mia∏a ona wp∏yw na wartoÊç transak- 2. Analiza podmiotów uczestniczàcych w transakcji. Strategia gospodarcza obejmuje wszczególnoÊci: cji powinna okreÊlaç, którzy z uczestników transakcji wykonujà funkcje, anga˝ujà aktywa oraz ponoszà ry- 1) stosowanie cen promocyjnych przy wchodzeniu zyka ekonomicznie wa˝ne, to jest takie, które sà naj-g na dany rynek; istotniejsze dla tworzenia wartoÊci izysków powstajàcych wwyniku transakcji. 2) czasowà obni˝k´ zysków w zamian za wy˝sze zyski d∏ugoterminowe; 3. Przy dokonywaniu analizy, o której mowa wust.1 i2, uwzgl´dniç nale˝y wszczególnoÊci: .3) ponoszenie przez pewien okres wy˝szych kosztów w celu utrzymania si´ na rynku lub zdobycia no- 1) rodzaje funkcji pe∏nionych przez strony transakcji; wego. l 2) rodzaj iwartoÊç zaanga˝owanych aktywów idóbr 2. Wp∏yw czynników zwiàzanych zrealizacjà deklamaterialnych, w szczególnoÊci grcuntów, budynrowanej przez podmiot strategii gospodarczej nie moków, budowli, lokali, maszyn, urzàdzeƒ, Êrodków ˝e byç brany pod uwag´ wprzypadkach, gdy póêniejtransportu; sze dzia∏ania tego podmiotu nie potwierdzajà realizacji danej strategii, chyba ˝e brak takiej realizacji wyni- 3) rodzaj iwartoÊç zaanga˝owanych aktywów idóbr ka z przyczyn od podmiotu niezale˝nych, których nie niematerialnych; r móg∏ on przewidzieç, podejmujàc danà strategi´. 4) stopieƒ zaanga˝owania kapita∏u ludzkiego; . Rozdzia∏ 3 5) rodzaje ipodzia∏ ryzyka gospodarczego iodpowiedzialnoÊci stron transakcji. Podstawowe metody okreÊlania dochodów w podatników wdrodze oszacowania cen § 9. 1. Analiza porównywalnoÊci transakcji powinna uwzgl´dniaç warunki okreÊlone w porównywa- § 12. 1. Metoda porównywalnej ceny niekontrolonych transakcjach w takim stopniu, w jakim ró˝nice wanej polega na porównaniu ceny przedmiotu transmi´dzy tymi warunkami mogà mieç wp∏yw na warakcji ustalonej w transakcjach mi´dzy podmiotami toÊç rynkowà przedmiotu transakcji. powiàzanymi z cenà stosowanà w porównywalnych 2. Dwo warunków transakcji mogàcych mieç wp∏yw transakcjach przez podmioty niezale˝ne i na tej podstawie okreÊleniu wartoÊci rynkowej przedmiotu na wartoÊç rynkowà przedmiotów porównywanych transakcji zawartej mi´dzy podmiotami powiàzanymi. transakcji zaliczyç mo˝na wszczególnoÊci: 1) terminy, warunki iformy p∏atnoÊci; 2. Porównania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje si´ na podstawie cen, jakie stosuje dany podmiot 2) okres, w jakim realizowana jest transakcja, oraz na danym lub porównywalnym rynku w transakcjach wczynniki zwiàzane zup∏ywem czasu; zpodmiotami niezale˝nymi (wewn´trzne porównanie cen), lub na podstawie cen, jakie stosujà w porówny- 3) terminowoÊç realizacji transakcji; walnych transakcjach inne niezale˝ne podmioty (zewn´trzne porównanie cen). 4) zabezpieczenia realizacji transakcji. § 10. Analiza porównywalnoÊci transakcji dokony- 3. W przypadkach kiedy mo˝liwe jest zastosowawanych na ró˝nych rynkach powinna uwzgl´dniaç nie metody porównywalnej ceny niekontrolowanej, warunki istniejàce na porównywanych rynkach w ta- metod´ t´ stosuje si´ wpierwszej kolejnoÊci przed inkim stopniu, w jakim warunki te majà wp∏yw na war- nymi metodami okreÊlonymi w przepisach rozporzàtoÊç rynkowà transakcji zawieranych na tych rynkach. dzenia, chyba ˝e zastosowanie innej metody pozwoli Zaliczyç do nich nale˝y wszczególnoÊci: ustaliç ceny wtransakcjach na poziomie bardziej zbli- ˝onym do wartoÊci rynkowej przedmiotu takiej trans- 1) wielkoÊç i po∏o˝enie danego rynku oraz charakter akcji i umo˝liwi dok∏adniejsze okreÊlenie dochodów tego rynku (detaliczny lub hurtowy); podatnika.

l § 13. 1. Metoda ceny odprzeda˝y polega na obni- 4. Narzut zysku w stosunku do okreÊlonej bazy ˝eniu ceny okreÊlonej w transakcji danego podmiotu kosztowej, októrym mowa wust. 3, ustala si´ poprzez p z podmiotem niezale˝nym, dotyczàcej dóbr lub us∏ug odniesienie do poziomu zysku, jaki ten sam podmiot nabytych uprzednio przez ten dany podmiot od pod- stosuje w porównywalnych transakcjach z podmiotamiotu z nim powiàzanego, o mar˝´ ceny odprzeda˝y. mi niezale˝nymi, lub zysku stosowanego wporówny- Tak ustalona cena mo˝e byç uwa˝ana za cen´ rynko- walnych transakcjach przez podmioty niezale˝ne. wà okreÊlonà w transakcji danego podmiotu z pod- . miotem znim powiàzanym. Rozdzia∏ 4 2. Mar˝a ceny odprzeda˝y obejmuje wydatki bez- OkreÊlanie vdochodów przy zastosowaniu metod poÊrednie i, zzastrze˝eniem ust. 3, wydatki poÊrednie, zysku transakcyjnego jakie poniós∏ dany podmiot wzwiàzku ztà transakcjà, oraz odpowiednià dla tego typu transakcji stop´ zy- § 15. 1. Wprzypadkach gdy nie mo˝na okreÊliç dosku. Je˝eli podmiot przed odprzeda˝à przetworzy∏ lub chodów za pomocà metod okreÊlonych w § 12—14, w inny sposób spowodowa∏ zmian´ wartoÊci rzeczy dopusozcza si´ zastosowanie metod zysku transakcyjlub us∏ugi, zmian´ t´ uwzgl´dnia si´ przy dokonywa- nego, polegajàcych na okreÊlaniu dochodów na podniu korekty ceny, októrej mowa wust. 1. stawie zysku, jakiego racjonalnie móg∏by oczekiwaç dany podmiot uczestniczàcy wtransakcji. 3. Mar˝a ceny odprzeda˝y nie obejmuje wydatków 2. Metody zysku transakcyjnego nale˝y stosowaç stanowiàcych równowartoÊç ceny przedmiotu trans-g tak, aby nie zwi´kszaç obcià˝eƒ podatkowych podakcji oraz kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów miotu wy∏àcznie zpowodu osiàgania zysków ni˝szych dzia∏ania jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzani˝ zyski przeci´tnie osiàgane przez inne podmioty, jenia tà jednostkà. ˝eli mniejszy zysk lub nieosiàgni´cie zysku przez dany podmiot przypisaç mo˝na czynnikom ekonomicznym 4. Mar˝´ ceny odprzeda˝y ustala si´ poprzez. odlub organizacyjnym. niesienie do poziomu mar˝y, jakà ten sam podmiot stosuje wporównywalnych transakcjach zawieranych § 16. Przy okreÊlaniu dochodów z transakcji realiz podmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y stoslowanej zowanych przez podmioty powiàzane dopuszcza si´ w porównywalnych transakcjach przez podmioty nie- stosowanie nast´pujàcych metod zysku transakcyjzale˝ne. c nego: 5. Przy okreÊlaniu wysokoÊci mar˝y ceny odprze- 1) metod´ podzia∏u zysków oraz da˝y uwzgl´dnia si´ wszczególnoÊci: 2) metod´ mar˝y transakcyjnej netto. 1) czynniki zwiàzane z up∏ywerm czasu pomi´dzy § 17. 1. Metoda podzia∏u zysków, o której mowa pierwotnym zakupem a odprzeda˝à, w tym dotyw§ 16 pkt 1, polega na okreÊleniu ∏àcznych zysków, jaczàce zmian na rynku w zakresie kosztów, kursów kie w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjami) osiàgwalut, inflacji; . n´∏y podmioty powiàzane, oraz podzia∏u tych zysków mi´dzy te podmioty w takiej proporcji, w jakiej doko- 2) zmiany stanu istopnia zu˝ycia rzeczy lub praw b´- dàcych przedmwiotem transakcji, w tym b´dàce na∏yby tego podzia∏u podmioty niezale˝ne. wynikiem post´pu technicznego w danej dziedzi- 2. Proporcjonalnego podzia∏u zysków, który stosonie; wa∏yby niezale˝ne podmioty uczestniczàce w danej 3) wy∏àczne prawo odprzedawcy do sprzeda˝y okreÊ- transakcji (transakcjach), dokonuje si´ za pomocà: lonych rzeczy lub praw, mogàce wp∏ywaç na decy- 1) analizy rezydualnej, która dzieli sum´ zysków uzyzj´ ozmianie mar˝y. skanych w zwiàzku z danà transakcjà (transakcjaw mi) przez podmioty powiàzane uczestniczàce wtej § 14. 1. Metoda rozsàdnej mar˝y („koszt plus”) potransakcji (transakcjach) w dwóch etapach; lega na ustaleniu ceny sprzeda˝y rzeczy i praw oraz w pierwszym etapie ka˝demu uczestnikowi trans- Êwiadczenia us∏ug w transakcji danego podmiotu akcji przypisuje si´ podstawowy zysk odpowiedni z podmiotem powiàzanym na poziomie sumy bazy dla danego rodzaju transakcji, jaki osiàgajà podkosztowej i narzutu zysku, porównywalnych do bazy mioty niezale˝ne, pe∏niàc rutynowe funkcje, angakosztowej i narzutu zysku ustalanych pomi´dzy podw ˝ujàc typowe aktywa oraz ponoszàc standardowe miotami niezale˝nymi, które uwzgl´dniajà porównyryzyko wtego rodzaju transakcjach; wdrugim etawalne funkcje, ponoszone ryzyka oraz anga˝owane pie wszelkie pozosta∏e po podziale w pierwszym aktywa. etapie zyski dzielone sà pomi´dzy podmioty powiàzane uczestniczàce w danej transakcji zgodnie 2. Przez baz´ kosztowà wtej metodzie rozumie si´ z zasadami, jakie ustali∏yby podmioty niezale˝ne sum´ kosztów bezpoÊrednio zwiàzanych z nabyciem uczestniczàce wtakiej transakcji, albo lub wytworzeniem we w∏asnym zakresie przedmiotu transakcji oraz kosztów poÊrednich, z wy∏àczeniem 2) analizy udzia∏u, która dzieli mi´dzy podmiotami kosztów ogólnych zarzàdu, to jest kosztów dzia∏ania powiàzanymi po∏àczony zysk z transakcji, której jednostki jako ca∏oÊci oraz kosztów zarzàdzania tà jed- przedmiotem sà dobra wytworzone lub ulepszone nostkà. przez te podmioty, w oparciu o wzgl´dnà wartoÊç dzia∏aƒ podj´tych przez ka˝dy zpowiàzanych pod- 3. W metodzie rozsàdnej mar˝y narzut zysku jest miotów, uwzgl´dniajàc czynniki, o których mowa kalkulowany woparciu obaz´ kosztowà. w§ 8.

l 3. Podzia∏u zysków, o których mowa w ust. 1, do- reklamy, zktórej korzyÊci osiàga równie˝ podmiot pokonuje si´ przez w∏aÊciwe okreÊlenie przychodów wiàzany ztym podatnikiem, uznaç wówczas nale˝y, ˝e p uzyskanych przez ka˝dy z podmiotów powiàzanych ten pierwszy podmiot wykonuje us∏ugi handlowe oraz poniesionych kosztów zwiàzanych z danà trans- w granicach, w jakich odpowiadajà one co do natury akcjà (transakcjami). i zakresu us∏ugom prowadzonym przez niezale˝ne przedsi´biorstwo reklamowe. § 18. 1. Metoda mar˝y transakcyjnej netto, októrej mowa w § 16 pkt 2, polega na badaniu mar˝y zysku 2. W szczególnoÊ.ci, w celu okreÊlenia proporcjonetto, jakà uzyskuje podmiot wtransakcji lub transak- nalnoÊci ponoszonych wydatków na reklam´, której cjach z innym podmiotem powiàzanym, i okreÊleniu prowadzenie przynosi potencjalne korzyÊci dwóm lub v jej na poziomie mar˝y, jakà uzyskuje ten sam podmiot wi´kszej liczbie podmiotów powiàzanych, uwzgl´dniç wtransakcjach zpodmiotami niezale˝nymi, lub mar˝y nale˝y, na jakich rynkach prowadzona jest reklama, uzyskiwanej w porównywalnych transakcjach przez oraz udzia∏ sprzeda˝y reklamowanych dóbr i us∏ug podmioty niezale˝ne. poszczególnych podmiotów powiàzanych na rynkach obj´tyoch reklamà. 2. Mar˝´ transakcyjnà netto, o której mowa w ust. 1, okreÊla si´ poprzez odliczenie od przychodu § 21. 1. Je˝eli podatnik udzieli podmiotowi powiàosiàgni´tego w wyniku transakcji kosztów poniesio- zanemu z tym podatnikiem po˝yczki (kredytu) lub nych wcelu osiàgni´cia tego przychodu, wtym tak˝e otrzyma takà po˝yczk´ (kredyt) niezale˝nie od ich celu kosztów ogólnych zarzàdu. i przeznaczenia albo te˝ udzieli lub otrzyma w jakiejg kolwiek postaci gwarancj´ lub por´czenie, cenà ryn- 3. Odliczenia kosztów ogólnych zarzàdu, októrym kowà za takà us∏ug´ sà odsetki lub prowizja bàdê inna mowa w ust. 2, dokonuje si´, uwzgl´dniajàc proporforma wynagrodzenia, jakie uzgodni∏yby za takà us∏ucj´, w jakiej pozostaje przychód uzyskany w zwiàzku g´, Êwiadczonà na porównywalnych warunkach, podzdanà transakcjà wogólnej kwocie przychodów. mioty niezale˝ne. . 4. Stosujàc metod´ mar˝y transakcyjnej netto, na- 2. WartoÊç rynkowà odsetek okreÊla si´ na podstale˝y uwzgl´dniç ró˝nice mi´dzy podmiotami, których wie wysokoÊci najni˝szych odsetek, jakie dany podmar˝e sà porównywane, a w szczególnoÊcil nale˝y miot musia∏by zap∏aciç podmiotowi niezale˝nemu za wziàç pod uwag´ takie czynniki jak: konkurencja ze uzyskanie kredytu (po˝yczki) na podobny okres wpostrony innych uczestników rynku i dócbr zamiennych, równywalnych warunkach. skutecznoÊç i strategia zarzàdzania, pozycja rynkowa, ró˝nice struktury kosztów ikosztu pozyskania kapita∏u 3. Dokonujàc okreÊlenia, októrym mowa wust. 2, oraz stopieƒ doÊwiadczenia wdzia∏alnoÊci. nale˝y uwzgl´dniç wszystkie istotne okolicznoÊci zwiàzane zkonkretnym przypadkiem, awszczególnoÊci: Rozdzia∏ 5 r 1) kwot´ po˝yczki (kredytu) oraz okres, na jaki zosta- ∏a udzielona; Szczególne przypadki iwarunki ustalania wartoÊci rynkowej dóbr niemat.erialnych ius∏ug 2) charakter icel po˝yczki (kredytu); 3) ryzyko i zabezpieczenie po˝yczki (kredytu), § 19. 1. Przy okreÊlaniu wartoÊci rynkowej dóbr niematerialnych lwub us∏ug w transakcjach mi´dzy z uwzgl´dnieniem specjalnych warunków, jakie po˝yczkodawca (kredytodawca) móg∏by przyznaç podmiotami powiàzanymi organy podatkowe lub orpo˝yczkobiorcy (kredytobiorcy) niezale˝nemu; gany kontroli skarbowej wpierwszej kolejnoÊci badajà, czy niezale˝ne, racjonalnie dzia∏ajàce podmioty za- 4) walut´ po˝yczki (kredytu), ryzyko zmian kursów war∏yby takà transakcj´ na warunkach, jakie ustali∏y walut, kosztów Êrodków zabezpieczajàcych popodmioty powiàzane. ˝yczk´ (kredyt) oraz Êrodków ograniczajàcych ryzyko zmiany kursów walut; 2. Wwprzypadkach kiedy racjonalnie oczekiwane 5) wysokoÊç prowizji. korzyÊci podmiotu zawierajàcego takà transakcj´ sà wsposób oczywisty mniejsze ni˝ poniesione wzwiàz- § 22. Je˝eli jeden podmiot powiàzany zdrugim lub ku z tà transakcjà wydatki, a podmiot nie wska˝e raz wieloma podmiotami podejmuje badania na zlececjonalnych przyczyn uzasadniajàcych ich poniesienie nie tego drugiego podmiotu lub podmiotów, w celu wokreÊlonej wysokoÊci, organy podatkowe lub orgaokreÊlenia przychodów tych podmiotów uzyskanych ny kontroli skarbowej zbadajà prawid∏owoÊç okreÊlew zwiàzku z takà transakcjà (transakcjami), przyjmuje wnia wysokoÊci poniesionych wydatków. si´, ˝e ewentualne korzyÊci zuzyskanych wyników badaƒ przys∏ugujà zleceniodawcy. Dla okreÊlenia wyso- 3. Przy badaniu, o którym mowa w ust. 2, bierze koÊci wynagrodzenia zleceniobiorcy za Êwiadczenie si´ pod uwag´ równie˝ inne koszty warunkujàce korzystanie zdanego dobra lub us∏ugi. takich us∏ug w∏aÊciwe jest zastosowanie metody, októrej mowa w§ 14. 4. Przepisów ust. 2 nie stosuje si´, je˝eli z odr´bnych przepisów wynika dla danego podmiotu obo- § 23. 1. Je˝eli podatnik uczestniczy w kosztach wiàzek dokonania danej czynnoÊci prawnej. wspólnie ponoszonych przez podmioty powiàzane na wytworzenie dóbr niematerialnych, wysokoÊç pono- § 20. 1. Przy szacowaniu dochodów organy podat- szonych przez podatnika obcià˝eƒ ztego tytu∏u uznaç kowe lub organy kontroli skarbowej okreÊlajà koszty mo˝na za okreÊlonà zgodnie zzasadami rynku jedynie ponoszone przez podmioty powiàzane na reklam´, wówczas, gdy warunki takie, w Êwietle oczekiwanych proporcjonalnie do osiàganych przez te podmioty ko- korzyÊci ztytu∏u takiego uczestnictwa, akceptowa∏yby rzyÊci z reklamy. Je˝eli jeden podatnik ponosi koszty podmioty niezale˝ne.

l 2. Warunki, o których mowa w ust. 1, dotyczà troli albo decyzji podatkowej, które prowadzà lub mow szczególnoÊci proporcjonalnego do oczekiwanych gà prowadziç do podwójnego opodatkowania, chyba p korzyÊci obcià˝enia podmiotów tymi kosztami oraz, ˝e umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, dodatkowo, proporcjonalnego do wysokoÊci obcià˝eƒ b´dàca podstawà z∏o˝enia wniosku, okreÊla inny terpodzia∏u korzyÊci, które nie by∏y oczekiwane min. Bieg okresu trzyletniego rozpoczyna si´ od (uwzgl´dniane) przy okreÊlaniu tych warunków. pierwszej znast´pujàcych dat: daty dor´czenia protoko∏u kontroli albo daty dor´czenia decyzji podatko- . 3. Je˝eli podatnik ma mo˝liwoÊç uzyskania porów- wej. nywalnych korzyÊci w ramach porozumienia, o którym mowa w ust. 1, lub od podmiotu niezale˝nego 2. Ministevr w∏aÊciwy do spraw finansów publicziwjednym ztych przypadków podatnik ten b´dzie po- nych informuje wformie pisemnej: nosi∏ ni˝sze wydatki, to dla celów okreÊlenia wartoÊci rynkowej Êwiadczeƒ tego podatnika nale˝y przyjàç 1) podmiot krajowy ootrzymaniu wniosku, októrym wartoÊç ni˝szà. mowa wust. 1, o 2) w∏aÊciwe organy innych paƒstw o z∏o˝eniu przez 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1—3, podmiot krajowy wniosku, o którym mowa przepis § 4ust. 3stosuje si´ odpowiednio. w ust. 1, przesy∏ajàc jednoczeÊnie kopi´ tego wniosku Rozdzia∏ 6 g— w terminie jednego miesiàca od dnia jego wp∏y- Tryb dokonywania korekty zobowiàzaƒ wu. podatkowych 3. Wniosek, októrym mowa wust. 1, powinien za- § 24. 1. Wcelu wyeliminowania podwójnego opo- wieraç co najmniej: datkowania dochodów podmiotów powiàzanych, je- . ˝eli dochody podatnika b´dàcego podmiotem krajo- 1) dane identyfikacyjne podmiotu krajowego oraz wym sà przez administracj´ podatkowà innego kraju podmiotów powiàzanych, których procedura dow∏àczone do dochodów podmiotu zagranicznelgo oraz tyczy, w szczególnoÊci: nazw´, adres miejsca zaodpowiednio opodatkowane wzwiàzku zokreÊleniem mieszkania lub siedziby, numer identyfikacji poprzez t´ administracj´ warunków, jakiec by∏yby uzgod- datkowej; nione mi´dzy podmiotami niezale˝nymi, na wniosek podmiotu krajowego, minister w∏aÊciwy do spraw 2) opis stanu faktycznego sprawy, zuwzgl´dnieniem finansów publicznych mo˝e dokonaç korekty docho- istniejàcych powiàzaƒ mi´dzy podmiotem krajodów tego podatnika, oile przepisy w∏aÊciwych umów wym a podmiotami powiàzanymi, o których momi´dzynarodowych, których stronrà jest Rzeczpospoli- wa wpkt 1; ta Polska, takà korekt´ przewidujà. 3) okreÊlenie roku podatkowego, którego wniosek 2. Korekty, októrej mowa .wust. 1, mo˝na dokonaç dotyczy; w przypadku, gdy warunki okreÊlone przez admini- 4) kopie decyzji podatkowych, protoko∏ów kontroli stracj´ podatkowà tego innego kraju, w Êwietle przepisów rozporzàdzewnia, sà zgodne z warunkami, jakie lub innych dokumentów Êwiadczàcych o zaistnieniu podwójnego opodatkowania; uzgodni∏yby niezale˝ne podmioty. 5) informacje dotyczàce wszcz´tych przez podatnika 3. Wprzypadku dokonania korekty, októrej mowa lub podmioty powiàzane, októrych mowa wpkt 1, wust. 1, w∏aÊciwy organ podatkowy dokonuje zmiany post´powaƒ podatkowych lub sàdowych, ∏àcznie wysokoÊci zobowiàzania podatkowego tego podatnizwyrokami sàdowymi wydanymi wsprawie; ka, wzakresie wynikajàcym zkorekty. w 6) uzasadnienie wniosku, wszczególnoÊci zawierajà- Rozdzia∏ 7 ce wyjaÊnienie co do stosowania zasad okreÊlonych wart. 4Konwencji, októrej mowa wust. 1; Sposób itryb eliminowania podwójnego opodatkowania wprzypadku korekty zysków 7) oÊwiadczenie podmiotu krajowego o gotowoÊci podmiotów powiàzanych bezzw∏ocznego udost´pnienia ministrowi w∏aÊciwemu do spraw finansów publicznych pe∏nej dow § 25. 1. Wcelu wyeliminowania podwójnego opo- kumentacji oraz udzielenia wszelkich informacji datkowania dochodów podmiotów powiàzanych pod- mogàcych mieç wp∏yw na wynik sprawy. miot krajowy mo˝e wystàpiç do ministra w∏aÊciwego do spraw finansów publicznych z wnioskiem o 4. Na ˝àdanie ministra w∏aÊciwego do spraw wszcz´cie procedury wzajemnego porozumiewania finansów publicznych wskazane przez niego dokuna podstawie Konwencji zdnia 23 lipca 1990 r. wspra- menty w sprawie powinny byç przet∏umaczone na wie eliminowania podwójnego opodatkowania uzgodniony z w∏aÊciwymi organami innych paƒstw, w przypadku korekty zysków przedsi´biorstw powià- których ten wniosek dotyczy, j´zyk roboczy. zanych (Dz. U. z2007 r. Nr 152, poz. 1080) lub na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opo- 5. Je˝eli wniosek nie zawiera wszystkich elemendatkowania, których stronà jest Rzeczpospolita Pol- tów wskazanych w ust. 3 i 4, minister w∏aÊciwy do ska. Wniosek powinien byç z∏o˝ony nie póêniej ni˝ spraw finansów publicznych wzywa podmiot krajowy przed up∏ywem trzech lat od dor´czenia podatnikowi wterminie 2miesi´cy od dnia otrzymania wniosku do lub podmiotowi z nim powiàzanemu protoko∏u kon- jego uzupe∏nienia.

w