Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach

1232 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) zdnia 18 wrzeÊnia 2009 r. wsprawie zakresu isposobu przeprowadzania badaƒ technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach

§ 2. 1. Zakres okresowego badania technicznego 5. Wykonujàc okresowe badanie techniczne, októobejmuje: rym mowa w art. 81 ust. 3 ustawy, uprawniony diagnosta wystawia dokument identyfikacyjny badanego 1) identyfikacj´ pojazdu, wtym: pojazdu, który stanowi za∏àcznik do zaÊwiadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. Wzór doa) sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz usta- . kumentu identyfikacyjnego pojazdu okreÊla za∏àcznik lenie i porównanie zgodnoÊci faktycznych danr 3 do rozporzàdzenia. nych pojazdu zdanymi zapisanymi wdowodzie rejestracyjnym lub odpowiadajàcym mu doku- § 3. 1. Zakr v es dodatkowego badania technicznego mencie, pojazdu, októrym mowa wart. 81 ust. 11 ustawy: b) sprawdzenie prawid∏owoÊci oznaczeƒ i stanu 1) skierowanego przez organ kontroli ruchu drogotablic rejestracyjnych pojazdu; wego w razie uzasadnionego przypuszczenia, ˝e zaogra˝a bezpieczeƒstwu ruchu lub narusza wyma- 2) sprawdzenie dodatkowego wyposa˝enia pojazdu; gania ochrony Êrodowiska — obejmuje sprawdzenie iocen´ spe∏nienia warunków technicznych do- 3) sprawdzenie i ocen´ prawid∏owoÊci dzia∏ania potyczàcych uk∏adów, wktórych stwierdzono usterki szczególnych zespo∏ów i uk∏adów pojazdu, wymienione w skierowaniu, w sposób okreÊlony w szczególnoÊci pod wzgl´dem bezpieczeƒstwa w pkt 1—10 dzia∏u I za∏àcznika nr 1 do rozporzàjazdy i ochrony Êrodowiska, w tym sprawdzeniegdzenia oraz pkt 1.2.1 dzia∏u Iza∏àcznika nr 4 do roziocen´: porzàdzenia; a) stanu technicznego ogumienia, 2) skierowanego przez organ kontroli ruchu drogowego, który uczestniczy∏ w wypadku drogowym, b) prawid∏owoÊci dzia∏ania, ustawienia iw∏asnoÊci w którym zosta∏y uszkodzone zasadnicze elemen- Êwietlnych Êwiate∏ zewn´trznych, w tym prawi- .ty noÊne konstrukcji nadwozia, podwozia lub rad∏owoÊç dzia∏ania urzàdzeƒ sygnalizacyjnych, my, z zastrze˝eniem pkt 4, lub noszàcego Êlady c) stanu technicznego, skutecznoÊci i równomier- uszkodzeƒ albo którego stan techniczny wskazuje l noÊci dzia∏ania hamulców, na naruszenie elementów noÊnych konstrukcji pojazdu, mogàce stwarzaç zagro˝enie dla bezpied) prawid∏owoÊci dzia∏ania uk∏aduc kierowniczego, czeƒstwa ruchu drogowego — obejmuje sprawstanu technicznego jego po∏àczeƒ oraz wielko- dzenie iocen´ spe∏nienia warunków technicznych Êci ruchu ja∏owego ko∏a kierownicy, wtym pra- dotyczàcych uk∏adów, w których stwierdzono wid∏owoÊç ustawienia i zamocowania kó∏ jezd- usterki wymienione w skierowaniu, w sposób nych, okreÊlony w pkt 1—10 dzia∏u I za∏àcznika nr 1 do rrozporzàdzenia oraz w pkt 1 dzia∏u I za∏àcznika e) stanu technicznego zawieszenia, nr 4 do rozporzàdzenia; f) instalacji elektrycznej, 3) skierowanego przez starost´ albo na wniosek pog) stanu technicznego n.adwozia, podwozia i ich siadacza pojazdu wcelu identyfikacji lub ustalenia osprz´tu oraz przedmiotów wyposa˝enia, danych niezb´dnych do jego rejestracji — obejmuje ustalenie danych pojazdu okreÊlonych przez h) stanu tecwhnicznego uk∏adu wydechowego — starost´ w skierowaniu lub przez posiadacza powuzasadnionych przypadkach pomiar poziomu jazdu we wniosku, w sposób okreÊlony w pkt 1 ha∏asu zewn´trznego podczas postoju oraz oce- dzia∏u Iza∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia; n´ stanu technicznego sygna∏u dêwi´kowego, 4) skierowanego przez starost´ albo na wniosek poi) emisji zanieczyszczeƒ gazowych lub zadymie- siadacza pojazdu, je˝eli z dokumentów wymagania spalin; nych do jego rejestracji wynika, ˝e uczestniczy∏ on w wypadku drogowym, lub narusza wymagania 4) swprawdzenie warunków dodatkowych dla pojaz- ochrony Êrodowiska — obejmuje sprawdzenie dów, okreÊlonych w rozporzàdzeniu o warunkach i ocen´ spe∏nienia warunków technicznych dotytechnicznych. czàcych uk∏adów, w których stwierdzono usterki wymienione w skierowaniu lub wniosku, w spo- 2. Wprzypadku pojazdu zabytkowego wykorzysty- sób okreÊlony w pkt 1—10 dzia∏u I za∏àcznika nr 1 wanego do zarobkowego transportu drogowego wy- do rozporzàdzenia oraz w pkt 1 dzia∏u I za∏àcznika konuje si´ zakres badania technicznego okreÊlony nr 4 do rozporzàdzenia. W przypadku pojazdów, wwpkt 1—10 dzia∏u Iza∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia, w których stwierdzono wy∏àcznie naruszenie wystosujàc odpowiednio warunki techniczne, na podsta- magaƒ ochrony Êrodowiska, przeprowadza si´ tylwie których pojazd zosta∏ uznany za zabytkowy. ko czynnoÊci okreÊlone w pkt 10 dzia∏u I za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia; 3. Wykaz czynnoÊci kontrolnych oraz metody ikry- 5) w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub teria oceny stanu technicznego pojazdu podczas prze- wymiany elementów powodujàcych zmian´ daprowadzania okresowego badania technicznego po- nych wdowodzie rejestracyjnym, zzastrze˝eniem jazdu okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia. art. 66 ust. 4 pkt 5 i6 ustawy, zwy∏àczeniem monta˝u instalacji do zasilania gazem — obejmuje 4. Wzór zaÊwiadczenia oprzeprowadzonym bada- sprawdzenie i ocen´ spe∏nienia warunków techniu technicznym pojazdu okreÊla za∏àcznik nr 2 do roz- nicznych, wsposób okreÊlony dla okresowego baporzàdzenia. dania technicznego oraz zakres czynnoÊci okreÊ-

zmiana terminu kolejnego okresowego badania tech- 2) stwierdzone usterki stwarzajà bezpoÊrednie zanicznego, uprawniony diagnosta okreÊla termin na- gro˝enie bezpieczeƒstwa ruchu drogowego lub st´pnego okresowego badania technicznego. Êrodowiska lub gdy cechy identyfikacyjne pojazdu sà niezgodne z danymi w dowodzie rejestracyj- § 5. 1. Podmiot prowadzàcy stacj´ kontroli pojaz- nym lub odpowiadajàcym mu dokumencie, za- . dów prowadzi rejestr badaƒ technicznych pojazdów, trzymuje dowód rejestracyjny i w zaÊwiadczeniu zwany dalej „rejestrem”, z wykorzystaniem systemu z badania technicznego dokonuje wpisu „zatrzyinformatycznego. mano dow v ód rejestracyjny nr ...”, zzastrze˝eniem ust. 3. Przepis § 5 ust. 7 stosuje si´ odpowiednio. 2. W rejestrze zamieszcza si´ dane i informacje 3. W przypadku gdy wynik badania technicznego, owykonanych badaniach technicznych iinnych czynoktórym mowa wart. 81 ust. 3 ustawy, jest negatywnoÊciach zwiàzanych zdopuszczeniem pojazdu do runy, uprawniony diagnosta, wystawiajàc zaÊwiadczechu. Zakres wymaganych danych, zamieszczanych o nie o negatywnym wyniku badania technicznego po w rejestrze, zwiàzanych z dopuszczeniem pojazdów stwierdzeniu, ˝e usterki stwarzajà bezpoÊrednie zado ruchu, okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia. gro˝enie bezpieczeƒstwa ruchu drogowego lub Êrodowiska lub gdy cechy identyfikacyjne pojazdu sà nie- 3. W rejestrze zamieszcza si´ równie˝ dane dotyzgodne z danymi w dowodzie rejestracyjnym lub odczàce badaƒ zgodnoÊci zwarunkami technicznymi pogpowiadajàcym mu dokumencie, zwraca dowód rejejazdów zabytkowych ipojazdów marki „SAM”. stracyjny w∏aÊcicielowi. 4. Dane i informacje o wykonanych badaniach 4. W przypadkach okreÊlonych w art. 132 ust. 4 technicznych i innych czynnoÊciach zwiàzanych z do- ustawy uprawniony diagnosta okreÊla w zaÊwiadczepuszczeniem pojazdu do ruchu przechowuje si´ wre- niu z badania technicznego warunki u˝ywania pojazjestrze przez okres 12 miesi´cy. Po up∏ywie tego .okre- du wynikajàce z negatywnego wyniku badania techsu dane iinformacje podlegajà archiwizacji na noÊni- nicznego, a w szczególnoÊci okreÊla ograniczenia ku informatycznym i sà przechowywane przez okres wzakresie przewozu pasa˝erów, ∏adunków, ciàgni´cia 5 lat. lprzyczepy lub jazdy wokresie niedostatecznej widocznoÊci. 5. Dane identyfikacyjne pojazduc zamieszcza si´ w rejestrze, po porównaniu danych zawartych w do- 5. Badanie techniczne polegajàce na ponownym wodzie rejestracyjnym pojazdu lub odpowiadajàcym sprawdzeniu zespo∏ów i uk∏adów pojazdu, w których mu dokumencie ze stanem faktycznym pojazdu. stwierdzono usterki, przeprowadza si´ w zakresie ich usuni´cia wy∏àcznie wstacji kontroli pojazdów, wktó- 6. W przypadku stwierdzenria niezgodnoÊci cech rej te usterki stwierdzono, wokresie nie d∏u˝szym ni˝ identyfikacyjnych umieszczonych w pojeêdzie z zapi- 14 dni od dnia poprzedniego badania technicznego. sanymi wdowodzie rejestracyjnym lub odpowiadajà- Winnej stacji kontroli pojazdów albo po up∏ywie tego cym mu dokumencie, uprawniony diagnosta zatrzy- terminu przeprowadza si´ badanie okresowe i dodat- . muje dowód rejestracyjny. kowe, je˝eli sà one wymagane. 7. Podmiot pwrowadzàcy stacj´ kontroli pojazdów 6. W przypadku badania technicznego pojazdu niezw∏ocznie, jednak nie póêniej ni˝ wterminie trzech z zamontowanym urzàdzeniem technicznym, o któdni, przesy∏a zatrzymany dowód rejestracyjny do or- rym mowa w art. 81 ust. 12 ustawy, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacj´ o dopuszganu rejestrujàcego w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejczeniu urzàdzenia technicznego do eksploatacji, podasce rejestracji wraz z kopià zaÊwiadczenia o przeprojàc numer i dat´ wystawienia protoko∏u oraz decyzji wadzonym badaniu technicznym. dopuszczajàcej urzàdzenie do eksploatacji wydanej przez w∏aÊciwy organ dozoru technicznego. § 6. 1. W przypadku gdy wynik badania techniczw nego jest pozytywny, uprawniony diagnosta: 7. W przypadku gdy badanie techniczne dotyczy 1) zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy zamieszcza odpo- pojazdu silnikowego, o którym mowa w art. 71 ust. 4 ustawy, uprawniony diagnosta po wykonaniu badawiedni wpis wdowodzie rejestracyjnym pojazdu; nia technicznego zamieszcza wzaÊwiadczeniu oprze- 2) dla badania technicznego, o którym mowa prowadzonym badaniu technicznym wpis o spe∏niew art. 81 ust. 3 ustawy, wystawia zaÊwiadczenie niu przez pojazd dodatkowych warunków techniczwoprzeprowadzonym badaniu technicznym. nych oraz dokonuje adnotacji o treÊci „HAK” w prowadzonym rejestrze. 2. W przypadku gdy wynik badania technicznego jest negatywny, uprawniony diagnosta wystawia za- 8. Wprzypadku braku miejsca na kolejne wpisy ter- Êwiadczenie onegatywnym wyniku badania technicz- minów nast´pnego badania technicznego wdowodzie nego ije˝eli: rejestracyjnym lub odpowiadajàcym mu dokumencie, uprawniony diagnosta wystawia zaÊwiadczenie oprze- 1) stwierdzone usterki nie stwarzajà bezpoÊredniego prowadzonym badaniu technicznym pojazdu. zagro˝enia bezpieczeƒstwa ruchu drogowego lub Êrodowiska, zamieszcza je w zaÊwiadczeniu z ba- 9. Na wniosek w∏aÊciciela pojazdu uprawniony dania technicznego i informuje w∏aÊciciela pojaz- diagnosta zatrudniony wstacji kontroli pojazdów wydu okoniecznoÊci wykonania badania techniczne- daje na podstawie rejestru duplikat zaÊwiadczenia go pojazdu po usuni´ciu usterek; oprzeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu.

§ 7. Je˝eli badanie techniczne przeprowadzone na § 9. Wprzypadku pope∏nienia oczywistej omy∏ki w: wniosek w∏aÊciciela pojazdu dotyczy pojazdu wymie- 1) wystawionym zaÊwiadczeniu oprzeprowadzonym nionego wart. 132 ust. 5 ustawy, uprawniony diagnobadaniu technicznym pojazdu, uprawniony diasta po wykonaniu badania technicznego wystawia za- gnosta prostuje jà wrejestrze oraz wystawia nowe Êwiadczenie o przeprowadzonym badaniu technicz- zaÊwiadczenie o p.rzeprowadzonym badaniu technym pojazdu. nicznym pojazdu; 2) dokonanym wpisie w dowodzie rejestracyjnym, § 8. 1. Wpisy w dokumentach, o których mowa v uprawniony diagnosta prostuje jà wrejestrze oraz w rozporzàdzeniu, powinny byç potwierdzone odpopoprzez skreÊlenie omy∏kowego wpisu i podanie wiednio pieczàtkà stacji kontroli pojazdów, datà, podw∏aÊciwej informacji w dowodzie rejestracyjnym, pisem uprawnionego diagnosty dokonujàcego bada- która powinna byç opatrzona datà, podpisem nia technicznego, pieczàtkà identyfikacyjnà i imiennà uprawnionego diagnosty oraz jego pieczàtkà uprawnionego diagnosty. im o iennà. 2. Wzory pieczàtek stacji kontroli pojazdów oraz § 10. Pieczàtki wykonane na podstawie dotychczaidentyfikacyjnej i imiennej uprawnionego diagnosty sowych przepisów zachowujà wa˝noÊç. okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia. § 11. Rejestr mo˝e byç prowadzony na zasadach gokreÊlonych w przepisach dotychczasowych do dnia 3. Pieczàtki, o których mowa w ust. 1, wykonywa- 31 marca 2010 r. ne sà na koszt podmiotu prowadzàcego stacj´ kontroli pojazdów, na podstawie zaÊwiadczenia o wpisie do § 12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem rejestru przedsi´biorców prowadzàcych stacje kontro- 22 wrzeÊnia 2009 r., z wyjàtkiem § 1 pkt 1 lit. c oraz li pojazdów lub uprawnienia diagnosty. pkt 11.5 i11.6 dzia∏u Iza∏àcznika nr 1 do rozporzàdze- .nia, które wchodzà w˝ycie zdniem 31 marca 2010 r. 8) 4. Pieczàtki oraz rejestr wformie informatycznego Minister Infrastruktury: wz. T. Jarmuziewicz noÊnika danych przekazuje si´ staroÊcie w przypadl——————— ku: 8)Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. c 1) wykreÊlenia przedsi´biorcy z rejestru przedsi´- w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badaƒ biorców prowadzàcych stacje kontroli pojazdów; technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250, z2004 r. Nr 249, poz. 2499, z2005 r. Nr 155, poz. 1303 oraz 2) zawieszenia wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarz 2009 r. Nr 39, poz. 316 i Nr 97, poz. 809), które zgodnie czej; rzart. 8 ustawy zdnia 22 maja 2009 r. ozmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw 3) zmiany podmiotu prowadzàcego stacj´ kontroli (Dz. U. Nr 97, poz. 802) traci moc z dniem 22 wrzeÊnia pojazdów. 2009r. . w w w

yrutkurtsarfnI artsiniM ainezdàzropzor od ikinzcà∏aZ )2321 .zop( .r 9002 ainÊezrw 81 aindz 1 rn kinzcà∏aZ UDZAJOP OGENZCINHCET UNATS YNECO AIRETYRKI YDOTEM ZARO HCYNLORTNOK ICÂONNYZC ZAKYW UDZAJOP OGENZCINHCET AINADAB OGEWOSERKO AINAZDAWORPEZRP SAZCDOP . v o g . l c r . w w w

W przypadku braku danych, postępuje się w szczegółowy sposób określony w dziale II załącznika nr 4 do

rozporządzenia.

1. Tablice rejestracyjne nielegalizowane. 2. Tablice rejestracyjne nieczytelne, uszkodzone lub nieprawidłowo zamocowane do pojazdu.

3. Ozdobienie tablic rejestracyjnych.

4. Brak nalepki kontrolnej, o ile jest wymagana.

5. Nieprawidłowe oznaczenie znakiem PL lub umieszczony na pojeździe znak określający inne państwo niż to, w którym pojazd został zarejestrowany.

6. Nieprawidłowe oznaczenie pojazdu przeznaczonego konstrukcyjnie do przewozu osób niepełnosprawnych. 7. Miejsce przewidziane do umieszczenia tablic rejestracyjnych nie spełnia wymagań określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia o warunkach technicznych.

1.2. Sprawdzenie prawidłowości

oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych pojazdu

Oględziny i pomiary.

2. DODATKOWE WYPOSAŻENIE POJAZDU

1. Brak trójkąta ostrzegawczego do ustawiania na drodze (jeżeli jest wymagany).

2. Brak gaśnicy (jeżeli jest wymagana).

3. Brak koła zapasowego (jeżeli jest wymagane).

2.1. Dodatkowe wyposażenie |Oględziny.

3. OGUMIENIE

l. Na tej samej osi zamontowane są opony różnej konstrukcji (radialne, diagonalne, diagonalne z opasaniem lub o różnej rzeźbie bieżnika).

2. Na tej samej osi zamontowane są opony o różnych

rozmiarach.

3. Na pojeździe samochodowym o dwóch osiach są zamontowane opony:

a) diagonalne lub diagonalne z opasaniem na kołach tylnej osi, jeżeli na kołach przedniej osi znajdują się opony radialne,

b) diagonalne na kołach tylnej osi, jeżeli na kołach przedniej osi znajduja się opony diagonalne z opasaniem.

4. Opony różnej konstrukcji (tj. niezgodne z pkt 2 lub

3)na osiach wchodzących w skład osi wielokrotnej, z

zastrzeżeniem że na kołach jednej osi pojazd nie może

być wyposażony w opony różnej konstrukcji, w tym o

różnej rzeźbie bieżnika.

5. Opony, których wskaźniki pokazują graniczne

zużycie, a w odniesieniu do opon niezaopatrzonych w

Oględziny. Pojazd uniesiony za pomocą dźwignika lub ustawiony na kanale.

Pomiar i regułacja ciśnienia w oponach.

3.1. Stan techniczny i ciśnienie powietrza w oponach

Nr 155

4.1. Światła drogowe i

mijania 4.1.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

4.1.2. Ustawienie świateł drogowych i mijania w płaszczyźnie poziomej i pionowej

Oględziny i sprawdzenie działania.

Pomiar ustawienia na ławie pomiarowej za pomocą przyrządów do kontroli ustawienia świateł.

takie wskaźniki o rzeźbie bieżnika mniejszej niż 1,6

mm na 3/4 szerokości środkowej części opony.

6. Opony o widocznych pęknięciach obnażających lub

naruszających ich osnowę albo odkształcone.

7. Opony z umieszczonymi trwale, wystającymi na zewnątrz przeciwślizgowymi elementami metalowymi.

8. Niedostateczna wytrzymałość (nośność) opon.

9. Na osi zamontowane są opony nieprzeznaczone dla

danego rodzaju osi (napędowa, nienapędowa itd.)

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych pojazdów.

2. Niejednakowa barwa lub barwa inna niż biała - do dnia 31 grudnia 2009 r. dopuszcza się stosowanie barwy żółtej selektywnej.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Brak lub niedziałanie świateł drogowych (jeżeli są wymagane) .

5. Brak lub niedziałanie świateł mijania.

6. Włączenie świateł mijania lub świateł drogowych włącza równocześnie świateł pozycyjnych oraz oświetlenia tablicy rejestracyjnej.

7. Przełączenie Świateł drogowych na światła

mijania nie powoduje wyłączenia wszystkich świateł drogowych.

8. Przełączenie świateł mijania na światła drogowe powoduje włączenia co najmniej jednej pary świateł drogowych.

9. Brak wyraźnej granicy światła i cienia

świateł mijania.

10. Brak lub niedziałanie kontrolnego sygnału włączenia świateł drogowych.

11. Reflektor nieprawidłowo zamocowany.

12. Źródło światła (np. żarówka) niekompatybilne z obudową reflektora.

1. Odchylenie strumienia światła mijania w płaszczyźnie poziomej przekracza dopuszczalne granice: w lewo - 5 cm na 10 m, w prawo - 20 cm na 10 m. 2. Odchylenie strumienia światła drogowego w płaszczyźnie poziomej przekracza dopuszczalne granice: 20 cm na 10 m (w lewo lub w prawo). 3. Wartość ustawienia światła mijania w płaszczyźnie pionowej różni się od wartości nominalnej więcej niż:

Nr 155

11979

3 cm na 10 m w górę lub 5 cm na 10 m w dół. 4. Wartość ustawienia światła drogowego w płaszczyźnie pionowej różni się od wartości nominalnej więcej niż 5 cm na 10 m w górę lub w dół. 1. Brak samoczynnej (bez wywierania dodatkowego nacisku) zmiany położenia poziomego odcinka granicy Światła i cienia przy zmianach położenia elementu uruchamiającego korektor w dwie skrajne pozycje. 2. Niewłaściwa (niezgodna z wymaganiami producenta) wartość zmiany położenia poziomego odcinka granicy Światła i cienia w dwóch skrajnych pozycjach elementu uruchamiającego korektor, różniąca się od wartości nominalnej o więcej niż 2 cem/l0 m. Uwaga: w przypadku braku danych jako wartość nominalną naieży przyjąć zmianę min. 10 cm/10 m. 1. Światłość co najmniej jednej pary świateł nie osiąga wymaganego minimum 30 kcd (12,5 kcd dla motocykla). 2. Suma Światłości przekracza dopuszczalne maksimum 225 kcd. 3. Różnica światłości w którejkolwiek parze świateł przekracza:

a) 30 % światłości większej - w przypadku gdy światłość większa przekracza 40 kcd,

b) 50 $% światłości większej - w przypadku gdy światłość większa nie przekracza 40 kcd.

Sprawdzenie na stanowisku kontrolnym przez pomiar zmian położenia poziomego odcinka granicy światła i cienia świateł mijania w funkcji położenia elementu uruchamiającego korektor.

4.1.3. Stan techniczny i działanie korektorów świateł mijania

Pomiar Światłości poszczególnych równocześnie włączonych par świateł drogowych za pomocą przyrządu do pomiaru światłości i obliczenie:

- sumy Światłości,

- różnicy światłości między

lewym i prawym Światłem. Uwaga: pomiaru Światłości dokonuje się przy pracy silnika na średniej prędkości obrotowej.

4.1.4. Światłość świateł drogowych

4.1.5. Urządzenia samopoziomujące strumień Światła (jeżeli wymagane) 4.1.6. Urządzenia do oczyszczania powierzchni reflektora (jeżeli są

wymagane)

Brak urządzenia samopoziomującego w przypadku

Oględziny. reflektora z wyładowczym źródłem światła (ksenonowe).

Brak lub nie działa urządzenie do oczyszczania

Oględziny i sprawdzenie działania. powierzchni reflektora.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą w przepisach rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż żółta samochodowa.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Brak kontrolnego sygnału działania lub niewłaściwe jego działanie.

5. Włączenie kierunkowskazów uzależnione jest od włączenia innych świateł.

6. Działają nie w jednej fazie.

4.2. Światła kierunkowskazów

4.2.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

Oględziny i sprawdzenie działania.

Nr 155

11980

4.3. Światła hamowania „Stop”

4.3.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

4.4, Światła pozycyjne przednie 4.4.1. Stan techniczny,

działanie i rozmieszczenie

4.5. Światła pozycyjne tylne 4.5.1. Stan techniczny,

działanie i rozmieszczenie

4.6. Światła oświetlające tylną tablicę

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny i sprawdzenie działania.

7. Częstotliwość błysków mniejsza niż 60 cykli na minutę lub większa niż 120 cykli na minutę.

8. Włączenie świateł następuje z opóźnieniem większym niż 1 s, a pierwsze wyłączenie z opóźnieniem większym niż 1,5 s od uruchomienia przełącznika kierunkowskazów.

9. Obudowa świateł kierunkowskazów nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

10. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż czerwona.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Nie włącza się przy uruchomieniu hamulca roboczego. 5. Natężenie Światła nie jest wyrażnie większe niż natężenie świateł pozycyjnych tylnych.

6. Zamontowany sygnał włączenia (dopuszcza się sygnał niesprawności świateł).

7. Obudowa świateł hamowania „stop” nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

8. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała - do dnia 31 grudnia 2009 r. dopuszcza się stosowanie barwy żółtej selektywnej.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Brak lub niedziałanie kontrolnego sygnału włączenia.

5. Obudowa świateł pozycyjnych przednich nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

6. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia © warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż czerwona.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Brak lub niedziałanie kontrolnego sygnału włączenia.

5. Obudowa świateł pozycyjnych tylnych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

6. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Barwa inna niż biała. 2. Widoczne bezpośrednio z tyłu pojazdu.

Nr 155

11981

rejestracyjną 4.6.1. Stan techniczny i działanie

3. Obudowa świateł oświetlających tylną tablicę rejestracyjną nieprawidłowo zamocowana do pojazdu. 4. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

5. Strumień światła nie pada na powierzchnie tablicy

a zejestracyjnej. 1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami

4.7. Światła odblaskowe rozporządzenia o warunkach technicznych.

tylne inne 2. Barwa inna niż czerwona.

niż trójkątne Ogiędziny. 3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami

4.7.1. Stan techniczny i rozporządzenia o warunkach technicznych.

rozmieszczenie 4. Światła odblaskowe nieprawidłowo zamocowane do pojazdu.

rozporządzenia o warunkach technicznych. 4.8. Światła odblaskowe tylne trójkątne . 4.8.1. Stan techniczny i Oględziny. rozmieszczenie

2. Barwa inna niż czerwona. 3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych. 4. Kształt trójkąta inny niż równoboczny. 4.10. Światła odblaskowe boczne

5. Wewnątrz trójkąta umieszczone jest inne światło. 6. Umieszczone na innym pojeździe niż przyczepa.

7. Światła odblaskowe nieprawidłowo zamocowane do pojazdu. 1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Mają kształt trójkąta.

5. Światła odblaskowe nieprawidłowo zamocowane do pojazdu. 1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych. 2. Barwa inna niż żółta samochodowa, z tyłu dopuszcza się barwę czerwoną.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Mają kształt trójkąta.

5. Światła odblaskowe nieprawidłowo zamocowane do pojazdu.

1. Jak w poz. 4.2 pkt 1-4 i 7, 9i 10. 2. Nie działają, gdy urządzenie włączające silnik znajduje się w położeniu uniemożliwiającym jego pracę. 1. Liczba świateł nieżqodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

Ogiędziny.

Oględziny.

Oględziny i sprawdzenie działania.

4.11. Światła awaryjne 4.11.1. Stan techniczny i działanie 4.12. Światła przeciwmgłowe tylne

Nr 155

11982

4.12.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

4.13. Światła cofania 4.13.1. Stan techniczny, Oględziny.

działanie i rozmieszczenie

4.14. Światła obrysowe 4.14.1. Stan techniczny, Oględziny.

działanie i rozmieszczenie

4.15. Światła przeciwmgłowe przednie 4.15.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

Oględziny i sprawdzenie działania.

2. Barwa inna niż czerwona.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Brak lub niewłaściwie działający kontrolny sygnał włączenia.

5. Może być włączone bez włączonych świateł mijania lub świateł przeciwmgłowych przednich.

6. Nie ma możliwości wyłączenia światła przeciwmgłowego tylnego niezależnie od światła przeciwmgłowego przedniego.

7. Natężenie światła nie jest wyraźnie większe niż natężenie świateł pozycyjnych tylnych.

8. Umieszczone w odległości mniejszej niż 10 cm od światła hamowania „stop”.

9. Obudowa świateł tylnych przeciwmgłowych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

10. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Włączanie na biegu innym niż wsteczny.

5. Możliwość włączenia, gdy urządzenie włączające silnik jest w położeniu uniemożliwiającym jego pracę. 6. Oślepiają innych użytkowników drogi.

7. Obudowa świateł cofania nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

8. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała z przodu i częrwona z tyłu. 3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Umieszczone na innym pojeździe niż pojazd samochodowy i przyczepa, których szerokość przekracza 1,8 m.

5. Obudowa świateł obrysowych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

6. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała lub żółta selektywna.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

Nr 155

11983

4. Włączają się bez włączenia świateł pozycyjnych. 5. Oślepiają innych użytkowników drogi.

6. Nie ma możliwości włączenia i wyłączenia niezależnie od świateł drogowych i mijania.

7. Obudowa świateł przeciwmgłowych przednich nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

8. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

Wartość ustawienia światła przeciwmgłowego przedniego w płaszczyźnie pionowej różni się od wartości nominalnej więcej niż: 5 cm/10 m w górę lub w dół.

Pomiar ustawienia na ławie pomiarowej za pomocą przyrządów do kontroli ustawienia świateł.

4.15.2. Ustawienie świateł przeciwmgłowych przednich

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż biała.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Podłączenie elektryczne niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

5. Nieodpowiednia powierzchnia świetina.

6. Obudowa świateł jazdy dziennej nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

7. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Liczba świateł niezgodna z wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niź żółta samochodowa, z tyłu dopuszcza się barwę czerwoną.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Obudowa świateł pozycyjnych bocznych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

5. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

4.16. Światła do jazdy dziennej 4.16.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny.

Oględziny. Oględziny.

Ogiędziny.

4.17. Światła

pozycyjne boczne

4.17.1. Stan techniczny, działanie i rozmieszczenie

4.18. Światło kierunkowe (tzw. szperacz) 4.18.1. Stan techniczny i działanie

1. Obudowa światła kierunkowego nieprawidłowo zamocowana do pojazdu. 2. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

1. Światło zamontowane na innym pojeździe niż ciągnik rolniczy.

2. Obudowa świateł roboczych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

3. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy.

4. Brak kontrolki włączenia świateł roboczych. 1. Liczba świateł niezgodna ż wymaganą przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Barwa inna niż: - biała z przodu,

4.19. Światła robocze 4.19.1. Stan techniczny i działanie

4.20. Światła postojowe 4.20.1. Stan techniczny,

działanie i rozmieszczenie

Nr 155

11984

- czerwona z tyłu, - żółta samochodowa z boku, jeśli światło jest połączone z kierunkowskażem bocznym.

3. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

4. Zamontowane na pojeździe samochodowym o długości przekraczającej 6,0 m i szerokości przekraczającej 2,0 u. 5. Obudowa świateł postojowych nieprawidłowo zamocowana do pojazdu.

6. Uszkodzone źródło światła lub obudowa lampy. 1. Barwa inna niż biała lub żółta. 2. Rozmieszczenie na pojeździe niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

3. Światła odblaskowe konturowe nieprawidłowo zamocowane do pojazdu.

4.21. Oznakowanie odblaskowe konturowe 4.21.1. Stan techniczny i rozmieszczenie

Oględziny.

4.22. Urządzenia kontrolne sygnalizujące działanie świateł pojazdu.

4.22.1. Stan techniczny,

i rozmieszczenie

1. Uszkodzenie urządzeń kontrolnych sygnalizujących działanie świateł pojazdu.

2. Urządzenia kontrolne niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

Oględziny i sprawdzenie działania

Oględziny.

Oględziny.

Oględziny.

1. Konstrukcja z wymaganiami przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Samodzielne zmiany konstrukcyjne jakiejkolwiek części układu hamulcowego, z wyłączeniem pojazdów przystosowanych do kierowania przez osoby niepełnosprawne oraz pojazdów modernizowanych przez uprawnione jednostki.

3. Niekompletność układu hamulcowego.

4. Brak obwodowości układu roboczego (o ile jest wymagana) .

5. Nieszczelna instalacja układu

hamulcowego (szczególnie na połączeniach).

6. Wadliwie poprowadzone cięgła lub przewody hamulcowe.

Nadmierny opór. Zużyta piasta. Nadmierne zużycie lub luz. 1. Nadmierny łub zbyt mały skok jałowy (brak odległości rezerwowej pedału hamulca).

2. Pedał hamulca nie zwalnia się prawidłowo.

3. Brak powierzchni antypoślizgowej na powierzchni pedału hamulca lub przemieszcza się, jest zużyta lub

5.1.Układy hamulcowe (wszystkie) 5.1.1. Konstrukcja

5.1.2. Mocowanie pedału hamulca nożnego

5.1.3.Stan

techniczny pedału hamulcowego i skok elementu uruchamiającego hamulce

Nr 155

— 11985

1. Nadmierny czas wzrostu ciśnienia do wartości umożliwiającej skuteczne działanie hamulców.

2. Niewystarczające ciśnienie/podciśnienie do przynajmniej dwukrotnego uruchomienia hamulców po zadziałaniu urządzenia ostrzegawczego (lub gdy wskaźnik pokazuję za małą wartość).

3. Wypływ powietrza powodujący zauważalny spadek ciśnienia lub słyszalny wypływ.

4. Brak wyraźnego spadku nacisku na pedał hamulca po włączeniu do działania urządzenia wspomagającego (przez uruchomienie silnika lub napowietrzenie układu pneumatycznego) .

5.1.4. Układ wspomagania

lędzi - lub sprężarka oględziny

5.1.5. Wskaźnik lub miernik ostrzegawczy niskiego ciśnienia

Wadłiwe działanie lub uszkodzenie wskaźnika lub miernika ostrzegawczego niskiego ciśnienia.

1. Pęknięty, uszkodzony lub nadmiernie zużyty zawór sterujący.

2. Wadliwe działanie zaworu sterującego.

3. Sterowanie niepewne, niepewne działanie trzpienia blokującego lub zaworu.

Oględziny. 4. Luźne połączenie bądź nieszczelność.

Oględziny. 5. Niezadowalające działanie. 1. Zapadka hamulca postojowego nie blokuje prawidłowo. 2. Nadmierne zużycie łożyska dźwigni lub mechanizmu. 3. Nadmierny ruch dźwigni wskażujący na nieprawidłową Oględziny. regulację. 4. W przypadku zastosowania hamulca uruchamianego elektrycznie (EPB) - możliwe zwolnienie dźwigni hamulca bez włączonego „zapłonu”.

Uszkodzone, nadmierny wypływ powietrza. 2. Nadmierny ubytek oleju ze sprężarki.

3. Niepewne lub niewłaściwe zamocowanie. 4. Brak działania zaworu bezpieczeństwa. 5. Zauważalny samoczynny spadek ciśnienia hamowania w czasię 1 minuty.

6. Zauważalny spadek ciśnienia w okresie 1 minuty, gdy pedał hamulca jest utrzymany w pozycji wciśniętej.

7. Spadek ciśnienia na 1 pełne zahamowanie przekracza 0,06 MPa.

1. Uszkodzenie, złącza przewodu.

2. Niepewne lub niewłaściwe zamocowanie. 3. Nadmierne nieszczelności.

5.1.6. Żawór sterujący hamulca postojowego

5.1.7. Hamulec postojowy, dźwignia sterująca, zapadka hamulca postojowego

Oględziny. Pomiary za pomocą manometru i stopera lub przyrządu do pomiaru zmian ciśnienia w funkcji czasu (pomiary tylko w uzasadnionych wypadkach) .

5.1.8. Zawory hamulcowe (zawory zabezpieczające, zawory sterujące itp.)

nieszczelności przewodów lub zaworu

5.1.9. Złącza przewodów hamulcowych przyczepy

Ogiędziny.

Nr 155

11986

4. Przy rozłączeniu połączenia hamulec przyczepy działa automatycznie. . Uszkodzony, skorodowany, nieszczelny. . Nie działa zawór odwadniający.

Niepewne lub niewłaściwe zamocowanie.

Oględziny.

5.1.11. Podzespoły

serwomechani zmu

wspomagającego, pompa Oględziny. hamulcowa (w systemach

hydraulicznych)

5.1.12. Sztywne 1 4 przewody hamulcowe Oględziny

Oględziny.

Oględziny. Oględziny.

Oględziny.

5.1.10. Zbiornik powietrza

Wadliwy lub niesprawny zespół serwomechanizmu. . Nieszczelna lub wadliwa pompa hamulcowa.

. Niepewne działanie pompy hamulcowej.

. Niewystarczający poziom płynu hamulcowego.

. Brak zamknięcia (pokrywki) zbiorniczka płynu hamulcowego.

6. Lampka kontrolna poziomu płynu hamulcowego świeci lub jest uszkodzona.

7. Nieprawidłowe działanie wskaźnika ostrzegawczego pożiomu płynu hamulcowego.

8. Zapowietrzony układ hydrauliczny.

9. Zbiorniczek płynu hamulcowego zasłonięty (niedostępny dla kontroli).

10.Nieprawidłowy rodzaj lub niski poziom płynu hamulcowego.

1.

rd NM|H ON O s WY

Możliwość rozerwania lub pęknięcia. Wycieki z przewodów lub połączeń. Uszkodzone lub nadmiernie skorodowane. Zauważalnię przemieszczone.

Możliwość rozerwania lub pęknięcia. Przewody hamulcowe uszkodzone, ocierające, za krótkie, skręcone.

3. Wycieki z przewodów lub połączeń.

4. Wybrzuszanie się, pęcznienie przewodów pod działaniem ciśnienia.

5. Porowatość. 1. Zauważalne nadmierne zużycie. 2. Urządzenie sygnalizacyjne wskazuje nadmierne zużycie elementów ciernych (o ile występuje).

3. Zauważalne zanieczyszczenie (olejem, smarem itp.). 1. Zauważalne nadmierne zużycie, zarysowania, pęknięcia.

2. Zauważalne zanieczyszczenia (olejem, smarem itp.). Uszkodzone osłony lub ich brak.

2. 3. 4, 1. 2.

5.1.13. Elastyczne przewody hamulcowe

5.1.14, Okładzina szczęk/klocków hamulcowych

5.1.15. Bębny, tarcze hamulcowe

3

1. Linki zniszczone lub nie działają. 5.1.16. Linki hamulcowe, 2. Nadmiernie zużyte lub skorodowane. cięgna i połączenia 3 4 5

dźwigniowe

. Niepewne połączenia linek lub cięgien. Uszkodzona prowadnica iinki. Jakiekolwiek ograniczenia swobodnego ruchu

Nr 155

11987

elementów układu hamulcowego. 6. Jakikolwiek nietypowy ruch dźwigni, sworzni, połączeń wskazujący na niewłaściwe ustawienie lub zużycie. . Pęknięte lub uszkodzone. . Nieszczelne.

. Niepewne lub niewłaściwe zamocowanie. . Nadmierna korozja.

p Oględziny.

Oględziny. 5.1.20. Zwalniacz (o ile

jest wymagany lub Oględziny. zamontowany)

Pomiaru skuteczności działania hamulców dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale II załącznika.

Uwaga:

Wskaźniki skuteczności hamowania określają przepisy rozporządzenia o warunkach technicznych pojazdów.

5.1.17. Urządzenie uruchamiające hamulce (w tym siłownik membranowosprężynowy lub rozpieracz hydrauliczny szczęk hamulcowych)

Nadmierny skok tłoka siłownika lub membrany. . Brak lub nadmierne zużycie osłony przeciwpyłowej.

. Wadliwe podłączenie.

. Zauważalna nieprawidłowa regulacja.

. Zatarty, brak działania, wycieki płynu. Brak regulatora(o ile jest przewidziany).

Zatarty, nienormalny skok, nadmiernie zużyty lub

niewłaściwa regulacja zauważalna przy naciskaniu

pedału hamulca.

2. Uszkodzony.

5.1.18. Regulator (korektor) siły hamowania

1 2 3 4 5 6 1 2 3 4 i

5.1.19. Regulator szczęk

Niepewne połączenia lub zamocowanie. Uszkodzony.

Brak stopniowej zmiany natężenia siły hamowania. Zauważalny nieprawidłowy czas opóźnienia zadziałania hamulca w którymkolwiek kole.

3. Nadmierne wahanie siły hamowania w czasie jednego pełnego obrotu koła.

4. Bardzo mała lub brak siły hamującej na co najmniej jednym kole.

5. Siła hamująca na którymś z kół jest mniejsza od 70 % maksymalnej wartości zmierzonej na innym kole tej samej osi (w przypadku badania układu hamulcowego na drodze, hamowanie nierówne, ściąganie pojazdu w prawo lub w lewo).

6. Nierównomierny, skokowy przyrost siły

hamującej (zakleszczenie).

7. Zauważalne opóźnienie początku hamowania na którymkolwiek kole.

8. Brak wymaganej skuteczności hamowania.

1. 2. 1. 2.

5.2. Skuteczność i sprawność roboczego układu hamulcowego

Pomiaru skuteczności działania hamulców dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale II załącznika. Pomiary, tylko jeżeli działanie uzyskiwane jest dzięki oddzielnemu układowi.

1. Hamulec(-ce) niedziałający(-ce) z jednej strony pojazdu.

2. Nierównomierny przyrost siły hamującej (zakleszczanie).

3. Automatyczny system hamulcowy przyczepy nie działa. 4. Brak wymaganej skuteczności hamowania.

5.3. Skuteczność i sprawność awaryjnego układu hamulcowego

Nr 155

11988

5.4. Skuteczność i sprawność postojowego układu hamulcowego

5.5. Skuteczność układu hamowania zwalniacza, hamulca silnikowego (wydechowego)

5.6. Urządzenie przeciwblokujące (ABS)

5.6.1. Układ elektronicznej stabilizacji toru jazdy (ESC)

6. UKŁAD KIEROWNICZY

6.1. Kolumna i koło kierownicy

6.1.1. Stan techniczny i zamocowanie

6.1.2. Ruch jałowy koła kierownicy

6.2. Przekładnia kierownicza

6.2.1. Stan techniczny i działanie

Jeżeli hamulec awaryjny stanowi część hamulca roboczego, nie przeprowadza się sprawdzenia działania.

Pomiaru skuteczności działania hamulców dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale II załącznika.

Oględziny. Ogiędziny. Oględziny.

Ustawić pojazd kołami na twardym podłożu i energicznie nacisnąć na koło kierownicy w kierunku poosiowym i promieniowym, jak również obracać koło w obie strony dookoła osi kolumny.

Pomiar ruchu jałowego przy kołach kierowanych ustawionych na nieruchomej nawierzchni symetrycznie do osi podłużnej pojazdu. Uwaga: w przypadku mechanizmów kierowniczych ze wspomaganiem kontrolę przeprowadzać przy pracującym silniku.

Obracanie koła kierownicy w obie strony od oporu do oporu i ocena organoleptyczna działania.

Hamulce nie działają po jednej stronie. Brak wymaganej skuteczności hamowania.

System sygnalizacji wskazuje uszkodzenie. Uszkodzenia hamulca wydechowego.

1. System sygnalizacji wskazuje uszkodzenie. 2. Zauważalna niekompletność: brak czujnika, sterownika, modulatora.

3. Uszkodzenie przewodów układu ABS.

Uszkodzenie lub brak czujnika prędkości kół.

Uszkodzenie przewodów układu ESC.

Uszkodzony element włączający układ ESC.

Sygnalizacja MIL wskazuje na uszkodzenie zainstalowanego systemu ESC.

1. Kierownica umieszczona z prawej strony w pojazdach o liczbie kół większej niż trzy, których prędkość jest większa niż 40 km/h.

2. Luźne zamocowanie koła na kolumnie.

3. Wyraźny luz promieniowy lub poosiowy kolumny kierownicy.

4. Pęknięcia lub deformacja koła kierowniczego.

5. Koło kierownicy bez certyfikatu (znaku bezpieczeństwa) lub homologacji.

Ruch jałowy przekracza wartość dopuszczalną dla typu pojazdu.

1. Mechanizm obraca się ciężko lub z zacięciami zgrzytami. 2. Nadmierne luzy poosiowe wałka przekładni.

Nr 155

6.2.2. Mocowanie obudowy przekładni

6.3. Mechanizm wspomagający

6.3.1. Stan techniczny i działanie

6.4. Drążki kierownicze 6.4.1. Stan techniczny

6.4.2. Działanie

6.5. Koła jezdne 6.5.1. Zawieszenie kół, zwrotnice, wahacze, łożyska

6.5.3. Zbieżność kół przednich oraz tylnych (o ile istnieje możliwość ich regulacji)

Pojazd ustawiony kołami na twardej nawierzchni. Oględziny obudowy przekładni podczas energicznego obracania kołem kierownicy w lewo i w prawo.

Pojazd ustawiony kołami na twardym podłożu. Obracać koło kierownicy w obie strony o kąt potrzebny do poruszenia kół jezdnych, równocześnie uruchamiać i zatrzymywać silnik - sprawdzić działanie mechanizmu.

Samochód stoi na twardej nawierzchni (na dźwigniku lub na stanowisku kanałowym). Podczas energicznego obracania kołem kierownicy w obie strony należy obserwować dżiałanie drążków i ich połączeń.

Obracając koła w obie strony od oporu do oporu, sprawdzić działanie drążków w całym zakresie. Oględziny kół, zwrotnic i wahaczy podczas energicznego kołysania (szarpania) kołem w kierunku pionowym oraz dookoła zwrotnicy. Uwaga:

Pomiarów nie wykonuje się,

jeżeli wielkość luzu w

układzie jezdnym pojazdu przekracza wielkości.

dopuszczalne w eksploatacji.

Oględziny kół obustronne.

Pomiar zbieżności kół ustawionych do jazdy na wprost. Kontrolę przeprowadza się na urządzeniu do ogólnej oceny prawidłowego ustawienia kół. Dopuszcza się wykonanie pomiaru zbieżności kół za pomocą przyrządu do pomiaru

Brak śrub mocujących lub niedokręcone. Pęknięcie obudowy przekładni.

Mechanizm nie działa.

Pęknięcie mechanizmu lub wycieki oleju.

Zie połączenie lub tarcie części o inne elementy. Brak mechanizmu wspomagającego w pojeździe (jeżeli st wymagany).

1. Nadmierne luzy w połączeniach (przegubach).

2. Pęknięcie lub deformacja jakiejkolwiek części.

3. Czynności naprawcze wykonane spawaniem, zgrzewaniem lub lutowaniem.

4. Nieprawidłowy montaż drążków kierowniczych i końcówek drążków.

5. Brak wymaganych zabezpieczeń połączeń śrubowych.

6. Brak lub uszkodzone osłony gumowe elementów układu kierowniczego.

1. Ocieranie drążków lub dźwigni o sąsiednie elementy podwozia. 2. Brak lub niedziałanie ograniczników skrętu.

1. Pęknięcia lub odkształcenia osi.

2. Pęknięcia lub widoczne odkształcenie zwrotnic lub wahaczy.

3. Nadmierny luz: na sworzniu zwrotnicy, na sworzniach wahaczy, w łożyskach kół.

4. Naprawy osi zwrotnic lub wahaczy wykonane techniką spawania lub zgrzewania.

5. Zgrzyty w łożysku wskazujące na uszkodzenie łożyska.

Pęknięcia lub deformacje tarcz kół. Brak śrub mocujących lub niedokręcenie. Niepewne zamocowanie pierścienia zaporowego.

1. Wartość zbieżności wykracza poza dopuszczalne granice dla danego typu pojazdu.

2. Urządzenie do ogólnej oceny wykazuje nieprawidłowe wartości.

Nr 155

11990

Pomiary geometrii kół jezdnych pojazdu wykonuje się na ławach pomiarowych stanowiska kontrolnego. Uwaga:

- pomiary wykonuje się przy takim stanie obciążenia

pojazdu, dla jakiego producent pojazdu podaje mierzone parametry, - pomiary kąta pochylenia kół oraz zbieżności kół wykonuje się po uprzednim skompensowaniu „bicia" kół,

- pomiary wykonuje się po uprzednim wyregulowaniu

ciśnienia w ogumieniu do wartości nominalnej dla danego pojazdu. 7. PODWOZIE i ZAWIESZENIE, INNE Oględziny pojazdu ustawionego na 1. Pęknięcie lub odkształcenie ramy.

7.1. Rama podwozia kanale przeglądowym lub 2. Nadmierna korozja mająca wpływ na wytrzymałość podniesionego na dźwigniku. całej konstrukcji.

6.5.4. Dodatkowa kontrola układu jezdnego (dotyczy badania, o którym mowa w art. 81 ust. 3 ustawy) 6.5.4.1 pomiar geometrii ustawienia kół przednich, tylnych oraz osi

1. Niedopuszczalna wielkość luzów w układzie jezdnym pojazdu.

2. Niezgodność otrzymanych wyników pomiarów z wartościami parametrów dopuszczalnymi podczas kontroli, podawanymi przez producenta pojazdu.

1. Niepewne mocowanie do nadwozia, podwozia lub do osi Oględziny pojazdu ustawionego na kół. kanale przeglądowym lub 2. Pęknięcia lub silne odkształcenia. podniesionego na dźwigniku. 3. Nadmierne luzy.

4. Istotne wycieki płynu z amortyzatorów.

7.2.Resory, wahacze, drążki reakcyjne, amortyzatory

Oględziny pojazdu ustawionego na 7.3. Układ napędowy kanale przeglądowym lub podniesionego na dźwigniku.

Brak Śrub mocujących lub niedokręcone zespoły napędowe do nadwozia lub podwozia i między sobą.

1. Nadmierne zużycie lub pęknięcie jakichkolwiek części. Oględziny. Szczególną uwagę należy |2. Obluzowanie mocowania urządzenia zaczepowego do zwrócić na urządzenie podwozia. zabezpieczające. 3. Brak, zacinanie się lub nieprawidłowe działanie jakichkolwiek urządzeń zabezpieczających. 4. Brak zaczepów do holowania (o ile są wymagane).

7.4. Urządzenia sprzęgowozaczepowe

1.Brak lub niespełnienie wymagań rozporządzenia (jeżeli są wymagane; zderzak tylny lub boczne urządzenia ochronne).

2. Pęknięcia lub odkształcenia zderzaka grożące zranieniem innych uczestników ruchu drogowego.

3. Pęknięcia lub odkształcenia bocznych urządzeń ochronnych, grożące zranieniem innych uczestników ruchu drogowego.

7.5. Zderzaki, urządzenia

ochronne Oględziny.

Nr 155

11991

1. Nadmierna korozja zbiornika. 2. Nieszczelny zbiornik lub przewody.

3. Ocieranie przewodów o ruchome części podwozia. 4. Niewłaściwe umieszczenie zbiornika.

7.6. Zbiornik paliwa i przewody

Oględziny. Oględziny.

8.1. Akumulator Oględziny.

7.7. Zaczep kulowy pojazdu samochodowego © dopuszczalnej masie całkowitej

do 3,5.t,autobusu

8. INSTALACJA ELEKTRYCZNA

1. Niepewne mocowanie do pojazdu.

2. Brak tabliczki znamionowej.

3. Brak certyfikatu (znaku bezpieczeństwa) lub homologacji.

1. Brak wyłącznika akumulatora (o ile jest 2. Brak możliwości uruchomienia pojazdu.

3. Brak mocowania akumulatora do nadwozia. 4. Pęknięcie obudowy, wycieki elektrolitu. 5. Brak instalacji wentylującej w przypadku gdy jest wymagana.

1. Przetarta izolacja. Oględziny. 2. Brak połączenia elektrycznego siinika z nadwoziem, tzw. „masa".

Oględziny i kontrola prawidłowości połączeń elektrycznych za pomocą przyrządu do kontroli złącza elektrycznego pojazd-przyczepa.

wymagany).

8.2. Przewody i urządzenia elęktryczne

1. Brak zabezpieczenia przed samoczynnym rozłączeniem. 2. Przetarta izolacja przewodów elektrycznych. 3. Niewłaściwe połączenia, wtyczki lub gniazda.

8.3. Złącze elektryczne z przyczepą

9. NADWOZIE I OSPRZĘT

1. Niepewne mocowanie do podwozia lub brak tego mocowania.

2. Nadmierna korozja w miejscach mocowania.

3. Uszkodzenie burt, zawiasów, słupków i podłogi nadwozia czyniące przewóz niebezpiecznym.

4. W samochodzie ciężarowym brak trwałej przegrody o odpowiedniej wytrzymałości rozdzielającej pomieszczenie przeznaczone do przewozu osób od przestrzeni ładunkowej.

5. Brak kabiny lub ramy ochronnej do ciągnika rolniczego (o ile jest wymagana). 1. Uszkodzenia korozyjne osłabiające w istotny sposób konstrukcję nośną pojazdu.

2. Uszkodzenie lub skorodowanie części mogących ulec oderwaniu.

3. Uszkodzenie umożliwiające dostawanie się spalin do wnętrza pojazdu.

4. Uszkodzenia zwiększające ryzyko uwięzienia pasażerów lub poranienia przechodniów w razie wypadku. 5. Brak zabezpieczenia pokrywy przedniej przed

9.1. Kabina kierowcy oraz pomieszczenie przeznaczone do przewozu osób, przestrzeń ładunkowa, osprzęt

9.1.1. Stan techniczny i zamocowanie

Oględziny zewnętrzne pojazdu umieszczonego na kanale przeglądowym lub na dźwigniku,

Oględziny zewnętrzne. Kontrola stopnia skorodowania elementów nośnych.

9.1.2. Nadwozie

Nr 155

11992

|]. [samoczynnym otwarciem.

9.1.3. Drzwi

Podłoga Stopnie

Błotniki-fartuchy

Siedzenia

9.1.8. Lusterka wsteczne

9.1.9. Szyby

9.1.9.1 Urządzenie do

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny. Oględziny.

Oględziny.

1. Złe otwieranie i zamykanie lub samoczynne bądź niezamierzone otwieranie się.

2. Brak lub uszkodzenie klamek drzwi.

Nadmierne skorodowanie lub popękanie podłogi.

Brak, obluzowanie lub uszkodzenie grożące zranieniem. Brak błotników lub fartuchów albo niespełnienie wymagań.

Oględziny.

Oględziny.

Uwaga: W odniesieniu do samochodu ciężarowego i pojazdu specjalnego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, zarejestrowanego po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 2000 r., który powinien być wyposażony po stronie pasażera w lusterka klasy IV i V, sprawdzenia wymagań nie przeprowadza się w przypadku przedstawienia przez właściciela pojazdu dokumentu od producenta pojazdu, lub jednostki upoważnionej do prowadzenia badań homologacyjnych pojazdów, potwierdzającego spełnienie tych wymagań.

Oględziny oraz w uzasadnionych przypadkach pomiar współczynnika przepuszczania światła.

Oględziny i sprawdzenie działania.

1. Pęknięcie szkieletu siedzenia.

2. Złe zamocowanie grożące samoczynnym przesuwaniem. 3. Złe działanie mechanizmu regulacji położenia siedzenia.

4. Brak zagłówków na siedzeniach (jeżeli są wymagane). 5. Mocowanie siedzeń w miejscach nieprzewidzianych do tego konstrukcyjnie dla danego typu pojazdu

6. Śruby mocujące siedzenia bez oznaczenia cech wytrzymałościowych.

. Brak wymaganych lusterek wstecznych.

. Brak wymaganej widoczności.

. Pęknięcie powierzchni luster.

. Ograniczenie pola widzenia w lusterkach ewnętrznych.

1 2 3 4 z

1. Pęknięcia lub zmatowienie szyb ograniczające widoczność kierowcy lub osłabiające wytrzymałość szyb. 2. Brak ocechowania szyb.

3. Ograniczenie pola widzenia lub widoczności w szybie przedniej i przednich bocznych.

4. Wartość współczynnika przepuszczania światła dła szyb przednich mniejsza niż 75 %, a dla szyb przednich bocznych mniejsza niż 70 %.

Urządzenie do usuwania pary wodnej z szyb pojazdu nie

Nr 155

11993

usuwania pary wodnej z szyb pojazdu (jeżeli są wymagane)

9.1.10. Wycieraczki i spryskiwacze

3.1.11. Sygnał dźwiękowy

9.1.12. Pasy bezpieczeństwa oraz miejsca kotwiczenia pasów

9.1.13. Prędkościomierz, drogomierz

9.1.14. Ogranicznik prędkości

Oględziny i sprawdzenie działania. Sprawdzenia działania, oceny tonu i poziomu dźwięku sygnału dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale III załącznika.

Oględziny.

Oględziny.

1. Sprawdzenie, czy zainstalowany jest ogranicznik prędkości - o ile jest to możiiwe.

2. Sprawdzenie ważności tabliczki ogranicznika prędkości” - o ile występuje.

3. Sprawdzenie, czy ogranicznik prędkości uniemożliwia przekroczenie określonych wartości prędkości - o ile jest to możliwe, 4. Sprawdzenie, czy na ograniczniku

działa lub jest uszkodzone.

1. Brak wycieraczek lub niedziałające, brak lub uszkodzenie elementu zgarniającego pióra. 2. Brak spryskiwaczy lub niedziałające.

Brak działania. Ton przeraźliwy lub nieciągły.

Za niski poziom dźwięku.

Brak pasów bezpieczeństwa (jeżeli są wymagane.

1. 2. Brak miejsc kotwiczenia pasów (jeżeli są wymagane). 3.

Punkty kotwiczenia w miejscach nieprzewidzianych przez producenta pojazdu. 4. Śruby mocujące bez oznaczenia cech wytrzymałościowych. 5. Brak działania mechanizmu blokowania pasów bezwładnościowych. 6. Stan techniczny nasuwający wątpliwości co do prawidłowości działania w razie wypadku. 7. Brak oznaczeń homologacyjnych pasów. 8. Brak, uszkodzone lub zamontowane niezgodnie z wytycznymi producenta urządzenie do regulacji siły napięcia pasów. 9. Pirotechniczne napinacze pasów bezpieczeństwa wskazują na ich użycie (o ile występują). 1. Brak lub brak działania prędkościomierza i drogomierza. 2. Prędkościomierz umieszczony poza polem widzenia kierowcy. 3. Rozmiar opon inny niż przewidziany dla danego typu pojazdu.

1. Brak ogranicznika prędkości - o ile jest wymagany.

2. Brak ważnej tabliczki”

ile występuje.

3. Ogranicznik prędkości umożliwia przekroczenie określonych wartości prędkości.

4. Naruszenie plomb lub innych środków zabezpieczających przed nieuprawnioną manipulacją.

ogranicznika prędkości - o

Nr 155

11994

9.1.15. Tachograf (jeżeli jest zamontowany)

9.1.16. Wyjście bezpieczeństwa

9.1.17. Ogrzewanie wentylacja

9.1.18. Urządzenie zabezpieczające

przed użyciem przez osoby niepowołane

9.1.19. Wymiary zewnętrzne, oznakowanie

9.1.20. Wózek boczny motocykla

9.2. Urządzenia techniczne

podlegające organom dozoru technicznego stanowiące wyposażenie pojazdu

prędkości nie zostały naruszone plomby lub inne środki zabezpieczające przed nieuprawnioną manipulacją — o ile jest to możliwe.

1. Sprawdzenie, czy zainstalowany jest tachograf - o ile jest to możliwe.

2. Sprawdzenie, czy na tachografie nie zostały naruszone plomby lub inne środki zabezpieczające przed nieuprawnioną manipulacją - o ile jest to możliwe.

3. Sprawdzenie rozmiaru opon.

4. Sprawdzenie zastosowania odpowiedniej tarczy tachografu.

Oględziny i sprawdzenie działania.

Oględziny i sprawdzenie działania.

Ą

Pomiary wymiarów zewnętrznych (pomiary tylko w uzasadnionych wypadkach).

Oględziny.

Sprawdzenie dokumentów wykonywane jest przed przystąpieniem do badania technicznego pojazdu.

10. ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z OCHRONĄ ŚRODOWISKA

10.1. Hałas zewnętrzny

Oceny i pomiaru hałasu zewnętrznego na postoju dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem okręślonym w dziale III załącznika.

1. Brak tachografu - o ile jest wymagany 2. Naruszenie plomb lub innych środków zabezpieczających przed nieuprawnioną manipulacją.

3. Rozmiar opon inny niż przewidziany dla danego typu pojazdu i tachografu.

4. Zastosowanie nieodpowiedniej tarczy tachografu.

Brak wyjść bezpieczeństwa, niewłaściwie urządzone, za mała ich liczba lub brak oznakowania.

1. Brak lub niedziałające urządzenia ogrzewcze w kabinie kierowcy lub w pomieszczeniu przeznaczonym do przewozu osób.

2. Brak lub niedziałające urządzenia wentylacyjne w

kabinie kierowcy lub w pomieszczeniu przeznaczonym do przewozu osób.

Niekompletność lub nieprawidłowe działanie blokady koła kierownicy, jeżeli jest zamontowana.

1. Niezgodne z przepisami szerokość, wysokość lub długość pojazdu.

2. Brak oznakowania pojazdu wolno poruszającego się, długiego i ciężkiego lub oznakowanie niezgodne z przepisami rozporządzenia o warunkach technicznych.

Wózek motocykla umieszczony po lewej stronie.

Brak ważnego w dniu badania technicznego dokumentu stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego.

1. Wyraźnie nieszczelny układ wydechowy.

2. Niekompletny układ wydechowy.

3. Poziom hałasu zewnętrznego przekracza wartości określone przepisami rozporządzenia o warunkach

Nr 155

11995

ił. Prędkość obrotowa biegu jałowego silnika wykracza

poza zakres przewidziany dla danego pojazdu określony

przez producenta.

2. Przekroczenie wartości emisji zanieczyszczeń

gazowych i współczynnika nadmiaru powietrza A (lambda), o której mowa w rozporządzeniu o warunkach

technicznych.

3. Wyraźnie zauważalne objawy spalania oleju silnikowego (nie dotyczy silników dwusuwowych).

4. Niedozwolone odprowadzenie spalin do atmosfery.

5. W pojazdach wyposażonych w pokładowy system

diagnostyczny typu OBDII/EOBD występowanie zarejestrowanego kodu usterki sygnalizowanego kontrolką MIL przy jednoczesnym prawidłowym

działaniu jej obwodu.

6. Nieprawidłowe działanie, brak lub uszkodzenie

elementów odpowiedzialnych

za ograniczenie emisji substancji szkodliwych dla

Środowiska, a w szczególności:

- reaktorów katalitycznych,

- czujników tlenu (sond lambda),

- systemu powietrza wtórnego,

- systemu kontroli emisji par paliwa, w tym zamknięcia i szczelności korka wlewu paliwa,

- pozostałych czujników i systemu połączeń

elektrycznych.

7. Kontrolny sygnał niesprawności układu diagnostyki

pokładowej (MIL) nie działa prawidłowo.

8. W pojazdach wyposażonych w pokładowy system

diagnostyczny typu OBDII/EOBD niewykonane wszystkie

procedury diagnostyczne (tzw. monitory) oraz negatywny

wynik testu czujników tlenu (sond lambda), który

wykonany został na podstawie zarejestrowanych wartości

bieżących lub pomiaru emisji zanieczyszczeń gazowych.

10.2. Emisja zanieczyszczeń gazowych

z silnika o zapłonie iskrowym

Pomiaru emisji zanieczyszczeń gazowych dokonuje się zgodnie ze

szczegółowym sposobem określonym w dziale IV załącznika.

Pomiaru zadymienia spalin dokonuje się zgodnie ze szczegółowym sposobem określonym w dziale IV załącznika.

Oględziny.

Oględziny.

1. Przekroczenie wartości zadymienia spalin pojazdu, o której mowa w rozporządzeniu o warunkach technicznych. 2. Brak lub uszkodzony filtr cząstek stałych, jeśli jest wymagany. Wycieki paliwa, olejów, płynów hamulcowych, chłodniczych i innych, tworzące plamy na drodze.

10.3. Zadymienie spalin z silnika o zapłonie samoczynnym

10.4. Wycieki płynów eksploatacyjnych 11. WARUNKI DODATKOWE

1. Brak co najmniej dwóch drzwi w autobusie regularnej komunikacji miejskiej, publicznej.

11.1. Autobus, trolejbus

Nr 155

11996

2. Brak wyjść awaryjnych, niewłaściwie urządzone, za mała ich liczba lub brak ich oznakowania.

3. Brak gaśnic, zasłony za miejscem kierowcy, apteczki, koła zapasowego.

4. Brak napisu wskazującego dopuszczalną liczbę miejsc do siedzenia i do stania albo napis jest nieczytelny. 5. Siedzenia nie odpowiadają wymaganiom przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych.

6. Brak pasów bezpieczeństwa na siedzeniach skierowanych do przodu - o ile dotyczy.

7. Brak miejsc do umieszczenia tablic kierunkowych w autobusie regularnej komunikacji publicznej.

8. Głębokość rzeźby bieżnika opon mniejsza niż 3 mm dla opon z nieoznaczonym wskaźnikiem granicznego zużycia bieżnika lub gdy wskaźniki wskazują graniczne zużycie bieżnika - dotyczy autobusu o dopuszczalnej prędkości do 100 km/h.

1. Drzwi nie spełniają szczegółowych wymagań. 2. Brak wymaganego oznakowania.

3. Siedzenia nie spełniają dodatkowych wymagań. 4. Brak miejsca do umieszczenia tablicy informacyjnej. 5. Brak lub niedziałający sygnał akustyczny cofania. 6. Brak lub niedziałające urządzenie zapobiegające przed ruszeniem pojazdu z otwartymi drzwiami.

7. Okna umożliwiają wychylenie się na zewnątrz.

8. Brak oznakowanej przestrzeni dla pasażera niepełnosprawnego na wózku inwalidzkim.

11.2. Autobus szkolny Oględziny

11.3. Pojazd przeznaczony do wykonywania czynności na drodze oraz inne

pojazdy, na które ze względu na bezpieczeństwo ruchu należy zwracać szczególną uwagę

1. Brak lub niedziałający błyskowy sygnał świetlny barwy żółtej samochodowej.

2. Brak oznakowania pojazdu pomocy drogowej.

3. Brak oznakowania części wystających poza obrys lub ich oświetlenia (jeżeli jest wymagane).

Oględziny.

1. Brak stopni lub drabinki. 2. Brak oświetlenia wnętrza. 3. Brak okienka służącego do oświetlania i do przewietrzania.

4. Ławki o nieodpowiednich wymiarach lub niewłaściwie rozmieszczone.

5. Brak lub niedziałające urządzenia sygnalizacyjne zapewniające łączność z kierowcą.

6. Brak koła zapasowego, apteczki, gaśnic.

7. Brak oznakowania pojazdu.

Oględziny. 1. Brak ograniczenia prędkości konstrukcyjnej do 25

11.4. Samochód ciężarowy, przyczepa ciężarowa rolnicza, przystosowane do przewozu osób

Ogiędziny.

11.5. Ciągnik rolniczy

Nr 155

11997

. v o g . l c r . w w w

Dział II Szczegółowy sposób badania skuteczności i równomierności działania hamulców podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu

Przepisy ogólne

§ 1. 1. Dział określa szczegółowy sposób badania skuteczności i równomierności hamowania pojazdów samochodowych, ciągników rolniczych, pojazdów wolnobieżnych wchodzących w skład kolejki turystycznej, motorowerów oraz przyczep, zwanych dalej „pojazdami”.

2. Dział stosuje się do badania skuteczności i równomierności hamowania układów hamulca roboczego, awaryjnego lub postojowego. 3. W pojazdach, w których przy uszkodzonym hamulcu roboczym uzyskuje się skuteczność hamowania wymaganą dla hamulca awaryjnego (§ 15 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia o warunkach technicznych), nie wymaga się badania skuteczności hamulca awaryjnego. 4. Badania skuteczności i równomierności hamowania, z zastrzeżeniem ust. 5, dokonuje się przez pomiar sił hamowania na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. Pomiar sił hamowania pojazdów z napędem na wszystkie koła na urządzeniu rolkowym dopuszczalny jest, jeżeli zezwala na to producent pojazdu. W takim przypadku należy przestrzegać szczegółowych warunków pomiaru producenta pojazdu.

5. Dopuszcza się badanie skuteczności hamowania przez pomiar opóźnienia hamowania - w odniesieniu do pojazdów, których cechy konstrukcyjne uniemożliwiają przeprowadzenie badania zgodnie z ust. 4.

6. Szczegółowy sposób badania nie jest przeznaczony do wyznaczania rzeczywistego wskaźnika skuteczności hamowania pojazdu uczestniczącego w ruchu drogowym.

Pomiar sił hamowania

§ 2. 1. Pomiar sił hamowania hamulcem roboczym powinien odbywać się przy zachowaniu następujących warunków:

1) ciśnienie w ogumieniu nie może różnić się od nominalnego więcej niż o: a) +0,01 MPa dla motocykla, motoroweru i samochodu osobowego, b) +0,02 MPa dla pozostałych pojazdów;

2) hamowanie powinno być dokonywane tylko hamulcem badanym, przy czym sprzęgło silnika może być włączone, a w pojazdach

wyposażonych w mechanizm wspomagający silnik może być uruchomiony;

3) pomiar sił hamowania powinien być dokonany na granicy blokady któregokolwiek koła, przy czym nacisk na pedał (dźwignię) hamulca nie może przekraczać poniżej wskazanych parametrów określonych w daN:

Rodzaj pojazdu hamulec roboczy hamulec awaryjny hamulec postojowy

Nr 155

11999

5) Motocykli motorowe _ |40 | |. EE 21 samochód osobowy 6 | o e ge eo e jo]

pozostałe

Uwaga: Dla przyczep z hamulcem najazdowym dopuszczalny nacisk na urządzenie sterujące nie może przekraczać 10 % dopuszczalnej masy całkowitej badanej przyczepy. Nacisk należy wywierać za pomocą przyrządu do wymuszania kontrolowanego nacisku na mechanizm sterowania hamulcem najazdowym przyczepy.

4) pomiar sił hamowania jednej osi powinien być dokonany równocześnie na kołach jednej i drugiej strony tej osi; nie dotyczy pojazdów z nierozłączałnym napędem wszystkich kół, dla których pomiar wykonuje się osobno dla każdego koła przy przeciwnym kierunku obrotów kół tej samej osi; podczas pomiaru siły hamowania na każdej osi powinien być również zmierzony nacisk na pedał (dźwignię) hamulca, na

urządzenie sterujące przyczepy lub zmierzone ciśnienie w siłownikach pneumatycznego układu hamulcowego, stosowane podczas

pomiaru;

6) jest wskazane, aby podczas przeprowadzania pomiarów osie pojazdu były obciążone, lecz nie więcej niż maksymalny nacisk określony dla danego typu pojazdu; w przypadku pomiarów pojazdu nieobciążonego należy ściśle przestrzegać zasad ekstrapolacji wymienionych w § 4 ust. 2;

7) w przypadku pomiarów skuteczności hamowania pojazdów wyposażonych w urządzenie sterujące działaniem hamulców poszczególnych kół lub osi (regulator siły hamowania, urządzenia przeciwblokujące itp.) należy to działanie uwzględnić.

2.Siła hamowania jednej osi jest sumą równoczesnych sił hamowania poszczególnych kół, zmierzonych na granicy blokady

któregokolwiek koła.

3. Siła hamowania hamulcem roboczym jest sumą sił hamowania zmierzonych na wszystkich osiach hamowanych hamulcem

roboczym.

4. Pomiar sił hamowania hamulcem awaryjnym powinien odbywać się przy zachowaniu następujących warunków:

1) określonych w ust. I pkt 1, 2,6i 7;

2) maksymalny nacisk na pedał (dźwignię) hamulca zgodny z ust. 1 pkt 3 lub przy maksymalnej sile siłowników hamulca;

3) - pomiaru sił na urządzeniu rolkowym należy dokonać oddzielnie dla każdego koła (przy włączonym tylko jednym zespole rolek). 5. Siła hamowania hamulca awaryjnego jest sumą maksymalnych sił hamowania zmierzonych na wszystkich kołach hamowanych hamulcem awaryjnym.

6. Pomiar sił hamowania hamulcem postojowym powinien odbywać się przy zachowaniu warunków określonych w ust. 4.

7. Siła hamowania hamulca postojowego jest sumą maksymalnych sił hamowania zmierzonych na wszystkich kołach hamowanych

tym hamulcem.

Nr 155

12000

8. Pomiar skuteczności działania hamułca postojowego elektrycznego (EPB) powinien umożliwiać pomiar maksymalnej siły hamowania uzyskiwanej w trakcie działania systemu.

Pomiar opóźnienia hamowania

§3.1. Pomiar opóźnienia hamowania pojazdu hamulcem roboczym, awaryjnym i postojowym powinien być dokonywany z zachowaniem następujących warunków:

1) 2) 3)

4) 5)

6) 7)

8) badanie można przeprowadzać tylko na takim odcinku drogi, na którym nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego (np. przez nagłe zahamowanie pojazdu);

powinny być spełnione warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 1-3;

pojazd powinien być równomiernie obciążony ładunkiem o masie równej jego dopuszczalnej ładowności; dopuszcza się badanie samochodów osobowych i motocykli tylko z kierowcą; zabrania się badania autobusów i trolejbusów na drodze publicznej, chyba że zamiast pasażerów w pojeździe umieszczony będzie balast, odpowiadający pod względem masy i rozmieszczenia nośności danego pojazdu;

droga na odcinku wybranym do wykonywania pomiaru powinna być pozioma, o nawierzchni twardej (bitumicznej, betonowej), równej, suchej i czystej;

podczas pomiaru pojazd powinien prowadzić kierowca badanego pojazdu lub pracownik upoważniony do dokonywania badań technicznych;

kierujący pojazdem powinien hamować tylko hamulcem badanym, przy czym sprzęgło może być włączone;

pomiaru nałeży dokonywać przy prędkości początkowej około 30 km/h według wskazań prędkościomierza, a w odniesieniu do pojazdów nieosiągających tej prędkości - przy prędkości maksymalnej;

nie wymaga się hamowania aż do zatrzymania się pojazdu.

2. Pomiar opóźnienia hamowania powinien być dokonany za pomocą opóźnieniomierza wycechowanego w m/s” lub w % przyspieszenia ziemskiego, umocowanego w badanym pojeździe w sposób wskazany przez producenta przyrządu.

Ocena skuteczności i równomierności hamowania

§ 4. I. Skuteczność hamowania należy uznać za odpowiadającą wymaganiom, jeżeli:

1) wskaźnik skuteczności hamowania zmierzony (lub obliczeniowy) na podstawie pomiaru sił hamowania lub opóźnienia hamowania jest nie mniejszy niż określony odpowiednio w $ ł6 ust. 2 i 4 rozporządzenia o warunkach technicznych (za wymagany wskaźnik skuteczności hamowania hamulcem postojowym przyjmuje się wartość pochylenia podaną w § 16 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych pojazdów); § 51 ust. 1 i 2 rozporządzenia o warunkach technicznych stosuje się odpowiednio lub

Nr 155

12001

2) zmierzona (lub obliczeniowa) siła hamowania jest nie mniejsza niż wymagana, określona na podstawie danych technicznych pojazdu i na podstawie wymaganego wskaźnika skuteczności hamowania;

3) zmierzone siły hamowania kół po obu stronach osi pojazdu nie różnią się więcej niż o 30 %, przyjmując za 100 % siłę większą (nie dotyczy hamulca awaryjnego i postojowego);

4) zmierzone opóźnienie hamowania jest nie mniejsze od wymaganego, określonego na podstawie wskaźnika skuteczności hamowania oraz jeżeli nie nastąpiła zmiana położenia osi kierunku poruszania się pojazdu podczas hamowania o więcej niż 0,5 m względem kierunku początkowego (przy niekorygowanym kierownicą kierunku jazdy).

2. Wskaźnik skuteczności hamowania, określony na podstawie zmierzonej siły hamowania, oblicza się według wzoru:

P ,

z=

gdzie: z = wskaźnik skuteczności hamowania (%) dla badanego rodzaju hamulca, ZT -siła hamowania uzyskana ze wszystkich kół (kN), odpowiednio dla hamulca roboczego, awaryjnego lub postojowego, P -siła ciężkości (nacisk) od dopuszczalnej masy całkowitej badanego pojazdu (KN), przyjmując do obliczeń 1 kN = siła ciężkości 100 kg masy (dla pojazdów członowych dopuszcza się przyjmowanie do obliczeń dopuszczalnego nacisku danej osi).

Dopuszczalną masę całkowitą pojazdu przyjmuje się na podstawie danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym, tabliczce znamionowej albo innych wiarygodnych danych technicznych pojazdu lub oblicza się, sumując masę własną i dopuszczalną ładowność pojazdu; dla ciągników siodłowych dopuszczałną ładownością jest dopuszczalny nacisk na siodło ciągnika.

3. Jeżeli zmierzona siła hamowania hamulca roboczego lub obliczony na tej podstawie wskaźnik skuteczności hamowania nie osiąga wymaganej wartości, należy ustalić obliczeniową maksymalną wartość siły hamowania (lub obliczeniowy wskaźnik skuteczności hamowania), mnożąc zmierzone siły hamowania poszczególnych kół przez stosunek maksymalnego dopuszczalnego nacisku na pedał (dźwignię) hamulca do nacisku wywieranego w czasie pomiaru lub przez stosunek ciśnienia obliczeniowego w układzie hamulcowym do ciśnienia w siłownikach hamulcowych, zmierzonego w czasie pomiaru, na tej osi, według wzoru:

T.=Pxz

Nr 155

dzie: * Tnin - minimalna wymagana siła hamulca roboczego (kN), P -siła ciężkości od dopuszczalnej masy całkowitej badanego pojazdu (KN), przyjmując do obliczeń I kN =siła ciężkości 100 kg masy (dla pojazdów członowych dopuszcza się przyjmowanie do obliczeń dopuszczalnego nacisku danej osi), Zmin - wymagany wskaźnik skuteczności hamowania (%), T' - obliczeniowa siła hamowania hamulca roboczego (kN), z - obliczeniowy wskaźnik skuteczności hamowania (%), T -siła hamowania uzyskana ze wszystkich kół danej osi (KN), i - kolejna badana oś pojazdu, P, - zmierzony nacisk na pedał (dźwignię) hamulca roboczego lub zmierzone ciśnienie w siłownikach (daN lub MPa), Pa - dopuszczalny nacisk na pedał (dźwignię) hamulca roboczego według § 2 ust. | pkt 3 dla danego rodzaju pojazdu lub ciśnienie obliczeniowe (dolne regulowane lub określone przez producenta pojazdu) pneumatycznego układu hamulcowego (daN lub

MPa).

Uzyskaną w ten sposób obliczeniową siłę hamowania lub obliczeniowy wskaźnik skuteczności hamowania należy ponownie porównać z wartością wymaganą dla danego rodzaju pojazdu.

Dla pojazdów członowych dopuszcza się określanie wskaźnika skuteczności hamowania (również obliczeniowego) pojedynczo dla każdej osi przy zachowaniu warunków wymienionych powyżej.

Powinien być spełniony warunek: ),T>T,,, lubT" >T,,

z>z,, lubz 2z,,, 4. Wskaźnik skuteczności hamowania określony na podstawie zmierzonego opóźnienia hamowania oblicza się według wzoru:

z= 5 x100

8 gdzie: z - wskaźnik skuteczności hamowania (%), b - zmierzone opóźnienie hamowania (m/s”), g - przyspieszenie ziemskie, którego wartość do obliczenia należy przyjmować 10 m/s”.

Nr 155

. v o g . l c r . w w w

Dział IM Szczegółowy sposób oceny stanu technicznego układu wydechowego i pomiaru poziomu hałasu zewnętrznego podczas postoju pojazdu oraz sposób kontroli stanu technicznego sygnału dźwiękowego podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu.

I. Kontrola stanu technicznego układu wydechowego i poziomu hałasu zewnętrznego podczas postoju pojazdu

Zakres kontroli § 1. Pełny zakres kontroli obejmuje dwa etapy: 1) kontrolę organoleptyczną (I etap), 2) pomiar poziomu hałasu miernikiem poziomu dźwięku (II etap), przy czym przeprowadzenie II etapu jest uzależnione od wyników I etapu.

Kontrola organoleptyczna - I etap

§ 2. 1. Kontrola polega na organoleptycznych oględzinach układu wydechowego pojazdu i ocenie jego stanu technicznego. 2. Niedopuszczalne są: l) wyraźnie zauważalne nieszczelności układu wydechowego; 2) niekompietność układu wydechowego; 3) uszkodzenia mechaniczne układu wydechowego mające wpływ na swobodny przepływ spalin. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2, pojazd należy poddać II etapowi kontroli, tj. pomiarowi poziomu hałasu zewnętrznego na postoju.

Pomiar poziomu hałasu zewnętrznego miernikiem poziomu dźwięku - II etap Ogólne warunki pomiaru § 3. Kontrola polega na pomiarze poziomu hałasu zewnętrznego miernikiem poziomu dźwięku na krzywej korekcyjnej A i dla stałej czasowej miernika F (Fast - szybko). Pomiar powinien być przeprowadzony, a wynik końcowy ustalony zgodnie z określonymi niżej

warunkami.

Warunki atmosferyczne

Nr 155

12005

§ 4. 1. Pomiaru hałasu zewnętrznego pojazdu nie powinno się dokonywać w warunkach atmosferycznych niekorzystnych w stopniu mogącym wpływać na wynik pomiaru.

2.W celu ograniczenia szumów przepływu wiatru i ochrony przed kurzem i spalinami jest wskazane stosowanie osłony przeciwwietrznej mikrofonu.

Poziom hałasu otoczenia

§ 5. 1. Poziom hałasu otoczenia, przy uwzględnieniu wpływu wiatru i innych zakłóceń akustycznych na mikrofon, powinien być mniejszy co najmniej o 10 dB od zmierzonego poziomu hałasu zewnętrznego wytwarzanego przez pojazd.

2. Poziom hałasu otoczenia powinien być zmierzony przed rozpoczęciem pomiarów i sprawdzony w czasie ich wykonywania przy wyłączonym silniku.

Miejsce pomiarowe

§6. 1. Pomiary hałasu pojazdu należy wykonać na stanowisku zewnętrznym, spełniającym wymagania określone w § 17 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275).

2.W czasie pomiaru w miejscu pomiarowym może przebywać tylko właściciel (kierowca) pojazdu i uprawniony diagnosta prowadzący pomiar. Sposób ich zachowania nie może wpływać na wskazania miernika.

Przygotowanie pojazdu do badań

§ 7. 1. Pojazd podczas badania nie powinien być obciążony, z tym że motocykl (motorower) powinien być obciążony tylko kierującym.

2. Podczas badania pojazd powinien być odłączony od przyczepy (naczepy); nie dotyczy to pojazdów nierozłączalnych.

3. Przed badaniem silnik pojazdu powinien być doprowadzony do normalnej temperatury pracy. Jeżeli układ chłodzenia pojazdu jest wyposażony w dmuchawę o napędzie włączanym samoczynnie, w czasie pomiarów układ ten powinien pracować normalnie. Jeżeli silnik o zapłonie samoczynnym pojazdu jest wyposażony w układ wzbogacania dawki paliwa, dźwignię tego układu należy ustawić w położeniu „bez obciążenia”.

4. Badany pojazd należy umieścić w środkowej części obszaru pomiarowego, zgodnie z rys. 1, z układem napędowym w pozycji neutralnej, wyłączonym sprzęgłem i włączonym hamulcem postojowym.

Ustawienie mikrofonu

Nr 155

12006

§ 8. 1. Mikrofon powinien być ustawiony tak, aby: 1) jego wysokość nad powierzchnią obszaru pomiarowego była równa wysokości końcówki wylotu rury wydechowej pojazdu, jednak nie mniejsza niż 0,2 m; 2) był skierowany w stronę końcówki wylotu rury wydechowej i odległy od niej o 0,5+0,01 m; 3) oś jego maksymalnej czułości była równoległa do powierzchni obszaru pomiarowego i tworzyła kąt 45+107, z płaszczyzną pionową przechodzącą przez oś kierunku wylotu wydechu, zgodnie z rys. I i 2. 2. W przypadku układu wydechowego o dwu lub więcej wylotach umieszczonych w odległości mniejszej niż 0,3 m od siebie i połączonych z tym samym tłumikiem należy wykonać pomiar tylko przy ustawieniu mikrofonu w pobliżu końcówki wylotu znajdującego się bliżej zewnętrznej strony pojazdu (rys. 2 a i b). 3. W przypadku pojazdu mającego układ wydechowy o dwu lub więcej wylotach umieszczonych w odległości większej niż 0,3 m od siebie należy wykonać pomiar oddzielnie dla każdego wylotu zgodnie z metodyką dotyczącą pojedynczego wyłotu, a jako wynik pomiaru należy przyjąć największą wartość zmierzonego poziomu (rys. 2 c i d). 4. W pojazdach o końcówce wylotu układu wydechowego skierowanej pionowo w górę mikrofon powinien być umieszczony na wysokości tego wylotu, w odległości 0,5 +0,01 m po stronie pojazdu, w której znajduje się rura wydechowa. Mikrofon należy skierować osią maksymalnej czułości pionowo w górę (rys. 2 e). 5. Jeżeli końcówka wylotu układu wydechowego pojazdu znajduje się w miejscu uniemożliwiającym umieszczenie mikrofonu w odległości 0,5 m od niej ze względu na obecność przeszkód będących częściami pojazdu (np. koła, zbiornik paliwa itp.), mikrofon należy umieścić w odległości nie większej niż 0,5 m od zewnętrznej krawędzi obrysu pojazdu, znajdującej się najbliżej końcówki wydechu (rys. 2 f).

Wykonanie pomiarów

§9.1.Pomiar polega na odczytaniu wartości poziomu hałasu w dB w krótkim okresie pracy silnika przy ustalonej prędkości obrotowej, odpowiadającej 75 % prędkości obrotowej mocy maksymalnej (dla motocykli, których prędkość obrotowa mocy maksymalnej jest większa od 5.000 min”, należy do pomiarów przyjmować 50 % prędkości obrotowej mocy maksymalnej) oraz w czasie jej zmniejszania do prędkości obrotowej biegu jałowego (po szybkim zwolnieniu pedału przyspieszenia).

2. Dopuszcza się określanie prędkości obrotowej silnika przy wykorzystaniu sprawnego wskaźnika obrotów zamontowanego na pojeździe.

3. Należy wykonać co najmniej trzy pomiary następujące po sobie. Pod uwagę bierze się tyłko te zmierzone wartości, które zostały uzyskane z trzech następujących po sobie pomiarów, nieróżniących się od siebie o więcej niż 2 dB. Pomiary należy prowadzić aż do uzyskania trzech wartości spełniających powyższy warunek.

Ustalenie końcowej wartości pomiaru

Nr 155

12007

§ 10. W celu ustalenia końcowej wartości pomiaru należy: 1) wybrać największą wartość z trzech pomiarów spełniających wymagania określone w § 9 ust. 3, zaokrąglając ją do liczby całkowitej; 2) ustaloną zgodnie z pkt 1 wartość zmniejszoną o 1 dB (uwzględnienie ewentualnych błędów pomiarowych) przyjmuje się jako końcową wartość pomiaru.

Nr 155

Ocena wyników

§ 11. 1. Niedopuszczalne jest, aby końcowa wartość pomiaru poziomu hałasu zewnętrznego pojazdu przekraczała maksymałne wielkości ustalone odpowiednio w § 9 ust. 1 pkt 1, § 45 ust. I pkt 2 i w § 53 ust. 5 rozporządzenia o warunkach technicznych.

2. Na wniosek właściciela, posiadacza pojazdu wydaje się wydruk z przyrządu potwierdzający wyniki pomiarów lub podaje je w zaświadczeniu określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

II. Kontrola stanu technicznego i poziomu dźwięku sygnału dźwiękowego

Zakres kontroli

§ 12. Pełny zakres kontroli jest taki sam jak określony w § 1.

12008

Kontrola organoleptyczna (I etap)

§ 13. 1. Kontrola polega na organolłeptycznym sprawdzeniu działania sygnału dźwiękowego pojazdu i ocenie jego stanu technicznego, a w uzasadnionych wypadkach pomiarze poziomu dźwięku. 2. Niedopuszczalne są:

1) brak lub wyraźnie zauważalna nieciągłość działania sygnału;

2) wyraźnie zauważalne zmiany tonacji sygnału. 3. W przypadku negatywnej oceny, według ust. 2, pojazd należy poddać II etapowi kontroli, tj. pomiarowi poziomu dźwięku na postoju.

Kontrola pomiaru poziomu dźwięku na postoju (II etap) Warunki pomiaru

§ 14. Warunki pomiaru powinny być zgodne z wymaganiami § 4-6.

Ustawienie mikrofonu

§ 15. Mikrofon pomiarowy powinien być umieszczony w podłużnej płaszczyźnie symetrii pojazdu na wysokości od 0,5 m do 1,5 m nad powierzchnią obszaru pomiarowego, w odległości 3 m od przedniego obrysu pojazdu (rys. 3).

Wykonanie pomiarów

§ 16. 1. Kontrola polega na pomiarze poziomu sygnału dźwiękowego miernikiem poziomu dźwięku na krzywej korekcyjnej A i dla stałej czasowej miemika F (Fast - szybko). 2. W przypadku sygnału zasilanego prądem stałym (akumulator) pomiar należy wykonać przy unieruchomionym silniku pojazdu. 3. Pomiar powinien być przeprowadzony w drodze wyznaczenia największej wartości poziomu dźwięku w zakresie wysokości określonym w § 15.

Ocena wyników

§ 17. Niedopuszczalne jest, aby zmierzona wartość poziomu dźwięku sygnału dźwiękowego była mniejsza niż wielkości ustalone odpowiednio w § 11 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia o warunkach technicznych.

Nr 155

12009

Rysunek 2

Dział IV Szczegółowy sposób pomiaru emisji zanieczyszczeń gazowych oraz zadymienia spalin podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu.

1. Pomiar emisji zanieczyszczeń gazowych spalin pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym, zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 1 lipca 1995 r.

Warunki pomiaru

§ 1. Pomiar zawartości tlenku węgla (CO) powinien być dokonany analizatorem działającym na zasadzie pochłaniania promieniowania podczerwonego, wywzorcowanym w ułamku objętościowym wyrażonym w % (% objętości spalin).

Nr 155

12010 —

§ 2. Pomiar powinien się odbywać przy zachowaniu następujących warunków: l) układ dolotowy silnika (filtr powietrza, kolektor, odpowietrzenie skrzyni korbowej, układ pochłaniania par paliwa, podciśnieniowy układ sterowania wyprzedzenia zapłonu) oraz układ wydechowy powinien być kompletny i szczelny; 2) odbiorniki energii elektrycznej (oświetlenie, klimatyzacja) powinny być wyłączone; włączany okresowo wentylator chłodnicy nie powinien pracować, jeżeli powoduje to przekroczenie wartości dopuszczalnych; 3) dźwignia zmiany biegów powinna być ustawiona w pozycji neutralnej; 4) urządzenie rozruchowe powinno być wyłączone; 5) hamulec postojowy powinien być włączony; 6) silnik powinien być nagrzany do normalnej temperatury pracy (min. 70” C dla oleju silnikowego, min. 80” C dla płynu chłodzącego); 7) sonda analizatora spalin powinna być wprowadzona do rury wydechowej silnika bezpośrednio przed pomiarem na głębokość nie mniejszą niż: a) 30 cm dla silnika czterosuwowego, b) 75 cm dla silnika dwusuwowego; dopuszcza się głębokość jak dla silnika czterosuwowego, jeżeli w układzie poboru spalin zastosowany jest dodatkowy filtr spalin.

Wykonanie pomiaru

§ 3. 1. Pomiar zawartości tlenku węgła (CO) w spalinach powinien być dokonany przy prędkości obrotowej biegu jałowego, zgodnie z zaleceniami producenta, przy czym bezpośrednio przed pomiarem należy co najmniej przez 15 sekund utrzymać podwyższoną prędkość silnika (do około 3.000 min''), a następnie ją obniżyć do wolnych obrotów.

2.Jeżeli nie jest znana prędkość obrotowa biegu jałowego, zalecana przez producenta, należy przyjmować prędkość zapewniającą równomierną i stabilną pracę silnika o wartości stosowanej dla silników o zbliżonych danych technicznych.

3. Prędkość obrotowa silnika w czasie pomiaru powinna być mierzona miernikiem prędkości, podłączonym do silnika w sposób wskazany przez producenta miernika. Dopuszcza się dokonywanie pomiaru prędkości miernikiem zamontowanym fabrycznie w badanym pojeździe. Dla pojazdów, dla których ze względów konstrukcyjnych nie istnieje możliwość wykonania pomiaru prędkości obrotowej silnika, dopuszcza się ocenę organoleptyczną.

4. Odczyt wyniku pomiaru powinien być dokonany po ustabilizowaniu się wskazań miernika tlenku węgla (CO), w czasie nieprzekraczającym jednak 30 sekund od momentu ustabilizowania prędkości biegu jałowego.

5. W silnikach wyposażonych w dwudrożny układ wydechowy pomiar powinien być dokonany w obu wylotach, a za wynik przyjmuje się uzyskaną wartość większą.

Ocena wyników pomiaru

Nr 155

12011 —

§ 4. 1. Niedopuszczalne jest, aby: 1) końcowa wartość pomiaru zawartości tlenku węgla (CO) w spalinach przekraczała maksymalne wielkości ustalone odpowiednio w § 9 ust. I pkt 2, § 45 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych; 2) nie były spełnione wymagania, o których mowa w § 2 pkt 1. 2. Na wniosek właściciela, posiadacza pojazdu wydaje się wydruk z przyrządu potwierdzający wyniki pomiarów lub podaje je w zaświadczeniu określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

II. Pomiar emisji zanieczyszczeń gazowych spalin pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym, zarejestrowanych po raz pierwszy od dnia 1 lipca 1995 r.

Warunki pomiaru

§ 5. Pomiar emisji zanieczyszczeń gazowych powinien być dokonany przyrządem przeznaczonym do pomiaru zawartości w spalinach:

tlenku węgla (CO) zgodnie z § 1, dwutlenku węgla (CO), węglowodorów (CH-heksan), tlenu (O) oraz do określania współczynnika nadmiaru powietrza (lambda).

§ 6. Pomiar zawartości tlenku węgla (CO) i węglowodorów (CH) w spalinach oraz określenie współczynnika nadmiaru powietrza

(lambda) powinny się odbywać przy zachowaniu warunków określonych w § 2, z tym że temperatura otoczenia podczas pomiarów powinna być wyższa niż 5 ?C.

Wykonanie pomiaru

§ 7. 1. Pomiar zawartości tlenku węgla (CO) i węglowodorów (CH) w spalinach powinien być dokonany najpierw przy podwyższonej prędkości obrotowej silnika (2.000-3.000 min”), a następnie przy prędkości obrotowej biegu jałowego, zgodnej z zaleceniami producenta. Pomiary powinny być dokonane bezpośrednio po sobie, przy czym odczyt wyników pomiaru przy prędkości obrotowej biegu jałowego powinien być dokonany po ustabilizowaniu się wskazań miernika tlenku węgla (CO) i węglowodorów (CH), w czasie pomiędzy około 30. a 60. sekundą od momentu ustabilizowania się prędkości biegu jałowego.

2. Jeżeli nie jest znana prędkość obrotowa biegu jałowego, zalecana przez producenta, należy przyjmować prędkość zapewniającą równomierną i stabilną pracę silnika o wartości stosowanej dla silników o zbliżonych danych technicznych.

3. Pomiar współczynnika nadmiaru powietrza (lambda) powinien być dokonany przy podwyższonej prędkości obrotowej silnika (2.000-3.000 min''); dotyczy to pojazdu wyposażonego w sondę lambda. Z wyjątkiem pojazdów, dla których pomiar współczynnika nadmiaru powietrza (lambda) powinien być dokonany zgodnie z zaleceniami producenta, zatwierdzonymi podczas badań homologacyjnych.

4. Przepisy § 3 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.

Nr 155

12012

5. Dla pojazdów silnikowych wyposażonych w pokładowe systemy diagnostyczne do kontroli emisji zanieczyszczeń gazowych OBDIIU/EOBD konieczne jest sprawdzenie, czy w badanym pojeździe prawidłowo działa kontrolka MIL, wszystkie procedury (monitory) diagnostyczne są wykonane oraz czy nie występują zarejestrowane kody usterek. Jeżeli wynik jest pozytywny, możliwe jest odstąpienie od wykonania pomiarów wieloskładnikowym analizatorem spalin. Przy negatywnym wyniku dopuszczalne jest wykonanie testu czujników tlenu za pomocą czytnika OBDII/EOBD lub wykonanie tradycyjnego pomiaru zanieczyszczeń gazowych wieloskładnikowym analizatorem spalin i ich wynik uznać za wiążący.

Nr 155

Ocena wyników pomiaru

§ 8. 1. Niedopuszczalne jest, aby:

1) końcowe wartości pomiarów zawartości tlenku węgla (CO) i węglowodorów (CH) w spalinach oraz współczynnika nadmiaru powietrza (lambda) przekraczały wielkości ustalone odpowiednio w § 9 ust. I pkt 2 i w § 45 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych;

2) nie były spełnione wymagania, o których mowa w § 2 pkt 1;

3) wskazania czytnika informacji diagnostycznej dla systemów EOBD wykazywały jakiekolwiek kody uszkodzeń, występowały nieprawidłowości w sygnalizacji kontrolki MIL oraz działanie było niezgodne z wymaganiami Regulaminu EKG ONZ Nr 83.05 („Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie emisji zanieczyszczeń gazowych przez pojazdy w zależności od wymagań paliwowych silnika”) dla pojazdów dopuszczonych do ruchu.

2. Na wniosek właściciela, posiadacza pojazdu wydaje się wydruk z przyrządu potwierdzający wyniki pomiarów lub podaje je w zaświadczeniu określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

12013

II. Pomiar zadymienia spalin pojazdów z silnikiem o zapłonie samoczynnym Warunki pomiaru

§9.1.Pomiar zadymienia spalin powinien być dokonany dymomierzem optycznym wykorzystującym w działaniu zjawisko pochłaniania promieniowania widzialnego (Światła) w gazach.

2. Pomiaru zadymienia spalin nie powinno się dokonywać w warunkach atmosferycznych niekorzystnych w stopniu mogącym wpływać na wynik pomiaru. Temperatura otoczenia powinna być wyższa niż 5 ?C.

3. Przy przeprowadzaniu pomiaru w pomieszczeniu zamkniętym należy zapewnić skuteczną wentylację stanowiska pomiarowego albo stosować indywidualne wyciągi spalin o odpowiedniej wydajności.

§ 10. Pomiar zadymienia spalin polega na ustaleniu współczynnika absorpcji k (m”). Jeżeli dymomierz jest wyposażony w więcej niż jedną sondę, przy pomiarze należy zastosować sondę o średnicy odpowiedniej dla średnicy rury wydechowej badanego pojazdu, zgodnie z zaleceniami instrukcji obsługi dymomierza.

§ 11. Pomiar powinien odbywać się przy zachowaniu następujących warunków:

1) 2) 3) 4) 5) 6)

7) układ wydechowy powinien być całkowicie szczelny aż do miejsca poboru spalin (sprawdzanie wizuałne i słuchowe); w przypadku utrudnionego dostępu do końcówki rury wydechowej lub gdy końcowy odcinek rury wydechowej nie jest prosty na długości niezbędnej do przeprowadzania prawidłowego pomiaru, dopuszcza się szczelne przedłużenie układu wydechowego; dźwignia zmiany biegów powinna być ustawiona w pozycji neutralnej;

hamulec postojowy powinien być włączony;

silnik powinien być nagrzany do normalnej temperatury pracy (min. 70 ?C dla oleju silnikowego, min. 80 ?C dla płynu chłodzącego);

przed pomiarem układ wydechowy powinien być przedmuchany przez kilkakrotne naciśnięcie pedału przyspieszenia, a następnie pracę silnika przy podwyższonej prędkości obrotowej w czasie około 1 minuty;

sonda dymomierza powinna być wprowadzona do rury wydechowej możliwie centrycznie, na głębokość co najmniej równą trzem średnicom wewnętrznym ruty;

przewody łączące sondę z dymomierzem powinny być oryginalne o tej samej długości, bez ostrych zagięć mogących powodować zaleganie sadzy lub ograniczenie przepływu spalin.

Wykonanie pomiaru

§ 12. 1. Pomiaru zadymienia spalin dokonuje się w sposób następujący:

) 2)

3) podczas pracy silnika na biegu jałowym należy szybko, lecz niegwałtownie, nacisnąć pedał przyspieszenia, tak aby uzyskać pełny wydatek pompy wtryskowej;

pozycję pełnego wydatku należy utrzymać do momentu uzyskania przez silnik maksymalnej prędkości obrotowej i zadziałania regulatora obrotów, jednak nie krócej niż przez 1,5 sekundy;

zwolnić pedał przyspieszenia do uzyskania przez silnik prędkości biegu jałowego i powrotu wskazań dymomierza do odpowiadających jej wartości.

2. W przypadku silnika z pompą wtryskową bez automatycznej blokady urządzenia rozruchowego przyspieszanie (ust. I pkt 1) rozpoczyna się od podwyższonej prędkości obrotowej (800-900 min'') w celu uniknięcia wtryskiwania dawki rozruchowej.

3. Należy wykonać co najmniej trzy pomiary następujące po sobie, z tym że po każdym pojedynczym pomiarze przerwa powinna wynosić około 15 sekund. Pod uwagę bierze się tylko te zmierzone wartości, które zostały uzyskane z trzech następujących po sobie pomiarów, nieróżniące się od siebie o więcej niż 0,50 m” i nietworzące sekwencji malejącej.

4. Jako wynik końcowy pomiaru należy przyjąć średnią arytmetyczną z pomiarów z dokładnością do 0,01 m”.

Nr 155

12014

§ 13. Dopuszcza się pomiar zadymienia spalin według skali procentowej Hartridge'a (HRT) i przeliczanie uzyskanych wartości na współczynnik, zgodnie z zamieszczoną tabełą.

Ocena wyników pomiarów

§ 14. 1. Niedopuszczalne jest, aby: 1) końcowa wartość pomiaru zadymienia spalin przekraczała maksymalne wiełkości ustalone odpowiednio w § 9 ust. 1 pkt 3 iw § 45 ust. 2 rozporządzenia o warunkach technicznych; 2) układ wydechowy nie spełniał wymagania, o którym mowa w $ LI pkt 1. 2. Na wniosek właściciela, posiadacza pojazdu wydaje się wydruk z przyrządu potwierdzający wyniki pomiarów lub podaje się je w zaświadczeniu określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

TABELA ZAMIANY JEDNOSTEK SKALI PROCENTOWEJ HARTRIDGE'A [HRT] NA JEDNOSTKI WSPÓŁCZYNNIKA k [m]

aj Je | 0,55 21 1,23 41

0,58 22 1,27 42 2,25 62 3,99 82 0,61 23 1,31 43 2,31 63 4,12 83 0,64 24 1,35 44 2,38 64 4,26 84 0,67 25 1,39 45 2,44 65 4,41 85 0,70 26 1,43 46 2,51 66 4,57 86 0,73 27 1,48 47 2,58 67 4,74 87 0,76 28 1,52 48 2,65 68 4,93 88 0,80 29 1,57 49 2,72 69 5,13 89 0,83 30 1,61 50 2,80 70 5,35 90 0,88 31 1,66 51 2,88 71 5,60 91 0,90 32 1,71 52 2,96 72 5,87 92 0,95 33 1,76 53 3,04 73 6,18 93 0,97 34 1,81 54 3,13 74 6,54 94 1,00 35 1,86 55 3,22 75 6,97 95

ko |aaRh fk GR) p

0,02 0,05 0,07 0,09 0,12 0,14 0,17 0,19 0,22 0,25 0,27 0,30 0,32 0,35 0,38

e O©—Nm * m Ni= Go * o © > 060 GG — m — m m m

Nr 155

12015

Dział V

Szczegółowy sposób sprawdzania prawidłowości przystosowania pojazdu do zasilania gazem podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu

Przepisy ogólne § 1. Dział określa sposób sprawdzenia prawidłowości przystosowania pojazdu do zasilania gazem skroplonym lub sprężonym.

§ 2. Przed przystąpieniem do właściwego sprawdzenia należy skontrolować: 1) ważność protokołu i decyzji wydanej przez Transportowy Dozór Techniczny (TDT) dotyczącej sprawności zbiornika (butli) do gazu; 2) poprawność oznakowania homologacyjnego elementów instalacji zasilania gazem (cecha "E" w kółku); dotyczy to instalacji dopuszczanej po raz pierwszy do ruchu po dniu 30 maja 1999 r., a dla gazu sprężonego po dniu 31 grudnia 2003 r.; przed tymi terminami dopuszcza się inne oznakowanie bezpieczeństwa.

Sposób sprawdzenia

§ 3. Kontroła rozmieszczenia i mocowania na pojeździe elementów instalacji gazowej polega na sprawdzeniu: 1) czy odpowiadają one wymaganiom w tym zakresie, ustałonym w załączniku nr 9 do rozporządzenia o warunkach technicznych; 2) organoleptycznym prawidłowości ich zamocowania.

§ 4. Kontrola stanu ogólnego instalacji polega na sprawdzeniu:

l) czy zbiornik nie nosi śladów uszkodzeń, wgnieceń, przeróbek; 2) czy przewody metalowe wysokiego ciśnienia są prawidłowo ukształtowane, bez załamań i otarć; 3) czy przewody elastyczne nie wykazują pęknięć, uszkodzeń lub śladów zestarzenia się materiału;

4) czy na końcach przewodów niskiego ciśnienia i wentylacyjnych znajdują się metalowe opaski odpowiednio zaciśnięte;

Nr 155

— 12016

5) czy w instalacji zasilania gazem sprężonym przed reduktorem znajduje się funkcjonujący wskaźnik ciśnienia gazu o pośrednim przenoszeniu wskazań; 6) stanu technicznego przewodów elektrycznych, doprowadzających prąd do elektrozaworów.

§ 5. 1. Kontrola szczelności instalacji polega na pokryciu preparatem pieniącym (np. roztworem mydlanym) i użycie elektronicznego detektora gazu w miejscach połączeń przewodów i elementów instalacji, gniazd zaworów bezpieczeństwa i zaworów napełniania oraz elektrozaworów gazowych.

2. Niedopuszczalne jest pojawienie się wskazań na detektorze sygnalizujących wypływ gazu lub pojawienie się pęcherzyków gazu, bez względu na to, czy silnik pracuje, czy też nie.

§ 6. 1. Kontrola działania reduktora polega na sprawdzeniu, czy reduktor nie przepuszcza gazu przy niepracującym silniku; w tym celu należy zdjąć z króćca elastyczny przewód zasilający (niskiego ciśnienia), nasunąć szczelnie na króciec kawałek przewodu, zanurzyć ostrożnie jego koniec w naczyniu z wodą (tak aby nie wytworzyć przeciwciśnienia) i przy przełączniku zasilania ustawionym na zasilanie gazowe obserwować powierzchnię wody.

2. Niedopuszczalne jest pojawienie się pęcherzyków gazu, bez względu na to, czy zapłon jest włączony, czy też nie.

§ 7. 1. Kontrola działania elektrozaworu gazowego (o ile występuje) obejmuje:

1) uruchomienie silnika przy ustawieniu przełącznika na zasilanie gazowe;

2) odłączenie przewodu elektrycznego doprowadzającego prąd do cewki sprawdzanego zaworu. 2. Po wypaleniu resztek gazu z reduktora siłnik powinien zatrzymać się.

§ 8. 1. Kontrola działania elektrozaworu paliwa bazowego (o ile występuje) obejmuje:

1) uruchomienie silnika przy ustawieniu przełącznika na zasilanie paliwem bazowym;

2) odłączenie przewodu elektrycznego doprowadzającego prąd do cewki sprawdzanego zaworu. 2. Po wypaleniu resztek paliwa silnik powinien zatrzymać się.

§ 9.1. Kontrola szczelności obudowy zbiornika i obudowy zaworów w instałacji zasilanej gazem skroplonym obejmuje: l) pokrycie preparatem pieniącym miejsc połączeń; 2) wprowadzenie końcówki urządzenia kontrolnego do otworu przewodu wentylacyjnego; jeżeli są dwa otwory, drugi otwór powinien być szczelnie zatkany; 3) doprowadzenie powietrza sprężonego pod ciśnieniem 0,01 MPa. 2. Niedopuszczalne jest pojawienie się pęcherzyków gazu ani widocznych odkształceń elementów.

Nr 155

12017

Za∏àcznik nr 2 WZÓR ZAÂWIADCZENIA OPRZEPROWADZONYM BADANIU TECHNICZNYM POJAZDU . v o g . l c r . w w w

. v o g . l c r . w w w

Za∏àcznik nr 3 WZÓR DOKUMENTU IDENTYFIKACYJNEGO POJAZDU . v o g . l c r . w w w

Nr 155 — 12021 — Poz. 1232

(administracyjny - przewidziany przepisami krajowymi)

O CLOJUELWCTGE SOC [eZ ZEE kN (konstrukcyjny - przewidziany przez producenta)

31. Dopuszczalny nacisk OSl tylnej 2)... uses aaa kN (administracyjny - przewidziany przepisami krajowymi)

CZEJELO UE E SOC KONENE kN (konstrukcyjny - przewidziany przez producenta)

33. Dopuszczalny Nacisk OSl tylnej 8) eee. meus uuemueannaenn anna ina kN

(administracyjny - przewidziany przepisami krajowymi) 34. Pojemność skokowa silnika -… wawa oaza aaa naa zinezi zatraca 35. Rodzaj silnika / rodzaje paliwa …--. ania ta ani zain ie 36. Rodzaj dopalacza katalitycznego …-.-..-su eee usa rana aaa aranz nania nazywana naka zaiat ita nazara 37. Maksymalna moc silnika przy obrotach …-...-..as:2::14:21:2.

38. Miejsce mocowania tabliczki …---.--sss-sssazaszaoa nana ana ewa aoacaaaia

39. Miejsce wybicia numeru VIN lub nadwozia(podwozia-ramy)” OO CA TOO OE KOR 0 IU ej s oO m 41. SZETOKOŚĆ …---- e. amanta taaa taa y aS ZE ABA ARAPS ETER PA ERY Aaaa a ataki zzz ataatanizwia m CZA cie) o: PRE m CH le) Gu coo] 1 Co) NAZZA Uwagi | REECE

(treść opinii rzeczoznawcy samochodowego, firma)

Dodatkowe informacje***:

(data badania) (pieczątka identyfikacyjna (podpis, pieczątka imienna uprawnionego diagnosty) uprawnionego diagnosty) UWAGA:

W pozycjach niedotyczących danego rodzaju pojazdu należy umieścić znak „X”.

*) Niepotrzebne skreślić.

**) W przypadku naczep przez długość rozumie się odległość między osią sworznia siodłowego urządzenia sprzęgającego a tylnym obrysem naczepy.

***YNależy wymienić dodatkowe wyposażenie pojazdu takie, jak np. hak, urządzenia podlegające dozorowi technicznemu, wyposażenie w instalację do zasilania gazem.

1 wariant/wersję podać, o ile występuje.

Wskazać tylko jeden z podstawowych kolorów, np: biały, żółty, pomarańczowy, czerwony, fioletowy, niebieski, zielony, szary, brązowy, czarny. ,

% Podkreślić wartość największą.

4 rn kinzcà∏aZ UDZAJOP OGENZCINHCET UNATS YNECO AIRETYRKI YDOTEM ZARO HCYNLORTNOK ICÂONNYZC ZAKYW UDZAJOP OGENZCINHCET AINADAB OGEWOKTADOD AINAZDAWORPEZRP SAZCDOP . v o g . l c r . w w w

1.2.

Dodatkowa kontrola zawieszenia

stanowiska.

Sprawdzenie wyrywkowe momentów dokręcenia połączeń śrubowych kluczem dynamometrycznym.

1.2.1. Pomiar zawieszenia osobowego)

skuteczności tłumienia

(dotyczy tylko samochodu

Sprawdzenie na stanowisku wyposażonym w urządzenie do kontroli skuteczności tłumienia zawieszenia.

Uwaga:

- pomiary wykonuje się po uprzednim wyregulowaniu ciśnienia w ogumieniu do wartości nominalnej dla danego pojazdu; - pomiary wykonuje się dla pojazdu nieobciążonego, z wyjątkiem masy kierującego, oraz dla pojazdów o masie własnej mniejszej niż 900 kg, dla których dopuszcza się obciążenie tylnej osi masą równoważną masie dwóch osób.

1.3. Dodatkowa kontrola ustawienia

kół jezdnych 1.3.1. Pomiar kół przednich: - pomiar kąta i prawego,

- pomiar kąta zwrotnicy kół - pomiar kąta zwrotnicy kół

geometrii ustawienia

pochylenia koła lewego

pochylenia osi

lewego i prawego, wyprzedzenia osi lewego i prawego,

- pomiar zbieżności kół

Pomiary geometrii kół jezdnych pojazdu wykonuje się na

ławach pomiarowych stanowiska kontrolnego. Uwaga:

- pomiary wykonuje się po uprzednim wyregulowaniu

ciśnienia w ogumieniu do wartości nominalnej dla

danego pojazdu,

- pomiary wykonuje się przy takim stanie obciążenia

pojazdu, dla jakiego producent pojazdu podaje mierzone parametry,

- pomiary kąta pochylenia kół oraz

Niedostateczny (zbyt mały) moment dokręcenia co najmniej jednej ze sprawdzanych wyrywkowo śrub lub nakrętek. 1. Wyniki badań nie są wymaganiami podawanymi przez producenta pojazdu lub producenta urządzenia kontrolnego, o ile działa według metody innej niż EUSAMA.

2. Wyniki badań są niezgodne z zasadami oceny według metody EUSAMA:

a) stopień przylegania koła do podłoża jest mniejszy niż:

— 15 % dla pojazdu © masie własnej nie większej niż 900 kg,

- 20 % dla pojazdu o masie własnej większej niż 900 kg i nie większej niż

1 500 kg,

- 25 % dla pojazdu o masie własnej większej niż 1 500 kg; b) względna wartość różnicy stopnia przylegania kół na tej samej osi jest większa niż 30 % wartości większej, w przypadku gdy mniejszy stopień przylegania koła na tej samej osi nie przekracza 35 %, c) bezwzględna wartość różnicy stopnia przylegania kół na tej samej osi jest większa niż 15 %, w przypadku gdy mniejszy stopień przylegania koła na tej samej osi przekracza 35 %.

zgodne z

Niezgodność otrzymanych wyników pomiarów z wartościami parametrów dopuszczalnymi podczas kontroli, podawanymi przez producenta pojazdu.

Nr 155

12023

zbieżności kół wykonuje się po uprzednim skompensowaniu „bicia” kół.

1.3.2. Pomiar geometrii ustawienia kół tylnej osi (jeżeli jest wymagana przez producenta pojazdu):

- pomiar kąta pochylenia koła lewego i prawego,

- pomiar zbieżności kół

2. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU, W KTÓRYM DOKONANO ZMIAN KONSTRUKCYJNYCH LUB WYMIANY ELEMENTÓW POWODUJĄCYCH ZMIANĘ DANYCH W DOWODZIE REJESTRACYJNYM Z ZASTRZEŻENIEM ART. 66 UST. 4 PKT 5 I 6 USTAWY, Z WYŁĄCZENIEM MONTAŻU INSTALACJI DO ZASILANIA GAZEM

Jak wyżej. Jak wyżej.

Oględziny zewnętrzne, sporządzenie opisu zmian, ustalenie nieznanych lub danych pojazdu (w przypadku, o

2.1. Badanie zgodności dokonanych mowa w art. 81 ust. 13 ustawy — |Dokonane zmiany nie spełniają wymagań zmian z ustawą i rozporządzeniem o inia rzeczoznawcy). przepisów ustawy i rozporządzenia o warunkach technicznych. warunkach technicznych

W przypadku braku danych, postępuje się

w szczegółowy sposób określony w dziale

II. 3. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU, KTÓRY MA BYĆ UŻYWANY JAKO TAKSÓWKA OSOBOWA LUB BAGAŻOWA

1. Brak zalegalizowanego taksometru. 2. Brak gaśnicy, apteczki, koła zapasowego.

3.1. Taksówka Oględziny. 3. Światło „TAXI" nieprawidłowo podłączone lub umieszczone. 4. Napisy niezwiązane z działalnością przewoźnika umieszczone na świetle „TAXI".

4. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU UPRZYWILEJOWANEGO

1. Brak lub niedziałające dźwiękowe sygnały ostrzegawcze. 2. Ostrzegawczy sygnał świetlny nie działa lub ma nieprawidłową barwę. 3. Nieprawidłowa barwa lub napisy na 4.1. Pojazd uprzywilejowany Oględziny. pojeździe. 4, Możliwość włączenia sygnałów dźwiękowych bez włączenia sygnałów świetlnych. 5. Włączenie sygnałów zależy od położenia urządzenia umożliwiającego pracę silnika. 5. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU DO NAUKI JAZDY I POJAZDU DO PRZEPROWADZANIA EGZAMINU PAŃSTWOWEGO

1. Brak dodatkowego pedału hamulca Oględziny. roboczego. 2. Brak dodatkowych lusterek wstecznych.

5.1. Pojazd do nauki jazdy i egzaminowania

Nr 155

12024

3. Brak koła zapasowego oraz apteczki. 4. Nieogrzewana tylna szyba (w samochodzie osobowym). 5. Brak wymaganego oznakowania. 6. Brak innego szczegółowego, dodatkowego wyposażenia, w zależności od rodzaju pojazdu. 6. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU ODPOWIEDNIO PRZYSTOSOWANEGO LUB WYPOSAŻONEGO ZGODNIE Z PRZEPISAMI O PRZEWOZIE DROGOWYM TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH

1. Niespełnienie odpowiednich wymagań dotyczących konstrukcji i wyposażenia pojazdu typu FL, OX, AT, EX/II, EX/III, MEMU w zakresie: wyposażenia elektrycznego, układu hamulcowego, zabezpieczenia przeciwpożarowego, ograniczenia prędkości, urządzenia sprzęgającego dla przyczep (naczep). 2. Brak dokumentacji potwierdzającej spełnianie wymagań układu przeciwpoślizgowego (ABS) odpowiednio 6.1. Dodatkowe warunki Oględziny (warunki techniczne określają |kategorii 1 lub kategorii A (jeżeli jest techniczne przepisy załącznika B do umowy ADR). wymagany). 3. Brak dokumentacji potwierdzającej spełnianie wymagań dla zwalniacza (jeżeli jest wymagany). 4, Brak dokumentacji potwierdzającej spełnianie wymagań dla ogrzewacza kabiny kierowcy (jeżeli jest zainstalowany). 5. Brak tachografu lub tachograf nie spełnia wymagań przewidzianych dla tego typu pojazdu. 6. Brak dokumentów wydanych przez Transportowy Dozór Techniczny potwierdzających sprawność cystern lub zbiorników. 7. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU, DLA KTÓREGO OKREŚLONO WYMAGANIA TECHNICZNE W PRZEPISACH USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, LUB USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH Brak spełnienia warunków określonych w 7.1. Dodatkowe warunki techniczne Oględziny i pomiar. art. 86 ust.4 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług.

8. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE AUTOBUSU, KTÓREGO DOPUSZCZALNA PRĘDKOŚĆ NA AUTOSTRADZIE I DRODZE EKSPRESOWEJ WYNOSI 100 km/h

Nr 155

12025

1. Brak dokumentacji potwierdzającej spełnianie wymagań dla zwalniacza (jeżeli jest wymagany). 2. Brak urządzenia przeciwblokującego (ABS) kat. 1, (jeżeli jest wymagany). 3. Brak dokumentacji potwierdzającej spełnianie wymagań układu przeciwpoślizgowego (ABS) kat. l(jeżeli jest wymagany). 4. Siedzenia nie odpowiadają wymaganiom przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych.

Oględziny i sporządzenie zaświadczenia, Zdodność z regulaminem nr 54 EKG ONZ na

mozponzadzenia, nr 6 do 6. Brak tachografu o zakresie działania " min. 125 km/h.

7. Stosunek maksymalnej mocy silnika do dopuszczalnej masy całkowitej mniejszy niż 11 kW/t. 8. Brak potwierdzenia producenta autobusu o pozytywnym badaniu w zakresie stateczności ruchu po rozerwaniu jednej z opon kół osi przedniej. 9. Brak przegrody zabezpieczającej kierowcę przed uderzeniem z tyłu. 10. Brak urządzenia zabezpieczającego bagaż przed przemieszczaniem się w przestrzeni pasażerskiej.

9. DODATKOWE BADANIE TECHNICZNE POJAZDU, DLA KTÓREGO OKREŚLONO DODATKOWE WYMAGANIA TECHNICZNE W MIĘDZYNARODOWYCH

POROZUMIENIACH DOTYCZĄCYCH MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU DROGOWEGO

8.1. Charakterystyka

techniczna pojazdu

Brak spełnienia warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 30a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.)odpowiednio dla:

- tylnego urządzenia zabezpieczającego: 9.1. Dodatkowe warunki techniczne Oględziny, pomiary. niewłaściwe mocowanie, kształt i rozmieszczenie jego elementów,

- bocznego urządzenia zabezpieczającego: niewłaściwe mocowanie, kształt i rozmieszczenie jego elementów,

-świateł awaryjnych: brak oznakowania homologacyjnego,

- tylnych tablic wyróżniających

Nr 155

12026

(odblaskowych/fluorescencyjnych): umieszczone w nieprawidłowym miejscu, nieprawidłowa barwa, brak oznaczenia homologacyjnego,

- układu hamulcowego: brak zwalniacza, gdy wymagany, zwalniacz niekompletny, uszkodzony, nieszczelny układ chłodzenia, nierównomierny przyrost siły hamowania, niezabezpieczone połączenia w układzie zwalniacza. Brak automatycznej regulacji luzu szczęk hamulcowych (nie obowiązuje pojazdów terenowych kategorii N, 1 N; oraz tylnych hamulców pojazdów kategorii M; i N;),

- tachografu: brak tachografu elektronicznego,

- urządzeń ograniczających prędkość jazdy: brak ogranicznika jeżeli wymagany, brak tabliczki ogranicznika, brak określenia ważności tabliczki ogranicznika, naruszenie plomb zabezpieczających w układzie ogranicznika,

- układu kierowniczego: brak lub niesprawny układ wspomagania, pęknięcie mechanizmu lub wycieki oleju, wadliwe połączenie lub tarcie o inne elementy,

- lusterek wstecznych: brak wymaganych klas lusterek wstecznych,

- świateł i urządzeń sygnalizacji świetlnej: niewłaściwe rozmieszczenie, niedziałające lub niekompletne zgodnie: dyrektywą Rady 76/756/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do rozmieszczenia urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej na pojazdach silnikowych i ich przyczepach (Dz. Urz. WE L 262 z 27.09.1976, z późn. zm.) lub równoważnym Regulaminem EKG ONZ Nr 48.

UWAGI:

1. Oględziny przeprowadza się bez demontażu zespołów i części pojazdu ustawionego na kanale lub podniesionego za pomocą dźwignika na stanowisku kontrolnym.

2. Wykaz czynności oraz metody i kryteria oceny stanu technicznego pojazdów nie wyczerpują wszystkich możliwych przypadków niesprawności.

Nr 155

12027

Dział II Szczegółowy sposób ustalania nieznanych lub nowych danych technicznych pojazdu podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu

§ 1. Dział określa sposób ustalania danych technicznych pojazdu, zwłaszcza dopuszczalnej ładowności lub dopuszczalnej masy całkowitej oraz liczby miejsc.

§2.1.Przy ustalaniu nieznanych danych technicznych pojazdu (§ 1) należy w możliwie największym stopniu wykorzystywać dostępne informacje zawarte w takich źródłach, jak przepisy i dokumenty homologacyjne, dane producenta pojazdu, katalog marek i typów pojazdów homologowanych oraz dopuszczonych do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w przepisach dotyczących szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, a w indywidualnych wypadkach, inne wiarygodne publikacje i dokumenty, dotyczące danego pojazdu lub jego zespołów i elementów. 2. Wszelkie ustalenia powinny być podejmowane: 1) na podstawie przepisów art. 2 pkt 31-58 i art. 66 ust. 6 ustawy; 2) z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z § 2-5 rozporządzenia o warunkach technicznych oraz z ewentualnych warunków dodatkowych dotyczących danego pojazdu; 3) z uwzględnieniem odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 968 oraz z 2009 r. Nr 121, poz. 1003).

§3. 1. Masę własną pojazdu ustala się:

1) przez zważenie całego pojazdu albo

2) jako sumę mas wynikających z nacisków poszczególnych osi pojazdu. 2. W przypadku dokonania zmian konstrukcyjnych, przeznaczenia, pojazdu marki, typu i modelu produkowanego fabrycznie, ustalona dopuszczalna masa całkowita nie może przekraczać jej pierwotnej wielkości. 3. W razie powstania trudności w ustaleniu parametrów pojazdu, badanie techniczne może być przeprowadzone po przedstawieniu opinii rzeczoznawcy samochodowego, o którym mowa w art. 79a ustawy, lub w szczególnych przypadkach - dodatkowo odpowiednio innej specjalności.

§ 4. 1. Dopuszczalną ładowność pojazdu ustala się jako różnicę między dopuszczalną masą całkowitą a masą własną. 2. Dopuszczalną ładowność i masę własną pojazdu określa się w zaokrągleniu do:

1) I0 kg - dla pojazdów o masie własnej do 2.000 kg;

2) 50 kg - dla pozostałych pojazdów.

Nr 155

12028

. v o g . l c r . w w w

Za∏àcznik nr 5 WZÓR OPISU ZMIAN DOKONANYCH WPOJEèDZIE . v o g . l c r . w w w

Nr 155 — 12031 —

IV.

REEEEREREZETEZEEZEZEEEETEENEPZENNNE kN (administracyjny — przewidziany przepisami krajowymi, na osi, dla której jest największy)

14. Pojemność silnika Luta ueeee aiii: cm*/kW 15. Rodzaj silnika / rodzaj paliwa …Laaaaasasa: "EEREE 16. DŁUgOoŚĆ para anna nenna nania cco m 17. SZEKOKOŚĆ nnn nnn znani ai i m 18. Wysokość Lee nnn nnn een nne eooj m 19. Rok produkeji lenne e nne neaznawnaczicaaca PEODEDRDNZENNNZNNNNNNNNNNEE Uwagi I OOP ar 0 2 0 JD (nr i data opinii rzeczoznawcy samochodowego, jeżeli jej żądano) SEREK PEREEIO - WERE

(nażwisko i imię rzeczoznawcy samochodowego, firma)

o... .. w... l... l... w... e ża oe i

(data badania) (pieczątka identyfikacyjna (podpis, pieczątka

uprawnionego diagnosty) imienna uprawnionego diagnosty)

UWAGA: W pozycjach niedotyczących danego rodzaju pojazdu należy umieścić znak "X".

" Niepotrzebne skreślić. ©) Wskazać tylko jeden z podstawowych kolorów, np.: biały,

żółty, pomarańczowy, czerwony, purpurowy/fioletowy, niebieski, zielony, szary, brązowy, czarny.

Za∏àcznik nr 6 WZÓR ZAÂWIADCZENIA OPRZEPROWADZONYM BADANIU TECHNICZNYM AUTOBUSU, KTÓREGO DOPUSZCZALNA PR¢DKOÂå NA AUTOSTRADZIE IDRODZE EKSPRESOWEJ WYNOSI 100 km/h . v o g . l c r . w w w

Za∏àcznik nr 7 WZÓR ORAZ SPOSÓB WYPE¸NIENIA ZAÂWIADCZENIA OPRZEPROWADZONYM DODATKOWYM BADANIU TECHNICZNYM POJAZDU PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU NIEKTÓRYCH TOWARÓW NIEBEZPIECZNYCH . v o g . l c r . w w w

Nr 155 — 12034 — Poz. 1232

OBJAŚNIENIA: ) Kategoria pojazdu przyjęta na potrzeby homologacji (odpowiednio N,, Na, lub N3 dła pojazdów samochodowych i O;, Qa, O3, lub O4 dla przyczep i naczep). 0 Wykreślić, jeżeli nie dotyczy badanego pojazdu.

Odpowiednio do wyniku badania uprawniony diagnosta stwierdza w zaświadczeniu, że pojazd

odpowiada warunkom technicznym podanym w załączniku B do umowy ADR dla określonych

w tym załączniku następujących typów pojazdów:

1) „FL" — oznaczającego:

a) pojazd przeznaczony do przewozu materiałów ciekłych o temperaturze zapłonu nie wyższej niż 60 ?*C (z wyjątkiem UN 1202 paliwa do silników Diesla zgodnego z normą EN 590:2004, oleju gazowego i oleju opałowego (lekkiego) o temperaturze zapłonu określonej w normie EN 590:2004) w cysternach stałych lub odejmowalnych o pojemności przekraczającej 1 m* lub w kontenerach-cysternach lub cysternach przenośnych o pojemności całkowitej przekraczającej 3 m”; lub

b) pojazd przeznaczony do przewozu gazów palnych w cysternach stałych lub cysternach odejmowalnych o pojemności przekraczającej I m” lub w kontenerachcysternach, cysternach przenośnych łub wieloelementowych kontenerach do gazu (MEGC) o pojemności całkowitej przekraczającej 3 m'; lub

c) pojazd-baterię przeznaczony do przewozu gazów palnych o pojemności całkowitej przekraczającej 3 m*;

2) „OX" - oznaczającego pojazd przeznaczony do przewozu nadtlenku wodoru stabilizowanego lub nadtlenku wodoru stabilizowanego w roztworze wodnym, o zawartości nadtleaku wodoru przekraczającego 60 % (klasa 5.1 według umowy ADR, numer UN 2015), w cystermach stałych lub cysternach odejmowalnych o pojemności przekraczającej 1 m', albo w kontenerach-cysternach lub cysternach przenośnych, o pojemności całkowitej przekraczającej 3 m”;

3) „AT" — oznaczającego:

a) pojazd inny niż pojazd EXJIII, „FL" lub „OX”, przeznaczony do przewozu towarów niebezpiecznych w cysternach stałych, cysternach odejmowalnych o pojemności przekraczającej 1 m, lub w kontenerach-cysternach, cysternach przenośnych lub wieloelementowych kontenerach do gazu (MEGC) o pojemności całkowitej przekraczającej 3 m”; lub

b) pojazd-baterię, inny niż pojazd FL, o pojemności całkowitej przekraczającej 1 m”;

4) „EXJI” - oznaczającego pojazd przeznaczony do przewozu materiałów i przedmiotów wybuchowych (klasy 1);

5) „EXJII” - oznaczającego pojazd inny niż pojazd „EXJ/II”, przeznaczony do przewozu materiałów i przedmiotów wybuchowych (klasy 1); albo stwierdza, że nie spełnia tych wymagań dla żadnego z wymienionych typów pojazdów;

6) „MEMU” — oznaczającego jednostkę wytwarzającą lub pojazd z zamontowaną jednostką służącą do wytwarzania i elaborowania materiałów wybuchowych otrzymywanych z towarów niebezpiecznych, które nie są materiałami wybuchowymi. Jednostka taka składa się z cystern, kontenerów do przewozu luzem, aparatury do wytwarzania, pomp, oraz związanego z nimi wyposażenia.

3 Odpowiednio do wyniku badania technicznego pojazdu uprawniony diagnosta podaje dodatkowo

w zaświadczeniu następujące informacje:

1) numer, datę wydania i datę ważności protokołu Transportowego Dozoru Technicznego (TDT), stwierdzającego, że cysterna (y) lub elementy pojazdu-baterii1jMEMU odpowiadają warunkom technicznym podanym w załączniku B do umowy ADR - w przypadku określonych w tym załączniku cystern lub elementów pojazdu-baterii;

2) dopuszczalną masę całkowitą jednostki transportowej, dla której wystarczająca jest skuteczność zwalniacza - w przypadku pojazdów samochodowych typu: „FL", „OX", „AT”, „EXJ/II", „MEMU”, dla których zwalniacz jest wymagany na podstawie przepisów załącznika B do umowy ADR;

3) stwierdzenie, że instalacja elektryczna w przedziale ładunkowym odpowiada dodatkowym warunkom technicznym określonym w załączniku B do umowy ADR dla materiałów

. v o g . l c r . w w w

Za∏àcznik nr 8 ZAKRES WYMAGANYCH DANYCH ZAMIESZCZANYCH WREJESTRZE, ZWIÑZANYCH ZDOPUSZCZENIEM POJAZDÓW DO RUCHU . v o g . l c r . w w w

Za∏àcznik nr 9 WZORY PIECZÑTEK IDENTYFIKACYJNYCH UPRAWNIONEGO DIAGNOSTY ORAZ STACJI KONTROLI POJAZDÓW . v o g . l c r . w w w

Nr 155 — 12038 — Poz. 1232

Objaśnienia:

1.

SKP - skrót wyrazów Stacja Kontroli Pojazdów.

2. XXX/000, XXX/000/P - kody rozpoznawcze stacji kontroli pojazdów składające

się z następujących elementów: XXX - właściwy wyróżnik województwa i powiatu oznaczony według przepisów dotyczących rejestracji i oznaczania pojazdów (dwie lub odpowiednio trzy litery), 000 - numer kolejny stacji kontroli pojazdów (dla stacji działających w dniu wejścia w życie rozporządzenia - numer nadany na podstawie dotychczasowych przepisów), P - stały element kodu rozpoznawczego podstawowych stacji kontroli pojazdów. XXX/D/0000 - numer uprawnienia diagnosty składający się z następujących elementów: XXX - właściwy wyróżnik województwa i powiatu oznaczony według przepisów dotyczących rejestracji i oznaczania pojazdów (dwie lub odpowiednio trzy litery), D - stały element numeru uprawnienia diagnosty, oznaczający: „diagnosta", 0000 - kolejny numer diagnosty. UWAGA: Numer uprawnienia diagnosty zostaje zachowany w przypadku: 1) zmiany uprawnienia diagnosty; 2) zmiany stacji kontroli pojazdów, na której jest zatrudniony; 3) zmiany miejsca zamieszkania związanej ze zmianą właściwości miejscowej organu wydającego uprawnienie diagnosty. Przykładowa nazwa, adres i numer telefonu stacji kontroli pojazdów upoważnionej do przeprowadzania badań technicznych pojazdów. Przykładowe dane uprawnionego diagnosty. Symbole rodzajów pojazdów: A- motocykle i motorowery, B- pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, z wyłączeniem motocykli i motorowerów, C - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 16 t, lub CC - pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t, D - autobusy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t, T - ciągniki rolnicze, E - przyczepy przeznaczone do łączenia z pojazdami silnikowymi, do których jest upoważniona stacja kontroli pojazdów.

7. Symbole rodzajów badań:

a - autobusów, których dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h,

€ - pojazdów przystosowanych do zasilania gazem,

d - pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy za granicą lub pojazdów nowego typu wyprodukowanych lub importowanych w ilości jednej sztuki rocznie,

e - pojazdów skierowanych na badania techniczne przez organ kontroli ruchu drogowego lub starostę, dla których wymagane jest specjalistyczne badanie, oraz pojazdów, w których dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym,

f - pojazdu marki „SAM” co do zgodności z warunkami technicznymi,

h - umieszczanie nadanych cech identyfikacyjnych pojazdu.