Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy

1. Komendantowi Głównemu OHP podlegają: 1) wojewódzcy komendanci OHP; 2) dyrektorzy centrów kształcenia i wychowania. 2. Komendant Główny OHP: 1) ustala kierunki działalności OHP; 2) koordynuje i nadzoruje realizację zadań OHP; 3) inicjuje, opracowuje, koordynuje i nadzoruje realizację programów i projektów na rzecz młodzieży, w tym współfinansowanych z funduszy Unii Europejskiej; 4) koordynuje realizację zadań związanych z refundowaniem pracodawcom kosztów wynagrodzeń wypłacanych mtodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń; 5) sporządza roczne plany pracy OHP i sprawozdania z ich wykonania oraz przedkłada je do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw pracy, a także udostępnia mu informacje niezbędne do sporządzenia okresowych ocen w ramach nadzoru i kontroli nad całością gospodarki finansowej OHP, zgodnie z przepisami o finansach publicznych; 6) zatwierdza roczne plany pracy i plany finansowe podległych jednostek; 7) realizuje politykę kadrową oraz płacową i tworzy strategię rozwoju kadr w OHP; 8 Ro nadzoruje dysponowanie środkami finansowymi oraz mieniem będącym w zarządzie OHP, z uwzględnieniem legalności, gospodarności i celowości podejmowanych działań, zgodnie z przepisami o finansach publicznych; 9) może zawierać porozumienia z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, stowarzyszeniami, fundacjami, organizacjami oraz innymi instytucjami i partnerami społecznymi działającymi na rynku pracy; 10) może zawierać porozumienia i umowy z instytucjami i organizacjami zagranicznymi w sprawach dotyczących współpracy z OHP. 3. Komendant Główny OHP: 1) powołuje i odwołuje: a) zastępców Komendanta Głównego OHP, b) wojewódzkich komendantów OHP i ich zastępców, c) dyrektorów centrów kształcenia i wychowania; 2) określa w regulaminie organizacyjnym szczegółową organizację i zakres działania komórek organizacyjnych Komendy Głównej OHP; 3) tworzy i znosi centra kształcenia i wychowania; 4) określa wzorcowe struktury organizacyjne jednostek OHP; 5) może powoływać zespoty zadaniowe, doradcze i opiniodawcze, określając ich nazwę, skład, zakres i tryb działania. 4. Komendant Główny OHP dokonuje czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników Komendy Głównej OHP, wojewódzkich komendantów OHP i ich zastępców oraz dyrektorów centrów kształcenia i wychowania. 8 4. Komendant Główny OHP może wydawać akty o charakterze wewnętrznym, usprawniające i porządkujące działalność OHP. 8 5. 1. Wojewódzkim komendantom OHP podlegają: 1) dyrektorzy centrów edukacji i pracy młodzieży; 2) kierownicy ośrodków szkolenia i wychowania; 3) komendanci hufców pracy. 2. Wojewódzki komendant OHP odpowiada za catokształt działalności OHP na terenie województwa, z wyjątkiem działalności centrów kształcenia i wychowania. 3. Wojewódzki komendant OHP: 1) realizuje zadania OHP, o których mowa w § 1, na terenie województwa; 2) realizuje politykę kadrową i płacową w podległych mu jednostkach; 3) dysponuje przyznanymi środkami finansowymi w ramach zatwierdzonego planu finansowego, z uwzględnieniem legalności, gospodarności i celowości podejmowanych działań, zgodnie z przepisami o finansach publicznych; 4) sprawuje nadzór nad powierzonym mieniem OHP; 5) ustala kierunki działalności wojewódzkiej komendy OHP na terenie województwa; 6) inicjuje, opracowuje i nadzoruje realizację programów i projektów na rzecz młodzieży, w tym współfinansowanych z funduszy Unii Europejskiej; Nr 6 7) w ramach określonych przez Komendanta Głównego OHP limitów środków Funduszu Pracy zawiera umowy z pracodawcami o refundację kosztów wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń, a także realizuje wnioski pracodawców w tym zakresie; 8) sporządza plany pracy i plan finansowy wojewódzkiej komendy OHP i przesyła do zatwierdzenia przez Komendanta Głównego OHP; 9) zatwierdza plany pracy centrów edukacji i pracy młodzieży, ośrodków szkolenia i wychowania oraz hufców pracy; 10) sporządza i przedkłada Komendantowi Głównemu OHP sprawozdania z realizacji planów wymienionych w pkt 8; 11) określa obszar działania centrów edukacji i pracy młodzieży na terenie województwa; 12) współpracuje z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, stowarzyszeniami, fundacjami, pracodawcami, organizacjami i innymi instytucjami i partnerami społecznymi działającymi na rynku pracy oraz dyrektorami centrów kształcenia i wychowania. 4. Wojewódzki komendant OHP: 1) tworzy — za zgodą Komendanta Głównego OHP — centra edukacji i pracy młodzieży, ośrodki szkolenia i wychowania oraz hufce pracy; 2) wydaje akty o charakterze wewnętrznym usprawniające i porządkujące działalność OHP na terenie województwa; 3) może powoływać zespoły zadaniowe, doradcze i opiniodawcze, określając ich nazwę, skład, zakres i tryb działania; 4) określa w regulaminie organizacyjnym szczegółową organizację i zakres działania komórek organizacyjnych wojewódzkiej komendy OHP, centrów edukacji i pracy młodzieży, ośrodków szkolenia i wychowania oraz hufców pracy. 5. Wojewódzki komendant OHP dokonuje czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników wojewódzkiej komendy OHP oraz pracowników podlegtych mu jednostek OHP. 8 6. Centra kształcenia i wychowania, będące ponadwojewódzkimi jednostkami OHP, realizują w szczególności zadania w zakresie: 1) prowadzenia rekrutacji do centrów kształcenia i wychowania młodzieży z terenu całego kraju we współdziałaniu z wojewódzkimi komendami OHP i jednostkami samorządu terytorialnego; 2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wyksztatcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych; 3) prowadzenia warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP; 4) pracy wychowawczo-terapeutycznej z młodzieżą zagrożoną demoralizacją i wchodzącą w konflikt z prawem; 5) przygotowania młodzieży do aktywnego zachowania na rynku pracy; 6) prowadzenia świetlic środowiskowych dla mtodzieży ze środowiska lokalnego; 7) organizacji ksztatcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry OHP; 8) współpracy z pracodawcami i organizacjami reprezentującymi pracodawców. 8 7. 1. Dyrektor centrum kształcenia i wychowania odpowiada za całokształt działalności centrum. 2. Dyrektor centrum kształcenia i wychowania: 1) realizuje zadania OHP w zakresie określonym w § 6 oraz politykę kadrową i płacową w centrum ksztatcenia i wychowania, dysponuje przyznanymi środkami finansowymi, sprawuje nadzór nad powierzonym mieniem OHP, z uwzględnieniem legalności, gospodarności i celowości podejmowanych działań, zgodnie z przepisami o finansach publicznych; 2 — ustala kierunki działania centrum kształcenia i wychowania; 3) sporządza plan pracy i plan finansowy centrum kształcenia i wychowania i przesyła do zatwierdzenia Komendantowi Głównemu OHP; 4) inicjuje, opracowuje i realizuje programy i projekty na rzecz młodzieży, w tym współfinansowane ze środków Unii Europejskiej; 5) sporządza i przedkłada Komendantowi Głównemu OHP sprawozdania z realizacji planów wymienionych w pkt 3; 6) współpracuje z wojewódzkim komendantem OHP oraz jednostkami samorządu terytorialnego. 3. Dyrektor centrum kształcenia i wychowania: 1) wydaje akty o charakterze wewnętrznym usprawniające i porządkujące działalność centrum kształcenia i wychowania; 2) może powoływać zespoty zadaniowe, doradcze i opiniodawcze, określając ich nazwę, skład, zakres i tryb działania; 3) określa w regulaminie organizacyjnym szczegółową organizację i zakres działania komórek organizacyjnych centrum ksztatcenia i wychowania. 4. Dyrektor centrum kształcenia i wychowania dokonuje czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników centrum kształcenia i wychowania. Nr 6 8 8. 1. Centra edukacji i pracy młodzieży, będące ponadpowiatowymi jednostkami OHP na terenie województwa, realizują w szczególności zadania w zakresie: 1) badania i diagnozowania lokalnego rynku usług edukacyjnych i rynku pracy; 2) merytorycznego wsparcia jednostek OHP zlokalizowanych na terenie swojego działania w zakresie organizowania przez te jednostki kształcenia i zatrudnienia uczestników OHP; 3) organizowania szkoleń zawodowych zgodnie z zapotrzebowaniem rynku pracy, w szczególności z wykorzystaniem modutowych programów szkolenia zawodowego; 4) kierowania młodzieży do jednostek OHP realizujących zadania w zakresie ksztatcenia i wychowania w celu uzupełnienia wykształcenia i zdobycia kwalifikacji zawodowych; 5 —- prowadzenia pośrednictwa pracy dla bezrobotnej młodzieży i osób poszukujących pracy; 6 —- prowadzenia dla młodzieży usług w zakresie poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej, z uwzględnieniem: a) poradnictwa indywidualnego, b) poradnictwa grupowego, w szczególności prowadzenia zajęć grupowych z zakresu informacji zawodowej, przygotowania do wejścia na rynek pracy, umiejętności poszukiwania pracy, samozatrudnienia, c) udzielania porad dotyczących wyboru zawodu, kierunku kształcenia i planowania kariery zawodowej, d) tworzenia nowych narzędzi i metod w poradnictwie zawodowym oraz ich upowszechniania i promocji, e) gromadzenia, aktualizowania i udostępniania nowoczesnej, multimedialnej informacji o zawodach, rynku pracy i możliwościach ksztatcenia; 7) przyjmowania wniosków pracodawców o zawarcie umowy o refundację kosztów wynagrodzeń wypłacanych mtodocianym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego oraz składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń, a także dokonywania wstępnej oceny i weryfikacji wniosków; 8) organizowania krótkoterminowego zatrudnienia uczniów i studentów; 9) organizowania wakacyjnych hufców pracy oraz innych form aktywnego wypoczynku i pracy młodzieży; 10) prowadzenia działalności promocyjnej i informacyjnej dotyczącej realizowanych zadań; 11) współpracy z urzędami pracy, placówkami oświatowymi i instytucjami szkoleniowymi, jednostkami administracji samorządowej, partnerami społecznymi i innymi instytucjami i organizacjami działającymi na rynku pracy. 2. Zadania, o których mowa w ust. 1, są realizowane w szczególności przez mobilne centra informacji zawodowej, młodzieżowe biura pracy oraz kluby pracy, będące wewnętrznymi formami organizacyjnymi centrów edukacji i pracy młodzieży. 89. 1. Ośrodki szkolenia i wychowania realizują w szczególności zadania w zakresie: 1) prowadzenia rekrutacji młodzieży do ośrodków szkolenia i wychowania z terenu województwa i powiatu; 2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych; 3) zapewnienia uczestnikom OHP całodobowej opieki wychowawczej; 4) realizacji programów wychowawczych, profilaktycznych i resocjalizacyjnych; 5) organizowania imprez kulturalnych i sportowych oraz innych form spędzania wolnego czasu przez uczestników OHP; 6) współdziałania z instytucjami i organizacjami lokalnymi oraz rodzicami albo opiekunami prawnymi lub faktycznymi uczestników OHP w procesie ich wychowania i kształcenia. 2. Hufce pracy, będące podstawowymi jednostkami OHP, realizują w szczególności zadania w zakresie: 1) prowadzenia rekrutacji młodzieży ze środowisk lokalnych do hufców pracy; 2) wychowania, profilaktyki i resocjalizacji młodzieży zagrożonej marginalizacją i niedostosowanej społecznie; 3) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych; 4) organizowania imprez kulturalno-oświatowych, kół zainteresowań, zajęć klubowych oraz innych form spędzania wolnego czasu; 5) współpracy z młodzieżowymi biurami pracy i urzędami pracy w znalezieniu zatrudnienia dla uczestników OHP; 6) współpracy z rodzinami, szkołami, placówkami wychowawczymi, ośrodkami pomocy społecznej, sądami, pracodawcami, poradniami psychologiczno-pedagogicznymi w celu ułatwienia integracji młodzieży ze środowiskiem. 3. Ośrodki szkolenia i wychowania oraz hufce pracy mogą prowadzić: Nr 6 1) usługi w zakresie poradnictwa i informacji zawodowej dla uczestników OHP; 2) świetlice środowiskowe i poradnictwo oraz informację zawodową dla młodzieży ze środowisk lokalnych; 3) warsztaty szkoleniowo-produkcyjne dla uczestników OHP. 8 10. Komendant Główny OHP przedkłada ministrowi właściwemu do spraw pracy: 1) w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku plan pracy OHP na rok następny w celu akceptacji; 2) w terminie do dnia 31 marca każdego roku sprawozdanie z wykonania planu pracy OHP za rok poprzedni w celu akceptacji; Poz. 41 i 42 3) opinie i propozycje zmian obowiązujących przepisów dotyczących OHP i aktywizacji zawodowej młodzieży. 8 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po uptywie 14 dni od dnia ogłoszenia.?) Minister Gospodarki i Pracy: J. Hausner 2) Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 lipca 2000 r. w sprawie szczegółowych zadań oraz organizacji i szczegółowych zasad funkcjonowania Ochotniczych Hufców Pracy (Dz. U. Nr 56, poz. 671), zachowane w mocy na podstawie art. 149 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703). 42 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY” z dnia 29 grudnia 2004 r. w sprawie typów szkół artystycznych publicznych i niepublicznych Na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256,, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781) zarządza się, co następuje: 8 1. Określa się następujące typy szkół artystycznych publicznych i niepublicznych, realizujących kształcenie ogólne i kształcenie artystyczne: 1) szkoły muzyczne obejmujące: a) ogólnokształcące szkoły muzyczne | stopnia — szkoły o sześcioletnim cyklu kształcenia, dające podstawy wykształcenia muzycznego oraz wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej, b) ogólnokształcące szkoły muzyczne II stopnia — szkoły o sześcioletnim cyklu kształcenia, dające wyksztatcenie w zawodzie muzyk oraz wykształcenie ogólne w zakresie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego, umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego; 2) szkoły plastyczne obejmujące: a) ogólnokształcące szkoty sztuk pięknych — szkoty o sześcioletnim cyklu kształcenia, dające wykształcenie w zawodzie plastyk oraz wyksztatcenie ogólne w zakresie gimnazjum i liceum ogólnokształcącego, umożliwiające uzyskanie świa- dectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego, b) licea plastyczne — szkoły o czteroletnim cyklu kształcenia, dające wykształcenie w zawodzie plastyk oraz wykształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego; 3) szkoły baletowe obejmujące ogólnokształcące szkoły baletowe — szkoły o dziewięcioletnim cyklu kształcenia, dające wykształcenie w zawodzie tancerz oraz wykształcenie ogólne w zakresie klas IV—VI szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum ogólnokształcącego, umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego. 8 2. Określa się następujące typy szkół artystycznych publicznych i niepublicznych, realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne: 1) szkoły muzyczne obejmujące: a) szkoły muzyczne | stopnia — szkoły o sześcioletnim lub czteroletnim cyklu kształcenia w zależności od wieku ucznia, dające podstawy wykształcenia muzycznego, b) szkoły muzyczne Il stopnia — szkoły o sześcioletnim lub czteroletnim cyklu kształcenia w zależności od specjalności kształcenia, dające wykształcenie w zawodzie muzyk; 2) szkoły baletowe obejmujące szkoły sztuki tańca — szkoły o dziewięcioletnim lub sześcioletnim cyklu kształcenia w zależności od wieku ucznia, dające wykształcenie w zawodzie tancerz;