Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie

1452 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1) z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegó∏owych warunków bezpiecznego uprawiania ˝eglugi przez statki morskie2)

7) ˝egludze mi´dzynarodowej — oznacza to ˝eglug´ 16) istniejàcym statku — oznacza to ka˝dy statek, któna akwenach innych ni˝ wymienione w pkt 3—6; ry nie jest nowym statkiem; 8) ˝egludze regularnej — oznacza to ˝eglug´ mi´dzy 17) istniejàcym promie pasa˝erskim typu ro-ro — co najmniej dwoma tymi samymi portami, upra- oznacza to ka˝dy prom pasa˝erski typu ro-ro, który wianà zgodnie z opublikowanym rozk∏adem lub nie jest nowym promem pasa˝erskim typu ro-ro; sk∏adajàcà si´ z ciàgu podró˝y nast´pujàcych z okreÊlonà regularnoÊcià; 18) wieku statku — oznacza to wiek statku wlatach, liczony od daty jego przekazania armatorowi po 9) pasa˝erze — oznacza to ka˝dà osob´, zwyjàtkiem: ukoƒczeniu budowy; a) kapitana i cz∏onków za∏ogi lub innych osób za- 19) pe∏nym pok∏adzie — oznacza to pok∏ad zamkni´ty, trudnionych lub zaanga˝owanych w jakimkolwystawiony na dzia∏anie warunków pogodowych, wiek charakterze na statku dla jego potrzeb, posiadajàcy zamontowane na sta∏e zamkni´cia b) dziecka w wieku poni˝ej jednego roku; wszystkich otworów w cz´Êci wystawionej na dzia∏anie tych warunków iponi˝ej którego wszyst- 10) osobie o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszakie otwory w burtach sà wyposa˝one w zamontonia si´ — oznacza to ka˝dego, kto ma szczególnà wane na sta∏e zamkni´cia, odporne co najmniej na trudnoÊç w korzystaniu z transportu publicznego, dzia∏anie tych warunków; pe∏ny pok∏ad mo˝e byç w∏àczajàc osoby w podesz∏ym wieku, osoby niepok∏adem wodoszczelnym lub mieç konstrukcj´ pe∏nosprawne, osoby z zaburzeniami narzàdów równowa˝nà, polegajàcà na tym, ˝e pok∏ad niewozmys∏ów, osoby na wózkach inwalidzkich, kobiety doszczelny jest w ca∏oÊci os∏oni´ty odpornà na ci´˝arne oraz osoby z ma∏ymi dzieçmi; dzia∏anie warunków pogodowych konstrukcjà oodpowiedniej wytrzyma∏oÊci, atak˝e wyposa˝o- 11) statku pasa˝erskim — oznacza to statek, który ny jest wzamontowany na sta∏e system zamkni´ç przewozi wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów; odpornych na dzia∏anie tych warunków; 12) promie pasa˝erskim typu ro-ro — oznacza to sta- 20) uszkodzonym pok∏adzie ro-ro — oznacza to uszkotek pasa˝erski posiadajàcy urzàdzenia umo˝liwiadzony przedzia∏ ∏adunkowy typu ro-ro lub specjaljàce wjazd i wyjazd z niego pojazdów drogowych ny przedzia∏ ∏adunkowy, o którym mowa w prawilub kolejowych; dle II-2/3 Konwencji SOLAS; 13) szybkim statku pasa˝erskim — oznacza to statek 21) wolnej burcie po uszkodzeniu — oznacza to najokreÊlony w prawidle 1 rozdzia∏u X Konwencji mniejszà odleg∏oÊç mi´dzy uszkodzonym pok∏a- SOLAS, przewo˝àcy wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów; dem ro-ro a koƒcowà wodnicà p∏ywania w miejszybkim statkiem pasa˝erskim nie jest uprawiajàscu uszkodzenia w rozpatrywanym przypadku cy pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà statek pasa˝erski awarii, bez uwzgl´dnienia skutków oddzia∏ywania klasy B, C lub D, którego wypornoÊç na projektowej wodnicy p∏ywania jest mniejsza od 500 m3, wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏adzie ro-ro; amaksymalna pr´dkoÊç jest ni˝sza ni˝ 20 w´z∏ów; 22) znaczàcej wysokoÊci fali — oznacza to Êrednià wy- 14) nowym statku — oznacza to statek, którego st´pk´ sokoÊç najwy˝szej 1/3wysokoÊci fal zaobserwowapo∏o˝ono lub który znajdowa∏ si´ na podobnym nych wciàgu danego okresu na danym obszarze; etapie budowy nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 lipca 1998 r.; za podobny etap budowy uwa˝a si´ etap, 23) miejscu schronienia — oznacza to ka˝dy naturalw którym: nie lub sztucznie os∏oni´ty obszar, który mo˝e byç a) rozpoczyna si´ budowa identyfikowana z kon- wykorzystany jako schronienie przez statek znajkretnym statkiem oraz dujàcy si´ w okolicznoÊciach mogàcych stanowiç b) rozpoczà∏ si´ monta˝ przynajmniej 50 ton albo zagro˝enie dla jego bezpieczeƒstwa; jednego procenta przybli˝onej masy materia- 24) szczególnych wymogach statecznoÊci — oznacza ∏ów konstrukcyjnych — w zale˝noÊci od tego, to szczególne wymogi dotyczàce statecznoÊci proktóra z tych wielkoÊci jest mniejsza; mu pasa˝erskiego typu ro-ro, okreÊlone w za∏àcz- 15) nowym promie pasa˝erskim typu ro-ro — oznacza niku do rozporzàdzenia; to prom pasa˝erski typu ro-ro, którego st´pk´ po- 25) uznanej instytucji klasyfikacyjnej — oznacza to in- ∏o˝ono lub który znajdowa∏ si´ na podobnym etastytucj´ klasyfikacyjnà uznanà zgodnie z przepisapie budowy nie wczeÊniej ni˝ wdniu 1paêdziernimi ustawy; ka 2004 r.; za podobny etap budowy uwa˝a si´ etap, w którym: 26) przepisach IMO — oznacza to og∏oszone przepisy a) rozpoczyna si´ budowa identyfikowana z kon- i zalecenia ustanowione przez Mi´dzynarodowà kretnym statkiem oraz Organizacj´ Morskà (IMO), wià˝àce Rzeczpospolità Polskà zgodnie z Konwencjà SOLAS; b) rozpoczà∏ si´ monta˝ przynajmniej 50 ton albo jednego procenta przybli˝onej masy materia- 27) Kodeksie jednostek szybkich — oznacza to Mi´dzy- ∏ów konstrukcyjnych — w zale˝noÊci od tego, narodowy kodeks bezpieczeƒstwa jednostek szybktóra z tych wielkoÊci jest mniejsza; kich, okreÊlony w rozdziale X Konwencji SOLAS;

28) Konwencji o liniach ∏adunkowych — oznacza to 4) kategoria B— statki towarowe opojemnoÊci brut- Mi´dzynarodowà konwencj´ o liniach ∏adunko- to poni˝ej 500; wych, sporzàdzonà w Londynie dnia 5 kwietnia 5) kategoria C1 — statki rybackie od∏ugoÊci wi´kszej 1966 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 33, poz. 282). od 75 m, wliczajàc w to statki, które przetwarzajà swoje po∏owy; Rozdzia∏ 2 6) kategoria C2 — statki rybackie o d∏ugoÊci Wymagania w zakresie bezpieczeƒstwa ˝eglugi 75 m i mniejszej, wliczajàc w to statki, które przei ˝ycia na morzu twarzajà swoje po∏owy; § 5. Niezale˝nie od spe∏nienia wymagaƒ co do 7) kategoria D — statki specjalistyczne o pojemnoÊci technicznego stanu bezpieczeƒstwa statek mo˝e byç brutto poni˝ej 500. u˝ywany w˝egludze morskiej, je˝eli spe∏nia tak˝e inne 2. Liczb´, rodzaj i rozmieszczenie Êrodków i urzàwymagania bezpieczeƒstwa ˝eglugi i ˝ycia na morzu, dzeƒ ratunkowych dla poszczególnych kategorii statdotyczàce w szczególnoÊci: ków, o których mowa w ust. 1, okreÊlajà dyrektorzy 1) wyposa˝enia w Êrodki i urzàdzenia ratunkowe; w∏aÊciwych terytorialnie urz´dów morskich, z zastrze- ˝eniem ust. 3. Dyrektorzy urz´dów morskich okreÊlajà 2) obsady ∏odzi i tratw ratunkowych; ponadto rodzaj przedmiotów stanowiàcych wyposa- ˝enie Êrodków ratunkowych dla poszczególnych kate- 3) wyposa˝enia w Êrodki sygna∏owe, nawigacyjne gorii statków oraz minimalny zestaw urzàdzeƒ nawii radiowe; gacyjnych, radiowych i Êrodków sygna∏owych dla tych statków. 4) urzàdzeƒ do podejmowania pilota; 5) alarmów i çwiczeƒ; 3. Rodzaje i liczby urzàdzeƒ i Êrodków dla statków pasa˝erskich (w tym dla szybkich statków pasa˝er- 6) ochrony przeciwpo˝arowej; skich) oraz dla statków rybackich o d∏ugoÊci 24miwi´kszej dyrektorzy urz´dów morskich okreÊla- 7) zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà statku w po- jà zgodnie zwymaganiami Konwencji SOLAS iprzepidró˝y morskiej. sami IMO, z uwzgl´dnieniem § 29 i 30. § 6. 1. Wzakresie, októrym mowa w§ 5pkt 1, stat- 4. Ilekroç wyposa˝enie wÊrodki ratunkowe uzale˝- ki pasa˝erskie oraz inne statki opojemnoÊci brutto 500 nione jest od d∏ugoÊci statku, przyjmuje si´ jego d∏ui powy˝ej, uprawiajàce ˝eglug´ mi´dzynarodowà, goÊç pomiarowà okreÊlonà przepisami Mi´dzynaroz wyjàtkiem statków rybackich, powinny byç wyposa- dowej konwencji o pomierzaniu pojemnoÊci statków ˝one w: z 1969 r., sporzàdzonej w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 56, poz. 247 i 248). 1) ∏odzie ratunkowe; 2) ∏odzie ratownicze; § 8. Znajdujàce si´ na statku Êrodki iurzàdzenia ratunkowe oraz przedmioty stanowiàce ich wyposa˝enie 3) tratwy ratunkowe; powinny byç utrzymywane w nale˝ytym stanie tech- 4) ko∏a ratunkowe; nicznym i w sta∏ej gotowoÊci do u˝ycia w razie nag∏ej potrzeby, zarówno przed rozpocz´ciem ˝eglugi, jak 5) pasy ratunkowe; i przez ca∏y czas trwania podró˝y morskiej. 6) kombinezony ratunkowe i ochronne; § 9. W sk∏adzie za∏ogi ka˝dego statku powinna 7) Êrodki indywidualnej ochrony cieplnej; znajdowaç si´ okreÊlona liczba osób posiadajàcych kwalifikacje do kierowania oraz obs∏ugi ∏odzi i tratw 8) inne Êrodki i urzàdzenia ratunkowe. ratunkowych, potwierdzone Êwiadectwem ratownika wydanym przez dyrektora urz´du morskiego zgodnie 2. IloÊç i rodzaj Êrodków oraz urzàdzeƒ ratunkoz rozporzàdzeniem wydanym na podstawie art. 25 wych, ich rozmieszczenie, sposób instalowania i wypkt 1 i 3 ustawy. posa˝enie okreÊlajà przepisy IMO. § 10. 1. Wymagana minimalna liczba osób posia- § 7. 1. Dla statków innych ni˝ wymienione dajàcych kwalifikacje, o których mowa w § 9, dla ka˝- w § 6 ust. 1 ustala si´ nast´pujàce kategorie pod dej znajdujàcej si´ na statku ∏odzi ratunkowej wynosi: wzgl´dem wyposa˝enia wÊrodki iurzàdzenia ratunkowe: 1) 2 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci do 40 osób; 1) kategoria A1 — statki pasa˝erskie odbywajàce po- 2) 3 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci od 41 do dró˝e w ˝egludze krajowej; 61 osób; 2) kategoria A2 — statki pasa˝erskie odbywajàce po- 3) 4 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci od 62 do dró˝e w ˝egludze os∏oni´tej; 85 osób; 3) kategoria A3 — statki pasa˝erskie uprawiajàce ˝e- 4) 5 — w przypadku ∏odzi o noÊnoÊci powy˝ej glug´ portowà; 85 osób.

2. Dla ka˝dej ∏odzi ratunkowej powinien byç wy- 2) stosowaç si´ do informacji przekazywanych przez znaczony kierownik ∏odzi i jego zast´pca. Kierownic- s∏u˝b´ patrolu lodowego, prowadzonego w rejotwo ∏odzi ratunkowej powinno byç powierzone osobie nie Wielkiej ¸awicy Nowofunlandzkiej; posiadajàcej kwalifikacje, o których mowa w § 9. 3) przekazywaç informacje wymagane przez uznane systemy zg∏aszania statków oraz uczestniczyç 3. Do obs∏ugi ka˝dej ∏odzi motorowej powinien w obowiàzujàcych systemach kontroli ruchu statbyç przydzielony cz∏onek za∏ogi znajàcy obs∏ug´ silników (VTS); ka. 4) posiadaç niezb´dny dla bezpieczeƒstwa morskie- § 11. 1. Do obs∏ugi ka˝dej tratwy ratunkowej kapi- go sk∏ad za∏ogi oraz ustalony j´zyk roboczy odnotan statku wyznacza co najmniej jednego cz∏onka za∏o- towany w dzienniku okr´towym; gi posiadajàcego kwalifikacje, o których mowa w § 9. 5) zapewniaç szybkie przejÊcie na r´czne sterowanie; W razie wyznaczenia do obs∏ugi tratwy ratunkowej urzàdzenia sterowe powinny byç sprawdzone wi´cej ni˝ jednego cz∏onka za∏ogi kapitan wyznacza przez za∏og´ przed wyjÊciem statku wmorze; minikierownika tratwy. mum raz na trzy miesiàce powinny byç przeprowadzone çwiczenia w zakresie awaryjnego stero- 2. Dyrektor urz´du morskiego, majàc na wzgl´dzie wania; charakter podró˝y, liczb´ osób na statku oraz rodzaj statku, mo˝e zezwoliç na wyznaczenie na kierowników 6) przekazywaç odpowiedni zakres informacji o zatratw ratunkowych zamiast osób o kwalifikacjach, gro˝eniach nawigacyjnych statkom znajdujàcym o których mowa w § 9, osoby posiadajàce przeszkole- si´ w pobli˝u i kompetentnym w∏adzom oraz nie w zakresie indywidualnych technik ratunkowych. udzielaç niezb´dnej pomocy w sytuacjach zagro- ˝enia ˝ycia na morzu; § 12. Âwiadectwa ratownika posiadane przez 7) mieç odpowiedni plan podró˝y uwzgl´dniajàcy cz∏onków za∏ogi statku pasa˝erskiego powinny znajstosowanie si´ do obowiàzujàcych tras ˝eglugodowaç si´ u kapitana statku i na ˝àdanie organu inwych oraz analiz´ zagro˝eƒ nawigacyjnych i waspekcyjnego powinny byç okazywane wraz zimiennyrunków pogodowych; mi wykazami: 8) prowadziç radiowà s∏u˝b´ nas∏uchu zgodnie 1) oficerów pok∏adowych; z umowami mi´dzynarodowymi; 2) osób posiadajàcych Êwiadectwo ratownika. 9) spe∏niaç przepisy bezpiecznej ˝eglugi zawarte w Konwencji w sprawie mi´dzynarodowych prze- § 13. 1. Statek morski uprawiajàcy ˝eglug´ mi´dzy- pisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu narodowà powinien byç wyposa˝ony w: z 1972 r., sporzàdzonej w Londynie dnia 20 paêdziernika 1972 r. (Dz. U. z1977 r. Nr 15, poz. 61 i62 1) kompas magnetyczny i ˝yroskopowy; oraz z 1984 r. Nr 23, poz. 106). 2) echosond´ i sond´ r´cznà; 3. Znajdujàce si´ na statku Êrodki sygna∏owe, urzàdzenia nawigacyjne i radiowe, sposób ich zainstalo- 3) chronometr i sekundomierz; wania i rozmieszczenia powinny odpowiadaç wymaganiom okreÊlonym w przepisach technicznych uzna- 4) radar; nej instytucji klasyfikacyjnej. 5) radiop∏aw´ awaryjnà; 4. Ârodki do radiowej ∏àcznoÊci dwukierunkowej 6) radiotelefon VHF; oraz transpondery radarowe stanowiàce wyposa˝enie jednostek ratunkowych powinny byç przechowywane 7) stacj´ radiotelefonicznà; na statku wdobrym stanie technicznym iwgotowoÊci do umieszczenia w Êrodkach ratunkowych. 8) latarnie sygna∏owo-pozycyjne; § 14. 1. Statki opojemnoÊci brutto poni˝ej 200 po- 9) dzwon, gong i przyrzàd do nadawania sygna∏ów winny byç wyposa˝one wreflektory radarowe. Wymadêwi´kowych; gania w zakresie budowy i instalowania reflektorów 10) komplet znaków dziennych; radarowych na statkach okreÊlajà przepisy techniczne uznanej instytucji klasyfikacyjnej. 11) inne urzàdzenia nawigacyjne, radiowe i Êrodki sygna∏owe zgodnie z postanowieniami Konwencji 2. Dyrektor urz´du morskiego mo˝e poleciç zain- SOLAS i innych umów mi´dzynarodowych, któ- stalowanie reflektorów radarowych na statkach o porych Rzeczpospolita Polska jest stronà. jemnoÊci brutto 200 i powy˝ej, je˝eli uzna to za konieczne ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo ˝eglugi. 2. Statek, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z postanowieniami rozdzia∏u V Konwencji SOLAS, powi- § 15. 1. Statki powinny byç wyposa˝one w nienien: zb´dne do prowadzenia nawigacji aktualne zestawy map morskich, wydawnictw i podr´czników oraz 1) przestrzegaç obowiàzujàcych tras ˝eglugowych; wprzybory nawigacyjne, atak˝e teksty umów mi´dzy-

narodowych iprzepisów zzakresu bezpieczeƒstwa ˝e- 1) sygna∏y alarmów i ich charakterystyk´; glugi i ˝ycia na morzu. 2) sposób zachowania si´ pasa˝erów na wypadek 2. Minimalny zestaw wydawnictw i podr´czników og∏oszenia alarmu; oraz przyborów nawigacyjnych okreÊlajà dyrektorzy 3) sposób zak∏adania pasa ratunkowego lub ubrania urz´dów morskich. ratunkowego. 3. Instrukcja mocowania ∏adunku powinna byç zatwierdzona przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà. § 18. 1. Wcelach szkoleniowych przeprowadza si´ na statkach alarmy çwiczebne dla za∏ogi oraz próbne § 16. 1. Statki odbywajàce podró˝e morskie, wcza- dla pasa˝erów. sie których zachodzi prawdopodobieƒstwo korzystania z us∏ug pilota morskiego, powinny byç wyposa˝o- 2. Alarmy çwiczebne i próbne og∏asza si´ po ne w urzàdzenia do podejmowania pilota zgodnie uprzednim zawiadomieniu pasa˝erów lub za∏ogi oterz Konwencjà SOLAS. minie ich przeprowadzenia. 2. ZgodnoÊç budowy urzàdzeƒ do podejmowania 3. åwiczebne alarmy po˝arowe i ogólne powinny pilota z wymaganiami Konwencji SOLAS potwierdza byç przeprowadzane zgodnie zwytycznymi wydanymi uznana instytucja klasyfikacyjna. przez dyrektorów urz´dów morskich, z tym ˝e: 3. Urzàdzenie do podejmowania pilota powinno 1) na statkach pasa˝erskich i towarowych odbywajàbyç utrzymywane w sta∏ej gotowoÊci do u˝ycia. cych podró˝e mi´dzynarodowe — w terminach i na zasadach zgodnych z postanowieniami Kon- 4. Umocowanie urzàdzenia do podejmowania pi- wencji SOLAS; lota, wejÊcie pilota na statek ijego zejÊcie ze statku powinien nadzorowaç oficer pok∏adowy. 2) na statkach w˝egludze portowej, os∏oni´tej iprzybrze˝nej — zgodnie z instrukcjà w sprawie alar- § 17. 1. Na statkach obowiàzujà nast´pujàce alar- mów, opracowanà przez armatora na podstawie my: wytycznych dyrektora urz´du morskiego; 1) alarm ogólny; 3) na pozosta∏ych statkach — w odst´pach nieprzekraczajàcych jednego miesiàca oraz ka˝dorazowo, 2) alarm po˝arowy. je˝eli sk∏ad za∏ogi uleg∏ zmianie w ponad 25 %; 2. Ustala si´ nast´pujàce sygna∏y alarmów: 4) na wszystkich statkach — wporze nocnej, wodst´- pach nieprzekraczajàcych 3 miesi´cy. 1) sygna∏ alarmu ogólnego stanowi siedem lub wi´- cej krótkich dêwi´ków znast´pujàcym po nich jed- 4. Tematem çwiczeƒ przeprowadzanych wramach nym dêwi´kiem d∏ugim: (.......—), kilkakrotnie po- çwiczebnych alarmów ogólnych powinny byç co najwtórzonych; mniej raz na 3 miesiàce tak˝e pozosta∏e zagro˝enia statku, zgodnie z wytycznymi obowiàzujàcymi w tym 2) sygna∏ alarmu po˝arowego stanowià dwa krótkie zakresie. dêwi´ki z nast´pujàcym po nich jednym dêwi´- kiem d∏ugim: (..—), kilkakrotnie powtórzone. § 19. 1. Szczegó∏owe instrukcje alarmowe dla po- 3. Kapitan, za pomocà rozg∏oÊni statkowej lub in- szczególnych statków oraz rozk∏ady alarmowe dla nych Êrodków ∏àcznoÊci wewn´trznej, po sygnale alar- statków pasa˝erskich opracowujà armatorzy na podmu ogólnego mo˝e podaç informacj´ dotyczàcà ro- stawie wytycznych wydanych przez dyrektorów urz´- dzaju zagro˝enia. dów morskich. 4. Polecenie opuszczenia statku jest ostatnià fazà 2. Liczb´ i rodzaj sprz´tu awaryjnego do likwidoalarmu ogólnego i mo˝e byç poprzedzone jednym wania przecieków i ratowania statku przed zatoni´- d∏ugim sygna∏em dêwi´kowym (—). Kapitan przez rozciem okreÊlajà dyrektorzy urz´dów morskich. g∏oÊni´ statkowà lub inny Êrodek ∏àcznoÊci wewn´trznej kilkakrotnie poleca opuÊciç statek. § 20. 1. Sprz´t gaÊniczy stanowiàcy wyposa˝enie statków powinien odpowiadaç przepisom technicz- 5. Na ka˝dym statku powinien znajdowaç si´ aktunym uznanej instytucji klasyfikacyjnej. alny rozk∏ad alarmowy, opracowany zgodnie zwytycznymi wydanymi przez dyrektorów urz´dów morskich, 2. Konstrukcje zabezpieczenia przeciwpo˝arowego okreÊlajàcy sygna∏y alarmowe, ich charakterystyk´ statków oraz ich wyposa˝enie w sta∏e urzàdzenia i inoraz sposób post´powania iobowiàzki cz∏onków za∏ostalacje gaÊnicze okreÊlajà przepisy techniczne uznagi na wypadek alarmu. nej instytucji klasyfikacyjnej. 6. Na statku, na którym znajdujà si´ pomieszczenia dla pasa˝erów, powinny znajdowaç si´ równie˝, spo- § 21. 1. Rodzaj, liczb´ i rozmieszczenie sprz´tu garzàdzone w odpowiednich j´zykach, tablice informa- Êniczego na statku ustala dyrektor urz´du morskiego cyjne dla pasa˝erów, okreÊlajàce: przy zatwierdzaniu planu ochrony przeciwpo˝arowej.

2. Plan ochrony przeciwpo˝arowej powinien byç: 2) w odniesieniu do pozosta∏ych statków towarowych i ruchomych jednostek wiertniczych o po- 1) sporzàdzony wj´zyku polskim — na statkach w˝e- jemnoÊci brutto 500 i powy˝ej. gludze krajowej; Rozdzia∏ 3 2) wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dost´pnym, a jego kopia — przechowywana przez Szczególne wymagania dotyczàce statków kapitana statku wraz z innymi dokumentami; dopasa˝erskich w pasa˝erskiej ˝egludze krajowej datkowy egzemplarz planu powinien byç przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowa- § 26. 1. Niezale˝nie od bandery statków uprawiajànym zgodnie z Konwencjà SOLAS jako plan dla cych pasa˝erskà ˝eglug´ krajowà przepisy niniejszego jednostek ochrony przeciwpo˝arowej; pojemnik rozdzia∏u, z zastrze˝eniem ust. 2, stosuje si´ do: powinien byç oznakowany równie˝ w j´zyku polskim w przypadku statków w ˝egludze krajowej. 1) nowych statków pasa˝erskich; 3. Plan ochrony przeciwpo˝arowej opracowuje ar- 2) istniejàcych statków pasa˝erskich o d∏ugoÊci co mator wed∏ug wytycznych dyrektora urz´du morskie- najmniej 24 m; go. 3) szybkich statków pasa˝erskich. § 22. 1. Sprz´t gaÊniczy powinien byç: 2. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´ 1) u˝ywany wy∏àcznie do celów ratowniczo-gaÊni- do: czych, ratowniczych lub szkoleniowych; 1) statków pasa˝erskich, które: 2) utrzymywany w nale˝ytym stanie technicznym a) nie posiadajà nap´du mechanicznego, i w gotowoÊci do natychmiastowego u˝ycia podczas podró˝y i postoju statku w porcie. b) sà zbudowane z materia∏ów innych ni˝ stal lub materia∏y równowa˝ne i których nie dotyczà 2. Utrzymywanie sprz´tu gaÊniczego w nale˝ytym wymagania dotyczàce szybkich statków pasastanie technicznym i gotowoÊci do u˝ycia podlega ˝erskich, okreÊlone w Kodeksie jednostek szybkontroli organu inspekcyjnego. kich, lub dotyczàce jednostek dynamicznie unoszonych, okreÊlone przepisami IMO, 3. Sprz´t gaÊniczy na statku podlega okresowej kontroli przez upowa˝niony serwis, co najmniej raz c) sà statkami drewnianymi o prostej konstrukcji, w roku. d) sà oryginalnymi historycznymi statkami pasa- ˝erskimi lub pojedynczymi replikami tych stat- § 23. Cz∏onkowie za∏ogi powinni byç przeszkoleni ków, zaprojektowanymi przed 1965 r., w przew zakresie ochrony przeciwpo˝arowej, a ewidencja wa˝ajàcej cz´Êci zbudowanymi z materia∏ów dotyczàca odbycia przeszkolenia powinna znajdowaç oryginalnych, si´ ukapitana statku ibyç okazywana na ˝àdanie organu inspekcyjnego. e) sà jachtami rekreacyjnymi, oile nie przewo˝à — nie liczàc za∏ogi — wcelach handlowych wi´cej § 24. 1. Statki pasa˝erskie oraz inne statki opojem- ni˝ 12 pasa˝erów, lub noÊci brutto 500 i powy˝ej, uprawiajàce ˝eglug´ mi´- f) uprawiajà wy∏àcznie ˝eglug´ portowà; dzynarodowà, zwyjàtkiem statków rybackich, oraz armatorzy tych statków powinni spe∏niaç wymagania 2) szybkich statków pasa˝erskich, które: wzakresie zarzàdzania bezpiecznà eksploatacjà, wynikajàce z postanowieƒ Konwencji SOLAS i Mi´dzyna- a) sà jednostkami rekreacyjnymi, oile nie przeworodowego kodeksu zarzàdzania bezpiecznà eksploata- ˝à — nie liczàc za∏ogi — w celach handlowych cjà statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu, okre- wi´cej ni˝ 12 pasa˝erów, lub Êlonego w rozdziale IX Konwencji SOLAS. b) uprawiajà wy∏àcznie ˝eglug´ portowà. 2. Przeglàdy wzakresie spe∏nienia przez statek iar- § 27. 1. Statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝erskà matora wymagaƒ, o których mowa w ust. 1, sà doko- ˝eglug´ krajowà w zale˝noÊci od obszaru, po którym nywane przez organ inspekcyjny na zlecenie armatora. p∏ywajà, dzieli si´ na klasy: § 25. Wymagania wzakresie zarzàdzania bezpiecz- 1) klasa A — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝ernà eksploatacjà, o których mowa w § 24 ust. 1, obo- skà ˝eglug´ krajowà innà ni˝ podró˝e przewidziawiàzujà: ne dla statków klasy B, C i D; 1) w odniesieniu do statków pasa˝erskich oraz zbior- 2) klasa B — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝ernikowców do przewozu cieczy palnych, chemika- skà ˝eglug´ krajowà, w czasie której nie oddalajà liowców, gazowców, masowców i innych statków si´ dalej ni˝ 20 mil morskich od brzegu; towarowych uznanych przez Konwencj´ SOLAS za szybkie statki towarowe, o pojemnoÊci brutto 500 3) klasa C — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝eri powy˝ej; skà ˝eglug´ krajowà, w trakcie której znajdujà si´

nie dalej ni˝ 15 mil morskich od miejsca schronie- 2) klas B, C i D — powinny spe∏niaç wymagania: nia oraz nie dalej ni˝ 5 mil morskich od brzegu, a) okreÊlone w niniejszym rozdziale oraz w obszarach, na których prawdopodobieƒstwo przekroczenia znaczàcej wysokoÊci fali równej b) dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wo- 2,5 m jest ni˝sze od 10 % w ciàgu: doszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwa) jednego roku — w przypadku eksploatacji ca∏opo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów rocznej lub oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w zab) okreÊlonej i ograniczonej cz´Êci roku — wprzy- ∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; padku eksploatacji w tym okresie; 3) o d∏ugoÊci co najmniej 24 m powinny, z zastrze˝e- 4) klasa D — statki pasa˝erskie uprawiajàce pasa˝er- niem ust. 3, spe∏niaç wymagania okreÊlone skà ˝eglug´ krajowà, w trakcie której znajdujà si´ wKonwencji oliniach ∏adunkowych, astatki od∏unie dalej ni˝ 6 mil morskich od miejsca schronie- goÊci mniejszej od 24mpowinny spe∏niaç wymonia oraz nie dalej ni˝ 3 mile morskie od brzegu, gi odpowiadajàce poziomowi bezpieczeƒstwa w obszarach, na których prawdopodobieƒstwo okreÊlonemu w tej konwencji. przekroczenia znaczàcej wysokoÊci fali równej 1,5 m jest mniejsze od 10 %, w ciàgu: 2. W przypadku statków klasy A, o których mowa w ust. 1 pkt 1, je˝eli Konwencja SOLAS pozostawia a) jednego roku — w przypadku eksploatacji ca∏orozstrzygni´cie do uznania w∏aÊciwemu organowi adrocznej lub ministracji morskiej, stosuje si´ wymagania okreÊlone b) okreÊlonej i ograniczonej cz´Êci roku — wprzy- w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE. padku eksploatacji w tym okresie. 3. Nowe statki pasa˝erskie klasy D o d∏ugoÊci co 2. Dla szybkich statków pasa˝erskich obowiàzujà najmniej 24 m zwolnione sà z wymagaƒ dotyczàcych kategorie okreÊlone w rozdziale 1 Kodeksu jednostek minimalnej wysokoÊci dziobu. szybkich. § 30. 1. Z uwzgl´dnieniem terminów okreÊlonych § 28. Dla nowych i istniejàcych statków pasa˝er- w § 40, istniejàce statki pasa˝erskie: skich klasy A, B, C i D: 1) klasy A — powinny, z zastrze˝eniem ust. 2, spe∏- 1) konstrukcja oraz utrzymanie kad∏uba, silników niaç wymagania: g∏ównych ipomocniczych, urzàdzeƒ elektrycznych a) okreÊlone postanowieniami Konwencji SOLAS i automatycznych powinny spe∏niaç wymagania oraz techniczne okreÊlone przez uznanà instytucj´ klasyfikacyjnà; b) dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni 2) stosuje si´ wymagania dotyczàce wyposa˝enia na- oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwwigacyjnego, radiokomunikacji, bezpieczeƒstwa po˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów ˝eglugi i przewozu ∏adunku, okreÊlone w rozdzia- oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w zale IV, V i VI Konwencji SOLAS. ∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; § 29. 1. Wzakresie bezpieczeƒstwa nowe statki pa- 2) klasy B— powinny spe∏niaç wymagania dotyczàce sa˝erskie powinny byç wyposa˝one w pe∏ny pok∏ad, konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnego, a ponadto nowe statki pasa˝erskie: statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, wykrywa- 1) klasy A — powinny, z zastrze˝eniem ust. 2, spe∏- nia igaszenia po˝arów oraz Êrodków ratunkowych niaç wymagania: — okreÊlone w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE; a) okreÊlone postanowieniami Konwencji SOLAS oraz 3) klas CiD— powinny, zzastrze˝eniem ust. 3, spe∏- b) dotyczàce konstrukcji statku, jego podzia∏u wo- niaç wymagania: doszczelnego, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni a) okreÊlone wrozdziale III za∏àcznika Ido dyrektyoraz urzàdzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwwy 1998/18/WE, dotyczàce Êrodków ratunkopo˝arowej, wykrywania i gaszenia po˝arów wych, oraz oraz Êrodków ratunkowych — okreÊlone w za- ∏àczniku Ido dyrektywy Rady 1998/18/WE zdnia b) okreÊlone przepisami paƒstwa bandery, odpo- 17 marca 1998 r. wsprawie regu∏ inorm bezpie- wiadajàce poziomowi bezpieczeƒstwa okreÊloczeƒstwa statków pasa˝erskich (Dz. Urz. nemu przepisami rozdzia∏ów II-1 i II-2 za∏àczni- WE L 144 z 15.05.1998, str. 1, Dz. Urz. WE L 98 ka I do dyrektywy 1998/18/WE, dotyczàcymi z 15.04.2002, str. 1, Dz. Urz. WE L 324 konstrukcji statku, jego podzia∏u wodoszczelnez 29.11.2002, str. 53, Dz. Urz. UE L 123 go, statecznoÊci, urzàdzeƒ si∏owni oraz urzàz 17.05.2003, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 190 dzeƒ elektrycznych, ochrony przeciwpo˝arowej, z 30.07.2003, str. 6), zwanej dalej „dyrektywà wykrywania i gaszenia po˝arów, z uwzgl´d- 1998/18/WE”; nieniem szczególnych warunków eksploatacji

w obszarach pasa˝erskiej ˝eglugi krajowej, po o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´, których mogà p∏ywaç statki klas C i D — w za- w tym tak˝e dla osób z zaburzeniami narzàdu kresie nieobj´tym przez wymagania okreÊlone wzroku i zaburzeniami pami´ci; w tym za∏àczniku. 5) takie rozmieszczenie korytarzy, przejÊç, drzwi i po- 2. W przypadku statków klasy A, o których mowa r´czy, które umo˝liwi przemieszczanie si´ osób na w ust. 1 pkt 1, je˝eli Konwencja SOLAS pozostawia wózkach inwalidzkich, oraz takà konstrukcj´ wind, rozstrzygni´cie do uznania w∏aÊciwemu organowi ad- pok∏adów samochodowych, poczekalni pasa˝erministracji morskiej, stosuje si´ wymagania okreÊlone skich, pomieszczeƒ mieszkalnych i toalet, by by∏y w za∏àczniku I do dyrektywy 1998/18/WE. dost´pne dla osób o ograniczonych mo˝liwo- Êciach poruszania si´. 3. Przed podj´ciem dzia∏alnoÊci przez statki, o których mowa wust. 1pkt 3, w∏aÊciwy organ administra- 3. W przypadku statków pasa˝erskich klas A, B, cji paƒstwa bandery powinien uzyskaç zgod´ w∏aÊci- C i D oraz szybkich statków pasa˝erskich, wykorzystywego organu administracji morskiej na zastosowanie wanych w transporcie publicznym, których st´pka zoprzepisów, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b. sta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobnym W przypadku gdy w∏aÊciwy organ administracji mor- etapie budowy przed dniem 1 paêdziernika 2004 r., skiej uzna stosowanie takich przepisów za niezasadne, Êrodki wymienione w ust. 2 powinny byç stosowane, powiadamia o tym w∏aÊciwy organ Komisji Europej- o ile jest to uzasadnione i mo˝liwe do wykonania skiej. z przyczyn ekonomicznych. 4. Istotne naprawy, zmiany i modyfikacje, jak rów- Rozdzia∏ 4 nie˝ zainstalowane w ich ramach wyposa˝enie, powinny spe∏niaç wymagania dla nowych statków, okre- Szczególne wymogi statecznoÊci promów Êlone w§ 29 ust. 1 pkt 1i2. Za zmiany istotne nie uwa- pasa˝erskich typu ro-ro ˝a si´ zmian, których wy∏àcznym celem jest podwy˝- szenie poziomu bezpieczeƒstwa. § 33. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do promów pasa˝erskich typu ro-ro, bez wzgl´du na ich § 31. Konstrukcja i utrzymanie szybkich statków bander´, w ˝egludze regularnej uprawianej pomi´dzy pasa˝erskich oraz ich wyposa˝enie powinny spe∏niaç portem Rzeczypospolitej Polskiej a portem innego wymagania okreÊlone przez uznanà instytucj´ klasyfi- paƒstwa lub odwrotnie. kacyjnà, z zastrze˝eniem § 41. § 34. 1. Nie naruszajàc wymogów prawid∏a § 32. 1. Armatorzy uprawiajàcy pasa˝erskà ˝eglug´ II-1/B/8 Konwencji SOLAS, dotyczàcych podzia∏u wokrajowà, po zasi´gni´ciu opinii organizacji reprezentu- doszczelnego i statecznoÊci statków pasa˝erskich jàcych osoby o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruwstanie uszkodzonym, promy pasa˝erskie typu ro-ro, szania si´, powinni umo˝liwiç osobom o ograniczoo których mowa w § 33, powinny spe∏niaç szczególne nych mo˝liwoÊciach poruszania si´ bezpieczny dost´p wymogi statecznoÊci, z zastrze˝eniem § 42. do wszystkich statków pasa˝erskich klas A, B, CiDoraz do szybkich statków pasa˝erskich, wykorzy- 2. Inne wymagania prawid∏a II-1/B/8 Konwencji stywanych w transporcie publicznym, których st´pka SOLAS nie muszà byç spe∏nione, je˝eli spe∏nionie sà zosta∏a po∏o˝ona lub które znajdowa∏y si´ na podobszczególne wymogi statecznoÊci. nym etapie budowy w dniu 1 paêdziernika 2004 r. lub póêniej. 3. Spe∏nienie wymogów prawid∏a, októrym mowa w ust. 1, przez prom pasa˝erski typu ro-ro p∏ywajàcy 2. Oile jest to mo˝liwe, Êrodki podejmowane wcewy∏àcznie na obszarach, wktórych znaczàca wysokoÊç lu, o którym mowa w ust. 1, powinny obejmowaç: fal nie przekracza 1,5m, uznaje si´ za zgodne ze szcze- 1) konstrukcj´ i wyposa˝enie statku umo˝liwiajàce gólnymi wymogami statecznoÊci. osobom o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´ ∏atwe i bezpieczne wejÊcie na statek i zej- 4. W∏aÊciwy dyrektor urz´du morskiego mo˝e Êcie z niego oraz swobodny dost´p do mi´dzypo- uznaç wyniki próby modelowej, przeprowadzonej dla k∏adów; danego statku zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w za∏àczniku do za∏àcznika I do dyrektywy Rady 2) rozmieszczenie w odpowiednich miejscach ozna- 2003/25/UE zdnia 14 kwietnia 2003 r. wsprawie szczekowania widocznego iczytelnego dla osób oogragólnych wymogów statecznoÊci promów typu ro-ro niczonych mo˝liwoÊciach poruszania si´, w tym (Dz. Urz. WE L123 z17.05.2003, str. 22), poÊwiadczajàtak˝e dla osób zzaburzeniami narzàdów zmys∏ów; ce, ˝e statek nie przewróci si´, doznajàc szkody okre- 3) Êrodki s∏ownego i wzrokowego przekazywania Êlonej w prawidle II-1/B/8.4 Konwencji SOLAS, w najosobom o ograniczonych mo˝liwoÊciach poruszamniej korzystnym miejscu uszkodzenia, wwarunkach, nia si´ komunikatów, takich jak og∏oszenia oopóêoktórych mowa wpkt 1za∏àcznika do rozporzàdzenia, nieniach, zmianach w rozk∏adzie czy us∏ugach pooraz wwarunkach nieregularnego falowania. Uznanie k∏adowych; wyników próby modelowej zast´puje obliczenia doko- 4) takie rozmieszczenie systemów i przycisków alar- nywane zgodnie z pkt 2 i 4 za∏àcznika do rozporzàdzemowych, by by∏y zauwa˝alne i dost´pne dla osób nia okreÊlajàcego szczególne wymogi statecznoÊci.

5. Oile to mo˝liwe izgodne zprzeznaczeniem stat- nami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, ku, szczególne wymogi statecznoÊci stosuje si´, u˝y- po∏o˝onymi na koƒcach trasy statku, a gdy jest to uzawajàc wytycznych okreÊlonych w za∏àczniku II do dy- sadnione imo˝liwe — tak˝e zpaƒstwami trzecimi. rektywy Rady 2003/25/UE z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów statecznoÊci pro- § 39. 1. Przepisy § 34 oraz § 37 i 38 stosuje si´ do mów typu ro-ro. promów pasa˝erskich typu ro-ro wpasa˝erskiej ˝egludze krajowej: § 35. Do wyznaczenia poziomu wody na pok∏adzie samochodowym promów pasa˝erskich typu ro-ro sto- 1) klas A, B i C, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub suje si´ szczególne wymogi statecznoÊci, stosujàc które znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy w tym celu wartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali, które w dniu 1 paêdziernika 2004 r. lub póêniej; w ciàgu roku nie zostajà przekroczone z prawdopodo- 2) klas AiB, których st´pka zosta∏a po∏o˝ona lub któbieƒstwem wi´kszym ni˝ 10 %. re znajdowa∏y si´ na podobnym etapie budowy przed dniem 1 paêdziernika 2004 r. od dnia 1 paê- § 36. Je˝eli trasa podró˝y statku przebiega przez dziernika 2010 r., z zastrze˝eniem ust. 2. wi´cej ni˝ jeden wyznaczony zgodnie z odr´bnymi przepisami obszar, po którym p∏ywajà promy pasa˝er- 2. Promy pasa˝erskie typu ro-ro, o których mowa skie typu ro-ro uprawiajàce regularnà ˝eglug´ pasaw ust. 1 pkt 2, sà zwolnione z wymagaƒ okreÊlonych ˝erskà do lub z portów Rzeczypospolitej Polskiej, staw § 34 oraz § 37 i 38, w przypadku gdy zostanà wycotek musi spe∏niaç szczególne wymogi statecznoÊci odfane z eksploatacji do dnia 1 paêdziernika 2010 r. lub powiadajàce najwy˝szym wartoÊciom znaczàcej wyw terminie póêniejszym, do osiàgni´cia wieku 30 lat, sokoÊci fali, okreÊlonym dla tych obszarów. jednak nie póêniej ni˝ w dniu 1 paêdziernika 2015 r. § 37. 1. Wszystkie istniejàce i nowe promy pasa- Rozdzia∏ 5 ˝erskie typu ro-ro powinny posiadaç Êwiadectwo potwierdzajàce zgodnoÊç ze szczególnymi wymogami Przepisy przejÊciowe i koƒcowe statecznoÊci. § 40. Przepisy § 30 ust. 1pkt 1, oile Konwencja SO- 2. Âwiadectwo pozostaje wa˝ne tak d∏ugo, jak d∏u- LAS nie wyznacza terminów wczeÊniejszych, oraz go statek p∏ywa w obszarze o tej samej lub ni˝szej przepisy § 30 ust. 1pkt 2i3, oile za∏àcznik Ido dyrekwartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali okreÊlonej w tym tywy 1998/18/WE nie wyznacza terminów wczeÊniej- Êwiadectwie. szych, stosuje si´ do statku, którego st´pka zosta∏a po- ∏o˝ona lub który znajdowa∏ si´ na podobnym etapie § 38. 1. Armator uprawiajàcy ca∏orocznà regularnà budowy: ˝eglug´ pasa˝erskà, zamierzajàcy wprowadziç do eksploatacji prom pasa˝erski typu ro-ro, realizujàcy t´ ˝e- 1) przed dniem 1 stycznia 1940 r. — od dnia 1 lipca glug´ wkrótszym okresie czasu, najpóêniej wterminie 2006 r.; jednego miesiàca przed rozpocz´ciem ˝eglugi pisemnie powiadamia o tym dyrektora w∏aÊciwego urz´du 2) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1940 r., ale nie morskiego. póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1962 r. — od dnia 1 lipca 2007 r.; 2. W przypadku gdy w wyniku nieprzewidzianych okolicznoÊci, w celu zagwarantowania ciàg∏oÊci us∏ug 3) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1963 r., ale nie konieczne jest niezw∏oczne zastàpienie promu pasa- póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1974 r. — od ˝erskiego typu ro-ro, zastosowanie majà przepisy roz- dnia 1 lipca 2008 r.; porzàdzenia wydanego na podstawie art. 14 4) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1975 r., ale nie ust. 3 ustawy. póêniej ni˝ przed dniem 30 grudnia 1984 r. — od dnia 1 lipca 2009 r.; 3. Armator zamierzajàcy uprawiaç sezonowà regularnà ˝eglug´ pasa˝erskà w okresie nieprzekraczajà- 5) nie wczeÊniej ni˝ w dniu 1 stycznia 1985 r., ale nie cym szeÊciu miesi´cy powiadamia w∏aÊciwego dyrekpóêniej ni˝ przed dniem 30 czerwca 1998 r. — od tora urz´du morskiego Rzeczypospolitej Polskiej najdnia 1 lipca 2010 r. póêniej na trzy miesiàce przed rozpocz´ciem takiej ˝eglugi. § 41. Szybkie statki pasa˝erskie: 4. W przypadku gdy dzia∏alnoÊç, o której mowa 1) zbudowane lub poddane znaczàcym naprawom, wust. 1, uprawiana jest na obszarach oni˝szej znaczà- zmianom lub modyfikacjom w dniu 1 stycznia cej wysokoÊci fali ni˝ okreÊlone dla tego obszaru, stosu- 1996 r. lub póêniej powinny spe∏niaç wymogi prajàc szczególne wymogi statecznoÊci w celu wyznacze- wid∏a X/3 Konwencji SOLAS, chyba ˝e: nia poziomu wysokoÊci wody na pok∏adzie, mo˝na u˝yç a) ich st´pk´ po∏o˝ono lub jednostka znajdowa∏a wartoÊci znaczàcej wysokoÊci fali, majàcej zastosowasi´ na podobnym etapie budowy nie póêniej ni˝ nie do takiego krótszego terminu. WartoÊç ta powinna w dniu 4 czerwca 1998 r., zostaç uzgodniona z paƒstwami cz∏onkowskimi Unii Europejskiej lub paƒstwami cz∏onkowskimi Europej- b) ich dostawa oraz oddanie do eksploatacji nastàskiego Porozumienia oWolnym Handlu (EFTA) — stro- pi∏o w ciàgu szeÊciu miesi´cy od tej daty oraz

c) wca∏oÊci spe∏niajà wymagania przepisów doty- winny spe∏niaç szczególne wymogi statecznoÊci proczàcych jednostek dynamicznie unoszonych, mów pasa˝erskich typu ro-ro nie póêniej ni˝ w dniu okreÊlonych przez Mi´dzynarodowà Organiza- 1 paêdziernika 2010 r. cj´ Morskà (IMO); 2. Istniejàce promy pasa˝erskie typu ro-ro, które 2) zbudowane przed dniem 1 stycznia 1996 r. i spe∏- w dniu 17 maja 2003 r. spe∏nia∏y wymogi prawid∏a niajàce wymogi okreÊlone w Kodeksie jednostek II-1/B/8 Konwencji SOLAS, dotyczàcego podzia∏u woszybkich kontynuujà dzia∏alnoÊç ˝eglugowà na doszczelnego oraz statecznoÊci statków pasa˝erskich podstawie przepisów tego kodeksu; w stanie uszkodzonym, powinny spe∏niaç wymogi, 3) zbudowane przed dniem 1 stycznia 1996 r. i nie- októrych mowa wust. 1, nie póêniej ni˝ wdniu 1paêspe∏niajàce wymogów okreÊlonych w Kodeksie dziernika 2015 r. jednostek szybkich nie mogà uprawiaç pasa˝erskiej ˝eglugi krajowej, chyba ˝e uprawia∏y takà ˝e- § 43. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Infrastrukglug´ w dniu 4 czerwca 1998 r.; w takim przypad- tury z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie szczegó∏oku jednostki te mogà uzyskaç zezwolenie na kon- wych warunków bezpiecznego uprawiania ˝eglugi tynuowanie takich podró˝y ipowinny spe∏niaç wy- przez statki morskie (Dz. U. Nr 222, poz. 1867 oraz magania dotyczàce jednostek dynamicznie uno- z 2004 r. Nr 142, poz. 1502). szonych, okreÊlone przez Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà (IMO). § 44. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. § 42. 1. Istniejàce promy pasa˝erskie typu ro-ro, zwyjàtkiem promów wymienionych w§ 34 ust. 3, po- Minister Infrastruktury: K. Opawski Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury zdnia 3 sierpnia 2005 r. (poz. 1452) SZCZEGÓLNE WYMOGI DOTYCZÑCE STATECZNOÂCI PROMÓW PASA˚ERSKICH TYPU RO-RO 1) Uwzgl´dniajàc efekt oddzia∏ywania hipotetycznej o której mowa w pkt 1, dopuszcza si´ przyj´cie iloÊci wody morskiej, która w wyniku uszkodzenia wartoÊci poziomu powierzchni wody ni˝szej od mo˝e zgromadziç si´ na pierwszym pok∏adzie po- wartoÊci obliczonej zgodnie z pkt 2. wy˝ej wodnicy konstrukcyjnej w pomieszczeniach ∏adunkowych ro-ro lub w pomieszczeniach kate- 4) W przypadku obliczeƒ dokonywanych dla statków gorii specjalnej, okreÊlonych w prawidle uprawiajàcych ˝eglug´ wokreÊlonych iograniczo- II-2/3Konwencji SOLAS, zwanym dalej „uszkodzo- nych rejonach eksploatacji dopuszcza si´ u˝ycie nym pok∏adem ro-ro”, przy przyj´ciu, ˝e pok∏ad wartoÊci poziomu powierzchni wody ni˝szej od ten jest uszkodzony, powinny zostaç spe∏nione po- wartoÊci obliczonej zgodnie z pkt 2, zast´pujàc jà: stanowienia prawid∏a II-1/B/8.2.3 Konwencji SOa) wartoÊcià 0,0 m, je˝eli znaczàca wysokoÊç fali LAS. (h ), okreÊlona dla danego rejonu, wynosi co s 2) Przyj´tà iloÊç wody, o której mowa w pkt 1, okre- najwy˝ej 1,5 m, Êla si´ na podstawie ustalonej wysokoÊci pob) wartoÊcià ustalonà zgodnie z pkt 2, je˝eli znawierzchni wody: czàca wysokoÊç fali (h ), okreÊlona dla danego s a) powy˝ej najni˝szego punktu kraw´dzi pok∏adu rejonu, wynosi co najmniej 4,0 m, uszkodzonego pok∏adu ro-ro lub c) wartoÊciami poÊrednimi wyznaczonymi w drob) je˝eli kraw´dê pok∏adu uszkodzonego pok∏adu dze interpolacji liniowej, je˝eli znaczàca wysoro-ro znajduje si´ pod wodà — powy˝ej wodnikoÊç fali (h ), okreÊlona dla danego obszaru, cy p∏ywania dla wszystkich kàtów przechy∏u s mieÊci si´ w przedziale 1,5—4,0 m, i wartoÊci przeg∏´bienia, wyznaczonej w sposób nast´pujàcy: pod warunkiem, ˝e: — 0,5 m, je˝eli wolna burta po uszkodzeniu (f) r — w∏aÊciwy organ administracji paƒstwa banwynosi co najwy˝ej 0,3 m, dery statku uzna∏, ˝e wartoÊç znaczàcej wy- — 0,0 m, je˝eli wolna burta po uszkodzeniu (f r ) sokoÊci fali (h s ), charakteryzujàca dany rejon, wynosi co najmniej 2,0 m, nie jest przekraczana z prawdopodobieƒ- — wartoÊci poÊrednie, wyznaczone za pomocà stwem wi´kszym ni˝ 10 %, oraz interpolacji liniowej, je˝eli pozosta∏a wolna — rejon eksploatacji statku oraz — jeÊli ma to burta po uszkodzeniu (f) mieÊci si´ w przer zastosowanie — cz´Êç roku, dla której okredziale 0,3—2,0 m. Êlono znaczàcà wysokoÊç fali (h ), sà uwis 3) Je˝eli statek wyposa˝ony jest w wysoce wydajnà docznione w dokumentach bezpieczeƒstwa instalacj´ odwadniajàcà, do obliczeƒ iloÊci wody, statku.

5) W celu szacunkowej oceny efektu dzia∏ania wody, i szerokie szyby burtowe, na podstawie szczeoktórej mowa wpkt 1, stosuje si´ nast´pujàce wy- gó∏owych badaƒ modelowych mogà zostaç zamogi: akceptowane inne wysokoÊci grodzi, a) gródê poprzecznà lub wzd∏u˝nà uwa˝a si´ za e) skutki oddzia∏ywania wody zgromadzonej na nienaruszonà, jeÊli wszystkie jej elementy znaj- uszkodzonym pok∏adzie ro-ro nie muszà byç dujà si´ pomi´dzy pionowymi powierzchniami uwzgl´dniane dla przedzia∏ów, które posiadajà po∏o˝onymi z ka˝dej burty statku, w odleg∏oÊci z ka˝dej strony pok∏adu furty odwadniajàce, od zewn´trznego poszycia kad∏uba równej równomiernie rozmieszczone wzd∏u˝ burt prze- 1/5 szerokoÊci statku, okreÊlonej zgodnie z pradzia∏u, spe∏niajàce nast´pujàce warunki: wid∏em II-1/2 Konwencji SOLAS; odleg∏oÊç t´ — A ≥ 0,3 l, mierzy si´ prostopadle do p∏aszczyzny symetrii statku na poziomie najwy˝szej podzia∏owej gdzie A oznacza ca∏kowità powierzchni´ furt wodnicy ∏adunkowej, odwadniajàcych na ka˝dej stronie pok∏adu b) w przypadku gdy kad∏ub zosta∏ cz´Êciowo po- [m2], a l — d∏ugoÊç przedzia∏u [m] oraz szerzony w celu spe∏nienia szczególnych wy- — wnajgorszych warunkach uszkodzenia statek mogów statecznoÊci, stosuje si´ zwi´kszonà powinien zachowywaç wolnà burt´ po wartoÊç 1/5szerokoÊci statku, przy czym nie po- uszkodzeniu (f) o wartoÊci co najmniej 1 m, r winna ona wp∏ywaç na po∏o˝enie przejÊç gro- bez uwzgl´dnienia skutków oddzia∏ywania dziowych, instalacji rurociàgów i innych ele- wody zgromadzonej na uszkodzonym pok∏amentów, które zosta∏o zaakceptowane przed dzie ro-ro, oraz tym poszerzeniem, — furty odwadniajàce powinny si´ znajdowaç c) szczelnoÊç grodzi poprzecznych lub wzd∏u˝- nie wy˝ej ni˝ 0,6 m ponad uszkodzonym ponych, uznanych za skuteczne przy ograniczeniu k∏adem ro-ro, a ich dolna kraw´dê powinna iloÊci wody zgromadzonej na uszkodzonym po- znajdowaç si´ nie wy˝ej ni˝ 2 cm nad pok∏ak∏adzie ro-ro, powinna odpowiadaç wydajnoÊci dem, oraz instalacji z´zowej statku i powinna wytrzymy- — furty odwadniajàce powinny byç wyposa˝owaç ciÊnienie hydrostatyczne, jakie mo˝e wyne w urzàdzenia zamykajàce lub klapy zapostàpiç w stanach awaryjnych statku. WysokoÊç biegajàce wdarciu si´ wody na pok∏ad ro-ro, takich grodzi powinna wynosiç co najmniej umo˝liwiajàce jednoczeÊnie odprowadzenie 2,2 m, jednak w przypadku statku z pok∏adami podwieszanymi minimalna wysokoÊç grodzi nie wody zgromadzonej na tym pok∏adzie, powinna byç mniejsza ni˝ wartoÊç wysokoÊci f) w przypadku przyj´cia, ˝e zosta∏a uszkodzona do dolnej kraw´dzi podwieszonego pok∏adu gródê po∏o˝ona powy˝ej uszkodzonego pok∏adu w po∏o˝eniu opuszczonym, ro-ro, oba przedzia∏y graniczàce z tà grodzià d) wprzypadkach urzàdzeƒ specjalnych, takich jak uznaje si´ za zatopione do tej samej wysokoÊci, np. podwieszane pok∏ady o pe∏nej szerokoÊci obliczonej zgodnie z pkt 2 lub 4. 1453 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1) z dnia 22 sierpnia 2005 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie wymagaƒ dla przychodni weterynaryjnych