§ 1.

Rozporządzenie określa sposób ewidencjonowania przez pracodawców okresów zatrudnienia na stanowiskach, na których okresy pracy górniczej zalicza się w wymiarze półtorakrotnym przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury, oraz na niektórych innych stanowiskach pracy górniczej, zwanych dalej „stanowiskami”, na których jest wykonywana praca, o której mowa w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

8 2. 1. Pracodawcy prowadzą bieżącą ewidencję okresów pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach w formie zapisów w załączniku do karty ewidencyjnej.

2. W ewidencji okresów pracy ujmuje się również okresy urlopu wypoczynkowego, o ile pracownik bezpośrednio przed urlopem wykonywał pracę na stanowisku.

3. W przypadku wystąpienia braków w ewidencji, o której mowa w ust. 1, następuje jej uzupełnienie w formie zapisów w załączniku do karty ewidencyjnej pracownika w oparciu o posiadaną przez pracodawcę dokumentację, z uwzględnieniem § 5—8.

4. Wzór załącznika do karty ewidencyjnej stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

8 3. 1. Bieżącą ewidencję okresów pracy prowadzi się oddzielnie dla każdego pracownika w oparciu o wydruki sporządzone na podstawie dowodów zarobkowych, z których wynika, na jakim stanowisku i w jakim okresie pracownik był zatrudniony.

2. W oparciu o miesięczne wydruki w załączniku do karty ewidencyjnej pracownika dokonuje się zapi- Sów:

1) liczby dniówek przepracowanych w poszczególnych miesiącach w danym roku kalendarzowym;

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spotecznej kieruje dziatem administracji rządowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) liczby zjazdów pod ziemię w poszczególnych miesiącach w danym roku kalendarzowym.

3. Dla pracowników, z którymi stosunek pracy uległ rozwiązaniu w ciągu roku, zapisów w załączniku do karty ewidencyjnej dokonuje się za okres przepracowany w danym roku kalendarzowym, na podstawie miesięcznych wydruków.

4. Wykazane w załączniku do karty ewidencyjnej pracownika okresy pracy, a także liczby zjazdów pod ziemię lub liczby dniówek przepracowanych w poszczególnych latach na stanowiskach stanowią podstawę do wpisania w zaświadczeniu pracy, wystawianym na potrzeby Zakładu Ubezpieczeń Spotecznych.

8 4. 1. Pracodawcy prowadzą bieżącą ewidencję zjazdów pod ziemię pracowników dozoru i kierownictwa ruchu pod ziemią, a także dniówek przepracowanych przez takich pracowników na odkrywce w kopalniach siarki lub węgla brunatnego oraz w kopalniach otworowych siarki.

2. Liczba zjazdów pod ziemię w danym miesiącu, a także dniówek przepracowanych na odkrywce w kopalniach siarki lub węgla brunatnego oraz w kopalniach otworowych siarki wykazywana jest w dowodach zarobkowych sporządzanych dla poszczególnych pracowników.

3. Przy ewidencjonowaniu okresów pracy pracownikom dozoru i kierownictwa ruchu pod ziemią stosuje się odpowiednio § 3 ust. 2—4.

8 5. W przypadku gdy pracodawca nie posiada petnej ewidencji okresów pracy na stanowiskach za okres poprzedzający dzień wejścia w życie rozporządzenia oraz w przypadku okresów pracy wykonywanej na stanowiskach niepodlegających w myśl dotychczasowych przepisów obowiązkowi ewidencjonowania, ewidencję uzupełnia się w oparciu o ustalenia komisji weryfikacyjnej.

8 6. 1. Komisję weryfikacyjną powołuje pracodawca.

2. W skład komisji weryfikacyjnej wchodzą:

1) przedstawiciel kierownictwa ruchu lub wyższego dozoru ruchu — jako jej przewodniczący;

2) pracownik komórki prowadzącej ewidencję pracowników (służby zatrudnienia);

Nr 40

3) pracownik komórki prowadzącej dokumentację zarobkową (służby płacowej).

3. W posiedzeniu komisji weryfikacyjnej mogą również uczestniczyć:

1) przedstawiciel wskazanej przez zainteresowanego zakładowej organizacji związkowej;

2) przedstawiciel właściwej terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

8 7. 1. Komisja weryfikacyjna wszczyna postępowanie wyjaśniające na wniosek pracownika, byłego pracownika lub innego zainteresowanego, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

2. Komisja weryfikacyjna dokonuje ustaleń na podstawie przedstawionych dowodów, wyjaśnień wnioskodawcy i zeznań wskazanych przez niego świadków.

3. Komisja weryfikacyjna może w razie potrzeby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia wiarygodności zeznań świadków lub wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy tymi zeznaniami.

4. W toku postępowania wyjaśniającego komisja weryfikacyjna może powołać w charakterze świadków inne osoby, które w rozpatrywanych okresach pracowały razem z wnioskodawcą.