Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep

Nr 5

1) jeden egzemplarz — przeznaczony jest dla kontrolowanego;

2) jeden egzemplarz — przekazuje się ministrowi lub jednostce, o której mowa w § 11;

3) jeden egzemplarz — przechowywany jest w dokumentacji homologacyjnej prowadzonej przez jednostkę, o której mowa w § 11.

8 11. Wykaz jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz kontroli zgodności produkcji określa załącznik nr 12 do rozporządzenia.

§ 12. Świadectwa homologacji typu przedmiotu wyposażenia pojazdu lub jego części wydane przez właściwe władze homologacyjne państw członkowskich Unii Europejskiej są uznawane w procesie homologacji typu pojazdu, jeżeli zostały wydane zgodnie z wymaganiami odpowiadającymi wymaganiom technicznym określonym rozporządzeniem.

Poz. 29i30

§ 13. Świadectwa homologacji typu pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części wydane do dnia wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność w zakresie, na jaki zostały wydane.

8 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Infrastruktury: M. Pol

3) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 października 1999 r. w sprawie homologacji pojazdów (Dz. U. Nr 91, poz. 1039, z 2000 r. Nr 74, poz. 863 oraz z 2001 r. Nr 26, poz. 295), które na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, poz. 1444 i Nr 154,

, z 2002 r. Nr 216, poz. 1825 oraz z 2003 r. Nr 149,

) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(Zatączniki do rozporządzenia są zawarte w oddzielnym zatączniku do niniejszego numeru)

30 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY”

z dnia 30 grudnia 2003 r.

w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep

Na podstawie art. 68 ust. 13 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

8 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) warunki i tryb wydawania lub cofania świadectw homologacji typu pojazdu samochodowego mającego cztery lub więcej kół, przyczepy przeznaczonej do ciągnięcia przez ten pojazd, zwanych dalej „pojazdami”, oraz przedmiotów ich wyposażenia i części;

1) Minister Infrastruktury kieruje dziatem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w Sprawie szczegółowego zakresu dziatania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19,

, Nr 141, poz. 1359 i Nr 232, poz. 2322).

, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.

2) zakres i sposób przeprowadzania: a) badań homologacyjnych,

b) kontroli zgodności produkcji pojazdów z warunkami homologacji;

3) wzory dokumentów związanych z homologacją typu;

4) jednostki upoważnione do: a) przeprowadzania badań homologacyjnych,

b) kontroli zgodności produkcji z warunkami homologacji.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do trolejousów.

8 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa — ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

Nr 5

2) homologacja typu — procedurę, za pomocą której stwierdza się, że typ pojazdu oraz przedmioty jego wyposażenia i części spełniają wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy;

3) wielostopniowa homologacja typu — procedurę, za pomocą której stwierdza się, że w danym stanie kompletacji (niekompletny lub kompletny) typ pojazdu spełnia wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy odpowiednie do jego stanu kompletacji;

4) pojazd podstawowy — pojazd, którego numer identyfikacyjny jest zachowywany podczas kolejnych etapów wielostopniowej homologacji typu;

5) pojazd niekompletny — pojazd, który w celu uzyskania założonych cech użytkowych oraz spełnienia niezbędnych wymagań powinien przejść co najmniej jeszcze jeden etap kompletacji;

6

—-

pojazd skompletowany — pojazd powstały w trakcie wielostopniowej homologacji typu, spełniający wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy;

7

—

typ pojazdu — pojazdy jednej kategorii, w ramach danego rodzaju, które nie różnią się pod względem istotnych cech;

8

Ro

wyposażenie — układ lub zespół pojazdu, w szczególności hamulce, układ ograniczający emisję spalin, części wnętrza pojazdu lub silnik;

9) część — urządzenie, które może być homologowane niezależnie od pojazdu;

10

—

przepis cząstkowy — oddzielny dokument określający wymagania i metody badania dotyczące wyposażenia lub części pojazdów (regulamin EKG ONZ);

11

—

dokumentacja techniczna typu — opis techniczny pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części, wraz ze sprawozdaniami z badań lub innymi dokumentami, które jednostki upoważnione dodały do tego dokumentu.

8 3. Kategorie pojazdu i typu pojazdu dla potrzeb homologacji typu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

8 4. 1. Minister właściwy do spraw transportu, zwany dalej „ministrem”, wydaje świadectwo homologacji typu na pisemny wniosek producenta lub importera nowego typu pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) protokół badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem z badań zawierający wynik tych badań, potwierdzony przez kierownika jednostki, o której mowa w § 11;

2) podstawowy opis techniczny dla celów homologacji typu pojazdu, którego wzór określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia, a w przypadku uzyskania wszystkich cząstkowych świadectw homologacji, wymaganych dla danej kategorii pojazdu — opis techniczny dla celów homologacji typu pojazdu, którego wzór określa zatącznik nr 3 do rozporządzenia;

3) wykaz wydanych cząstkowych świadectw homologacji typu pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części;

4) wyniki badań określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

5) instrukcję dla użytkownika pojazdu w języku polskim — w dwóch egzemplarzach.

3. W przypadku homologacji wielostopniowej typu pojazdu do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ponadto:

1) w etapie pierwszym — fragmenty dokumentu informacyjnego oraz wydane świadectwa homologacji typu, zgodne ze stanem kompletacji pojazdu podstawowego;

2) w kolejnych etapach — fragmenty dokumentu informacyjnego typu pojazdu, świadectwa homologacji typu odpowiadające aktualnemu etapowi wykonania, świadectwa homologacji typu dla pojazdu niekompletnego oraz, w razie potrzeby — świadectwo pochodzenia pojazdu, którego wzór określa załącznik nr 5 do rozporządzenia;

3

—

informacje dotyczące wprowadzonych przez producenta zmian lub uzupełnień do niekompletnego pojazdu oraz zgodności z wytycznymi konstrukcyjnymi określonymi przez producenta pojazdu homologowanego we wcześniejszych etapach, potwierdzonej przez tego producenta.

8 5. 1. Minister wydaje świadectwo homologacji typu, jeżeli dla danego typu pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części został wydany protokół badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem z badań, potwierdzający spełnienie wymagań, które w zależności od rodzaju i kategorii pojazdu określa:

1) w przypadku homologacji typu pojazdu — zatącznik nr 6 do rozporządzenia;

2) w przypadku homologacji typu niektórych pojazdów specjalnych — załącznik nr 7 do rozporządzenia;

3) w przypadku homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części pojazdu — zatącznik nr 8 do rozporządzenia.

2. Przed wydaniem świadectwa homologacji typu minister lub na jego wniosek jednostka, o której mowa w § 11, dokonuje sprawdzenia, czy producent podjął właściwe środki organizacyjno-techniczne zapewniające zgodność produkowanych pojazdów, przedmiotów ich wyposażenia lub części z homologowanym typem, zwanego dalej „sprawdzeniem”. Sprawdzenia dokonuje się pod względem zgodności z proce-

Nr 5

durami określonymi w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

3. Minister odmawia wydania świadectwa homologacji typu, jeżeli dany typ pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub część nie spełnia wymagań określonych w art. 68 ust. 4 ustawy.

4. Jeżeli przedstawiony do homologacji typu przedmiot wyposażenia pojazdu lub jego część spetnia swoje zadanie tylko w połączeniu z innymi częściami pojazdu, to świadectwo homologacji typu powinno zawierać wszystkie ograniczenia dotyczące ich stosowania.

5. Decyzja zwalniająca z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu może być wydana, na wniosek producenta lub importera, w odniesieniu do:

1) pojazdów z małych serii — po przeprowadzeniu badań homologacyjnych;

2) pojazdów z końcowej partii produkcji, których homologacja utraciła ważność.

6. Kryteria, których spełnienie umożliwia zwolnienie z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji typu pojazdu, określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

7. System numerowania świadectw homologacji określa zatącznik nr 11 do rozporządzenia.

8 6. 1. Wzór świadectwa homologacji typu pojazdu określa zatącznik nr 12 do rozporządzenia.

2. Wzory wyciągów ze świadectw homologacji określa zatącznik nr 13 do rozporządzenia.

3. Wzory świadectw homologacji przedmiotów wyposażenia i części pojazdów w zakresie przepisów cząstkowych określone są w tych przepisach; w razie potrzeby, a w szczególności żądania władzy homologacyjnej innego państwa, wykaz wydanych świadectw homologacji cząstkowych sporządza się według wzoru, który określa załącznik nr 14 do rozporządzenia.

8 7. 1. Minister cofa świadectwo homologacji typu, jeżeli pojazd, przedmiot jego wyposażenia lub część nie odpowiada warunkom określonym w świadectwie homologacji typu lub nie zostaną dochowane z winy producenta lub importera warunki kontroli zgodności z typem homologowanym.

2. Przed cofnięciem świadectwa homologacji typu minister wzywa producenta lub importera do:

1) przedstawienia wyjaśnień lub dokumentów;

2) usunięcia niezgodności i podjęcia niezbędnych środków do zapewnienia zgodności produkcji z homologowanym typem w zakresie i terminie określonym przez ministra.

8 8. 1. Jednostka, o której mowa w § 11, przeprowadza badania homologacyjne na pisemny wniosek producenta lub importera.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) dokumenty, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 2—4; 2) katalog części zamiennych; 3) instrukcję napraw.

3. Na żądanie jednostki, o której mowa w § 11, producent lub importer przedstawia kopie wydanych świadectw homologacji typu przedmiotu wyposażenia pojazdu i jego części wraz z dokumentacją techniczną typu.

89. 1. Jednostka, o której mowa w § 11, przeprowadza badania homologacyjne zgodnie z procedurami, które w zależności od stopnia kompletacji pojazdu określa:

1) w przypadku homologacji typu pojazdu — zatącznik nr 15 do rozporządzenia;

2) w przypadku homologacji wielostopniowej — załącznik nr 16 do rozporządzenia.

2. Po przeprowadzonym badaniu homologacyjnym jednostka, o której mowa w § 11, sporządza, co najmniej w czterech egzemplarzach, protokół badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem z badań, z czego:

1) jeden egzemplarz — przekazuje ministrowi;

2) jeden egzemplarz — przechowywany jest w dokumentacji prowadzonej przez tę jednostkę;

3) dwa egzemplarze — wydaje producentowi lub importerowi.

3. Jednostka, o której mowa w § 11, wydaje protokót badania homologacyjnego wraz ze sprawozdaniem z badań, potwierdzający pozytywny wynik badania, jeżeli pojazd, przedmiot jego wyposażenia lub część spełniają wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy oraz warunki, o których mowa odpowiednio w § 5ust. 1.

8 10. 1. Kontroli zgodności produkcji pojazdu oraz przedmiotów ich wyposażenia lub części z warunkami homologacji typu, zwanej dalej „kontrolą zgodności produkcji”, dokonuje się pod względem zgodności z procedurami, o których mowa w § 5 ust. 2.

2. Z przeprowadzonej kontroli zgodności produkcji sporządza się protokół, co najmniej w trzech egzemplarzach, z czego:

1) jeden egzemplarz — przeznaczony jest dla kontrolowanego;

2) jeden egzemplarz — przekazuje się ministrowi lub jednostce, o której mowa w § 11;

3) jeden egzemplarz — przechowywany jest w dokumentacji homologacyjnej prowadzonej przez jednostkę, o której mowa w § 11.

Nr 5 — 176 — Poz. 30131

8 11. Wykaz jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz kontroli zgodności produkcji określa załącznik nr 17 do rozporządzenia.

§ 12. Świadectwa homologacji typu przedmiotu wyposażenia pojazdu lub jego części wydane przez właściwe władze homologacyjne państw członkowskich Unii Europejskiej są uznawane w procesie homologacji typu pojazdu, jeżeli zostały wydane zgodnie z wymaganiami odpowiadającymi wymaganiom technicznym określonym rozporządzeniem.

§ 13. Świadectwa homologacji typu pojazdu, przedmiotu jego wyposażenia lub części wydane do dnia wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność w zakresie, na jaki zostały wydane.

8 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.3)

Minister Infrastruktury: M. Pol

3) Niniejsze rozporządzenie byto poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 października 1999 r. w sprawie homologacji pojazdów (Dz. U. Nr 91, poz. 1039, z 2000 r. Nr 74, poz. 863 oraz z 2001 r. Nr 26, poz. 295), które na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, poz. 1444 i Nr 154,

, z 2002 r. Nr 216, poz. 1825 oraz z 2003 r. Nr 149,

) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(Zatączniki do rozporządzenia są zawarte w oddzielnym zatączniku do niniejszego numeru)

31

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY” z dnia 30 grudnia 2003 r.

w sprawie homologacji

Na podstawie art. 68 ust. 13 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.?)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) warunki i tryb wydawania lub cofania świadectw homologacji typu ciągnika rolniczego, zwanego dalej „ciągnikiem”, oraz przedmiotów jego wyposażenia i części;

2) zakres i sposób przeprowadzania: a) badań homologacyjnych,

b) kontroli zgodności produkcji z warunkami homologacji;

3) wzory dokumentów związanych z homologacją typu;

1) Minister Infrastruktury kieruje dziatem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu dziatania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19,

, Nr 141, poz. 1359 i Nr 232, poz. 2322).

, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.

ciągników rolniczych

4) jednostki upoważnione do: a) przeprowadzania badań homologacyjnych,

b) kontroli zgodności produkcji z warunkami homologacji.

8 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa — ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

2) homologacja typu — procedurę, za pomocą której stwierdza się, że typ ciągnika oraz przedmioty jego wyposażenia i części spełniają wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy;

3) wielostopniowa homologacja typu — procedurę, za pomocą której stwierdza się, że w danym stanie kompletacji (niekompletny lub kompletny) typ ciągnika spetnia wymagania określone w art. 68 ust. 4 ustawy odpowiednie do jego stanu kompletacji;

4) ciągnik podstawowy — ciągnik, którego numer identyfikacyjny jest zachowywany podczas kolejnych etapów wielostopniowej homologacji typu;

5) ciągnik niekompletny — ciągnik, który w celu uzyskania założonych cech użytkowych oraz spełnie-