§ 5.

1. Intensywność pomocy udzielanej w związku z realizacją nowej inwestycji, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji netto do wydatków kwalifikowa!lnych, nie może przekroczyć: 130 % — w przypadku inwestycji realizowanych w podregionach oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42; 2)40 % — w przypadku inwestycji realizowanych w podregionach oznaczonych numerami statystycznymi 4, 17 i 30; 3) 50 % — w przypadku inwestycji realizowanych w pozostałych podregionach. 2. Podregiony, o których mowa w ust. 1, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2000 r. w Sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS) (Dz. U. Nr 58, poz. 685, z późn. zm.?)). 3. Intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, zwiększa się odpowiednio o 15 punktów procentowych brutto, jeżeli całkowita intensywność pomocy netto nie przekracza 75 %. 4. Pomoc może być udzielona beneficjentowi, jeżeli zapewni on pokrycie z wkładu własnego co najmniej 25 % kosztów projektu oraz utrzymanie inwestycji w danym podregionie przez okres co najmniej 5 lat od dnia przekazania inwestycji do użytkowania; wkład własny beneficjenta nie może zawierać żadnych środków uzyskanych w ramach pomocy publicznej. 5. Pomoc przeznaczona na nowe inwestycje może być udzielona wraz z pomocą na tworzenie nowych miejsc pracy, jeżeli tącznie intensywność tych pomocy nie przekracza maksymalnej intensywności, określonej w ust. 1 i 3, przy czym dopuszczalną intensywność pomocy określa się jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy i wyższej kwoty kosztów nowej inwestycji albo dwuletnich kosztów płacy nowo zatrudnionych pracowników. 6. Intensywność pomocy na nową inwestycję nie może przekroczyć równowartości w złotych kwoty 50 000 euro na jeden projekt, z uwzględnieniem ust. 1 i 3. 7. Wartość pomocy na specjalistyczne usługi doradcze nie może przekroczyć 50 % wydatków kwalifikowalnych i równowartości w złotych kwoty 5 000 euro na jeden projekt. 8. Pomoc sumuje się z pomocą udzieloną we wszystkich formach i ze wszystkich źródet, w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych, i nie może przekroczyć maksymalnych intensywności pomocy określonych w ust. 1, 3 i 5—7.