§ 6.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2020 poz. 1901 (ogł. 28 października 2020)

   Minister cofa uprawnienia rzeczoznawcy:

   1) na pisemny wniosek rzeczoznawcy;

   2) jeżeli rzeczoznawca przestał spełniać wymagania do pełnienia tej funkcji albo gdy zostanie stwierdzone, że w chwili nadania uprawnień warunkom tym nie odpowiadał i nadal im nie odpowiada;

   3) jeżeli rzeczoznawca nie wykonuje należycie obowiązków określonych w § 8 i 9;

   4) jeżeli rzeczoznawca pomimo pisemnego upomnienia wydaje oceny lub opinie dla podmiotów innych niż wskazane w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w zakresie innym niż określony w art. 59 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy, używając tytułu „rzeczoznawca ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami”.

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 1302 (ogł. 2 czerwca 2004) ten tekst

   Minister cofa uprawnienia rzeczoznawcy: 1) na pisemny wniosek rzeczoznawcy;

   2) jeżeli rzeczoznawca przestał spełniać wymagania do pełnienia tej funkcji albo gdy zostanie stwierdzone, że w chwili nadania uprawnień warunkom tym nie odpowiadał i nadal im nie odpowiada;

   3) jeżeli rzeczoznawca nie wykonuje należycie obowiązków określonych w 8 8i9.

   8 7. Rzeczoznawca jest uprawniony do:

   1) wydawania ocen i opinii indywidualnie lub jako członek zespołu rzeczoznawców;

   2) otrzymania wynagrodzenia z tytutu opracowanej w formie pisemnej oceny lub opinii, na podstawie umowy o dzieto zawartej ze zleceniodawcą;

   3) uzyskania od właściciela lub posiadacza zabytku pomocy w dostępie do obiektu w zakresie umożliwiającym wydanie oceny lub opinii;

   4) uzyskania dostępu do dokumentacji obiektu, zgromadzonej przez właściwe organy.

   8 8. Rzeczoznawca jest obowiązany do:

   1

   —

   wydawania ocen i opinii na wniosek organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

   2

   —

   przygotowywania ocen i opinii w sposób obiektywny, według najlepszej wiedzy i z należytą starannością;

   3

   —

   wykonywania czynności rzeczoznawcy wyłącznie w granicach dziedziny określonej w akcie powołania;

   4

   —

   używania w zakresie swojego działania pieczęci z odciskiem tuszowym w kolorze zielonym o treści: „Rzeczoznawca Ministra Kultury”, zawierającej dziedzinę oraz imię i nazwisko rzeczoznawcy;

   5

   R

   przekazania kopii oceny lub opinii Generalnemu Konserwatorowi Zabytków;

   6) złożenia Generalnemu Konserwatorowi Zabytków pisemnego rocznego sprawozdania z działalności, w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego;

   7) niezwtocznego zawiadomienia Generalnego Konserwatora Zabytków o każdej zmianie swego adresu lub o zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

   8 9. 1. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie:

   1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;

   2) w której stroną jest jego małżonek, krewny, powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

   3) w której był świadkiem lub biegtym albo byt lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2;

   4) w której brat udział w postępowaniu prowadzonym przez organ niższej instancji, zakończonym wydaniem decyzji;

   5) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie stużbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne;

   6) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

   2. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie, także w przypadku istnienia okoliczności innych niż wymienione w ust. 1, które mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

   8 10. Ocena lub opinia powinna zawierać: 1) imię, nazwisko i adres rzeczoznawcy; 2) datę sporządzenia oceny lub opinii; 3) określenie zleceniodawcy i opiniowanej sprawy;

   4) rodzaj obiektu i miejsce jego położenia lub przechowywania;

   5) wykaz i opis podjętych czynności;

   6) treść oceny lub opinii wraz z podaniem wniosków końcowych;

   7) pieczęć i podpis rzeczoznawcy. 8 11. 1. Generalny Konserwator Zabytków: 1) prowadzi listę rzeczoznawców;

   2) prowadzi dokumentację dotyczącą listy rzeczoznawców;

   3) gromadzi i rejestruje kopie ocen i opinii oraz sprawozdania przesyłane przez rzeczoznawców;

   4) dokonuje okresowej oceny pracy rzeczoznawców, którą przedstawia ministrowi.

   2. Generalny Konserwator Zabytków udostępnia listę rzeczoznawców na wniosek zainteresowanych organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

   8 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

   Minister Kultury: W. Dąbrowski

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.