Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie rzeczoznawców Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami

Minister cofa uprawnienia rzeczoznawcy: 1) na pisemny wniosek rzeczoznawcy;

2) jeżeli rzeczoznawca przestał spełniać wymagania do pełnienia tej funkcji albo gdy zostanie stwierdzone, że w chwili nadania uprawnień warunkom tym nie odpowiadał i nadal im nie odpowiada;

3) jeżeli rzeczoznawca nie wykonuje należycie obowiązków określonych w 8 8i9.

8 7. Rzeczoznawca jest uprawniony do:

1) wydawania ocen i opinii indywidualnie lub jako członek zespołu rzeczoznawców;

2) otrzymania wynagrodzenia z tytutu opracowanej w formie pisemnej oceny lub opinii, na podstawie umowy o dzieto zawartej ze zleceniodawcą;

3) uzyskania od właściciela lub posiadacza zabytku pomocy w dostępie do obiektu w zakresie umożliwiającym wydanie oceny lub opinii;

4) uzyskania dostępu do dokumentacji obiektu, zgromadzonej przez właściwe organy.

8 8. Rzeczoznawca jest obowiązany do:

1

—

wydawania ocen i opinii na wniosek organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

2

—

przygotowywania ocen i opinii w sposób obiektywny, według najlepszej wiedzy i z należytą starannością;

3

—

wykonywania czynności rzeczoznawcy wyłącznie w granicach dziedziny określonej w akcie powołania;

4

—

używania w zakresie swojego działania pieczęci z odciskiem tuszowym w kolorze zielonym o treści: „Rzeczoznawca Ministra Kultury”, zawierającej dziedzinę oraz imię i nazwisko rzeczoznawcy;

5

R

przekazania kopii oceny lub opinii Generalnemu Konserwatorowi Zabytków;

6) złożenia Generalnemu Konserwatorowi Zabytków pisemnego rocznego sprawozdania z działalności, w terminie do dnia 31 stycznia roku następnego;

7) niezwtocznego zawiadomienia Generalnego Konserwatora Zabytków o każdej zmianie swego adresu lub o zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

8 9. 1. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie:

1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki;

2) w której stroną jest jego małżonek, krewny, powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

3) w której był świadkiem lub biegtym albo byt lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2;

4) w której brat udział w postępowaniu prowadzonym przez organ niższej instancji, zakończonym wydaniem decyzji;

5) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie stużbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne;

6) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej.

2. Rzeczoznawca odmawia wydania oceny lub opinii w sprawie, także w przypadku istnienia okoliczności innych niż wymienione w ust. 1, które mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

8 10. Ocena lub opinia powinna zawierać: 1) imię, nazwisko i adres rzeczoznawcy; 2) datę sporządzenia oceny lub opinii; 3) określenie zleceniodawcy i opiniowanej sprawy;

4) rodzaj obiektu i miejsce jego położenia lub przechowywania;

5) wykaz i opis podjętych czynności;

6) treść oceny lub opinii wraz z podaniem wniosków końcowych;

7) pieczęć i podpis rzeczoznawcy. 8 11. 1. Generalny Konserwator Zabytków: 1) prowadzi listę rzeczoznawców;

2) prowadzi dokumentację dotyczącą listy rzeczoznawców;

3) gromadzi i rejestruje kopie ocen i opinii oraz sprawozdania przesyłane przez rzeczoznawców;

4) dokonuje okresowej oceny pracy rzeczoznawców, którą przedstawia ministrowi.

2. Generalny Konserwator Zabytków udostępnia listę rzeczoznawców na wniosek zainteresowanych organów, o których mowa w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

8 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Kultury: W. Dąbrowski