§ 4.

1. Materiał szczególnego ryzyka: 1) niezwłocznie zbiera się, przewozi i znakuje;

2) spala w zakładzie termicznego przekształcania albo

3) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 1, przy użyciu:

a) jednej z metod przetwarzania lub

b) metody 1, wskazanej przez powiatowego lekarza weterynarii

— określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie spala w zakładzie termicznego przekształcania lub współspalarni albo

4) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 1, przy użyciu metody 1 określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie zakopuje na grzebowisku zatwierdzonym zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

2. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do materiału określonego w § 1 pkt 1 i 3 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka.

3. Odpady kuchenne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego spala się w zakładzie termicznego przekształcania lub we współspalarni albo zakopuje na grzebowisku zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

4. Materiał kategorii 1 przechowuje się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 1.

5. Materiał kategorii 1 segreguje się w rzeźniach, zakładach rozbioru mięsa, zakładach przetwarzających kategorii 1, z tym że kręgosłup może być usuwany w punktach sprzedaży.

6. Materiat kategorii 1 zabarwia się w sposób umożliwiający jego identyfikację również po przetworzeniu.

7. Materiat kategorii 1 usuwa się poprzez:

1) spalenie bez uprzedniego przetworzenia, 2) spalenie po przetworzeniu;

3) zakopanie na grzebowisku.

8 5. 1. Materiał wysokiego ryzyka: 1) niezwłocznie zbiera się, przewozi i znakuje, 2) spala w zakładzie termicznego przeksztatcania albo

3) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 2, przy użyciu:

a) jednej z metod przetwarzania lub

b) metody 1, wskazanej przez powiatowego lekarza weterynarii

— określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie spala się w zakładzie termicznego

Nr 180

przekształcania lub współspalarni; w przypadku wytapianych tłuszczów przetwarza na ttuszczopochodne polepszacze gleby lub do zastosowania technicznego, innego niż użycie do produkcji kosmetyków, produktów leczniczych i wyrobów medycznych, albo przetwarza w zakładzie przetwarzającym, albo

4) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 2, przy użyciu metody 1 określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie:

a) wykorzystuje jako polepszacz gleby w przypadku powstałych materiatów białkowych albo

b) przetwarza w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost, albo

c) zakopuje na grzebowisku zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, albo

d) przechowuje w silosach lub przetwarza na kompost w przypadku materiału pochodzącego z ryb;

5

—-

odchody, treść z przewodu pokarmowego, mleko i siara, jeżeli nie zostaną uznane za stwarzające ryzyko rozprzestrzenienia choroby zakaźnej:

a) wykorzystuje się jako nieprzetworzony surowiec w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost lub poddaje obróbce w zakładzie technicznym albo

b) wykorzystuje się po przetworzeniu w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost, albo

c) zakopuje na grzebowisku.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do sporządzania trofeów myśliwskich z ciał zwierząt dzikich lub ich części, niepodejrzanych o zakażenie chorobami przenoszącymi się na ludzi lub zwierzęta.

3. Materiaty kategorii 2, inne niż odchody, przechowuje się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 2.