Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi z dnia 8 października 2003 r. w sprawie warunków weterynaryjnych mających zastosowanie do niejadalnych produktów zwierzęcych oraz materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka

Rozporządzenie określa:

1) warunki weterynaryjne wymagane przy produkcji, przechowywaniu, wprowadzaniu na rynek, przetwarzaniu, przewozie i wykorzystywaniu niejadalnych produktów zwierzęcych, stanowiących materiał niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 czerwca 2003 r. w sprawie wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka (Dz. U. Nr 106, poz. 1001), zwanego dalej „wykazem materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka”;

2

—

szczegółowe warunki weterynaryjne wymagane przy zgłaszaniu, zbieraniu, przekazywaniu, segregowaniu, oznakowaniu, przetwarzaniu i postępowaniu z materiałami niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka, zwanymi dalej odpowiednio „materiatem kategorii 1”, „materiałem kategorii 2” i „materiałem kategorii 3”.

8 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do: 1

—

surowej karmy w rozumieniu przepisów o ochronie zwierząt, pochodzącej ze sklepów lub pomieszczeń przylegających do punktów sprzedaży, w których rozbiór i przechowywanie mięsa są prowadzone wyłącznie w tych sklepach lub w punktach sprzedaży;

2) surowej karmy otrzymanej ze zwierząt poddanych ubojowi w gospodarstwie pochodzenia wykorzystywanej na potrzeby własne tego gospodarstwa;

3) płynnego mleka i siary usuniętych z gospodarstwa lub wykorzystywanych w gospodarstwie, z którego pochodzą;

4) ciat lub części tych ciał zwierząt dzikich, niepodejrzanych o zakażenie chorobami przenoszącymi się na ludzi lub zwierzęta, z wyjątkiem:

i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976 oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450 i Nr 122, poz. 1144 i Nr 165,

a) ryb wyłowionych w celach handlowych,

b) gdy są wykorzystywane do sporządzania trofeów myśliwskich;

5) odpadów kuchennych, z wyjątkiem:

a) pochodzących ze środków przewozu międzynarodowego,

b) przeznaczonych do skarmiania zwierząt,

c) przeznaczonych do wytworzenia biogazu lub kompostu;

6) komórek jajowych, embrionów i nasienia nieprzeznaczonych na cele hodowlane;

7) tranzytu niejadalnych produktów zwierzęcych drogą morską lub powietrzną.

8 3. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) zwierzęta dzikie — inne niż zwierzęta dzikie utrzymywane przez człowieka;

2) zwierzęta futerkowe — zwierzęta utrzymywane w celu pozyskania futra, nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi;

3) producent — podmiot, którego działalność powoduje powstanie niejadalnych produktów zwierzęcych;

4) partia — ilość produktu wyprodukowaną w jednym zakładzie przy zastosowaniu tych samych metod przetwarzania przeznaczoną, po badaniu mikrobiologicznym, do sprzedaży;

5) niejadalne produkty krwiopochodne — produkty otrzymane z krwi zwierząt lub jej frakcji, w szczególności suszone, mrożone lub płynne osocze, pełną krew suszoną, suszone, mrożone lub płynne czerwone krwinki lub ich frakcje i mieszaniny, z wyjątkiem mączki z krwi zwierząt;

6) krew zwierząt — świeżą pełną krew zwierząt zawierającą elementy stałe i płynne;

7) mączka z krwi zwierząt — produkt otrzymany z krwi zwierząt poddanej obróbce termicznej, przeznaczony do spożycia przez zwierzęta lub przeznaczony na nawozy organiczne;

8) mączka rybna — przetworzone białko zwierzęce otrzymane ze zwierząt morskich, z wyjątkiem ssaków morskich;

9) karma — karmę dla zwierząt domowych zawierającą materiał kategorii 3;

Nr 180

10) surowa karma — karmę dla zwierząt domowych, która nie została poddana procesowi konserwującemu innemu niż chłodzenie, mrożenie lub głębokie mrożenie w celu zapewnienia jej trwałości;

11) przetworzona karma — karmę dla zwierząt domowych, która została poddana obróbce, z wyjątkiem surowej karmy dla zwierząt domowych;

12

—

produkty do zastosowania technicznego — produkty otrzymane bezpośrednio z niejadalnych produktów zwierzęcych, przeznaczone do celów innych niż spożycie przez ludzi lub zwierzęta, w tym garbowane i obrabiane skóry, trofea myśliwskie, przetworzoną wetnę, włosie, szczecinę, pióra i ich części, surowicę koniowatych, niejadalne produkty krwiopochodne, produkty lecznicze, wyroby medyczne, kosmetyki, produkty kostne na porcelanę, żelatynę i klej, nawozy organiczne, polepszacze gleby, wytopione ttuszcze, pochodne ttuszczowe, przetworzone odchody oraz mleko i przetwory mleczne;

13

—

zakład techniczny — zakład, w którym niejadalne produkty zwierzęce są wykorzystywane do wytwarzania produktów do zastosowania technicznego;

14

—

zakład pośredni kategorii 1 lub kategorii 2 — zakład, w którym czasowo przechowuje się nieprzetworzony materiat kategorii 1 lub kategorii 2, przed przewiezieniem do miejsca przeznaczenia, oraz w którym mogą być przeprowadzane czynności wstępne, takie jak skórowanie i sekcja wraz z pobraniem prób;

15) zakład przetwarzający kategorii 1 — zakład, w którym przetwarza się materiał kategorii 1 przed jego ostatecznym zniszczeniem;

16) zakład oleochemiczny kategorii 2 — zakład, w którym przetwarza się wytopiony tłuszcz otrzymany z materiału kategorii 2;

17) zakład przetwarzający kategorii 2 — zakład, w którym przetwarza się materiał kategorii 2 przed jego ostatecznym zniszczeniem lub dalszym przetwarzaniem;

18) zakład pośredni kategorii 3 — zakład, w którym nieprzetworzony materiał kategorii 3 jest sortowany, rozbierany, schładzany, głęboko zamrażany w bloki lub przechowywany przed przewiezieniem do miejsca przeznaczenia;

19) zakład oleochemiczny kategorii 3 — zakład, w którym przetwarza się wytopiony tłuszcz pozyskany z materiału kategorii 3;

20) zakład przetwarzający kategorii 3 — zakład, w którym przetwarza się białko zwierzęce i inne produkty przetworzone, w tym niejadalne produkty krwiopochodne, wytopione ttuszcze, oleje rybne, pochodne tłuszczowe, żelatynę, białka hydrolizowane, fosforan wapnia, mleko, przetwory mleczne i siarę, które mogą być wykorzystane jako materiał paszowy;

21) zakład wytwarzający biogaz — zakład, w którym biologiczna degradacja produktów pochodzenia zwierzęcego odbywa się w warunkach beztlenowych;

22) zakład wytwarzający kompost — zakład, w którym biologiczna degradacja produktów pochodzenia zwierzęcego odbywa się w warunkach tlenowych;

23) zakład termicznego przekształcania — spalarnię odpadów inną niż spalarnia odpadów w rozumieniu przepisów o odpadach, w której odbywa się proces spalania polegający na termicznym przekształcaniu niejadalnych produktów zwierzęcych lub produktów powstałych w wyniku spalania niejadalnych produktów zwierzęcych;

24) zakład termicznego przekształcania o dużej zdolności produkcyjnej — spalarnię o zdolności spalania powyżej 50 kg niejadalnych produktów zwierzęcych na godzinę;

25) zakład termicznego przekształcania o małej zdolności produkcyjnej — spalarnię o zdolności spalania do 50 kg niejadalnych produktów zwierzęcych na godzinę;

26) współspalarnia — miejsce niszczenia niejadalnych produktów zwierzęcych lub produktów z nich otrzymanych, w którym produkty zwierzęce są spalane razem z paliwem typowym dla danej instalacji;

27

—

magazyn — obiekt inny niż zakład przetwarzający lub wytwarzający dodatki, premiksy przygotowane na bazie dodatków, mieszanki paszowe, w którym produkty przetworzone są przechowywane przed ich ostatecznym wykorzystaniem lub zniszczeniem;

28)treść z przewodu pokarmowego — zawartość przewodu pokarmowego ssaków i ptaków bezgrzebieniowych;

29) odchody — kał i mocz zwierząt gospodarskich, w tym zużytą ściótkę oraz guano, nieprzetworzone lub przetworzone w zakładach wytwarzających biogaz i kompost;

30) gryzaki dla psów — niegarbowane produkty dla psów, wytworzone ze skór zwierząt kopytnych lub innego materiału zwierzęcego;

31) kolagen — wyrób na bazie protein uzyskany z błon, skór i ścięgien zwierzęcych, a w przypadku świń, drobiu i ryb — uzyskany także z kości;

32) żelatyna — naturalne, rozpuszczalne biatko, żelujące lub nieżelujące, pozyskane w drodze częściowej hydrolizy kolagenu wyprodukowanego z kości, skór i ścięgien zwierząt, w tym ryb i drobiu;

33) skwarki — zawierające białko pozostałości po wytopieniu lub częściowym oddzieleniu tłuszczu i wody;

34) skóry — wszelkie tkanki skórne i podskórne;

Nr 180

35) biatko hydrolizowane — polipeptydy, peptydy i aminokwasy oraz ich mieszaniny, pozyskane na drodze hydrolizy niejadalnych produktów zwierzęcych;

36) przetworzone białko zwierzęce — białko zwierzęce otrzymane wyłącznie z materiału kategorii 3, poddanego obróbce w celu przetworzenia go w sposób umożliwiający bezpośrednie zastosowanie jako materiału paszowego lub wykorzystanie go w inny sposób w środkach żywienia zwierząt, wtączając w to karmy dla zwierząt domowych, lub użycie w nawozach organicznych lub polepszaczach gleby; przy czym biatko to nie zawiera niejadalnych produktów krwiopochodnych, mleka, przetworów mlecznych, siary, żelatyny, białek hydrolizowanych, fosforanów wapnia, jaj i kolagenu;

37) polepszacze gleby — materiaty pochodzenia zwierzęcego wykorzystywane do poprawienia odżywiania roślin oraz fizycznych i chemicznych właściwości gleb, a także aktywności biologicznej tych gleb, stosowane razem lub osobno, w tym również odchody, treść z przewodu pokarmowego, kompost i pozostałości po produkcji biogazu;

38) produkty przetworzone — niejadalne produkty zwierzęce, które zostały poddane jednej z metod przetwarzania wymienionych w rozporządzeniu;

39) obszar odległy — obszar ustalony przez powiatowego lekarza weterynarii, na którym ze względu na niewielką populację zwierząt i ograniczony dostęp do urządzeń przetwarzających niejadalne produkty zwierzęce produkty te niszczy się w miejscu ich powstania;

40) wytopione tłuszcze — tłuszcze otrzymane z przetwarzania materiału kategorii 2 lub materiału kategorii 3;

41) garbowanie — utwardzanie skór przy użyciu garbników pochodzenia roślinnego, soli chromu lub innych substancji;

42) pióra i części piór — nieprzetworzone pióra i części piór, które nie zostały poddane działaniu pary wodnej ani innej metodzie zapewniającej zniszczenie czynników chorobotwórczych;

43) wełna, włosie i szczecina świńska — nieprzetworzoną odpowiednio wełnę owczą, włosie zwierząt przeżuwających i szczecinę świńską, które nie zostały:

a) pozyskane przez garbowanie, b) poddane fabrycznemu praniu,

c) poddane metodzie zapewniającej zniszczenie czynników chorobotwórczych.

1. Materiał szczególnego ryzyka: 1) niezwłocznie zbiera się, przewozi i znakuje;

2) spala w zakładzie termicznego przekształcania albo

3) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 1, przy użyciu:

a) jednej z metod przetwarzania lub

b) metody 1, wskazanej przez powiatowego lekarza weterynarii

— określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie spala w zakładzie termicznego przekształcania lub współspalarni albo

4) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 1, przy użyciu metody 1 określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie zakopuje na grzebowisku zatwierdzonym zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

2. Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do materiału określonego w § 1 pkt 1 i 3 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka.

3. Odpady kuchenne pochodzące ze środków transportu międzynarodowego spala się w zakładzie termicznego przekształcania lub we współspalarni albo zakopuje na grzebowisku zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

4. Materiał kategorii 1 przechowuje się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 1.

5. Materiał kategorii 1 segreguje się w rzeźniach, zakładach rozbioru mięsa, zakładach przetwarzających kategorii 1, z tym że kręgosłup może być usuwany w punktach sprzedaży.

6. Materiat kategorii 1 zabarwia się w sposób umożliwiający jego identyfikację również po przetworzeniu.

7. Materiat kategorii 1 usuwa się poprzez:

1) spalenie bez uprzedniego przetworzenia, 2) spalenie po przetworzeniu;

3) zakopanie na grzebowisku.

8 5. 1. Materiał wysokiego ryzyka: 1) niezwłocznie zbiera się, przewozi i znakuje, 2) spala w zakładzie termicznego przeksztatcania albo

3) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 2, przy użyciu:

a) jednej z metod przetwarzania lub

b) metody 1, wskazanej przez powiatowego lekarza weterynarii

— określonych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie spala się w zakładzie termicznego

Nr 180

przekształcania lub współspalarni; w przypadku wytapianych tłuszczów przetwarza na ttuszczopochodne polepszacze gleby lub do zastosowania technicznego, innego niż użycie do produkcji kosmetyków, produktów leczniczych i wyrobów medycznych, albo przetwarza w zakładzie przetwarzającym, albo

4) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 2, przy użyciu metody 1 określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie:

a) wykorzystuje jako polepszacz gleby w przypadku powstałych materiatów białkowych albo

b) przetwarza w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost, albo

c) zakopuje na grzebowisku zgodnie z przepisami o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, albo

d) przechowuje w silosach lub przetwarza na kompost w przypadku materiału pochodzącego z ryb;

5

—-

odchody, treść z przewodu pokarmowego, mleko i siara, jeżeli nie zostaną uznane za stwarzające ryzyko rozprzestrzenienia choroby zakaźnej:

a) wykorzystuje się jako nieprzetworzony surowiec w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost lub poddaje obróbce w zakładzie technicznym albo

b) wykorzystuje się po przetworzeniu w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost, albo

c) zakopuje na grzebowisku.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do sporządzania trofeów myśliwskich z ciał zwierząt dzikich lub ich części, niepodejrzanych o zakażenie chorobami przenoszącymi się na ludzi lub zwierzęta.

3. Materiaty kategorii 2, inne niż odchody, przechowuje się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 2.

1. Materiał niskiego ryzyka: 1) niezwłocznie zbiera się, przewozi i znakuje,

2)spala w zakładzie termicznego przekształcania albo

3) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 3, przy użyciu jednej z metod przetwarzania; wytworzony materiał oznacza się zapachowo, jeżeli jest to technicznie możliwe, a następnie spala się w zakładzie termicznego przekształcania lub współspalarni lub zakopuje na grzebowisku, albo

4) przetwarza w zakładzie przetwarzającym kategorii 3, albo

5) przetwarza w zakładzie technicznym, albo

6) wykorzystuje jako surowiec w zaktadzie produkującym karmy dla zwierząt domowych, albo

7) przetwarza w zakładzie wytwarzającym biogaz lub kompost;

8) przechowuje w silosach lub przetwarza na kompost, w przypadku materiału pochodzącego z ryb.

2. Materiał kategorii 3 przechowuje się wyłącznie w zakładach pośrednich kategorii 3.

8 7. Warunki weterynaryjne wymagane przy zbieraniu i przewozie niejadalnych produktów zwierzęcych oraz produktów z nich otrzymanych są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

8 8. Warunki weterynaryjne wymagane przy przetwarzaniu materiału kategorii 1, kategorii 2 i kategorii 3 oraz metody przetwarzania tych materiałów są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

89. 1. Niejadalne produkty zwierzęce oraz produkty z nich otrzymane, wprowadzane na rynek, zaopatruje się w dokument służący identyfikacji tych produktów, zwany dalej „dokumentem handlowym”, wystawiony przez podmiot wprowadzający produkty na rynek, a pochodzące z importu produkty zwierzęce oraz produkty z nich otrzymane zaopatruje się ponadto w świadectwo zdrowia, wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii kraju pochodzenia.

2. Dokument handlowy oraz świadectwo zdrowia nie są wymagane w przypadku sprzedaży detalicznej niejadalnych produktów zwierzęcych oraz produktów z nich otrzymanych.

3. Dokument handlowy, z zastrzeżeniem § 26 i 29 ust. 2, zawiera:

1) datę wysytki materiału;

2) opis materiału, oznaczenie kategorii materiału, numer identyfikacyjny zwierzęcia, od którego pochodzi materiał;

3) określenie gatunku zwierząt w przypadku materiału kategorii 3 i produktów z niego otrzymanych, przeznaczonych do zastosowania jako materiaty paszowe;

4) ilość materiału; 5) miejsce pochodzenia materiatu;

6) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres lub siedzibę podmiotu przewożącego materiał;

7) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres lub siedzibę podmiotu przyjmującego materiał oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu;

8) weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu pochodzenia, rodzaj i metody przetworzenia — jeżeli dotyczy.

4. Dokument handlowy sporządza się w trzech egzemplarzach, przy czym oryginał dołącza się do przesyłki przewożonej do miejsca przeznaczenia, gdzie jest przechowywany przez podmiot przyjmujący, jedną ko-

Nr 180

pię przechowuje producent, a drugą — podmiot przewożący.

5. Dokument handlowy przechowuje się przez dwa lata od dnia jego wystawienia.

6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do odchodów przewożonych pomiędzy dwoma punktami znajdującymi się w tym samym gospodarstwie lub pomiędzy gospodarstwami.

7. Wzory świadectw zdrowia dla przywożonych niejadalnych produktów zwierzęcych są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”.

8 10. 1. Podmiot wysyłający, przewożący oraz przyjmujący niejadalne produkty zwierzęce oraz produkty z nich otrzymane, wprowadzane na rynek, gromadzi dokumentację dotyczącą tych produktów.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) opis produktu, oznaczenie kategorii materiału, numer identyfikacyjny zwierzęcia z lub od którego pochodzi produkt;

2) określenie gatunku zwierząt, w przypadku materiału kategorii 3 i produktów z niego otrzymanych, przeznaczonych do zastosowania jako materiaty paszowe;

3) datę wysyłki, ilość i miejsce pochodzenia produktu, w przypadku dokumentacji gromadzonej przez podmiot wysyłający niejadalne produkty zwierzęce oraz produkty z nich pochodzące;

4) datę wysyłki, miejsce pochodzenia, nazwę i adres podmiotu przyjmującego produkt oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu, w przypadku dokumentacji gromadzonej przez podmiot przewożący niejadalne produkty zwierzęce oraz produkty z nich otrzymane;

5) datę przyjęcia, ilość produktu, nazwę i adres podmiotu przewożącego produkt, w przypadku dokumentacji gromadzonej przez podmiot przyjmujący niejadalne produkty zwierzęce oraz produkty z nich otrzymane.

3. Dokumentację przechowuje się przez dwa lata od dnia jej sporządzenia.

4. Dokumentacja może być gromadzona i utrwalona w formie elektronicznych nośników informacji.

5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się przy przewozie odchodów pomiędzy dwoma punktami znajdującymi się w tym samym gospodarstwie lub pomiędzy gospodarstwami.

8 11. Przetworzone białko zwierzęce, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzi z państw wymienionych w obwieszczeniu wydanym przez Głównego Lekarza Weterynarii na podstawie art. 11 ustawy, zwanego dalej „obwieszczeniem Głównego Lekarza Weterynarii”;

2) zostało wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu;

3) próby pobrane z partii materiału przy przywozie spełniały warunki określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w rozdziale 2; wyniki badań przechowuje się przez dwa lata od dnia pobrania próbek;

4) zostało zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 12. Olej rybny, żelatynę, biatka hydrolizowane oraz fosforan dwu- i trójwapniowy, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu;

3) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 13. Wytapiane tłuszcze, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu;

3) są w całości lub częściowo pozyskane z surowca wieprzowego i pochodzą z kraju lub części obszaru kraju, na którym nie wystąpiły przypadki pryszczycy w okresie ostatnich 24 miesięcy oraz przypadki klasycznego pomoru świń i afrykańskiego pomoru świń w okresie ostatnich 12 miesięcy;

4) są w całości lub częściowo pozyskane z surowca drobiowego i pochodzą z kraju lub części obszaru kraju, na którym nie wystąpiły przypadki choroby Newcastle (rzekomego pomoru drobiu) oraz influenzy drobiu o wysokiej zaraźliwości w okresie ostatnich 6 miesięcy;

5) są w całości lub częściowo pozyskane z surowca pochodzącego od zwierząt przeżuwających i pochodzą z kraju lub części obszaru kraju, na którym nie wystąpiły przypadki pryszczycy w okresie ostatnich 24 miesięcy oraz przypadki pomoru bydła (księgosuszu) w okresie ostatnich 12 miesięcy, lub

6) zostały poddane obróbce termicznej w temperaturze nie niższej niż 70 ?C przez 30 minut lub nie niższej niż 90 ?C przez 15 minut, w przypadku gdy nastąpit wybuch epizootii jednej z chorób wymienionych w pkt 4 i5;

Nr 180

7) zawierają poniżej 0,15 % nierozpuszczalnych zanieczyszczeń stałych;

8) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 14. 1. Mleko i przetwory mleczne, będące niejadalnymi produktami zwierzęcymi, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały poddane procesowi pasteryzacji zapewniającemu osiągnięcie ujemnego wyniku testu fosfatazowego, w przypadku mleka i przetworów mlecznych;

3) na początku przetwarzania zostały poddane procesowi pasteryzacji zapewniającemu osiągnięcie ujemnego wyniku testu fosfatazowego, w przypadku przetworów mlecznych o kwasowości niższej niż pH 6;

4

—

zostały poddane procesowi sterylizacji lub podwójnej obróbce termicznej, przy czym każdy z tych procesów zapewniał ujemny wynik testu fosfatazowego, w przypadku przetworów mlecznych;

5

—-

zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

2. Mleko i przetwory mleczne pochodzące z krajów lub części krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii, w których wystąpiła epizootia pryszczycy w okresie ostatnich 12 miesięcy lub w których w okresie ostatnich 12 miesięcy prowadzono szczepienia przeciwko pryszczycy, przed wprowadzeniem na rynek poddaje się:

1) procesowi sterylizacji, podczas którego osiągnięta wartość temperatury i ciśnienia (Fc) jest większa lub równa 3, albo

2) wstępnej obróbce cieplnej dającej efekt podgrzewania co najmniej odpowiadający osiąganemu w procesie pasteryzacji w temperaturze 72?C co najmniej przez 15 sekund i zapewniającemu ujemny wynik testu fosfatazowego, po której następuje:

a) drugi proces obróbki cieplnej dający efekt podgrzewania co najmniej odpowiadający osiąganemu w procesie wstępnej obróbki cieplnej, który zapewnia ujemny wynik testu fosfatazowego, po czym następuje proces suszenia, lub

b) proces zakwaszania, w wyniku którego obniżono kwasowość do wartości poniżej pH 6 i utrzymano ten poziom zakwaszenia co najmniej przez godzinę.

Karmę i gryzaki dla psów, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane, zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu, w zakładach produkujących wyłącznie karmy i gryzaki dla psów;

3) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 16. 1. Nieprzetworzone odchody, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu;

3) w przypadku odchodów gatunków zwierząt innych niż drób i koniowate:

a) pochodzą z terenów nieobjętych ograniczeniami z powodu chorób zakaźnych zwierząt;

b) są przeznaczone do zastosowania, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, na terenie stanowiącym jedno gospodarstwo, zlokalizowane po obu stronach granicy między Rzecząpospolitą Polską a krajem członkowskim Unii Europejskiej;

4) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy;

5) są przeznaczone do:

a) przetworzenia w zakładach technicznych, zakładach wytwarzających biogaz lub kompost lub

b) zastosowania w gospodarstwie, jeżeli spełniają warunek, o którym mowa w pkt 3 lit. a.

2. Nieprzetworzone odchody drobiowe pochodzące z importu wprowadza się na rynek, jeżeli pochodzą z terenów niepoddanych ograniczeniom z powodu choroby Newcastle (rzekomego pomoru drobiu) lub influenzy drobiu o wysokiej zaraźliwości, a pochodzące od stad szczepionych przeciwko chorobie Newcastle (rzekomemu pomorowi drobiu) nie mogą być wysyłane na obszary, na których nie prowadzi się szczepień przeciwko tej chorobie.

8 17. Przetworzone odchody i przetworzone produkty otrzymane z odchodów, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu, w zakładach zatwierdzonych przez właściwy organ kraju, z którego pochodzą;

3) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 18. 1. Krew zwierząt oraz niejadalne produkty zwierzęce wykorzystywane do produkcji karmy, pro-

Nr 180

duktów leczniczych i innych produktów technicznych, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) są wytworzone wyłącznie z niejadalnych produktów zwierzęcych uznanych za nadające się do spożycia przez ludzi, wymienionych w § 3 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka;

3) zostały poddane gtębokiemu mrożeniu w zakładzie, z którego pochodzą;

4) zastosowano wobec nich środki w celu uniknięcia wtórnego skażenia czynnikami chorobotwórczymi;

5) zostały zapakowane w nowe szczelne opakowania;

6) po wyprodukowaniu zostaty bezpośrednio przekazane do:

a) zakładu produkującego karmy lub zakładu technicznego albo

b) zakładu pośredniego;

7) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

2. Niejadalne produkty krwiopochodne, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu; 3) w kraju, z którego pochodzą: a) w okresie ostatnich 24 miesięcy nie stwierdzono przypadku pryszczycy, b) w okresie ostatnich 12 miesięcy nie stwierdzono u wrażliwych gatunków zwierząt przypadku: — pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej, — choroby pęcherzykowej świń, — pomoru bydła (księgosuszu), — pomoru małych przeżuwaczy, — gorączki Doliny Rift, — choroby niebieskiego języka, — afrykańskiego pomoru koni, — klasycznego pomoru świń, — afrykańskiego pomoru świń,

— choroby Newcastle (rzekomego pomoru drobiu),

— influenzy drobiu o wysokiej zaraźliwości, c) w okresie ostatnich 12 miesięcy nie przeprowadzano szczepień przeciwko chorobom, o których mowa w lit. a i b;

4) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

3. Krew bydła, z której zostały wytworzone niejadalne produkty krwiopochodne, powinna pochodzić z krajów, z których jest dopuszczony import bydła, świeżego mięsa i nasienia, oraz być pozyskana w rzeźniach:

1) spełniających warunki weterynaryjne określone w przepisach odrębnych lub

2) zatwierdzonych i nadzorowanych w kraju pochodzenia.

4. Pochodzące z importu niejadalne produkty krwiopochodne wytworzone z krwi bydła z obszaru kraju spetniającego wymagania określone w ust. 2 pkt 3 przed wprowadzaniem na rynek poddaje się jednemu z następujących procesów przetwarzania zapewniających nieobecność czynników chorobotwórczych, wywołujących choroby bydła wymienione w ust. 2 pkt 3:

1) obróbce termicznej w temperaturze 65 *C co najmniej przez 3 godziny,

2) napromieniowaniu dawką 2,5 megarada lub za pomocą promieniowania gamma,

3) zmianie kwasowości do wartości pH 5 przez 2 godziny,

4) obróbce termicznej w temperaturze 90 *C mierzonej wewnątrz substancji

— po którym następuje kontrola jego skuteczności.

5. Niejadalne produkty krwiopochodne pakuje się w opakowania jednorazowe. Po przekazaniu do zakładu technicznego przekształcania poddaje się jednemu z procesów przetwarzania wymienionych w ust. 4.

8 19. Surowicę zwierząt koniowatych, pochodzącą z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzi od zwierząt urodzonych i wyhodowanych w krajach wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) została wyprodukowana zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu, w zakładach zatwierdzonych w kraju pochodzenia;

3) pochodzi z kraju, w którym obowiązkowi zgłaszania podlegają przypadki zachorowań na:

a) afrykański pomór koni,

b) zarazę stadniczą,

c) nosaciznę,

d) wszystkie typy zapalenia mózgu i rdzenia koni, e) zakaźną niedokrwistość koni,

f) pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej,

g) wściekliznę,

h) wąglik;

Nr 180

4) została pozyskana, pod nadzorem lekarza weterynarii, od zwierząt, które w momencie pobierania nie wykazywały objawów klinicznych chorób zakaźnych;

5) została pozyskana od zwierząt, które od urodzenia pozostawały na terytorium kraju, na którym w okresie ostatnich:

a) 2 lat nie wystąpiło wenezuelskie zapalenie mózgu i rdzenia koni,

b) 6 miesięcy nie wystąpiła zaraza stadnicza, c) 6 miesięcy nie wystąpiła nosacizna;

6

—-

została pozyskana od zwierząt, które przebywaty w gospodarstwie niepoddanym ograniczeniom z powodu chorób zakaźnych zwierząt, w którym:

a) wszystkie zwierzęta w przypadku zapalenia mózgu i rdzenia koni zostaty zabite na 6 miesięcy przed dniem pobrania surowicy,

b) wszystkie zarażone zwierzęta zostały zabite, a wyniki badań pozostałych zwierząt dały negatywny wynik w dwóch kolejnych badaniach testem Cogginsa, przeprowadzonych w odstępie 3 miesięcy, w przypadku niedokrwistości zakaźnej,

c) ograniczenia zostały zniesione nie później niż na 6 miesięcy przed dniem pobrania surowicy, w przypadku pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej,

d) ostatni zarejestrowany przypadek miał miejsce nie później niż na miesiąc przed dniem pobrania surowicy, w przypadku wścieklizny,

e) ostatni zarejestrowany przypadek zachorowania miał miejsce nie później niż na 15 dni przed dniem pobrania surowicy, w przypadku wąglika,

f) wszystkie zwierzęta w gospodarstwie wrażliwe na choroby, o których mowa w lit. a—d, zostały zabite, a pomieszczenia odkażone nie później niż na 30 dni przed dniem pobrania surowicy, a w przypadku wąglika — nie później niż na 15 dni;

7) zostały podjęte środki w celu uniknięcia skażenia czynnikami chorobotwórczymi w czasie produkcji, przemieszczania i pakowania;

8) została zapakowana w szczelne pojemniki, na których umieszczono napis „surowica zwierząt koniowatych” oraz weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu, w którym została pobrana;

9) została zaopatrzona w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

1. Świeże lub schłodzone skóry, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) zostały pozyskane jako materiały wymienione w § 3 pkt 2 i 3 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka;

2) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii, w których:

a) w okresie 12 ostatnich miesięcy poprzedzających wysyłkę nie wystąpił: — u świń — przypadek klasycznego pomoru świń lub afrykańskiego pomoru świń, — u bydła — przypadek pomoru bydta (księgosuszu),

b) w okresie 24 miesięcy poprzedzających wysytkę nie wystąpił przypadek pryszczycy oraz w okresie 12 miesięcy nie prowadzono szczepień przeciwko pryszczycy;

3) zostały pozyskane:

a) od zwierząt, które pozostawały na terytorium kraju pochodzenia co najmniej przez 3 miesiące przed ubojem lub od urodzenia — w przypadku zwierząt, które nie ukończyły 3 miesięcy życia,

b)od zwierząt parzystokopytnych pochodzących z gospodarstw, w których, i w promieniu 10 km od których, w okresie ostatnich 30 dni, nie stwierdzono pryszczycy;

c) od świń pochodzących z gospodarstw, w których w okresie:

— ostatnich 30 dni nie stwierdzono choroby pęcherzykowej świń,

— ostatnich 40 dni nie stwierdzono afrykańskiego pomoru świń,

— ostatnich 30 dni, i w promieniu 10 km od których, nie stwierdzono przypadków choroby pęcherzykowej świń lub afrykańskiego pomoru świń,

d) od zwierząt poddanych badaniu przedubojowemu w rzeźni, które badane nie później niż na 24 godziny przed ubojem nie wykazały objawów: — prySZCczyCcy,

— pomoru bydła (księgosuszu),

— klasycznego pomoru świń,

— afrykańskiego pomoru świń,

— choroby pęcherzykowej świń;

4) zastosowano środki w celu uniknięcia wtórnego skażenia czynnikami chorobotwórczymi;

5) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

2. Skóry poddane obróbce, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) zostały pozyskane jako materiały wymienione w §3 pkt 2, 3 i 11 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka;

2) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy;

3) zostały pozyskane od zwierząt:

Nr 180

a) z obszaru lub kraju nieobjętego ograniczeniami z powodu chorób zakaźnych zwierząt, na które zwierzęta są wrażliwe, przy czym skóry te zostaty poddane jednej z obróbek:

— suszeniu,

— soleniu na sucho lub na mokro, co najmniej przez 14 dni przed wysyłką,

— soleniu przez 7 dni w soli morskiej z dodatkiem 2 % roztworu węglanu sodu,

— suszeniu przez 42 dni w temperaturze co najmniej 20 *C,

b) z obszaru lub kraju innego niż obszar lub kraj, o których mowa w lit. a, przy czym skóry te poddano:

— soleniu przez 7 dni w soli morskiej z dodatkiem 2 % roztworu węglanu sodu,

— suszeniu przez 42 dni w temperaturze co najmniej 20 *C,

c) przeżuwających, przy czym skóry te poddano jednej z obróbek:

— suszeniu,

— soleniu na sucho lub na mokro co najmniej przez 14 dni przed wysyłką;

— soleniu przez 7 dni w soli morskiej z dodatkiem 2 % roztworu węglanu sodu;

— suszeniu przez 42 dni w temperaturze co najmniej 20 *C,

a także byty przechowywane oddzielnie przez

21 dni lub przewożone nieprzerwanie przez

21 dni; do przesytki dołącza się wówczas deklarację przewoźnika o czasie trwania przewozu;

4) zostały zasolone przed importem w czasie podanym w dołączonym do skór świadectwie, a przesyłka nie miała kontaktu z innymi produktami pochodzenia zwierzęcego lub zwierzętami stwarzającymi zagrożenie rozprzestrzenienia choroby zakaźnej — w przypadku skór solonych, przewożonych drogą morską.

3. Dokument handlowy, dołączony do skór poddanych obróbce, oprócz informacji, o których mowa w 89 ust. 3, zawiera ponadto informacje o poddaniu skór obróbce oraz o tym, że przesytka nie miała kontaktu z innymi produktami pochodzenia zwierzęcego lub zwierzętami stwarzającymi zagrożenie rozprzestrzenienia choroby zakaźnej.

4. Świeże, schłodzone i poddane obróbce skóry wprowadzane na rynek powinny spełniać warunki weterynaryjne dla mięsa.

5. Świeże, schtodzone lub poddane obróbce skóry zwierząt kopytnych przewozi się w opieczętowanych pojemnikach lub belach.

6. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do skór:

1) zwierząt kopytnych;

2) zwierząt kopytnych, poddanych petnemu procesowi garbowania;

3) wet blue; 4) pikli (pickled pelts);

5) poddawanych działaniu wapna palonego i solanki o wartości pH od 12 do 13 co najmniej przez osiem godzin.

8 21. 1. Poddane obróbce trofea myśliwskie ze zwierząt kopytnych i ptaków, w szczególności kości, rogi, kopyta, pazury, poroża, zęby i skóry, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) spełniają warunki weterynaryjne określone w rozporządzeniu;

2) zostały pozyskane ze zwierząt pochodzących z obszarów nieobjętych ograniczeniami z powodu chorób zakaźnych zwierząt, na które zwierzęta te są wrażliwe;

3) zostały zapakowane niezwłocznie po poddaniu obróbce w oddzielne, przezroczyste i zamknięte opakowania, w celu zabezpieczenia przed zanieczyszczeniem, w szczególności przez inne produkty pochodzenia zwierzęcego;

4) zostały zasolone na sucho lub na mokro na 14 dni przed wysytką drogą morską — w przypadku skór;

5) są zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

2. Niepoddane obróbce trofea myśliwskie ze zwierząt kopytnych i ptaków pochodzące z importu wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z krajów wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

2) pochodzą z krajów, z których jest dopuszczony import świeżego mięsa, wymienionych w obwieszczeniu Głównego Lekarza Weterynarii;

3) zostały zaopatrzone w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 22. 1. Trofea myśliwskie:

1) ze zwierząt kopytnych i ptaków poddanych wypchaniu, zapewniającemu ich zakonserwowanie w temperaturze pokojowej,

2) zgatunków zwierząt innych niż wymienione w pkt 1

— nie podlegają ograniczeniom przy wprowadzeniu na rynek z powodu chorób zakaźnych zwierząt.

2. Trofea myśliwskie ze zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, niepoddanych obróbce powinny:

1) być sporządzone ze zwierząt pochodzących z obszarów, na których nie wprowadzono ograniczeń z powodu chorób zakaźnych zwierząt, w przypadku gdy zwierzęta te są na nie wrażliwe, lub

Nr 180

2) spełniać warunki określone w załączniku nr 8 do rozporządzenia, w rozdziale 5, jeżeli zostaty sporządzone ze zwierząt pochodzących z obszarów, na których wprowadzono ograniczenia z powodu chorób zakaźnych zwierząt, w przypadku gdy zwierzęta te są na nie wrażliwe.

8 23. Szczecinę świń ubitych w rzeźni w kraju pochodzenia, pochodzącą z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1)w okresie ostatnich 12 miesięcy nie wystąpił w tym kraju afrykański pomór świń lub wystąpiła taka liczba przypadków tej choroby, która pozostaje pod kontrolą;

2) została zaopatrzona w świadectwo zdrowia i dokument handlowy.

8 24. Niedopuszczalne jest przemieszczanie szczeciny świń z obszarów endemicznego występowania afrykańskiego pomoru świń, z wyjątkiem szczeciny, która:

1) była gotowana, barwiona lub wybielana albo

2) przeszta obróbkę zapewniającą zniszczenie czynników chorobotwórczych, potwierdzoną w świadectwie zdrowia wystawionym w miejscu pochodzenia, przy czym za obróbkę nie uznaje się fabrycznego prania.

8 25. 1. Włosie, pióra i ich części, a także wetnę, pochodzące z importu wprowadza się na rynek, jeżeli zostaty:

1) wysuszone przed zapakowaniem w sposób zabezpieczający przed wtórnym skażeniem;

2) wysłane bezpośrednio do zakładu technicznego w taki sposób, aby zapobiec przenoszeniu czynników chorobotwórczych.

2. Nie poddaje się obróbce piór ozdobnych i innych piór:

1) przewożonych przez osoby fizyczne na potrzeby własne;

2) w formie przesyłek wysytanych do osób fizycznych na ich potrzeby własne.

8 26. Produkty pszczelarskie, takie jak miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pytek stosowany w utrzymywaniu pszczół, stanowiące niejadalne produkty zwierzęce, przeznaczone do wykorzystania w pasiekach, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli są zaopatrzone w dokument handlowy wystawiony przez podmiot wysyłający te produkty, który zawiera:

1) oznaczenie kraju pochodzenia;

2) nazwę i weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu;

3) opis produktu;

4) deklarację, że produkty te:

a) są przeznaczone wyłącznie do wykorzystania w pasiekach,

b) pochodzą z gospodarstw nieobjętych ograniczeniami z powodu chorób pszczół,

c) zostały zebrane w centrum obszaru o promieniu 3 km, który co najmniej od 30 dni nie jest objęty ograniczeniami z powodu zgnilca amerykańskiego pszczół oraz choroby roztoczowej pszczół;

5) pieczęć lekarza weterynarii.

8 27. Produkty pszczelarskie przeznaczone do wykorzystania wyłącznie w pszczelarstwie nie powinny pochodzić z obszaru, na którym wprowadzono ograniczenie z powodu zgnilca amerykańskiego pszczół lub choroby roztoczowej pszczół.

8 28. 1. Wytopiony tłuszcz techniczny do przetworzenia przy zastosowaniu jednego z procesów określonych w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w rozdziale 4, pochodzący z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) został przewieziony:

a) wyłącznie drogą lądową albo morską z kraju pochodzenia, bezpośrednio do punktu weterynaryjnej kontroli granicznej,

b) po weterynaryjnej kontroli granicznej bezpośrednio do zakładu oleochemicznego w celu przetworzenia;

2) został zaopatrzony w: a) świadectwo zdrowia,

b) oświadczenie importera, że produkt zostanie wykorzystany do przetworzenia przy zastosowaniu jednego z procesów określonych w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w rozdziale 4.

2. Oświadczenie importera, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, podpisane przez granicznego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej dołącza się do przesyłki w celu przedstawienia w zakładzie oleochemicznym.

8 29. 1. Kości i produkty z kości, rogi i produkty z rogów, kopyta i produkty z kopyt, z wyjątkiem mączki z kości, rogów i kopyt, sprowadzane w celu wytworzenia produktów technicznych, pochodzące z importu, wprowadza się na rynek, jeżeli zostały:

1) utrwalone przez wysuszenie oraz nie są schłodzone ani zamrożone;

2) przewiezione wyłącznie drogą lądową lub morską z kraju pochodzenia bezpośrednio do punktu weterynaryjnej kontroli granicznej i nie byty przeładowywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Do przesyłki dołącza się dokument handlowy wystawiony przez podmiot wysyłający, zaopatrzony

Nr 180

w pieczęć lekarza weterynarii, który zawiera następujące informacje:

1) kraj pochodzenia;

2) nazwę zakładu wytwarzającego; 3) rodzaj produktu;

4) o tym, że produkt byt:

a) pozyskany od zdrowych zwierząt ubitych w rzeźni lub

b) suszony przez 42 dni w średniej temperaturze co najmniej 20 *C, lub

c) podgrzewany przez godzinę do temperatury co najmniej 80?C mierzonej w środku produktu przed suszeniem, lub

d) mineralizowany przez godzinę w temperaturze co najmniej 80 ?C mierzonej w środku produktu przed suszeniem, lub

e) poddany procesowi zakwaszania w taki sposób, aby kwasowość była utrzymywana na poziomie poniżej wartości pH 6, mierzonej w środku produktu, co najmniej przez godzinę przed suszeniem;

5) że produkt nie jest przeznaczony do wykorzystania przy wytwarzaniu żywności, środków żywienia zwierząt lub polepszaczy gleby.

3. Do przesytki dołącza się deklarację importera, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia.

$. 30 Warunki weterynaryjne przy wprowadzaniu na rynek karm, gryzaków dla psów i produktów do zastosowania technicznego są określone w załączniku nr 8 do rozporządzenia, w rozdziale 2.

8 31. 1. W zakładach pośrednich kategorii 1 lub kategorii 2 powinny być:

1) spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w rozdziale 1;

2) przemieszczane i przechowywane materiaty kategorii 1 lub kategorii 2 w sposób, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w rozdziale 2.

2. W zakładzie pośrednim kategorii 3 powinny być:

1) spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w rozdziale 1;

2) przechowywane materiały kategorii 3, z którymi postępuje się w sposób, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w rozdziale 2.

8 32. Magazyny służące do przechowywania niejadalnych produktów zwierzęcych powinny spełniać warunki, które są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

8 33. Zakłady termicznego przekształcania lub współspalarnie projektuje się, wyposaża i obsługuje

w sposób zgodny z warunkami weterynaryjnymi określonymi w rozporządzeniu.

8 34. W zakładach termicznego przekształcania i współspalarniach o dużej zdolności produkcyjnej powinny być spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

8 35. Zakłady termicznego przekształcania i współspalarnie o małej zdolności produkcyjnej powinny:

1) być wykorzystywane do usuwania zwłok zwierząt domowych lub materiału kategorii 2 i kategorii 3, zwłok zwierząt zawierających materiał kategorii 1 wymieniony w § 1 pkt 2 i 3 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka;

2) spełniać warunki, które są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia;

3) wstrzymać proces termicznego przekształcania niejadalnych produktów zwierzęcych wymienionych w § 1 pkt 2 i 3 wykazu materiatów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka, podczas awarii lub nieprawidtowego funkcjonowania urządzeń w tych zakładach.

8 36. 1. W zakładach przetwarzających kategorii 1 i kategorii 2 powinny być:

1) spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 1;

2) przetwarzane i przechowywane materiały kategorii 1 i kategorii 2 w sposób, który jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, w rozdziale 1.

2. W zakładzie przetwarzającym kategorii 3 powinny być:

1) spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 1;

2) przemieszczane, przetwarzane i przechowywane wyłącznie materiały kategorii 3 w sposób, który jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w rozdziale 1;

3) spełnione warunki dotyczące produktu po przetworzeniu, które są określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia, w rozdziałach 1 i 2.

3. Zakład przetwarzający kategorii 2 może być czasowo wykorzystany do przetwarzania materiału kategorii 1 w przypadku rozpowszechnionej epizootii lub masowych padnięć zwierząt.

8 37. W zakładach oleochemicznych kategorii 2:

1) przetwarza się wytopiony tłuszcz otrzymany z materiału kategorii 2 w sposób, który jest określony w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w rozdziale 3;

2) powinny być opracowane i wdrożone metody kontrolowania parametrów stosowanego procesu technologicznego;

Nr 180

3) gromadzi się dokumenty związane z realizacją czynności wymienionych w pkt 1i 2.

8 38. W zakładach oleochemicznych kategorii 3:

1) przetwarza się wytopiony tłuszcz otrzymany wyłącznie z materiału kategorii 3;

2) powinny być spełnione warunki określone w

8 39. W zakładach produkujących biogaz i kompost:

1) powinny być spełnione warunki, które są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia w rozdziale 2, w części I—III;

2) powinny być opracowane i wdrożone metody kontrolowania parametrów stosowanego procesu technologicznego;

3) powinny być spełnione warunki mikrobiologiczne, które są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia, w rozdziale 2, w części IV;

4) kompost i pozostałości po produkcji biogazu poddaje się badaniu we własnym lub uprawnionym laboratorium.

8 40. 1. W zakładach wytwarzających karmę i zaktadach technicznych powinny być:

1) spełnione warunki weterynaryjne dla wytwarzanych produktów, które są określone w załączniku nr 8 do rozporządzenia, w rozdziale 1 i 2;

2) opracowane i wdrożone metody kontrolowania parametrów stosowanego procesu technologicznego;

3) pobierane próbki wytwarzanych produktów, do badania w uprawnionych laboratoriach, w celu sprawdzenia ich zgodności z warunkami określonymi w rozporządzeniu;

4) gromadzone informacje o wynikach kontroli parametrów stosowanego procesu technologicznego oraz wyniki badań prób; informacje te przedstawia się powiatowemu lekarzowi weterynarii.

2. Wyniki badań prób, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przechowuje się przez 2 lata od dnia wykonania tych badań.

8 41. 1. Niejadalne produkty zwierzęce i produkty z nich otrzymane pozyskane w zakładach znajdujących się na obszarach, na których wprowadzono ograniczenia z powodu chorób zakaźnych zwierząt, na które zwierzęta są wrażliwe, albo pozyskane na obszarach, z których materiał lub produkt mógłby stanowić zagrożenie stanu zdrowia zwierząt, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) zostały pozyskane ze zwierząt pochodzących z gospodarstw, obszarów lub części obszarów, na których nie wprowadzono ograniczeń z powodu chorób zakaźnych zwierząt;

2) zostały pozyskane w gospodarstwach, z obszarów lub części obszarów, na których nie wprowadzono ograniczeń z powodu chorób zakaźnych zwierząt, w przypadku produktów rybołówstwa;

3) zwierzęta zostały poddane ubojowi w rzeźni, w której w czasie uboju nie znajdowały się zwierzęta zakażone lub podejrzane o zakażenie chorobami.

2. Produkty, o których mowa w ust. 1, pochodzące z obszarów, na których wprowadzono ograniczenia z powodu chorób zakaźnych zwierząt, jednakże nie z obszarów zapowietrzonych lub zagrożonych, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) zostały pozyskane, przewiezione i przechowywane oddzielnie oraz w innym czasie niż zdrowe zwierzęta;

2) przeszty obróbkę zapewniającą zniszczenie czynników chorobotwórczych, występujących w zakładzie, w którym przebywały zakażone lub podejrzane o zakażenie zwierzęta;

3) są właściwie oznakowane;

4) spetniają warunki weterynaryjne, które są określone w rozporządzeniu.

8 42. Przetworzone białko zwierzęce oraz inne produkty przetworzone, w tym produkty krwiopochodne, wytopione tłuszcze, oleje rybne, pochodne ttuszczowe, żelatyna, biatka hydrolizowane, fosforan wapnia, mleko, przetwory mleczne i siara, które mogą być wykorzystane jako materiał paszowy, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) zostały wytworzone w zaktadach przetwarzających kategorii 3 spełniających warunki weterynaryjne określone w rozporządzeniu;

2) zostały wytworzone wyłącznie z materiatu kategorii 3, z wyjątkiem materiału wymienionego w § 3 pkt 12 wykazu materiałów niskiego, wysokiego i szczególnego ryzyka;

3) były przetwarzane, przechowywane i przewożone w sposób, który jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia;

4) spetniają warunki weterynaryjne, które są określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

8 43. Karmy, gryzaki dla psów i produkty do zastosowania technicznego, inne niż nawozy organiczne i polepszacze gleby wyprodukowane z produktów zwierzęcych innych niż odchody i treść z przewodu pokarmowego oraz pochodne tłuszczowe otrzymane z materiału kategorii 2, wprowadza się na rynek, jeżeli:

1) pochodzą z zakładów spełniających przy wytwarzaniu tych produktów warunki weterynaryjne określone w rozporządzeniu;

2) spetniają warunki weterynaryjne, które są określone w załączniku nr 8 do rozporządzenia, w rozdziale 2.

Nr 180

8 44. Niejadalne produkty zwierzęce i produkty z nich otrzymane nie mogą być stosowane:

1)do żywienia zwierząt przetworzonym biatkiem zwierzęcym otrzymanym ze zwierząt tego samego gatunku;

2)do żywienia zwierząt gospodarskich innych niż zwierzęta futerkowe odpadami kuchennymi lub materiałami paszowymi zawierającymi produkty zwierzęce lub z odpadów kuchennych;

3)na pastwiskach jako polepszacze gleby, z wyjątkiem odchodów.

8 45. Niejadalne produkty zwierzęce mogą być stosowane, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w celach diagnostycznych, dydaktycznych i naukowych, a ciała zwierząt — do wypychania w zakładach technicznych.

8 46. 1. Dopuszcza się skarmianie niejadalnymi produktami zwierzęcymi, pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, zagrożonych lub chronionych gatunków ptaków padlinożernych.

2. Niejadalnymi produktami zwierzęcymi dopuszczonymi do skarmiania zwierząt, o których mowa w ust. 1, są:

1) materiat kategorii 2, jeżeli pochodzi ze zwierząt martwych, które nie zostaty zabite ani nie padły w wyniku wystąpienia lub podejrzenia wystąpienia choroby przenoszącej się na ludzi lub zwierzęta;

2) materiał kategorii 3, z wyjątkiem krwi zwierząt, skóry, kopyt, piór, wetny, rogów, włosów i futra pochodzących od zwierząt niewykazujących objawów klinicznych chorób przenoszących się za pośrednictwem takiego produktu na człowieka lub zwierzęta oraz z wyjątkiem odpadów kuchennych innych niż pochodzące ze środków przewozu międzynarodowego.

3. Zwierzętami, które mogą być skarmiane materiałami, o których mowa w ust. 2, są:

1) zwierzęta w ogrodach zoologicznych; 2) zwierzęta cyrkowe;

3) gady i ptaki drapieżne inne niż określone w pkt 1 i 2;

4) zwierzęta futerkowe;

5) zwierzęta dzikie, których mięso nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi;

6) psy z uznanych hodowli oraz psy i koty w schroniskach dla bezdomnych zwierząt;

7) psy myśliwskie; 8) larwy much będące przynętą wędkarską.

Materiał kategorii 2, materiał kategorii 3 oraz zwłoki zwierząt zawierające materiał kategorii 1, w przy-

padku gdy w chwili usuwania niejadalnych produktów zwierzęcych materiał kategorii 1 nie został usunięty, pochodzące z odległych obszarów, mogą być spalane lub grzebane na miejscu.

8 48. Niejadalne produkty zwierzęce mogą być usuwane poprzez spalenie lub zakopanie na miejscu w przypadku wybuchu choroby zakaźnej zwierząt podlegającej obowiązkowi zgłaszania i zwalczania, jeżeli powiatowy lekarz weterynarii nie nakaże przewozu do najbliższego zakładu termicznego przekształcania lub współspalarni albo zakładu przetwarzającego, z powodu niebezpieczeństwa rozprzestrzenienia epizootii.

8 49. Przepisy § 47 i 48 stosuje się w przypadku zwłok zwierząt zawierających materiał kategorii 1, jeżeli przy usuwaniu niejadalnych produktów zwierzęcych materiał kategorii 1 nie został usunięty, a powiatowy lekarz weterynarii nadzoruje zastosowaną metodę przetwarzania w celu zabezpieczenia przed rozprzestrzenianiem gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) lub innych przenośnych encefalopatii (TSE).

8 50. Niedopuszczalne jest pozostawianie, wyrzucanie lub niekontrolowane usuwanie niejadalnych produktów zwierzęcych.

Sposób wykorzystywania materiałów kategorii 2 i kategorii 3 w żywieniu zwierząt jest określony w załącznikach nr 6 i 7 do rozporządzenia.

8 52. 1. W zakładach termicznego przekształcania, współspalarniach, zakładach technicznych, przetwarzających, oleochemicznych, pośrednich, wytwarzających biogaz i kompost opracowuje się, wdraża i realizuje system zapewniający spełnianie warunków weterynaryjnych w tych zakładach.

2. System, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

1) pobieranie prób do badań laboratoryjnych; 2) określenie metod badań laboratoryjnych;

3) analizę wyników badań laboratoryjnych i postępowanie z produktami niespetniającymi tych wymagań;

4) zabezpieczenie przed nieprawidłowym cyklem przetwarzania;

5) opracowanie sposobu zwalczania owadów, ptaków i gryzoni;

6) opracowanie procedur mycia i odkażania pomieszczeń produkcyjnych;

7) określenie dróg przemieszczania pracowników i sprzętu w części produkcyjnej zakładu;

8) opracowanie systemu zabezpieczeń przed wtórnym zanieczyszczeniem produktu.

3. W zakładach przetwarzających próbki każdej partii przetworzonego materiału bada się pod względem spełnienia wymagań bakteriologicznych oraz maksymalnych pozostałości fizykochemicznych.

Nr 180

4. Dokumentację potwierdzającą wykonanie czynności, o których mowa w ust. 2, przechowuje się przez dwa lata.

5. W zakładach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się system umożliwiający identyfikację podmiotów przyjmujących produkt.

6. O przypadkach nieprzestrzegania systemu określonego w ust. 1 informuje się powiatowego lekarza weterynarii, który stwierdza, czy naruszenia te miaty wpływ na spełnienie warunków weterynaryjnych przez zakład lub produkt, oraz ustala dalsze postępowanie, a w szczególności:

1) przetworzenie lub usunięcie zanieczyszczonej partii produktu;

2) zapewnienie, że zanieczyszczony materiał nie opuści zakładu przed ponownym przetworzeniem lub uzdatnieniem;

3) zwiększenie częstotliwości pobierania próbek do badań laboratoryjnych;

4) poddanie zakładu czyszczeniu i odkażaniu. 8 53. Rozporządzenie traci moc z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

8 54. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2003 r.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. J. Pilarczyk

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 października 2003 r. (poz. 1767)

Załącznik nr 1

WARUNKI WETERYNARYJNE WYMAGANE PRZY ZBIERANIU I PRZEWOZIE NIEJADALNYCH PRODUKTÓW ZWIERZĘCYCH ORAZ PRODUKTÓW Z NICH OTRZYMANYCH

1. Podmiot zbierający lub przewożący niejadalne produkty zwierzęce lub produkty z nich otrzymane zapewnia ich oznakowanie w czasie przewozu oraz oddzielne przechowywanie.

2. W czasie przewozu oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, polega na umieszczeniu etykiety na pojeździe, kontenerze, kartonie lub innym opakowaniu, zawierającej czytelnie umieszczone następujące informacje:

1) kategorię niejadalnych produktów zwierzęcych, a w przypadku produktów przetworzonych — kategorię niejadalnych produktów zwierzęcych, z których zostaty wytworzone;

2) w przypadku materiału kategorii 3 — oznaczenie „nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi”;

3) w przypadku materiału kategorii 2 innego niż odchody i zawartość z przewodu pokarmowego oraz przetworzonych produktów z niego pozyskanych — oznaczenie „nie do spożycia przez zwierzęta”, chyba że będzie wykorzystany zgodnie z § 46 rozporządzenia — oznaczenie „przeznaczone dla zwierząt”, z podaniem nazwy gatunku zwierzęcia, dla którego materiał został przeznaczony;

4

—

w przypadku materiału kategorii 1 oraz przetworzonych produktów z niego pozyskanych — oznaczenie „wyłącznie do zniszczenia”;

5) w przypadku odchodów i zawartości z przewodu pokarmowego — oznaczenie „odchody”.

3. Niejadalne produkty zwierzęce i produkty przetworzone powinny być zbierane i przewożone

w szczelnych opakowaniach, w kontenerach lub pojazdach.

4. Pojazdy i kontenery wielorazowego użytku, a także wszystkie elementy ich wyposażenia nadające się do ponownego wykorzystania lub urządzenia, które mają kontakt z niejadalnymi produktami zwierzęcymi lub produktami przetworzonymi, powinny być:

1) oczyszczone, umyte i odkażone po każdym użyciu;

2) czyste i suche przed użyciem.

5. Kontenery wielorazowego użytku, aby uniknąć skażenia krzyżowego, powinny być przeznaczone do przewożenia wyłącznie jednego produktu.

6. Opakowania nienadające się do ponownego wykorzystania po użyciu należy spalić lub usunąć w sposób wskazany przez powiatowego lekarza weterynarii.

7. Niejadalne produkty zwierzęce przewozi się w temperaturze zapobiegającej powstaniu zagrożenia dla zdrowia zwierząt lub ludzi.

8. Jeżeli nieprzetworzony materiał kategorii 3 przeznaczony do produkcji materiałów paszowych lub karmy nie zostanie przetworzony w czasie 24 godzin od wysyłki, to przewozi się go w warunkach chłodniczych lub zmrożony.

9. Konstrukcja pojazdów używanych do przewozu materiałów w warunkach chłodniczych lub materiatów zmrożonych powinna zapewniać utrzymanie właściwej temperatury przewozu.

Nr 180

Załącznik nr 2

WARUNKI WETERYNARYJNE WYMAGANE DLA ZAKŁADÓW POŚREDNICH