Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych.

1. Śródlądowe drogi wodne klasyfikuje się według wielkości statków lub zestawów pchanych, jakie mogą być dopuszczone do żeglugi na określonej drodze wodnej, przyjmując jako kryterium określenia kla- 2) podział śródlądowych dróg wodnych na klasy, sy drogi wodnej:

1)szczegółowy sposób klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych,

Nr 77

1) największą długość i największą szerokość statku lub zestawu pchanego,

2) minimalny prześwit pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną

— zwane dalej „parametrami klasyfikacyjnymi”.

2. Najniższą klasą drogi wodnej jest klasa la, a najwyższą klasą jest klasa Vb.

3. Śródlądowe drogi wodne klasy la, Ib, II i III są drogami wodnymi o znaczeniu regionalnym, a śródlądowe drogi wodne klasy IV, Va i Vb — drogami wodnymi o znaczeniu międzynarodowym.

4. Szczegółowy sposób klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych, na podstawie parametrów klasyfikacyjnych, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Podział śródlądowych dróg wodnych na klasy określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

8 4. 1. Dla śródlądowych dróg wodnych lub ich odcinków, które nie odpowiadają w pełni ustalonej klasie, ustala się ograniczenia parametrów klasyfikacyjnych, określając faktyczne ich wartości. Ograniczenie parametrów klasyfikacyjnych może dotyczyć największej długości i szerokości oraz zanurzenia statku albo zestawu pchanego lub minimalnego prześwitu pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną.

2. Dla dróg wodnych lub ich odcinków, na których występuje zmienny poziom zwierciadła wody, określa się faktyczną wartość zanurzenia statku lub zestawu pchanego, odniesioną do ustalonej wartości parametru klasyfikacyjnego, która nie powinna być mniejsza od wartości zanurzenia występującego w okresie 240 dni lub więcej, w roku przeciętnym z wielolecia.

3. Wysokość minimalnego prześwitu pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną ustala się ponad poziom najwyższej wody żeglownej, z uwzględnieniem bezpiecznej odległości, nie mniejszej niż 30 cm, między najwyższym punktem konstrukcji statku lub jego ładunku a dolną krawędzią konstrukcji mostu, rurociągu lub innego urządzenia krzyżującego się z drogą wodną. Ograniczenie tej wysokości odnosi się do najniższego mostu, rurociągu lub innego urządzenia nad śródlądową drogą wodną lub jej odcinkiem.

4. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, określa w przepisach prawa miejscowego dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, właściwy dla odcinka drogi wodnej, w porozumieniu z administracją tej drogi wodnej.

5. Ograniczenia parametrów klasyfikacyjnych śródlądowej drogi wodnej lub jej odcinka uwzględnia się na mapach śródlądowych dróg wodnych, uzupełniając oznaczenie klasy drogi wodnej (symbol graficzny na mapie) faktycznymi wartościami minimalnego prześwitu (h) i zanurzenia (d), przedstawionymi w postaci

ułamkowej z za którymi następują faktyczne wartości długości statku lub zestawu pchanego (L) i ich szerokości (B).

8 5. 1. Warunki eksploatacyjne dla śródlądowych dróg wodnych poszczególnych klas określa się minimalnymi wymiarami szlaku żeglownego i śluz oraz wysokością prześwitu pod mostami, rurociągami i innymi urządzeniami krzyżującymi się z drogą wodną, zwanymi dalej „parametrami eksploatacyjnymi”.

2. Parametry eksploatacyjne śródlądowych dróg wodnych określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

3. Czasowe zmiany w parametrach eksploatacyjnych są podawane w komunikatach o aktualnych warunkach żeglugowych, ogłaszanych przez administrację drogi wodnej.

1. Na śródlądowych drogach wodnych klasy IV i Va, dla których parametr maksymalnej długości zestawów pchanych jest odpowiednio mniejszy niż dla drogi wodnej klasy III, mogą być dopuszczone do żeglugi zestawy pchane o długości przewidzianej dla drogi wodnej klasy III, o ile warunki eksploatacyjne na drogach wodnych tych klas pozwalają na bezpieczną żeglugę takich zestawów pchanych.

2. Odcinki śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym mogą być użytkowane przez statki o długościach i szerokościach większych od parametrów klasyfikacyjnych, przewidzianych dla tych klas, jeżeli warunki eksploatacyjne na to pozwalają.

3. Maksymalne długości zestawów pchanych, o których mowa w ust. 1, oraz maksymalne długości i szerokości statków, o których mowa w ust. 2, określa w przepisach prawa miejscowego dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, właściwy dla tych odcinków dróg wodnych.

8 7. 1. Przy rozbudowie śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym klasy la, Ib i II — jako warunki projektowe przyjmuje się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy bezpośrednio wyższej.

2. Przy rozbudowie lub modernizacji śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym klasy III i o znaczeniu międzynarodowym klasy IV — jako warunki projektowe przyjmuje się wielkości odpowiadające co najmniej maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy Va.

3. Przy modernizacji śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu międzynarodowym, innych klas niż określone w ust. 2, przyjmuje się, jako warunki projektowe, wielkości nie niższe niż odpowiadające maksymalnym wartościom parametrów klasyfikacyjnych i warunków eksploatacyjnych, przewidzianych dla klasy Vb, umożliwiające żeglugę statków o zanurzeniu nie mniejszym niż 2,80 m.

4. Przepis ust. 3 stosuje się przy projektowaniu nowych dróg wodnych o znaczeniu międzynarodowym.

8 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Rady Ministrów zdnia 7 maja 2002 r. (poz. 695)

Za∏àcznik nr 1

KLASYFIKACJA ÂRÓDLÑDOWYCH DRÓG WODNYCH

Przypisy:

1)Wartość zanurzenia ustala się dla konkretnej drogi wodnej, uwzględniając warunki miejscowe.

2)Zuwzględnieniem bezpiecznej odległości, wynoszącej nie mniej niż 30 cm pomiędzy najwyższym punktem konstrukcji statku lub ładunku adolną krawędzią konstrukcji mostu, rurociągu lub innego urządzenia krzyżującego się zdrogą wodną.

3)dla przewozu kontenerów ustala się nastąpujące wartości:

— 5,25 mdla statków przewożących kontenery wdwóch warstwach,

— 7,00 m dla statków przewożących kontenery wtrzech warstwach, przy czym 50% kontenerów może być pustych, wprzeciwnym wypadku należy przewidywać balastowanie.

4)Niektóre istniejące drogi wodne mogą być uznane za należące do klasy IVze względu na maksymalną długość statków izestawów pchanych, pomimo że ich maksymalna szerokość wynosi 11,4 m, amaksymalne zanurzenie 3,0m.

5)Wartość pierwsza odnosi się do stanu obecnego, adruga — do stanu perspektywicznego iwniektórych przypadkach uwzględnia stan obecny.

6)WWŻ — najwyższa woda żeglowna, ustalony stan wody, po którego przekroczeniu uprawianie żeglugi jest zabronione.

Nr 77 — 5360 — Poz. 695

Załącznik nr 2

PODZIAŁ ŚRÓDLĄDOWYCH DRÓG WODNYCH NA KLASY

Nazwa śródlądowej drogi wodnej

rzeka Biebrza

od ujścia Kanału Augustowskiego do ujścia do rzeki Narwi

rzeka Brda

od połączenia z Kanałem Bydgoskim w miejscowości Bydgoszcz do ujścia do rzeki Wisły

rzeka Bug

od ujścia rzeki Muchawiec do ujścia do rzeki Narwi

jezioro Dąbie

do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi

Kanał Augustowski

od połączenia z rzeką Biebrzą do granicy Państwa, wraz z jeziorami

znajdującymi się na trasie tego Kanału

a) od połączenia z rzeką Wartą do jeziora Gopło, wraz z jeziorami na jego trasie,

b) jezioro Gopło

Kanał Żerański

rzeka Narew:

a) od ujścia rzeki Biebrzy do miejscowości Pułtusk,

b) od miejscowości Pułtusk do stopnia wodnego Dębe, wraz z Jeziorem Zegrzyńskim

rzeka Nogat

od rzeki Wisły do ujścia do Zalewu Wiślanego

Nr 77 — 5361 —

a) górna - od jeziora Gopło do połączenia z Kanałem Górnonoteckim i Kanał Górnonotecki do połączenia z Kanałem Bydgoskim,

b) dolna - od połączenia z Kanałem Bydgoskim do ujścia rzeki Drawy,

c) dolna - od ujścia rzeki Drawy do ujścia do rzeki Warty

rzeka Nysa Łużycka

od miejscowości Gubin do ujścia do rzeki Odry

rzeka Odra:

a) od miejscowości Racibórz do śluzy w miejscowości Kędzierzyn-Koźle,

b) od śluzy w miejscowości Kędzierzyn-Koźle do śluzy w miejscowości Brzeg

Dolny,

c) szlak boczny rzeki Odry od śluzy Opatowice do śluzy Miejskiej w miejscowości Wrocław

d) od śluzy w miejscowości Brzeg Dolny do ujścia rzeki Nysy Łużyckiej,

e) od ujścia rzeki Nysy Łużyckiej do ujścia rzeki Warty,

f) od ujścia rzeki Warty do miejscowości Ognica (do kanału Szwedt),

g) od miejscowości Ognica do Przekopu Klucz — Ustowo i dalej jako rzeka Regalica do ujścia do jeziora Dąbie

rzeka Odra Zachodnia:

a) od jazu w miejscowości Widuchowa (km 704,1 rzeki Odry) do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi wraz z bocznymi odgałęzieniami,

b) Przekop Klucz — Ustowo łączący rzekę Odrę Wschodnią z rzeką Odrą Zachodnią

rzeka Parnica i Przekop Parnicki od rzeki Odry Zachodniej do granicy

z morskimi wodami wewnętrznymi

rzeka Pisa

od jeziora Roś do ujścia do rzeki Narwi

rzeka Szkarpawa

od rzeki Wisły do ujścia do Zalewu Wiślanego

rzeka Warta:

a) od Kanału Ślesińskiego do miejscowości Luboń,

b) od miejscowości Luboń do ujścia rzeki Noteci,

c) od ujścia rzeki Noteci do ujścia do rzeki Odry

Nr 77 — 5362 — Poz. 695

rzeka Wisła:

a) od ujścia rzeki Przemszy do połączenia z Kanałem Łączańskim,

b) od ujścia Kanału Łączańskiego w miejscowości Skawina do stopnia wodnego Przewóz,

c) od stopnia wodnego Przewóz do ujścia rzeki Sanny,

d) od ujścia rzeki Sanny do miejscowości Płock,

e) od miejscowości Płock do stopnia wodnego Włocławek,

f) od stopnia wodnego Włocławek do ujścia rzeki Tążyny,

g) od ujścia rzeki Tążyny do miejscowości Tczew,

h) od miejscowości Tczew do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi

rzeka Martwa Wisła od rzeki Wisły w miejscowości Przegalina do granicy z morskimi wodami

wewnętrznymi

system Wielkich Jezior Mazurskich obejmujący: a) jeziora: - Roś, Seksty, Tałtowisko, Kotek Wielki, Szymon, Szymoneckie, Jagodne, - Śniardwy, Mikołajskie, Tałty, Boczne, Niegocin, - Mamry, w skład którego wchodzą jeziora: - Kisajno, Dargin, Mamry (właściwe), Święcajty, - Kirsajty, b) rzeki i kanały łączące jeziora wymienione w lit.a) od miejscowości Pisz do

miejscowości Węgorzewo,

c) jeziora stanowiące boczne odgałęzienia drogi wodnej Pisz - Węgorzewo:

- Bełdany, Ryńskie, - Guzianka Mała, Guzianka Duża, Nidzkie (do km 19,0) system Kanału Elbląskiego, jezior Pojezierza Iławskiego i jeziora Druzno obejmujący: a) jeziora: Piniewo, Sambród, Ruda Woda, Bartężek, Ilińsk, Drwęckie, Puzy, Szeląg Wielki, Dauby, Jeziorak, Ewingi, b) Kanał Elbląski od jeziora Druzno do jeziora Jeziorak i jeziora Szeląg Wielki, c) Kanał Bartnicki od jeziora Ruda Woda do jeziora Bartężek,

d) szlak żeglowny jeziora Druzno

Za∏àcznik nr 3

PARAMETRY EKSPLOATACYJNE ÂRÓDLÑDOWYCH DRÓG WODNYCH

Przypisy:

1)Szerokość szlaku żeglownego na poziomie dna statku odopuszczalnej ładowności przy pełnym zanurzeniu.

2)Głębokość odnosi się do pierwszej wartości zanurzenia statku lub zestawu, określonej dla tej samej klasy w tabeli wzałączniku nr 1.

3)Szlak żeglowny na łuku poszerza się wzależności od długości statku lub zestawu pchanego ipromienia łuku.

4)Do klasy II zalicza się również śluzy istniejące odługości od 56,6 mdo 57,4 m, ado klasy IV— odługości 85,0 m.

5)WWŻ — najwyższa woda żeglowna, ustalony stan wody, po którego przekroczeniu uprawianie żeglugi jest zabronione.