Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 maja 2002 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego.
DU 2002 poz. 687 · ELI DU/2002/687
- Data ogłoszenia
- 14 czerwca 2002
- Data podpisania
- 10 maja 2002
- Wejście w życie
- 1 lipca 2002
- Status
- uchylony
- Organ wydający
- MIN. ZDROWIA
- Słowa kluczowe
- ratownictwozakłady opieki zdrowotnejszpitaleochrona zdrowia
Treść
Architektura oddziału zapewnia możliwość wykonania badań diagnostycznych, w szczególności diagnostyki obrazowej przy łóżku pacjenta.
Brzmienie po wejściu w życie zmiany (z tekstu jednolitego):
Oddział składa się z następujących obszarów:
1) segregacji medycznej i przyjęć, 2) resuscytacyjno-zabiegowego,
3) krótkotrwałej intensywnej terapii, 4) obserwacji,
5) konsultacyjnego,
6) laboratoryjno-diagnostycznego,
7) stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego,
8) zaplecza administracyjno-gospodarczego. 8 6. 1. Obszar segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się bezpośrednio przy wejściu i wjeździe do oddziału w celu zapewnienia:
Nr 74
1) przeprowadzenia wstępnej oceny pacjenta i bezkolizyjnego transportu do innych obszarów oddziału,
2) jednoczesnego przyjęcia i segregacji medycznej co najmniej czterech pacjentów,
3) bliskiego dostępu do poczekalni dla pacjentów i rodzin,
4) warunków niezbędnych dla przeprowadzenia wywiadu zdrowotnego od zespołów ratownictwa medycznego oraz od pacjenta i jego rodziny.
2. W obrębie obszaru segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się stanowisko wyposażone w:
1) środki łączności zapewniające tączność pomiędzy centrum powiadamiania ratunkowego, zespołami ratownictwa medycznego, a oddziałem oraz kompleksową tączność wewnątrzszpitalną,
2) system bezprzewodowego przywoływania osób.
3. W obrębie obszaru segregacji medycznej i przyjęć lokalizuje się stanowisko rejestratora medycznego, które wyposaża się w sprzęt informatyczny służący do rejestracji i przyjęć pacjentów.
4. W obrębie obszaru segregacji i przyjęć lokalizuje się stanowisko dekontaminacji.
8 7. 1. Obszar resuscytacyjno-zabiegowy składa się co najmniej z jednej sali z dwoma stanowiskami resuscytacyjnymi lub dwóch sal resuscytacyjnych oraz sali zabiegowej i sali zakładania opatrunków gipsowych.
2. Powierzchnia przeznaczona na jedno stanowisko resuscytacyjno-zabiegowe wynosi co najmniej 20 m?.
3. Wyposażenie i urządzenie obszaru resuscytacyjno-zabiegowego umożliwia co najmniej: 1) monitorowanie i podtrzymanie funkcji życiowych,
2) prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowo- -mózgowej,
3) wykonanie petnego zakresu wczesnej diagnostyki i wstępnego leczenia urazów,
4) prowadzenie resuscytacji płynowej,
5) leczenie bólu,
6) wstępne leczenie zatruć,
7) opracowanie chirurgiczne ran i drobnych urazów,
8) wszystkie inne działania ratunkowe w stanach zagrożenia zdrowia i życia u dorosłych i dzieci.
4. Na minimalne wyposażenie w wyroby medyczne jednego stanowiska obszaru resuscytacyjno-zabiegowego składa się:
1) stół zabiegowy z lampą operacyjną,
2) aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulenia, mobilny, jeden na dwa stanowiska obszaru,
3) zestaw monitorowania czynności życiowych, wtym co najmniej zestaw do monitorowania czynności elektrograficznej serca, pomiaru ciśnienia tętniczego i żylnego, pulsoksymetr, kapnograf,
4) respirator z możliwością wykorzystywania go do czynności transportowych — jeden na dwa stanowiska obszaru,
5) defibrylator z funkcją kardiowersji i opcją elektrostymulacji serca,
6) pompa infuzyjna, 7) aparat do szybkiego przetaczania płynów,
8) aparat do ogrzewania płynów infuzyjnych — jeden na dwa stanowiska,
9) strzykawki automatyczne, 10) elektryczne urządzenie do ssania,
11) nie mniej niż po dwa gniazda poboru tlenu, powietrza i próżni z centralnego źródła i w miarę możliwości dodatkowe gniazdo poboru podtlenku azotu z centralnego źródła.
5. Pomieszczenie sali zabiegowej wynosi co najmniej 20 m? oraz jest wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze, umożliwiające wykonanie drobnych zabiegów chirurgicznych u chorych lub poszkodowanych.
6. Na wyposażenie sali zabiegowej składa się: 1) stół zabiegowy z lampą operacyjną,
2) aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulenia, wraz z zestawem monitorującym,
3) źródło tlenu, powietrza i próżni w ilości nie mniejszej niż po dwa gniazda poboru oraz w miarę możliwości centralne źródło podtlenku azotu,
4) nie mniej niż dziesięć gniazd poboru energii elektrycznej,
5) stanowisko narzędziowe chirurgiczne.
7. Pomieszczenie sali zakładania opatrunków gipsowych wynosi co najmniej 12 m? i jest wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwiające zakładanie opatrunków gipsowych. W pomieszczeniu zapewnia się dostęp do źródła tlenu, powietrza i próżni i w miarę możliwości dostęp do centralnego źródła podtlenku azotu oraz odpowiednią przestrzeń do zorganizowania stanowiska do znieczulenia z wyposażeniem. Przyłącza elektryczne gwarantują możliwość pracy urządzeń diagnostycznych, a w szczególności urządzeń diagnostyki obrazowej.
8. Obszar resuscytacyjno-zabiegowy, niezależnie od wyposażenia wymienionego w ust. 4—7, posiada:
1) przyłóżkowy zestaw rtg, opcjonalnie z ramieniem C i torem wizyjnym,
2) analizator parametrów krytycznych, 3) przewoźny ultrasonograf,
4) całodobową dostępność do bronchoskopu, laryngofiberoskopu i gastrofiberoskopu.
Wersje
1. Do zadań obszaru krótkotrwałej intensywnej terapii należy w odniesieniu do dorosłych i dzieci:
1) monitorowanie funkcji życiowych, zgodnie ze standardem intensywnej terapii,
Nr 74
2) kontynuowanie przedłużającej się resuscytacji krążeniowo-oddechowej,
3) wczesne leczenie zatruć,
4) przygotowanie i stabilizacja pacjentów przed doraźną interwencją chirurgiczną,
5) wstępne leczenie ostrej niewydolności oddechowej, w tym prowadzenie oddechu zastępczego,
6) wstępne leczenie ostrej niewydolności krążeniowej, w tym prowadzenie zewnętrznej stymulacji serca,
7) wstępne leczenie ostrych niewydolności narządowych, w tym terapii nerkozastępczej,
8) resuscytacja płynowa, 9) wstępne leczenie wstrząsu o różnej etiologii.
2. W obszarze krótkotrwałej intensywnej terapii lokalizuje się co najmniej dwa stanowiska intensywnej terapii, które są usytuowane i wyposażone w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162,
, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84,
, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43,
, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120,
oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382—1384 i Nr 128, poz. 1407).
8 9. 1. Obszar obserwacji zawiera co najmniej cztery stanowiska, o powierzchni co najmniej 12 m? każde, wyposażone w wyroby medyczne i produkty lecznicze, umożliwiające:
1) monitorowanie rytmu serca i toru oddechowego,
2) nieinwazyjne monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi,
3) monitorowanie wysycenia tlenowego hemoglobiny,
4) pomiar temperatury powierzchniowej i centralnej,
5) stosowanie biernej tlenoterapii,
6) prowadzenie infuzji dożylnych,
7) podjęcie natychmiastowej resuscytacji z defibrylacją i udrożnieniem dróg oddechowych na drodze intubacji lub konikotomii.
2. Obszar obserwacji posiada ponadto:
1) przenośny zestaw resuscytacyjny z niezależnym źródłem tlenu i respiratorem transportowym,
2) defibrylator z zestawem tyżek dla dorostych i dla dzieci, z nie mniej niż pięcioma odprowadzeniami ekg i dwufazową falą defibrylacji,
3) źródło tlenu, powietrza i próżni z gniazdami poboru przy każdym stanowisku,
4) elektryczne urządzenie do odsysania jedno na cztery stanowiska obserwacyjne.
8 10. 1. Obszar konsultacyjny posiada gabinety lub boksy badań lekarskich, w ilości niezbędnej do potrzeb, połączone wewnętrznym traktem komunikacyjnym.
2. Wyposażenie w wyroby medyczne i produkty lecznicze obszaru konsultacyjnego umożliwia przeprowadzanie badań lekarskich i konsultacji specjalistycznych.
8 11. Obszar laboratoryjno-diagnostyczny wyposaża się w wyroby medyczne zapewniające natychmiastowe wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, diagnostykę obrazową, w tym badania ultrasonograficzne, oraz w miarę możliwości komputerowego badania tomograficznego.
8 12. 1. Jeżeli w strukturę oddziału wchodzą zespoły ratownictwa medycznego, wydziela się obszar stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego.
2. Obszar stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego zapewnia:
1) pomieszczenie na dodatkowe wyroby medyczne i produkty lecznicze,
2) system natychmiastowego powiadamiania zespołów ratownictwa medycznego oraz system tączności wewnątrzszpitalnej,
3) zaplecze socjalne dla personelu zespołów ratownictwa medycznego,
4) magazyn sprzętu dla zabezpieczenia medycznego stanów wyjątkowych lub katastrof, zgodnie z planem zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych danego obszaru,
5) miejsce wyposażone w łatwy dostęp do źródła energii elektrycznej i wody.
8 13. 1. Oddział udziela świadczeń zdrowotnych przez całą dobę.
2. W skład osobowy oddziatu wchodzą: 1) ordynator oddziału i pielęgniarka oddziałowa,
2) personel lekarski w liczbie zabezpieczającej prawidłowe funkcjonowanie oddziału, w tym co najmniej jeden lekarz przebywający stale w szpitalnym oddziale ratunkowym,
3) personel średni i pomocniczy w liczbie niezbędnej do zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania oddziału.
3. Świadczeń zdrowotnych w oddziale udzielają, poza osobami określonymi w ust. 2, lekarze posiadający kwalifikacje odpowiednie do zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń zdrowotnych, pozostający w stałej gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych na terenie szpitala, w którym zlokalizowany jest oddział.
8 14. Oddziały spetniają odpowiednie do zakresu ich działania wymagania dotyczące lokalizacji, warunków technicznych i budowlanych, określone dla szpitali i oddziałów szpitalnych w przepisach, o których mowa w $ BS ust. 2.
Nr 74
Wersje
1. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej, w którym znajduje się oddział niespełniający wymagań określonych w § 2—13, może wystąpić z wnioskiem o wpis oddziału do rejestru jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć program dostosowania oddziału do wymagań
Poz. 687, 688 i 689
rozporządzenia w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2003 r.
Wersje
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r.
Minister Zdrowia: M. Łapiński
688 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA
z dnia 5 czerwca 2002 r.
w sprawie zakresu znajomości języka polskiego w mowie i piśmie koniecznego do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza stomatologa na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
Na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 2002 r. Nr 21,
) zarządza się, co następuje:
8 1. Lekarz będący obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, ubiegający się o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany posiadać znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:
1) rozumienie tekstu pisemnego, a w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa lekarskiego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu lekarza w Rzeczypospolitej Polskiej,
2) porozumiewanie się z pacjentami, lekarzami i przedstawicielami innych zawodów medycznych,
a w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadu lekarskiego, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie i czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach, naradach i szkoleniach zawodowych,
3) pisanie zgodnie z zasadami ortografii, a w szczególności: poprawne prowadzenie dokumentacji medycznej, wypisywanie recept oraz skierowań na badania diagnostyczne i specjalistyczne, a także wydawanie orzeczeń i opinii.
8 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
Minister Zdrowia: M. Łapiński
689 WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO
z dnia 28 maja 2002 r.
sygn. akt P. 10/01.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Janusz Niemcewicz — przewodniczący,
Teresa Dębowska-Romanowska,
Marian Grzybowski,
Marek Mazurkiewicz,
Jadwiga Skórzewska-Łosiak — sprawozdawca,
protokolant: Grażyna Szatygo,
po rozpoznaniu, z udziałem Sejmu, Ministra Skarbu Państwa i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 28 maja 2002 r. pytania prawnego Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni — Wydziat VII Pracy o zbadanie zgodności art. 82 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności, w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 26 listopada 1998 r. o zmianie ustawy o tączności (Dz. U. Nr 150, poz. 984), z art. 1 iart. 32 Konstytucji,
Wersje
Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.
Odesłania
Akty uchylające: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego
Akty zmieniające: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 kwietnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego, Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 czerwca 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego
Odesłania: Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej. (DU/1991/408, jeszcze niezaimportowany)
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
Podstawa prawna z art.: Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.