Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 września 2002 r. w sprawie warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia działalności kantorowej, szczegółowego sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz wzoru wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej.
DU 2002 poz. 1274 · ELI DU/2002/1274
- Data ogłoszenia
- 21 września 2002
- Data podpisania
- 3 września 2002
- Wejście w życie
- 1 października 2002
- Status
- uchylony
- Organ wydający
- MIN. FINANSÓW
- Słowa kluczowe
- dewizowe prawoformularzelokalzezwoleniawalutakantory
Treść
Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.
Nr 154
8 17. 1 Zezwala się armatorom na:
1) otwieranie rachunków w bankach i oddziałach banków mających siedzibę w krajach trzecich, w celu gromadzenia środków uzyskanych z prowadzonej za granicą działalności gospodarczej;
2) zaciąganie od nierezydentów z krajów trzecich, na cele inwestycyjne, kredytów o terminie spłaty ponad połowy kwoty kredytu przed uptywem roku od dnia zawarcia umowy, zabezpieczonych hipoteką morską;
3) zaciąganie od nierezydentów z krajów trzecich kredytów o terminie spłaty ponad połowy kwoty kredytu przed upływem roku od dnia zawarcia umowy i o równowartości do 50 000 000 euro, na finansowanie działalności eksploatacyjnej prowadzonej za granicą;
4) wywóz za granicę wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych, złożonych na przechowanie i znajdujących się w kasie polskiego statku przed wejściem do polskiego obszaru celnego, zgłoszonych pisemnie przez kapitana statku urzędowi celnemu przy odprawie wejściowej, ze wskazaniem wartości i środków należących do poszczególnych osób.
2. Przez armatorów, o których mowa w ust. 1, rozumie się: 1) rezydentów prowadzących działalność w zakresie transportu morskiego: armatorów żeglugi liniowej, armatorów żeglugi trampowej, armatorów żeglugi
Poz. 1273 i 1274
promowej, armatorów żeglugi pasażerskiej, armatorów ratownictwa morskiego, armatorów żeglugi śródlądowej, szkolnictwo morskie, zaplecze naukowo-badawcze transportu morskiego, zaopatrzenie i obsługę platform poszukiwawczo-wydobywczych;
2) rezydentów prowadzących działalność w zakresie rybołówstwa morskiego: armatorów rybołówstwa bałtyckiego, armatorów rybołówstwa dalekomorskiego, armatorów pomocniczej floty rybotówstwa, zaplecze naukowo-badawcze rybołówstwa morskiego;
3) rezydentów prowadzących działalność poszukiwawczo-wydobywczą na morzu;
4) rezydentów będących armatorami jednostek specjalnych, w tym dźwigów pływających.
Rozdział 6
Przepisy końcowe
§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 stycznia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 1, poz. 2).
8 19. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r.
Minister Finansów: w z. W. Ciesielski
1) Minister Finansów kieruje dziatem administracji rządowej — finanse publiczne na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów
(Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).
1274 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW”
z dnia 3 września 2002 r.
w sprawie warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia działalności kantorowej, szczegółowego sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz wzoru wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej.
Na podstawie art. 17 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 141, poz. 1178) zarządza się, co następuje:
8 1. Rozporządzenie określa:
1) warunki techniczne i organizacyjne prowadzenia dziatalności kantorowej, zwanej dalej „dziatalnością”;
2) szczegółowy sposób prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych;
3) wzór wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności, zwanego dalej „zezwoleniem”.
8 2. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe, zwanej dalej „ustawą”, powinien być złożony w oddziale okręgowym Narodowego Banku Polskiego, właściwym terytorialnie ze względu na miejsce, w którym ma być prowadzona działalność, zwanym dalej „właściwym oddziałem NBP”. Jeżeli działalność ma być prowadzona na obszarze województwa mazowieckiego, właściwym oddziałem NBP jest Główny Oddział Walutowo-Dewizowy Narodowego Banku Polskiego w Warszawie.
2. Wzór wniosku o udzielenie zezwolenia stanowi załącznik do rozporządzenia.
8 3. Podmiot, który podjąt na podstawie udzielonego zezwolenia działalność, obowiązany jest dostarczyć właściwemu oddziałowi NBP zaświadczenie o niekaralności osób, które mają bezpośrednio wykonywać czynności określone w zezwoleniu, za przestępstwa, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, oraz jeden z dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy, wskazujący na fachowe przygotowanie tych
Nr 154
osób, w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia przez te osoby wykonywania czynności określonych w zezwoleniu.
8 4. 1. Lokal, w którym ma być prowadzona działalność, zwany dalej „kantorem”, powinien spełniać warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do bezpiecznego i prawidłowego dokonywania czynności określonych w zezwoleniu.
2. Kantor należy wyposażyć w:
1) umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu, nazwę „kantor”, ze wskazaniem adresu oraz dni i godzin prowadzenia działalności;
2) tablicę informacyjną przedstawiającą: a) wykaz skupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych określonych w zezwoleniu oraz aktualne ceny (kursy) ich kupna i sprzedaży,
b) informację o wydawaniu dowodów kupna i sprzedaży, o których mowa wart. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy,
c) informację, że wartość kupna lub sprzedaży zagranicznych środków płatniczych nie może przekroczyć w ramach jednej umowy równowartości 20 000 euro;
3) rejestry kupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych;
4) formularze druków wystawianych na dowód kupna i sprzedaży wartości dewizowych, zawierające dane określone w § 7, lub odpowiedni program komputerowy, umożliwiający ich wydruk;
5) pieczątkę z nazwą i adresem kantoru oraz pieczątki imienne kasjerów;
6) oryginalny, wydawany przez Narodowy Bank Polski, zaktualizowany album zagranicznych znaków pieniężnych, jeżeli przedmiotem działalności jest kupno i sprzedaż walut obcych lub pośrednictwo w ich kupnie i sprzedaży.
8 5. Podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności, oprócz wymogów przewidzianych w art. 14 ustawy, powinien:
1) prowadząc ewidencję operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych, będących przedmiotem obrotu, i waluty polskiej — zapewniać w każdym momencie możliwość ustalenia aktualnego stanu kasy w poszczególnych wartościach;
2) zapewnić bieżącą ekspozycję komunikatów Narodowego Banku Polskiego, zawierających informacje o walutach będących przedmiotem obrotu w kantorze.
8 6. 1. Ewidencja, o której mowa w § 5 pkt 1, obejmuje:
1) datę przeprowadzenia transakcji;
2) określenie rodzaju transakcji (kupno-sprzedaż — dekretacja księgowa);
3) nazwę i ilość wartości będących przedmiotem transakcji;
4) cenę (kurs waluty) i równowartość transakcji w złotych.
2. Wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po zrealizowaniu transakcji.
8 7. 1. W przypadku obrotu walutą obcą dowody kupna i sprzedaży, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy, powinny zawierać:
1) imię, nazwisko i adres klienta oraz cechy dokumentu tożsamości, jeżeli dowód kupna lub sprzedaży ma być imienny;
2) nazwę lub symbol oraz kwotę sprzedanych (skupionych) walut obcych;
3) kurs waluty i równowartość transakcji w ztotych;
4) pieczątkę z oznaczeniem kantoru i datę wystawienia; 5) pieczątkę imienną i podpis kasjera.
2. W przypadku obrotu złotem dewizowym lub platyną dewizową dowód kupna lub sprzedaży tych wartości powinien zawierać nazwę i ilość skupionych lub sprzedanych wartości dewizowych, jednostkową cenę i równowartość transakcji w złotych, dane wymienione w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz, jeżeli dowód kupna lub sprzedaży ma być imienny, także dane wymienione w ust. 1 pkt 1.
8 8. 1. Podmiot uprawniony do prowadzenia działalności może z ważnych przyczyn zawiesić jej prowadzenie, zawiadamiając o tym pisemnie właściwy oddział NBP.
2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno być dokonane w terminie 7 dni od dnia zawieszenia działalności.
3. Ważnymi przyczynami, o których mowa w ust. 1, mogą być w szczególności długotrwała niezdolność do pracy, utrata praw do lokalu, w którym prowadzona była działalność, lub brak pracownika uprawnionego do bezpośredniego wykonywania czynności określonych w zezwoleniu.
4. O wznowieniu działalności należy zawiadomić pisemnie właściwy oddział NBP, w terminie 7 dni od dnia jej wznowienia.
8 9. 1. Zmiana określonych w zezwoleniu warunków prowadzenia działalności wymaga zmiany zezwolenia.
2. Zmiana zezwolenia następuje na pisemny wniosek podmiotu uprawnionego do prowadzenia dziatalności.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, należy złożyć we właściwym oddziale NBP, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności będących podstawą wniosku o zmianę zezwolenia.
8 10. O zaprzestaniu działalności podmiot uprawniony do jej prowadzenia powinien zawiadomić, pisemnie, właściwy oddział NBP, w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.
§ 11. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych wa-
Nr 154 — 9923 — Poz. 1274
runków prowadzenia działalności kantorowej oraz ro- 8 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem dzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania 1 października 2002 r.
i sposobu jego udokumentowania (Dz. U. Nr 13,
). Minister Finansów: w z. W. Ciesielski
1) Minister Finansów kieruje dziatem administracji rządowej — finanse publiczne na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).
Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 września 2002 r. (poz. 1274)
WZÓR (miejscowość, data) (imię i nazwisko, nazwa osoby prawnej lub spółki niemającej osobowości prawnej)*
(adres miejsca zamieszkania ma
lub siedziby wnioskodawcy)* REGON/PESELE* …---.uuaaaaoooaenaaaaassccnaa:
(właściwy oddział NBP) | WNIOSEK
o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej
w zakresie: — kupna i sprzedaży wartości dewizowych, — pośrednictwa w kupnie i sprzedaży wartości dewizowych**
VWaL(e) CE] WATYAG COVE EE (opis lokalu)
[oj ABU] REA AE (dokładny adres miejsca prowadzenia działalności)
Przedmiotem obrotu będą:
— waluty obce (podać enumeratywny wykaz walut): …--ssesssseeae sosen a aaaaaazaaaaagaaaaaeana noca — złoto dewizowe,
— platyna dewizowa.**
Działalność, prowadzona będzie w dniach (podać dni tygodnia) …-----sessea aaaaaaaaaanaeaaaaaaaanasesaaaa , w godzinach od … dO 111222111421112111.
Działalność, o której mowa we wniosku, prowadzona będzie:
— Od dNiA …uuaaaaaaa aaaaanannanaa do dnia …auaaaaaaaaaaaaaaanannaanae ,
— przez czas nieokreślony**.
(podpis wnioskodawcy)
* Wypetnić właściwe dane. ** Niepotrzebne skreślić.
Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.
Odesłania
Akty uchylone: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia działalności kantorowej oraz rodzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania i sposobu jego udokumentowania. (DU/1999/116, jeszcze niezaimportowany)
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe.
Podstawa prawna z art.: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe.