Orzecznik
Wróć do listy
ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 września 2002 r. w sprawie warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia działalności kantorowej, szczegółowego sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz wzoru wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej.

DU 2002 poz. 1274 · ELI DU/2002/1274

Data ogłoszenia
21 września 2002
Data podpisania
3 września 2002
Wejście w życie
1 października 2002
Status
uchylony
Organ wydający
MIN. FINANSÓW
Słowa kluczowe
dewizowe prawoformularzelokalzezwoleniawalutakantory

Treść

Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.

Nr 154

8 17. 1 Zezwala się armatorom na:

1) otwieranie rachunków w bankach i oddziałach banków mających siedzibę w krajach trzecich, w celu gromadzenia środków uzyskanych z prowadzonej za granicą działalności gospodarczej;

2) zaciąganie od nierezydentów z krajów trzecich, na cele inwestycyjne, kredytów o terminie spłaty ponad połowy kwoty kredytu przed uptywem roku od dnia zawarcia umowy, zabezpieczonych hipoteką morską;

3) zaciąganie od nierezydentów z krajów trzecich kredytów o terminie spłaty ponad połowy kwoty kredytu przed upływem roku od dnia zawarcia umowy i o równowartości do 50 000 000 euro, na finansowanie działalności eksploatacyjnej prowadzonej za granicą;

4) wywóz za granicę wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych, złożonych na przechowanie i znajdujących się w kasie polskiego statku przed wejściem do polskiego obszaru celnego, zgłoszonych pisemnie przez kapitana statku urzędowi celnemu przy odprawie wejściowej, ze wskazaniem wartości i środków należących do poszczególnych osób.

2. Przez armatorów, o których mowa w ust. 1, rozumie się: 1) rezydentów prowadzących działalność w zakresie transportu morskiego: armatorów żeglugi liniowej, armatorów żeglugi trampowej, armatorów żeglugi

Poz. 1273 i 1274

promowej, armatorów żeglugi pasażerskiej, armatorów ratownictwa morskiego, armatorów żeglugi śródlądowej, szkolnictwo morskie, zaplecze naukowo-badawcze transportu morskiego, zaopatrzenie i obsługę platform poszukiwawczo-wydobywczych;

2) rezydentów prowadzących działalność w zakresie rybołówstwa morskiego: armatorów rybołówstwa bałtyckiego, armatorów rybołówstwa dalekomorskiego, armatorów pomocniczej floty rybotówstwa, zaplecze naukowo-badawcze rybołówstwa morskiego;

3) rezydentów prowadzących działalność poszukiwawczo-wydobywczą na morzu;

4) rezydentów będących armatorami jednostek specjalnych, w tym dźwigów pływających.

Rozdział 6

Przepisy końcowe

§ 18. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 stycznia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 1, poz. 2).

8 19. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r.

Minister Finansów: w z. W. Ciesielski

1) Minister Finansów kieruje dziatem administracji rządowej — finanse publiczne na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów

(Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).

1274 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW”

z dnia 3 września 2002 r.

w sprawie warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia działalności kantorowej, szczegółowego sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz wzoru wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej.

Na podstawie art. 17 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 141, poz. 1178) zarządza się, co następuje:

8 1. Rozporządzenie określa:

1) warunki techniczne i organizacyjne prowadzenia dziatalności kantorowej, zwanej dalej „dziatalnością”;

2) szczegółowy sposób prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych;

3) wzór wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności, zwanego dalej „zezwoleniem”.

8 2. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia, wraz z dokumentami, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe, zwanej dalej „ustawą”, powinien być złożony w oddziale okręgowym Narodowego Banku Polskiego, właściwym terytorialnie ze względu na miejsce, w którym ma być prowadzona działalność, zwanym dalej „właściwym oddziałem NBP”. Jeżeli działalność ma być prowadzona na obszarze województwa mazowieckiego, właściwym oddziałem NBP jest Główny Oddział Walutowo-Dewizowy Narodowego Banku Polskiego w Warszawie.

2. Wzór wniosku o udzielenie zezwolenia stanowi załącznik do rozporządzenia.

8 3. Podmiot, który podjąt na podstawie udzielonego zezwolenia działalność, obowiązany jest dostarczyć właściwemu oddziałowi NBP zaświadczenie o niekaralności osób, które mają bezpośrednio wykonywać czynności określone w zezwoleniu, za przestępstwa, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, oraz jeden z dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy, wskazujący na fachowe przygotowanie tych

Nr 154

osób, w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia przez te osoby wykonywania czynności określonych w zezwoleniu.

8 4. 1. Lokal, w którym ma być prowadzona działalność, zwany dalej „kantorem”, powinien spełniać warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do bezpiecznego i prawidłowego dokonywania czynności określonych w zezwoleniu.

2. Kantor należy wyposażyć w:

1) umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu, nazwę „kantor”, ze wskazaniem adresu oraz dni i godzin prowadzenia działalności;

2) tablicę informacyjną przedstawiającą: a) wykaz skupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych określonych w zezwoleniu oraz aktualne ceny (kursy) ich kupna i sprzedaży,

b) informację o wydawaniu dowodów kupna i sprzedaży, o których mowa wart. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy,

c) informację, że wartość kupna lub sprzedaży zagranicznych środków płatniczych nie może przekroczyć w ramach jednej umowy równowartości 20 000 euro;

3) rejestry kupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych;

4) formularze druków wystawianych na dowód kupna i sprzedaży wartości dewizowych, zawierające dane określone w § 7, lub odpowiedni program komputerowy, umożliwiający ich wydruk;

5) pieczątkę z nazwą i adresem kantoru oraz pieczątki imienne kasjerów;

6) oryginalny, wydawany przez Narodowy Bank Polski, zaktualizowany album zagranicznych znaków pieniężnych, jeżeli przedmiotem działalności jest kupno i sprzedaż walut obcych lub pośrednictwo w ich kupnie i sprzedaży.

8 5. Podmiot, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności, oprócz wymogów przewidzianych w art. 14 ustawy, powinien:

1) prowadząc ewidencję operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych, będących przedmiotem obrotu, i waluty polskiej — zapewniać w każdym momencie możliwość ustalenia aktualnego stanu kasy w poszczególnych wartościach;

2) zapewnić bieżącą ekspozycję komunikatów Narodowego Banku Polskiego, zawierających informacje o walutach będących przedmiotem obrotu w kantorze.

8 6. 1. Ewidencja, o której mowa w § 5 pkt 1, obejmuje:

1) datę przeprowadzenia transakcji;

2) określenie rodzaju transakcji (kupno-sprzedaż — dekretacja księgowa);

3) nazwę i ilość wartości będących przedmiotem transakcji;

4) cenę (kurs waluty) i równowartość transakcji w złotych.

2. Wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po zrealizowaniu transakcji.

8 7. 1. W przypadku obrotu walutą obcą dowody kupna i sprzedaży, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy, powinny zawierać:

1) imię, nazwisko i adres klienta oraz cechy dokumentu tożsamości, jeżeli dowód kupna lub sprzedaży ma być imienny;

2) nazwę lub symbol oraz kwotę sprzedanych (skupionych) walut obcych;

3) kurs waluty i równowartość transakcji w ztotych;

4) pieczątkę z oznaczeniem kantoru i datę wystawienia; 5) pieczątkę imienną i podpis kasjera.

2. W przypadku obrotu złotem dewizowym lub platyną dewizową dowód kupna lub sprzedaży tych wartości powinien zawierać nazwę i ilość skupionych lub sprzedanych wartości dewizowych, jednostkową cenę i równowartość transakcji w złotych, dane wymienione w ust. 1 pkt 4 i 5 oraz, jeżeli dowód kupna lub sprzedaży ma być imienny, także dane wymienione w ust. 1 pkt 1.

8 8. 1. Podmiot uprawniony do prowadzenia działalności może z ważnych przyczyn zawiesić jej prowadzenie, zawiadamiając o tym pisemnie właściwy oddział NBP.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno być dokonane w terminie 7 dni od dnia zawieszenia działalności.

3. Ważnymi przyczynami, o których mowa w ust. 1, mogą być w szczególności długotrwała niezdolność do pracy, utrata praw do lokalu, w którym prowadzona była działalność, lub brak pracownika uprawnionego do bezpośredniego wykonywania czynności określonych w zezwoleniu.

4. O wznowieniu działalności należy zawiadomić pisemnie właściwy oddział NBP, w terminie 7 dni od dnia jej wznowienia.

8 9. 1. Zmiana określonych w zezwoleniu warunków prowadzenia działalności wymaga zmiany zezwolenia.

2. Zmiana zezwolenia następuje na pisemny wniosek podmiotu uprawnionego do prowadzenia dziatalności.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, należy złożyć we właściwym oddziale NBP, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności będących podstawą wniosku o zmianę zezwolenia.

8 10. O zaprzestaniu działalności podmiot uprawniony do jej prowadzenia powinien zawiadomić, pisemnie, właściwy oddział NBP, w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

§ 11. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych wa-

Nr 154 — 9923 — Poz. 1274

runków prowadzenia działalności kantorowej oraz ro- 8 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem dzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania 1 października 2002 r.

i sposobu jego udokumentowania (Dz. U. Nr 13,

). Minister Finansów: w z. W. Ciesielski

1) Minister Finansów kieruje dziatem administracji rządowej — finanse publiczne na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 września 2002 r. (poz. 1274)

WZÓR (miejscowość, data) (imię i nazwisko, nazwa osoby prawnej lub spółki niemającej osobowości prawnej)*

(adres miejsca zamieszkania ma

lub siedziby wnioskodawcy)* REGON/PESELE* …---.uuaaaaoooaenaaaaassccnaa:

(właściwy oddział NBP) | WNIOSEK

o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej

w zakresie: — kupna i sprzedaży wartości dewizowych, — pośrednictwa w kupnie i sprzedaży wartości dewizowych**

VWaL(e) CE] WATYAG COVE EE (opis lokalu)

[oj ABU] REA AE (dokładny adres miejsca prowadzenia działalności)

Przedmiotem obrotu będą:

— waluty obce (podać enumeratywny wykaz walut): …--ssesssseeae sosen a aaaaaazaaaaagaaaaaeana noca — złoto dewizowe,

— platyna dewizowa.**

Działalność, prowadzona będzie w dniach (podać dni tygodnia) …-----sessea aaaaaaaaaanaeaaaaaaaanasesaaaa , w godzinach od … dO 111222111421112111.

Działalność, o której mowa we wniosku, prowadzona będzie:

— Od dNiA …uuaaaaaaa aaaaanannanaa do dnia …auaaaaaaaaaaaaaaanannaanae ,

— przez czas nieokreślony**.

(podpis wnioskodawcy)

* Wypetnić właściwe dane. ** Niepotrzebne skreślić.

Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.

Odesłania

Akty uchylające: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 września 2004 r. w sprawie wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych

Akty uchylone: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia działalności kantorowej oraz rodzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania i sposobu jego udokumentowania. (DU/1999/116, jeszcze niezaimportowany)

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe.

Podstawa prawna z art.: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe.