§ 29.

1. Żotnierze Żandarmerii Wojskowej mogą zwracać się z żądaniem lub prośbą o udzielenie niezbędnej pomocy, jeżeli wykonanie czynności stużbowej byłoby bez tej pomocy niemożliwe lub znacznie utrudnione.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może obejmować:

1) udostępnienie na czas określony nieruchomości lub ich części,

2) użyczenie środków transportu lub łączności albo innych rzeczy,

3) umożliwienie eksploatacji urządzeń technicznych,

4) wykonanie innych wskazanych czynności.

8 30. Udzielenie pomocy, o której mowa w § 29 ust. 1, nie może spowodować zakłócenia funkcjonowania pogotowia ratunkowego lub technicznego, straży pożarnej albo innej specjalistycznej stużby ratowniczej.

8 31. 1. Warunkiem skorzystania z doraźnej pomocy obywatela jest wyrażenie przez niego zgody.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli żotnierz Żandarmerii Wojskowej wykonuje czynności służbowe:

1) na pisemne polecenie sądu lub prokuratora wojskowego,

2) w celu ratowania życia lub zdrowia albo mienia,

3) w razie prowadzenia pościgu za sprawcą przestępstwa.

3. O skorzystaniu z pomocy, o której mowa w ust. 2, a także o jej rodzaju i zakresie oraz o podmiocie, który udzielił pomocy, żotnierz Żandarmerii Wojskowej składa meldunek komendantowi jednostki organizacyjnej Zandarmerii Wojskowej.

8 32. 1. Z żądaniem lub prośbą o udzielenie niezbędnej pomocy występują komendanci jednostek or-

ganizacyjnych Żandarmerii Wojskowej lub upoważnieni przez nich żołnierze.

2. Ządanie lub prośbę, o których mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie, podając podstawę prawną, przyczynę oraz rodzaj i zakres oczekiwanej pomocy, a także wskazanie żołnierza, który będzie korzystał z pomocy.