Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pełnienia służby wojskowej przez żołnierzy zawodowych poza granicami państwa.

Żołnierz petniący służbę poza granicami państwa, w przypadku określonym w art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, ma prawo do:

1) bezptatnego zakwaterowania i wyżywienia, 2) umundurowania, wyekwipowania i uzbrojenia, 3) bezpłatnych badań lekarskich,

4) bezpłatnych świadczeń zdrowotnych oraz bezpłatnego zaopatrzenia w leki i artykuły sanitarne,

5) bezpłatnego przewozu:

a) z kraju do rejonu działania jednostki wojskowej i z powrotem, w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pełnienia stużby poza granicami państwa,

b) z rejonu działania jednostki wojskowej do kraju i z powrotem w przypadkach losowych,

6) urlopu zdrowotnego po powrocie do kraju, po zakończeniu pełnienia stużby poza granicami państwa.

8 9. Bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie, o których mowa w § 8 pkt 1, przysługują:

1) przed wyjazdem, w czasie pobytu w jednostce wojskowej przygotowującej się do służby poza granicami państwa, od dnia rozpoczęcia przygotowania poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej, w której żotnierz petni stużbę, do dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „granicą”,

2) w czasie petnienia służby, od dnia przekroczenia granicy do dnia przekroczenia tej granicy w drodze powrotnej,

3) po powrocie do kraju, od dnia przekroczenia granicy w drodze powrotnej do dnia skierowania na urlop zdrowotny, o którym mowa w 88 pkt 6.

8 10. Podczas pełnienia stużby, w przypadku określonym w art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, żotnierz występuje w ubiorze właściwym dla konkretnego przypadku użycia jednostki wojskowej, który może składać się z części umundurowania żołnierzy Sit Zbrojnych i z części ustalonej przez organizację międzynarodową lub organy sił wielonarodowych.

8 11. 1. Badania lekarskie, o których mowa w 88 pkt 3, przeprowadza się w kraju przed rozpoczęciem pełnienia służby poza granicami państwa oraz bezpośrednio po powrocie do kraju, w związku z zakończeniem pełnienia tej stużby.

Nr 115

2. Świadczenia zdrowotne oraz zaopatrzenie w leki i artykuły sanitarne przysługują żotnierzom, o których mowa w § 8, w obszarze dziatania jednostki wojskowej poza granicami państwa oraz w czasie przewozu tam i z powrotem, od dnia przekroczenia granicy do dnia przekroczenia tej granicy w drodze powrotnej.

8 12. 1. Urlop zdrowotny, o którym mowa w 88 pkt 6, przystuguje w wymiarze jednego dnia, za każde rozpoczęte dziesięć dni pełnienia służby poza granicami państwa. Urlop ten wykorzystuje się po powrocie do kraju w związku z zakończeniem pełnienia stużby poza granicami państwa, bezpośrednio przed wyznaczonym terminem stawienia się w jednostce wojskowej, w której żotnierz pełni stużbę.

2. Łączny wymiar urlopu zdrowotnego nie może przekroczyć trzydziestu dni kalendarzowych.

8 13. 1. Żołnierz pełniący stużbę jako obserwator wojskowy lub osoba posiadająca status obserwatora wojskowego w misjach specjalnych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych ma prawo do świadczeń wymienionych w § 8, z wyjątkiem świadczenia, o którym mowa w pkt 5 lit. b).

2. Świadczenia, o których mowa w § 8 pkt 1, przysługują żołnierzowi wymienionemu w ust. 1 w czasie pobytu w jednostce wojskowej przygotowującej go do służby od dnia rozpoczęcia przygotowania poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej, w której petni stużbę, do dnia przekroczenia granicy oraz, po powrocie do kraju, od dnia przekroczenia tej granicy w drodze powrotnej do dnia skierowania na urlop określony w § 8 pkt6.

3. Do żołnierza, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy 8 10—12.

8 14. 1. Zotnierz pełniący służbę poza granicami państwa w misjach specjalnych organizacji międzynarodowych lub sił wielonarodowych albo bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych strukturach wojskowych, na podstawie umowy zawartej między żołnierzem a organizacją międzynarodową, ma prawo do świadczeń, o których mowa w 88 pkt2i6.

2. Dożołnierza, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy 8 10 i 12.

8 15. 1. Do żotnierza petniącego stużbę w polskim przedstawicielstwie wojskowym przy organizacji międzynarodowej lub przy międzynarodowej strukturze wojskowej, a także bezpośrednio w strukturach organizacji międzynarodowej i międzynarodowej strukturze wojskowej, stosuje się odpowiednio przepisy:

108 20i 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 marca 1983 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników stużby dyplomatyczno-konsularnej (Dz. U. Nr 20, poz. 90),

2) 8 11—14, 18, 19 i 21—24 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1991 r. w sprawie wynagrodzenia i świadczeń przystugujących pracownikom polskich placówek dyplomatycznych i urzędów

konsularnych (Dz. U. Nr 71, poz. 307 i Nr 119,

, z 1992 r. Nr 64, poz. 323 i Nr 101, poz. 505, z 1994 r. Nr 18, poz. 64, z 1995 r. Nr 31, poz. 158 i Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 56, poz. 252, z 1997 r. Nr 44, poz. 275, z 1998 r. Nr 76, poz. 500, z 1999 r. Nr 88, poz. 982 oraz z 2000 r. Nr 71, poz. 834), ztym że określone w § 14 ust. 3 i 8 24 ust. 1 uprawnienia ministra właściwego do spraw zagranicznych przysługują Ministrowi Obrony Narodowej.

2. Do żołnierza pełniącego stużbę na stanowisku w jednostce organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, mającej siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepisy dotyczące praw i obowiązków oraz wynagrodzeń i świadczeń pracowników polskich placówek dyplomatycznych i urzędów konsularnych.

3. Do żotnierzy, o których mowa w:

1) ust. 1 — stosuje się przepisy § 8 pkt 2 i 3, § 10 oraz 8 11 ust. 1,

2) ust. 2 — stosuje się przepisy § 8 pkt 2 i 3 oraz 8 11 ust. 1.

8 16. Żołnierz, o którym mowa w § 15, ma prawo przebywać w miejscu pełnienia siużby wraz z małżonkiem i dziećmi (własnymi, przysposobionymi, pasierbami oraz przyjętymi na utrzymanie i wychowanie na podstawie orzeczenia sądu).

1. Żotnierzowi, z wyjątkiem petniącego stużbę na podstawie umowy zawartej między nim a organizacją międzynarodową, przysługują:

1) świadczenia odszkodowawcze, w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej poza granicami państwa, na podstawie ustawy z dnia 16 grudnia "1972 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze stużbą wojskową (Dz. U. Nr 53, poz. 342, z 1985 r. Nr 20, poz. 85, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1998 r. Nr 162, poz. 1118),

2) świadczenia przewidziane w ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żotnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 1,

, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 106,

)

— jeżeli zdarzenie powodujące prawo do tych świadczeń zaistniało w czasie petnienia służby poza granicami państwa.

2. Za podstawę obliczenia wysokości świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przyjmuje się uposażenie przystugujące żotnierzowi z tytułu pełnienia służby wojskowej na ostatnio zajmowanym w kraju stanowisku stużbowym, z uwzględnieniem powstatych w tym czasie zmian mających wpływ na prawo lub wysokość tego świadczenia i należność zagraniczną, a świadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uposażenie w petnej wysokości przysługujące żołnierzowi z tytułu pełtnienia służby wojskowej na ostatnio zajmowanym w kraju stanowisku stużbowym, z uwzględnieniem po-

Nr 115

wstałych w tym czasie zmian mających wpływ na prawo lub wysokość tego świadczenia, otrzymywane na zasadach określonych w przepisach o uposażeniu i innych należnościach pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia stużby poza granicami państwa.

3. Wysokość należności, o której mowa w ust. 2, ustala się według średniego kursu złotego w Narodowym Banku Polskim w stosunku do waluty, w jakiej była ona wypłacana, obowiązującego w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące prawo do odpowiednich świadczeń.

8 18. 1. Żotnierzowi:

1) skierowanemu w charakterze obserwatora wojskowego lub osoby posiadającej status obserwatora wojskowego do misji specjalnej organizacji międzynarodowej i sił wielonarodowych,

2) skierowanemu do polskich kontyngentów wojskowych wydzielonych z Sił Zbrojnych do misji specjalnych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych,

3) uczestniczącemu w akcjach ratowniczych, poszukiwawczych, humanitarnych i antyterrorystycznych,

4) skierowanemu na szkolenia i ćwiczenia wojskowe

— przysługuje, na koszt Ministerstwa Obrony Narodowej, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie pełnienia stużby po-

Poz. 1197 i 1198

za granicami państwa, wskutek których nastąpiło uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć żotnierza.

2. Zakres i sumę ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1, określa umowa ubezpieczenia zawarta między Ministrem Obrony Narodowej a zakładem ubezpieczeń, ztym że suma ubezpieczenia nie może być niższa niż świadczenie, o którym mowa w § 17 ust. 1.

8 19. 1. W czasie petnienia stużby poza granicami państwa, z zastrzeżeniem § 15 ust. 2 i 3, żotnierz zachowuje wszystkie uprawnienia i świadczenia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jakie przysługują na podstawie przepisów obowiązujących wobec żołnierzy petniących czynną stużbę wojskową w kraju, z uwzględnieniem powstałych w tym czasie zmian mających wpływ na te uprawnienia.

2. Żotnierzowi petniącemu służbę poza granicami państwa nie przysługują świadczenia określone w art. 62 ust. 1 i 3 ustawy.

3. Uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące żotnierzom pełniącym służbę poza granicami państwa określają odrębne przepisy.

8 20. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

1198 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 5 grudnia 2000 r.

w sprawie uposażenia i innych należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa.

Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. Nr 5,

, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 80, poz. 496, Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500 i Nr 110, poz. 1255) zarządza się, co następuje: