Orzecznik
Wróć do listy
ROZPORZĄDZENIE

Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 6 września 1999 r. w sprawie leczenia substytucyjnego.

DU 1999 poz. 873 · ELI DU/1999/873

Data podpisania
6 września 1999
Wejście w życie
9 października 1999
Status
uchylony
Organ wydający
MIN. ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
Słowa kluczowe
narkomaniabadania lekarskieochrona zdrowia

Treść

Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.

Nr 77 - 4146 - Poz. 873

873

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 6 września 1999 r.

w sprawie leczenia substytucyjnego.

Na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwiet w więcej niż jednym programie, wpisowi do centralne nia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 75, go wykazu osób poddanych leczeniu substytucyjne

oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, mu, prowadzonego przez Instytut Psychiatrii i Neurolo

) zarządza się, co następuje: gii w Warszawie.

§ 1. Leczenie substytucyjne polegające na stosowa 2. Kierownik programu powiadamia niezwłocznie niu, w ramach programu leczenia uzależnienia, środka Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie o podda odurzającego lub substancji psychotropowej, zwanych niu pacjenta leczeniu substytucyjnemu, wyłączeniu dalej "środkami substytucyjnymi", ma na celu: z tego leczenia lub zakończeniu leczenia substytucyjne go. 1) poprawę stanu somatycznego i psychicznego,

2) readaptację osób uzależnionych, zwanych dalej § 5. 1. Środek substytucyjny jest podawany pacjen "pacjentami", towi przez lekarza lub pielęgniarkę w jednorazowych dawkach dziennych i przyjmowany przez pacjenta 3) ograniczenie rozprzestrzeniania zakażeń HIV i in w ich obecności. Metadon jest podawany w postaci nych. roztworu.

§ 2.1. Pacjentów do leczenia substytucyjnego kwa 2. Pacjent przyjmujący środek substytucyjny obo lifikuje kierownik programu leczenia uzależnienia, zwa wiązany jest, co najmniej raz w miesiącu, poddać się nego dalej "programem", jeśli spełniają łącznie nastę­ badaniu kontrolnemu na obecność w moczu innych pujące warunki: środków odurzających lub substancji psychotropo 1) są uzależnieni co najmniej od 3 lat, wych niż podawane w ramach leczenia substytucyjne go. W przypadku wyników wątpliwych lub sprzecznych 2) ukończyli 21 lat, z oświadczeniem pacjenta, laboratorium Instytutu Psy chiatrii i Neurologii w Warszawie przeprowadza dodat 3) podejmowane próby leczenia konwencjonalnymi kowe badanie kontrolne. metodami okazały się nieskuteczne,

4) wyrażą zgodę na przetwarzanie danych osobowych 3. Pacjenci objęci leczeniem substytucyjnym posia w zakresie określonym rozporządzeniem. dają karty identyfikacyjne, zawierające informację o udziale w programie, adres oraz numer telefonu pu 2. Kierownik programu może zakwalifikować do le blicznego zakładu opieki zdrowotnej, w którym prze czenia substytucyjnego pacjentów nie spełniających prowadzane jest leczenie, zwanego dalej "zakładem". warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, jeśli prze mawiają za tym ważne względy zdrowotne. 4. Karty, o których mowa w ust. 3, wydaje zakład prowadzący leczenie pacjenta. 3. Kierownik programu wyłącza z leczenia substy tucyjnego pacjenta, jeżeli trzykrotne kolejne lub pięcio­ § 6. Pacjenci uczestniczący w programie w warun krotne wykonane w ciągu 6 miesięcy badanie moczu kach ambulatoryjnych powinni być jednocześnie pod potwierdza przyjmowanie innych niż stosowane w le dawani oddziaływaniu psychoterapeutycznemu i reha czeniu środków odurzających lub substancji psycho bilitacyjnemu w wymiarze co najmniej dwóch godzin tropowych. Kierownik może wyłączyć również pacjen tygodniowo, a zakład powinien prowadzić współpracę ta, który nie przestrzega innych ważnych wymogów z ich rodzinami. określonych programem.

§ 7. 1. Środek substytucyjny, z zastrzeżeniem ust. 9, § 3. 1. Podstawowym środkiem substytucyjnym powinien być przechowywany w aptece, zgodnie z od stosowanym w leczeniu substytucyjnym jest metadon. rębnymi przepisami.

2. Kierownik programu może zastosować w lecze 2. Roztwór środka substytucyjnego przygotowywa niu substytucyjnym inny środek substytucyjny niż wy ny jest w aptece, w dawkach jednostkowych dla każde­ mieniony w ust. 1, po uzyskaniu zgody organu wyda go pacjenta. jącego zezwolenie na leczenie substytucyjne, wydanej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw 3. Środek substytucyjny wydawany jest z apteki do zdrowia. punktu wydawania tego środka, zwanego dalej "punk tem", pacjentom objętym leczeniem substytucyjnym, § 4. 1. Pacjenci uczestniczący w programach podle na podstawie zapotrzebowania podpisanego przez kie gają, celem uniknięcia ewentualnego uczestnictwa rownika programu.

Nr 77 - 4147 - Poz. 873

4. Zapotrzebowanie powinno zawierać: kierownika programu, programem kierować może le

karz innej specjalności, który powinien posiadać co 1) imię (imiona) i nazwisko (nazwiska) pacjenta (pa najmniej dwuletni staż pracy w zakładach opieki zdro cjentów), wotnej prowadzących leczenie osób uzależnionych.

2) nazwę środka substytucyjnego, jego stężenie oraz Jeżeli kierownikiem programu nie jest lekarz psychia ilość, tra, zakład musi zatrudnić lekarza psychiatrę.

3) dawkę dobową dla poszczególnych pacjentów. 2. Zakład ubiegający się powinien zatrudniać pielę­

gniarki i pracowników pomocniczych, tj. pracowników 5. Roztwór środka substytucyjnego pobierany jest biorących udział w programie nie będących pracowni z apteki przez osobę upoważnioną przez kierownika kami medycznymi. programu.

3. Liczba pielęgniarek i pracowników pomocni 6. Wydanie i odbiór środka substytucyjnego po czych powinna być odpowiednia do liczby pacjentów, winno być potwierdzone przez wydającego i odbiera przy przyjęciu, że na 50 pacjentów powinny być co naj jącego na egzemplarzu zapotrzebowania pozostają­ mniej 2 pielęgniarki i 2 pracowników pomocniczych. cym w aptece.

4. Kierownik programu jest obowiązany przeszkolić 7. Ilość środka substytucyjnego wydanego do w zakresie realizowanego programu wszystkich pra punktu aptekarz wpisuje do książki kontroli, prowadzo cowników biorących w nim udział. nej w aptece zgodnie z odrębnymi przepisami.

§ 9. 1. Program może być prowadzony, jeśli zakład 8. Transport środka substytucyjnego do punktu po ubiegający się posiada pomieszczenia odpowiednio winien być zorganizowany w sposób zabezpieczający przystosowane do:

przed zniszczeniem i uszkodzeniem oraz kradzieżą lub rabunkiem. 1) wydawania środka substytucyjnego,

2) prowadzenia terapii grupowej, 9. Ilość środka substytucyjnego przechowywanego

w punkcie nie może przekraczać ilości niezbędnej na 3) pracy lekarza, terapeuty i pracownika socjalnego, trzydniowe leczenie pacjentów poddanych leczeniu

substytucyjnemu w danym zakładzie. 4) pobierania próbek moczu oraz jego zbadania na

obecność środków substytucyjnych, środków odu 10. W punkcie roztwór środka substytucyjnego na rzających i substancji psychotropowych, leży przechowywać w zamkniętych metalowych szaf kach lub żelaznych kasetach przymocowanych w spo 5) przechowywania i przygotowania środków substy sób trwały do ściany lub podłogi pomieszczenia. tucyjnych w sposób uniemożliwiający dostęp osób

nieupoważnionych.

11. Dostęp do środka substytucyjnego może mieć wyłącznie kierownik programu, lekarz przez niego upo 2. Zakład ubiegający się powinien zapewniać pa ważniony oraz osoby podające pacjentowi środek sub cjentom niezbędną podstawową i specjalistyczną opie stytucyjny, o których mowa w § 5 ust. 1. kę lekarską, a także możliwość hospitalizacji w celu ustalenia dawki środka substytucyjnego oraz leczenia

12. Każde wydanie środka substytucyjnego z punk zespołów abstynencyjnych.

tu dla określonego pacjenta należy na bieżąco zapisać w książce kontroli obrotu tym środkiem, prowadzonej § 10. 1. Warunkiem niezbędnym do rozpoczęcia w punkcie. przez zakład ubiegający się leczenia substytucyjnego jest uzyskanie od wojewody właściwego ze względu na

13. Niewykorzystany środek substytucyjny podle siedzibę zakładu zezwolenia na leczenie substytucyjne.

ga zwrotowi do apteki w terminie 3 dni, licząc od zapla nowanej daty jego wydania. 2. Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać:

14. Kierownik apteki lub upoważniony przez niego 1) liczbę i ogólną charakterystykę osób, które będą aptekarz wspólnie z ordynatorem oddziału posiadają­ poddawane leczeniu, cego punkt lub wyznaczonym przez niego lekarzem, raz na kwartał, przeprowadzają kontrolę punktu w za 2) szczegółowy opis programu,

kresie prowadzenia prawidłowego przychodu i rozcho 3) dane o kwalifikacjach i liczbie pracowników, którzy du środka substytucyjnego oraz stanu zapasów. będą uczestniczyć w programie,

§ 8. 1. Zakład ubiegający się o zezwolenie na lecze 4) opis warunków lokalowych i posiadanego wyposa

nie substytucyjne, zwany dalej "zakładem ubiegają­ żenia technicznego. cym się", powinien zatrudniać, jako kierownika progra

mu, lekarza psychiatrę posiadającego co najmniej § 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

3-miesięczny staż pracy w zakładach opieki zdrowotnej 14 dni od dnia ogłoszenia.

prowadzących leczenie osób uzależnionych. W razie

braku możliwości zatrudnienia lekarza psychiatry jako Minister Zdrowia i Opieki Społecznej: F. Cegielska

Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.

Odesłania

Akty uchylające: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 października 2007 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przy leczeniu substytucyjnym oraz szczegółowych warunków, które powinien spełniać zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie substytucyjne

Akty zmieniające: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 maja 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie leczenia substytucyjnego

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Podstawa prawna z art.: Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.