Ustawa z dnia 4 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej.

W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 160, poz. 1078 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10 w ust. 6, w art. 22 w ust. 6, w art. 24 w ust. 3, w art. 28 w ust. 2, w art. 42 w ust. 3, w art. 44 w ust. 3, w art. 45 w ust. 3, w art. 46 w ust. 3 i w art. 49 w ust. 3 wyrazy „Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu”, a wyraz „zarządzenia” zastępuje się wyrazem „rozporządzenia”;

2) w art. 19 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

3. Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Szefowi Obrony Cywilnej Kraju.

4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wzorcowy program zajęć dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 3.

3) w art. 22:

a) w ust. 2 po wyrazie „pracę” dodaje się wyrazy „lub umowy cywilnoprawnej”,

b) w ust. 5 wyrazy „Minister Pracy i Polityki Socjalnej” zastępuje się wyrazami „Minister właściwy do spraw pracy”;

4) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze rozporządzenia, zasady współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży.

5) w art. 27 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu określa, w drodze rozporządzenia, warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego do czynnej służby wojskowej.

6) po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu:

1. Reprezentantom Polski na igrzyskach olimpijskich zimowych lub letnich, którzy:

1) zdobyli co najmniej jeden medal olimpijski,

2) ukończyli 35 rok życia i nie uprawiają wyczynowo sportu,

3) mają obywatelstwo polskie,

4) mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

5) nie byli karani za przestępstwo umyślne

- przysługuje świadczenie pieniężne z budżetu państwa, zwane dalej „świadczeniem”.

2. Świadczenie przysługuje w danym roku kalendarzowym w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802), z tym że świadczenie za styczeń i luty przysługuje w wysokości świadczenia w grudniu poprzedniego roku kalendarzowego.

3. Świadczenie przyznaje Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu na wniosek osoby zainteresowanej lub z własnej inicjatywy.

4. Osoby zainteresowane obowiązane są udokumentować spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, w tym przedstawić zaświadczenie Polskiego Komitetu Olimpijskiego o zdobyciu medalu olimpijskiego.

5. Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu wydaje decyzje w przedmiocie przyznania świadczenia w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku.

6. Świadczenie wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym zostało przyznane.

7. Świadczenie ulega zawieszeniu począwszy od miesiąca, w którym osoba je otrzymująca nie spełnia któregokolwiek z warunków wymaganych do przyznania świadczenia.

8. W zakresie postępowania dotyczącego ustalenia lub odmowy przyznania świadczenia mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

9. Świadczenie wypłacane jest co miesiąc przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu.

7) w art. 32 skreśla się ust. 1-3;

8) w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Sportowa spółka akcyjna może być klubem sportowym jednosekcyjnym lub wielosekcyjnym. W danej dyscyplinie lub dziedzinie sportu sportowa spółka akcyjna może prowadzić tylko jedną sekcję sportową.

9) po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu:

Art. 36a. Sportowa spółka akcyjna przystępująca do ligi zawodowej w miejsce sekcji stowarzyszenia kultury fizycznej przejmuje z dniem zgłoszenia do ligi zawodowej ogół praw i obowiązków majątkowych oraz niemajątkowych tej sekcji.

10) w art. 39 skreśla się ust. 3;

11) w art. 48:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwana dalej „Komisją”. Członków Komisji powołuje, po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, i odwołuje Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki.

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Listę, o której mowa w ust. 2 pkt 4, zatwierdza Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia.

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb działania Komisji.

12) w art. 49 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, placówki odpowiedzialne za przeprowadzenie analiz antydopingowych oraz tryb, sposób i zasady odpłatności za kontrolne badania antydopingowe.

13) w art. 62 skreśla się ust. 4.

Do dnia 30 czerwca 2002 r. w skład ligi zawodowej, o której mowa w art. 36 ustawy wymienionej w art. 1, mogą wchodzić oprócz sportowych spółek akcyjnych również stowarzyszenia kultury fizycznej.

W styczniu i lutym 2000 r. świadczenie, o którym mowa w art. 28a ustawy wymienionej w art. 1, przysługuje w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w 1998 r., ogłoszonego na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w art. 1 zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, z wyjątkiem przepisów wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 i 3 ustawy, o której mowa w art. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.