Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 11 grudnia 1998 r. w sprawie sposobu badania zwierząt rzeźnych, badania, oceny i znakowania mięsa, wykorzystania mięsa o ograniczonej przydatności do spożycia, mięsa niezdatnego do spożycia oraz prowadzenia dokumentacji z tym związanej.

Nr 154 - 5722- Poz. 1010 i 1011

Załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów

z dnia 16 grudnia 1998 r. (poz. 1010)

STATUT URZĘDU NADZORU UBEZPIECZEŃ ZDROWOTNYCH

§ 1. Urząd Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych, przez pracowników Urzędu Nadzoru czynności kontrol zwany dalej "Urzędem Nadzoru", działa na podstawie nych wynikających z ustawy; upoważnienie określa za ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpie kres czynności kontrolnych. czeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75,

oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887 § 5. W skład Urzędu Nadzoru wchodzą następujące komórki organizacyjne: i Nr 144, poz. 929) oraz niniejszego statutu. 1) Gabinet Prezesa, § 2. Siedzibą Urzędu Nadzoru jest miasto stołeczne 2) Departament Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych, Warszawa. 3) Departament Nadzoru Realizacji Świadczeń Zdrowotnych, § 3. 1. Urzędem Nadzoru kieruje Prezes Urzędu Nadzoru przy pomocy wiceprezesa, dyrektora general 4) Departament Ekonomiki i Finansów, nego oraz dyrektorów komórek organizacyjnych, o któ 5) Departament Prawny, rych mowa w § 5. 6) Biuro Administracyjno-Budżetowe.

2. Zakres czynności wiceprezesa Urzędu Nadzoru § 6. Organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres ustala Prezes Urzędu Nadzoru. zadań komórek organizacyjnych Urzędu Nadzoru oraz tryb pracy Urzędu Nadzoru określa regulamin organi § 4. 1. Prezes Urzędu Nadzoru może upoważnić wi zacyjny nadany przez Prezesa Urzędu Nadzoru na ceprezesa Urzędu Nadzoru, dyrektorów komórek orga wniosek dyrektora generalnego. nizacyjnych lub innych pracowników Urzędu Nadzoru do podejmowania decyzji w imieniu Prezesa w okre § 7. Prezes Urzędu Nadzoru może powoływać stałe ślonych przez niego sprawach. lub dorażne komisje, zespoły lub rady jako organy po mocnicze lub opiniodawczo-doradcze, określając cel 2. Stałego lub jednorazowego upoważnienia Preze ich powołania, nazwę, zakres zadań, tryb działania oraz sa Urzędu Nadzoru wymaga również podejmowanie skład osobowy.

1011

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ

z dnia 11 grudnia 1998 r.

w sprawie sposobu badania zwierząt rzeźnych, badania, oceny i znakowania mięsa, wykorzystania mięsa

o ograniczonej przydatności do spożycia, mięsa niezdatnego do spożycia oraz prowadzenia dokumentacji

z tym związanej.

Na podstawie art. 32 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwiet 1) nie wykazują objawów chorób zakaźnych lub po

nia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ba dejrzenia o zakaźenie,

daniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Państwowej In spekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. 2) wykazują inne objawy chorobowe lub zaburzenia Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: ogólne albo inne objawy szczególnie wskazujące, że są pod wpływem działania środków farmakolo

§ 1. 1. Zwierzęta rzeźne należy poddać badaniu gicznych lub innych substancji mających wpływ na przedubojowemu w ciągu 24 godzin po przybyciu do ocenę mięsa, rzeźni, nie później jednak niż na 24 godziny przed ubo jem, z tym że drób, króliki i nutrie należy poddać po 3) są zmęczone lub nadmiernie pobudzone w przy nownemu badaniu bezpośrednio przed ubojem, jeże­ padku bydła, świń, owiec, kóz i zwierząt jednoko li upłynęły więcej niż 24 godziny od poprzedniego ba pytnych.

dania. 2. Lekarz weterynarii przeprowadzający badanie

2. Badanie przed u bojowe partii drobiu może ogra przedubojowe powinien również sprawdzić, czy zwie

niczyć się do zbadania skutków urazów mechanicznych rzęta były przewożone do rzeźni zgodnie z wymogami

powstałych w czasie transportu do rzeźni, jeżeli od je określonymi w odrębnych przepisach.

go badania w celu wystawienia świadectwa zdrowia upłynęły nie więcej niż 24 godziny. 3. Zmęczone lub nadmiernie pobudzone zwierzę­ ta, o których mowa w ust. 1 pkt 3, powinny odpoczy

§ 2. 1. Badanie przedubojowe powinno być prze wać przez 24 godziny, chyba że lekarz weterynarii do

prowadzone przy oświetleniu o natężeniu światła konujący badania przed u bojowego zadecyduje ina

540 Ix, w celu ustalenia, czy zwierzęta: czej.

Nr 154 -5723- Poz. 1011

§ 3. 1. W razie potrzeby, jeżeli badanie przedubojo i o szerokości 0,2 cm, pod którą znajdują się litery "IW" we nie daje pewności, czy zwierzę może być poddane o wysokości 0,4 cm, przy czym należy oznaczyć: ubojowi, a w celu postawienia diagnozy konieczne jest przeprowadzenie badania poubojowego, zwierzęta po 1) tusze - po wewnętrznej stronie ud, dejrzane powinny być poddane ubojowi oddzielnie al bo po zakończeniu cyklu ubojowego. 2) głowy

- przez ich ostemplowanie lub wypalenie znaku. 2. Badanie, o którym mowa w ust. 1, w razie potrze by może być uzupełnione o badania laboratoryjne, 2. Znakowania, o którym mowa w ust. 1, można w tym na obecność pozostałości substancji farmakolo również dokonać za pomocą okrągłego znaku umiesz gicznych. czonego na etykiecie wykonanej z trwałego materiału, § 4. 1. Wszystkie części ciała zwierząt rzeżnych, przymocowanej do każdej tuszy lub jej każdej części, włącznie z krwią, powinny natychmiast po uboju zo w sposób uniemożliwiający powtórne użycie etykiety. stać zbadane w celu określenia, czy mięso jest zdatne 3. Znak, o którym mowa w ust. 2, powinien zawie do spożycia. rać czytelnie umieszczoną w kierunku środka literę "T", 2. Badanie poubojowe bydła, świń, owiec, kóz pod którą znajdują się litery "IW", o wymiarach okre i zwierząt jednokopytnych obejmuje: ślonych w ust. 1 .

§ 7. Badanie poubojowe drobiu obejmuje: 1) oględziny ubitego zwierzęcia oraz jego narządów

wewnętrznych, 1) oględziny zwierzęcia poddanego ubojowi,

2) omacywanie narządów wewnętrznych, 2) w razie konieczności, omacywanie i nacinanie tusz 3) nacinanie niektórych narządów wewnętrznych ki i narządów wewnętrznych zwierzęcia poddane go ubojowi, i węzłów chłonnych,

3) badanie konsystencji, zabarwienia, zapachu tuszki 4) badanie konsystencji, zabarwienia i zapachu tuszy i narządów wewnętrznych zwierzęcia poddanego zwierzęcia, ubojowi,

5) badanie na wągrzycę u świń i bydła, które powinno 4) w razie potrzeby badania laboratoryjne. obejmować oględziny powierzchni mięśni, a przede wszystkim mięśni: uda, filarów przepony, § 8. Badanie poubojowe królików i nutrii obejmuje: mięśni międzykostnych, serca, języka i krtani,

1) oględziny zwierzęcia poddanego ubojowi, 6) badanie na nosaciznę zwierząt jednokopytnych, które powinno obejmować oględziny błon śluzo­ 2) omacywanie lub w razie konieczności nacinanie wych tchawicy, krtani, jam nosowych, zatok i ich płuc, wątroby, śledziony, nerek oraz tych części rozgałęzień, po uprzednim przepoiowieniu głowy tuszki zwierzęcia, w których występują zmiany, w kierunku podłużnym oraz po wycięciu przegrody nosowej, 3) badanie konsystencji, zabarwienia, zapachu tuszki i narządów wewnętrznych zwierzęcia poddanego 7) badanie na włośnie mięsa świń i zwierząt jednoko ubojowi, pytnych, 4) w razie potrzeby badania laboratoryjne. 8) IN razie konieczności badania laboratoryjne. § 9. 1. Wszystkie części ciała zwierząt łownych, zwa 3. Narządy wewnętrzne, w których w czasie oglę­ nych dalej "dziczyzną", powinny być poddane bada dzin lub omacywania stwierdzono zmiany anatomopa niom po odstrzeleniu w ciągu 18 godzin od chwili przy tologiczne, powinny być nacinane w taki sposób, aby jęcia do zakładu przetwórstwa w celu ustalenia, czy niemożliwe było zanieczyszczenie tusz, wyposażenia, mięso dziczyzny jest zdatne do spożycia. personelu lub pomieszczeń. 2. Badanie po odstrzeleniu obejmuje: 4. Szczegółowy sposób badania poubojowego zwie rząt, o których mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do 1) oględziny dziczyzny i jej narządów wewnętrznych rozporządzenia. po otworzeniu jamy ciała, przy czym, jeżeli wyniki oględzin nie pozwalają na dokonanie oceny, należy § 5. Badanie w kierunku włośni dotyczy mięsa świń, przeprowadzić badania laboratoryjne, które, z wy zwierząt jednokopytnych, nutrii, dzików i niedżwiedzi; jątkiem badania na włośnie, mogą ograniczać się badanie to przeprowadza się według jednej z metod do zbadania ilości próbek wystarczającej do oceny określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia. ogółu dziczyzny odstrzelonej podczas polowania,

§ 6. 1. Jeżeli badanie nie wykazało obecności wło­ 2) badanie konsystencji, zabarwienia i zapachu tuszy śni, mięso, zanim zostanie oznaczone jako zdatne do i narządów wewnętrznych zwierzęcia, spożycia, znakuje się okrągłym znakiem o średnicy 2,5 cm, zawierającym czytelnie umieszczoną w kierun 3) omacywanie narządów wewnętrznych, jeżeli lekarz ku środka dużą literę "T" z ramionami o długości 1 cm weterynarii uzna to za konieczne,

Nr 154 -5724- Poz. 1011

4) wzdłużne rozpołowienie kręgosłupa i głowy dziczy 2) tusze jagniąt, koźląt i prosiąt powinny być oznako zny, jeżeli lekarz weterynarii uzna to za konieczne. wane po każdej stronie tuszy na barku lub ze

wnętrznej powierzchni ud, 3. W przypadku wątpliwości, lekarz weterynarii może dokonać nacięć i innych badań odpowiednich 3) tusze nie wymienione w pkt 1 i 2 powinny być ozna części tuszy dziczyzny, koniecznych do dokonania oce kowane co najmniej w czterech miejscach - na ny mięsa. barku lub zewnętrznej powierzchni ud.

§ 10. Sposób oceny mięsa określa załącznik nr 3 do 5. Nie opakowane podroby powinny być ostemplo

rozporządzenia. wane, a na wątrobach bydła, świń i zwierząt jednoko

pytnych przeznaczonych na eksport znak weterynaryj § 11. 1. Znakowanie mięsa polega na umieszczeniu ny należy wypalić. znaku weterynaryjnego bezpośrednio na mięsie lub na opakowaniu bezpośrednim i pośrednim mięsa. § 13. Znak weterynaryjny na opakowanym mięsie

powinien być umieszczony w taki sposób, aby został 2. Znak weterynaryjny jest umieszczany za pomocą zniszczony podczas otwierania opakowania. stempla lub poprzez wypalenie albo w formie nalepek lub wykonanych z trwałego materiału zawieszek, lub § 14. 1. Mięso drobiu, królików i nutrii zdatne do plomb, w kształcie i rozmiarach tego znaku. spożycia znakuje się owalnym znakiem weterynaryj

3. Do stemplowania mięsa zwierząt jednokopyt nym o szerokości 3 cm i wysokości 2 cm, zawierają­ cym: nych należy używać tuszu koloru brązowego, a do mię­ sa pozostałych zwierząt - koloru niebieskiego. 1) w górnej części litery "PL" o wysokości 0,2 cm,

4. Narzędzia i przyrządy do znakowania mięsa wy 2) w środku numer weterynaryjny rzeźni o wysokości dane przez lekarza weterynarii, o którym mowa cyfr 0,2 cm, wart. 26 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwal czaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt 3) w dolnej części litery "IW" o wysokości 0,2 cm. rzeźnych i mięsa oraz o Państwowej Inspekcji Wetery naryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, 2. Mięso drobiu, królików i nutrii niezdatne do spo

), zwanego dalej "urzędowym lekarzem wete życia znakuje się znakiem weterynaryjnym w kształcie rynarii", przechowuje uprawniony do badania lekarz trójkąta równobocznego o długości boku 2 cm, zawie weterynarii. rającym litery i numer, wymienione w ust. 1.

§ 12. 1. Mięso bydła, świń, owiec, kóz i zwierzątjed­ 3. Znakowanie mięsa drobiu, królików i nutrii zdat nokopytnych zdatne do spożycia znakuje się owalnym nego do spożycia polega na: znakiem weterynaryjnym o szerokości 6,5 cm i wyso kości 4,5 cm, zawierającym: 1) umieszczeniu zawieszki w części grzbietowej każdej tuszki, w przypadku gdy tuszki nie są opakowane, 1) w górnej części litery "PL" o wysokości 0,8 cm, 2) umieszczeniu znaku weterynaryjnego na opakowa 2) w środku numer weterynaryjny rzeźni o wysokości niu bezpośrednim i umieszczeniu znaku weteryna cyfr 1 cm, ryjnego na etykiecie opakowania pośredniego,

z tym że znak weterynaryjny na etykiecie powinien 3) w dolnej części litery "IW" o wysokości 0,8 cm. być szerokości 6,5 cm i długości 4,5 cm; wysokość 2. Mięso bydła, świń, owiec, kóz i zwierząt jednoko liter powinna wynosić 0,8 cm, a cyfr - 1,0 cm. pytnych o ograniczonej przydatności do spożycia § 15. 1. M ięso dziczyzny zdatne do spożycia znaku stempluje się prostokątnym znakiem weterynaryjnym o wymiarach 3,5 cm na 4 cm, a niezdatne do spożycia je się pięciokątnym znakiem weterynaryjnym o wy miarach: - znakiem weterynaryjnym w kształcie trójkąta rów nobocznego o długości boku 5 cm, zawierającymi lite 1) podstawa długości 6,5 cm, ry i numer, wymienione w ust. 1.

2) wysokość boku 2,5 cm, 3. Rozmiary znaków weterynaryjnych, w tym liter

i cyfr, mogą być zmniejszone dla znakowania tusz ja 3) wysokość pięciokąta od podstawy 4,5 cm, gniąt, koźląt i prosiąt; oznakowanie tych tusz może być również dokonane poprzez zamieszczenie znaku wete zawierającym w górnej części litery "PL", w środku rynaryjnego na nalepce jednorazowego użycia lub za numer weterynaryjny zakładu przetwórstwa lub roz wieszce dołączonej do tuszy. bioru mięsa dziczyzny albo w przypadku mięsa dzi ków - numer lekarza weterynarii z krajowej listy le

4. Znak weterynaryjny na tuszy powinien być na karsko-weterynaryjnej, który przeprowadził badanie, niesiony przy użyciu stempla lub wypalony, przy czym: a w dolnej części litery "IW".

1) tusze ważące powyżej 65 kg powinny być oznako 2. Wysokość liter znaku powinna wynosić 0,8 cm, wane na każdej półtuszy przynajmniej na zewnętrz­ a cyfr 1 cm - dla oznakowania mięsa zwierząt łownych

nych powierzchniach ud, lędźwi, pleców, piersi kopytnych, a dla oznakowania mięsa dzikiego ptactwa i barku, i innych zwierząt łownych - 0,2 cm.

Nr 154 -5725- Poz. 1011

3. Znakowanie dziczyzny, o którym mowa w ust. 1, § 19. 1. Lekarze weterynarii wyznaczeni przez urzę­ polega na: dowego lekarza weterynarii do badania zwierząt rzeź­ nych i mięsa powinni prowadzić: 1) umieszczeniu znaku weterynaryjnego na tuszach, 1) dziennik badania przedubojowego zwierząt,

2) umieszczeniu znaku weterynaryjnego bezpośred­ 2) dziennik badania poubojowego zwierząt rzeźnych nio na opakowanych tuszach lub ich częściach. i dziczyzny.

4. Mięso dziczyzny niezdatne do spożycia oznacza 2. Dzienniki, o których mowa w ust. 1, wydawane się znakiem weterynaryjnym w kształcie trójkąta rów są lekarzom weterynarii przez urzędowego lekarza we nobocznego o długości boku 2 cm z zamieszczonymi li terynarii. terami i numerami określonymi w ust. 1 i 2.

3. Dziennik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinien § 16. 1. Przy znakowaniu mięsa zwierzęcia, którego w szczególności zawierać: uboju dokonano poza rzeźnią, stosuje się odpowiednio przepisy § 12, z tym że znak weterynaryjny powinien 1) liczbę, rodzaj lub gatunek zwierząt dopuszczonych zawierać: w danym dniu do uboju oraz imię, nazwisko i ad res zamieszkania albo nazwę i siedzibę posiadaczy 1) w górnej części nazwę województwa, tych zwierząt,

2) w środku numer lekarza weterynarii z krajowej listy 2) wydane zakazy uboju i przyczyny ich wydania; lekarsko-weterynaryjnej, który przeprowadził ba wzór dziennika badania przedubojowego zwierząt danie, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

3) w dolnej części litery "IW". 4. Dziennik, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powi 2. Mięso pozyskane ze zwierząt poddanych ubojo nien w szczególności zawierać: wi poza rzeźnią znakuje się stemplem prostokątnym 1) sposób przeprowadzenia badania i jego wyniki, o wymiarach 3 cm i 5 cm, zawierającym wykonany drukowanymi literami napis "MIĘSO DO WŁASNEGO 2) ustalone sposoby wykorzystania mięsa o ograni UŻYTKU". czonej przydatności do spożycia lub mięsa niezdat nego do spożycia;

§ 17. Lekarz weterynarii, który przeprowadził bada wzór dziennika badania poubojowego zwierząt rzeź­ nie mięsa i ocenił je jako niezdatne do spożycia, jeśli nych i dziczyzny określa załącznik nr 5 do rozporządze­ nie nakaże jego zniszczenia, może nakazać jego prze nia. tworzenie w zakładzie utylizacyjnym albo przeznacze nie na karmę dla zwierząt. § 20. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia. § 18. Mięso o ograniczonej przydatności do spoży­

cia może być wykorzystane wyłącznie przez zakłady Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: przetwórstwa mięsa. w z. R. Brzezik

Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 11 grudnia 1998 r. (poz. 1011)

Załącznik nr 1

BADANIE POUBOJOWE BYDŁA, ŚWIŃ, OWIEC, KÓZ I ZWIERZĄT JEDNOKOPYTNYCH

1. Badanie bydła powyżej sześciu tygodni ży­ i śródpiersi owe powinny być nacięte i zbadane; cia obejmuje: tchawica i główne pnie oskrzelowe powinny być przecięte wzdłuż ich przebiegu, a płuca powinny 1) oględziny głowy oraz jamy gardłowej; węzły być nacięte poprzecznie do ich osi, przy czym na chłonne pozagardłowe, podszczękowe i przyuszni cięcia te nie są konieczne, jeżeli płuca nie są prze cze powinny być nacięte i zbadane; zbadanie mię­ znaczone do spożycia przez ludzi, śni żwaczowych, w których należy wykonać dwa równoległe do skrzydła żuchwy nacięcia, oraz mię­ 3) oględziny worka osierdziowego i serca; serce po winno zostać przecięte podłużnym cięciem, w celu śni żuchwy (wewnętrznych mięśni skrzydełko­ wych), które powinny być nacięte wzdłuż ich płasz­ otworzenia komór oraz przecięcia podłużnego czyzny; język, po wcześniejszym jego uwolnieniu, przegrody międzykomorowej, pozwalającym na szczegółowe oględziny jamy ustnej i gardła, powinien zostać poddany oględzi­ 4) oględziny przepony, nom i omacywaniu; migdałki powinny zostać usu 5) oględziny i omacywanie wątroby oraz węzłów nięte, chłonnych wątrobowych i trzustkowych; nacięcie 2) badanie tchawicy; oględziny i omacywanie płuc powierzchni żołądkowej wątroby oraz podstawy jej i przełyku; węzły chłonne tchawiczno-oskrzelowe płata doogonowego w celu zbadania przewodów

Nr 154 - 5726- Poz. 1011

żółciowych; badanie i omacywanie węzłów chłon­ ma ustna i gardłowa oraz język powinny być pod nych trzustki, dane oględzinom, omacywaniu i ewentualnym na

cięciom; migdałki powinny zostać usunięte, 6) oględziny przewodu pokarmowego, krezki, węzłów chłonnych żołądkowych i krezkowych; omacywa 2) oględziny płuc, tchawicy i przełyku; omacywanie nie węzłów chłonnych żołądkowych i krezkowych, płuc oraz węzłów chłonnych tchawiczno-oskrzelo a w razie potrzeby ich nacięcie, wych i śródpiersiowych; tchawica i główne pnie

oskrzelowe powinny być przecięte wzdłuż ich prze 7) oględziny, a w razie potrzeby, omacywanie śledzio­ biegu, a płuca powinny być nacięte poprzecznie do ny, ich osi w dolnej jednej trzeciej, przy czym nacięcia

8) oględziny nerek, a w razie potrzeby nacięcie nerek te nie są konieczne, jeżeli płuca nie są przeznaczo i węzłów chłonnych nerkowych, ne do spożycia przez ludzi,

9) oględziny opłucnej i otrzewnej, 3) oględziny worka osierdziowego i serca; serce po winno zostać przecięte podłużnym cięciem, w celu 10) oględziny organów płciowych, otworzenia komór oraz przecięcia podłużnego prze grody międzykomorowej, 11) oględziny, a w razie potrzeby omacywanie i nacię­ cie wymienia i przynależnych węzłów chłonnych; 4) oględziny przepony, u krów obie połowy wymienia powinny być prze cięte długim cięciem poprowadzonym w taki spo 5) oględziny wątroby oraz węzłów chłonnych wątro­ sób, aby zatoki mleczne oraz węzły chłonne wy bowych i trzustkowych; omacywanie wątroby oraz mienia zostały nacięte, przy czym nie jest to ko jej węzłów chłonnych, nieczne, jeśli wymię nie jest przeznaczone do spo życia przez ludzi. 6) oględziny przewodu pokarmowego, krezki, węzłów chłonnych żołądkowych i krezkowych; omacywa 2. Badanie bydła poniżej sześciu tygodni życia nie węzłów chłonnych żołądkowych i krezkowych, obejmuje: a w razie potrzeby ich nacięcie,

1) oględziny głowy i jamy gardłowej; węzły chłonne zagardłowe powinny być nacięte i zbadane; jama 7) oględziny, a w razie potrzeby omacywanie śledzio­ ny, ustna i gardłowa powinna być sprawdzona, a język poddany omacywaniu; migdałki powinny być usu 8) oględziny nerek i, jeśli to konieczne, nacięcie nerek nięte, i węzłów chłonnych nerkowych,

2) oględziny płuc, tchawicy i przełyku; omacywanie płuc; węzły chłonne tchawiczno-oskrzelowe i śród­ 9) oględziny opłucnej i otrzewnej, piersiowe powinny być nacięte i zbadane, 10) oględziny organów płciowych,

3) oględziny worka osierdziowego i serca; serce po winno zostać przecięte podłużnym cięciem, w celu 11) oględziny i omacywanie wymienia i przynależnych otwarcia komór oraz przecięcia podłużnego prze węzłów chłonnych; nacięcie węzłów chłonnych grody międzykomorowej, nadwymieniowych u macior.

4) oględziny przepony, 4. Badanie owiec i kóz obejmuje:

5) oględziny wątroby oraz węzłów chłonnych wątro­ 1) oględzi ny głowy po zdjęci u skóry oraz w przypad bowych i trzustkowych; omacywanie, a w razie po ku wątpliwości badanie jamy ustnej, gardła, języka trzeby nacięcie wątroby oraz jej węzłów chłonnych, i węzłów chłonnych zagardłowych oraz przyuszni

6) oględziny przewodu pokarmowego, krezki, węzłów czych, przy czym badanie to nie jest konieczne, je chłonnych żołądkowych i krezkowych, a w razie po żeli głowa wraz z językiem i mózgiem nie będzie trzeby ich nacięcie, przeznaczona do spożycia przez ludzi,

7) oględziny, a w razie potrzeby omacywanie śledzio­ 2) oględziny płuc, tchawicy i przełyku; omacywanie ny, płuc oraz węzłów chłonnych tchawiczno-oskrzelo

8) oględziny nerek, a w razie potrzeby nacięcie nerek wych i śródpiersiowych; w razie wątpliwości orga i węzłów chłonnych nerkowych, ny te oraz przynależne do nich węzły chłonne nale ży naciąć i zbadać, 9) oględziny opłucnej i otrzewnej, 3) oględziny worka osierdziowego i serca, a w razie 10) oględziny i omacywanie okolic pępowiny oraz sta wątpliwości jego przecięcie i zbadanie, wów; w przypadku wątpliwości okolice pępowiny powinny zostać nacięte, a stawy otwarte; płyn ma 4) oględziny przepony, ziowy powinien zostać zbadany. 5) oględziny wątroby oraz węzłów chłonnych wątro­

3. Badanie świń obejmuje: bowych i trzustkowych; omacywanie wątroby oraz jej węzłów chłonnych; nacięcie żołądkowej części

1) oględziny głowy i jamy gardłowej; węzły chłonne wątroby w celu zbadania przewodów wątrobo­ podszczękowe powinny być nacięte i zbadane; ja- wych,

Nr 154 - 5727 Poz. 1011

6) oględziny przewodu pokarmowego, krezki, węzłów wątroby oraz węzłów chłonnych wątrobowych chłonnych żołądkowych i krezkowych, i trzustkowych,

7) oględziny, a w razie potrzeby omacywanie śledzio­ 6) oględziny przewodu pokarmowego, krezki, węzłów ny, chłonnych żołądkowych i krezkowych, a w razie po 8) oględziny nerek, a w razie potrzeby nacięcie nerek trzeby nacięcie tych węzłów; w przypadkach wąt­ i węzłów chłonnych nerkowych, pliwych można dokonać dalszych nacięć i badań odpowiednich części ciała zwierzęcia, jeśli są one 9) oględziny opłucnej i otrzewnej, niezbędne dla podjęcia ostatecznej oceny; jeżeli 10) oględziny organów płciowych, nacięcia węzłów chłonnych są obligatoryjne, to węzły powinny być najpierw plasterkowane, a na 11) oględziny wymienia wraz z węzłami chłonnymi, stępnie dokładnie oglądane.

12) oględziny i omacywanie okolic pępowiny oraz sta 7) oględziny, a w razie potrzeby omacywanie śledzio­ wów u młodych zwierząt; w razie wątpliwości oko ny, lice pępowiny należy naciąć, a stawy otworzyć. 8) oględziny nerek, a w razie potrzeby ich nacięcie 5. Badanie zwierząt jednokopytnych obejmuje: wraz z węzłami chłonnymi,

1) oględziny głowy oraz po uwolnieniu języka - jamy 9) oględziny opłucnej i otrzewnej, gardłowej; zbadanie, a w razie potrzeby nacięcie 10) oględziny organów płciowych ogierów i klaczy, węzłów chłonnych pozagardłowych, podszczęko­ wych i przyuszniczych; język po jego wcześniej­ 11) oględziny i omacywanie wymienia i przynależnych szym uwolnieniu pozwalającym na szczegółowe węzłów chłonnych, a w razie potrzeby nacięcie wę­ oględziny jamy ustnej j gardła należy poddać oglę­ złów chłonnych nadwymieniowych, dzinom i omacywaniu; migdałki należy usunąć, 12) oględziny i omacywanie okolic pępowiny oraz sta 2) oględziny płuc, tchawicy i przełyku; omacywanie wów u młodych zwierząt; w razie wątpliwości oko płuc; nacięcie i zbadanie węzłów tchawiczno lice pępowiny należy naciąć, a stawy otworzyć, -oskrzelowych i śródpiersiowych; tchawicę i głów­ 13) wszystkie siwe konie należy zbadać na występowa­ ne pnie oskrzelowe należy przeciąć wzdłuż ich nie czerniako-mięsaków w mięśniach i węzłach przebiegu, a płuca - poprzecznie do ich osi w dol chłonnych przez wykonanie głębokich cięć pod ło­ nej jednej trzeciej, przy czym nacięcia te nie są ko patkami poniżej chrząstki łopatkowej; nerki należy nieczne, jeżeli płuca nie są przeznaczone do spoży­ wyodrębnić i zbadać poprzez wykonanie nacięcia cia przez ludzi, przez cały miąższ organu.

3) oględziny worka osierdziowego i serca; serce należy przeciąć podłużnie, w celu otwarcia komór oraz prze 6. W przypadkach wątpliwych można dokonać dal cięcia podłużnego przegrody międzykomorowej, szych nacięć i badań odpowiednich części ciała zwierzę­ cia, jeśli są one niezbędne do podjęcia ostatecznej oceny. 4) oględziny przepony,

5) oględziny wątroby oraz węzłów chłonnych wątro­ 7. Jeżeli nacięcia węzłów chłonnych są obligatoryj bowych i trzustkowych; omacywanie wątroby oraz ne, to węzły te powinny być najpierw plasterkowane, jej węzłów chłonnych, a w razie potrzeby nacięcie a następnie dokładnie oglądane.

Załącznik nr 2

METODY BADANIA NA OBECNOŚĆ WŁOŚNI

I. Badanie trychinoskopowe 7) kwas octowy i roztwór wodorotlenku potasu do roz jaśniania zwapnień lub zmiękczania suszonego 1. Sprzęt i odczynniki: mięsa.

1) trychinoskop o powiększeniu 50 x i 80-100 x, 2. Pobieranie próbek:

2) kompresor składający się z dwóch płytek szklanych, 1) w przypadku całych tusz, należy pobrać przynaj z których jedna jest podzielona na równe obszary, mniej jedną próbkę wielkości orzecha laskowego 3) małe zakrzywione nożyczki, z obu filarów przepony na przejściu w część ścię­ gnistą,

4) pinceta, nóż do wycinania próbek, 2) jeżeli jest tylko jeden filar przepony, należy pobrać 5) małe ponumerowane pojemniki do oddzielnego jedną próbkę wielkości orzecha laskowego, przechowywania próbek, 3) w przypadku braku obu filarów przepony, należy

6) zakraplacz, pobrać dwie próbki o przybliżonej wielkości orze-

Nr 154 - 5728- Poz. 1011

cha laskowego z części żebrowej lub mostkowej 11) trychinoskopista nie powinien sprawdzić więcej niż przepony lub też z mięśni okołojęzykowych, żu­ 840 skrawków dziennie; w wyjątkowych przypad chwowych lub brzusznych, kach dopuszcza się zbadanie do 1050 skrawków dziennie. 4) w przypadku części tuszy, należy pobrać z każdej części trzy próbki mięśni szkieletowych, zawierają­ II. Metoda wytrawiania ce małą ilość tłuszczu, jeżeli to możliwe - wielko ści orzecha laskowego z różnych miejsc, w miarę 1. Sprzęt i materiał: możliwości położonych blisko kości i ścięgien. 1) nóż do pobierania próbek, 3. Metoda: 2) małe ponumerowane pojemniki z zamknięciem, do 1) jeżeli są oba filary przepony, trychinoskopista powi przechowywania próbek, w razie konieczności do nien wyciąć z każdej z próbek pobranych z całej tu powtórzenia badania, szy siedem skrawków o rozmiarze ziarna owsa - łącznie 14 skrawków, a jeżeli tylko jeden filar prze 3) cieplarka, pony - 14 skrawków z różnych miejsc, jeżeli to 4) 2-3-litrowy rozdzielacz szklany ze statywem, gu możliwe, z przejścia w część ścięgnistą, mowy przewód łączący, klamry do mocowania

2) w przypadku całych tusz, próbki trzeba pobrać przewodu łączącego, z części żebrowej lub mostkowej przepony, mięśni okołojęzykowych, żuchwowych lub mięśni brzusz 5) sito plastikowe (o średnicy ok. 18 cm i o średnicy otworów ok. 1 mm), nych; należy wyciąć 14 skrawków wielkości ziarna owsa z każdej próbki, łącznie 28, 6) gaza,

3) trychinoskopista powinien ścisnąć skrawki między płytkami szklanymi w taki sposób, aby można było 7) mała, stożkowa kolba ze szczelnym zamknięciem, przez przygotowany diapozytyw odczytać normal 8) zlewka szklana, ny druk,

9) rozdrabniacz mięsa, 4) jeżeli mięso próbek do badania jest suche i stare, preparaty powinny być zmiękczane w mieszance 10) stereomikroskop (powiększenie 15-40 x) z odpo jednej części roztworu wodorotlenku potasu na wiednim źródłem światła, dwie części wody przez 10 do 20 minut przed roz poczęciem badania, 11) płyn wytrawiający sporządzony w następujący spo sób: 10 g pepsyny (1200 u/g; 80 u/g FIP), 5 mi Hel 5) z każdej próbki pobranej z części tuszy trychinosko (przynajmniej 37%), dopełnione do objętości 1 litra pista powinien wyciąć cztery skrawki rozmiaru ziar wodą· na owsa, łącznie 12 skrawków,

2. Pobieranie próbek: 6) badanie trychinoskopowe należy przeprowadzać w taki sposób, aby każdy preparat był przejrzany 1) w przypadku całych tusz, należy pobrać próbkę powoli i uważnie, o wadze przynajmniej 20 g z filaru przepony przy 7) jeżeli badanie trychinoskopowe nasuwa podejrze przejściu do części ścięgnistej, nie, którego charakteru nie można określić z całą pewnością, nawet przy największym powiększeniu 2) w przypadku braku filarów przepony, należy pobrać trychinoskopu, należy je sprawdzić mikroskopem, próbki o wadze przynajmniej 20 g z części żebrowej lub mostkowej przepony, lub z mięśni okołojęzyko­ 8) badanie trychinoskopowe należy przeprowadzać wych czy mięśni żuchwowych, lub też z mięśni w taki sposób, aby każdy preparat był przejrzany brzusznych, powoli i uważnie, w powiększeniu 30 - 40 x, 3) w przypadku części tuszy, należy pobrać próbkę 9) w przypadku niepewnego wyniku, badanie należy o wadze przynajmniej 20 g z mięśni szkieletowych, kontynuować na większej liczbie próbek i prepara jeśli to możliwe bez tłuszczu, z miejsc położonych tów diapozytywowych, w razie konieczności - blisko kości lub ścięgien. z pomocą większych powiększeń, aż do otrzymania

wymaganych informacji, 3. Metoda:

10) badanie trychinoskopowe należy przeprowadzać 1) dla badania łącznej próbki mięsa z 10 świń należy przez przynajmniej trzy minuty, z tym że w przypad przygotować po 10 g z każdej pojedynczej próbki ku próbek zastępczych, pobranych z części żebro­ 20-gramowej, a pozostałe 10 g zatrzymać na wypa wej lub mostkowej przepony, mięśni okołojęzyko­ dek, gdyby dodatkowe badanie pojedynczej prób wych, żuchwowych lub mięśni brzusznych, należy ki okazało się konieczne, je przeprowadzać przez przynajmniej sześć minut; minimalny czas ustalony dla badania nie zawiera 2) 10 próbek, każda o wadze 10 g, należy połączyć czasu koniecznego do pobierania próbek i przygo w jedną próbkę; należy ją rozdrobnić w rozdrabnia towania preparatów, czu mięsa (z otworami średnicy 2 mm) i rozmieścić

Nr 154 - 5729- Poz. 1011

luźno na sicie wyścielonym warstwą gazy, które uchwyty na końcach. Dno rynienki powinno być należy następnie umieścić na lejku nałożonym na wyniesione 7-9 mm od podstawy ramy utworzo rozdzielacz połączony przewodem gumowym nej przez boki i szczyty. Części rynienki powinny z małą stożkową kolbą; rozdzielacz należy napeł­ być zespojone klejem odpowiednim dla tworzywa, niać do krawędzi płynem wytrawiającym do mo mentu, w którym materiał badany nie zostanie 12) płytki Petriego o średnicy 9 cm, w przypadku uży­ wania stereomikroskopu, podzielone od spodu na przykryty. Proporcje materiału poddanego badaniu pola 10 x 10 mm, do płynu wytrawiającego powinny wynosić w przybliżeniu 1 : 20 do 1 : 30, 13) kalibrowane 100 mi szklane cylindry,

3) po 18-20 godzinach inkubacji w temperaturze 14) stężony (37%) kwas solny, 37-39°C należy odłączyć stożkową kolbę, po czym, po ostrożnym odciągnięciu cieczy sklarowa 15) pepsyna o mocy 1 : 10000 NF (Narodowy Recepta nej nad osadem, osad znajdujący się w końcówce riusz USA) odpowiadającej 1 : 12500 BP (Farmako kolby ostrożnie przenieść na płytkę, a następnie pea Brytyjska) lub 2000 FIP (Międzynarodowa Fe przebadać na obecność włośni za pomocą stereo deracja Farmacji), mikroskopu o powiększeniu 20-40-krotnym, 16) tace odpowiednie do zgromaULenia 50 dwugramo 4) w przypadku pozytywnego lub niepewnego wyniku wych prób, próbki łącznej, należy przebadać pozostałe poje dyncze próbki, każdą z osobna po dodaniu do nich 17) waga z dokładnością do 0,1 g. dalszych 20 g próbek z mięsa każdej świni, lub w wypadku części tusz, po dodaniu 20 g próbki 2. Pobieranie prób: z mięsa każdej części, zgodnie z ust. 2. 1) w przypadku całych tusz należy pobrać próbę o wa III. Metoda wytrawiania prób zbiorczych dze ok. 2 g z filaru przepony w przejściu do części ścięgnistej,

1. Sprzęt i odczynniki: 2) w przypadku braku filarów przepony należy pobrać 1) nóż i pinceta do pobierania próbek, próbkę o wadze ok. 2 g z części żebrowej lub most kowej przepony, z mięśni okołojęzykowych lub żu­ 2) rozdrabniacz mięsa z otworami 2 do 3 mm, chwowych lub z mięśni brzusznych,

3) kolba Erlenmeyera o pojemności 3 mi z korkiem gu 3) w przypadku kawałków mięsa należy pobrać prób mowym lub bawełnianowełnianym, kę o wadze ok. 2 g z mięśni szkieletowych, o małej zawartości tłuszczu, w miarę możliwości z miejsca 4) rozdzielacz stożkowy oddzielający o pojemności w pobliżu kości lub ścięgien. 2000 mI, 3. Metoda: 5) statyw długości ok. 28 cm z 80-centymetrowym korpusem, 1) tworzenie próby zbiorczej ze 100 próbek:

6) pierścień średnicy 10 lub 11 cm przymocowany do a) należy pobrać próbkę o wadze ok. 1 g z każdej statywu, z pojedynczych próbek pobranych z mięsa 100 świń, a następnie umieścić je w rozdrabnia 7) uchwyt z płaskimi zaciskami (23 x 40 mm), który czu mięsa, może być przymocowany do statywu z podwójną b) rozdrobnione mięso należy umieścić w trzylitro złączką, wej kolbie Erlenmeyera razem z 7 g pepsyny, 8) sito (o oczkach 177 mikronów) o zewnętrznej średni­ 2 litrami wody podgrzanej do temperatury cy 11 cm z siatką mosiężną lub ze stali nierdzewnej, 40-41°C i 25 mi stężonego kwasu solnego, a na stępnie wstrząsnąć mieszanką w celu rozpusz 9) plastikowy lejek z wewnętrzną średnicą nie mniej czenia pepsyny; zasadowość roztworu powinna szą niż 12 cm, wynosić 1,5-2,0 pH,

10) stereomikroskop (powiększenie 15- 40 x) z odpo c) dla ułatwienia wytrawiania kolba Erlenmeyera wiednim źródłem światła lub trychinoskop ze sto powinna być umieszczona w cieplarce o tempe raturze 40- 41 oC na ok. 4 godziny; w tym czasie łem poziomym, kolbę należy regularnie wstrząsać, co najmniej 11) w przypadku stosowania trychinoskopu: rynienka 2 razy na godzinę, do liczenia larwo pojemności ok. 60- 65 cm3 , któ d) roztwór po wytrawieniu należy przefiltrować ra wykonana jest z akrylowych płytek o grubośći przez sito do rozdzielacza o pojemności 2 litrów 3 mm w ten sposób, że dno rynienki, podzielone na i pozostawić na stojaku przez przynajmniej 1 go pola, ma wymiary 180 x 40 mm, boki mają wymia dzinę, ry 230 x 20 mm, a szczyty - 40 x 20 mm. Dno i szczyty rynienki powinny być umieszczone po e) uzyskany płyn o objętości ok. 45 mi należy prze między jej bokami, co utworzy w ten sposób dwa lać do kalibrowanego cylindra, a następnie roz-

Nr 154 - 5730 - Poz. 1011

dzielić na trzy płytki Petriego, po 15 mi na każdą 4) plastikowe torebki do stomachera, płytkę, której dno jest podzielone na kwadraciki 10 x 10 mm, 5) stożkowe rozdzielacze o pojemności 2 I zaopatrzo ne w teflonowe zatyczki, f) każda płytka Petriego powinna być badana przez 1 minutę na obecność larw pod stereomikrosko 6) statywy, pierścienie, zaciski, pem, 7) sito o otworach 177 mikronów, średnicy zewnętrz­ g) przy stosowaniu rynienek do liczenia larw uzy nej 11 cm i siatka ze stali nierdzewnej, skany płyn należy równo rozdzielić na dwie ry nienki i badać pod trychinoskopem; płyn powi 8) lejki o wewnętrznej średnicy nie mniejszej niż 12 cm nien być badany niezwłocznie, do stabilizacji sit,

h) jeżeli płyn jest mętny lub nie został zbadany 9) 100 mi szklane, kalibrowane cylindry, w czasie 30 minut od jego pozyskania, należy oczyścić go w następujący sposób: 10) 25 mi rozdzielacz,

- 45 mi pozyskanego płynu przelewa się do ka 11) zlewki o pojemności 3 I, librowanec _yllndra i pozostawia na 10 mi nut, 12) łyżka lub szklany pręt do mieszania roztworu - po upływie tego czasu poprzez zassanie odej w zlewce, muje się 30 mi supernatantu, a pozostałe 15 mi uzupełnia się do 45 mi wodą, 13) plastikowe: strzykawka i wężyk do odsysania,

- po upływie kolejnych 10 minut ponownie 14) miarka o pojemności 6 g, 30 mi supernatantu usuwa się, a pozostałe 15 mi przelewa się na płytkę Petriego lub na 15) termometr o dokładności ±0,5°C i o zakresie od 1 do rynienkę do liczenia larw, 100°C,

i) kalibrowany cylinder należy opłukać 10 mi wody, 16) elektryczny potrząsacz z odejmowaną głowicą (wi a następnie przelać ją na płytkę Petriego lub na brator), rynienkę do liczenia larw, 17) minutnik pracujący w przedziałach 1 minuty, 2) tworzenie próby zbiorczej z mniej niż 100 prób: 18) trichinoskop z poziomym pulpitem lub stereomi a) jeżeli jest mniej niż 15 pojedynczych prób, mogą kroskop z odpowiednim źródłem światła, być one dodane do próby zbiorczej i badane ra zem, 19) rynienka do liczenia larw wykonana w sposób okre b) jeżeli jest badane więcej niż 15, a mniej niż ślony w części III ust. 1 pkt 11, jeżeli stosowany jest 100 prób, objętość płynu wytrawiającego po trich inoskop, winna być proporcjonalnie zmniejszona, 20) płytki Petriego o średnicy 9 cm podzielone od 3) w przypadku pozytywnego lub wątpliwego wyniku spodu na pola badań o wymiarach 10 x 10 mm, badania próby zbiorczej, należy: 21) 17,5% roztwór kwasu solnego, a) dalsze 20 g próby pobrać od każdej świni, zgod nie z ust. 2, 22) pepsyna odpowiadająca wymaganiom określonym w części III ust. 1 pkt 15, b) 20 g próby od każdej świni połączyć i badać me todą określoną w pkt 1 i 2, 23) 10 I pojemniki do dekontaminacji formaliną sprzę­ tu i pozostałego płynu wytrawiającego, c) w sposób określony w lit. a) i b) badać próby z 20 świń po 5 świń każda, 24) waga z dokładnością do 0,1 g.

d) jeżeli włośnie są wykryte w próbie zbiorczej od 2. Próbki pobiera się zgodnie z ust. 2 części III. 5 świń, dalsze 20 g próby powinno być pobiera ne oddzielnie, zgodnie z ust. 2. 3. Metoda:

IV. Metoda mechanicznie wspomaganego wytrawia 1) sposób wytrawiania: nia próby zbiorczej (technika sedymentacji) a) próba zbiorcza 100 próbek:

1. Sprzęt i odczynniki: - stomacher powinien być zaopatrzony w po dwójną plastikową torebkę i urządzenie do 1) nóż i nożyczki, utrzymania temperatury 40- 41°C,

- 1,5 I wody podgrzanej do temperatury 2) tace z ponumerowanymi polami na 50 prób mięsa, po 2 g każda, 32-35°C należy przelać do wewnętrznej to rebki plastikowej i następnie wodę podgrzać 3) stomacher 3500 thermomodel, do temperatury 40-41°C,

Nr 154 - 5731 Poz. 1011

- 25 mi 17,5% kwasu solnego dodaje się do wo pozostawiając 15 mi do badania na obecność dy w stomacherze, larw,

- następnie należy dodać 100 próbek o wadze f) do odsysania stosuje się plastikową strzykawkę 1 g każda (o temperaturze 25-30°C), pobra połączoną z plastikowym przewodem, nych z każdej indywidualnej próby zgodnie z ust. 2, g) pozostałe 15 mi przelewa się do rynienki do li

- na końcu należy dodać 6 g pepsyny, czenia larw lub dwu płytek Petriego i bada się pod trichinoskopem lub stereomikroskopem, - zawartość stomachera należy odstawić na 25 minut, h) płyn wytrawiający powinien być badany nie

- następnie torebkę wyjmuje się ze stomache zwłocznie, ra, a płyn wytrawiający filtruje się przez sito i) jeżeli płyn wytrawiający jest mętny lub nie został do 3 I zlewki, zbadany w czasie 30 minut, po jego sporządze­

- plastikową torebkę przepłukuje się 100 mi wo niu należy: dy, a następnie przez sito przelewa się ją do - 60 mi próbkę końcową przelać do kalibrowa filtratu w zlewce, nego cylindra i pozostawić na 10 minut,

b) próba zbiorcza złożona z mniej niż 100 próbek: - po upływie 10 minut odessać 45 mi superna - stomacher powinien być zaopatrzony w po tantu, a pozostałe 15 mi uzupełnić wodą do dwójną plastikową torebkę i urządzenie do objętości 45 mi, utrzymania temperatury 40-41°C, - po upływie następnych 10 minut odessać - płyn wytrawiający sporządza się przez wy 30 mi supernatantu, a pozostałe 15 mi przelać mieszanie ok. 1,5 I wody, 25 mi 17,5% kwasu na płytkę Petriego lub rynienkę do przepro solnego i 6 g pepsyny przy zachowaniu tem wadzania badania, peratu ry 40-41 oC, j) kalibrowany cylinder przepłukuje się 10 mi wody, - z płynu wytrawiającego należy odmierzyć którą następnie należy dodać do rynienki lub 15 mi na 1 g próbki i tę ilość płynu z próbka płytki Petriego, mi 19 o temperaturze 25-30°C przenieść do wewnętrznej torebki, 3) w przypadkach pozytywnych lub wątpliwych wyni

- wodę o temperaturze 41°C przelewa się do ze ków, należy postępować w sposób określony wnętrznej torebki, tak aby całkowita objętość w części III ust. 3 pkt 3. w obu torebkach wynosiła 1,5 I,

V. Metoda mechanicznie wspomaganego wytrawia - zawartość stomachera należy odstawić na 25 minut, nia próby zbiorczej (technika izolacji filtrowej)

- następnie torebkę wyjmuje się ze stomache 1. Sprzęt i odczynniki: ra, a płyn wytrawiający filtruje się przez sito

do 3 I zlewki, 1) wymienione w ust. 1 części IV,

- plastikową torebkę przepłukuje się w 100 mi wody, którą następnie przelewa się przez sito 2) litrowy rozdzielacz (Gelmana) wyposażony w do filtratu w zlewce, uchwyt filtru (średnica 45 mm),

2) oddzielanie larw metodą sedymentacji: 3) płytki filtrów składające się z okrągłej siatki ze stali nierdzewnej z oczkami o średnicy 35 mikronów a) lód o wadze 300-400 g w płatkach, łuskach lub (średnica płytki 45 mm), pokruszony dodaje się do płynu wytrawiające­ go, doprowadzając jego objętość do 2 I, a na 4) dwa gumowe pierścienie grubości 1 mm, średnicy stępnie płyn ten miesza się do rozpuszczenia lo zewnętrznej 45 mm i wewnętrznej 38 mm, du, przy czym w przypadku mniejszej próby z umieszczoną pomiędzy nimi okrągłą siatką, umo zbiorczej, określonej w pkt 1 lit. b), ilość lodu po cowaną do nich dwuskładnikowym klejem odpo winna być odpowiednio zmniejszona, wiednim dla tych materiałów,

b) wychłodzony płyn wytrawiający przenosi się do 5) zlewka Erlenmeyera o pojemności 3 I zaopatrzona 2 I rozdzielacza, wyposażonego w wibrator, w boczny wężyk do odsysania,

c) sedymentacja powinna trwać 30 minut, przy czym wirowanie odbywa się w sposób przery 6) pompa filtrująca, wany, tj. 1 minuta wirowania i 1 minuta przerwy, 7) plastikowe torebki o pojemności co najmniej 80 mi,

d) po 30 minutach wirowania, 60 mi sedymentu przenoszone jest bezzwłocznie do 100 mi kali 8) sprzęt do zgrzewania torebek,

browanego cylindra, 9) rennina o mocy 1: 1 500000 jednostek Soxleta na 1 g.

e) 60 mi sedyment odstawia się co najmniej na 10 minut, a następnie supernatant odsysa się, 2. Próbki pobiera się zgodnie z ust. 2 części III.

Nr 154 - 5732 - Poz. 1011

3. Metoda: 2) tace z oznaczonymi 50 polami do przetrzymywania

próbek o wadze 2 g każda, 1) do sposobu wytrawiania stosuje się odpowiednio

do wielkości próby część IV ust. 3 pkt 1, 3) rozdrabniacz mięśni (Moulinettel,

2) oddzielanie larw przez filtrowanie: 4) mieszadła magnetyczne, z płytką o temperaturze

regulowanej termostatem i pokrytymi teflonem a) lód o wadze 300-400 g w płatkach, łuskach lub pokruszony dodaje się do płynu wytrawiającego, prętami mieszającymi, o długości ok. 5 cm,

doprowadzając jego objętość do 2 I, przy czym 5) rozdzielacze stożkowe o pojemności 2 I, w przypadku mniejszej próby zbiorczej, ilość lodu

powinna być odpowiednio zmniejszona, 6) statywy, pierścienie, uchwyty,

b) płyn wytrawiający miesza się do czasu rozpusz czenia lodu, 7) sito o siatce ze stali nierdzewnej z oczkami 177 mi kronów o średnicy zewnętrznej 11 cm, c) następnie płyn ten pozostawia się co najmniej

na 3 minuty, 8) lejki o średnicy wewnętrznej nie mniejszej niż

d) rozdzielacz (Gelmana) zaopatrzony w uchwyt 12 cm, do umieszczenia sit,

i płytkę filtrującą umieszcza się w zlewce Erlen meyera połączonej z pompą filtrującą, 9) zlewka o pojemności 3 I,

e) płyn wytrawiający przelewa się do rozdzielacza 10) kalibrowane cylindry o pojemności ok. 50 mi lub (Gelmanal, a następnie filtruje; pod koniec filtro cylindry wirówkowe, wania przechodzenie płynu wytrawiającego

przez filtr może być wspomagane zasysaniem 11) trichinoskop z poziomym pulpitem lub stereomi

z pompy filtrującej, przy czym zasysanie powin kroskop z odpowiednim źródłem światła, no być przerwane, zanim filtr stanie się suchy, tj. kiedy 2 do 5 mi płynu pozostanie w rozdziela 12) rynienka do liczenia larw, wykonana w sposób czu, określony w części III ust. 1 pkt 11, jeżeli stosowa ny jest trichinoskop, f) po zakończeniu filtrowania płynu wytrawiające­

go dysk filtru należy wyjąć i umieścić w torebce 13) płytki Petriego średnicy 9 cm, podzielone od spodu o pojemności 80 mi razem z 15-20 mi roztworu na pola 10 x 10 mm, jeżeli stosowany jest stereo renniny, który sporządza się przez dodanie mikroskop, 2 g renniny do 100 mi wody; filtry nie mogą być

używane, jeśli nie są zupełnie czyste; filtrów nie 14) folia aluminiowa, oczyszczonych nie należy suszyć; filtry te powin ny być oczyszczone przez pozostawienie ich 15) 25% kwas solny,

w roztworze renniny na noc; przed użyciem po winny być umyte w świeżym roztworze renniny 16) pepsyna odpowiadająca wymaganiom określo­ z użyciem stomachera, nym w części III ust. 1 pkt 15,

g) torebkę plastikową zgrzewa się dwukrotnie 17) woda podgrzana do 46-48°C, i umieszcza w stomacherze pomiędzy wewnętrz­ ną i zewnętrzną torebką, 18) 10 I pojemniki do dekontaminacji formaliną sprzę­ h) stomacher pozostawia się na 3 minuty niezależ­ tu i pozostałego płynu wytrawiającego, nie od tego, czy pracuje na pełnej, czy niepełnej 19) waga z dokładnością do 0,1 g. próbie zbiorczej,

i) po 3 minutach torebkę plastikową z dyskiem fil 2. Próbki pobiera się zgodnie z ust. 2 części III. tru i roztworem renniny wyjmuje się ze stoma

chera i otwiera nożyczkami, płyn przelewa się do 3. Metoda: rynienki do liczenia larw lub płytki Petriego, a to rebkę przepłukuje się 5- 10 mi wody, którą prze 1) tworzenie próby zbiorczej ze 100 próbek:

lewa się do rynienki do badania pod trichinosko a) 100 próbek, każda ważąca 19, pobrane z poje pem lub płytki Petriego do badania pod stereo dynczych próbek rozdrabniane są w rozdrabnia mikroskopem, czu (Moulinettel, j) płyn powinien być badany bezzwłocznie, b) rozdrobnione mięso przenoszone jest do 3-litro 3) w przypadku pozytywnych lub wątpliwych wyni wej zlewki i traktowane 10 g pepsyny, a 2 litry ków należy postępować w sposób określony w wody podgrzanej do 46-48°C przelewa się do ust. 3 pkt 3 części III. zlewki razem z 16 mi kwasu solnego,

VI. Metoda wytrawiania próby zbiorczej z zastosowa c) wkładkę mieszającą rozdrabniacza natychmiast niem metody magnetycznego mieszania wkłada się do płynu do wytrawiania w zlewce, żeby oddzielić przyczepione skrawki mięśni, 1. Sprzęt i odczynniki: d) pręcik mieszający umieszcza się w zlewce, którą

1) nóż i nożyczki do sporządzania próbek, przykrywa się folią aluminiową,

Nr 154 - 5733- Poz. 1011

e) zlewkę umieszcza się na podgrzanej. płytce VII. Metoda automatycznego wytrawiania dla prób grzewczej mieszadła magnetycznego i wtedy zbiorczych o wadze do 35g zaczyna się proces mieszania; przed rozpoczę­ ciem mieszania należy upewnić się, że miesza 1. Sprzęt i odczynniki:

dło utrzymywać będzie stałą temperaturę 44-46°C w całym procesie mieszania, podczas 1) nóż i nożyczki do sporządzania próbek, którego należy uzyskać maksymalne wirowanie 2) tace z oznaczonymi 50 polami do przetrzymywania płynu, próbek o wadze 2 g każda, f) płyn wytrawiający mieszany jest 30 minut, po czym wyłącza się mieszadło, a płyn przelewa się 3) Trichomat 35 z wkładem filtrującym, przez sito do rozdzielacza sedymentacyjnego, 4) roztwór kwasu solnego 8,5% = 0,5 wagi, g) płyn w rozdzielaczu odstawia się na 30 minut,

h) po 30 minutach płyn z osadem w ilości 40 mi 5) przezroczyste, membranowe filtry z wielowęgla­ gwałtownie spuszcza się do kalibrowanego cy nów o średnicy 50 mm i porami 14 mikronów, lindra lub cylindra wirówki, 6) pepsyna odpowiadająca wymaganiom określoi) próbę 40 mi pozostawia się na 10 minut, a na nym w części III ust. 1 pkt 15, stępnie odsysa się 30 mi supernatantu, pozosta wiając 10 mi, 7) waga z dokładnością do 0,1 g,

j) pozostałe 10 mi osadu przelewa się do rynienki 8) pincetka płaska, lub płytki Petriego, k) następnie cylinder przepłukuje się 10 mi wody, 9) szkiełka podstawowe o boku co najmniej 5 cm lub którą dodaje się do rynienki lub płytki Petriego płytki Petriego z oznaczonymi od spodu polami 10 x 10 mm, i bada się pod trichinoskopem lub stereomikro skopem, 10) stereomikroskop ze zmienną siłą światła i powięk­ I) badanie należy wykonywać bezzwłocznie, szaniu 15-60 x lub trychinoskop z poziomym pul pitem, ł) jeżeli badanie nie zostało przeprowadzone w cza sie 30 minut supernatant powinien być oczysz 11) pojemnik do gromadzenia zużytych płynów, czony w sposób następujący:

- końcową próbę 40 mi przelewa się do kalibro 12) 10 I pojemniki do dekontaminacji formaliną sprzę­ wanego cylindra i pozostawia na 10 minut, tu i pozostałego płynu wytrawiającego.

- 30 mi supernatantu usuwa się pozostawiając 2. Próbki pobiera się zgodnie z ust. 2 części III. 10 mi, które uzupełnia się wodą do 40 mi,

- po upływie dalszych 10 minut 30 mi superna 3. Metoda: tantu odsysa się pozostawiając 10 mi do ba dania !la płytce Petriego lub rynience, 1) proces wytrawiania:

- cylinder przepłukuje się 10 mi wody, którą do a) mieszadło z wkładem filtrującym należy połą­ daje się do płytki Petriego lub rynienki i pod czyć przewodem z pojemnikiem do gromadze daje badaniu, nia zużytych płynów,

m) jeżeli osad w czasie badania jest mętny, próba b) po włączeniu mieszadła należy włączyć podgrze powinna być przelana do kalibrowanego cylin wanie, przedtem jednak zawór umieszczony po dra, uzupełniona do 40 mi wodą; następnie na niżej komory należy najpierw otworzyć, a na leży postępować w sposób określony w lit. ł), stępnie zamknąć,

2) próba zbiorcza składająca się z mniej niż 100 pró c) następnie dodaje się 35 prób o wadze ok. 19 każ­ bek: da i o temperaturze 25-30°C, pobranych z każ­ a) w razie potrzeby nie więcej niż 15 próbek 1-gra dej z indywidualnych prób, przy czym większe mowych może być dodane do próby zbiorczej kawałki ścięgien powinny być usunięte, złożonej ze 100 próbek i badane razem, zgodnie z pkt 1, d) ok. 400 mi wody należy przelać do stożkowej czę­ ści komory na płyny, połączonej z mieszadłem, b) więcej niż 15 próbek należy badać jako oddziel ną próbę zbiorczą, e) należy dodać ok. 30 mi kwasu solnego (8,5%) do części stożkowej mniejszej, podłączonej do ko c) dla prób złożonych z nie więcej niż 50 próbek ob mory na płyny, jętość płynu wytrawiającego powinna być zre dukowana do 1 litra, f) należy umieścić filtr membranowy pod filtrem normalnym znajdującym się w uchwycie wkładu 3) w przypadku pozytywnych lub wątpliwych wyni filtrującego, ków, należy postępować w sposób określony w części III ust. 3 pkt 3. g) na końcu należy dodać 7g pepsyny,

Nr 154 - 5734 - Poz. 1011

h) zamknąć komorę roboczą i na płyny, a) każdy filtr może być używany nie więcej niż 5 razy,

i) dostosować czas wytrawiania (5- 8 minut), wła­ b) po każdym użyciu filtr powinien być odwracany ściwy do wieku ubojowego zwierząt, i sprawdzany, czy nie uległ uszkodzeniu, co czy

j) automatyczne dawkowanie rozpoczyna się po niłoby go nieodpowiednim do dalszego użycia,

wciśnięciu przycisku na mieszadle i wtedy wy 5) metoda stosowana w przypadkach, gdy wytrawia trawianie połączone z filtrowaniem przebiega nie nie jest całkowite, a w związku z tym nie doszło automatycznie; po 10-13 minutach procedura do filtrowania: jest zakończona i zatrzymuje się automatycznie,

k) po zdjęciu przykrywki komory właściwej (robo Jeżeli automatyczny proces przebiegał zgodnie czej) należy sprawdzić, czy jest ona opróżniona; z pkt 1, należy zdjąć przykrywkę komory właściwej jeśli nadal pozostają: piana lub resztki płynu wy (roboczej) i sprawdzić, czy nie pozostała w niej pia trawiającego, należy powtórzyć procedurę po na lub resztki płynu. Jeśli tak, to należy: daną w pkt 5, a) zamknąć zawór dolny komory właściwej (robo

2) oddzielanie larw: czej),

a) wymontować uchwyt filtru i przenieść filtr mem b) wymontować uchwyt filtru, a filtr membranowy branowy na szkiełko podstawowe lub płytkę Pe przenieść na szkiełko podstawowe lub płytkę Pe tri ego, triego,

b) filtr ten należy następnie badać pod trichinosko c) w uchwycie zamontować nowy filtr membrano

pem lub stereomikroskopem, wy i zamontować ten uchwyt,

3) czyszczenie sprzętu: d) do komory na płyny dolać wodę aż do przykry cia czujnika poziomu minimalnego, a) w przypadku wyniku pozytywnego, komorę wła­ ściwą (roboczą) do 2/3 należy wypełnić wrzącą e) włączyć automatyczny program czyszczenia,

wodą, f) po zakończeniu tego programu sprawdzić komo b) do komory na płyny należy dodać wodę do mo rę właściwą (roboczą) na pozostałość płynu, mentu, gdy przykryty jest czujnik poziomu mini malnego, g) po opróżnieniu komory wymontować uchwyt filtru, a filtr membranowy przenieść pincetką na c) po wykonaniu czynności wymienionych pod szkiełko podstawowe lub płytkę Petriego, lit. a) i b) należy włączyć automatyczny proces czyszczenia, h) zgodnie z pkt 2 zbadać dwa filtry membranowe, a jeśli badanie nie jest możliwe, powtórzyć pro d) uchwyt filtru razem z pozostałym sprzętem nale ces wytrawiania z zastosowaniem wydłużonego ży oczyścić, czasu, zgodnie z pkt 1,

e) po dniu pracy należy napełnić wodą komorę na płyny i wykonać program czyszczenia, zgodnie 6) w przypadku pozytywnego lub wątpliwego wyniku z lit. al-d), badania próby zbiorczej, dalsze 20 g należy pobrać od każdej świni, zgodnie z ust. 2, i próbki te zbadać

4) stosowanie filtrów membranowych: indywidualnie.

Załącznik nr 3

OCENA MIĘSA

I. Mięso bydła, świń, owiec, kóz i zwierząt jednokopyt e) pomór małych przeżuwaczy,

nych f) zaraza płucna bydła,

1. Za niezdatne do spożycia należy uznać: g) guzowata choroba skóry bydła albo kliniczna

postać białaczki bydła, 1) mięso, jeżeli badanie potwierdzi, że zwierzę, z któ rego mięso pochodzi, było dotknięte jedną z nastę­ h) gorączka doliny Rift albo gorączka 0,

pujących chorób: i) choroba niebieskiego języka,

a) pryszczyca, j) ospa owiec i kóz,

b) pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej, k) afrykański pomór koni,

c) choroba pęcherzykowa świń, I) afrykański pomór świń,

d) pomór bydła, ł) pomór świń,

Nr 154 - 5735 - Poz. 1011

m) wąglik, 6) narządy wewnętrzne ze zmianami patologicznymi n) gąbczasta encefalopatia bydła, o pochodzeniu zakaźnym, pasożytniczym lub ura zowym, o) ogólna aktinobacyloza, promienica, gruźlica albo uogólnione zapalenie węzłów chłonnych, 7) mięso ze zwierząt, które wykazywały podwyższoną

p) szelestnica, ciepłotę ciała,

r) nosacizna, 8) mięso, które wykazywało nieprawidłowości doty s) wścieklizna, czące zabarwienia, zapachu i konsystencji,

t) tężec albo botulizm, 9) poszczególne narządy wewnętrzne z przynależnymi u) salmoneloza albo bruceloza, do nich węzłami chłonnymi, jeżeli tusza lub narzą­ dy wewnętrzne zawierają ogniska zapalenia sero w) różyca świń, waciejącego lub stany ropne, przy czym zmiany te x) kliniczna postać leptospirozy świń, bydła, owiec nie są uogólnione albo związane z wychudzeniem i kóz, i znajdują się na powierzchni lub w samej tkance y) posocznica, ropnica, toksemia albo wiremia, narządu lub węzła chłonnego,

z) włośnica, uogólniona sarkocystoza i uogólniona 10) mięso pochodzące z wycięcia okolicy rany kłucia wągrzyca, powstałej podczas wykrwawiania,

2) mięso ze zwierząt wykazujących ostre zmiany cho 11) tusze, których narządy wewnętrzne nie podlegały badaniu poubojowemu, robowe przy zapaleniu oskrzeli i płuc, zapaleniu opłucnej, zapaleniu otrzewnej, zapaleniu macicy, 12) krew zwierzęcia, którego mięso uznane zostało za zapaleniu wymienia, zapaleniu stawów, zapaleniu niezdatne do spożycia, oraz krew zanieczyszczoną osierdzia, zapaleniu jelit oraz zapaleniu mózgu zawartością żołądka lub inną substancją, i opon mózgowych, potwierdzone szczegółowym 13) mięso ze zwierząt, którym podawano: badaniem, a jeżeli to możliwe - uzupełnione ba daniem mikrobiologicznym i badaniem pozostało­ a) substancje niedozwolone, ści substancji o działaniu farmakologicznym, przy czym, jeżeli wyniki tych badań specjalnych będą b) produkty, które mogą spowodować, że mięso pozytywne, tusza może być uznana za zdatną do będzie niebezpieczne lub szkodliwe dla zdrowia ludzi, spożycia po wcześniejszym usunięciu części nie zdatnych do spożycia, c) substancje wpływające na kruchość mięsa,

3) mięso ze zwierząt: 14) mięso zawierające pozostałości substancji dodat a) nie narodzonych, kowych dozwolonych, pozostałości środków far maceutycznych, w tym antybiotyków, pestycydów b) młodych, jeżeli jest zbyt wodniste, lub innych substancji szkodliwych dla zdrowia lu c) wykazujących objawy wychudzenia lub zaawan dzi, w przypadku gdy przekraczają one dozwolony sowanej anemii, poziom określony odrębnymi przepisami,

d) wykazujących liczne guzy, ropnie lub poważne 15) wątrobę i nerki zwierząt starszych niż dwa lata, po rany w różnych miejscach tuszy lub różnych chodzących z obszarów, w których w wyniku badań miejscach narządów wewnętrznych, kontrolnych stwierdzono ogólną obecność metali ciężkich w środowisku, e) które reagowały dodatnio lub wątpliwie w teście na brucelozę, jeżeli stwierdzone zostały zmiany 16) płuca świń zanieczyszczone treścią pokarmową lub chorobowe wskazujące na ostrą infekcję, nawet zalane wodą do oparzania, w przypadku gdy nie zostały stwierdzone zmia ny w wymieniu, układzie rozrodczym oraz we 17) mięso, które było poddane radiacji jonizującej lub krwi, ultrafioletowej,

4) narządy wewnętizne lub części tuszy ze zmianami 18) mięso, które wydziela silny zapach płciowy. gruźliczymi, pochodzące od zwierząt, które wyka zywały wynik dodatni lub wątpliwy w przeprowa 2. Za mięso o ograniczonej przydatności do spoży­ dzonej przed ubojem śródskórnej próbie tuberkuli cia należy uznać: nowej, z tym że jeżeli zmiany gruźlicze są stwier dzone wyłącznie w węzłach chłonnych, za niezdat 1) mięso pochodzące: ne do spożycia należy również uznać organ lub a) z knurów używanych do rozrodu, część tuszy, do których przynależą te węzły chłon­ ne, b) ze świń wnętrów lub obojnaków,

5) części tuszy z powr.lżnymi wylewami krwotocznymi, c) od niewykastrowanych męskich osobników ograniczonymi ropniami lub zlokalizowanymi zi3- świń o wadze tuszy powyżej 80 kg, które nie po nieczyszczeniami, siadają wyraźnego odoru knura,

Nr 154 - 5736 - Poz. 1011

2) mięso oddzielone mechanicznie (MOM), III. Króliki i nutrie

3) mięso i narządy wewnętrzne zwierząt, które nie wy Za mięso niezdatne do spożycia należy uznać: kazywały tasiemczycy lub wągrzycy, po usunięciu części niezdatnych do spożycia, 1) mięso, jeżeli badanie potwierdzi, że zwierzę, od któ rego mięso pochodzi, było dotknięte chorobą za 4) mięso zwierząt poddanych ubojowi z konieczności. kaźną przenoszącą się na ludzi i zwierzęta,

II. Mięso drobiu 2) mięso wykazujące:

a) ogniska zapalne lub liczne ropnie, Za mięso niezdatne do spożycia należy uznać: b) pasożyty podskórne lub mięśniowe, 1) mięso, jeżeli badanie potwierdzi, 'że zwierzę, od któ rego mięso pochodzi, było dotkqięte jedną z nastę­ c) zmiany wskazujące na zatrucie,

pujących chorób: d) rozległe uszkodzenia mechaniczne lub krwawe

wybroczyny, a) influenza drobiu (pomór drob!u),

e) nieprawidłowości dotyczące zapachu, barwy, b) rzekomy pomór drobiu, smaku lub konsystencji,

c) salmoneloza, f) zmiany gnilne,

d) cholera, 3) mięso zawierające pozostałości substancji biolo e) ornitoza, gicznych, chemicznych i leków weterynaryjnych,

w przypadku gdy przekraczają dozwolony poziom f) charłactwo, określony innymi przepisami,

g) wodobrzusze, 4) mięso części ubitego zwierzęcia, które wykazują

h) żółtaczka, miejscowe uszkodzenia mechaniczne, nie mające

ujemnego wpływu na jakość zdrowotną reszty tu i) aspergiloza, szy.

j) toksoplazmoza, IV. Mięso dziczyzny k) nowotwory złośliwe, Za niezdatne do spożycia należy uznać mięso: 2) mięso pochodzące od zwierząt, których śmierć na stąpiła z innych przyczyn niż ubój, 1) pochodzące od zwierząt łownych zachowujących się według oświadczenia myśliwego nienormalnie 3) mięso ogólnie zanieczyszczone, lub pochodzących z terenów, na których stwierdzo no zaburzenia w populacji tych zwierząt, 4) mięso wykazujące:

2) jeżeli badanie po odstrzeleniu zwierzęcia wykazało: a) rozległe uszkodzenia mechaniczne i krwawe wy broczyny, a) obecność włośni,

b) że zwierzę, od którego mięso pochodzi, było dob) nieprawidłowości dotyczące, zapachu, barwy, tknięte zapaleniem stawów, jąder lub jelit, smaku lub konsystencji, c) występowanie licznych guzów lub ropni, c) zmiany gnilne, d) zmiany w wątrobie lub śledzionie, d) pasożyty podskórne lub mięśniowe, e) obecność ciał obcych w jamach ciała, zwłaszcza e) objawy zatrucia, w żołądku i jelitach lub w pęcherzu moczowym,

f) białaczkę, f) powstanie znacznych ilości gazu w żołądku i jeli tach, wraz z odbarwieniem narządów wewnętrz­

g) inne niż wymienione w pkt 1 choroby przenoszo nych,

ne na ludzi, g) zmiany dotyczące barwy, zapachu, smaku lub

konsystencji, 5) części ubitego zwierzęcia, które wykazują miejsco we uszkodzenia mechaniczne, nie mające ujemne h) zmiany gnilne,

go wpływu na jakość zdrowotną reszty tuszy, i) złamania otwarte, jeśli nie są bezpośrednio związane z polowaniem, 6) tchawicę, płuca, przełyk, wole, jelito i pęcherzyk żół­ ciowy, j) wychudzenie,

k) ogólny lub umiejscowionyobrzęk, 7) mięso zawierające pozostałości substancji biolo I) inne zmiany chorobowe, gicznych, chemicznych i leków weterynaryjnych,

w przypadku gdy przekraczają dozwolony poziom 3) jeżeli badanie wykazało, że mięso pozyskano nie

określony innymi przepisami. zgodnie z prawem łowieckim.

Załącznik nr 4 o N CD· ::J ::J Wzór -7':" C (fi

Q) :E z .., DZIENNIK BADANIA PRZEDUBOJOWEGO ZWIERZĄT ..... U1

""'"

nazwa, nr wet. i adres zakładu

rozpoczęto dnia

zakończono dnia

-o o N ..... .o... . .....

Załącznik nr 5 o !:::!. CD ::l ::l Wzór ;1<;"

C C/) .-+ Q) :E DZIENNIK BADANIA POUBOJOWEGO ZWIERZĄT RZEŹNYCH I DZICZYZNY Z ~

01 .po.

nazwa, nr wet. i adres zakładu ...................................................................................................................................................... .

rozpoczęto dnia

zakończono dnia

""'C Q N ..... .o... . *Należy wpisać nazwę gatunku badanego zwierzęcia. .....

o !::!. CD ::J ::J " -C C/)

Ol :E z ........ t1'I "'"

""'O o N .o.. . ....