Rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 26 sierpnia 1997 r. w sprawie zasad i sposobu ewidencjonowania dóbr kultury w muzeach.
- Data podpisania
- 26 sierpnia 1997
- Publikator
- Dziennik Ustaw 1997 poz. 656
- Wejście w życie
- 3 września 1997
- Status
- uznany za uchylony
- Organ wydający
- MIN. KULTURY I SZTUKI
- Słowa kluczowe
- kultura i sztukaewidencjamuzea
Podziału tego aktu na przepisy nie udało się wiarygodnie ustalić — tekst pokazujemy w całości.
Nr 103 - 3241 - Poz. 656
656
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I SZTUKI
z dnia 26 sierpnia 1997 r.
w sprawie zasad i sposobu ewidencjonowania dóbr kultury w muzeach.
Na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 21 listo 5. Dopuszczalne jest utworzenie księgi inwentarzo
pada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24) wej z wydrukÓW komputerowych pod warunkiem
zarządza się, co następuje: umieszczenia w niej danych wymaganych w myśl
ust. 1. § l. 1. Wszystkie dobra kultury przechowywane
w muzeach są ewidencjonowane, a dokumentacja 6. Komisyjna kontrola zgodności zapisów doku
ewidencyjna powinna być zgodna ze stanem faktycz mentacji ewidencyjnej ze stanem faktycznym zbiorów
nym. powinna odbywać się co pięć lat. Podmiot, o którym
mowa wart. 5 ust. l ustawy o muzeach, może przedłu 2. Ewidencjonowanie polega na zapisie pozwalają żyĆ ten okres do 10 lat. cym zidentyfikować każde ze znajdujących się w mu
zeum dóbr kultury, dokonanym odpowiednio w nastę § 4. 1. W zależności od wielkości i specyfiki zbiorów pującej dokumentacji ewidencyjnej: muzeum zakłada się oddzielne księgi inwentarzowe al
1) karcie ewidencyjnej, bo dla osobnych rodzajów muzealiów, albo według kryteriów tworzywa. Każdej księdze inwentarzowej na 2) inwentarzu muzealiów, prowadzonym w formie daje się symbol literowy. księgi inwentarzowej,
3) księdze depozytów, 2. Współczesnych kopii zabytków rzemiosła arty stycznego, rzeżby, malarstwa, grafiki, które wchodzą 4) dokumentacji wykopalisk archeologicznych I in w skład wyposażenia wnętrz pałacowych lub służą ce nych badań terenowych. lom wystawowym, nie wpisuje się do księgi inwenta
3. Karta ewidencyjna jest drukiem ścisłego zara rzowej. Przedmioty te ewidencjonuje się na zasadach chowania. ogólnych; dotyczy to również obiektów nie zakwalifiko wanych przez dyrektora muzeum - ze względu na spe
§ 2. Przekazywanie dóbr kultury do zbiorów muze cyfikę danej dyscypliny - do wpisu do inwentarza alnych dokumentuje się protokołem przyjęcia, po muzealiów. twierdzającym wolę przekazania~przejęcia przez przedstawicieli stron. 3. Wpisu dobra kultury do księgi inwentarzowej na leży dokonać w ciągu 30 dni od dnia objęcia w posia § 3. 1. Zapis w księdze inwentarzowej i księdze de danie. pozytów zawiera możliwe do ustalenia, następujące dane identyfikacyjne: określenie autorstwa lub wy § 5.1. Każde dobro kultury wpisuje się do księgi in twórcy, pochodzenia, wartości w dniu nabycia, czasu wentarzowej pod odrębnym numerem. i miejsca powstania, tworzywa, techniki wykonania, wymiarów, ewentualnie wagi oraz określenie cech cha 2. Zapis powinien zawierać dane identyfikacyjne rakterystycznych. W razie braku danych identyfikacyj określone w § 3 ust. 1.
nych wpisuje się w odpowiedniej rubryce księgi wyra 3. Zespół przedmiotów, który stanowi integralną zy "nie znane". całość, taki jak: teka, szkicownik, komplet mebli, sztuć
2. Księgi, o których mowa w ust. l, powinny posia ców, nagrań oraz dublety grafik i plakatów, oznacza się dać ponumerowane i przesznurowane karty, a końce podając numer księgi inwentarzowej łamany przez ko sznurów opieczętowane; liczbę kart stwierdza dyrektor lejną liczbę oznaczającą składnik tego zespołu.
muzeum, umieszczając na okładce stosowną klauzulę § 6.1. Muzealium wpisane do księgi inwentarzowej i podpis. otrzymuje zawsze, gdy to jest możliwe, nieusuwalne
3. W przypadku likwidacji muzeum, karty ewiden oznakowanie, składające się z oznaczenia właściciela cyjne, księgę inwentarzową muzealiów i księgę depo i numeru z księgi inwentarzowej. Wcześniejszych ozna zytów wraz z dokumentami dotyczącymi nabycia mu kowań uwidocznionych na muzealium nie wolno usu zealiów przekazuje się do właściwego archiwum pań wać, należy je przekreślać w sposób umożliwiający od stwowego. czytanie.
4. Zapisy do dokumentacji ewidencyjnej wymienio 2. Oznakowania dokonuje się techniką zapewniają nej w § 1 ust. 2 dokonywane są w sposób trwały i czy cą jego trwałość, bezpośrednio na przedmiocie, telny. Niedopuszczalne jest jakiekolwiek zacieranie tre w miejscu najmniej widocznym, nie naruszającym wi ści dokonywanych zapisów. Koniecznych poprawek zualnego kształtu muzealium. W szczególnych przy dokonuje się czerwonym atramentem i potwierdza padkach oznakowanie może być przymocowane
podpisem upoważnionej osoby. w sposób możliwie trwały do muzealium.
Nr 103 - 3242 Poz. 656 i 657
§ 7. 1. Dla każdego dobra kultury pozyskiwanego 2. Wszelkie przeniesienia muzealiów poza siedzibę przez muzeum zakłada się kartę ewidencyjną zawiera muzeum dokumentuje protokół. Protokół musi zawie jącą dane identyfikacyjne określone w § 3 ust. l, infor rać: mację o miejscu przechowywania i dokumentację wi 1) opis muzealium, zualną oraz informację o wartości obiektu w dniu spo rządzenia karty. Kopię karty otrzymuje podmiot przeka 2) datę sporządzenia, zujący dobro kultury do muzeum. 3) określenie przyczyny przeniesienia,
4) termin planowego zwrotu. 2. Rodzaje kart ewidencyjnych, sposób ich wypeł niania, a także prowadzenia innych rejestrów pomoc § 9. 1. Skreślenie muzealium z księgi inwentarzo niczych określa dyrektor muzeum. wej muzeum państwowego lub komunalnego nastę puje na zasadach i w trybie określonych wart. 23 i 24 3. Dyrektor muzeum może wprowadzić inne rodza ustawy o muzeach. je ewidencji i ustalić zasady ich prowadzenia. 2. Skreślenia z inwentarza muzealiów utraconych 4. W karcie ewidencyjnej dokumentuje się także na skutek kradzieży lub zaginięcia nie dokonuje się sposób oznakowania muzealium zgodnie z § 6 oraz wcześniej niż po upływie 3 lat od daty prawomocnego wszelkie przemieszczenia muzealium. zakończenia postępowania karnego.
§ 8. 1. Muzealia udostępnione poza siedzibę mu § 10. Dotychczasowe księgi wpływów, kartoteki zeum muszą posiadać dokumentację wizualną, a po magazynowe, księgi inwentarzowe, katalogi naukowe, nadto pisemną zgodę dyrektora muzeum na udostęp księgi depozytów oraz księgi ruchów zachowują waż nienie. Dyrektor muzeum udziela zgody po wysłucha ność. niu opinii merytorycznego pracownika muzeum spra wującego pieczę nad obiektem oraz konserwatora § 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem zbiorów. ogłoszenia.
Minister Kultury i Sztuki; Z. Podkański
657
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OCHRONY ŚRODOWISKA, ZASOBÓW NATURALNYCH I LEŚNICTWA
z dnia 26 sierpnia 1997 r.
w sprawie uprawnień do wykonywania polowania.
Na podstawie art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 13 paż 2. Uprawnienia do wykonywania polowania może dziernika 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 147, także uzyskać osoba nie będąca obywatelem polskim,
oraz z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369 posiadająca prawo stałego pobytu w Rzeczypospolitej i Nr 80, poz. 491) zarządza się, co następuje: Polskiej i spełniająca wymagania określone w ust. 1 pkt2i3. § 1. Rozporządzenie określa: 3. Z odbycia stażu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 1) szczegółowe zasady uzyskiwania uprawnień do zwolniona jest osoba posiadająca średnie lub wyższe wykonywania polowania, wykształcenie z zakresu leśnictwa oraz średnie rolnicze 2) tryb zawieszania i cofania uprawnień do wykony ze specjalizacją w zakresie gospodarki łowieckiej. wania polowania, § 3. 1. Uprawnienia do wykonywania polowania 3) szczegółowe zasady powoływania komisji egzami podlegają zawieszeniu na okres jednego roku w pny nacyjnej, pad ku ukarania na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 4) zakres i tryb przeprowadzania egzaminu, 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 147, 5) wzór dokumentu stwierdzającego posiadanie od poz. 713 oraz z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369 powiednich kwalifikacji i wynikających z nich i Nr 80, poz. 491), zwanej dalej "Prawem łowieckim".
uprawnień. 2. Uprawnienia do wykonywania polowania podle § 2. 1. Uprawnienia do wykonywania polowania gają cofnięciu w przypadku skazania na podstawie może uzyskać osoba, która; art. 52 lub art. 53 Prawa łowieckiego.
1) posiada obywatelstwo polskie, § 4. 1. Komisję egzaminacyjną powołuje się w sze ścioosobowym składzie spośród osób posiadających 2) odbyła roczny staż w kole łowieckim lub ośrodku uprawnienia do wykonywania polowania. hodowli zwierzyny oraz otrzymała opinię z odbyte go stażu, 2. W skład komisji egzaminacyjnej wchodzą:
3) nie była skazana za przestępstwo określone w pra 1) trzej przedstawiciele Polskiego Związku Łowieckie wie łowieckim. go,
Tekst wyciągnięty automatycznie z oryginału PDF - może zawierać drobne błędy formatowania.
Odesłania
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach.
Uchylenia wynikające z: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami