I KK 269/26
Sąd Najwyższy · Izba Karna Wydział I · 9 września 2026
- Data orzeczenia
- 9 września 2026
- Data publikacji
- 10 września 2026
- Sąd / organ
- Sąd Najwyższy — Izba Karna Wydział I
- Skład orzekający
- Małgorzata Bednarekprzewodniczący, sprawozdawca, autor uzasadnienia
Sentencja
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
Dnia 9 września 2026 r.
w sprawie st. chor. szt. rez. K.J.
skazanego z art. 228 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 9 września 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wobec st. chor. szt. rez. K.J. Sądu Garnizonowego w Olsztynie z 17
lutego 2025 r., sygn. akt Sg. 7/24 utrzymanego w mocy wyrokiem Wojskowego
Sądu Okręgowego w Warszawie z 29 października 2025 r., sygn. akt SA.42/25
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku
Uzasadnienie
W złożonej przez obrońcę skazanego kasacji od wyroku Wojskowego Sądu
Okręgowego w Warszawie z 29 października 2025 r., sygn. akt SA.42/25, został
sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Garnizonowego w
Olsztynie z 17 lutego 2025 r., sygn. akt Sg. 7/24, utrzymanego w mocy wobec
skazanego st. chor. szt. rez. K.J. ww. wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w
Warszawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego st. chor. szt. rez. K.J. nie zasługiwał na
uwzględnienie
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może
wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego
wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Wskazany przepis nie formułuje
przesłanek, od których spełnienia zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego
kasacją orzeczenia. Mając przy tym na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę
niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość,
o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze
absolutnie wyjątkowych. Odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej zasady może
okazać się niezbędne jedynie wówczas, gdy już nawet przy pobieżnej lekturze
nadzwyczajnego środka zaskarżenia orzeczenie wskazuje na tego rodzaju chybienia,
które implikują wysokie prawdopodobieństwo jego uwzględnienia, zaś wobec osoby,
co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane rysuje się perspektywa
wystąpienia nieodwracalnie niekorzystnych skutków.
W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie
zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. W ocenie Sądu Najwyższego, treść podniesionych
w kasacji obrońcy skazanego zarzutu i argumentacja przedstawiona na jego
poparcie nie przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się w oczy zasadności
kasacji. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego
rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego
postanowienia.
[WB]
[r.g.]