II KK 343/26

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

Dnia 16 września 2026 r.

w sprawie D.K.

skazanego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 16 września 2026 r.,

wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

nie uwzględnić wniosku.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, unormowane w

art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że zasadą jest bezzwłoczne,

a więc bezpośrednio po uprawomocnieniu się wyroku, wszczęcie postępowania

wykonawczego. Warunkami odstąpienia od tej reguły są: stwierdzenie zaistnienia

szczególnych okoliczności sprawiających, że wykonanie danego orzeczenia

pociągnęłoby za sobą dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne dla skazanego skutki

oraz uznanie, iż istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa uwzględnienia

podniesionych w kasacji zarzutów.

Nie wypowiadając się wiążąco co do zasadności i skuteczności

sformułowanych przez obrońcę skazanego zarzutów kasacyjnych, które

merytorycznie rozpoznane zostaną dopiero na rozprawie, stwierdzić należy, że nie

jest ono ponadprzeciętnie duże. Sąd Najwyższy nie dostrzegł ponadto z urzędu

uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze ani innych

szczególnych okoliczności przemawiających na tym etapie postępowania za

wstrzymaniem wykonania orzeczenia.

Należy pamiętać, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od

zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń i nie stanowi

wystarczającego uzasadnienia do występowania z wnioskiem o wstrzymanie

wykonania orzeczenia. Dlatego powinien być on poparty odpowiednią argumentacją,

której w niniejszej sprawie zabrakło, co uniemożliwia szersze odniesienie się do

treści przedmiotowego wniosku.

Nie dostrzegając podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją

orzeczenia, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[WB]

[a.ł]