II KK 400/26

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

Dnia 9 września 2026 r.

po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron

w sprawie Y.A. wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 marca

2026 r., sygn. akt IX Ka 95/26, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla m. st.

Warszawy w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt V K 366/25,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego podniesiono zarzuty rażącego

naruszenia przepisów prawa, co miało istotny wpływ na treść wyroku. W konkluzji

zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, bez bliższego uzasadnienia,

lecz jego analiza wskazuje, że w przekonaniu autora skargi, doniosłość

podniesionych zarzutów przemawia za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.

Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi

w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego

względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego,

a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć,

które podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.).

Zatem potrzeby zastosowania tej instytucji nie może uzasadniać sama

czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas,

gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi

kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do

uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie

istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie

orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne

skutki. W niniejszej sprawie te przesłanki nie zachodzą. Powołanie się na treść

zarzutów nie może być uznane za wystarczające dla przyjęcia, iż konieczne jest

wstrzymanie wykonania orzeczenia. Wykonywany jest bowiem wyrok już

prawomocny, a kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia już wykonalnego

orzeczenia i nie ma ona skutku suspensywnego. Treść zarzutów nie może

automatycznie przesądzać o tym, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do

odstąpienia od domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę

prawomocnego wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy

podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy

zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania

orzeczenia nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i

zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta

dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]