III KK 144/25

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie:

Dnia 9 września 2026 r.

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 września 2026 r.

w sprawie W.U. i J.U.

wniosku obrońcy oraz wniosków skazanych o wyłączenie na podstawie art. 41 § 1

k.p.k. sędziego Sądu Najwyższego M.S. od rozpoznania sprawy o sygnaturze akt III

KK 144/25,

p o s t a n o w i ł

pozostawić bez rozpoznania w/w wnioski o wyłączenie

sędziego Sądu Najwyższego M.S. od udziału w rozpoznaniu

sprawy o sygnaturze akt III KK 144/25.

Przedmiotowe wnioski nie mogły być rozpoznane przez Sąd Najwyższy z

przyczyn formalnych. Uregulowania Kodeksu postępowania karnego nie przewidują

wyłączenia sędziego in abstracto. Rozważanie wyłączenia sędziego w oparciu o art.

40 § 1 k.p.k. lub art. 41 § 1 k.p.k. wchodzi w rachubę jedynie w odniesieniu do

konkretnego sędziego wyznaczonego już do udziału w sprawie, a nie sędziego,

który jedynie potencjalnie może zostać do sprawy wyznaczony. Jeżeli do udziału w

sprawie wyznaczony został konkretny sędzia, to wniosek o wyłączenie sędziego

(sędziów) niewyznaczonego do udziału w tej sprawie, a nawet wszystkich

pozostałych sędziów sądu właściwego, aktualizuje się i podlega rozpoznaniu w

sposób przewidziany w art. 42 § 4 k.p.k. tylko wtedy, gdy wyznaczony sędzia został

następnie wyłączony, a w jego miejsce wyznaczono sędziego objętego tym

wnioskiem. Wniosek o wyłączenie sędziego może zostać skutecznie złożony tylko

w stosunku do sędziego, a w składach kolegialnych sądu - sędziów, którzy zostali

wyznaczeni do rozpoznania sprawy, gdyż nie można wyłączyć sędziego „na

przyszłość” w trybie postępowania o wyłączenie sędziego (por. postanowienia Sądu

Najwyższego: z dnia 12 stycznia 2026 r., II KK 362/24, LEX nr 4001405; z dnia 24

kwietnia 2025 r., III KO 42/25, LEX nr 3861273).

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.

[WB]

[r.g.]