I ZB 79/26

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie:

Dnia 11 września 2026 r.

SSN Marcin Krajewski

na posiedzeniu bez udziału stron 11 września 2026 r. w Warszawie

na skutek wniosku G.D.

o zbadanie spełnienia przez SSN Marka Dobrowolskiego wymogów niezawisłości i

bezstronności w sprawie I ZI 72/26,

na podstawie art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym

odrzucić wniosek. postanawia:

G.D. złożył 3 września 2026 r. osobiście wniosek o zbadanie spełnienia

przez SSN Marka Dobrowolskiego wymogów niezawisłości i bezstronności w

trybie art. 29 § 5 i n. ustawy o Sądzie Najwyższym (dalej: ustawa o SN). Sędzia

został wyznaczony do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie

prokurator X. Y. do odpowiedzialności karnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na podstawie art. 29 § 5 ustawy o SN dopuszczalne jest badanie spełnienia

przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia

czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i

jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to

doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego

wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego

do wniesienia wniosku oraz charakteru sprawy.

Jak stanowi art. 29 § 8 ustawy o SN, wniosek o stwierdzenie przesłanek,

o których mowa w art. 29 § 5 ustawy o SN, składa się w terminie tygodnia od

zawiadomienia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym

sprawę, przy czym w postępowaniu z wniosku stosuje się art. 871 § 1 k.p.c., który

przewiduje obowiązkowe zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. G.D. złożył wniosek osobiście, nie

zważając na obowiązujący w postępowaniu przed Sądem Najwyższym – również w

sprawach o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów

niezawisłości i bezstronności – przymus adwokacko-radcowski.

Mając powyższe na uwadze, wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art.

29 § 10 ustawy o SN. Orzeczenie wydano w składzie jednoosobowym na

podstawie art. 30 § 1 in principio k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 ustawy o SN, gdyż

podjęta decyzja procesowa nie stanowiła merytorycznego rozpoznania wniosku,

o którym mowa w art. 29 § 15 ustawy o SN.

[J.J.]

[r.g.]