Orzecznik
Wróć do wyników
POSTANOWIENIE

V CZ 90/15

Sąd Najwyższy · Izba Cywilna / Wydział V · 11 lutego 2016

Pobierz PDF
Data orzeczenia
11 lutego 2016
Data publikacji
1 kwietnia 2016
Sąd / organ
Sąd Najwyższy — Izba Cywilna / Wydział V
Skład orzekający
Iwona Koperprzewodniczący, Jan Górowskisędzia, Karol Weitzsędzia
Podstawa prawna
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo zamówień publicznych; Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

Sentencja

Sygn. akt V CZ 90/15

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lutego 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Karol Weitz

w sprawie zamawiającego Miasto i Gmina S.

przy uczestnictwie R. Sp. z o.o. w W., P. Sp. z o.o. spółka komandytowa w K.

skarga w sprawie zamówień publicznych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r.,

zażalenia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

na postanowienie Sądu Okręgowego w C.

z dnia 1 września 2015 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2

Postanowieniem z dnia 1 września 2015 r. Sąd Okręgowy w C. odrzucił na

podstawie art. 198 e ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień

publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 907 ze zm. - dalej jako Pzp) skargę

Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych na postanowienie Krajowej Izby

Odwoławczej z dnia 25 czerwca 2015 r. z powodu niedoręczenia jej odpisu

wykonawcy P. Sp. z o.o., który przystąpił do postępowania odwoławczego i

nieuzupełnienie przez skarżącego w wyznaczonym terminie tego braku przez

złożenie dowodu przesłania uczestnikowi odpisu skargi.

W zażaleniu na to postanowienie Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

zarzucił naruszenie art. 198 e ust. 1 Pzp przez odrzucenie skargi pomimo, że nie

istniał obowiązek doręczenia odpisu skargi P. Sp. z o.o., nie będącemu

przeciwnikiem skargi w rozumieniu art. 198b ust. 2 Pzp. Zakwestionował pogląd

Sądu Okręgowego, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest doręczenie jej

odpisu w trybie art. 198b ust. 2 Pzp wskazując, iż zamknięty katalog przesłanek

odrzucenia skargi z 198 e ust. 1 Pzp nie przewiduje odrzucenia skargi z tej

przyczyny. Zarzucił błędne wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi

po przeprowadzeniu rozprawy, zamiast na posiedzeniu niejawnym zgodnie

z art. 198e ust. 1 Pzp.

Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nieobciążanie żadnej

ze stron kosztami postępowania zażaleniowego, stosownie do z art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona na podstawie Prawa zamówień publicznych skarga na orzeczenie

Izby inicjuje postępowanie przed sądem powszechnym, do którego na podstawie

art. 198a ust. 2 stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego

o apelacji, jeżeli przepisy rozdziału 3 Prawa zamówień publicznych nie stanowią

inaczej. Według własnej regulacji Prawa zamówień publicznych zawartej w art.

198c Pzp skarga na orzeczenie Izby powinna czynić zadość wymaganiom

przewidzianym dla pisma procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego

orzeczenia, przytoczenie zarzutów, zwięzłe ich uzasadnienie, wskazanie dowodów,

a także wniosek o uchylenie orzeczenia lub zmianę orzeczenia w całości lub części.

3

Przepis art. 198 c Pzp nie wymienia pośród obligatoryjnych wymagań skargi

obowiązku przesłania odpisu skargi przeciwnikowi, ustanawia go natomiast art.

198b ust. 2 Pzp. Niewykonanie tego obowiązku zważywszy na rationem legis tego

uregulowania kwalifikuje się w judykaturze jako brak formalny usuwalny skargi,

którego nieuzupełnienie przez dołączenie dowodu jej przesłania przeciwnikowi

skargi, nie ma wpływu na skuteczność jej wniesienia i nie prowadzi do odrzucenia

skargi, gdyż nie wynika to z treści art. 198b ust. 2 (zob. uchwała SN z dnia

8 grudnia 2005 r., III CZP 109/05, OSNC 2006, nr 11, poz. 182, postanowienie SN

z dnia 14 maja 2010 r. II CZ 108/09, nie publ.). Wzgląd na wyjątkowy charakter

art. 198b ust. 2 Pzp nakazuje jego ścisłą wykładnię. Przyjęcie odmiennego

stanowiska - prezentowanego przez Sąd Okręgowy - prowadzącego do

ograniczenia drogi do merytorycznego rozpoznania skargi godziłoby w cel

implementacji do prawa krajowego postanowień dyrektywy 2007/66/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniającej dyrektywy

Rady 89/665/EWG i 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur

odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych ( Dz.Urz. UE L 335

z 20 grudnia 2007 r.), jakim jest poprawa skuteczności krajowych procedur

odwoławczych

W tym stanie rzeczy pozbawiona doniosłości prawnej dla rozstrzygnięcia

zażalenia pozostaje kwestia, czy wykonawca, który przystąpił do postępowania

odwoławczego po stronie zamawiającego jest przeciwnikiem skargi.

Wbrew zastrzeżeniom skarżącego nie budzi przy tym wątpliwości,

że nieodrzucenie skargi z przyczyn określonych w art. 198e ust. l Pzp (tak jak

nieodrzucenie apelacji na podstawie art. 373 k.p.c.) na posiedzeniu niejawnym nie

wyłącza późniejszego jej odrzucenia na rozprawie ( zob. post. SN z dnia 5 lutego

1999, III CKN 1118/98, nie publ.).

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 39815

k.p.c. w zw. z art. 3981

§ 3 k.p.c.) .

eb