II S 15/26

Sygn. akt II S 15/26

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2026r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: SSA Robert Zdych

Sędziowie: SA Edyta Gajgał

SA Andrzej Kot

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2026r.

skargi wniesionej przez pełnomocnika K. E.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu sygn. akt III Ko 749/25

p o s t a n o w i ł :

I. na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki skargę oddalić;

II. na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w zw. z art. 636§1 k.p.k. obciążyć skarżącą kosztami postępowania skargowego w zakresie dotychczas przez nią poniesionymi.

W dniu 20 lutego 2026r. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła, sporządzona przez pełnomocnika K. E. skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w sprawie o sygn. III Ko 749/25., w której wniósł on o:

- stwierdzenie przewlekłości przedmiotowego postępowania

- wydanie Sądowi Okręgowemu zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie rozpoznania wniosków dowodowych wnioskodawczyni, a w razie ich uwzględnienia przeprowadzenia wnioskowanych dowodów i wydania orzeczenia merytorycznego

- zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 2000 zł.

Uzasadniając swoją skargę wskazał na niezasadność podejmowanych przez Sąd Okręgowy czynności w postaci wydania postanowienia w przedmiocie swej niewłaściwości oraz odroczenia rozprawy do dnia 28 maja 2026r. z przyczyn kwestionowanych przez skarżącego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Dla takiej konstatacji niezbędne jest ustalenie, że postępowanie w danej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia.

Podkreślenia wymaga, iż ocena przewlekłości postępowania musi być dokonywana w relacji do czasu trwania całego postępowania, nie mniej jednak sama długość postępowania nie przesądza jeszcze o tym, iż jest ono przewlekłe. Konieczne jest bowiem wskazanie na konkretne długotrwałe i nieuzasadnione zaniechania sądu, względnie na dokonywanie przezeń czynności w sposób nieefektywny albo na działania, które jedynie pozorują podejmowanie czynności w sprawie (por. postanow. SA w Krakowie z dnia 4.09.2012r. I S 83/12).

Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż o przewlekłości przedmiotowego postępowania świadczy wydanie przez Sąd Okręgowy postanowienia z dnia 13.10.2025r. Nietrafność wyrażonego w nim poglądu odnoszącego się do właściwości sądu do rozpoznania sprawy i konieczność przeprowadzenia postępowania zażaleniowego nie może być traktowana jako okoliczność wskazująca na okres bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania. Taki tok rozumowania prowadziłby do konieczności stwierdzenia przewlekłości postępowania w każdym przypadku gdyby doszło do uchylenia orzeczenia merytorycznego przez Sąd II instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 5 lutego 2026r. doszło do odroczenia rozprawy z uwagi na „oczekiwanie na informację z Prokuratury (...) czy postanowienie o umorzeniu śledztwa przeciwko K. E. z dnia 3 grudnia 2025r. sygn. akt (...) spc jest prawomocne”.

Wbrew stanowisku skarżącego podkreślenia wymaga, że przedmiotem oceny w ramach rozpoznania skargi nie może być analiza zasadności czynności procesowych dokonanych przez organ prowadzący postępowanie, konieczności przeprowadzenia danego dowodu dla podjęcia merytorycznej decyzji kończącej postępowanie przygotowawcze czy sądowe.

Skarżącemu przysługuje oczywiście prawo do wyrażania odmiennego poglądu co do podstawy prawnej złożonego wniosku o zadośćuczynienie i zakresu dowodów, które uzasadniają to roszczenie, nawet jednak nietrafność decyzji podjętych przez sąd orzekający w danej sprawie nie świadczy o tym, iż złożona skarga jest zasadna, albowiem do chwili obecnej postępowanie w tej sprawie nie nosi cech bezczynności czy przewlekłości.

Można dostrzec, że do czasu uzyskania informacji z Prokuratury Sąd Okręgowy mógł przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie wskazanym w złożonym wniosku z dnia 31.07.2025r., chyba że nie widzi konieczności realizacji tych dowodów. Natomiast w ramach postępowania skargowego nie można wydać zalecenia o konieczności rozpoznania złożonego wniosku dowodowego i nakazać Sądowi meriti przeprowadzenia określonych dowodów.

Nie bez znaczenia dla oceny czy doszło do przewlekłości postępowania jest też okres jaki minął od daty ostatniej z czynności procesowych do chwili obecnej.

Okoliczności powyższe przeczą postawionej przez skarżącego tezie o bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania sądowego.

Z tych przyczyn uznając skargę za niezasadną Sąd Apelacyjny na podstawie art. 12 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy oddalił ją.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w zw. z art. 636§1 k.p.k., obciążając skarżącą kosztami postępowania skargowego w zakresie przez nią dotychczas poniesionymi (tj. kwoty opłaty od wniesionej skargi).

Andrzej Kot Robert Zdych Edyta Gajgał