V K 777/20

Sygn. akt V K 777/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 czerwca 2022r.

Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział V Karny

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maciej Jabłoński

Protokolant: Małgorzata Pierścińska

po rozpoznaniu w dniu 21.06.2022 r.

sprawy przeciwko:

Ł. G. – synowi J. i T. z d. B., urodzonego w dniu (...) w W.,

oskarżonego o to, że:

1. w okresie od 06.09.2015r. do 31.05.2017r. w W. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim z mocy wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny i Nieletnich sygn. VI RC 293/15 obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej, syna E. G., przez co naraził wymienionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,

tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k.

2. w okresie od 01.06.2017 r. do 07.09.2017 r. w W. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny o Nieletnich sygn. akt VI RC 293/15 na rzecz syna E. G., przez co naraził wymienionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,

tj. o czyn z art. 209 § 1a k.k.

3. w okresie od 01.01.2019 r. do 30.09.2019 r. w W. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny o Nieletnich sygn. VI RC 293/15 na rzecz syna E. G., przez co naraził wymienionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń,

tj. o czyn za art. 209 § 1 i § 1a k.k.

orzeka:

1. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 209 § 1 k.k. i za to skazuje oskarżonego i wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

2. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 209 § 1a k.k. i za to skazuje oskarżonego i wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

3. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 209 § 1 i § 1a k.k. i za to skazuje oskarżonego, a na podstawie art. 209 § 1a k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

4. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 23 czerwca 2020r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego Ł. G. w punktach 1-3 wyroku kary ograniczenia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

5. na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego Ł. G. do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna – E. G.,

6. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od opłaty a koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 777/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. G.

Jak w zarzutach 1-3 aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

oskarżony pomimo ciążącego na nim wyroku orzekającego obowiązek alimentacyjny nie wywiązywał się z niego w żaden sposób

zeznania I. F.

11, 282

wyjaśnienia oskarżonego

228-230

dokumentacja urzędowa

2-8, 24-30, (...)

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

dokumentacja urzędowa

pochodząca z wiarygodnych źródeł

wyjaśnienia oskarżonego

w zakresie faktu niealimentacji zgodne z pozostałymi dowodami

zeznania I. F.

spójne i logiczne oraz konsekwentne a także nie pozostające w sprzeczności z pozostałymi dowodami.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

Ł. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Fakt celowego powstrzymywania się od regulacji obowiązku alimentacyjnego jest w świetle wyjaśnień oskarżonego bezsporny podobnie jak jego ciągły charakter co nie pozostawia wątpliwości, co do wyczerpania znamion przestępstwa uchylania się od obowiązku alimentacyjnego w sposób uporczywy. Sytuacja materialna jedynego opiekuna dziecka czyli jego matki każe przyjąć, iż zachowanie oskarżonego narażało dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Czasokres czynu Sąd przyjął biorąc pod uwagę, że obowiązek ten został orzeczony od dnia 17 lipca 2015 roku, ( i taka powinna być data początkowa a nie jak przyjęto 6 września tegoż roku) zaś datę końcową wyznacza data wejścia w życie zmiany w ustawie karnej co winno spowodować powołanie w wyroku art 4 § 1 kk.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

2

Ł. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Fakt celowego powstrzymywania się od regulacji obowiązku alimentacyjnego jest w świetle wyjaśnień oskarżonego bezsporny podobnie jak jego ciągły charakter co nie pozostawia wątpliwości, co do wyczerpania znamion przestępstwa uchylania się od obowiązku alimentacyjnego w sposób uporczywy. Sytuacja materialna jedynego opiekuna dziecka czyli jego matki każe przyjąć, iż zachowanie oskarżonego narażało dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Czasokres czynu Sąd przyjął biorąc pod uwagę, okres od zmiany przepisu ustawy karnej do daty przesłuchania pokrzywdzonej ( którą błędnie przyjęto na 7 września zamiast na 22 sierpnia 2017. Wobec powyższego oskarżony dopuścił się czynu z art 209§1a gdyż nie tylko wyczerpał znamiona czynu z par 1 - suma zaległości była wtedy wielokrotnie przewyższająca trzykrotność świadczenia miesięcznego ale także w dalszym ciągu utrzymywał się stan przewidziany w par 1a czyli narażenie uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

3

Ł. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Fakt celowego powstrzymywania się od regulacji obowiązku alimentacyjnego jest w świetle wyjaśnień oskarżonego bezsporny podobnie jak jego ciągły charakter co nie pozostawia wątpliwości, co do wyczerpania znamion przestępstwa uchylania się od obowiązku alimentacyjnego w sposób uporczywy. Sytuacja materialna jedynego opiekuna dziecka czyli jego matki każe przyjąć, iż zachowanie oskarżonego narażało dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Przemawia za tym także konieczność korzystania ze świadczenia funduszu alimentacyjnego w okresie objętym zarzutem. Oskarżony nie regulował obowiązku przez okres przewyższający znacznie trzy miesiące a tym samym zaległość za okres przyjęty w zarzucie przekroczyła znacznie tę wartość. Czasokres czynu Sąd przyjął biorąc pod uwagę, okres na jaki pokrzywdzony uzyskał wsparcie z funduszu alimentacyjnego uznając, że świadczy to o niezbędności wsparcia i przekonuje o jego konieczności w kontekście zagrożenia niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Oskarżony wyczerpał więc znamiona czynu z art 209§1 i §1a kk

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. G.

1

długi okres niealimentacji, młody wiek zobowiązanego i całkowita obojętność oskarżonego wobec prawnego obowiązku utrzymywania swojego dziecka powoduje że kara 8 miesięcy ograniczenia wolności jawi się Sądowi jako adekwatna przy orzeczeniu 30 godzin pracy na cele społeczne.

Ł. G.

2

pomimo relatywnie krótkiego okresu objętego zarzutem wobec konsekwentnej postawy sprzecznej z prawem i dalszego ignorowania zarówno potrzeb małoletniego jak i orzeczenia Sądu kara winna być relatywnie surowsza niż w pkt 1 i dlatego uznano że taki sam wymiar kary za krótszy okres spełni ten warunek.

Ł. G.

3

Wobec faktu upływu czasu i wejścia pokrzywdzonego w wiek wzrastających potrzeb życiowych związanych z intensywniejszą fazą rozwojową i wymaganiami związanymi z tokiem edukacji szkolnej oraz bardziej niesprzyjającego otoczenia ekonomicznego, Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego w tym okresie jest znacząco wyższa i uznał karę 10 miesięcy ograniczenia wolności za niezbędną przy obowiązku pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin.

Ł. G.

4

orzekając karę łączną Sąd miał na względzie konsekwencje oskarżonego w lekceważeniu przepisów prawa, szkodliwość społeczną czynów jakich się dopuścił i bark refleksji pomimo świadomości toczącego się postępowania. Przemawia to za wymierzeniem kary zbliżonej do kumulacji kar co spowodowało, że kara 2 lat ograniczenia wolności jest karą odpowiednią i mającą w założeniu oskarżonego przekonać o życiowej nieopłacalności przekraczania granic prawa karnego. Obowiązek 30 godzin pracy na cele społeczne w stosunku miesięcznym jest wystarczający dla osiągnięcia założonych celów kary.

Ł. G.

5

sąd uznał za niezbędne w interesie pokrzywdzonego nałożenie na oskarżonego obowiązku łożenia na jego utrzymanie

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

biorąc pod uwagę ciążące na oskarżonym zadłużenie i obowiązek alimentacyjny Sąd odstąpił od obciążania go kosztami procesu.

1.Podpis