XVII AmE 14/25

Sygn. akt XVII AmE 14/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 kwietnia 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SO Maciej Kruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania Gmina U.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o potwierdzenie rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji

na skutek odwołania Gminy U. od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 20 września 2024 r. r. Nr (...)

I. oddala odwołanie;

II. zasądza od Gminy U. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki 720 zł (siedemset dwadzieścia zł) tytułem kosztów zastępstwa procesowego, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

sędzia Maciej Kruszyński

Sygn. akt XVII AmE 14/25

Wyroku z dnia 28 kwietnia 2026 r.

Decyzją o rzeczywistej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji z dnia 20 września 2024 r., (...), Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, dalej Prezes URE, na podstawie art. 78 ust. 1 w związku z art. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2024 r. poz. 639), dalej: ustawa, oraz w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) dalej: k.p.a., po weryfikacji sprawozdania, o którym mowa w art. 77 ust. 1 ustawy, przedłożonego przez przedsiębiorcę Gmina U. z siedzibą w miejscowości U., dalej Wytwórca lub Odwołujący, dotyczącego następującej jednostki kogeneracji:

1) lokalizacja: U.;

2) moc zainstalowana elektryczna [MW]: 2,428 MW;

3) ID jednostki kogeneracji: 294;

dalej Jednostka Kogeneracji, potwierdził rzeczywistą ilość 4 266,258 MWh energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji, co do której Wytwórca uprawniony był do otrzymywania premii gwarantowanej w 2020 roku.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Gmina U. zaskarżając ją w całości.

Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z zart. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7a k.p.a. w zw. z art. 81a k.p.a. w zw. z art. 78 ust. 1 i 2 ustawy o promowaniu energii z wysokosprawnej kogeneracji, poprzez wydanie decyzji potwierdzającej rzeczywistą ilość energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji w wysokości 4 266,258 MWh, z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz w oparciu o dokonaną przez Prezesa URE dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w prowadzonym postepowaniu materiału dowodowego, co w rezultacie zaprowadziło Prezesa URE do całkowicie dowolnego stwierdzenia, jakoby „W ramach przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono w sposób niebudzący wątpliwości, że straty w sieci elektroenergetycznej stanowiącej własność Wytwórcy zostały pokryte z produkcji własnej w jednostce Kogeneracji, co w konsekwencji powoduje, że aby wyznaczyć ilość energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji należy odjąć ilość energii elektrycznej przeznaczoną na potrzeby własne Wytwórcy, a także ilość energii elektrycznej wprowadzoną do sieci własnej Wytwórcy, która została uznana za straty sieciowe”, przez co powstałe na gruncie przedmiotowej sprawy niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego zostały rozstrzygnięte na niekorzyść (...) U.,

2. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez nieprawidłowe i niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji, w treści której, Prezes URE w ogóle nie odniósł się do wyjaśnień (...) U., prowadzonej z organem korespondencji e-mail, ograniczając się w uzasadnieniu wydanej decyzji do wskazania jedynie, że „Na podstawie korespondencji z przedsiębiorcą (...) S.A. jednoznacznie ustalono, że z oświadczeń składanych przez Wytwórcę przy zakupie energii elektrycznej wynika, iż energia elektryczna w ilości 1262,489 MW, została zakupiona w celu dalszej odsprzedaży”;

3. art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie zasady budowania zaufania do organów Państwa.

Mając na względzie wskazane zarzuty, Odwołujący wniósł o:

(i) uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa URE w całości wraz z wytycznymi wskazującymi na zasadność umorzenia prowadzonego postępowania, względnie

(ii) zmianę w całości zaskarżonej decyzji poprzez potwierdzenie rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji, zgodnie z treścią sprawozdania złożonego przez Odwołującą, co do której Gmina U., prowadząca działalność gospodarczą w formie jednostki budżetowej pod nazwą: (...) U. z siedzibą w U. była uprawniona do otrzymania premii gwarantowanej w 2020 roku; oraz

(iii) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o oddalenie odwołania w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:

Gmina U. - (...) U. w U., w dniu 15 marca 2021 r. przedłożyła Prezesowi URE Sprawozdanie roczne CHP za 2020 rok, w którym wskazała ilość energii elektrycznej brutto wytworzonej w Jednostce Kogeneracji: 4 712,430 MWh oraz ilość energii elektrycznej, którą wykorzystał na potrzeby własne: 110,409 MWh oraz ilość energii elektrycznej uprawnionej do otrzymania wsparcia: 4 602,022 MWh.

Dowód: sprawozdanie roczne z dnia 5 marca 2021 r. k. 1-5 akt adm., załącznik nr 4 k. 8 akt adm.

Wytwórca zakupił od przedsiębiorcy (...) S.A. energię elektryczną w ilości: (...)MWh– TAJEMNICA PRZEDSIĘBIORSTWA, celem dalszej odsprzedaży.

(...) S.A. potwierdziła, że w składanych oświadczeniach Wytwórca deklarował dalszą odsprzedaż zakupionej od przedsiębiorcy energii elektrycznej.

Dowód: pismo z dnia 6 maja 2024 r., znak: (...) k. 0 oraz 165, 171 akt adm., lista faktur zakupu energii elektrycznej w 2020 r. k. 21 akt adm., fv k. 124-140 akt adm.

Wytwórca przedstawił ponadto zestawienie stanów urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych służących do określania ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom końcowym, z którego wynikało, że całkowita ilość sprzedanej energii elektrycznej, pochodzącej z dwóch ww. źródeł, tj. wytworzonej w Jednostce Kogeneracji oraz zakupionej od przedsiębiorcy (...) S.A., w 2020 roku wyniosła 5 528,747 MWh.

Dowód: zestawienie k. 58-67 akt adm.

Całkowita ilość energii elektrycznej wprowadzona w 2020 roku do stanowiącej własność Wytwórcy sieci elektroenergetycznej i będąca sumą energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji i energii elektrycznej zakupionej od przedsiębiorcy: (...) S.A. wyniosła: 5 974,919 MWh.

Różnica pomiędzy łączną ilością energii elektrycznej wprowadzoną do sieci, a ilością sprzedaną odbiorcom końcowym wyniosła 446,172 MWh (tj.: 5 974,919 MWh - 5 528,747 MWh), z czego 110,409 MWh stanowiło udokumentowaną ilość energii elektrycznej przeznaczoną na pokrycie potrzeb własnych Wytwórcy, a 335,763 MWh (446,172 MWh – 110,409 MWh) to energia elektryczna stanowiąca straty w sieci.

Dowód: pismo z dnia 3 września 2022 r. k. 30 akt adm., zestawienie faktur za sprzedaż energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji o nazwie Gmina U. U. w 2020 r. k. 33- 52 akt adm.

Na podstawie art. 10 § 1, art. 73 i art. 79a k.p.a., Prezes URE zawiadomił Wytwórcę, o zakończeniu postępowania i przysługującym mu prawie do zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia ewentualnych dodatkowych uwag i wyjaśnień oraz wskazał, że Wytwórca nie udowodnił, że energia elektryczna, w ilości odpowiadającej stratom energii elektrycznej w sieci elektroenergetycznej należącej do Wytwórcy, stanowi energię elektryczną zakupioną od przedsiębiorcy (...) S.A., co w konsekwencji powoduje konieczność uznania, że ta ilość energii elektrycznej pochodziła z produkcji własnej Wytwórcy w Jednostce Kogeneracji.

Dowód: pismo z dnia 9 stycznia 2024 r., znak: (...), k. 141 akt adm.

Wytwórca nie skorzystał z przysługującego mu prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym, natomiast złożył pismo z dnia 22 stycznia 2024 r., do którego załączył dokumenty uprawdopodabniające, zdaniem Wytwórcy, możliwość pokrycia powyższych strat energią zakupioną z sieci zewnętrznej.

Dowód: pismo z dnia 22 stycznia 2024 r., znak: (...) wraz z załącznikami, k. 143 – 158 akt adm.

Z uwagi na konieczność precyzyjnego określenia z jakiego źródła pochodziła energia elektryczna przeznaczona na pokrycie strat w sieci oraz na jakie cele została przeznaczona zakupiona energia elektryczna, wystąpiono do przedsiębiorcy (...) S.A. o udzielenie informacji o łącznej ilości energii elektrycznej sprzedanej Wytwórcy przez przedsiębiorcę (...) S.A. w roku 2020, z rozróżnieniem, na jakie cele ta energia została przez Wytwórcę zakupiona.

Dowód: pismo z dnia 18 kwietnia 2024 r., znak: (...) k. 159 akt adm.

Pismem z dnia 13 maja 2024 r, na podstawie art. 10 § 1, art. 73 oraz art.79a k.p.a. Prezes URE ponownie poinformował Wytwórcę o zakończeniu postępowania oraz wskazał, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, Wytwórca nie spełnił przesłanek potwierdzających całą wskazaną w Sprawozdaniu CHP za rok 2020 ilość energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji, wprowadzonej do sieci i sprzedanej, uprawnionej do uzyskania wsparcia w postaci premii gwarantowanej.

Wytwórca nie skorzystał z przysługującego mu prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym i nie wniósł uwag.

Dowód: pismo z dnia 13 maja 2024 r., znak: (...) k. 169 akt adm.

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym i sądowym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane.

Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje:

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa i znajduje oparcie w przepisach prawa.

Na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy, po weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 77 ust. 1 i 2, Prezes URE wydaje decyzję o rzeczywistej ilości:

1) energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostce kogeneracji, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 7 i 8,

2) wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji z pozostałych jednostek kogeneracji

– co do której wytwórca uprawniony był do otrzymywania premii kogeneracyjnej albo premii gwarantowanej, albo premii gwarantowanej indywidualnej, albo premii kogeneracyjnej indywidualnej, w danym roku kalendarzowym, ale nie większej niż ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji wskazanych w ofercie złożonej w aukcji albo naborze, albo we wniosku o dopuszczenie do systemu premii gwarantowanej, albo we wniosku o dopuszczenie do systemu premii gwarantowanej indywidualnej, dla danego roku kalendarzowego.

Natomiast na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy, wytwórca energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, który jest uprawniony do otrzymania premii kogeneracyjnej albo premii gwarantowanej, albo premii gwarantowanej indywidualnej, albo premii kogeneracyjnej indywidualnej, przedkłada Prezesowi URE do dnia 15 marca każdego roku sprawozdanie, potwierdzone przez operatora systemu elektroenergetycznego, do którego sieci jest przyłączona jednostka kogeneracji, w zakresie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci i sprzedanej, zawierające następujące dane:

1) nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji,

2) informację o ilości energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji, wyrażoną w MWh,

3) określenie lokalizacji, typu i mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji, w której energia elektryczna została wytworzona,

4) określenie rodzaju i średniej wartości opałowej paliw zużytych w jednostce kogeneracji, oraz ilości tych paliw ustalone na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych,

5) określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, ilości ciepła użytkowego wytworzonego w jednostce kogeneracji,

6) określenie, na podstawie pomiarów dokonanych za pomocą oznaczonych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej oraz wprowadzonej do sieci i sprzedanej,

7) określenie okresu, w którym została wytworzona energia elektryczna w wysokosprawnej kogeneracji,

8) określenie ilości energii pierwotnej, wyrażonej w procentach, która została zaoszczędzona, kwalifikującej do uznania energii elektrycznej za wytworzoną w wysokosprawnej kogeneracji, obliczonej na podstawie referencyjnych wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego,

9) określenie wielkości jednostkowego wskaźnika emisji dwutlenku węgla w kilogramach na 1 MWh wytwarzanej energii,

10) określenie ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, z podziałem na sposoby jego wykorzystania,

11) określenie ilości wytworzonej energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji w danej jednostce kogeneracji,

12) określenie procentowego udziału ciepła użytkowego wytworzonego w jednostce kogeneracji, które zostało wprowadzone do publicznej sieci ciepłowniczej

– dotyczące jednostki kogeneracji za okres poprzedniego roku kalendarzowego, określone na podstawie rzeczywistej średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, wyznaczone zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 58; do sprawozdania należy dołączyć schemat zespołu urządzeń wchodzących w skład jednostki kogeneracji.

W przypadku jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 7 i 8, potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy ilości energii elektrycznej wytworzonej w danej jednostce kogeneracji (art. 77 ust. 2 ustawy).

Z powyższych regulacji, wynika, iż po weryfikacji sprawozdania rocznego i załączonych do niego dokumentów, Prezes URE wydaje decyzję administracyjną.

Decyzja ta odnosi się odpowiednio do rzeczywistej ilości energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji z jednostki kogeneracji.

Natomiast, zakres sprawozdania został określony w sposób wyczerpujący w ust. 1 pkt 1-12 art. 77 ustawy. Co istotne, musi być ono jednocześnie potwierdzone przez operatora systemu elektroenergetycznego, do którego sieci jest przyłączona jednostka kogeneracji. Komentowany przepis nie tylko w sposób szczegółowy wskazuje, jakie dane muszą znaleźć się w sprawozdaniu, ale precyzuje również, na jakiej podstawie się je określa (ust. 1).

Na gruncie rozpoznawanej sprawy, spór dotyczył sposobu rozliczenia strat 335,763 MWh. Wytwórca wnioskował o rozliczenie strat z energii zakupionej od (...) S.A., natomiast Prezes URE rozliczył straty z energii pochodzącej z produkcji własnej w Jednostce Kogeneracji Wytwórcy. W konsekwencji Prezes URE w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż aby wyznaczyć ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji stanowiącej podstawę do wypłaty wsparcia, od ilości energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji należy odjąć ilość energii elektrycznej przeznaczoną na potrzeby własne Wytwórcy, a także ilość energii elektrycznej wprowadzoną do sieci własnej Wytwórcy, która została uznana za straty sieciowe. Wytwórca uprawniony był zatem do otrzymania w 2020 roku premii gwarantowanej na ilość 4 266,258 MWh energii elektrycznej wytworzonej w Jednostce Kogeneracji, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z wysokosprawnej kogeneracji (pomniejszonej o straty – 4712,430 – 110,409 MWh – 335,763 MWh).

Powyższe wyliczenia uwzględniały również energię elektryczną w ilości 1262,489 MWh, zakupioną w celu dalszej odsprzedaży od (...) S.A. Natomiast całkowita ilość energii elektrycznej wyniosła 5974,919 MWh a odbiorcom końcowym sprzedano 5528,747 MWh (w ilości pomniejszonej o straty oraz energię na potrzeby własne).

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Odwołujący w odwołaniu zarzucił naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Rację ma pozwany, powołując się na ugruntowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą SOKIK nie może rozstrzygnąć merytorycznie sprawy, jedynie na zarzutach proceduralnych. Zarzuty dotyczące prowadzenia postępowania przez Prezesa Urzędu co do zasady nie mają przełożenia na wynik postępowania sądowego. Wniesienie odwołania od decyzji administracyjnej wszczyna bowiem postępowanie cywilne, w którym na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego Sąd dokonuje własnych ustaleń faktycznych i prawnych. Przede wszystkim Sąd nie ogranicza się jedynie do sprawdzenia prawidłowości postępowania administracyjnego. Przed sądem powszechnym sprawa rozpoznawana jest według reguł kontradyktoryjnego postępowania cywilnego, a przedmiotem nie jest kontrola legalności decyzji administracyjnej, jak to ma miejsce przed sądem administracyjnym. Celem postępowania sądowego nie jest więc przeprowadzenie kontroli postępowania administracyjnego, lecz merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, której przedmiotem jest spór między stronami powstający dopiero po wydaniu decyzji przez Prezesa Urzędu. Do Sądu ostatecznie należy zastosowanie odpowiedniej normy prawa materialnego, na podstawie wyjaśnienia podstawy faktycznej, obejmującej wszystkie elementy faktyczne przewidziane w hipotezie tej normy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2021 r., sygn. akt I NSKP 7/21, opubl. Lex nr 3225327). Dlatego nawet gdyby przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym doszło do uchybień proceduralnych to nie mogą one być przedmiotem postępowania sądowego, bowiem Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązany jest do wszechstronnego zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu zasad rozkładu ciężaru dowodu i obowiązku stron w postępowaniu dowodowym. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził zatem postępowanie sądowe pierwszoinstancyjne, w którym strona mogła przedstawić wszystkie okoliczności faktyczne i dowody stanowiące kontrargumenty wobec wydanej Decyzji (tak też: Wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 2 kwietnia 2025 r. XVII AmE 178/24 oraz Wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 maja 2018 r. XVII AmE 51/16).

Odnosząc się do pozostałych twierdzeń odwołującego, należy wskazać, iż Prezes URE prawidłowo oparł się na oświadczeniu (...) S.A., oraz korespondencji mailowej między stronami oraz słusznie przyjął o pokryciu strat z produkcji własnej Wytwórcy. Niewątpliwie Prezes URE dążył do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym zwracał się do Odwołującego celem rozliczenia omawianej straty. Odwołujący nie przedstawił jednak dowodów mogących rozliczyć stratę jedynie z zakupioną energią. Sam też początkowo twierdził, iż „całość energii elektrycznej na pokrycie różnicy bilansowej będzie pochodzić, ze źródła własnego” (k. 103 akt adm.). W konsekwencji Prezes prawidłowo oparł się na oświadczeniu (...) S.A., iż cała zakupiona energia, została przeznaczona do dalszej odsprzedaży, a stratę należało rozliczyć z pozostałą energią Wytwórcy. W ocenie Sądu, Odwołujący chciał jedynie przyjąć korzystne dla siebie rozstrzygnięcie oraz jednocześnie nie wykazał, w żaden sposób, innego rozliczenia straty. Reasumując, Sąd nie miał podstaw do przyjęcia odmiennych ustaleń, niż Prezes URE, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Dodatkowo, Odwołujący będąc prawidłowo powiadomiony o toczącym się postępowaniu, ostatecznie nie zajął stanowiska i nie zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Co więcej, w toku kontradyktoryjnego postępowania sądowego przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołująca spółka nie przedstawiła żadnych dodatkowych dowodów podważających założenia dokonane przez Prezesa Urzędu. W pierwszym rzędzie, w kontradyktoryjnym postępowaniu cywilnym, obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronie (art. 232 k.p.c.). To strony muszą dostarczyć Sądowi dowodów na poparcie swoich twierdzeń, zaś Sąd nie powinien zasadniczo działać z urzędu w interesie żadnej ze stron, a nadto Sąd nie ma instrumentów do skutecznego żądania od stron postępowania informacji i dokumentów, gdyż jedyną sankcją za ich nieprzedstawienie jest niekorzystna ocena, która może wpłynąć na treść ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Pomoc Sądu nie jest wykluczona, ale - mając na uwadze treść art. 187 § 2 pkt 4 k.p.c. w sytuacjach gdy jest to konieczne i pozostaje w rozsądnych proporcjach do aktywności strony – natomiast wykluczona jest, gdy od strony należy oczekiwać wyższej staranności w prowadzonym sporze sądowym (strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika). Natomiast odwołujący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie podjął takich czynności, w szczególności nie zgłosił wniosków dowodowych, które obaliłyby twierdzenia Prezesa. W omawianym odwołaniu zabrakło stosownych wniosków dowodowych, a co więcej nawet w jego uzasadnieniu nie przedstawiono żadnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za uznaniem, że są podstawy do przyjęcia odmiennych ustaleń.

Jak już zostało wyżej wskazane, celem nie jest przeprowadzenie kontroli postępowania administracyjnego, ale merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Jakkolwiek, w toku postępowania przed SOKIK, uwzględnia się materiał dowodowy zebrany w postępowaniu administracyjnym, to nie pozbawia jednak stron możliwości zgłoszenia nowych twierdzeń faktycznych i nowych dowodów, według zasad obowiązujących w postępowaniu odrębnym w sprawach gospodarczych.

Reasumując, twierdzenia powoda zawarte w odwołaniu są gołosłowne. Powód nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, że straty należy rozliczyć jedynie z zakupionej energii elektrycznej. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Odwołujący w żaden sposób nie udowodnił słuszności swoich twierdzeń.

W konsekwencji zarzuty przedstawione w omawianym zakresie nie mogły wywołać oczekiwanego przez stronę skutku tj. prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji lub jej zmiany. Po zapoznaniu się ze stanowiskami stron, Sąd uznając, że w świetle przytoczonych przez strony twierdzeń i braku zgłoszenia stosownych wniosków dowodowych przeprowadzenie rozprawy nie było konieczne, na podstawie art. 148 1 § 1 k.p.c. rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.

W przedstawionym stanie rzeczy odwołanie podlegało oddaleniu na podstawie art. 479 53 § 1 k.p.c., gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia.

Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o art. 148 1 §1 k.p.c.

O kosztach procesu, który przegrał Odwołujący orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 99 k.p.c. oraz § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

sędzia Maciej Kruszyński