Orzecznik
Wróć do wyników
WYROK

III K 638/25

Sąd Okręgowy w Poznaniu · III Wydział Karny · 25 marca 2026

Pobierz PDF
Data orzeczenia
25 marca 2026
Data publikacji
15 września 2026
Sąd / organ
Sąd Okręgowy w Poznaniu — III Wydział Karny
Skład orzekający
Tomasz Borowczakprzewodniczący, Roksana Śmieszekprotokolant
Hasła tematyczne
Kara łączna
Podstawa prawna
art. 85 § 1 k.k.

Sentencja

WYROK ŁĄCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 marca 2026r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie:

Przewodniczący: sędzia Tomasz Borowczak

Protokolant: sekr. sąd. Roksana (...)

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej A.-Grunwald w Poznaniu Andrzeja Błażejewicz

po rozpoznaniu na rozprawie 25 marca 2026r.

sprawy P. Z., syna C. i O. z d. I., urodzonego w (...) w P.

skazanego prawomocnymi wyrokami:

I. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 29 września 1995r. wydanym w sprawie VI K 939/95 za przestępstwo z art.203§2 d.k.k. popełnione w dniu z 29 na 30 maja 1995r. na karę grzywny w kwocie 50 złotych; kara została wykonana w całości.

II. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13 września 1996r. wydanym w sprawie VI K 280/96 za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w dniu 18 listopada 1995r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz karę grzywny w kwocie 600 złotych; postanowieniem z dnia 2 czerwca 1997r. kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania.

III. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 marca 1997r. wydanym w sprawie VI K 151/97 za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w dniu 22 listopada 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby; postanowieniem z dnia 22 kwietnia 1997r. kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania; postanowieniem z dnia 13 lipca 1999r. umorzono postępowanie z uwagi na fakt, że czyn stanowił wykroczenie.

IV. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 1997r. wydanym w sprawie VI K 41/97 za przestępstwa:

a) z art.203§1 d.k.k. popełniony w nocy z 10 na 11 września 1996r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 500 złotych,

b) z art.203§1 d.k.k. popełniony w nocy z 24 na 25 października 1996r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 300 złotych,

c) z art.11§1 d.k.k. w zw. z art.208 d.k.k. popełniony w nocy z 4 na 5 listopada 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 200 złotych,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz karę łączną grzywny w kwocie 500 złotych; postanowieniem z dnia 22 kwietnia 19999r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 27 marca 2000r. do 27 września 2001r.;

V. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 27 października 1997r. wydanym w sprawie VI K 605/97 za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w okresie z 12 na 13 czerwca 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 300 złotych.

VI. wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 4 października 1999r. wydanym w sprawie VI K 895/99 za przestępstwo z art.278§1 k.k. popełnione w dniu 3 czerwca 1999r. na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 20 złotych;

VII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2000r. wydanym w sprawie VI K 379/00, którym połączono kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu wydanymi w dniu 13 września 1996r. w sprawie VI K 280/96 oraz w dniu 27 października 1997r. w sprawie VI K 605/97 i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki w kwocie 10 złotych; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości w okresie do 27 września 2001r. do 29 października 2002r. oraz od 30 czerwca 2005r. do 28 listopada 2005r.;

VIII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2001r. wydanym w sprawie VI K 622/00 za przestępstwo z art.278§1 k.k. popełnione w dniu 23 stycznia 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i na podstawie art.33§2 k.k. karę grzywy w wymiarze 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 złotych; kara pozbawienia wolności i kara grzywny zostały wykonane w całości w okresie od 4 marca 2005r. do 30 czerwca 2005r. oraz od 28 listopada 2005r. do 2 sierpnia 2006r.;

IX. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 maja 2004r. wydanym w sprawie VI K (...) za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 10 do 12 stycznia 2003r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

X. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 maja 2004r. wydanym w sprawie XXIII K 468/04 za przestępstwo z art.280§1 k.k. i art.157§2 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 16 stycznia 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności.

XI. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2004r. wydanym w sprawie VI K (...)/04 za:

a) ciąg przestępstw z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnionych w dniach 26 listopada 2003r. i 25 grudnia 2003r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

b) przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.275§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 8 grudnia 2003r. na karę 1 roku pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

XII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2005r. wydanym w sprawie XXIII K 981/05 za przestępstwa:

a) z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 16 do 17 maja 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

b) art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 1 do 2 sierpnia 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

c) art.279§1 k.k. i art.276 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. i art.64§1 k.k. popełniony w okresie od dnia 2 do 3 września 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

XIII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 października 2005r. wydanym w sprawie XXIII K 2253/05 za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od 12 grudnia 2004r. do dnia 13 grudnia 2004r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;

XIV. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2006r. wydanym w sprawie XXIII K 3262/05 za przestępstwa:

a) z art.297 k.k. i art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 14 lipca 2004r. do dnia 12 sierpnia 2004r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

b) z art.297 k.k. i art.286§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 11 października 2004r. na karę 3 lat pozbawienia wolności,

c) z art.238 k.k. i art.233§1 k.k. popełnione w dniu 1 listopada 2004r. na karę 1 roku pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.

XV. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 25 września 2006r. wydanym w sprawie XXIII K 1135/06, którym rozwiązano węzeł wyroku łącznego wydanego w sprawie XXIII K 1927/05 oraz węzły kar łącznych wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawach VI K 1379/04, XXIII K 981/05 i XXIII K 3262/05 oraz połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone w sprawach:

a) VI K 2109/03, XXIII K 468/04 oraz VI K 1379/04 i wymierzono skazanemu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

b) XXIII K 981/05, XXIII K 2253/05, XXIII K 3262/05 i wymierzono skazanemu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności; która została wykonana w całości w okresie od 15 stycznia 2005r. do 4 marca 2005r. oraz od 2 sierpnia 2006r. do 15 czerwca 2012r.;

XVI. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 27 czerwca 2011r. wydanym w sprawie II K 438/11 za przestępstwo z art.62 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 26 stycznia 2011r. na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności, która została wykonana w okresie od 15 grudnia 2016r. do 15 stycznia 2017r.;

XVII. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 15 listopada 2012r. wydanym w sprawie II K (...) za przestępstwo z art.286§1 k.k. i art.270§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 21 lutego 2012r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która została wykonana w okresie od 15 stycznia 2017r. do 15 lipca 2017r.;

XVIII. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 13 lipca 2016r. wydanym w sprawie VIII K 308/16 za przestępstwo z art.278§1 k.k. w zw. z art.278§3 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 1 grudnia 2015r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości d 6 października 2016r. do 4 kwietnia 2017r.;

XIX. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2016r. wydanym w sprawie VIII K 705/16 za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniach 23/24 czerwca 2016r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;

XX. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 152/17, którym połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone: wyrokami Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 27 czerwca 2011r. w sprawie II K 438/11 oraz z dnia 15 listopada 2012r. w sprawie II K 1207/12 i wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2016r. w sprawie VIII K 705/16 i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

XXI. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 10 lipca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 556/17 za:

a) przestępstwo z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 4 października 2016r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

b) przestępstwo z art.63 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 4 października 2016r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono skazanemu karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności.

XXII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 28 lutego 2018r. wydanym w sprawie VIII K 1061/17, którym połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone: wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 września 2006r. w sprawie XXIII K 1135/06 w części opisanej wyżej w punkcie XV. lit. a) oraz wyrokami Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 152/17 i z dnia 10 lipca 2017r, w sprawie VIII K 556/17 i wymierzono skazanemu karę łączną 5 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 15 czerwca 2012r. do 22 grudnia 2014r. oraz od 4 kwietnia 2017r. do 24 grudnia 2019r.;

XXIII. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 17 listopada 2020r. wydanym w sprawie VIII K 833/20 za przestępstwo z art.280§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 30 marca 2020r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 30 marca 2020r. do 30 marca 2023r.;

XXIV. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023r. wydanym w sprawie III K 309/21, zmienionym częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2025r. wydanym w sprawie II AKa 145/23 za przestępstwo z art.155 k.k. popełnione w dniu 26 maja 2015r. na karę 5 lat pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 marca 2026r. wydanym w sprawie III Ko 79/26 na poczet tej kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. III K 108/24 od dnia 30 marca 2023 roku godz. 18:15 do dnia 15 marca 2024 roku godz. 15:45; skazany obecnie wykonuje kare od godz. 18.10 dnia 16 stycznia 2026r. i nadal;

XXV. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 21 lutego 2025r. wydanym w sprawie II (...) za przestępstwo z art.178a§1 k.k. popełnione w dniu 5 października 2024r. na karę grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł; na poczet kary grzywny zaliczono okres zatrzymania od dnia 5 października 2024r. godz. 12:50 do dnia 6 października 2024r. godz. 11:05, uznając karę grzywny za wykonaną w wysokości dwóch stawek dziennych.

XXVI. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 9 kwietnia 2025r. wydanym w sprawie II K 1330/24 za przestępstwo z art.306c§2 k.k. popełnione w dniu 11 grudnia 2024r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 19 października 2025r. do 16 stycznia 2026r.;

XXVII. Sądu Rejonowego Poznań-P. i L. w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2025r. wydanym w sprawie III K 341/25 za przestępstwo z art.306c§2 k.k. popełnione w dniu 18 stycznia 2025r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; planowany okres odbywania kary przypada od dnia 15 stycznia 2031r. do dnia 12 września 2031r.

1) Na podstawie art.85§1 k.k. oraz art.86§1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 lipca 2015r. do dnia 23 czerwca 2020r. w zw. z art.4§1 k.k. łączy:

a) karę 5 lat pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023r. w sprawie III K 309/21

b) karę 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2025r. w sprawie III K 341/25

wymierzając skazanemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

2) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt.1 wyroku zalicza skazanemu:

a) zaliczony postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 marca 2026r. wydanym w sprawie III Ko 79/26 na poczet kary wymierzonej w sprawie III K 309/21 okres tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. III K 108/24 od dnia 30 marca 2023 roku godz. 18:15 do dnia 15 marca 2024 roku godz. 15:45;

b) okres odbywanej kary wymierzonej w sprawie III K 309/21 od godz. 18.10 dnia 16 stycznia 2026r. i nadal.

3) Na podstawie art.572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie umarza.

4) Na podstawie §4 ust.1 i 3 oraz §17 ust.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. X. kwotę 240 zł + VAT tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego z urzędu.

5) Na podstawie art.624§1 k.p.k. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków, a na podstawie art.6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych nie pobiera opłaty od orzeczonej kary łącznej.

Sędzia Tomasz Borowczak

Uzasadnienie

Na wstępie Sąd Okręgowy w Poznaniu pragnie zaznaczyć, że odstąpił w niniejszej sprawie od sporządzenia niniejszego uzasadnienia na formularzu (mimo treści art.99a§1 k.p.k.), albowiem zastosowanie tego formularza, którego treść została ustalona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U. z 2019r. poz. 2349), jako dokumentu, w którym miałoby się wykazać zrealizowanie obowiązku wynikającego z art.424 k.p.k., w ocenie Sądu w niniejszej sprawie naruszałoby prawo stron do rzetelnego procesu w kontekście art.6 ust.1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności (art.91 ust.2 Konstytucji RP). Decyzję taką podjęto mając na uwadze prawo stron oraz sądu II instancji do dogłębnego poznania toku rozumowania sądu I instancji. Mając na uwadze wielość wyroków skazujących P. Z., rzetelne wykonanie ustawowego obowiązku sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie przy wykorzystaniu ww. formularza byłoby nie tylko bardzo utrudnione, ale przede wszystkim rodziłoby obawę o „nieczytelność” tak sporządzonego uzasadnienia dla stron i Sądu II instancji. Kierując się zatem wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2020r. (sygn. akt I KA 1/20), a także w sprawie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu (uzasadnienie wyroku z dnia 9 maja 2022r., sygn. akt II AKa 141/20) Sąd Okręgowy stwierdził, że w niniejszej sprawie sporządzenie uzasadnienia na formularzu nie jest celowe.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

Sąd Okręgowy w Poznaniu działając z urzędu - w myśl przepisów art.569§1 i 2 k.p.k. oraz art.570 k.p.k. - ustalił, że P. Z. skazany został następującymi wyrokami:

XXVIII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 29 września 1995r. wydanym w sprawie VI K 939/95 za przestępstwo z art.203§2 d.k.k. popełnione w dniu z 29 na 30 maja 1995r. na karę grzywny w kwocie 50 złotych; kara została wykonana w całości.

XXIX. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13 września 1996r. wydanym w sprawie VI K 280/96 za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w dniu 18 listopada 1995r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz karę grzywny w kwocie 600 złotych; postanowieniem z dnia 2 czerwca 1997r. kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania.

XXX. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 19 marca 1997r. wydanym w sprawie VI K 151/(...) za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w dniu 22 listopada 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby; postanowieniem z dnia 22 kwietnia 1997r. kara pozbawienia wolności została zarządzona do wykonania; postanowieniem z dnia 13 lipca 1999r. umorzono postępowanie z uwagi na fakt, że czyn stanowił wykroczenie.

XXXI. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 1997r. wydanym w sprawie VI K 41/97 za przestępstwa:

d) z art.203§1 d.k.k. popełniony w nocy z 10 na 11 września 1996r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 500 złotych,

e) z art.203§1 d.k.k. popełniony w nocy z 24 na 25 października 1996r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 300 złotych,

f) z art.11§1 d.k.k. w zw. z art.208 d.k.k. popełniony w nocy z 4 na 5 listopada 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w kwocie 200 złotych,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz karę łączną grzywny w kwocie 500 złotych; postanowieniem z dnia 22 kwietnia 19999r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 27 marca 2000r. do 27 września 2001r.;

XXXII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 27 października 1997r. wydanym w sprawie VI K 605/97 za przestępstwo z art.208 d.k.k. popełnione w okresie z 12 na 13 czerwca 1996r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 300 złotych.

XXXIII. wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 4 października 1999r. wydanym w sprawie VI K 895/99 za przestępstwo z art.278§1 k.k. popełnione w dniu 3 czerwca 1999r. na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 20 złotych;

XXXIV. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2000r. wydanym w sprawie VI K 379/00, którym połączono kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu wydanymi w dniu 13 września 1996r. w sprawie VI K 280/96 oraz w dniu 27 października 1997r. w sprawie VI K 605/97 i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 60 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki w kwocie 10 złotych; kara łączna pozbawienia wolności została wykonana w całości w okresie do 27 września 2001r. do 29 października 2002r. oraz od 30 czerwca 2005r. do 28 listopada 2005r.;

XXXV. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2001r. wydanym w sprawie VI K 622/00 za przestępstwo z art.278§1 k.k. popełnione w dniu 23 stycznia 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i na podstawie art.33§2 k.k. karę grzywy w wymiarze 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 złotych; kara pozbawienia wolności i kara grzywny zostały wykonane w całości w okresie od 4 marca 2005r. do 30 czerwca 2005r. oraz od 28 listopada 2005r. do 2 sierpnia 2006r.;

XXXVI. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 maja 2004r. wydanym w sprawie VI K (...) za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 10 do 12 stycznia 2003r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

XXXVII. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 maja 2004r. wydanym w sprawie XXIII K 468/04 za przestępstwo z art.280§1 k.k. i art.157§2 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 16 stycznia 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności.

XXXVIII. wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2004r. wydanym w sprawie VI K (...)/(...) za:

c) ciąg przestępstw z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnionych w dniach 26 listopada 2003r. i 25 grudnia 2003r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

d) przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.275§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 8 grudnia 2003r. na karę 1 roku pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

XXXIX. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2005r. wydanym w sprawie XXIII K 981/05 za przestępstwa:

d) z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 16 do 17 maja 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

e) art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 1 do 2 sierpnia 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

f) art.279§1 k.k. i art.276 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. i art.64§1 k.k. popełniony w okresie od dnia 2 do 3 września 2004r. na karę 2 lat pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

XL. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 października 2005r. wydanym w sprawie XXIII K 2253/05 za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od 12 grudnia 2004r. do dnia 13 grudnia 2004r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;

XLI. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2006r. wydanym w sprawie XXIII K 3262/05 za przestępstwa:

d) z art.297 k.k. i art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w okresie od dnia 14 lipca 2004r. do dnia 12 sierpnia 2004r. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

e) z art.297 k.k. i art.286§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 11 października 2004r. na karę 3 lat pozbawienia wolności,

f) z art.238 k.k. i art.233§1 k.k. popełnione w dniu 1 listopada 2004r. na karę 1 roku pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar wymierzono skazanemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.

XLII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 25 września 2006r. wydanym w sprawie XXIII K 1135/06, którym rozwiązano węzeł wyroku łącznego wydanego w sprawie XXIII K 1927/05 oraz węzły kar łącznych wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego w Poznaniu w sprawach VI K 1379/04, XXIII K 981/05 i XXIII K 3262/05 oraz połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone w sprawach:

c) VI K 2109/03, XXIII K 468/04 oraz VI K 1379/04 i wymierzono skazanemu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

d) XXIII K 981/05, XXIII K 2253/05, XXIII K 3262/05 i wymierzono skazanemu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności; która została wykonana w całości w okresie od 15 stycznia 2005r. do 4 marca 2005r. oraz od 2 sierpnia 2006r. do 15 czerwca 2012r.;

XLIII. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 27 czerwca 2011r. wydanym w sprawie II K 438/11 za przestępstwo z art.62 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 26 stycznia 2011r. na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności, która została wykonana w okresie od 15 grudnia 2016r. do 15 stycznia 2017r.;

XLIV. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 15 listopada 2012r. wydanym w sprawie II K (...)/12 za przestępstwo z art.286§1 k.k. i art.270§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 21 lutego 2012r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która została wykonana w okresie od 15 stycznia 2017r. do 15 lipca 2017r.;

XLV. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 13 lipca 2016r. wydanym w sprawie VIII K 308/16 za przestępstwo z art.278§1 k.k. w zw. z art.278§3 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 1 grudnia 2015r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości d 6 października 2016r. do 4 kwietnia 2017r.;

XLVI. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2016r. wydanym w sprawie VIII K 705/16 za przestępstwo z art.279§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniach 23/24 czerwca 2016r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;

XLVII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-P. i L. w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 152/17, którym połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone: wyrokami Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 27 czerwca 2011r. w sprawie II K 438/11 oraz z dnia 15 listopada 2012r. w sprawie II K 1207/12 i wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2016r. w sprawie VIII K 705/16 i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

XLVIII. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 10 lipca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 556/17 za:

c) przestępstwo z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 4 października 2016r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

d) przestępstwo z art.63 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 4 października 2016r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

przy czym w miejsce powyższych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzono skazanemu karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności.

XLIX. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 28 lutego 2018r. wydanym w sprawie VIII K (...)/17, którym połączono skazanemu kary pozbawienia wolności wymierzone: wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 września 2006r. w sprawie XXIII K 1135/06 w części opisanej wyżej w punkcie XV. lit. a) oraz wyrokami Sądu Rejonowego Poznań-P. i L. w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 152/17 i z dnia 10 lipca 2017r, w sprawie VIII K 556/17 i wymierzono skazanemu karę łączną 5 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 15 czerwca 2012r. do 22 grudnia 2014r. oraz od 4 kwietnia 2017r. do 24 grudnia 2019r.;

L. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 17 listopada 2020r. wydanym w sprawie VIII K 833/20 za przestępstwo z art.280§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. popełnione w dniu 30 marca 2020r. na karę 3 lat pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 30 marca 2020r. do 30 marca 2023r.;

LI. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023r. wydanym w sprawie III K 309/21, zmienionym częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2025r. wydanym w sprawie II AKa 145/23 za przestępstwo z art.155 k.k. popełnione w dniu 26 maja 2015r. na karę 5 lat pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 marca 2026r. wydanym w sprawie III Ko 79/26 na poczet tej kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. III K 108/24 od dnia 30 marca 2023 roku godz. 18:15 do dnia 15 marca 2024 roku godz. 15:45; skazany obecnie wykonuje kare od godz. 18.10 dnia 16 stycznia 2026r. i nadal;

LII. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 21 lutego 2025r. wydanym w sprawie II K (...)24 za przestępstwo z art.178a§1 k.k. popełnione w dniu 5 października 2024r. na karę grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł; na poczet kary grzywny zaliczono okres zatrzymania od dnia 5 października 2024r. godz. 12:50 do dnia 6 października 2024r. godz. 11:05, uznając karę grzywny za wykonaną w wysokości dwóch stawek dziennych.

LIII. Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 9 kwietnia 2025r. wydanym w sprawie II K 1330/24 za przestępstwo z art.306c§2 k.k. popełnione w dniu 11 grudnia 2024r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; kara została wykonana w całości w okresie od 19 października 2025r. do 16 stycznia 2026r.;

LIV. Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2025r. wydanym w sprawie III K 341/25 za przestępstwo z art.306c§2 k.k. popełnione w dniu 18 stycznia 2025r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; planowany okres odbywania kary przypada od dnia 15 stycznia 2031r. do dnia 12 września 2031r.

Skazany P. Z. jest synem C. i O. z d. I., urodził się w (...) w P.. Obecnie (od 19 października 2025r.) skazany przebywa w warunkach izolacji penitencjarnej. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego oddziaływania, pozostaje zatrudniony nieodpłatnie (jako pracownik roznoszący artykuły żywnościowe, dotychczas nie wnoszono uwag do wykonywanej przez niego pracy). W grudniu 2025r. skazany wziął udział w programie resocjalizacyjnym z zakresu przeciwdziałaniu agresji i przemocy. Jego zachowanie w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności należy ocenić za prawidłowe - był 3 razy nagradzany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie, w stosunku do przełożonych prezentuje postawę regulaminową. Nie deklaruje przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, w gronie współosadzonych układa poprawne relacje. Skazany wobec popełnionych przestępstw pozostaje jednak bezkrytyczny, w ocenie administracji zakładu karnego skazany nadal wymaga obejmowania działaniami penitencjarnymi oraz pracy nad posiadanymi deficytami, a cele wykonywania wobec niego kary nie zostały jeszcze osiągnięte.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów w postaci dołączonych akt Sądu Okręgowego w Poznaniu III K 59/26, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu VIII Wydziału Karnego o sygn. akt. VI K 939/95, VI K 280/96, VI K 151/97, VI K 41/97, VI K 605/97, VI K 895/99, VI K 379/00, VI K 622/00, VI K 2109/03, VI K 1379/04, VIII K 308/16, VIII K 705/16, VIII K 152/17, VIII K 556/17, VIII K 1061/17, VIII K 833/20, Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu III Wydział Karnego o sygn. akt. XXIII K 468/04, XXIII K 981/05, XXIII K 2253/05, XXIII K 3262/05, XXIII K 1135/06, Sądu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu III Wydziału Karnego o sygn. akt III K 341/25, Sądu Rejonowego w Szamotułach II Wydziału Karnego o sygn. akt II K 438/11, II K 1207/12, II K 1103/24, II K 1330/24 oraz dokumentów zgromadzonych w aktach głównych w postaci odpisów orzeczeń wydanych wobec skazanego (k.47—53, 55, 56-58, 73-93), karty karnej (k.5-13), aktualnej opinii z Zakładu Karnego wraz z informacją o okresach osadzenia skazanego (k.59-69).

Dowody z wyżej wymienionych dokumentów Sąd uznał za w pełni przydatne dla celów postępowania, albowiem zostały sporządzone przez osoby do tego uprawnione, w ramach swych kompetencji. Ich autentyczność nie była kwestionowana przez strony postępowania, Sąd nie znalazł także podstaw, by czynić to z urzędu. Wyżej wymienione dowody stały się podstawą ustaleń faktycznych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wbrew poglądowi wyrażonemu przez Prokuratora Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie winny znaleźć zastosowanie przepisy regulujące zasady wymiaru kary łącznej obowiązujące w okresie od dnia 1 lipca 2015r. do dnia 23 czerwca 2020r., a do wniosku takiego Sąd doszedł na skutek poniższych rozważań.

Na wstępie należy zauważyć, że po wydaniu ostatniego wyroku łącznego wobec P. Z. tj. wyroku łącznego Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 28 lutego 2018r. wydanym w sprawie VIII K (...)/17 (opisanego wyżej w pkt. XXII.) P. Z. został skazany jeszcze kolejnymi pięcioma wyrokami (opisanymi wyżej w pkt. XXIII. – XXVII), przy czym w jednym przypadku dotyczyło to przestępstwa popełnionego przed dniem 1 lipca 2015r. (kiedy nastąpiła zmiana przepisów dotyczących kary łącznej) - mianowicie wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023r. wydanym w sprawie III K 309/21, zmienionym częściowo wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2025r. wydanym w sprawie II AKa 145/23 P. Z. została skazany za przestępstwo z art.155 k.k. popełnione w dniu 26 maja 2015r. (na karę 5 lat pozbawienia wolności).

Zmiany w zasadach orzekania kary łącznej wynikające z ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086; tzw. „Tarcza 4.0”) w ocenie Sądu nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Treść regulacji art.81 tej ustawy nie pozostawia wątpliwości, że odnoszą się one do dwóch stanów faktycznych. Przepis art.81 ust.1 ustawy ma zastosowanie w przypadku, gdy wszystkie kary zostały prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy, a więc przed 24 czerwca 2020r.. Regulacja zawarta w ustępie drugim tego artykułu dotyczy natomiast sytuacji, w której wszystkie kary prawomocnie orzeczono od tego dnia. Przepisy te nie regulują natomiast sytuacji, w której wobec sprawcy zapadły prawomocne wyroki skazujące zarówno przed wejściem „Tarczy 4.0”, jak i po dniu jej wejścia w życie - nie wskazują, według jakich reguł łączyć kary, które stały się prawomocne do dnia 23 czerwca 2020r. z karami, które stały się prawomocnie po tej dacie.

Brak regulacji odnoszącej się do tego rodzaju przypadków, nie oznacza jednak wyłączenia dopuszczalności łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie. Podstawową zasadą intertemporalną prawa karnego, poza zakazem retroaktywnego działania prawa surowszego, obejmującego tak zakaz wstecznie działającej penalizacji, jak i zakaz retroaktywnego zaostrzenia penalizacji (lex severior retro non agit), jest nakaz stosowania wstecz korzystniejszej dla sprawcy ustawy nowej (zasada lex mitior poenali retro agit). Zakaz retroaktywnego zaostrzenia penalizacji i nakaz stosowania wstecz korzystniejszej dla sprawcy ustawy nowej, pozostają ze sobą w ścisłym związku i znalazły swój ustawowy wyraz w treści art.4 k.k. (vide: C. C., Ustawowy wyraz zakazu retroaktywnej penalizacji w prawie karnym (w:) Zmiana normatywna i zasady intertemporalne w prawie karnym, I. 2003, rozdział V, punkt 6). Art.4§1 k.k. stanowi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że wspomniana regulacja odnosi się również do przepisów określających warunki i zasady orzekania kary łącznej, która stanowi przecież instytucję prawa karnego materialnego. W konsekwencji prawidłowe stosowanie art.4§ k.k. w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego polega na rozważeniu „względności ustaw” przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu. W konsekwencji w orzecznictwie ugruntowany już obecnie jest pogląd, który Sąd Okręgowy podziela, iż przepisy art.81 ust.1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 (Tarcza 4.0) mają w stosunku do art.4§1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych - modyfikując ostatnio wymienioną regulację razem z nią współwyznaczają treść normy prawnej, nadto zawierają zwroty jednoznaczne, które nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie oraz nie wyłączają stosowania art.4§1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020r. albo po tej dacie (vide: przykładowo postanowienie SN z dnia 13 października 2021r., I KZP 2/21, OSNK 2021/11-12/44; postanowienie SN z dnia 10 marca 2022r., V KK 46/22).

Poszukując ustawy względniejszej dla skazanego P. Z. w rozumieniu art.4§1 k.k., zważywszy na daty popełnienia przypisanych skazanemu przestępstw oraz zapadłych wobec niego wyroków, Sąd Okręgowy dokonał „symulacji” wymiaru kary łącznej przy zastosowaniu przepisów normujących orzekanie kary łącznej do 30 czerwca 2015r., od 1 lipca 2015r. do dnia 23 czerwca 2020r. oraz obecnie tj. od dnia 24 czerwca 2020r. i doszedł do kategorycznego przekonania, iż przepisy obowiązujące w okresie od 1 lipca 2015r. do 23 czerwca 2024r. są dla skazanego względniejsze w rozumieniu art.4§1 k.k..

Dokonując „ symulacji” rozstrzygnięcia według regulacji obowiązującej przed dniem 1 lipca 2015r. oraz regulacji obowiązującej od dnia 24 czerwca 2020r. nie sposób nie dostrzec, że regulacje te są bardzo zbliżone do siebie, przy czym regulacja obowiązująca obecnie jest mniej korzystna dla skazanych niż regulacja obowiązująca przed dniem 1 lipca 2015r. z uwagi na aktualne brzmienie art.86§1 k.k., które wyklucza zastosowanie zasady pełnej absorpcji (karę łączną wymierza się w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych do ich sumy). W przypadku każdej z tych regulacji przesłanką wymierzenia kary łącznej jest zaistnienie realnego (rzeczywistego) zbiegu przestępstw, który zachodzi wówczas, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu – w takim wypadku sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa - a nie kary łączne, które były ewentualnie orzeczone. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się tzw. chronologiczną interpretację pojęcia „pierwszego wyroku” na gruncie art.85 k.k.. Zawarty w art.85 k.k. zwrot „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa. Możliwe jest też wystąpienie nie tylko jednego zbiegu realnego, ale i dalszych, przy spełnieniu warunków wskazanych w art.85 k.k.. Jednakże nawet przy kolejnych zbiegach obejmujących drugą, trzecią, itd. grupę przestępstw, zawsze wyjściowym punktem odniesienia będzie pozostawał ten chronologicznie „pierwszy wyrok”, zamykający kolejne „grupy przestępstw” pozostających w zbiegu. Oceny zbiegu realnego dokonywać należy z perspektywy postępowania sprawcy – czy kolejnych przestępstw dopuszcza się po wydaniu wobec niego wyroku (kolejnych wyroków), czy przed nim (nimi). Tylko te ostatnie tworzą zbieg realny, pozwalający na orzeczenie kary łącznej (vide: uchwała Sądu Najwyższego z 25 lutego 2005r., I KZP 36/04, Prok. i Pr.-wkł. 2005/7–8, poz. 3; wyrok Sądu Najwyższego z 4 października 2012r., IV KK 184/12, LEX nr 1226730).

W sytuacji zastosowania wskazanych wyżej przepisów należałoby ustalić (uwzględniając daty przypisanych przestępstw oraz daty wydania wyroków), iż w rozpatrywanej sprawie wystąpiło kilkanaście zbiegów realnych przestępstw przypisanych skazanemu P. Z., część przestępstw mu przypisanych nie pozostawała w ogóle w zbiegu realnym z żadnym innym, zaś wprowadzenie wszystkich tych kar do wykonania (przy uwzględnieniu i zaliczeniu wszystkich okresów osadzenia P. Z. do poszczególnych kar) skutkowałoby tym, że przewidywany okres zwolnienia skazanego z jednostek penitencjarnych wykraczałby daleko poza okres obecnie przewidywany (tj. 22 września 2031r.). Niekorzystność ewentualnego zastosowania przepisów o karze łącznej obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015r. wynikała również (a może nawet przede wszystkim) z tego, że w takim wypadku łączeniu podlegałyby kary jednostkowe, a nie kary łączne - tymczasem w dotychczasowym „ostatnim” wyroku łącznym zapadłym wobec P. Z. opierającym rozstrzygnięcie na przepisach o karze łącznej obowiązujących w okresie od 1 lipca 2015r. do 23 czerwca 2020r. tj. wyroku łącznym Sądu Rejonowego Poznań-P. i L. w Poznaniu z dnia 28 lutego 2018r. wydanym w sprawie VIII (...) podstawę wymierzonej nowej kary łącznej stanowiły również kary łączne wymierzone wcześniejszymi wyrokami łącznymi tj. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 września 2006r. w sprawie XXIII K (...) w części opisanej wyżej w punkcie XV. lit. a) oraz wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i L. w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2017r. wydanym w sprawie VIII K 152/17, co skutkowało „premiowaniem” P. Z. przy tym rozstrzygnięciu. Gdyby rozstrzygając w niniejszej sprawie Sąd zdecydował się na zastosowanie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015r. to skutkowałoby to tym, że powstałoby kilkanaście nowych kar łącznych (powstałych z połączenia kar jednostkowych), część kar wymierzonych wyrokami jednostkowymi wykonywana byłaby odrębnie, a wyżej opisane wyroki łączne straciłyby moc.

W konsekwencji powyższych rozważań Sąd doszedł do kategorycznego przekonania, iż przepisami o karze łącznej względniejszymi dla skazanego P. Z. są przepisy obowiązujące w okresie od 1 lipca 2015r. do 23 czerwca 2020r.. Na podstawie tych przepisów warunkiem połączenia kar był fakt, aby sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, przy czym podstawą orzeczenia kary łącznej są kary wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art.89 k.k..

W czasie wyrokowania w niniejszej sprawie podlegały wykonaniu (tzn. nie były jeszcze w całości wykonane) następujące kary:

kara 5 lat pozbawienia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2023r. w sprawie III K 309/21,

kara 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2025r. w sprawie III K 341/25.

Uwzględniając treść art.86k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od 1 lipca 2015r. do 23 czerwca 2020r. granice możliwej do wymierzenia kary łącznej mieściły się od kary 5 lat pozbawienia wolności (najsurowsza z kar łączonych) do sumy łączonych kar czyli 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd orzekający karę łączną na podstawie kar wymierzonych prawomocnymi wyrokami, powinien rozważyć przede wszystkim zagadnienie związku przedmiotowego i podmiotowego zachodzącego pomiędzy zbiegającym się przestępstwami, co w dużej mierze decyduje o zastosowaniu w mniejszym lub większym stopniu zasady absorpcji lub kumulacji przy wymiarze kary łącznej. Obowiązkiem sądu orzekającego w sprawie jest ponadto rozważenie tych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków i przemawiają za korzystnym bądź niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej (vide: m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1976r., sygn. akt I KR 292/75, OSNKW 1976/10-11, poz. 128 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 1985r., sygn. akt II KR 245/85, OSNKW 1986/5-6, poz.39). Silniejsze związki czasowe i rodzajowe pomiędzy dokonanymi przestępstwami wskazują na potrzebę przyznania decydującego znaczenia zasadzie absorpcji łączonych kar. W przypadku zaistnienia luźniejszych relacji pomiędzy tymi czynnikami powinna z kolei przeważać zasada kumulacji. Natomiast trzecia z zasad wymiaru kary łącznej, a mianowicie zasada asperacji, z jednej strony pozwala uniknąć premiowania sprawcy popełniającego kilka przestępstw, z drugiej zaś strony – umożliwia uniknięcie dolegliwości wynikającej z kumulacji orzeczonych kar jednostkowych, a tym samym naruszenia zasad racjonalności wymiaru kary i zasad humanitaryzmu w stosowaniu kar. Dodatkowo wskazać należy, iż bynajmniej celem postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego jest nie tyle polepszenie sytuacji skazanego, ale jej uporządkowanie. Kary łącznej nie należy traktować jako instytucji mającej na celu łagodzenie prawno-karnych konsekwencji dla sprawcy kilku przestępstw, czy też instytucji traktowanej jako „swego rodzaju ustawowe złagodzenie kary (zob. P. Kardas, w: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Wydanie II, pod red. A. Zolla, Kraków 2004 roku, s. 1115). Instytucja kary łącznej nie jest instrumentem łagodzenia orzeczonych za pozostające w zbiegu przestępstwa kar, zaś sam fakt pozostawania dwóch lub więcej przestępstw w zbiegu nie stanowi przecież okoliczności łagodzącej. Kara łączna jest orzekana wobec sprawcy, który popełnił dwa lub więcej przestępstw, a to z kolei jest istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 października 2001 roku, II AKa 154/01, Prok. i Pr. 2002r., z. 4, poz. 26). Oczywistym jest, że wymierzając karę łączną nie można poddawać ponownej analizie i uwzględniać okoliczności, które legły u podstaw wymiaru poszczególnych kar jednostkowych. Sąd powinien natomiast przede wszystkim rozważyć, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary podlegające łączeniu, zachodzi ścisły związek przedmiotowo – podmiotowy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2002 roku, II KK 270/02, Z. nr 310876) oraz bliskość czasowa. Winno się nadto uwzględnić okoliczności, jakie zaszły już po wydaniu poprzednich wyroków, przede wszystkim mieć na uwadze proces resocjalizacji skazanego, a także względy indywidualno - i generalno - prewencyjne. Analizując związki łączące realnie zbiegające się przestępstwa trzeba pamiętać, iż kara łączna winna być wymierzona przy zastosowaniu zasady absorpcji im większa zachodzi łączność przedmiotowa i bliskość czasowa pomiędzy poszczególnymi przestępstwami lub wtedy, gdy jedno z pozostających w zbiegu przestępstw zdecydowanie dominuje nad pozostałymi. Ponadto, niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia, stąd priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (por. P. Kardas, w: Kodeks karny..., s.1137 op. cit.). Wyrok łączny jest wszak instytucją mającą racjonalizować wymiar kary, dlatego też stosowanie absorpcji przy wymiarze kary łącznej nie może być sprzeczne z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, służąc odbieraniu kary łącznej jako instytucji będącej swoistym premiowaniem popełniania przestępstw (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2016 roku, sygn. III KK 140/16, LEX nr 2142559).

W realiach niniejszej sprawy w ocenie Sądu zasadne było zastosowanie zasady asperacji. Należy bowiem podkreślić:

bardzo znaczną, niemal 10-letnią różnicę czasową przestępstw, za które P. Z. został skazany wyrokami, którymi orzeczono kary podlegające połączeniu tj. w dniu 26 maja 2015r. oraz 18 stycznia 2025r. poczynając od 2012r.

rozbieżność rodzajową tych przestępstw (przestępstwo z art.155 k.k. oraz z art.306c§2 k.k.).

Sąd wziął również pod uwagę pozytywną opinię administracji jednostki penitencjarnej o zachowaniu skazanego, niemniej prezentowany przez P. Z. brak krytycyzmu wobec popełnionych przestępstw nie napawa niestety optymizmem, świadczy bowiem – w szczególności w kontekście niezmiernej obfitości skazań w już 20- letniej karierze przestępczej P. Z. - o bardzo wysokim stopniu zdemoralizowania skazanego.

Biorąc pod uwagę wszystkie te okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary łącznej niższej niż 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności całkowicie abstrahowałoby od okoliczności niniejszej sprawy, w sposób niezrozumiały bagatelizowałoby rozbieżność czasową i rodzajową przestępstw przypisanych skazanemu oraz opinię o zachowaniu skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej. Tak ukształtowany wymiar kary łącznej porządkuje sytuację prawną skazanego, a jednocześnie kara taka spełnia wymogi sprawiedliwej. Powinna ona spełnić swe zadania zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i prewencji generalnej.

Zastrzec należy w tym miejscu, iż – wbrew rozpowszechnionemu wśród osadzonych w jednostkach penitencjarnych przekonaniu - bynajmniej celem postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego nie jest polepszenie sytuacji skazanego, ale jedynie jej uporządkowanie. Kary łącznej nie należy traktować jako instytucji mającej na celu łagodzenie prawno-karnych konsekwencji dla sprawcy kilku przestępstw, czy też instytucji traktowanej jako „swego rodzaju ustawowe złagodzenie kary (zob. P. Kardas, w: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I. Wydanie II, pod red. A. Zolla, Kraków 2004 roku, s. 1115).

Dodatkowo wskazać należy (w kontekście jednego z pism skazanego), iż kara łączna nie obejmuje kar wymierzonych za wykroczenia.

W pozostałym zakresie wobec braku podstaw do połączenia kar wymierzonych pozostałym wyrokami Sąd na podstawie art.572 k.p.k. postępowanie umorzył (pkt.3 części rozstrzygającej wyroku.)

W pkt. 2 części rozstrzygającej uzasadnianego wyroku Sąd na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt.1 wyroku zaliczył skazanemu okres odbywanej kary wymierzonej w sprawie III K 309/21 od godz. 18.10 dnia 16 stycznia 2026r. i nadal, a dodatkowo zaliczony postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 12 marca 2026r. wydanym w sprawie III Ko 79/26 na poczet kary wymierzonej w sprawie III K 309/21 okres tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu sygn. III K 108/24 od dnia 30 marca 2023 roku godz. 18:15 do dnia 15 marca 2024 roku godz. 15:45.

O wynagrodzeniu obrońcy z urzędu Sąd orzekł na podstawie przepisów wskazanych w pkt.4 części rozstrzygającej wyroku.

O wydatkach poniesionych przez Skarb Państwa w związku z wydaniem niniejszego wyroku Sąd orzekł na podstawie art.624§1 k.p.k. biorąc pod uwagę sytuację skazanego związaną z koniecznością odbycia kar pozbawienia wolności, zaś o opłacie od orzeczonej kary łącznej na podstawie art.6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (pkt.5 części rozstrzygającej wyroku).

Sędzia Tomasz Borowczak

ZARZĄDZENIE

1) proszę odnotować w kontrolce uzasadnień (w okresie od 2 do 7 kwietnia 2026r. przebywałem na urlopie wypoczynkowym),

2) odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć adw. H. X. jako obrońcy skazanego z urzędu

3) akta przedłożyć za 14 dni od doręczenia lub z apelacją

A., dnia 9 kwietnia 2026r.

SSO Tomasz Borowczak