VIII U 3012/25

Sygn. akt VIII U 3012/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 lipca 2026 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pomorska

po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 roku w Łodzi na rozprawie

sprawy z wniosku N. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w W.

o rentę socjalną

w związku z odwołaniem N. T.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.

z dnia 2 października 2025 roku, znak (...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje N. T. prawo do renty socjalnej od dnia 1 sierpnia 2025 roku do 31 lipca 2030 roku.

SSO Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Sygn. akt VIII U 3012/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2.10.2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w O. odmówił ubezpieczonemu G. L. prawa do renty socjalnej od 1.08.2025 r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 1.10.2025 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy.

(decyzja – k. 118 załączonych do sprawy akt organu rentowego)

G. L. złożył odwołanie od w/w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania renty socjalnej. Decyzję zaskarżył w całości i zarzucił jej:

1) błędne przeprowadzenie postępowania dowodowego skutkujące całkowitym zlekceważeniem przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przedstawionej przez odwołującego dokumentacji medycznej, w sytuacji, gdy dowody te mają kluczowe znaczenie dla sprawy;

2) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że skarżący jest zdolny do pracy, podczas gdy stan zdrowia ubezpieczonego pozostawał bez zmian. Ubezpieczony jest osobą niepełnosprawną od urodzenia bez rokowań na poprawę stanu zdrowia. Ma znaczne problemy z poruszaniem się, bezwład lewej nogi i ręki. Posiadane przez niego schorzenia powodują, że nie jest w stanie wykonywać dowolnej pracy.

Mając powyższe zarzuty na względzie odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu wnioskowanego świadczenia. Równocześnie ubezpieczony wniósł o przeprowadzenie dowodu z załączonych przez niego dokumentów oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych lekarzy odpowiednich specjalności.

(odwołanie – k. 3-5)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska powołał się na art. 4 ust 1 ustawy o rencie socjalnej wskazując na przesłanki konieczne do uzyskania renty socjalnej. Organ rentowy zauważył, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, co zostało potwierdzone w orzeczeniu komisji lekarskiej z dnia 1.10.2025 r. - zatem prawo do renty socjalnej mu nie przysługuje. Mając powyższe na względzie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.

(odpowiedź na odwołanie – k. 21-21 verte)

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 15.07.2026 r. tutejszy sąd na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 5 k.p.c. pominął wnioski pełnomocnika ZUS o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego specjalisty z zakresu neurologii i ortopedii.

(postanowienie – rozprawa z dnia 15.07.2026 r. e-protokół 00:05:54 – płyta CD – k. 170)

Na rozprawie w dniu 15.07.2026 r. pełnomocnik wnioskodawcy – ojciec F. L. poparł odwołanie, a pełnomocnik ZUS wniósł o jego oddalenie.

(końcowe stanowiska stron – rozprawa z dnia 15.07.2026 r. e-protokół 00:07:12 i dalej – płyta CD – k. 170)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Ubezpieczony (ur. (...)) był uprawniony do renty socjalnej do 31.07.2025 roku.

(okoliczności bezsporne)

Wnioskodawca legitymuje się wykształceniem średnim bez matury. Pracuje jako pracownik ochrony od około 5 lat w tej samej firmie.

(okoliczności bezsporne)

Orzeczeniem z dnia 11.09.2013 r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaliczył wnioskodawcę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe wskazując, iż niepełnosprawność istnieje od – urodzenia, a ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 8.03.2006 r. uznając min. konieczność zatrudnienia ubezpieczonego w warunkach pracy chronionej, szkolenia, w tym specjalistycznego, zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej organizacje pozarządowe oraz inne placówki, ma prawo do karty parkingowej o jakiej mowa w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r – Prawo o ruchu drogowym.

(orzeczenie – k. 10)

W dniu 8.05.2025 roku ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do renty socjalnej na kolejny okres.

(wniosek – k. 108-111 załączonych do sprawy akt organu rentowego)

W toku postępowania wyjaśniającego ubezpieczony został skierowany do lekarza orzecznika ZUS, który orzeczeniem z dnia 22.08.2025 r. uznał, że nie jest on całkowicie niezdolny do pracy. U wnioskodawcy rozpoznano dziecięce porażenie mózgowe. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że po analizie dokumentacji medycznej biorąc pod uwagę naruszenie sprawności organizmu ubezpieczonego oraz charakter pracy zawodowej i wymiar czasu pracy – nie stwierdzono przesłanek do orzeczenia dalszej całkowitej niezdolności do pracy.

(orzeczenie – k. 114-114 verte załączonych do sprawy akt organu rentowego, opinia lekarska – k. 39 załączonej do sprawy dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej)

Od powyższego orzeczenia złożono sprzeciw do Komisji Lekarskiej ZUS.

(sprzeciw – k. nieponumerowane strony załączonej do sprawy dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej)

Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 1.10.2025 r. również stwierdziła, że ubezpieczony nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, orzekając w oparciu o dokumentację z przebiegu leczenia ubezpieczonego oraz jego badanie. U wnioskodawcy rozpoznano dziecięce porażenie mózgowe, niedowład lewostronny spastyczny, ograniczenie sprawności.

(orzeczenie – k. 117 załączonych do sprawy akt organu rentowego, opinia lekarska – k. nieponumerowane strony załączonej do sprawy dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej)

Mając na uwadze powyższe, organ rentowy na podstawie zaskarżonej decyzji z dnia z dnia 2.10.2025 r. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej.

(decyzja – k. 118 załączonych do sprawy akt organu rentowego)

Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją i odwołując się od niej zainicjował przedmiotowe postępowanie.

(odwołanie – k. 3-5)

Zawarta w aktach sprawy dokumentacja medyczna w tym głównie leczenia urologicznego oraz rehabilitacyjnego potwierdza na tyle znaczne naruszenie sprawności organizmu, że ubezpieczony nie jest zdolny do pracy na otwartym rynku pracy a zatem stopień naruszenia sprawności organizmu w zakresie narządu ruchu oraz układu nerwowego spełnia wszystkie oba kryteria orzekania o całkowitej niezdolności do pracy to jest kryterium logicznego oraz ekonomicznego. Z neurologicznego punktu widzenia stan zdrowia ubezpieczonego nie zmienił się obecnie w stosunku do tego jaki był, kiedy ubezpieczony był uznawany przez organ rentowy za całkowicie niezdolnego do pracy w ramach renty socjalnej. W ramach dokumentacji medycznej w aktach znajduje się dokumentacja leczenia w POZ oraz w poradni neurologicznej, które wskazują na znaczne ograniczenia funkcjonowania ubezpieczonego głównie w zakresie istotnych nie dowodów lewych kończyn i związanych z tym długotrwałych przykurczów w stawach (zwłaszcza lewego stawu łokciowego) oraz zaników mięśniowych. W neurologicznym badaniu przedmiotowym potwierdzono znaczne naruszenie sprawności organizmu wnioskodawcy w tym zakresie stanu neurologiczno-ortopedycznego, które w znacznym stopniu ograniczają, a wręcz uniemożliwiają ubezpieczonemu zdolność do jakiejkolwiek pracy na otwartym rynku pracy. Stopień naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonego wynikający ze wszystkich schorzeń powstałych w czasie nauki- do 18 r.ż.) jest na tyle znaczny że powoduje niezdolność o jakiejkolwiek pracy na otwartym rynku pracy tym samym snso spełnia kryteria cndp. Ubezpieczony jest długotrwale cndp. Stopień (snso) zarówno wtedy (w 2025 roku) jak i obecnie jest znacznie - istotnie naruszony tym samym dawał i nadal daje podstawy orzekania całkowitej niezdolności do pracy tym samym niezdolności do jakiejkolwiek pracy na (...) na dalszy okres. W przypadku ubezpieczonego spełniony jest warunek cndp ze względu na powstania snso przed 18 rokiem życia/ w czasie nauki w szkole.

Biorąc pod uwagę holistyczny stopień naruszenia sprawności organizmu Ubezpieczonego (powstały w okresie jak dla renty socjalnej), wnioskodawca w dacie spornej decyzji (latem 2025 roku) był i nadal jest osobą całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej na otwartym rynku pracy w rozumieniu ustawy o rencie socjalnej tj. utracił zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy na okres kolejnych 5 lat to jest od daty zakończenia poprzedniego okresu cndp do dnia 31.07.2030 roku.

(pisemna opinia biegłego z zakresu neurologii – k. 29-33 verte)

Z punktu widzenia ortopedii u wnioskodawcy rozpoznano: mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem spastycznym i przykurczem kończyn lewych leczonych operacyjnie, skrzywienie kręgosłupa piersiowego prawostronne z garbem żebrowym, z przewlekłym zespołem bólowym, niedorozwój prawej półkuli mózgu.

Wnioskodawca leczony był stale, przewlekle od dziecka (niemowlęcia) do dziś rehabilitacyjnie, iniekcjami z botuliny, dwukrotnie operacyjnie celem poprawienia funkcji kończyn lewych. Utrudniającym leczenie jest niedorozwój mózgu z rozległą jamą malacyjną prawej półkuli mózgu. Mimo systematycznego leczenia utrzymuje się duży stopień niesprawności. Wnioskodawca przebył operację ortopedyczną ścięgna mięśnia brzuchatego łydki lewej (E.) w 1996 r. W latach 2002- 2007 otrzymywał zastrzyki wzdłuż ścięgien mięśni kgl z botuliny bez efektu. W 2007 r. wykonano operacyjne uwolnienie 3 grup ścięgien mięśni zginaczy ręki i przedramienia kończyny górnej lewej. Wnioskodawca był leczony rehabilitacyjnie w okresie 1991- 2016,2026 - bez uzyskania jakiejkolwiek spektakularnej poprawy. Jednak szeroko pojęta rehabilitacja, szczególnie systematyczna kinezyterapia są konieczne nadal celem podtrzymania uzyskanej przed laty - ułomnych, częściowych ale jednak sprawności i samodzielności. Ubezpieczony jest częściowo przystosowany do niepełnosprawności, ale zawroty głowy, upadki, zaburzenia mowy utrudniają komunikację międzyludzką i funkcjonowanie w społeczeństwie.

W dostępnej dokumentacji medycznej znajduje się informacja dotycząca wykształcenia ubezpieczonego. Ukończył z trudem LO, ale nie przystąpił do matury, ponieważ nie był w stanie osiągnąć wymaganej wiedzy. Odnotowane z dokumentacji lekarskiej opinie (p.10, p.11): psychologiczne z lat 2007, 2008 oraz konsultanta neurologa ZUS z 2013 r. dotyczą sprawności intelektualnej i możliwości psychofizycznych, więc te dane są. Stan uszkodzenia mózgu nie uległ poprawie. Tym samym narząd ruchu także nie ulegnie istotnej poprawie. Ubezpieczony nie rokuje wyleczenia, czy poprawy stanu zdrowia i nie należy tego oczekiwać. Konieczne jest podtrzymywanie usprawniania celem zapobiegania progresji przy kurczów lewej połowy ciała oraz podtrzymywania sprawności prawej połowy ciała. Obecnie wnioskodawca zatrudniony jest jako pracownik ochrony. Sposób wykonywania tej pracy przy istniejących ograniczeniach funkcji n. ruchu nie rokuje możliwości świadczenia pracy, z której mógłby się samodzielnie utrzymać.

Stwierdzone upośledzenie czynności narządu ruchu ubezpieczonego powoduje naruszenia jego sprawności w stopniu dającym podstawę do orzekania o całkowitej niezdolności ubezpieczonego do pracy zarobkowej od 1.08.2025r. przez okres dalszych 5 lat. Niezdolność do pracy istnieje od 18 r.ż.

Stopień uszkodzenia (niepełnosprawność) czynności narządu ruchu jest duży istnieje od urodzenia. Uszkodzenie funkcji n. ruchu i psychoruchowe jest trwale.

Od 1.03.2026r. wnioskodawca mając orzeczoną niezdolność do pracy może dorabiać do renty przestrzegając limitów dochodów, szczególnie dotyczy to renty socjalnej. Całkowita niezdolność do pracy oznacza utratę zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy na otwartym rynku pracy i do takich osób zalicza się badany. Niepełnosprawnych dopuszcza do pracy lekarz medycyny pracy.

Z punktu widzenia ortopedii, w przypadku wnioskodawcy praca na stanowisku przystosowanym do niepełnosprawności powinna być traktowana jako rehabilitacja medyczna (lecznicza) w tym ruchowa, neurologiczna, jak i społeczna, psychiczna, zawodowa.

(pisemna podstawowa opinia biegłego z zakresu ortopedii – k. 140-143 verte, pisemna uzupełniająca opinia biegłego z zakresu ortopedii – k. 166-167)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, opierając się na załączonych do akt sprawy aktach rentowych ubezpieczonego, dokumentacji orzeczniczo – lekarskiej, bowiem żadna ze stron postępowania nie kwestionowała ich rzetelności i autentyczności, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu, jak również w oparciu o pisemne opinie biegłych sądowych z zakresu: neurologii i ortopedii. Sąd jako materiał kluczowy dla rozstrzygnięcia sprawy uznał opinie powołanych biegłych sądowych, albowiem dowód ten pozwolił na dokładne określenie zakresu dysfunkcji jakie występują w stanie zdrowia odwołującego. Uzyskane w ten sposób wiadomości specjalne Sąd uwzględnił w całości, ponieważ opinie biegłych wydane zostały w oparciu o obiektywne wyniki badań wnioskodawcy. Przy tym Sąd zważył, że wprawdzie organ rentowy zgłosił zastrzeżenia do opinii biegłych z zakresu neurologii oraz ortopedii, to jednak w ocenie Sądu podniesione zarzuty nie były uzasadnione i nie dawały podstaw do powołania w sprawie innych biegłych w/w specjalności. W ocenie Sądu, opinie powołanych biegłych dokładnie diagnozują stan zdrowia odwołującego, a zgłoszone zastrzeżenia stanowiły de facto nieuzasadnioną polemikę z wnioskami wynikającymi z opinii biegłych. Dlatego zastrzeżenia zgłoszone przez organ rentowy nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wydania orzeczenia i w tym stanie rzeczy Sąd ocenił wniosek organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu neurologii i ortopedii za zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 5 k.p.c. Sąd w całości podzielił więc wnioski zawarte w opiniach biegłych, ponieważ były one uzasadnione, spójne i logiczne. Podstawą do wydania opinii i wysnucia wniosków były: przeprowadzone badanie przedmiotowe oraz dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy, w tym dokumentacja medyczna, a także wywiad od ubezpieczonego. Fakt, że biegli ocenili stan zdrowia ubezpieczonego inaczej niż lekarze ZUS nie stanowiła podstawy do zakwestionowania wniosków ich opinii. Rzetelność opinii biegłych, w ocenie Sądu Okręgowego, nie budzi żadnych wątpliwości. Biegli są bowiem doświadczonymi specjalistami z dziedzin medycyny adekwatnych do schorzeń ubezpieczonego, a ich fachowość jest bezsprzeczna. Sąd nie może dopuszczać kolejnych opinii do czasu, aż strona uzyska satysfakcjonujące ją wnioski z opinii płynące. Istotne jest, że biegli wydali niewadliwe i merytorycznie prawidłowo uzasadnione opinie odpowiadając na pytania Sądu w sposób, który umożliwił rozstrzygnięcie sprawy. Jak słusznie wskazuje się w judykaturze, opowiedzenie się za odmiennym stanowiskiem oznaczałoby przyjęcie, że należy przeprowadzić dowód z wszelkich możliwych biegłych, by upewnić się, czy niektórzy z nich nie byliby takiego zdania, jak strona kwestionująca (tak m.in.: wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28.02.2013 r., III AUa 1180/12, LEX 1294835; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 22.02.2013 r., I ACa 76/12, LEX 1312019).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie jedyną kwestią sporną było ustalenie, czy ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy. Natomiast pozostałe przesłanki związane z prawem do świadczenia nie stanowiły przedmiotu sporu między stronami.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 2007 roku o rencie socjalnej (Dz.U.2025.0.420), renta ta przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:

1) przed ukończeniem 18. roku życia;

2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25. roku życia;

3) w trakcie kształcenia w szkole doktorskiej, studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

Z kolei zgodnie z ustępem 2. powyższego artykułu, osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1, przysługuje: renta socjalna stała - jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała albo renta socjalna okresowa - jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest okresowa.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej zawiera odesłanie do niektórych przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2025.1749) - dalej jako ustawa emerytalna, z zaznaczeniem, że przepisy te stosuje się odpowiednio. Odesłanie to obejmuje między innymi art. 12 ustawy emerytalnej, który zawiera definicję niezdolności do pracy. Zgodnie z treścią tego przepisu niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast osobą częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy emerytalnej) (por. wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2004 r., II UK 222/03). Wskazać również należy, że przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2000 r., II UKN 134/00 i z dnia 7 września 1979 r., II URN 111/79).

Wspomniany art. 15 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej odsyła również do art. 107 ustawy emerytalnej, który wskazuje, że prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. Cytowany przepis określa, że prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy może ulec zmianom w przypadku zmiany kwalifikacji niezdolności do pracy, jej ustania lub ponownego powstania. W aspekcie formalnoprawnym w przypadku renty socjalnej może więc nastąpić utrata prawa do tego świadczenia bądź ponowne nabycie uprawnień. O zmianach w prawie i wysokości świadczeń rentowych przesądza każdorazowo wynik badania lekarskiego przeprowadzanego przez Lekarza Orzecznika ZUS/Komisję Lekarską ZUS, dokonujących oceny niezdolności do pracy, jej stopnia i trwałości. Treść orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS/Komisji Lekarskiej ZUS w przedmiocie zmiany stopnia niezdolności do pracy, jej braku lub ponownego powstania, powinna w równym stopniu wynikać z profesjonalnej oceny stanu zdrowia badanego, jak i biologicznego aspektu niezdolności do pracy z elementami ekonomicznymi.

W świetle powołanych przepisów zasadność odwołania wnioskodawcy uzależniona była od dokonania kompleksowych ustaleń faktycznych zmierzających do wyjaśnienia, czy po stronie odwołującego występuje całkowita niezdolność do pracy, co wymagało wiadomości specjalnych w rozumieniu art. 278 § 1 k.p.c. w zakresie oceny etiologii schorzenia, momentu jego powstania, przebiegu procesu chorobowego, aktualnego stopnia nasilenia diagnozowanych schorzeń, ich wzajemnych powiązań i wpływu na możliwość świadczenia pracy zarobkowej. Ocena we wskazanym zakresie musiała zatem znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych lekarzy posiadających odpowiednią wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń ubezpieczonej (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z 12 kwietnia 2000 r., II UKN 498/99, OSNAPiUS 2001 nr 19, poz. 597; z 7 lipca 2005 r., II UK 277/04, OSNP 2006 nr 56, poz. 97; z 14 marca 2007 r., III UK 130/06, OSNP 2008 nr 7-8, poz. 113; z 12 stycznia 2010 r., I UK 204/09, LEX nr 577813 oraz powołane w nich orzecznictwo). Z tego względu, Sąd Okręgowy w toku postępowania przeprowadził dowody z dokumentów oraz opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii oraz ortopedii, którzy w oparciu o dokumentację medyczną odwołującego oraz badania przedmiotowe i wywiad przeanalizowali jego stan zdrowia z uwzględnieniem powyższych okoliczności. Skutkiem tak przeprowadzonego postępowania było ustalenie, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej od

1.08.2025 r. czyli od daty zakończenia poprzedniego okresu cndp na okres dalszych 5 lat, czyli do 31.07.2030 r. Takie wnioski zostały wyprowadzone przez biegłych sądowych neurologa i ortopedę, które Sąd uznał za własne. Tym samym ubezpieczony spełnia kluczowy warunek konieczny do przyznania mu prawa do renty socjalnej.

Opinia biegłych sądowych podlega swobodnej ocenie sądu na podstawie art. 233 § 1 k.p.c. Sąd, uwzględniając materiał dowodowy zebrany w toku postępowania dokonuje oceny, czy biegły w świetle tego materiału w sposób logiczny przedstawił w opinii tok swojego rozumowania prowadzący do sformułowania niesprzecznych wniosków końcowych. Ponadto, Sąd dokonuje oceny i analizy opinii co do jej fachowości i rzetelności. Opinie biegłych w sposób jednoznaczny i rzeczowy wyjaśniły z jakich powodów ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy. Ubezpieczony jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Schorzenia, z którymi zmaga się ubezpieczony powodują przeciwwskazania związane z zatrudnieniem, co wyczerpująco wskazali biegli w swych opiniach, przedstawiając przekonywująco motywację wydanego orzeczenia. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie schorzenia ubezpieczonego, w ocenie Sądu (w świetle opinii biegłych), uzasadnione jest twierdzenie, że ubezpieczony utracił zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, spełniając tym samym warunki do uzyskania prawa do renty socjalnej na dalszy okres - kolejnych 5 lat to jest od daty zakończenia poprzedniego okresu cndp do dnia 31.07.2030 roku. Zdaniem Sądu, w przypadku ubezpieczonego, zatrudnionego obecnie jako pracownik ochrony, sposób wykonywania tej pracy przy istniejących ograniczeniach funkcji n. ruchu nie rokuje możliwości świadczenia przez niego pracy, z której mógłby się samodzielnie utrzymać. Ubezpieczony nie rokuje wyleczenia czy poprawy stanu zdrowia i nie należy tego oczekiwać. Jak wskazała biegła ortopeda, w przypadku wnioskodawcy praca na stanowisku przystosowanym do niepełnosprawności powinna być traktowana jako rehabilitacja medyczna (lecznicza) w tym ruchowa, neurologiczna, jak i społeczna, psychiczna, zawodowa. Podkreślenia w szczególności wymaga, że przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu (wyrok SN z dn. 8.12.2000 r., II UKN 134/00, LEX nr 46842).

Z kolei, argumentacja organu rentowego wskazująca na konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego neurologa i ortopedy była w ocenie Sądu lakoniczna i niewystarczająca. Zdaniem Sądu organ rentowy nie wykazał dostatecznie, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego możliwa jest inna ocena stanu zdrowia ubezpieczonego niż wynikająca z opinii w/w biegłych. Kwestią możliwości dopuszczenia dowodu z dodatkowej opinii tych samych lub innych biegłych wielokrotnie zajmowano się w orzecznictwie, które stanęło na stanowisku, że jeżeli opinia biegłego jest jednoznaczna i tak przekonująca, iż Sąd określoną okoliczność uznaje za wyjaśnioną, to nie ma obowiązku dopuszczania dowodu z dalszej opinii biegłych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74). Dowód z opinii biegłego ma szczególny charakter, a mianowicie korzysta się z niego w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. W konsekwencji nie można przyjąć, że Sąd obowiązany jest dopuścić dowód z opinii kolejnych biegłych, czy też z opinii instytutu w każdym wypadku, gdy opinia złożona jest niekorzystna dla strony. W świetle art. 286 k.p.c., sąd ma obowiązek dopuszczenia dowodu z dalszych biegłych lub z opinii instytutu, gdy zachodzi tego potrzeba, a więc wówczas, gdy opinia złożona już do sprawy zawiera istotne braki, czy nie wyjaśnia istotnych okoliczności. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw dla kontynuowania postępowania dowodowego.

W przedmiotowej sprawie istotne jest także i to, że wnioskodawca rentę socjalną pobierał do 31.07.2025 roku. Od sierpnia 2025 r. czyli wtedy kiedy ZUS zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją odmówił mu przyznania tego świadczenia na kolejny okres, stan jego zdrowia oraz sposób funkcjonowania nie zmieniły się, co potwierdzili biegli z zakresu neurologii i ortopedii. Nie było więc przesłanek do tego, by ocenę orzeczniczą, zmienić. Organ rentowy orzekł jednak o takiej zmianie kwestionowaną w niniejszym postępowaniu decyzją, ale swojego stanowiska nie uzasadnił. Tymczasem materiał zgromadzony w sprawie pozwala w ocenie sądu na jednoznaczne stwierdzenie, iż wnioskodawca po dniu 31.07.2025 r. jest nadal całkowicie niezdolny do pracy, a więc od 1.08.2025 r. przez okres dalszych 5 lat do 31.07.2030 r. zgodnie z treścią opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii i ortopedii, a tym samym spełnia ustawowe warunki określone przepisem art. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej do przyznania świadczenia, o które się ubiega.

Dlatego też Sąd Okręgowy, zgodnie z dyspozycją art. 477 14§ 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną w sprawie decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do renty socjalnej poczynając od dnia 1.08.2025 r. na okres do 31.07.2030 r.