VIII U 2380/25

Sygn. akt VIII U 2380/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lipca 2026 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pomorska

po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 roku w Łodzi na rozprawie

sprawy z wniosku U. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) w O.

o wysokość kapitału początkowego i emerytury

w związku z odwołaniem U. C.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w O.

z dnia 29 lipca 2025 roku, znak (...);

z dnia 30 lipca 2025 roku, znak (...)

oddala odwołania.

SSO Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Sygn. akt VIII U 2380/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29.07.2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w J. z urzędu ponownie ustalił wartość kapitału początkowego O. G. na dzień 01.01.1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1152,89 zł.

Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. od 01.01.1989 r. do 31.12.1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 94,43%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1152,89 zł ZUS ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 94,43% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w w/w ustawie o emeryturach i rentach z FUS (94,43% x 1 220,89 zł = 1152,89 zł).

Przyjęto łącznie 17 lat, 3 miesiące, 15 dni, tj. 207 miesięcy okresów składkowych i łącznie 7 miesięcy, 17 dni, tj. 7 miesięcy okresów nieskładkowych. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł.

Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 61,64%. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 92 781,37 złotych.

(decyzja – k. 26-27 tom I załączonych do sprawy akt organu rentowego)

Decyzją z dnia 30.07.2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w J. przyznał O. G. emeryturę od 1.07.2025 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.

Do obliczenia świadczenia ZUS przyjął kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji – (...),44 zł, kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego – (...),99 zł, a także średnie dalsze trwanie życia – 266,40 m-cy. Wyliczona kwota emerytury wyniosła 4655,69 zł.

Okresowa emerytura kapitałowa wyniosła 742,98 zł.

Łącznie kwota emerytury z FUS oraz okresowej emerytury kapitałowej wyniosła od 1.09.2025 r. – (...),67 zł

(decyzja – k. 12-14 tom II załączonych do sprawy akt organu rentowego)

Odwołania od w/w decyzji złożyła O. G.. Wnioskodawczyni uznała obie wskazane decyzje ZUS za krzywdzące i wniosła o ponowne przeliczenie kapitału początkowego oraz wskazała, że nie zgadza się z wyliczoną emeryturą, ponieważ jest mniejsza od ostatnich wynagrodzeń za pracę.

(odwołania - k. 3 akt, k.3 akt VIII U 2381/25)

W odpowiedziach na odwołania, pozwany organ rentowy wniósł o ich oddalenie.

(odpowiedzi na odwołania - k.4-4 verte, k.4-4 verte akt VIII U 2381/25)

Sprawy z odwołań wnioskodawczyni od powyższych decyzji, połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

(postanowienie – k. 6 akt VIII U 2381/25)

W piśmie procesowym z dnia 3.12.2025 r. profesjonalny pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o ponowne przeliczenie kapitału początkowego – poddał w wątpliwość prawidłowość świadczenia należnego odwołującej, złożył wniosek o wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Do pisma załączono następuje dokumenty w postaci kserokopii: książeczki ubezpieczeniowej, świadectwa pracy wydanego przez Wojewódzki Urząd Poczty z dnia 15.01.1989 r., świadectwa ukończenia praktycznej nauki zawodu z dnia 8.06.1982 r., umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego z dnia 1.09.1980 r.

(pismo z załącznikami – k. 13-26)

W piśmie procesowym z dnia 23.12.2025 r. ZUS po zapoznaniu się z w/w pismem procesowym pełnomocnika wnioskodawczyni podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz podał, że w aktach kapitału początkowego znajduje się wykaz wprowadzonych okresów ubezpieczenia do dnia 31.12.1998 r. - łącznie 17 lat, 3 miesiące i 15 dni okresów składkowych oraz 7 miesięcy i 17 dni okresów nieskładkowych - zaliczonych na podstawie dokumentacji złożonej przez wnioskodawczynię do akt. Nadto wskazał, że w aktach emerytalnych znajduje się również wydruk raportu ze wskazaniem składek opłaconych za wnioskodawczynię po dniu 31.12.1998r. - w rozbiciu na płatników składek i poszczególne miesiące oraz że kserokopia umowy o przyuczenie zawodu w dniu 1.09.1980 r. nie zawiera danych personalnych osoby, z którą została zawarta. Reasumując jak wyjaśniał ZUS w piśmie z dnia 23.12.2025 r. dokumenty stanowiące załączniki do pisma z dnia 3.12.2025 r. nie stanowią nowych dowodów w sprawie.

(pismo – k. 30-30 verte)

W kolejnym piśmie z dnia 29.01.2026 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał, że ze stanowiska ZUS wyrażonego w spornych decyzjach nie wynika na jakiej podstawie organ rentowy uznał, że kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosić ma 485585,44 zł; kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego ma wynosić 754689,99 zł oraz że liczba okresów składkowych ma wynosić 17 lat, 3 miesiące i 15 dni, a liczba okresów nieskładkowych – 7 miesięcy i 17 dni.

(pismo – k. 32-32 verte)

W piśmie z dnia 23.02.2026 r. organ rentowy wskazał, że zaskarżona decyzja o ponownym ustaleniu kapitału początkowego zawiera szczegółowe wyjaśnienie w jaki sposób została ustalona kwota kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. Dalej wyjaśniał, że tak ustalony kapitał początkowy został następnie poddany wszystkim waloryzacjom rocznym 1999 r. do 2024 r. oraz dodatkowo waloryzacji kwartalnej za I kwartał 2025r. - co wprost wynika z przepisów prawa - i doprowadziło do uzyskania kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego wykazanej w decyzji o przyznaniu emerytury. W aktach emerytalnych znajduje się również wydruk raportu ze wskazaniem składek opłaconych za wnioskodawczynię po dniu 31.12.1998r. - w rozbiciu na płatników składek i poszczególne miesiące. Składki zapisywane były na koncie ubezpieczeniowym wnioskodawczyni począwszy od 01.01.1999 r. i również przechodziły przez cykl waloryzacji rocznych od 1 czerwca każdego roku i kwartalnej w roku przejścia na emeryturę - co doprowadziło do uzyskania kwoty zwaloryzowanych składek wymienionej w skarżonej decyzji i przyznaniu emerytury.

(pismo – k. 34-34 verte)

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 04.03.2026 r. sąd zobowiązał pełnomocnika wnioskodawczyni do złożenia pisma, w którym wskaże jednoznacznie wszystkie zarzuty względem zaskarżonych decyzji, tj. wyjaśni, jakie konkretne okresy zatrudnienia wnioskodawczyni kwestionuje, przyjęte kwoty wynagrodzenia, czy sposób wyliczenia emerytury.

(postanowienie – rozprawa z dnia 04.03.2026 r. e-protokół 00:20:13 – płyta CD – k. 42)

Odpowiadając na zobowiązanie sądu, w piśmie z dnia 18.03.2026 r. pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o przeprowadzenie przez sąd dowodu z dokumentu tj. zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu RP-7 obejmującego okres zatrudnienia wnioskodawczyni od 1981 r. do 1988 r.

(pismo – k. 43-44)

W piśmie z dnia 13.04.2026 r. organ rentowy wyjaśnił, że wobec nie przedłożenia przez ubezpieczoną dokumentów potwierdzających osiągane przez nią wynagrodzenie w okresie zatrudnienia 01.01.1981 r. do 31.12.1988 r. w Poczcie Polskiej przyjęto wynagrodzenie minimalne. Kwotę 105.538 zł za okres 01.01.1989 r. do 15.01.1989 r. przyjęto na podstawie druku Rp-7 z 18.09.2002 r.

(pismo – k. 51)

W dniu 11.05.2026 r. sąd zobowiązał ZUS do wypowiedzenia się w przedmiocie przedłożonego w toku postępowania nowego dokumentu tj. zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1981-1988 r.

(postanowienie – rozprawa z dnia 11.05.2026 r. e-protokół 00:07:37 – płyta CD – k. 58)

Na rozprawie w dniu 8.07.2026 r. profesjonalny pełnomocnik ubezpieczonej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, poparł wniesione odwołania. Natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o ich oddalenie.

(końcowe stanowiska stron – rozprawa z dnia 8.07.2026 r. e-protokół 00:08:42 i dalej – płyta CD – k. 66)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

O. G. urodziła się w (...)

(okoliczność bezsporna)

Decyzją z dnia 20.02.2003 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118 ze zm.) ustalił kapitał początkowy ubezpieczonej na dzień 1 stycznia 1999 roku. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 01.01.1989 r. do 31.12.1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 93,76%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1144,71 zł ZUS ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 93,76% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w w/w ustawie o emeryturach i rentach z FUS (93,76% x 1 220,89 zł = 1144,71 zł).

Przyjęto łącznie 17 lat, 3 miesiące, 15 dni, tj. 207 miesięcy okresów składkowych i 7 miesięcy i 17 dni tj. 7 miesięcy okresów nieskładkowych.

Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 61,64%. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 92 390,54 zł.

(decyzja – k. 21-23 tom I załączonych do sprawy akt organu rentowego)

W dniu 8.07.2025 r. wnioskodawczyni złożyła do ZUS wniosek o emeryturę.

(wniosek – k. 1-3 verte tom II załączonych do sprawy akt organu rentowego)

M. zaskarżoną decyzją z dnia 29.07.2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w J. z urzędu ponownie ustalił wartość kapitału początkowego O. G. na dzień 01.01.1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1152,89 zł.

Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. od 01.01.1989 r. do 31.12.1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 94,43%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1152,89 zł ZUS ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 94,43% przez kwotę 1220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w w/w ustawie o emeryturach i rentach z FUS (94,43% x 1 220,89 zł = 1152,89 zł).

Przyjęto łącznie 17 lat, 3 miesiące, 15 dni, tj. 207 miesięcy okresów składkowych i łącznie 7 miesięcy, 17 dni, tj. 7 miesięcy okresów nieskładkowych. Wysokość 24% kwoty bazowej wyniosła 293,01 zł.

Współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego wyniósł 61,64%. Średnie dalsze trwanie życia wyrażone w miesiącach dla osób w wieku 62 lat przyjęto w ilości 209 miesięcy. W związku z powyższym wysokość kapitału początkowego ustalona na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 92 781,37 złotych.

(decyzja – k. 26-27 tom I załączonych do sprawy akt organu rentowego)

S. zaskarżoną decyzją z dnia 30.07.2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w J. przyznał O. G. emeryturę od 1.07.2025 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.

Do obliczenia świadczenia ZUS przyjął kwotę składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji – (...),44 zł, kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego – 754689,99 zł, a także średnie dalsze trwanie życia – 266,40 m-cy. Wyliczona kwota emerytury wyniosła 4655,69 zł.

Okresowa emerytura kapitałowa wyniosła 742,98 zł.

Łącznie kwota emerytury z FUS oraz okresowej emerytury kapitałowej wyniosła od 1.09.2025 r. – 5398,67 zł

(decyzja – k. 12-14 tom II załączonych do sprawy akt organu rentowego)

Wnioskodawczyni zatrudniona była w (...) w J. w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 1.01.1981 r. do 15.01.1989 r.

(świadectwo pracy – k. 3 tom I załączonych do sprawy akt organu rentowego)

Kwotę 105.538 zł za okres od 01.01.1989 r. do 15.01.1989 r. ZUS przyjął na podstawie druku Rp-7 z dnia 18.09.2002 r.

(druk Rp- 7 – k. 9-9 verte tom I załączonych do sprawy akt organu rentowego, pismo ZUS – k. 51)

W zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (oryginał, przedłożony w toku postępowania) wystawionym przez (...) (...) S.A. (następca G. (...), w tym G. (...) J.) na druku Rp-7 poświadczono składniki stałe wynagrodzenia wynikające umowy o pracę, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy oraz składniki zmienne tj. rekompensata:

- w roku 1982 składniki stałe 24526,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 901,00 zł, rekompensata 9060,00 zł.

- w roku 1983 składniki stałe 88661,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 1978,00 zł, rekompensata 18120,00 zł.

- w roku 1984 składniki stałe 109269,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 4892,00 zł, rekompensata 18120,00 zł.

- w roku 1985 składniki stałe 157232,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 10264,00 zł, rekompensata 3020,00 zł.

- w roku 1986 składniki stałe 186625,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 12066,00 zł.

- w roku 1987 składniki stałe 188292,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 60972,00 zł.

- w roku 1988 składniki stałe 423401,00 zł, kwoty świadczeń należnych wnioskodawczyni za dany rok kalendarzowy 106344,00 zł.

W zaświadczeniu wskazano, że zostało wystawione na podstawie karty wynagrodzeń.

(zaświadczenie RP -7 w kopercie – k. 54)

Wykonując zobowiązanie Sądu, organ rentowy w piśmie z dnia 22.05.2026 roku wskazał, że na podstawie przedłożonego przez ubezpieczoną dokumentu, tj. zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu obejmującego wynagrodzenie uzyskane w latach 1982-1988 – decyzją z dnia 13.05.2026 r. dokonano ponownego przeliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego.

Nadal najkorzystniejszym wariantem jest wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 94,43 % z 10 kolejnych lat kalendarzowych 1989-1998.

Decyzją z dnia 14.05.2026 r. ZUS odmówił zatem wnioskodawczyni ponownego ustalenia wysokości emerytury.

(pismo, decyzja z dnia 13.05.2026 r., obliczenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego, decyzja z dnia 14.05.2026 r. – k. 59-63)

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o wyżej wskazane dowody, w tym dokumenty zawarte w aktach sprawy oraz w załączonych aktach ZUS. Sąd dał wiarę powyższym dokumentom. Zarówno treść, jak i forma dokumentów sporządzonych przez kompetentne do tego organy nie budziła wątpliwości Sądu, a także nie była kwestionowana przez strony. Po przedłożeniu przez wnioskodawczynię oryginału zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, obejmującego wynagrodzenia uzyskane w latach 1982-1988, Sąd dodatkowo zwrócił się do organu rentowego o zajęcie stanowiska w jego przedmiocie, jako nowego dokumentu w sprawie. W odpowiedzi organ rentowy wskazał, że po jego uwzględnieniu, decyzją z dnia 13.05.2026 r. dokonano ponownego przeliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego wnioskodawczyni. Niemniej jednak nadal najkorzystniejszym wariantem pozostaje dotychczasowy wskaźnik podstawy wymiaru emerytury wynoszący 94,43 % wyliczony z 10 kolejnych lat kalendarzowych 1989-1998. Także zakwalifikowanie dodatkowo zarobków wynikających z przedłożonego w toku postępowania druku Rp– 7 nie wpłynęło w żaden sposób korzystnie na wyliczenie należnych wnioskodawczyni świadczeń. Tym samym skoro po uwzględnieniu wszystkich podnoszonych przez odwołującą zarobków, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego i sam kapitał nie ulegają wzrostowi w stosunku do tych przyjętych w zaskarżonej decyzji, twierdzenia wnioskodawczyni co do konieczności przeliczenia jej kapitału początkowego uznać należy za nieuprawnione- konieczności takiej ostatecznie nie wykazano.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Oba odwołania są bezzasadne i jako takie podlegają oddaleniu.

Kapitał początkowy, zgodnie z treścią art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 z późn zm., dalej ustawa emerytalna), ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948r., którzy przed dniem wejścia w życie ww. ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 ustawy, pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia, ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy dla osób w wieku 62 lat (art. 173 ust. 2). Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy (art. 173 ust. 3). Z kolei w myśl art. 174 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy:

1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6;

2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5;

3) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-3 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2 (art. 174 ust. 2).

Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999r. (art. 174 ust. 3). Jeżeli okres wskazany do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego obejmuje rok kalendarzowy, w którym ubezpieczony pozostawał w ubezpieczeniu społecznym na podstawie przepisów prawa polskiego jedynie przez część miesięcy tego roku, do obliczenia stosunku sumy kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w art. 15 ust. 3, w okresie tego roku do przeciętnego wynagrodzenia, przyjmuje się sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za ten rok kalendarzowy odpowiednią do liczby miesięcy pozostawania w ubezpieczeniu (art. 174 ust. 3b).

Natomiast w myśl ust. 7 analizowanego przepisu do obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę bazową wynoszącą 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale kalendarzowym 1998 r. Ustęp 8 powyższego przepisu stanowi, że przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24% tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 r.

Zgodnie natomiast z treścią ust. 8 przy obliczaniu kapitału początkowego część kwoty bazowej wynoszącej 24% tej kwoty mnoży się przez współczynnik proporcjonalny do wieku ubezpieczonego oraz okresu składkowego i nieskładkowego osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 r., według wskazanego w nim wzoru.

Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 powyższej ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176.

Natomiast stosownie do brzmienia ust. 2a tego samego przepisu, jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru składek w okresie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty, za podstawę wymiaru składek przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy.

Jak stanowi art. 15 ust. 4 w/w ustawy w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty:

1. oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych,

2. oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu,

3. oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz

4. mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19, przy czym wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250%, jednakże przy ponownym przeliczeniu wysokości emerytury należy mieć na względzie, iż zgodnie z art. 111 ust. 2 ustawy uwzględnia się kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia.

W związku z treścią zacytowanych przepisów można stwierdzić, iż kwota kapitału początkowego zależy od długości udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych przebytych przed 1 stycznia 1999 roku, podstawy wymiaru oraz współczynnika proporcjonalnego do wieku ubezpieczonego, który służy do obliczenia tzw. części socjalnej.

Z kolei ogólne zasady nabywania prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, a więc dla osób takich jak wnioskodawczyni (ur. (...)), określa przepis art. 24 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.

Stosownie natomiast do treści art. 25 ust 1 ustawy emerytalnej, podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.

Z kolei zgodnie z art. 26 ust 1 ustawy emerytalnej, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183. W ust. 2 wskazano, ze wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach (ust. 3). Przy czym w ust. 4 i 5 wskazano, że tablice trwania życia ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej (...)Monitor (...) corocznie w terminie do dnia 31 marca Prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Tablice, o których mowa w ust. 4, są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego.

Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że zasadą obowiązującą przy ustalaniu wysokości emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. jest zasada zdefiniowanej składki, zgodnie z którą wysokość świadczenia zależy z jednej strony od sumy składek emerytalnych jakie zostały zgromadzone na indywidualnym koncie ubezpieczonego w ZUS za okres poczynając od 1 stycznia 1999 r., zaś z drugiej od wysokości kapitału początkowego, tj. od kwoty ustalonej oddzielnie dla każdego ubezpieczonego według ustalonego przez ustawodawcę wzoru, odzwierciedlającej w przybliżeniu stan jego konta ubezpieczeniowego za okres do 31 grudnia 1998 r.

W myśl art. 114. ust. 1. cytowanej ustawy prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub na ich wysokość.

Zgodnie z treścią § 21 ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. nr 237, poz.1412) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu lub uposażenia.

Niewątpliwie zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu ZUS Rp-7, wystawione przez pracodawcę jest środkiem dowodowym potwierdzającym wysokość wynagrodzenia pracownika, przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty, o którym mowa w § 21 ust. 1 rozporządzenia w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy niekwestionowanym jest, iż wnioskodawczyni zatrudniona była w (...) w J. w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 1.01.1981 r. do 15.01.1989 r. Wskazania w tym miejscu wymaga, że żądanie wnioskodawczyni sprowadzało się do tego, aby zostały uwzględnione jej wynagrodzenia wskazane w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp -7 przedłożonym na etapie postępowania odwoławczego przed tutejszym sądem wystawionym przez (...) (...) S.A. (następca Wojewódzkich (...), w tym (...) (...) J.). Tymczasem kwoty wynagrodzenia wskazane w tym zaświadczeniu uzyskane przez wnioskodawczynię w latach 1982-1988 pozostawały bez wpływu na wartość kapitału początkowego ubezpieczonej. Po uwzględnieniu zgodnie z żądaniem odwołującej wynagrodzeń wskazanych w druku Rp-7 - w miejsce wcześniej przyjętego przez Zakład minimalnego wynagrodzenia za ten okres - nadal najkorzystniejszy pozostaje wskaźnik 94,43% z 10 kolejnych lat kalendarzowych od 1.01.1989 r. do 31.12.1998 r. Kwoty wynagrodzeń za okres od 01.01.1982 r. do 31.12.1988 r. wynikające ze złożonego zaświadczenia Rp-7, pozostają zatem bez wpływu na wysokość wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego odwołującej.

Reasumując - należy stwierdzić, że brak jest zatem podstaw do innego sposobu obliczenia wysokości kapitału początkowego oraz wysokości emerytury wnioskodawczyni, niż uczynił to organ rentowy.

Wobec powyższego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak sentencji.