VIII U 1230/24

Sygn. akt VIII U 1230/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 maja 2026 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pomorska

po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 roku w U. na rozprawie

sprawy z wniosku P. J.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U.

o rentę rodzinną

w związku z odwołaniem P. J.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U.

z dnia 12 kwietnia 2024 roku, znak (...)

1. zmienia zaskarżoną decyzję i wznawia wypłatę renty rodzinnej dla P. J. od dnia 1 kwietnia 2024 roku na stałe;

2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. na rzecz P. J. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

SSO Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Sygn. akt VIII U 1230/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12.04.2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w T. z urzędu w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 2.10.2023r. – stwierdzające, iż U. A. jest trwale całkowicie niezdolna do pracy, a całkowita niezdolność do pracy powstała w 2018 r., wstrzymał ww wypłatę renty rodzinnej po zmarłym ojcu od 1.04.2024r., tj najbliższego terminu płatności, bowiem wnioskodawczyni nie była niezdolna do pracy w okresie do ukończenia 16 lat lub w okresie do ukończenia nauki w szkole w przypadku przekroczenia 16 lat życia nie później niż do osiągnięcia 25 lat życia

/decyzja k. 104 akt ZUS dot. renty rodzinnej/

Odwołanie ww. decyzji złożyła ubezpieczona U. A. - reprezentowana przez adwokata, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji w całości i stwierdzenia, że ubezpieczona spełnia wszystkie warunki z art. 68 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, a co za tym idzie przyznania jej renty rodzinnej, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Nadto wniosła o zasądzenie od organu na rzecz odwołującej kosztów procesu wg norm przepisanych oraz kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu powyższego stanowiska podniesiono, iż odwołująca z uwagi na stan zdrowia była niezdolna do pracy od urodzenia. Tym samym odwołująca spełnia przesłanki do dalszej wypłaty renty rodzinnej.

/odwołanie – k. 3 -4 /

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy powołując się na okoliczności tożsame ze wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie odwołania.

/odpowiedź na odwołanie – k. 9-10/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni, U. A. ur. (...) była uprawniona od 22.12.2001r. do renty rodzinnej, od 1.03.2023r. do renty socjalnej (wniosek z 31.05.2023r.) a od 1.10.2023r. (wniosek z 8.10.2023r.) do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

/bezsporne/

Orzeczeniem Lekarza Orzecznika z dnia 7.06.2002 r. ubezpieczona została uznana za całkowicie niezdolną do pracy na trwale, a całkowita niezdolność do pracy istniała od dzieciństwa.

/bezsporne, nadto wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k. 6/

Lekarz orzecznik ZUS rozpatrując wniosek z 31.05.2023 r. o ustalenie uprawnień do renty socjalnej orzeczeniem z 26.06.2023r. ustalił, że U. A. nie jest całkowicie niezdolna do pracy.

/bezsporne/

W związku z powyższym sprawa została przekazana do rozpatrzenia w trybie nadzoru nad wykonywaniem orzecznictwa lekarskiego

/bezsporne/

Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z 2.10.2023 r. rozpoznając u ubezpieczonej zespól (...) ze zrośnięciem kręgów C1 i C2 z obecnością bloków kostnych C2 i C3 i C4 - C5 - C6, zmiany zwyrodnieniowo dyskopatyczne kręgosłupa, oczopląs poziomy obuoczny, niedowidzenie obu oczu, zaniki nerwów wzrokowych obu oczu, astygmatyzm nadwzroczny obu oczu stwierdziła, iż U. A. jest trwale całkowicie niezdolna do pracy, a za datę powstania całkowitej niezdolności przyjęto 2018 r. (z uwagi na stan narządu wzroku) Stwierdzono też, że całkowita niezdolność do pracy nie pozostaje w związku z naruszeniem sprawności organizmu powstałym przed ukończeniem 18 roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25 roku życia lub w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.

/bezsporne, a nadto orzeczenie k. 100 opinia lekarska 40-45 dokumentacji medycznej ZUS/

Po ukończeniu 16 lat, a przed ukończeniem 25 roku życia wnioskodawczyni m.in. pobierała naukę w szkole policealnej w okresie do 29.06.2002 r.

/bezsporne, a nadto świadectwo ukończenia szkoły policealnej k. 147, kopia indeksu k. 148-149/

Wnioskodawczyni Orzeczeniem (...) Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w T. z dnia 16.10.2000 r. została zaliczona do grona osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym, orzeczenie wydano na stale. Stwierdzono, iż niepełnosprawność istnieje od okresu urodzenia, ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 22.05.2000 r. W orzeczeniu stwierdzono, iż wnioskodawczyni wymaga kontynuacji kształcenia, odpowiedniego zatrudnienia w warunkach specjalnych, korzystania z rehabilitacji leczniczej, korzystania z systemu pomocy społecznej według przepisów o pomocy społecznej, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze - kołnierz ortopedyczny

/orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 7/

W tym stanie rzeczy wydano zaskarżoną decyzję.

/bezsporne/

W sądowym badaniu przez biegłego neurologa u wnioskodawczyni rozpoznano wadę wrodzoną kręgosłupa szyjnego oraz zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego. Wnioskodawczyni ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, istniejący od urodzenia z numerami okulistycznym i z układu ruchu. W dniu 7.06.2002r. została uznana za osobę całkowicie niezdolną do pracy od urodzenia. Po zmarłym ojcu pobierała rentę rodzinną od 2002 roku do końca marca 2024 roku. Wypłata renty została wstrzymana od 1.04.2024 r. Badana zgłasza bóle i zawroty głowy, wykrzywianie rąk i nóg (w styczniu 2024 roku rozpoznano u niej tężyczkę). Ma bóle odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego. Ma wadę serca. Jest pod opieką Poradni (...). Naruszenie sprawności organizmu z przyczyn neurologicznych nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.

/pisemna opinia biegłego neurologa Z. A. k. 45-48/

Ze względów kardiologicznych u wnioskodawczyni stwierdza się omdlenia o niewyjaśnionej etiologii - obecnie tło kardiologiczne wykluczone. Wnioskodawczyni jest dość dobrego ogólnego stanu zdrowia z punktu widzenia biegłego kardiologa i internisty. Brak jest danych by wnioskodawczyni była obciążona istotnymi schorzeniami kardiologicznymi. W przeszłości miała rozpoznaną łagodną wadę serca, tj. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej. Celem diagnostyki była hospitalizowana w Klinice (...) w 2023r. Jak w większości tego typu wad serca doszło do jego samoistnego zamknięcia. Wnioskodawczyni nie przechodziła zawału mięśnia sercowego (brak takowych danych), nie była kwalifikowana do kardiologicznych, inwazyjnych zabiegów, takich jak zabiegi angioplastyki. Na chwile obecną brak jest też danych na ewentualne rozpoznanie istniejącej wady serca, znaczącego upośledzenia funkcji układu krążenia, zaawansowaną niewydolność serca, czy cechy znacznego uszkodzenia mięśnia sercowego. Innym problemem pozostają okresowe omdlenia, na chwilę obecną wykluczono tło kardiologiczne (należy jednak zaznaczyć, iż wnioskodawczyni nie miała badania L. Test tj. testu pochyleniowego z uwagi na brak zgody ze strony neurologa). U wnioskodawczyni nie stwierdza się: niezdolności do samodzielnej egzystencji ani całkowitej niezdolności do pracy z przyczyn kardiologicznych

/pisemna opinia biegłego kardiologa H. B. k. 101-103/

Z punktu widzenia ortopedy u wnioskodawczyni rozpoznaje się wadę wrodzoną kręgosłupa szyjnego - zespół (...) z następowym blokiem kostnym kręgów z ograniczeniem ruchomości kręgosłupa oraz częściowym niedorozwojem kończyny górnej lewej. Zmiany zwyrodnieniowo - dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo -krzyżowego oraz zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa piersiowego z okresowo nasilającym się zespołem bólowym. Wnioskodawczyni wymaga także leczenia tężyczki oraz przewlekłej, systematycznej, rehabilitacji.

Badana porusza się samodzielnie, jest samodzielna w samoobsłudze. J. III-ci poziom kwalifikacji zawodowych. Ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności z powodu pogłębiającej się wady wzroku i z powodu wady narządu ruchu ale może pracować na stanowisku specjalnym, przystosowanym do niepełnosprawności.

Stwierdzone zmiany chorobowe nie naruszają sprawności narządu ruchu wnioskodawczyni w stopniu dającym podstawę do orzekania o całkowitej niezdolności badanej do jakiejkolwiek pracy ani do samodzielnej egzystencji.

/pisemna opinia biegłego w zakresie ortopedii i rehabilitacji X. A. k. 117-119/

Ze względów okulistycznych u wnioskodawczyni rozpoznaje się astygmatyzm nadwzroczny obu oczu, oczopląs poziomy, zanik obustronny nerwów wzrokowych. Wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy. Stan ten utrzymuje się od 2002r., kiedy ZUS przyznał wnioskodawczyni świadczenia renty rodzinnej. Od 2018r. przyznano rentę socjalną. Stan narządu wzroku nie poprawił się od 2002r. Ostrość wzroku jest silnie obniżona (0,1), pole widzenia zawężone do 10 stopni oraz występuje oczopląs poziomy. Obecnie nie stwierdza się niezdolności do samodzielnej egzystencji. Niezdolność do pracy ma charakter trwały, datuje się od 2002r. Stan narządu nie rokuje poprawy. Zanik nerwów wzrokowych może się pogłębiać.

/pisemna opinia biegłego okulisty P. J. k. 136/

Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy w tym dostępną dokumentację medyczną, dokumenty w załączonych aktach organu rentowego, nadto opinię biegłych neurologa, kardiologa, ortopedy i okulisty.

W ocenie Sądu opinie biegłych są w pełni wiarygodne, zostały bowiem sporządzone przez biegłych o specjalności właściwej z punktu widzenia schorzeń wnioskodawczyni w oparciu o analizę, akt sprawy, przedłożonej dokumentacji lekarskiej oraz zawartych w niej wyników przeprowadzonych badań oraz po bezpośrednim badaniu ubezpieczonej. Opinie wydane w sprawie nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Przy tym opinia biegłego okulisty która jako jedyna stwierdziła niezdolność do pracy wnioskodawczyni zawierała jednoznaczne wnioski co do przyczyn, okoliczności i czasookresu powstania tej niezdolności. Wnioski wypływające z opinii biegłego okulisty były kompletne, spójne, a co za tym idzie miarodajne dla rozstrzygnięcia, zwłaszcza przy braku konkretnych zarzutów ze strony organu rentowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1749) renta rodzinna przysługuje członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń.

Zgodnie z art. 68 ust. 1 w/w ustawy, dzieci (własne, drugiego małżonka i przysposobione) mają prawo do renty rodzinnej:

1) do ukończenia 16 lat;

2) do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia 25 lat życia, albo

3) bez względu na wiek, jeżeli stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy w okresie, o którym mowa w pkt 1 lub 2.

Z treści wymienionego przepisu wynika, iż dzieci mają prawo do rodzinnej renty, bez względu na wiek, jeśli w okresie, "o którym mowa w pkt 1 lub 2" - czyli do ukończenia 16 lat albo do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, a nie osiągnęły 25 lat życia stały się całkowicie niezdolne do pracy.

Niezdolność do pracy definiuje przepis art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, zgodnie z którym niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne /art. 13 ust. 1 ustawy/.

Zgodnie z art. 14 ustawy

1. Oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia:

1) daty powstania niezdolności do pracy,

2) trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy,

3) związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami,

4) trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji,

5) celowości przekwalifikowania zawodowego

- dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu, zwany dalej „lekarzem orzecznikiem”.

2. Jeżeli nie ma możliwości ustalenia daty powstania niezdolności do pracy, natomiast ustalono okres, w którym niezdolność do pracy powstała, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę końcową tego okresu. Jeżeli nie ma możliwości ustalenia ani daty, ani okresu powstania niezdolności do pracy, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie.

2a. Od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, zwanej dalej „komisją lekarską”, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia.

2b. Sprzeciw wnosi się za pośrednictwem jednostki organizacyjnej Zakładu właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej.

2e. Komisja lekarska, rozpatrując sprzeciw lub zarzut wadliwości, dokonuje oceny niezdolności do pracy i jej stopnia oraz ustalenia okoliczności, o których mowa w ust. 1.

2f. Komisja lekarska dokonuje rozstrzygnięcia w formie orzeczenia.

Zgodnie z art. 107 ustawy emerytalnej prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.

Dla wykazania uprawnień do renty rodzinnej na podstawie art. 68 ust. 1 pkt 3 u.e.r.f.u.s. koniecznym jest stwierdzenie koniunkcji: istnienia całkowitej niezdolności do pracy oraz jej powstania w okresach wymienionych w punkcie 1 lub 2 ww. przepisu, czyli przed ukończeniem 16. roku życia lub do ukończenia nauki w szkole, jeżeli kontynuuje naukę po 16. roku życia, nie później niż do osiągnięcia 25 roku /III AUa 372/14, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2016 r LEX nr (...)/. Nie nabywa prawa do renty rodzinnej osoba która stała się całkowicie niezdolna do pracy po osiągnięciu wieku określonego w art. 68 ust. 1 pkt 1 lub 2 u.e.r.f.u.s. /III AUa 777/17, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia

1 sierpnia 2018 r. LEX nr (...)/. Przesłanką nabycia prawa do renty rodzinnej na podstawie art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie jest sama choroba osoby ubiegającej się o rentę rodzinną, ani niepełnosprawność (nawet w stopniu znacznym, formalnie orzeczona przez organ stwierdzający niepełnosprawność), lecz całkowita niezdolność do pracy (w rozumieniu art. 12 ust. 2 tej ustawy) powstała w okresach ściśle uregulowanych w przepisach /wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 listopada 2022 r., III (...) 168/21/.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ wstrzymał ubezpieczonej wypłatę świadczenia uznając, iż wobec weryfikacji jej stanu zdrowia orzeczeniem Komisji Lekarskiej z dnia 2.10.2023r., która stwierdziła że wnioskodawczyni co prawda jest trwale niezdolna do pracy, jednak całkowita niezdolność do pracy powstała w 2018 r. (w wieku 38 lat) ww. nie spełnia wszystkich wymaganych warunków i brak podstaw prawnych do dalszej wypłaty renty rodzinnej.

W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe daje jednak podstawy dla uwzględnienia odwołania, gdyż w odniesieniu do odwołującej w świetle opinii biegłej z zakresu okulistyki został spełniony warunek całkowitej niezdolności do pracy powstałej w okresie, o którym mowa w art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Biegła okulista w swej opinii kategorycznie stwierdziła, że względów okulistycznych schorzenia wnioskodawczyni w obrębie narządu wzroku kwalifikują ją do osób całkowicie niezdolnych do pracy na stałe w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS od 2002 r. Ze względów okulistycznych u wnioskodawczyni rozpoznaje się astygmatyzm nadwzroczny obu oczu, oczopląs poziomy, zanik obustronny nerwów wzrokowych. Stan ten utrzymuje się od 2002r., kiedy ZUS przyznał wnioskodawczyni świadczenia renty rodzinnej. Od 2018r. przyznano rentę socjalną. Stan narządu wzroku nie poprawił się od 2002r. Ostrość wzroku jest silnie obniżona (0,1), pole widzenia zawężone do 10 stopni oraz występuje oczopląs poziomy. Stan narządu nie rokuje poprawy. Zanik nerwów wzrokowych może się pogłębiać. Nie stwierdza się niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Organ rentowy w procesie kwestionując opinię biegłej w tej materii nie wskazał na żadne dowody miarodajnie i wiarygodnie wskazujące na okoliczność przeciwną - ostatecznie zaś do opinii nie składał dalszych zastrzeżeń.

Podkreślić należy, że przy ocenie opinii biegłych lekarzy, Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (por wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1987 roku, II URN 228/87, PiZS 1988/7/62, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2018 r. II AUa 1328/17 W. numer (...)). Sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., (...) CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84). Dowód z opinii biegłego jest przeprowadzony prawidłowo, jeżeli sądy uzyskały od biegłych wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego i prawidłowego orzekania, a tylko brak w opinii fachowego uzasadnienia wniosków końcowych, uniemożliwia prawidłową ocenę jej mocy dowodowej (wyrok SN z 2000-06-30 II UKN 617/99 OSNAPiUS 2002/1/26). Polemika z opinią biegłego nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.. Dla obalenia twierdzeń biegłego specjalisty nie wystarcza przeświadczenie strony, iż fakty wyglądają inaczej, lecz koniecznym jest również rzeczowe wykazanie, iż wystawiona przez biegłego opinia jest niespójna bądź merytorycznie błędna (wyrok SN z 2002-01-09 II UKN 708/00 W.). Podkreślić należy również, iż dostateczne wyjaśnienie okoliczności spornych w sprawie nie jest równoznaczne z uzyskaniem dowodu korzystnego dla strony niezadowolonej z faktów wynikających z dowodów dotychczas przeprowadzonych (wyrok SN z 28 lutego 2001 roku, II UKN 233/00 Legalis). ) Sąd nie jest obowiązany dążyć do sytuacji, aby opinia biegłego (biegłych) przekonała strony sporu. Wystarczy, że opinia jest przekonująca dla sądu, który wiążąco ocenia, czy biegły wyjaśnił wątpliwości zgłoszone przez stronę. Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza podlegająca kontroli instancyjnej ocena, czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy (wyr. SN z 25.9.1997 r., II UKN 271/97, OSNP 1998, Nr 14, poz. 430). Sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeśli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym. Specyfika dowodu z opinii biegłego wyraża się w tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez sąd, który nie ma wiadomości specjalnych, w istocie tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia i wiedzy powszechnej. Przy czym, pierwszorzędne znaczenie nadaje, przy tej ocenie, kryterium poziomu wiedzy biegłego /wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 listopada 2021 r., III AUa 193/21/.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ rentowy utrzymując, iż całkowita niezdolność do pracy wnioskodawczyni powstała dopiero w 2018 r., nie zaś jak przyjęła biegła w 2002 r., nie przedstawił zastrzeżeń podważających merytoryczną wartość opinii wydanej w sprawie. W konsekwencji stanowisko organu w zakresie daty powstania tej niezdolności u wnioskodawczyni nie może się ostać.

Resumując wnioskodawczyni, w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym w świetle istotnej w sprawie opinii biegłej okulisty z uwagi na posiadane schorzenia była osobą całkowicie niezdolną do pracy zarobkowej od 2002 tj. w okresie, o którym mowa w art. 68 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Niezdolność powstała co prawda po ukończeniu 16 roku życia, jednak przed 25 rokiem życia w okresie kontynuowania nauki w szkole. Wnioskodawczyni w światle dostępnego materiału ukończyła studium policealne w czerwcu 2002 r. W konsekwencji powyższego, spełniała zatem przesłanki warunkujące nabycie prawa do renty rodzinnej tym samym brak było podstaw do wstrzymania wypłaty przyznanego jej świadczenia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i wznowił wypłatę renty rodzinnej dla U. A. od dnia 1.04.2024 r. na stałe.

O kosztach procesu wraz z odsetkami Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c., a wysokość wynagrodzenia pełnomocnika U. A. ustalił zgodnie z § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 215)