VIII U 1192/24

Sygn. akt VIII U 1192/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 maja 2026 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Pomorska

po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 roku w S. na rozprawie

sprawy z wniosku V. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) (...) w S.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy

w związku z odwołaniem V. D.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w S.

z dnia 9 kwietnia 2024 roku, znak (...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje V. D. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2024 roku do 28 lutego 2026 roku.

SSO Agnieszka Olejniczak- Kosiara

Sygn. akt VIII U 1192/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9.04.2024 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w L., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 29.02.2024 r. odmówił Z. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 4.04.2024 r. ustaliła, że Z. C. nie jest niezdolny do pracy, tym samym nie spełnia warunków do przyznania świadczenia.

/decyzja k. 92 akt ZUS/

Odwołanie od powyższej decyzji złożył Z. C., wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, że w związku z ciężkim przebiegiem (...)19 ( 3 tygodnie był w śpiączce, zaintubowany i podłączony do respiratora w związku z niewydolnością oddechową w przebiegu obustronnego zapalenia płuc w 97 % ) i powikłaniami z tym związanymi, jest osoba niezdolną do pracy - nie jest w stanie wykonywać dotychczasowej działalności związanej z praca w pyle przy produkcji mebli. Tym samym jego odwołanie jest uzasadnione.

/odwołanie k. 3-4/

W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wskazując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

/odpowiedź na odwołanie k. 5/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca Z. C. ur. (...) posiadający wykształcenie średnie zawodowe- mechanik pojazdów, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania mebli na wymiar, był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 31.03.2024 r.

/bezsporne/

W dniu 29.02.2024 r. ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

/wniosek k. 89 akt ZUS/

Po zapoznaniu się z dokumentacją lekarską oraz na podstawie przeprowadzonego badania Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 20.03.2024 r. uznał, że wnioskodawca z uwagi na rozpoznany stan po (...)19 o ciężkim przebiegu z zapaleniem płuc i niewydolnością oddechową, wymagającej wentylacji mechanicznej (02.2021), stan po pointubacyjnym zwężeniu tchawicy leczonym operacyjnie 10.12.2021r., nadciśnienie tętnicze poddające się leczeniu, napadowy częstoskurcz nadkomorowy w wywiadzie, nie jest niezdolny do pracy.

/orzeczenie lekarza orzecznika ZUS – k. 90 akt ZUS, opinia lekarska – k. 68-69 dokumentacji medycznej ZUS/

Wnioskodawca w dniu 20.03.2024 r. złożył sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS, domagając się rozpatrzenia sprawy przez Komisję Lekarską ZUS podnosząc, że z uwagi na stan zdrowia jest niezdolny do pracy- co uzasadnia przyznanie prawa do renty.

/sprzeciw – k. 71 dokumentacji medycznej/

Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 4.04.2024 r. w całości podtrzymała rozpoznanie i wnioski Lekarza Orzecznika nie stwierdzając u ubezpieczonego ograniczenia sprawności organizmu dającego podstawy do orzeczenia niezdolności do pracy na poziomie posiadanych kompetencji zawodowych.

/opinia lekarska k. 86-87 dokumentacji medycznej akt ZUS, orzeczenie k. 91 akt ZUS/

W wyniku powyższego orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 4.04.2024 r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję.

/decyzja k. 92 akt ZUS/

Ze względów kardiologicznych u wnioskodawcy rozpoznaje się nadciśnienie tętnicze kontrolowane lekami stan po (...) z niewydolnością oddechową wymagająca wentylacji mechanicznej, pointubacyjne zwężenie tchawicy leczone operacyjnie w (...), dnę moczanową.

Wnioskodawca jest obciążony schorzeniami kardiologicznymi - choroby przewlekłe. Leczy się z powodu nadciśnienia, które jest kontrolowane lekami. Na chwile obecną uzyskano optymalna jego kontrolę – choć, co należy zaznaczyć, okresowo występują skoki jego wartości. Na stałe w leczeniu przyjmuje (...) W.. Przy braku należytego wyrównania konieczna będzie modyfikacja leczenia w poradni kardiologicznej, nie stanowi to jednak o niezdolności do pracy. Brak jest danych na istotne powikłania nadciśnienia (np. udar mózgu, zawał mięśnia sercowego). Z powodów kardiologicznych nie był hospitalizowany. Obecnie u wnioskodawcy nie stwierdza się zaawansowanej niewydolności serca, w tym nie był kwalifikowany do leczenia inwazyjnego (zabiegi angioplastyki). Obecnie brak także danych na cechy istotnej dysfunkcji układu krążenia. Dominują problemy po przebytym (...) z niewydolnością oddechową, co podlega ocenie biegłego pulmonologa.

Mając na uwadze poziom kwalifikacji oraz całościowy stan kliniczny należy uznać, iż z punktu widzenia biegłego z zakresu kardiologii u wnioskodawcy nie stwierdza się niezdolności do wykonywania pracy zarobkowej.

/ pisemna opinia biegłego kardiologa Z. D. k. 29-31/

Ze względów pulmonologicznych u wnioskodawcy rozpoznaje się stan po przebytym w lutym i marcu 2021 zapaleniu płuc w przebiegu zakażenia (...)19 z niewydolnością oddechową wymagającą respiratoroterapii ze zmniejszeniem pojemności płuc, stan po pointubacyjnym zwężeniu tchawicy wymagającym leczenia operacyjnego w 2021 r., przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z cechami obturacji oskrzeli stopnia lekkiego, umiarkowany w badaniach spirometrycznych. Ostatni wynik badania tomografii komputerowej płuc z dnia 27.10. 2024r. załączony do akt w porównaniu z badaniem z dnia 13.08.2024r. wskazuje na „ dalszą niewielką regresję drobnych zgęszczeń o zaznaczonym obrazie matowej szyby w podstawie płata górnego PP i na obwodzie płata dolnego PP. Natomiast obraz pozostałych głównie pasmowatych zagęszczeń włóknisto-bliznowatych pozapalnych w płacie dolnym i środkowym PP oraz podstawie języczka LP stabilne z badaniem poprzednim. Drobne zgrubienia bliznowate części obwodowej szczeliny skośnej prawej jak poprzednio. Poza tym pola płucne bez innych zmian ogniskowych podejrzanych i naciekowych”. U wnioskodawcy nie ma potrzeby hospitalizacji, ale zwężenie tchawicy, które wymagało leczenia operacyjnego, mimo tego leczenia i stosowania leku wziewnego powoduje brak komfortu oddechowego.

Przebyte w lutym i marcu 2021r. ciężkie zapalenie płuc z niewydolnością oddechową wymagającą respiratoroterapii u osoby po pointubacyjnym zwężeniu tchawicy, wymagającym leczenia operacyjnego ze współistniejącą obecnie przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z cechami obturacji oskrzeli w badaniach spirometrycznych oraz ze zmniejszoną pojemnością życiową płuc stopnia umiarkowanego -w obecnym stopniu zaawansowania choroby czyni wnioskodawcę, ze stanowiska pulmonologa, osobą częściowo niezdolną do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Jest to niezdolność częściowa od 9.04.2021r. tj. od czasu zakończenia leczenia szpitalnego do 28.02.2026 r.

/pisemna opinia biegłego pulmonologa P. G. k. 59-62, pisemna opinia uzupełniająca k. 84-85/

Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał w oparciu o załączone akta organu rentowego, dokumentację lekarską w tym dokumentację przedłożoną przez wnioskodawcę w toku procesu oraz opinię biegłych: kardiologa i pulmonologa.

Opinię wskazanych biegłych Sąd uznał za wiarygodne, zostały bowiem one sporządzone przez biegłego o specjalności właściwej z punktu widzenia schorzeń, na jakie cierpi wnioskodawca, a ich wnioski były skrupulatnie i logicznie uzasadnione. Przy czym kluczowa dla rozstrzygnięcia okazała się opinia biegłego z zakresu pulmonologii i chorób płuc. Biegły kardiolog nie widział bowiem podstaw do stwierdzenia nawet częściowej niezdolności do pracy odwołującego z przyczyn chirurgicznych.

Natomiast biegła z zakresu pulmonologii uznała, iż posiadane przez wnioskodawcę naruszenie sprawności organizmu - przebyte w lutym i marcu 2021 ciężkie zapalenie płuc z niewydolnością oddechową wymagającą respiratoroterapii u osoby po pointubacyjnym zwężeniu tchawicy wymagającym leczenia operacyjnego ze współistniejącą obecnie przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z cechami obturacji oskrzeli w badaniach spirometrycznych oraz ze zmniejszoną pojemnością życiową płuc stopnia umiarkowanego -

czynią go osobą częściowo niezdolną do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji w okresie od 9.04.2021 r. do 28.02.2026 r. Biegła w sposób wyczerpujący określiła schorzenia i uszczerbki, jakie występują u wnioskodawcy i kompleksowo oceniła znaczenie tych wszystkich okoliczności dla oceny zdolności do pracy wnioskodawcy na dzień wydania zaskarżonej decyzji, z uwzględnieniem posiadanych rzez niego kwalifikacji zawodowych. Biegła oceniła też czasookres trwania stanu niezdolności do pracy. Wydana w sprawie opinia jest logiczna, spójna i rzetelnie opisuje stan zdrowia i funkcjonowania ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinia ta została wydana w oparciu o dokumentację medyczną wnioskodawcy, po zbadaniu ubezpieczonego, stanowi więc wystarczającą podstawę orzekania w sprawie. Podnieść należy też, iż biegła skrupulatnie odniosła się do zastrzeżeń zgłoszonych przez obie strony postępowania wykazując ich bezzasadność. Biegła w opinii uzupełniającej wyraźnie oświadczyła, że podtrzymuje wnioski orzecznicze z podstawowej opinii, odnosząc się do zastrzeżeń organu rentowego, dlatego stwierdzenie w opinii uzupełniającej, że wnioskodawca jest niezdolny do pracy do 31 marca 2026 roku (zamiast do 28 lutego 2026 roku – jak wskazała w opinii podstawowej) należało potraktować jako omyłkę pisarską biegłego.

Czyniąc ustalenia Sąd na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c. pominął wniosek ubezpieczonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślić należy, czego nie kwestionował odwołujący, iż wnioskodawca zaczął leczyć się psychiatrycznie już po wydaniu zaskarżonej decyzji w czerwcu 2024r., dokumentacja z opieki psychiatry została złożona w toku procesu półtora roku po badaniu orzeczniczym w organie rentowym. Uznać zatem należy, że skoro okoliczności te nie istniały na dzień orzekania, nie mają znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Przy tym podnieść należy, że jeżeli w ocenie wnioskodawcy po wydaniu zaskarżonego orzeczenia pojawiły się nowe zmiany w stanie zdrowia w tym stanie zdrowia psychicznego, które uzasadniają stwierdzenie niezdolności do pracy za dalszy okres może on złożyć stosowny wniosek tym przedmiocie w organie rentowym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie wnioskodawcy jest zasadne i jako takie skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1749) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. jest niezdolny do pracy;

2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3. niezdolność do pracy powstała w wymienionych okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W myśl art. 57 ust. 2 warunku, o którym mowa w przepisie ust. 1 pkt 3 art. 57, nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

Zgodnie z art. 58 ust. 1 i 2 w/w ustawy warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony jeżeli wynosi on łącznie co najmniej 5 lat dla osób u których niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Okres ten powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed dniem złożenia wniosku o świadczenie lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Zgodnie z art. 58 ust.4 warunku powyższego nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny i jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art. 12 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (art. 13 ust. 1). Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat. Niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu (art. 13 ust. 2 i 3).

Warunki wskazane w art. 57 w/w ustawy muszą być spełnione łącznie by istniały podstawy do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

W niniejszej sprawie organ rentowy ustalił, że wnioskodawca w okresie od

1.04.2024 r. z uwagi na stan zdrowia nie jest nadal osobą częściowo niezdolną do pracy. Natomiast z zebranego w sprawie materiału dowodowego: dokumentacji zawartej w aktach sprawy, w tym dokumentacji medycznej ocenionej przez biegłych w szczególności przez biegłego pulmonologa wynika, że stanowisko to jest nieprawidłowe, a wnioskodawca z uwagi na rozpoznany stan po przebytym w lutym i marcu 2021 ciężkim zapaleniu płuc z niewydolnością oddechową wymagającą respiratoroterapii, stan po pointubacyjnym zwężeniu tchawicy, wymagającym leczenia operacyjnego wraz ze współistniejącą obecnie przewlekłą obturacyjną chorobą płuc z cechami obturacji oskrzeli w badaniach spirometrycznych oraz ze zmniejszoną pojemnością życiową płuc stopnia umiarkowanego, jest osobą częściowo niezdolną do pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji w okresie od 9.04.2021r. do 28.02.2026 r.

Podkreślić należy, że przy ocenie opinii biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (por. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1987 roku, II URN 228/87, PiZS 1988/7/62, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2018 r.III AUa 1328/17 S. numer (...)). Sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., (...) CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84). Dowód z opinii biegłego jest przeprowadzony prawidłowo, jeżeli sądy uzyskały od biegłych wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego i prawidłowego orzekania, a tylko brak w opinii fachowego uzasadnienia wniosków końcowych, uniemożliwia prawidłową ocenę jej mocy dowodowej (wyrok SN z 2000-06-30 II UKN 617/99 OSNAPiUS 2002/1/26). Polemika z opinią biegłego nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c.. Dla obalenia twierdzeń biegłego specjalisty nie wystarcza przeświadczenie strony, iż fakty wyglądają inaczej, lecz koniecznym jest również rzeczowe wykazanie, iż wystawiona przez biegłego opinia jest niespójna bądź merytorycznie błędna (wyrok SN z 2002-01-09 II UKN 708/00 S.). Podkreślić należy również, iż dostateczne wyjaśnienie okoliczności spornych w sprawie nie jest równoznaczne z uzyskaniem dowodu korzystnego dla strony niezadowolonej z faktów wynikających z dowodów dotychczas przeprowadzonych (wyrok SN z 28 lutego 2001 roku, II UKN 233/00 Legalis). ) Sąd nie jest obowiązany dążyć do sytuacji, aby opinia biegłego (biegłych) przekonała strony sporu. Wystarczy, że opinia jest przekonująca dla sądu, który wiążąco ocenia, czy biegły wyjaśnił wątpliwości zgłoszone przez stronę. Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza podlegająca kontroli instancyjnej ocena, czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy (wyr. SN z 25.9.1997 r., II UKN 271/97, OSNP 1998, Nr 14, poz. 430). Dostateczne wyjaśnienie okoliczności spornych w sprawie nie jest równoznaczne z uzyskaniem dowodu korzystnego dla strony niezadowolonej z faktów wynikających z dowodów dotychczas przeprowadzonych (wyrok SN z 28 lutego 2001 roku, II UKN 233/00 Legalis).

Na gruncie rozpoznawanej sprawy, zarówno organ rentowy kwestionując wnioski opinii biegłego pulmonologa co do faktu istnienia na dzień wydania zaskarżonej decyzji częściowej okresowej niezdolności do pracy wnioskodawcy, jak i wnioskodawca wskazując na całkowitą niezdolność do pracy na stale, nie przedstawili zastrzeżeń podważających merytoryczną wartość opinii biegłego w tym przedmiocie polemizując wyłącznie z końcową oceną biegłego. Jeszcze raz podnieść należy, że wywiedziona przez biegłego pulmonologa ocena co do faktu okresowej częściowej niezdolności do pracy ubezpieczonego była przekonująca, jak i miała uzasadnienie zarówno w przedstawionej w procesie dokumentacji jak i podmiotowym badaniu wnioskodawcy. Sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeśli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym. Specyfika dowodu z opinii biegłego wyraża się w tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez sąd, który nie ma wiadomości specjalnych, w istocie tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia i wiedzy powszechnej. Przy czym, pierwszorzędne znaczenie nadaje, przy tej ocenie, kryterium poziomu wiedzy biegłego /wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 listopada 2021 r., III AUa 193/21/. Tym samym biegli opiniujący na zlecenie sądu, mają jako jedyni kompetencję do wystawiania ekspertyz dotyczących stanu zdrowia ubezpieczonego, w kontekście zdolności do świadczenia pracy zgodnej z kwalifikacjami – w ramach zakreślonej tezy dowodowej. Oznacza to, że kiedy ww. rzetelnie i logicznie ocenią, że biologiczny stan kalectwa lub choroba powodują naruszenie sprawności organizmu w stopniu mającym wpływ choćby na częściową utratę zdolności do pracy dotychczas wykonywanej lub innej, mieszczącej się w ramach posiadanych lub możliwych do uzyskania kwalifikacji, uzasadnionym jest przyznanie renty z tego tytułu - a tak było w rozpoznawanej sprawie. Przy czym uprawnienie to ma charakter okresowy, uzasadniony w ocenie biegłego okresem i charakterem leczenia, rodzajem występujących zmian w płucach, który narzuca oszczędzający tryb życia przy dyskomforcie w zakresie oddychania. Opinia biegłego sposób motywowania sformułowanego w niej stanowiska oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen, a także zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej nie budziły zastrzeżeń. W konsekwencji stanowisko organu rentowego nie mogło się ostać.

Na uwzględnienie nie zasługiwało też w całości stanowisko odwołującego, który domagał się przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na stałe, podnosząc brak poprawy stanu zdrowia ze względów pulmonologicznych, jak i występujących w powiazaniu z powyższym - zaburzeń na tle psychicznym. Podkreślić należy, iż w tym zakresie wnioskodawca polemizował wyłącznie z oceną biegłego specjalisty pulmonologa.

Nadto postępowanie sądowe w sprawie o świadczenie rentowe, będące kontynuacją postępowania przed ZUS, ma na celu weryfikację dokonanej w postępowaniu administracyjnym oceny stanu zdrowia ubezpieczonego (w drodze jedynie właściwego w takich razach dowodu osobowego z opinii biegłego lekarza czy specjalisty względnie zespołu biegłych), przy czym co do zasady ocena ta dotyczy stanu zdrowia wnioskodawcy istniejącego na dzień wydania zaskarżonej decyzji /wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 września 2021 r., III AUa 67/21 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 2024 r., III AUa 510/23 /. Skoro zatem stan zdrowia psychicznego wnioskodawcy nie stanowił podstawy orzekania na dzień wydania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić on asumptu do jej zmiany. Ponadto, co już sygnalizowano okoliczności związane z ewentualnym pogorszeniem się stanu zdrowia ubezpieczonego (czy to ze względów pulmonologicznych czy też na tle stanu psychicznego) powstałe po wydaniu decyzji w przedmiocie prawa do renty, mogą być jedynie przedmiotem odrębnego postępowania zainicjowanego nowym wnioskiem złożonym w organie rentowym w tym przedmiocie przez ubezpieczonego. Okoliczności te pozostają zatem bez wpływu na kształt rozstrzygnięcia /por. w tym zakresie także postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 marca 2023 r., (...) USK 185/22/.

Na mocy art. 129 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy świadczenia wypłaca się, poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na dalszy okres tj. od 1.04.2024 r. do 28.02.2026 r.