IV Ko 54/25

Sygnatura akt IV Ko 54/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 sierpnia 2026 roku

Sąd Okręgowy w Łodzi w IV Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący – S.S.O. Wioletta Kubasiewicz

Protokolant –sekretarz sądowy Klaudia Czyżak, stażysta Jakub Michalak, stażysta Olga Radzikowska, starszy sekretarz sądowy Karolina Idczak

w obecności prokuratora Magdaleny Wojtery-Borowskiej

przy udziale Skarbu Państwa –Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi -Śródmieścia w Łodzi

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2025 roku, 21 stycznia, 19 marca, 20 maja, 3 czerwca, 12 sierpnia 2026 roku

sprawy z wniosku E. (2)

o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie w sprawie Prokuratury Rejonowej Z. (...) o sygnaturze akt (...)

na podstawie art. 552 § 4 k.p.k., art. 554 §4 k.p.k.

1. zasądza od Skarbu Państwa- Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi na rzecz wnioskodawcy E. (1) E. X. kwotę 10 000 ( dziesięciu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie w sprawie Prokuratury Rejonowej Z.-S. w Z. o sygnaturze akt (...)wraz z ustawowymi odsetkami za czas opóźnienia od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

2. oddala wniosek w pozostałej części;

3. zasądza od Skarbu Państwa- Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi na rzecz wnioskodawcy E. (1) E. X. kwotę 432 (czterysta trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

4. stwierdza, iż Skarb Państwa w całości ponosi koszty tego postępowania.

S.S.O. Wioletta Kubasiewicz

UZASADNIENIE

Formularz UWO

Sygnatura akt

IV Ko 54/25

1. WNIOSKODAWCA

R. (2) (...)

2. ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE ZGŁOSZONEGO ŻĄDANIA

1.

Odszkodowanie (kwota główna)

Odsetki

1.

140 000 złotych

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty

2.

Zadośćuczynienie (kwota główna)

Odsetki

1.

140 000 złotych

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty

3.

Inne

1.

zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego

3. Ustalenie faktów

3.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt

Dowód

Numer karty

3.1.1.

R. (1) R. N. ma 32 lata. Jest obywatelem Republiki Konga. Jest bezdzietnym kawalerem. Nie pracuje. Nie posiada żadnego majątku, nie ciążą na nim zobowiązania majątkowe. B. wykształcenie wyższe I stopnia, zawód wyuczony logistyk. Nie był do tej pory karany.

dane osobowe

75v

3.1.2.

Wnioskodawca przyjechał do P., by dalej się uczyć i poznać P.. W swojej ojczyźnie K.zostawił rodziców i dwóch braci. Trzeci jego brat mieszkał we F.. R. (1) R. N. podjął studia na Akademii (...) Szkole (...) w Ł. w okresie od 1 października 2024 roku do 30 września 2026 roku- studia stacjonarne, poziom II stopnia, kierunek zarządzanie. Studia odbywały się w języku angielskim i w I semestrze zajęcia odbywały się w trybie online. Wnioskodawca w P. już był od 2022 roku. Z bliskimi utrzymywał więzi telefonicznie- dzwonili do siebie średnio dwa razy w miesiącu.. Nie odwiedzali go w P.. Wnioskodawca zamieszkał w V. w pokoju wynajmowany przy ul (...) roku. W lokalu mieszkalnym, w którym wynajmował pokój, inny pokój wynajmowała C. B.. Z racji mieszkania w tym samym lokalu w/w poznali się. C. podobała się wnioskodawcy i podejmował próby nawiązania z nią bliższych relacji, lecz dziewczyna nie była tym zainteresowana.

Wnioskodawca od 1 lipca 2024 roku do 27 sierpnia 2024 roku pracował na podstawie umowy zlecenia w (...) sp. z o.o. z siedzibą w N., z wykonywaniem zleconych czynności na terenie fabryki (...) w C.. Umowa była zawarta na czas do 31 grudnia 2024 roku ze stawką brutto 27,70 zł za godzinę wykonywania zleconej pracy. Umowa została rozwiązana przez samego wnioskodawcę po wypowiedzeniu z jego strony w dniu 20 sierpnia 2024 roku. Za październik, listopad i grudzień 2024 roku wnioskodawca nie otrzymywał w tej firmie wynagrodzenia, bo tam już nie pracował. W tym czasie nigdzie nie pracował. W lipcu przepracował 142 godziny, co daje wynagrodzenie brutto 3 933,40 zł, w sierpniu 2024 roku przepracował 56 godzin, co daje wynagrodzenie brutto 1 551,20 złotych.

Wnioskodawca starał się o lepiej płatną pracę, gdzie zarobiłby 6000 zł brutto w firmie (...) sp z o.o. z siedzibą w R.. Miał ją zacząć 2 grudnia 2024 roku, ale z uwagi na aresztowanie stracił możliwość podjęcia tej pracy. Nie mógł znaleźć też innej pracy, bo został zablokowany w systemie imigracyjnym.

Zeznania Z. O. (3)

138-139 z akt śledztwa

zaświadczenie

33,34

umowa

35-36

umowa zlecenia

37

informacyjne wysłuchanie

76, 94, 100-101

email, załączniki

84, 108-114

decyzja

90

pismo

117, 159

3.1.3.

W dniu 8 listopada 2024 roku R. (1) R. N. zaprosił koleżankę C. B. na drinka, na co zgodziła się. Razem pili alkohol- wódkę, piwa. W tym dniu doszło do współżycia seksualnego pomiędzy nimi.

zawiadomienie

3-4 z akt śledztwa

3.1.4.

W dniu 9 listopada 2024 roku o godzinie 17:20 C. B. złożyła zawiadomienie o popełnieniu na jej szkodę przestępstwa zgwałcenia na Komisariacie w R..

zawiadomienie

2 z akt śledztwa

3.1.5.

W dniu 10 listopada 2024 roku, w związku ze złożonym zawiadomieniem przez w/w pokrzywdzoną, funkcjonariusze Policji z KP KMP w V. dwukrotnie tj o godz. 14:30 i o godz. 17:10 udawali się do miejsca zamieszkania wnioskodawcy w V. i za każdym razem go nie zastawano. W lokalu tym za każdym razem zastali w pokoju przez siebie wynajmowanym Z. O. (1), który twierdził iż nie wie gdzie jest R. (3). Wręczono mu wezwanie do stawienia się w Komisariacie celem złożenia zeznań na 12 listopada 2024 roku. Po pierwszej wizycie Policji, Z. O. (2) poinformował wnioskodawcę telefonicznie, że szuka go Policja. Po tej informacji R. (2) (...) pojawił się na chwilę w swoim mieszkaniu w tym dniu. R. (1) R. N. powiedział Z. O. (4), że wie iż szuka go Policja. Wnioskodawca zabrał laptop, spakował swoje rzeczy do walizki i opuścił mieszkanie wyjeżdżając do brata we F.. Chwilę po tym o godzinie 19:00 funkcjonariusze Policji po raz trzeci pojawili się w tym mieszkaniu i ponownie nie zastali wnioskodawcy. Obecny Z. poinformował ich, że wnioskodawca pojawił się na chwilę w mieszkaniu i ponownie je opuścił. Wnioskodawca nie odbierał również telefonów od Policji.

Kilka dni potem, brat wnioskodawcy G. P. C. (z F.) dzwonił do Z. Z. (2) O. z pytaniem "co się dzieje w mieszkaniu, bo R. jest cały roztrzęsiony "(k 138vz akt śledztwa). Brat wnioskodawcy wiedział, że wnioskodawcę szuka Policja, bo sam R. mu o tym powiedział.

W dniu 14 listopada 2024 roku w sprawie tej o sygn akt (...) (...) (...).(...) wszczęto śledztwo w sprawie mającego mieć miejsce w nocy z 8 na 9 listopada 2024 roku w V. zgwałcenia C. B..

notatka

19 , 21, 22 z akt śledztwa

zeznania Z. O. (1)

138-139 z akt śledztwa, 129-131

POSTANOWIENIE

75 z akt śledztwa

informacyjne wysłuchanie wnioskodawcy

93

3.1.6.

W dniu 14 listopada 2024 roku asesor Prokuratury Rejonowego Ł. wydał postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego R. (3) (...) albowiem ukrywał się przed organami wymiaru sprawiedliwości

POSTANOWIENIE

51 z akt śledztwa

3.1.8.

W dniu 18 listopada 2024 roku zatrzymano wnioskodawcę na terenie KP KMP w V. o godzinie 14:40, gdy stawił się tam wraz ze swoim bratem po powrocie z F.. Podczas tej czynności oświadczył, że w języku polskim rozumie najprostsze zwroty, wskazał język angielski i francuski do komunikacji. W chwili zatrzymania wręczono wnioskodawcy przetłumaczone na język angielski stosowne pouczenia. W czynności przesłuchania w dnu 19 listopada 2024 roku uczestniczył tłumacz przysięgły języka francuskiego. Wnioskodawca nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art 197§1 k.k. i złożył obszerne wyjaśnienia, w szczególności odmiennie opisując okoliczności w jakich doszło do współżycia z pokrzywdzoną (za obopólną zgodą). Do protokołu wówczas podał, że zarabia 3700 zł netto jak pakowacz. Po zakończeniu czynności przesłuchania wnioskodawca w obecności tłumacza potwierdził, że protokół mu odczytano i jest zgodny z tym co powiedział. Przed rozpoczęciem czynności przesłuchania pouczono wnioskodawcę o przysługujących mu prawach z udziałem tłumacza.

Następnie Sąd Rejonowy (...) postanowieniem z dnia 21 listopada 2024 roku w sprawie IV 1 Kp 694/24 tymczasowo aresztował wnioskodawcę na okres od 18 listopada 2024 roku godzina 14:40 do 15 grudnia 2024 roku godzina 14:40, mimo wniosku prokuratora o 3-miesięczny areszt. Podstawą tymczasowego aresztowania przez Sąd były art 258 § 1 pkt 1)i 2 ) k.p.k. i art 258 § 2 k.p.k. W uzasadnieniu postanowienia Sąd między innymi wskazał na uzasadnioną obawę ucieczki lub ukrycia się R. (1) R. N. albowiem wnioskodawca po zdarzeniu opuścił mieszkanie, nie można było ustalić miejsca jego pobytu, wyjechał do F., czyli ukrywał się przed organami ścigania. Dodatkowo na terenie P. nie ma adresu zameldowania.

We wniosku o zastosowanie tymczasowe aresztowania między innymi wskazano, iż wnioskodawca po zdarzeniu opuścił mieszkanie i nie można było ustalić miejsca jego pobytu. Jest obywatelem D. K. (1) i na terenie P. nie ma adresu zameldowania. Fakt nagłego opuszczenia mieszkania wskazywał, że ukrywał się przed organami ścigania.

notatka, protokół zatrzymania

54, 55 z akt śledztwa

PROTOKÓŁ

62-67 z akt śledztwa

informacyjne wysłuchanie wnioskodawcy

postanowienie, wniosek

76,

95-97, 101 z akt śledztwa

3.1.9.

Wnioskodawca przebywał w Areszcie Śledczym w V. od 21 listopada 2024 roku. Miał problemy z komunikacją albowiem język polski znał tylko w stopniu bardzo podstawowym. Funkcjonariusze służby więziennej porozumiewali się z nim po angielsku, ale współosadzeni nie znali języków obcych. W małej celi przebywały łącznie z wnioskodawcą cztery osoby, między łóżkami były 3-4 metry. Zdarzało się, że ze strony współwięźniów, czy strażników padały pod jego adresem obraźliwe epitety związane z innym kolorem jego skóry np. "bambus". "Było więcej takich sytuacji rasistowskich". Gdy było zimno i nie chciał wyjść na spacerniak, to funkcjonariusze krzyczeli na niego, aby wychodził na spacer. Współosadzeni prowokowali go. Nie miał żadnego kontaktu z rodziną. W celi była normlana temperatura, ale zdarzały się też dni gdy było w niej za gorąco lub za zimno. W celi była umywalka (była ciepła woda) i sedes. Prysznic mógł brać raz w tygodniu. Nie skarżył się na jedzenie aczkolwiek w trakcie pobytu w areszcie śledczym schudł. Miał swoje buty skórzane, w których było mu zimno. Gdy spał, to jeden ze współwięźniów złośliwie ściągał z niego koc. Nie miał czapki, rękawiczek, ale miał kurtkę. Zdarzało się, że źle się czuł, miał gorączkę ale nikomu tego nie zgłaszał. W ciągu dnia w celi nie mógł spokojnie odpoczywać, bo ciągle była „gadka” ze strony innych osadzonych, prowokowanie go.

zawiadomienie

144 z akt śledztwa

informacyjne wysłuchanie

96-99

3.1.10.

W dniu 13 grudnia 2024 roku asesor Prokuratury Rejonowej V. -U. w V. uchylił wobec wnioskodawcy tymczasowe aresztowanie, a w to miejsce zastosował dozór Policji, zakaz opuszczania kraju połączony z zatrzymaniem paszportu, zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakaz zbliżania się do niej.

Wnioskodawca odzyskał wolność w dniu 13 grudnia 2024 roku godzina 12:45.

Wnioskodawca poprzez swojego pełnomocnika w dniu 20 stycznia 2025 roku przesłał do (...) Urzędu Wojewódzkiego w V. Wydział Spraw Cudzoziemców wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.

POSTANOWIENIE

153-154 z akt śledztwa

zawiadomienie

209 z akt śledztwa

wniosek z dowodem nadania

15--20

3.1.11.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2025 roku w sprawie (...)-(...) (...) umorzono śledztwo przeciwko wnioskodawcy podejrzanemu o to, że w nocy z 8 na 9 listopada 2024 roku w V. w mieszkaniu położonym przy ul. (...) przemocą polegającą na przytrzymywaniu za różne części ciała oraz napieraniu na pokrzywdzoną ciężarem swojego ciała doprowadził C. B. do obcowania płciowego, to jest o przestępstwo z art 197 §1 k.k. wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego- art 17 §1 pkt 2 k.p.k.. Powyższe postanowienie zaskarżyła poprzez swojego pełnomocnika pokrzywdzona, lecz Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawie V Kp 161/25 postanowieniem z dnia 19 maja 2025 roku zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

W dniu 29 maja 2025 roku uchylono wobec wnioskodawcy wszystkie nieizolacyjne środki zapobiegawcze.

POSTANOWIENIE

262-265, 303-305, 306 z akt śledztwa

3.1.12.

Wnioskodawca posiadał kartę pobytu na pobyt czasowy w P. na okres od 12 grudnia 2023 roku do 11 grudnia 2024 roku. Do dnia 11 grudnia 2024 roku nie złożył wniosku o wydanie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w P..

Decyzją z dnia 13 lutego 2025 roku Komendant Placówki Straży Granicznej w V. zobowiązał wnioskodawcę do powrotu i zakazał ponownego wjazdu na terytorium (...) i innych państw strefy P. na okres 2 lat. Jak wynika z uzasadnienia tejże decyzji podstawą jej wydania był fakt nie złożenia przed upływem terminu kolejnego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium RP w powiązaniu z faktem, iż wnioskodawca nie posiadał środków pieniężnych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium P. i nie wskazał wiarygodnych źródeł ich uzyskania. Od tej decyzji wnioskodawca odwołał się, ale ze skutkiem negatywnym.

decyzja

27-32

wniosek

16-20

3.1.13.

Wnioskodawca został skreślony z listy studentów z dniem 10 kwietnia 2025 roku z uwagi na brak postępów w nauce. W roku akademickim 2024/2025 sesja egzaminacyjna zimowa trwała od 10 lutego do 21 lutego 2025 roku, a poprawkowa od 22 lutego do 16 marca 2025 roku. W sesji zimowej wnioskodawca uzyskał zaliczenia z trzech przedmiotów.

Korzystając z zajęć online na uczelni wnioskodawca logował się w okresie od 1 października 2024 roku do 16 marca 2025 roku - od 16 października do 8 listopada 2024 roku, przy czym najdłużej połączenie trwało w tym czasie 2 godziny i 28 minut. Potem logował się do systemu od 13 stycznia do 20 stycznia 2025 roku.

pismo

117

pismo z załącznikiem

137-138

3.1.14.

Pobyt w areszcie miał wpływ na jego psychikę. Cierpi na bezsenność. Gdy zaśnie, to wybudza się. Nie mógł podjąć leczenia psychologicznego czy psychiatrycznego bo nie miał pieniędzy, stracił pracę. Po opuszczeniu aresztu miał dwie relacje z kobietami, ale jedna jak dowiedziała się, że stał pod zarzutem gwałtu, to zerwała z nim kontakt. Także część jego znajomych myśli, że jest „gwałcicielem”.

informacyjne wysłuchanie wnioskodawcy

98-99

3.1.15.

Wnioskodawca nie był nigdy karany. Nigdy nie przebywał w zakładzie karnym.

informacyjne wysłuchanie wnioskodawcy

76, 96

dane o karalności

147

3.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt

Dowód

Numer karty

3.2.1.

poniesienie szkody majątkowej w kwocie 140 000 zł w związku z brakiem możliwości kontynuowania studiów, utratą stałego zatrudnienia, brakiem kontaktu z rodziną i najbliższymi, wydaniem wobec wnioskodawcy decyzji przez Komendant Placówki Straży Granicznej w V. w dniu 13 lutego 2025 roku zobowiązującej do powrotu i zakazującej ponownego wjazdu na teren P. i innych krajów obszaru P. na dwa lata

wniosek

3

3.2.2.

doznanie krzywdy w kwocie powyżej 10 000 złotych

wniosek

3

4. ocena DOWODów

4.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 3.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Co do wszystkich faktów

informacyjne wysłuchanie wnioskodawcy

Fakty podane wyłącznie w ramach informacyjnego wysłuchania przez wnioskodawcę, bo nie można było go przesłuchać procesowo albowiem zgodnie z decyzją administracyjną musiał opuścić teren P., jak wykazała konfrontacja z innymi dowodami, należało oceniać bardzo ostrożnie. W wielu miejscach mijał się z prawdą. Jak wynika z załączonych akt śledztwa (...) (...) (...).(...) tam gdzie procesowo był niezbędny udział tłumacza, to w tych czynnościach uczestniczył tłumacz przysięgły. Tam gdzie doręczano wnioskodawcy pouczenia, to były one tłumaczone na język, którym władał. W szczególności w protokole pierwszego jego przesłuchania sam napisał adnotację, że protokół mu odczytano i potwierdza jego treść. Tak więc nie było tak, jak sam przed Sądem wskazywał, że nie miał tłumacza, podpisywał wszystko w ciemno. Analiza akt śledztwa prowadzi do wniosku, że nie naruszono jego uprawnień procesowych w takim zakresie jak wskazywał. To samo należy odnieść, do tego, że w chwili aresztowania pracował nadal w (...) sp z o.o. i zarabiał 5000 zł netto, bo co innego wynika z informacji z P. i co innego podawał do protokołu przesłuchania podejrzanego - 3700 zł i tej różnicy nie wyjaśnił logicznie w toku rozprawy k 62v, 76v,159. Nie zgadza się też to w jaki sposób i kiedy zakończył pracę w firmie (...) i ile miałby zarabiać w nowym miejscu pracy -podawał 7000 zł brutto, gdy tymczasem z dokumentów wynika 6000 zł brutto (k 84 , 76v). Nie zasługuje też na wiarę twierdzenie wnioskodawcy, że wyjeżdżając do F. nie wiedział, że szuka go policja, bo co innego wynika z zeznań Z. Z. (1) O.. Również fakt podany przez wnioskodawcę, że w zajęciach online na studiach uczestniczył regularnie nie znalazł potwierdzenia w dokumencie k 137-138. Także nie zgadza się z prawdą, że umowa zlecenia z firmą (...) wygasła samoistnie k 95, 159. Nie jest też zgodne z prawdą, że decyzja z dnia 13 lutego 2025 roku zobowiązująca go do powrotu i zakazie wjazdu do P. zapadła w związku z aresztowaniem go, bo co innego wynika z treści jej uzasadnienia. Nie jest też prawdą, że umowę zlecenia wnioskodawca rozwiązał z powodu zamiaru podjęcia pracy w firmie (...), bo co innego wynika z k 159. Nie jest też do końca zgodne z prawdą , że utracił studia wyłącznie z powodu tymczasowego aresztowania albowiem trwało ono 25 dni, sesja egzaminacyjna rozpoczęła się od 10 lutego 2025 roku i z poprawkową trwała do 16 marca 2025 roku, kiedy to zdążył zaliczyć trzy przedmioty. Tak więc fakty podawane przez wnioskodawcę były podstawą ustaleń Sądu, ale tylko w takim zakresie w jakim nie zostały zakwestionowane przez inne dowody czyli dokumenty bądź zeznania świadka.

Zeznania Z. O. (1)

uznane za wiarygodne, bo jako osoba postronna nie miał interesu by podawać fakty w sposób tendencyjny. Z jego zeznań w szczególności wynika, że wnioskodawca po wizytach w jego mieszkaniu Policji był poinformowany przez tego świadka, że szuka go Policja. Także z rozmowy telefonicznej pomiędzy świadkiem, a bratem wnioskodawcy wynika, że wnioskodawca przed wyjazdem z P. wiedział że jest poszukiwany przez Policję. Tak więc te relacje przeczą wersji wnioskodawcy, że wyjeżdżając do F.nie wiedział, że szuka go Policja.

Pozostałe dokumenty powołane

W podsekcji 3.1.

Uznane za wiarygodne- nie były kwestionowane

4.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 3.1 albo 3.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Co do wszystkich faktów

Pozostałe dokumenty, które nie zostały powołane w podsekcji 3.1.

Nie zostały uwzględnione przy ustalaniu faktów albowiem nie miały znaczenia dla ustalenia faktów.

5. PODSTAWA PRAWNA

Odszkodowanie

1.

Kwota główna

Odsetki

1.

140 000 złotych

ustawowe

Zwięźle o powodach podstawy prawnej

Żądanie w zakresie odszkodowania oddalono w całości albowiem wnioskodawca nie wykazał, że wskutek niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania poniósł szkodę majątkową w takim zakresie, w jakim wskazywał we wniosku i nie została ona wykazana zgodnie z art. 6 k.c. W szczególności z zebranych dowodów -dokumentów wynika, iż wnioskodawca przed 18 listopada 2024 roku już nigdzie nie pracował (bo od 20 sierpnia 2024 roku), a więc trudno uznać by niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie spowodowało u niego szkodę majątkową w tym zakresie (utrata dochodów). Nie wykazano też szkody majątkowej w związku z brakiem możliwości kontunuowania nauki, brakiem kontaktu z bliskimi, a także z wydaniem wskazywanej decyzji z dnia 13 lutego 2025 roku. Z kolei żądanie odsetek w związku z żądaniem głównym ma charakter akcesoryjny i dlatego podlega oddaleniu w tym zakresie.

Zadośćuczynienie

2.

Kwota główna

Odsetki

1.

140 000 złotych

ustawowe

Zwięźle o powodach podstawy prawnej

Rozważając słuszność i zasadność roszczenia o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę podnieść należy, iż niewątpliwie wnioskodawca doznał szkody niemajątkowej (krzywdy), co czyni zgłoszone przez niego roszczenie o zadośćuczynienie usprawiedliwionym co do zasady zgodnie z art. 552§4 k.p.k.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sformułowanie "niewątpliwie niesłuszne" tymczasowe aresztowanie interpretuje się, po pierwsze, jako mające miejsce wtedy, gdy było stosowane z obrazą przepisów rozdziału 28 Kodeksu postępowania karnego, niezależnie od rodzaju wydanego orzeczenia kończącego postępowanie. Wówczas ocena słuszności stosowania tymczasowego aresztowania dokonywana jest z punktu widzenia okoliczności istniejących w chwili jego stosowania. Po drugie, ma ono miejsce wtedy, gdy z uwagi na rodzaj prawomocnego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie (orzeczenie: uniewinniające czy umarzające postępowanie) stosowanie tego środka przymusu było niezasadne. Wówczas ocena słuszności stosowania tymczasowego aresztowania dokonywana jest z perspektywy tego rozstrzygnięcia (por uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 września 1999 roku, I KZP 27/99, Lex nr 37467, Świecki Dariusz (red.) Kodeks postępowania karnego, tom II, komentarz aktualizowany, Lex/el.2026).

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tą drugą sytuacją. Wnioskodawca był tymczasowo aresztowany 25 dni w sprawie, w której zapadło prawomocne orzeczenie umarzające postępowanie w tej sprawie.

Podstawą prawną przyznanego zadośćuczynienia jest art. 23 k.c., art. 24 k.c. i art. 448 §1 k.c. Zgodnie z art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W sprawie doszło niewątpliwie do naruszenia dóbr osobistych wnioskodawcy. Jest rzeczą oczywistą, że doszło do naruszenia dobra osobistego wnioskodawcy w postaci m.in. godności, czci, wolności, swobody w podejmowaniu decyzji co do swego życia, życia bez poczucia strachu, poczucia szeroko rozumianego bezpieczeństwa i komfortu, możliwości utrzymywania więzi telefonicznej z bliskimi, możliwości kontynuowania nauki, podjęcia lepiej płatnej pracy, wystąpienia z wnioskiem o udzielenia zezwolenia na dalszy pobyt na terenie P.. Okres naruszenia dóbr osobistych trwał w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania czyli od 18 listopada do 13 grudnia 2024 roku czyli 25 dni. Stosownie do art. 448 §1 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Tak więc wnioskodawcy niewątpliwie przysługuje zadośćuczynienie.

Inne

3.

1.

Zwięźle o powodach podstawy prawnej

6. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU W PRZEDMIOCIE ŻĄDANIA

Zwięźle o powodach rozstrzygnięcia

Odszkodowanie

1.

Kwota główna

Odsetki

1.

Oddalone z przyczyn jak wyżej

Oddalone

Zadośćuczynienie

2.

Kwota główna

Odsetki

10 000 złotych, w pozostałym zakresie żądanie oddalone.

Wnioskodawca domagał się zadośćuczynienia w kwocie 140 000 zł, tak przeliczając rozmiar swojej krzywdy, jednak żądanie ponad kwotę przyznaną 10 000 złotych, Sąd oddalił jako rażąco wygórowane, uwzględniając stosownie do art 553 § 3 k.p.k. stopień przyczynienia się wnioskodawcy do wydania postanowienia o tymczasowym aresztowaniu.

Suma zadośćuczynienia nie jest łatwa do precyzyjnego ustalenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że suma zadośćuczynienia pieniężnego, mająca rekompensować krzywdę doznaną winna być „odpowiednia”. Pojęcie to ma wprawdzie charakter niedookreślony, tym niemniej w orzecznictwie wskazuje się pewne kryteria, którymi należy kierować się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, a mianowicie to, że musi ono mieć charakter kompensacyjny, a więc winno przedstawiać odczuwalną wartość ekonomiczną, nie będącą jednakże wartością nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy. Określając wysokość zadośćuczynienia należy wziąć pod uwagę nie tylko czas trwania pozbawienia wolności, ale także stopień dolegliwości, z jaką wiązało się wykonywanie tego aresztowania, a więc przykrości i przeżycia natury moralnej z tego wynikające. Zarazem należy kwotę zadośćuczynienia oznaczać z umiarem, stosownie do realiów społecznych, jak zamożność mieszkańców, wartość pieniądza itp., by nie pozostało poczucie krzywdy wnioskodawcy, ale i by orzeczenie nie było sposobem uzyskania nadmiernych korzyści finansowych. Oczywiście kwota zadośćuczynienia powinna stanowić realną wartość nabywczą i za taką należałoby wstępnie uznać kwotę 30 000 złotych. Oczywiście trudno miarkować zadośćuczynienie w pieniądzu, jednakowoż kwota powyższa uwzględnia aspekty in concreto adekwatnie do ich wpływu na wysokość tego "ekwiwalentu" przy uwzględnieniu realiów społecznych.

W realiach tej sprawy, zdaniem Sądu za 25 dni tymczasowego aresztowania kwota 30 000 zł byłaby adekwatna do poziomu doznanych krzywd i cierpień (1200 zł za każdy dzień). Nie jest rażąco wygórowana, a zarazem nie stanowi źródła bezpodstawnego wzbogacenia. Sąd miał też na względzie panujące obecnie w społeczeństwie stosunki majątkowe, siłę nabywczą pieniądza, inflację i ustalił wysokość zadośćuczynienia na realnym rozsądnym poziomie, rozważając nie tylko subiektywne doznania wnioskodawcy, ale także ich obiektywny kontekst. W okresie stosowania tymczasowego aresztowania wnioskodawca zarabiał 3700 zł miesięcznie.

Okres naruszenia dóbr osobistych wnioskodawcy trwał w okresie wykonywania tymczasowego aresztowania czyli 25 dni. Wnioskodawca w tym czasie miał 30 lat, był zdrowy, nigdy nie był karany ani nie przebywał w zakładzie karnym. Sąd nie kwestionuje też negatywnych doznań psychicznych na jakie powołuje się wnioskodawca, czy trudności ze snem, jednak z drugiej strony nie były one aż tak uciążliwe i dotkliwe, bo nie korzystał z pomocy fachowej. Sąd nie neguje tego, że warunki pobytu w areszcie na jakie wskazał wnioskodawca były niewątpliwie dolegliwe dla niego, szczególnie naruszanie jego godności, znieważanie, poczucie izolacji, wyobcowania, pobyt w małej celi z trzema innymi obcymi osobami, krótkotrwałe nieleczone przeziębienia, spadek wagi ciała. Niewątpliwie areszt też miał wpływ w pewnym zakresie, ale niewielkim, na tok studiów czy i w tym samym niewielkim zakresie na możliwość złożenia wniosku o wydanie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w P.. Poprzednia karta pobytu była ważna do 11 grudnia 2024 roku i gdyby wnioskodawca nie czekał do ostatniej chwili na złożenie kolejnego wniosku, a mógł go złożyć przed aresztowaniem czyli przed 18 listopada 2024 roku, albo krótko po zwolnieniu z aresztu, czyli po 13 grudnia 2024 roku (faktycznie złożył 20 stycznia 2025 roku), to z bardzo dużą dozą prawdopodobieństwa można uznać, że w dniu 13 lutego 2025 roku Komendant Placówki Straży Granicznej nie wydałby takiej decyzji, jaką wydał. Z kolei Sąd nie neguje tego, że 25 dni aresztu uniemożliwiło wnioskodawcy uczestniczenie online w studiach, ale Sąd nie upatruje wyłącznie traumy związanej z pobytem w areszcie, jako głównego czynnika skreślenia wnioskodawcy z listy studentów. Jak wynika z wykazu logowań, wnioskodawca po opuszczeniu aresztu śledczego korzystał z zajęć online do 20 stycznia 2025 roku, ale zarówno przed 18 listopadem 2024 roku, jak i po 13 grudnia 2024 roku, jego aktywność w zajęciach była mierna. Ponadto sesja egzaminacyjna łącznie z poprawkową trwały od 10 lutego do 16 marca 2025 roku i we wskazanej sesji wnioskodawca otrzymał zaliczenia z trzech przedmiotów, a jego stan pozwalał mu na złożenie wniosku o zezwolenie na kolejny pobyt czasowy poprzez swojego pełnomocnika. Świadczy to o tym, że jednak trauma związana ze stosowaniem tymczasowego aresztowania nie była tak wielka, skoro mógł zaliczyć trzy przedmioty w sesji zimowej, podjąć kroki do złożenia w/w wniosku. Także brak kontaktu z bliskimi w okresie aresztu nie był tak dotkliwy albowiem wcześniej z nimi kontaktował się wyłącznie telefonicznie średnio dwa razy w miesiącu. Na określenie kwoty zadośćuczynienia miała też wpływ stygmatyzacja na jaką powołał się wnioskodawca oraz utrata możliwości podjęcia lepiej płatnej pracy.

Przyczynienia w dużym stopniu wnioskodawcy zgodnie z art.553§3 k.p.k. Sąd dopatruje się w jego ucieczce z P. do F., bo z powołanych dowodów wynika niewątpliwie, że R. (4) wiedział, że szuka go Policja i uciekł z kraju. Jedną z podstaw stosowania aresztu był właśnie art 258 §1 pkt 1 ) k.p.k. Nie można wykluczyć, że gdyby nie uciekł i złożył tak obszerne wyjaśnienia jak w dniu 19 listopada 2024 roku, to areszt nie byłby zastosowany. Prokurator już na tamtym etapie wnioskował o areszt 3-miesięczny, a Sąd zastosował go tylko na jeden miesiąc, następnie prokurator po przesłuchaniu pokrzywdzonej uchylił areszt wobec niego.

Uwzględniając powyższe okoliczności, z kolei Sąd Okręgowy uznał, iż sumą adekwatną do doznanej przez wnioskodawcę krzywdy, w pełni rekompensującą jego negatywne przeżycia związane ze skutkami osobistymi, społecznymi, zdrowotnymi oraz ze znoszeniem niekorzystnych warunków związanych z pobytem w areszcie śledczym, po uwzględnieniu przyczynienia się wnioskodawcy, to 10 000 zł.

Ustawowe za czas opóźnienia od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty

Inne

3.

1.

7. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

zasądzono na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 zł plus 4 x 48 zł za dodatkowe terminy rozprawy stosownie do art 554 §4 k.p.k. w zw. z § 11 ust 6, §15 ust 1,§16, § 17 pkt 1) rozporządzenia z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2026.215 t.j.), czyli łącznie 432 złote.

4

stosownie do art 554§4 k.p.k. postępowanie w przedmiotowej sprawie jest wolne od kosztów sądowych.

9. PODPIS

Sędzia Wioletta Kubasiewicz