V GC 424/25

Sygn. akt V GC 424/25 upr

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

4 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu V Wydział Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia Anna Dobosz

Protokolant Paulina Kowalik

po rozpoznaniu 4 listopada 2025 r. w Nowym Sączu

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej

w S.

przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w I.

o zapłatę

I. powództwo oddala;

II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 3617,00 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz

z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sędzia Anna Dobosz

Sygn. akt VGC 6424/25

wyroku z 04 listopada 2025r.

Powód (...) Spółka Akcyjna S. w pozwie z 29.07.2025r. (data nadania w UP) skierowanym przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. domagała się zasądzenia kwoty 10 918,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty w ramach roszczenia regresowego, w oparciu o art. 415 kc.

Uzasadniał, że 9 listopada 2023 roku w O. doszło do zdarzenia szkodowego polegającego na zalaniu lokalu mieszkalnego czego powodem była awaria grzejnika CO, który był objęty gwarancją producenta. W wyniku reklamacji sprzedawca wymienił wadliwy grzejnik na nowy i sprawny. Obecnie powód kieruje roszczenie do producenta grzejnika jako odpowiedzialnego za szkodę. W procesie likwidacji szkody poniesiono wydatek w kwocie objętej żądaniem pozwu.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Kwestionował zarówno zakres jak i przyczynę szkody. Przeczył aby wyprodukowany grzejnik mógł spowodować szkodę, jak i wysokie koszty usunięcia jej skutków. Zarzucił, że w aktach nie ma żadnego dowodu, nie istnieje żadna opinia techniczna, która by potwierdzała, że przyczyną powstania szkody był grzejnik produkcji pozwanej.

Powód w replice na sprzeciw podtrzymał żądanie pozwu zgłosił wnioski dowodowe z zeznań świadków, mieszkańców lokali gdzie doszło do awarii grzejnika.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy.

9 listopada 2023 roku G. J., zam. w O. na osiedlu (...) zgłosiła do powoda szkodę z tytułu zalania mieszkania przez wodę przeciekającą z mieszkania powyżej. W protokole zgłoszenia szkody wskazano, że spółdzielnia mieszkaniowa gdzie znajduje się lokal nie odpowiada za zaistniałą sytuację. W tym samym dniu, sporządzono protokół oględzin w udziałem właścicielki mieszkania gdzie opisano zakres szkód wskazując, że doszło do usterki centralnego ogrzewania w mieszkaniu powyżej. Koszty usuwania szkody wg kosztorysu wyniósł kwotę 10 918,58 zł.

13 stycznia 2025 roku do pozwanego (...) Sp. o.o. skierowała wezwanie do zapłaty powyższej kwoty wskazując, że z dniem 9 listopada 2023 roku powód stał się wierzycielem pozwanego na podstawie art. 828 § 1 kc.

Sąd pominął dowód z zeznań świadków wskazywanych w piśmie powoda z 8 października 2025 roku albowiem wnioski te były spóźnione, a przy tym ponieważ proces toczył się z ograniczeniami dowodowymi postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych - to wszystkie istotne fakty należało wykazać dokumentami – w szczególności powoda obciążał ciężar wskazania co było źródłem szkody oraz, że grzejnik wyprodukowany przez pozwanego był wykonany wadliwie w rozumieniu art. 415 k.c. W szczególności powód powinien był zgłosić wniosek o dowód z opinii biegłego który zweryfikował by tę przesłankę. Powód jednakże dowodu takiego nie zgłosił.

Sąd pominął dowód z opinii biegłego wskazywany przez pozwanego albowiem to nie na nim spoczywał ciężar udowodnienia że nie jest sprawcą szkody. Przeciwnie fakt ten obciążał powoda jeśli żądał zapłaty od pozwanego.

Sąd nie opierał się na dowodzie w postaci druku dołączanego do pisma powoda z 8 października 2025 roku albowiem dokument ten pozostaje bez daty jego sporządzenia, nie wiadomo, przez kogo i kiedy został sporządzony a przy tym nie wiadomo jak ustalono fakty tam opisane - ze wskazaniem podmiotu odpowiedzialnego za szkodę. Niezależnie od tego nawet przyjęcie na siebie pierwotnie odpowiedzialności za awarię grzejnika, nie przesądza o tym, że pozwany ponosił winę i odpowiedzialność za szkodę w rozumieniu art.415 kc.

Sąd zważył co następuje.

Powództwo należało oddalić.

Z art. 828 § 1 kc wynika, że jeżeli nie umówiono się inaczej z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania.

Pozwany nie kwestionował wstąpienia powoda w prawa poszkodowanego właściciela lokalu w którym doszło do zalania.

Z art. 415 kc wynika, że kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Podstawowe znaczenie dla możliwości przypisania sprawcy szkody odpowiedzialności odszkodowawczej opartej na art. 415 k.c. ma określenie zdarzenia, za które podmiotowi przypisywana jest odpowiedzialność (czyn sprawcy). Czynem tym może być działanie, jak i zaniechanie, a za bezprawne należy kwalifikować czyny zakazane przez przepisy prawne, bez względu na ich źródła, mające charakter abstrakcyjny, nakładające powszechny obowiązek określonego zachowania, a więc nakazując lub zakazując generalnie oznaczonym podmiotom określonych zachowań w określonych sytuacjach.

Za bezprawne uznaje się także zachowania sprzeczne z zasadami współżycia społecznego albo dobrymi obyczajami, a więc normami moralnymi powszechnie akceptowanymi w całym społeczeństwie lub grupie społecznej.

Działanie (zaniechanie) sprawcy musi być przy tym zawinione. Przez winę rozumieć zaś należy możność postawienia danej osobie zarzutu, że nie zachowała się prawidłowo (tj. zgodnie z prawem i zasadami współżycia społecznego), chociaż mogła i powinna tak się zachować.

Innymi słowy, że w konkretnej sytuacji dopuścił się on nagannej decyzji odnoszącej się do podjętego przez niego bezprawnego czynu. Takie ujmowanie winy stanowi konsekwencję posługiwania się na gruncie prawa cywilnego kategoriami analogicznymi do pojęcia winy w prawie karnym, a jednocześnie dominacji koncepcji normatywnej winy (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2020 r. I ACa 1038/20, LEX nr 3108156).

Bezprawność zachowania polega na przekroczeniu mierników i wzorców wynikających zarówno z wyraźnych przepisów, zwyczajów, utartej praktyki, jak i zasad współżycia społecznego. Innymi słowy bezprawność oznacza ujemną ocenę porządku prawnego o zachowaniu się sprawcy szkody. Bezprawnym zachowaniem się będzie więc takie, które stanowi obiektywne złamanie określonych reguł postępowania, czyli będzie sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym. W doktrynie i judykaturze prawa cywilnego przez "porządek prawny" rozumie się nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej, ale również nakazy i zakazy wynikające z norm moralnych i obyczajowych, czyli zasad współżycia społecznego.

Dlatego czyn niedozwolony w znaczeniu art. 415 k.c. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy sprawca szkody naruszył obowiązek powszechny, ciążący na każdym. Natomiast niewykonanie zobowiązania samo przez się nie może być uznane za działanie bezprawne w rozumieniu art. 415 k.c. Taka jego kwalifikacja jest uzasadniona tylko wtedy, gdy jednocześnie następuje naruszenie obowiązku powszechnego, ciążącego na każdym (wyrok SA w Szczecinie z 29.09.2020r. I A Ca 730/19, LEX nr 3120499).

Nie w każdej sytuacji, której następstwem jest szkoda w mieniu czy na osobie powstaje czyjaś cywilnoprawna odpowiedzialność odszkodowawcza. Zdarzają się przecież sytuacje, które określamy mianem "nieszczęśliwego zdarzenia czy wypadku", za który nikt nie odpowiada. Aby jakiś podmiot mógł być zobowiązany do odpowiedzialności odszkodowawczej musi zostać wykazane że szkoda, która zaistniała jest następstwem (i to pozostającym w adekwatnym związku przyczynowym) z czynem (tj. działaniem lub zaniechaniem) tego podmiotu i to czynem niedozwolonym i zawinionym.

Powód domagając się zapłaty od pozwanego odszkodowania w związku z zalaniem mieszkania zobowiązany był wykazać, że to na skutek zawinionego działania lub zaniechania pozwanego doszło do szkody.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdził, że do szkody doszło na skutek rozszczelnienia grzejnika produkcji powoda.

Powód nie udowodnił, aby to źle wykonany grzejnik czy wadliwy materiał z którego został wyprodukowany i dobrany przez pozwanego był przyczyną szkody. Fakt zawinienia pozwanego powód powinien był udowodnić, a tego nie uczynił. W przypadku gdy podstawą roszczenia jest art. 415 k.c. to na poszkodowanym spoczywa ciężar udowodnienia, że jego szkoda została zawiniona przez inny podmiot. Winy tej się nie domniemywa, odmiennie niż w razie szkody kontraktowej przewidzianej w art. 471 k.c.

Dochodzenie roszczenia odszkodowawczego na tle (..) art. 415 k.c., wymaga wykazania ogólnych podstaw odpowiedzialności odszkodowawczej, tj. bezprawności, winy oraz związku przyczynowego między bezprawnym i zawinionym zachowaniem sprawcy a szkodą (tak SN w wyroku z dnia 23 czerwca 2020 r. V CSK 506/18, LEX nr 3049037).

Powód zdaje się stać na stanowisku, że szkoda której źródłem było rozszczelnienie grzejnika co - świadczy automatycznie o zawinionym działaniu jego producenta.

W świetle powyższego sąd powództwo oddalił wobec dojścia do przekonania, że powód nie udowodnił, aby szkoda miała swoje źródło w zawinionym zaniedbaniu pozwanego związanym z produkcją wadliwego grzejnika, a w rozumieniu powołanego przepisu i przytoczonych stanowisk judykatury.

Mając powyższe na uwadze sąd powództwo oddalił i kosztami procesu obciążył powoda.