II K 653/24

Sygn. akt II K 653/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 czerwca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nowym Sączu - II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Marcin Chmielowski

Protokolant: Jakub Wastag

po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniach 14 października 2024 r., 16 października 2024 r., 18 października 2024 r., 8 stycznia 2025 r., 10 stycznia 2025 r., 5 marca 2025 r., 25 kwietnia 2025 r. oraz 27 maja 2025 r.

sprawy z oskarżenia prywatnego W. G. (1)

przeciwko E. G. (1)

c. W. i E. z domu P.

ur. (...) w N.

oskarżonej o to, że:

w okresie od dnia 22 stycznia 2024 r. do dnia 8 czerwca 2024 r. w N. pomówiła oskarżyciela prywatnego W. G. (1) o to, że jest on złodziejem, że ukradł jej mieszkanie, że jest kryminalistą, kłamcą, oszustem, patologią, dnem, szumowiną, psychopatą, psycholem, osobą chorą psychicznie, fałszywą, zakłamaną, udającą kogoś, kim nie jest, to jest o takie postępowanie i właściwości, które poniżają oskarżyciela prywatnego w opinii publicznej i narażają go na utratę zaufania potrzebnego dla prowadzenia przez niego działalności gospodarczej pod (...) (...) W. G. (1) z siedzibą w N., przy czym oskarżona dopuściła się popełnienia powyższego czynu zabronionego za pomocą środków masowego komunikowania

tj. o przestępstwo z art. 212 § 2 kk;

____________________________________________________________________________

I. uznaje oskarżoną E. G. (1) za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w prywatnym akcie oskarżenia stanowiącego przestępstwo z art. 212 § 2 kk precyzując, że oskarżona czynu tego dopuściła się za pomocą wpisów zamieszczonych na portalu społecznościowym (...) oraz wiadomości (...) wysyłanych do J. G., M. Ś. i M. B. i za to na mocy tego przepisu wymierza jej karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

II. na mocy art. 46 § 1 kk orzeka oskarżonej E. G. (1) środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną popełnionym przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela prywatnego W. G. (1) kwoty 5.000 (pięć tysięcy) złotych;

III. na mocy art. 34 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt. 2 kk zobowiązuje oskarżoną E. G. (1) do przeproszenia oskarżyciela prywatnego W. G. (1) za popełnienie na jego szkodę przestępstwa opisanego w prywatnym akcie oskarżenia poprzez:

1. przesłanie na adres zamieszkania oskarżyciela prywatnego pisemnych przeprosin – w terminie 14 (czternastu) dni od uprawomocnienia się wyroku;

2. zamieszczenie w terminie 14 (czternastu) dni od uprawomocnienia się wyroku na prowadzonym przez oskarżoną koncie na portalu społecznościowym (...) – na okres 1 (jednego) roku – wpisu (postu) z przeprosinami o poniższej treści:

„Ja E. G. (1) przepraszam mojego męża W. G. (1) za to, że w treści postów zamieszczonych w dniach 17 marca 2024 r., 20 marca 2024 r., 29 kwietnia 2024 r. oraz 8 czerwca 2024 r. pomówiłam nieprawdziwie W. G. (1) o to, że ukradł mi mieszkanie, jest psychopatą, osobą zakompleksioną, dnem, szumowiną, oszustem, patologią, psycholem oraz osobą fałszywą i udającą kogoś, kim nie jest. Informacje te są w całości nieprawdziwe. Niniejsze przeprosiny zamieszczam na skutek przegranego przeze mnie z W. G. (1) procesu sądowego przed Sądem Rejonowym w (...) w sprawie o sygnaturze (...) w którym zostałam prawomocnie skazana za przestępstwo pomówienia W. G. (1)”;

IV. na mocy art. 628 pkt. 1 kpk zasądza od oskarżonej E. G. (1) na rzecz oskarżyciela prywatnego W. G. (1) kwotę 2.028 (dwa tysiące dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

wyroku z dnia 10 czerwca 2025 r.

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 653/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

E. G. (1)

W okresie od dnia 22 stycznia 2024 r. do dnia 8 czerwca 2024 r. w N. za pomocą wpisów zamieszczonych na portalu społecznościowym (...) oraz wiadomości (...) wysyłanych do J. G., M. Ś. i M. B. pomówiła oskarżyciela prywatnego W. G. (1) o to, że jest on złodziejem, że ukradł jej mieszkanie, że jest kryminalistą, kłamcą, oszustem, patologią, dnem, szumowiną, psychopatą, psycholem, osobą chorą psychicznie, fałszywą, zakłamaną, udającą kogoś, kim nie jest, to jest o takie postępowanie i właściwości, które poniżają oskarżyciela prywatnego w opinii publicznej i narażają go na utratę zaufania potrzebnego dla prowadzenia przez niego działalności gospodarczej pod (...) (...) W. G. (1) z siedzibą w N., przy czym oskarżona dopuściła się popełnienia powyższego czynu zabronionego za pomocą środków masowego komunikowania.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżyciel prywatny W. G. (1) urodził się w (...) r. Ma wyższe wykształcenie, jest geodetą, od marca 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą świadcząc usługi geodezyjne. Oskarżony był w młodości, w wieku 20 lat, dwukrotnie skazany za przestępstwa (rozbój i włamanie), odbywał za nie karę pozbawienia wolności, jednak skazania te uległy zatarciu i obecnie jest od osobą niekaraną, od czasu tamtych przestępstw oskarżony nie popełnił już żadnych nowych przestępstw. Przed zawarciem małżeństwa nie powiedział oskarżonej o swojej kryminalnej przeszłości. Po poznaniu oskarżonej oskarżyciel nie pił alkoholu, nie zażywał narkotyków. Okresowo zażywał w niewielkich ilościach leki psychiatryczne (...) i hydroksyzynę, jednak nie powodowały one negatywnych zmian w jego zachowaniu, zwłaszcza psychotycznych.

Oskarżona E. G. (1) (poprzednio K.) urodziła się w (...) r. Ma wyższe wykształcenie, w przeszłości zajmowała się m. in. doradztwem finansowym i prowadziła sklep (...). Obecnie w związku z narodzinami syna A., którego ojcem jest W. G. (1), zaprzestała tej działalności i przebywa na urlopie macierzyńskim. Oskarżona ma także córkę O. z poprzedniego związku, urodzoną w (...) r. Oskarżona w latach 2021-2022 została skazana za dwa przestępstwa z art. 286 § 1 i inne kk na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Strony poznały się na mitingu (...) dla niepijących alkoholików, doszło pomiędzy nimi do relacji uczuciowej.

W dniu 20 sierpnia 2022 r. W. G. (1) i E. G. (1) zawarli związek małżeński kierując się motywami uczuciowymi. Małżonkowie najpierw mieszkali bardzo krótko w mieszkaniu własności oskarżonej przy ul. (...) N., następnie od września 2022 r. w mieszkaniu własności oskarżyciela przy ul. (...) w N.. We wrześniu 2023 r. przeprowadzili się do nowo zakupionego domu własności oskarżyciela przy ul. (...) w N.. W (...) urodził się ich syn A. G..

Mimo zawarcia związku małżeńskiego między stronami doszło do bardzo szybko postępującego rozkładu relacji, strony nie potrafiły się dogadać, razem funkcjonować, prowadzić wspólnego życia, porozumiewać nawet w elementarnych sprawach życia codziennego, dochodziło pomiędzy nimi do coraz częstszych nieporozumień, sporów, kłótni, awantur, wzajemnych pretensji i żalów. Między innymi oskarżona miała pretensje do męża, że poświęca rodzinie mało czasu, że jest małomówny, zamknięty w sobie, introwertyczny, na co oskarżyciel tłumaczył się brakiem czasu w związku z pracą zawodową i wykańczaniem kupionego domu, sam zarzucał żonie że za mało zajmuje się domem. W trakcie scysji oskarżona bywała bardzo wulgarna wobec oskarżonego i wyzwała go, groziła, że wyrzuci go z domu, że zainicjuje wobec niego postępowanie karne, że zniszczy go, że zrujnuje mu opinię itp. Rozkład pożycia nasilił się szczególnie drastycznie po przeprowadzce do domu na B. we wrześniu 2023 r.

Powyższe animozje między małżonkami miały także podłoże majątkowe. Strony wspólnie zadecydowały o zamieszkaniu razem w domu zamiast w bloku, gdzie było mało miejsca. W celu uzyskania środków finansowych na zakup nieruchomości oraz budowę, oskarżyciel sprzedał swoje mieszkanie na ul. (...), dysponował także oszczędnościami i pieniędzmi ze wcześniej (przed grudniem 2022 r.) sprzedanego mieszkania przy ul. (...) w N.). Część pieniędzy ze sprzedania mieszkania przy W. w wysokości 118.643 zł oskarżyciel w dniu 30 grudnia 2022 r. przekazał oskarżonej na jej długi, oskarżona twierdzi, że była to darowizna, a oskarżyciel, że pożyczka. Z kolei oskarżona w porozumieniu z oskarżycielem dobrowolnie sprzedała swoje mieszkanie żeby dołożyć pieniądze do wykończenia domu (m. im. na ułożenie kostki, taras). Po sprzedaniu tego mieszkania i odliczeniu kwoty na spłatę kredytu za to mieszkanie, pozostałą sumę oskarżona przekazała W. G. (1), który zainwestował ją w dom. Niedługo przez sprzedażą przez oskarżoną jej mieszkania oskarżony pisał do żony sms-y, żeby może jednak tego nie robiła.

W. G. (1) nabył nieruchomość wraz z budynkiem w stanie deweloperskim (wymagającym wykończenia) – na ulicy (...) w N. – na swoją wyłączną własność. Oskarżyciel zamierzał w przyszłości rozszerzyć na E. G. (1) własności nieruchomości, uzależniając to jednak od zmiany jej zachowania względem niego. Finalnie do przeniesienia współwłasności tej nieruchomości na oskarżoną nie doszło, ich relacja zupełnie się rozpadła. Oskarżona do chwili obecnej z tego powodu czuje się okradziona przez oskarżyciela i bardzo często, w wulgarnych słowach, mu to wypominała, jest to zasadniczy powód jej wrogości i pretensji do niego, kierowania wobec niego wyzwisk.

Pozwem z dnia 8 grudnia 2023 r. W. G. (1) wniósł o rozwód (bez orzekania o winie) wskazując na zaistnienie trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego, domaga się także by syn A. mieszkał z nim. W odpowiedzi na pozew pozwana także wniosła o rozwód domagając się jednak orzeczenia o winie męża w rozkładzie pożycia oraz o przekazanie syna pod opiekę jej. Postępowanie rozwodowe toczy się przez Sądem (...) pod sygn. (...). Kolejny termin rozprawy został wyznaczony na 22 października 2025 r.

W dniu 17 lutego 2024 r. oskarżona zaprosiła do domu na B. swoją siostrę A. K. i koleżankę M. z jej synem K., oskarżyciela nie było wówczas w domu, wrócił do niego późnym wieczorem wraz z konkubiną swojego ojca M. Ś. około godz. 20 -20.15. Wymieniona miała nocować w domu. Oskarżyciel był niezadowolony z pobytu tych gości, zażądał by z uwagi na porę opuścili już dom, a kiedy oskarżona się temu sprzeciwiła, wezwał (...), która interweniowała. Ostatecznie oskarżony zgodził się na pozostanie w domu M. i jej syna K., gdyż dziecko już spało, a siostrę oskarżonej odwiózł do domu.

Pod wpływem w/w incydentu oraz z uwagi na stan wzajemnych relacji stron, następnego dnia tj. 18 lutego 2024 r. oskarżona z obydwoma dziećmi dobrowolnie wyprowadziła się z domu przy ul. (...). Ponieważ nie miała własnej nieruchomości, najpierw mieszkała u znajomych, a potem w wynajmowanym mieszkaniu. Oskarżony nie wyrzucił oskarżonej, a tym bardziej dzieci, z domu, oskarżona opuściła dom z własnej woli. Oskarżona obecnie mieszka w mieszkaniu spółdzielczym, nie wynajmuje go, tylko płaci za jego utrzymanie. Następnego dnia po opuszczeniu domu na B. tj. 19 lutego 2024r. rano oskarżona wróciła do domu żeby zabrać swoje rzeczy, była razem z koleżanką R. J., która miała jej pomagać, a także z siostrą A. K. (nie została wpuszczona do domu). Doszło wówczas do awantury pomiędzy stronami, oskarżyciel wezwał (...). Oskarżyciel pytał wówczas, gdzie jest jego syn, a oskarżona nie chciała mu powiedzieć, mówiła do oskarżonego, że jest lekomanem, narkomanem, psychopatą, chorym psychicznie. Strony kłóciły się także o bliżej nieokreślony garnek, oskarżona chciała go zabrać pokazując oskarżycielowi fakturę na telefonie, czemu on się sprzeciwiał.

W okresie wspólnego zamieszkiwania stron, oskarżona nie wzywała żadnej interwencji (...).

W okresie od dnia 22 stycznia 2024 r. do dnia 8 czerwca 2024 r. w N. oskarżona za pomocą kilku wpisów zamieszczonych na swoim profilu – o nazwie (...) - na portalu społecznościowym (...) oraz kilku wiadomości (...) wysyłanych do ojca oskarżonego J. G. i jego partnerki M. Ś. oraz babci oskarżyciela M. B. pomówiła nieprawdziwie W. G. (1) o to, że jest złodziejem, że ukradł jej mieszkanie, że jest kryminalistą, kłamcą, oszustem, patologią, dnem, szumowiną, psychopatą, psycholem, osobą chorą psychicznie, fałszywą, zakłamaną i udającą kogoś, kim nie jest. Oskarżyciel dowiedział się o postach na (...) kiedy zaczęli dzwonić do niego znajomi i pytać, co się u niego dzieje. O (...) dowiedział się natomiast od ich adresatów. W postach tych nie padało nazwisko oskarżyciela.

Osoby, które dowiedziały się o postach z (...) oskarżonej (samodzielnie lub z inicjatywy innych osób) to m. in. P. M. i osoby z jego firmy tj. firmy (...) ze S. (w której oskarżyciel kiedyś pracował) tj. np. brat M. M. (2) żona P. M., B. K., babcia oskarżyciela M. B., niektóre koleżanki i znajomi oskarżonej (M. W., M. R., E. W., A. K., R. J., L. R.), siostra oskarżonej A. K. oraz znajome oskarżyciela J. M. i A. L. (sąsiadka jego babci M. B.).

- akta rozwodowe (...) w N. S. sygn. (...)

- informacja z ewidencji działalności gospodarczej (k. 7)

- odpis (...) oskarżonego (k. 8)

- wpisy na ”F.” (k. 9-13)

- (...) (k. 14-26)

- wyjaśnienia oskarżonej E. G. (k. 52-54)

- zeznania oskarżyciela W. G. (k. 54- 57)

- zeznanie P. M., kolegi oskarżyciela (k. 59-61)

- zeznani M. M. (2), brata P. M. (k. 61-62)

- zeznania K. T., znajomego stron (k. 62-63)

- płyta (...) (k. 65)

- wiadomości (...), w których oskarżony pisze do żony, żeby nie sprzedawała swojego mieszkania (k. 66)

- stenogram rozmów stron nagranych na telefonie, w tym nagranie z dnia 19.02.2024 r. (k. 67-77)

- zeznania M. B., babci oskarżyciela (k. 78-80)

- zeznania J. G., ojca oskarżyciela (k. 80-82)

- zeznania M. Ś., partnerki ojca oskarżonego (k. 82-84)

- zeznania M. W., koleżanki oskarżonej (k. 88-89)

- zeznanie M. R., koleżanki oskarżonej (k. 89-90)

- zeznanie R. G., koleżanki oskarżonej (k. 90-91)

- zeznanie E. W., koleżanki oskarżonej (k. 92)

- zeznanie A. K., siostry oskarżonej (k. 93-94)

- zeznanie R. J., koleżanki oskarżonej (k. 94)

- dane o karalności oskarżonej (k. 143-144)

- zeznanie B. K., znajomego oskarżyciela (k. 104)

- zeznanie J. M., znajomej oskarżonego (k. 104-105)

- zeznanie J. W., koleżanka oskarżonej i znajoma oskarżyciela (k. 105-106)

- zeznanie A. L., sąsiadki M. B., znajomej oskarżyciela (k. 146)

- zeznanie W. L., znajomej oskarżonej (k. 146-147)

- zeznanie L. R., znajomego oskarżonej (k. 147-148)

- potwierdzenie przelewu na kwotę 118.683,58 zł z dnia 30.12.2022 r. (k. 121)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

W. G. (1) ukradł oskarżonej jej mieszkanie, wyrzucił ją z domu swojej własności na ul. (...) w N., jest złodziejem, kryminalistą, kłamcą, oszustem, patologią, dnem, szumowiną, psychopatą, psycholem, osobą chorą psychicznie, fałszywą, zakłamaną i udającą kogoś, kim nie jest.

Brak dowodów pozwalających uznać, że oskarżona udowodniła prawdziwość kierowanych pod adresem oskarżyciela zarzutów.

OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Materiał dowodowy w sprawie dawał podstawy do dokonania ustaleń faktycznych opisanych powyżej w pkt. 1.1 niniejszego uzasadnienia. W tym zakresie relacje stron i świadków były spójne i zbieżne, świadkowie mieli zresztą – choć w różnym stopniu – generalnie dość ogólnikową wiedzę o relacjach stron (ogólnie że im się nie układa itp.), co jest zrozumiałe zważywszy na przedmiot sprawy (życie małżeńskie i związane z nim ściśle prywatne sprawy) i fakt, że nie mieszkali ze stronami, byli ich bliższymi bądź dalszymi znajomymi (poza ojcem i babcią oskarżyciela), spotykali się ze stronami w różnych okresach czasu, nieregularnie (nie wszyscy byli nawet w domu na B.), w wielu aspektach dysponowali tylko informacjami ze słyszenia bądź z relacji oskarżonej lub oskarżyciela (jego rodzina).

Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy karnej nie wymagało dalej idących ustaleń faktycznych niż to uczyniono, a zwłaszcza zastępowania Sądu orzekającego w postępowaniu cywilnym i ustalania dokładnego, szczegółowego przebiegu pożycia stron w sposób i z precyzją właściwymi dla celów postępowania rozwodowego i przesłanek orzekania o rozwodzie określonych w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Z punktu widzenia postępowania karnego o przestępstwo z art. 212 kk ważne jest, że oskarżona w najmniejszym stopniu nie udowodniła prawdziwości postawionych oskarżycielowi na (...) i w (...) zarzutów, którymi W. G. (1) – słusznie – poczuł się zniesławiony. Jej własne wyjaśnienia (a tym bardziej zeznania świadków, wiedzących daleko mniej) dają podstawę co najwyżej do przyjęcia – co też Sąd uczynił - że pomiędzy stronami doszło bardzo szybko do zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego, w którym zresztą, jak wskazuje analiza wyjaśnień oskarżonej i zeznań W. G. (1) oraz pism procesowych obydwu stron złożonych do sprawy rozwodowej, w istocie od początku nie układało się dobrze. Oskarżona broniąc się przed zarzutem prywatnego aktu oskarżenia przedstawiła własną, subiektywną interpretację i ocenę postępowania oskarżyciela w trakcie ich mieszkania razem, która w jej ocenie miała usprawiedliwiać użycie przez nią zniesławiających określeń opisanych w akcie oskarżenia. Rzecz w tym, że tak jednak nie jest, usprawiedliwienie takie nie zachodzi. Oceny ta i interpretacje nie świadczą o tym, że oskarżyciel odznacza się on opisywanymi przez nią cechami. Wyjaśnienia oskarżonej dowodzą tylko wspomnianego zupełnego rozkładu pożycia między nimi, którego szczegóły i dokładny przebieg, o ile uzna to za potrzebne, chociażby z uwagi na żądanie oskarżonej orzeczenia rozwodu z winy oskarżyciela - będzie ustalał Sąd w postępowaniu rozwodowym, badając czy są spełnione wszystkie przesłanki do orzeczenia rozwodu (w tym czy nie stoi to na przeszkodzie dobru małoletniego dziecka stron). Niewątpliwie oskarżona jest, oględnie mówiąc, bardzo rozżalona na męża (vide nagrane przez W. G. (1) jej wypowiedzi do niego w trakcie rozmów, pełne wyzwisk, ubliżających określeń, wulgarności), szczególnie i przede wszystkim z uwagi na kwestie majątkowe, co jednak nie dawało podstaw do używania wobec niego określeń wskazanych w prywatnym akcie oskarżenia, gdyż oskarżona nie miała do tego faktycznych, obiektywnych podstaw, a tym bardziej nie udowodniła tego w postępowaniu karnym. Żadne z opisywanych przez nią zastrzeżeń do męża, o których wyjaśniała, nie było tego rodzaju, że obiektywnie uzasadniało określenie go sformułowaniami wyszczególnionymi w akcie oskarżenia. Sąd oczywiście nie neguje przy tym prawa oskarżonej do nawet bardzo krytycznej oceny męża i swojego pożycia małżeńskiego, cech i postępowania W. G. (1), tak, jak je odbierała, wskazywania (nawet i publicznie) że zawiodła się na mężu itd., sedno niniejszej sprawy polega jednak na tym, że użycie przez nią tych konkretnych słów, które wskazał oskarżyciel prywatny – zdecydowanie przekraczało granice takiej dopuszczalnej krytyki, którą można byłoby zaakceptować z punktu widzenia przepisów prawa i dlatego Sąd w wyroku uznał oskarżoną za winną przestępstwa zniesławienia.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Zeznanie L. Ś. (k. 103), byłej partnerki oskarżyciela, obecnie znajomej oskarżonej było lakoniczne, nie zawierało istotnych dla sprawy informacji, dotyczyło informacji z okresu jej relacji z W. G. (1). Świadek była wyraźnie tendencyjnie i negatywnie nastawiona do oskarżyciela, chciała przedstawić go w złym świetle, stąd też relację tego świadka Sąd (niezależnie od jej braku znaczenia dla sprawy) uznał za niewiarygodną, zachodzi bowiem realne ryzyko, że nie odpowiada ona rzeczywistości, stanowiąc w najlepszym wypadku jej subiektywną interpretację przez świadka.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Ustalony stan faktyczny sprawy uzasadniał przypisanie oskarżonej popełnienia przestępstwa z art. 212 § 2 kk. Czyn oskarżonej spełniał wszystkie przedmiotowe i podmiotowe znamiona typu czynu zabronionego z art. 212 § 2 kk, był także zawiniony (nic nie zmuszało oskarżonej do publicznego formułowania wskazanych w akcie oskarżenia słów, jej krytyka oskarżyciela i małżeństwa z nim nie wymagała posłużenia się nimi), bezprawny (godził w cześć i godność oskarżycielka tj. dobra prawne chronione przez art. 212 kk) oraz społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy – tym samym stanowił przestępstwo w rozumieniu kodeksu karnego.

Użyte przez oskarżoną w postach i (...) sformułowania, iż W. G. (1):

a/ ukradł jej mieszkanie;

b/ wyrzucił ją z domu na ul. (...) w N.;

c/ jest złodziejem, kryminalistą, kłamcą, oszustem, patologią, dnem, szumowiną, psychopatą, psycholem, osobą chorą psychicznie, fałszywą, zakłamaną i udającą kogoś, kim nie jest

– mają jednoznacznie zniesławiający wyraz, co nie wymaga bliższego uzasadniania, gdyż ma charakter wręcz oczywisty dla każdego przeciętnego, prawidłowo i uczciwie myślącego człowieka, który właściwie zinternalizował i rozeznaje zasady współżycia społecznego oraz normy moralne. Negatywna ocena etyczna osób, które zachowują się i odznaczają się cechami podanymi przez oskarżoną jest powszechnie aprobowana w społeczeństwie i oskarżona musiała być tego świadoma.

Określenia te były także jak najbardziej zdolne narazić oskarżonego na poniżenie w opinii publicznej i narażenie na utratę zaufania potrzebnego do wykonywanego zawodu przedsiębiorcy geodety. Nikt nie chciałby bowiem mieć do czynienia, zarówno na płaszczyźnie ściśle prywatnej jak i zawodowej (jako klient, usługobiorca) z osobą o takich cechach i winną takich postępków jak oskarżona zarzuciła mężowi. Należy przy tym pamiętać, że czyn zabroniony z art. 212 kk ma charakter formalny (bezskutkowy), zaistnienie tego przestępstwa nie wymaga, by pokrzywdzony doświadczył takich konsekwencji, leczy by potencjalnie mogło do nich – właśnie z uwagi na treść zarzutów – dojść. Słowa oskarżonej niosły za sobą taki potencjał i realne ryzyko.

Dla odpowiedzialności prawnej oskarżonej nie ma przy tym znaczenia, że w postach nie wymieniła imienia i nazwiska oraz zawodu oskarżyciela. Przepisy o zniesławieniu nie formułują takiego wymogu, nie przewidują, że zniesławiający komunikat już w swojej treści musi zawierać te lub inne dane identyfikujące zniesławionego, formułowanie takiego wymogu, przesłanki, nie ma umocowania w prawie karnym. Istotne jest tylko żeby zniesławiona osoba faktycznie istniała, a zniesławiająca treść faktycznie odnosiła się do tej osoby. Obydwa te warunki są w niniejszej sprawie spełnione. Dlatego jedynie na marginesie Sąd podkreśla, że osoby będące tzw. „znajomymi” oskarżonej tj. dopuszczone przez nią do oglądania jej profilu (zaakceptowani przez nią jako tzw. „obserwujący”) miały możność zorientowania się, o kogo chodzi, co skądinąd potwierdzili wszyscy przesłuchani w sprawie świadkowie. Znamiennie zresztą oskarżona w poście z 8.06.2024 r. (k. 12) napisała cyt. „wszyscy i tak wiecie, o kim mówię”. Warto też wspomnieć, że w postach oskarżonej jest mowa o tym, że dotyczą jej męża, osoby która ukończyła uczelnię i ma pozycję społeczną, mającej tytuł inżyniera – co dodatkowo mogło ułatwiać czytającym posty identyfikację oskarżonego. Wreszcie w nagłówku swojego profilu oskarżona zamieściła swoje autentyczne zdjęcie.

Oskarżona, jak o tym wyżej wspomniano, nie udowodniła prawdziwości swoich określeń (czyli nie przeprowadziła skutecznie tzw. „dowodu prawdy”). Trzeba szczególnie uwypuklić, że oskarżyciel:

1. nie ukradł żonie mieszkania, E. G. (1) sprzedała je dobrowolnie i z własnej woli przekazała środki ze sprzedaży na wykończenie domu na B.; kradzież w potocznym rozumieniu (w języku prawnym w ogóle może dotyczyć tylko ruchomości – zob. art. 278 § 1 kk), tak jak ludzie postronni powszechnie rozumieją to słowo, oznacza bezprawne, wbrew jego woli, zabranie komuś należącej do niego rzeczy bez usprawiedliwienia, a oskarżyciel nie popełnił na szkodę oskarżonej takiego czynu, nie zabrał jej żadnej nieruchomości, tym bardziej w kategoriach takiego czynu nie można określać faktu, że nie rozszerzył na nią własności nieruchomości na B., publiczne określenie na tej podstawie oskarżyciela jako złodzieja jest rażącym nadużyciem, jeżeli oskarżona chciała, to mogła opisać ten wątek zgodnie z rzeczywistością wskazując, że mimo dołożenia się przez nią do wykończenia domu, oskarżyciel nie uczynił jej jego współwłaścicielką, co mieściłoby się w prawie do racjonalnej – nawet jeśli emocjonalnej - krytyki, nie miała jednak prawa zarzucać mu na tej podstawie kradzieży i nazywać złodziejem, gdyż wypacza to zupełnie sens sprawy, wykracza poza akceptowalne granice, rysując w odbiorze osób trzecich nieprawdziwy obraz W. G. (1);

2. nie wyrzucił oskarżonej i dzieci z domu, nawet z jej własnych wyjaśnień wynika, że opuściła go z dziećmi dobrowolnie i nie zmienia tego fakt, iż uczyniła to pod presją zupełnego rozkładu swojej relacji z nim; skądinąd z nagrania z 23 stycznia 2024 r. wynika, że oskarżona sama nosiła się z zamiarem opuszczenia domu, gdyż mówi cyt. „dzisiaj bym zabrała dzieci i stąd wyszła, gdybyś mnie patałachu jeden nie okradł”, zresztą z rozmów przedstawionych przez oskarżyciela wynika, że sednem złości oskarżonej na byłego męża były i są właśnie kwestie finansowe.

☐

1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Za popełnione przestępstwo Sąd uznał za wystarczające wymierzenie oskarżonej kary ograniczenia wolności w rozmiarze 2 miesięcy. Kara tego rodzaju i w tej wysokości nie przekracza stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej, który lokuje się poniżej średniego, będzie wystarczająca do osiągnięcia wobec niej wszystkich celów procesu karnego, a zwłaszcza celów związanych z prewencją indywidualną (względy zapobiegawczo-wychowawcze). Sąd miał na uwadze, że:

- oskarżenie pozostawiło rodzaj kary do uznania Sądu;

- czyn oskarżonej miał emocjonalne podłoże;

- oskarżyciel przyznał, że oskarżona nie dopuściła się już dalszych, kolejnych zniesławień;

- czyn oskarżonej nie był wprawdzie incydentalnym naruszeniem prawa, bo oskarżona była wcześniej dwa razy karana na karę pozbawienia wolności, ale za zupełnie inne przestępstwa;

- oskarżyciel nie udowodnił, by na skutek czynu oskarżonej spotkały go negatywne konsekwencje, żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie zeznał, by pod wpływem opublikowanych przez oskarżoną informacji zmienił na gorsze swoje zdanie o W. G. (1), oskarżony nie udowodnił, że wskazane w jego zeznaniu problemy z urzędnikami i mniejsza ilość klientów rzeczywiście wynikła z publikacji oskarżonej, jest to jedynie jego subiektywna interpretacja.

W pkt. II oraz III wyroku Sąd na wniosek obrońcy przyznał oskarżonemu zadośćuczynienie za krzywdę oraz zobowiązał oskarżoną do zamieszczenia przeprosin. Sąd nie dopatrzył się żadnych przesłanek by nie uwzględnić odnośnych wniosków obrońcy (jedynie wnioskowi o przeprosiny nadał bardziej racjonalny kształt niż wnosił obrońca w piśmie z 25.04.2025 r. – k. 120). Rozstrzygnięcia te są słuszne, sprawiedliwe i proporcjonalne, nie powodują dla oskarżonej niewspółmiernych dolegliwości, są pożądane z punktu widzenia krzywdy jaką wyrządziła oskarżonemu.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

W pkt. IV wyroku mając na uwadze wyniku sprawy Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżyciela prywatnego W. G. (1) kwotę 2.028 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na sumę tą składają się następujące należności:

- 300 zł zryczałtowanej równowartości wydatków Skarbu Państwa uiszczoną przez oskarżyciela;

- 1.728 zł za koszty reprezentacji oskarżyciela przez adwokata, który był obecny na wszystkich ośmiu rozprawach głównych (1 x 720 zł za pierwszą rozprawę i 7 x 144 zł tj. 1.088 zł za pozostałe siedem rozpraw).

Sąd nie uwzględnił wniosku obrońcy o zasądzenie na rzecz oskarżyciela kosztów sądowych wynikających z paragonu zalegającego na k. 119 akt (tj. 2.500 zł) uznając, że w realiach sprawy nie aktualizują się przesłanki do takiej decyzji przewidziane w § 15 ust. 3 rozporządzenia z 22.10.205 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

1Podpis