III Ca 1028/25

Sygn. akt III Ca 1028/25

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2026 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:

Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Roman Troll

po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. w S. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Spółka z ograniczoną (...) spółki komandytowej w E.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w M.

o zapłatę

na skutek apelacji powódki

od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach

z dnia 11 sierpnia 2025 r., sygn. akt I C 439/24

postanawia:

odrzucić apelację.

SSO Roman Troll

Sygn. akt III Ca 1028/25

Wyrokiem z 11 sierpnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanej na rzecz powódki 1585,87 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty (pkt 1.) oraz 308 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2.).

Apelację od tego wyroku złożyła powódka, zaskarżając go w części oddalającej powództwo co do 1500 zł.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Orzeczenie w tym zakresie zapada na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (por. art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 375 k.p.c. oraz art. 367 1 § 1 k.p.c.).

Jedną z przesłanek niedopuszczalności środka odwoławczego jest wniesienie go od orzeczenia nieistniejącego albo zaskarżenie nim orzeczenia sądu w zakresie, którym sąd ten nie rozstrzygał. Jeśli sąd I instancji nie orzekł o części roszczenia strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, albo – w przypadku nieskorzystania z tego uprawnienia – wytoczyć nowe powództwo w zakresie nierozstrzygniętego żądania. Nie może jednakże domagać się zmiany orzeczenia nieistniejącego. (Por. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 listopada 1999 r., sygn. akt III CKN 484/98, LEX nr 453595; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 listopada 1971 r., sygn. akt I PR 75/71, LEX nr 1633560, a także J. Gudowski, M. Jędrzejewska [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II. Postępowanie rozpoznawcze, wyd. V, red. T. Ereciński, Warszawa 2016, t. 10. do art. 351.).

Z treści sentencji zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Rejonowy w pkt. 1. zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki 1585,87 zł, a w pkt. 2. orzekł o kosztach procesu. Powódka jednakże wniosła apelację od orzeczenia o oddaleniu powództwa, a takie orzeczenie nie zostało zawarte w tym wyroku. O ile w uzasadnieniu Sąd Rejonowy istotnie wskazuje, że w pkt. 2. wyroku oddalił powództwo w pozostałym zakresie, tj. nieobejmującym zasądzenia 1585,87 zł na rzecz powódki, o tyle w rzeczywistości w pkt. 2. zostało zawarte postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania, a wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia o oddaleniu powództwa. Analizując dopuszczalność apelacji i rozważając kwestię istnienia orzeczenia, jakie skarży powódka, należy odnieść się do samego wyroku, a nie do jego uzasadnienia.

W wyroku zaś Sąd Rejonowy nie orzekł o oddaleniu powództwa w pozostałym zakresie.

Dlatego też należało uznać apelację powódki za wniesioną od orzeczenia nieistniejącego, a więc za niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 367 1

§ 1 k.p.c. i art. 375 k.p.c., należało orzec jak w sentencji.

SSO Roman Troll