II K 55/23

Sygn. akt: II K 55/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 marca 2025 roku

Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział II Karny

w składzie :

Przewodniczący: SSO Marcin Buzdygan

Protokolant: Justyna Huzar

w obecności Prokuratora Dariusza Klatow

po rozpoznaniu w dniach: 30.10.2023 roku, 11.12.2023 roku, 31.01.2024 roku, 11.03.2024 roku, 24.04.2024 roku, 03.06.2024 roku, 02.09.2024 roku, 02.10.2024 roku, 04.11.2024 roku, 18.12.2024 roku, 19.03.2025 roku

sprawy

1. W. J. (1) , syna D. i Z. z domu T., urodzonego (...) w miejscowości J.

oskarżonego o to, że:

I. W okresie od 29 kwietnia 2021 roku do dnia 10 lutego 2022 roku w A. (2) gm. K. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółkę (...) z/s I. (1) ul. (...), z którą zawarł umowę o oświadczenie usług jako podmiot W. (...) W. J. (1) którego był właścicielem, wprowadzając w błąd nabywców pojazdów nowych oraz pojazdów używanych będących klientami w/w spółki, co do faktycznego rachunku bankowego rozliczeniowego spółki, poprzez przerobienie n/w faktur:



Faktura (...) z dn. 29.04.2021 na kwotę(...) zł (k. 909)



Faktura nr (...) z dn. 16.07.2021 na kwotę (...) zł. (k. 17,144,341)



Faktura nr (...) z dn. 16.07.2021 na kwotę (...) zł. (k. 342)



Faktura nr (...) z dn. 26.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 75)



Faktura nr (...) z dn. 11.08.2021 na kwotę(...)zł (k. 178, 487)



Faktura nr (...) z dn. 11.08.2021 na kwotę (...) zł (k. 182, 411)



Faktura nr (...) z dn. 12.08.2021 na kwotę (...)zł. (k. 823)



Faktura nr (...) z dn. 19.08.2021 na kwotę (...) zł (k. 624, 839)



Faktura (...) z dn. 29.10.2021 na kwotę (...)zł (k. 607, 828)



Faktura nr (...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...)zł (k. 168, 263)



Faktura nr (...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 631,862)



Faktura nr (...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 770)



Faktura nr (...) z dn. 09.11.2021 na kwotę (...)zł (k. 642, 877)



Faktura nr (...) z dn. 29.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 106, 299)



Faktura nr (...) z dn. 29.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 864)



Faktura nr (...) z dn. 01.12.2021 na kwotę (...)zł (k. 657, 913)



Faktura nr (...) z dn. 01.12.2021 na kwotę (...) zł (k. 658, 758)



Faktura nr (...) z dn. 15.01.2022 na kwotę(...)zł (k. 97, 306)



Faktura nr (...) z dn. 19.01.2022 na kwotę(...) zł (k. 191, 340)



Faktura nr (...) z dn. 20.01.2022 na kwotę (...) zł (k. 479 oryginał, podrobionej nie można wydrukować, jest potwierdzenie przelewu k. 481)



Faktura nr (...) z dn. 25.01.2022 na kwotę(...)zł (k. 195-196, 499)



Faktura nr (...) z dn. 29.01.2022 na kwotę (...) zł (k. 193, 507)



Faktura nr (...) z dn. 01.02.2022 na kwotę (...)zł (k. 66, 264)

i wpisanie bądź naklejenie na w/w faktury swojego rachunku bankowego o nr (...) prowadzonego na zlecenie podmiotu (...) W. J. (1) w (...) Bank (...), jak również poprzez podrobienie n/w faktur:



Faktura (...)z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł (k. 87,243) i



Faktura zaliczkowa (...) z dn. 06.12.2021 na kwotę (...) zł (k. 62, 236, 700)



Faktura (...) z dn. 10.12.2021 na kwotę(...) zł (k. 12, 132, 697)



Faktura zaliczkowa (...) z dn. 16.12.2021 na kwotę (...) zł (k. 81,164, 328, 699)



Faktura (...) z dn. 25.01.2022 na kwotę (...)zł (k. 56, 701)



Faktura (...) z dn. 09.02.2022 na kwotę (...)zł (k. 52,187, 255, 698)



Faktura (...) z dn. 10.02.2022 na kwotę (...) zł (k. 57, 702)

które wystawiał poza programem księgowym spółki (...). k., i zamieścił na nich również swój numer rachunku bankowego o nr (...) prowadzonego na zlecenie podmiotu W. W. J. (1) w (...) (...), a następnie przyjął na wspomniany rachunek bankowy należności wynikające z wymienionych wyżej faktur pomniejszone o wpłacane wcześniej przez klientów zaliczki, jak również płatności zlecane klientom do wpłaty na swój rachunek bankowy w wiadomościach mailowych lub w bezpośredniej rozmowie w kwocie łącznej (...) złotych, z czego następnie kwotę (...) złotych zwrócił na rachunki bankowe klientów którzy dokonali ponownych przelewów na prawidłowy rachunek bankowy spółki, jak również kwotę (...) złotych przelał sam na rachunek rozliczeniowy spółki (...)k., powodując przy tym straty w łącznej kwocie(...)złotych na szkodę w/w spółki, która to kwota do dnia dzisiejszego nic została z pokrzywdzoną rozliczona, a stanowi mienie znacznej wartości

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.

II. W dniu 29 stycznia 2022 roku w miejscowości A. (1) gm. K. działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółkę (...) k. w kwocie (...) złotych poprzez wprowadzenie w błąd pracownika spółki (...) k. B. S. co do zamiaru zapłaty za wykonanie przeglądu technicznego pojazdu marki P. (...) (1) o nr rej. (...), a opisanego w Fakturze nr (...) wystawionej na podmiot (...) W. J. (1)

tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k.

III. W dniu 18 listopada 2021 roku w miejscowości A. (1) gm. K. dokonał przywłaszczenia powierzonych mu przez klienta spółki (...) E. I. pieniędzy w kwocie (...)złotych, które przyjął w gotówce tytułem płatności za opony zimowe do pojazdu marki P. (...) (2), nie rozliczając tej kwoty ze wspomnianą spółką, na rzeczy której wykonywał pracę zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług

tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 k.k.

IV. W dniu 18 maja 2021 roku w miejscowości A. (1) gm. K. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poświadczył nieprawdę w dokumencie zatytułowanym (...) przedłożonym firmie (...)w ramach uruchomienia Umowy Leasingu nr (...), co do wpłaty zaliczki w kwocie (...) zł brutto na rachunek bankowy spółki (...) przez klienta spółki (...), którą to kwotę zaliczki faktycznie przyjął w dniu 21.04.2021 r. na swój rachunek bankowy o nr (...) prowadzony na zlecenie podmiotu (...) W. J. (1) w (...) (...) a zatem powyższa zaliczka nie została przyjęta we wskazanym na oświadczeniu terminie przez w/w spółkę, co miało znaczenie prawne dla uruchomienia wspomnianej umowy leasingu

tj. o przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 k.k.

V. W okresie od 6 lipca 2021 roku do dnia 23 sierpnia 2021 roku w miejscowości A. (1) gm. K. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał przywłaszczenia pieniędzy w kwocie (...)złotych na szkodę spółki (...) które to pieniądze przyjął:



w dniu 06.07.2021 r. w kwocie (...) złotych od klienta w/w spółki tj. C. K. w gotówce wystawiając na potwierdzenie tego podrobiony Dowód wpłaty (...) opatrzony pieczątkami spółki



w dniu 09.07.2021 r. w kwocie (...) złotych na podstawie wydanej przez siebie Faktury Korekty nr (...) wypłacił w gotówce tytułem zwrotu zadatku klientowi E. K., z kasy spółki



w dniu 15.07.2021 r. w kwocie (...)złotych od klienta w/w spółki tj. C. K. w gotówce potwierdzając ten fakt wpisem na druku Zamówienia nr (...), którą to kwotę uiścił następnie



w dniu 21.08.2021 roku wpłacając w gotówce(...)złotych do kasy spółki (...) jak również w dniu 23,08.2021 roku dokonał płatności kartą na kwotę (...)złotych w kasie spółki

tj. o przestępstwo z art. 284 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.

VI. W okresie od kwietnia 2021 roku do lutego 2022 roku w miejscowości W., (...) U. i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z C. J. ( obecnie U. ) , w celu udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych, wykorzystując do tego rachunek bankowy w (...) (...) o numerze (...) prowadzony na zlecenie C. J., dokonał przelewów w łącznej kwocie (...)złotych tytułem „wynagrodzenia" dla C. J. z rachunku bankowego o nr (...) prowadzonego na zlecenie podmiotu W. (...) W. J. (1) w (...) (...) na którym gromadził środki pochodzące z przestępstw, czym podejmował czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych na szkodę spółki (...)

tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

VII. W dniu 12 lutego 2022 roku w miejscowości (...) w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu z C. J. w celu udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych z jakich sfinansował zakup pojazdu marki Z. (...) (4) V. (...), zawarł z C. J. Umowę Darowizny Pojazdu marki Z. (...) (2) o nr VIN : (...) o wartości (...)złotych datowanej na dzień 12.02.2022 r., celem przeniesieniu praw własności nad w/w pojazdem, a tym samym podejmował czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych na szkodę spółki (...)

tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k.

2. C. U. (poprzednio J.), córki X. i W. z domu J., urodzonej (...) w C.

oskarżonej o to, że:

VIII. W okresie od kwietnia 2021 roku do lutego 2022 roku w miejscowości W., (...) i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z W. J. (3), w celu udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych, wykorzystując do tego własny rachunek bankowy w (...) (...)o numerze (...), dokonywała operacji bankowych na przedmiotowym rachunku bankowym o łącznej wartości (...) złotych, polegających na przyjmowaniu wpłat od W. J. (1) tytułem „wynagrodzenia”, dokonywaniu przelewów i wypłat gotówkowych z w/w rachunku, a następnie przyjmowaniu dla siebie wypłacanych środków, czym podejmowała czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych przez W. J. (1) na szkodę spółki(...), czyniąc sobie z popełniania tego przestępstwa stałe źródło dochodu

tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

IX. W dniu 12 lutego 2022 roku w miejscowości (...) w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu z W. J. (1) w celu udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków’ pieniężnych z jakich sfinansowano zakup pojazdu marki Z. (...) (2), zawarła z W. J. (1) Umowę Darowizny Pojazdu marki (...) o nr VIN : (...) o wartości (...) złotych datowanej na dzień 12.02.2022 r, czym pomogła w przeniesieniu praw własności nad w/w pojazdem, a tym samym podejmowała czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych przez W. J. (1) na szkodę spółki (...)

tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k.

1. na podstawi art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu W. J. (1) ;

2. uniewinnia oskarżoną C. U. od popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku;

3. uznaje oskarżoną C. U. (w ramach czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku) za winną tego, że w okresie od 16 do 23 lutego 2022 roku w miejscowości W. i W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych z jakich ustalona osoba sfinansowała zakup pojazdu marki Z. (...) (1), które pochodziły z czynów zabronionych polegających na oszustwach i przywłaszczaniu kwot pieniężnych na szkodę (...)w I. (1), zawarła z ustaloną osobą umowę darowizny pojazdu marki Z. (...) (1) o nr VIN: (...) o wartości (...) złotych datowaną na dzień 12.02.2022 r., celem przeniesienia praw własności nad w/w pojazdem, a następnie zarejestrowała ten pojazd w (...) w W., jako stanowiący jej własność, a tym samym podejmowała czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych jako korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych na szkodę spółki (...), to jest występku z art. 299 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 299 § 1 kk obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w zw. z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza oskarżonej C. U. karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 50 (pięćdziesiąt) zł;

4. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonej C. U. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

5. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić dowód rzeczowy w postaci środków pieniężnych w kwocie (...) zł opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 985 – 987 akt sprawy pokrzywdzonemu(...) z/s w I. (1);

6. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić dowód rzeczowy w postaci środków pieniężnych w kwocie (...)zł opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 988 – 990 akt sprawy pokrzywdzonemu(...). z/s w I. (1);

7. na podstawie art. 45 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej C. U. , w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 3 sentencji wyroku, przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w postaci pojazdu marki (...) o nr VIN: (...), nr rej. (...);

8. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania w części obejmującej umorzenie postepowania wobec W. J. (1) oraz w części uniewinniającej oskarżoną C. U. obciąża Skarb Państwa;

9. na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej C. U. na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 2.180 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt) złotych i obciąża ją wydatkami postępowania.

Sygn. akt II K 55/23

W niniejszej sprawie odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z wykorzystaniem stosownego formularza. Biorąc pod uwagę zawiłość sprawy pod względem faktycznym i prawnym dużo bardziej zrozumiale i przejrzyste będzie przedstawienie motywów, jakimi kierował się Sąd bez wykorzystania druku formularza, w formie „tradycyjnej”.

Firma(...) w I. (1) przy ul. (...) jest oficjalnym sprzedawcą samochodów P. na terenie P.. Prowadzi m.in. salon samochodowy w miejscowości A. (1) k/N. przy ul. (...).

W dniu 14 marca 2021 roku została zawarta umowa o świadczenie usług między firmą (...) w I. (1) przy ul. (...) a W. J. (1) prowadzącym działalność gospodarczą W. W. J. (1) w miejscowości J. ul. (...). Na podstawie tej umowy W. J. (1) miał świadczyć usługi w w/w salonie samochodowym w (...) U. w zakresie sprzedaży pojazdów. Do jego obowiązków miało należeć pozyskiwanie nowych klientów oraz obsługa zamówień i sprzedaży samochodów wg obowiązujących w spółce procedur. W. J. (1) nie był uprawniony do przyjmowania zapłaty za sprzedawane pojazdy na swój rachunek bankowy, ani do odbioru należności w gotówce.

W. J. (1) dysponował rachunkiem bankowym o numerze (...), który był prowadzony na zlecenie podmiotu W. W. J. (1) w (...) Bank (...). Ponadto W. J. (1) korzystał z rachunku bankowego w (...) Bank (...) S.A. o numerze (...), do którego był pełnomocnikiem. W. J. (1) dokonywał przelewów na ten rachunek bankowy kwot ze swojego rachunku bankowego w (...) oraz dokonywał wypłat z tego rachunku. Oskarżony posługiwał się kartą bankomatową wydaną do rachunku w (...) o numerze (...).

Wszelkie wpłaty z tytułu zakupu samochodów dokonanych w salonie firmy (...) mieszczącym się w A. (2) winny być dokonywane na rachunek bankowy o numerze (...) prowadzonym przez (...). Taki numer rachunku był wprowadzony w systemie komputerowym wykorzystywanym w tym salonie do dokonywania zamówień i sprzedaży pojazdów. Taki numer rachunku był wprowadzony w szablonach faktur znajdujących się w tym systemie. Osoby działające w imieniu firmy (...) miały dostęp do tego systemu, a wszelkie faktury dla klientów na podstawie których winni oni dokonywać wpłat na poczet zamówionych bądź zakupionych samochodów, winni wystawiać na podstawie tych szablonów. Również W. J. (1) miał dostęp do tego systemu i w ramach jego obowiązków pozostawało wystawianie faktur zaliczkowych, pro forma i końcowych dla nabywców pojazdów zakupionych w tym salonie.

W. J. (1) prowadził negocjacje z klientami, ustalał warunki sprzedaży samochodu, ostateczną cenę, ewentualne bonifikaty lub gratisowe dodatki. Następnie W. J. (1) wystawiał fakturę zaliczkową lub ostateczną dotyczące zakupu danego pojazdu. W wielu przypadkach, które zostaną wymienione poniżej, oskarżony dokonywał nieuprawnionych modyfikacji w tych fakturach tworząc je w w/w systemie księgowym spółki. W fakturach tych oskarżony usuwał wcześniej zamieszczony numer rachunku bankowego firmy (...) - (...), a w jego miejsce wstawiał w której wstawiał numer swojego rachunku bankowego - (...) W efekcie klienci wykonywali przelewy kwot określonych w fakturach na rachunek bankowy, którym dysponował W. J. (1), zamiast na rachunek bankowy firmy (...). Następnie W. J. (1) wydawał zamówiony samochód klientom pomimo, iż dokonana przez nich zapłata ceny sprzedaży nie wpłynęła na rachunek bankowy firmy (...). W niektórych sytuacjach W. J. (1) informował następnie klientów, że dokonana przez nich wpłata nastąpiła na zły rachunek bankowy wskutek błędów księgowych, przelewał pieniądze, które wcześniej wpłacili na jego rachunek bankowy z powrotem na ich rachunki bankowe, po czym prosił ich o ponowne przelanie tych pieniędzy tym razem na właściwy rachunek bankowy firmy (...). W ten sposób W. J. (1) wprowadzał w błąd nabywców samochodów w firmie (...) co do właściwego numeru rachunku bankowego, na które powinni dokonywać wpłat tytułem zakupu pojazdów, doprowadzał do przelania przez nich pieniędzy na jego rachunek bankowy, a następnie przywłaszczał te środki pieniężne dysponując nimi według swojego uznania. Niektóre z tych kwot zwrócił firmie (...).

W. J. (1) prowadził ten proceder w okresie od 29 kwietnia 2021 roku do dnia 10 lutego 2022 roku. W ten sposób postąpił on w przypadku następujących faktur: Faktura (...) z dn. 29.04.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 16.07.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 16.07.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...)-(...) z dn. 26.11.2021 na kwotę (...)zł, Faktura nr (...) z dn. 11.08.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 11.08.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 12.08.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...)-(...) z dn. 19.08.2021 na kwotę (...)zł, Faktura (...)-(...) z dn. 29.10.2021 na kwotę(...)zł, Faktura nr (...)-(...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...)-(...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...)-(...) z dn. 09.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 29.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...)/(...) z dn. 29.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 01.12.2021 na kwotę(...) zł, Faktura nr (...)/(...) z dn. 01.12.2021 na kwotę (...)zł, Faktura nr (...) z dn. 15.01.2022 na kwotę (...)zł, Faktura nr (...) z dn. 19.01.2022 na kwotę (...)zł, Faktura nr (...) z dn. 20.01.2022 na kwotę(...) zł, Faktura nr (...) z dn. 25.01.2022 na kwotę (...)zł, Faktura nr (...) z dn. 29.01.2022 na kwotę (...) zł, Faktura nr (...) z dn. 01.02.2022 na kwotę (...)zł, Faktura (...) z dn. 08.11.2021 na kwotę (...) zł, Faktura zaliczkowa (...) z dn. 06.12.2021 na kwotę (...)zł, Faktura (...) z dn. 10.12.2021 na kwotę (...) zł, Faktura zaliczkowa (...) z dn. 16.12.2021 na kwotę (...) zł, Faktura (...) z dn. 25.01.2022 na kwotę (...)zł, Faktura (...) z dn. 09.02.2022 na kwotę (...) zł, Faktura (...) z dn. 10.02.2022 na kwotę (...) zł.

W ten sposób W. J. (1) przywłaszczył i bezprawnie rozporządzał łączną kwotą (...)złotych, z czego następnie kwotę (...)złotych zwrócił na rachunki bankowe klientów którzy dokonali ponownych przelewów na prawidłowy rachunek bankowy spółki. Nadto W. J. (1) zwrócił też firmie (...) kwotę (...) złotych.

Ponadto w dniu 29 stycznia 2022 roku W. J. (1) polecił serwisowi salonu firmy (...) wykonanie przeglądu samochodu P. (...) (1) o nr rej. (...) zakupionego przez E. E. w tym salonie. Przegląd ten został wykonany, a następnie W. J. (1) polecił aby wystawiono na tą usługę fakturę nr (...) na podmiot (...) W. J. (1). W. J. (1) wprowadził w ten sposób w błąd pracownika serwisu, który wykonał przegląd, wystawił fakturę na kwotę (...)zł, co do zamiaru uiszczenia zapłaty za tą usługę. W/w kwota nie została uiszczona przez W. J. (2), jak też przez E. E., którą zapewniał o darmowym charakterze usługi. W ten sposób doprowadził firmę (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie (...) zł.

Ponadto w dniu 18 listopada 2021 roku W. J. (1) wydał nabywcy samochodu - E. I. dodatkowy komplet opon zimowych i przyjął od niej pieniądze w kwocie(...)zł tytułem zapłaty za te opony. K. tych nie wpłacił do kasy firmy (...) i w ten sposób przywłaszczył je.

Z kolei w dniu 18 maja 2021 roku W. J. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poświadczył nieprawdę w dokumencie zatytułowanym (...) przedłożonym firmie (...) (...) w ramach uruchomienia Umowy Leasingu nr (...), co do wpłaty zaliczki w kwocie (...)zł brutto na rachunek bankowy spółki (...) przez klienta spółki (...) S.C., którą to kwotę zaliczki faktycznie przyjął w dniu 21.04.2021 r. na swój rachunek bankowy o nr (...) prowadzony na zlecenie podmiotu (...) W. J. (1) w (...) (...), a zatem powyższa zaliczka nie została przyjęta we wskazanym na oświadczeniu terminie przez w/w spółkę, co miało znaczenie prawne dla uruchomienia wspomnianej umowy leasingu.

W. J. (1) przyjmował wpłaty gotówkowe od klientów salonu firmy (...), do czego nie był upoważniony. W ten sposób:

- w dniu 06.07.2021 r. przyjął pieniądze w kwocie (...) złotych od klienta w/w spółki tj. C. K. w gotówce wystawiając na potwierdzenie tego podrobiony Dowód wpłaty (...) opatrzony pieczątkami spółki

- w dniu 09.07.2021 r. pieniądze w kwocie (...) złotych na podstawie wydanej przez siebie Faktury Korekty nr (...) wypłacił w gotówce tytułem zwrotu zadatku klientowi E. K., z kasy spółki

- w dniu 15.07.2021 r. przyjął pieniądze w kwocie(...) złotych od klienta w/w spółki tj. C. K. w gotówce potwierdzając ten fakt wpisem na druku Zamówienia nr (...), którą to kwotę uiścił następnie w dniu 21.08.2021 roku wpłacając w gotówce (...) złotych do kasy spółki (...), jak również w dniu 23.08.2021 roku dokonał płatności kartą na kwotę (...)złotych w kasie spółki.

W ten sposób W. J. (1) dokonał przywłaszczenia pieniędzy w kwocie (...)złotych na szkodę spółki (...)

(dowód: protokół przyjęcia zawiadomienia k. 1-6, informacja wraz z dokumentacją z firmy (...) k. 604-679, 337-338, 584-679, (...)-(...), (...), opinia z zakresu informatyki k. 680-704, kopie dokumentów k. 12-20, 73-78, 131-137, 142-150, 157-159, 162-197, 236-237, 241-248, 254-256, 261-266, 296-300, 306-308, 327-331, 340-342, 380-382, 394-398, 411-421, 477-482, 486-487, 493-503, 507-508, 755-760, 765-775, 804-813, 819-824, 828-833, 838-845, 851-856, 860-871, 874-877, 894-895, 904-909, 913-916, 921-924, 940—941, częściowo wyjaśnienia W. J. (1) k. 1154-1156, zeznania świadków: B. T. k. 1-6, 39-40, 160-161, (...)-(...), D. I. k. 304-305, (...)-(...), I. W. (2) k. 294-295, (...)-(...), E. I. k. 239-240, (...), (...), S. C. k. 129-130, (...)-(...), E. H. k. 140-141, (...), W. W. k. 154-155, (...), I. J. k. 233-234, 1130-(...), D. B. k. 252-253, 1130, U. I. k. 259-260, (...), E. E. k. 325-326, 1131-(...), I. B. k. 409-410, (...), J. W. k. 473-474, (...)-(...), D. H. k. 489-490, (...)-1140, E. A. k. 505-506, (...)-(...), H. C. k. 761-762, (...), W. I. (2) k. 800-801, (...), U. C. (2) k. 815-816, 1140, H. H. k. 825-826, (...), K. H. k. 834-835, (...), U. C. (1) k. 848, (...), C. T. k. 857, (...)-(...), I. W. (1) k. 872-873, (...), G. T. k. 886, (...)-(...), H. D. k. 893, (...), U. V. k. 900-901, (...), O. V. k. 911-912, (...)-(...), W. I. (1) k. 919-920, (...), C. K. k. 938-939, (...)-(...), E. N. k. 1255-(...), informacja banku k. 269, 273-288, 334, 399-403, 431-441, (...)-(...), protokół oględzin k. 271-272, 311-314,424-430, kopia umowy k. 1203-(...) )

Oskarżona C. U. (poprzednio J.) dysponowała rachunkiem bankowym w banku (...) (...)o numerze (...). Oskarżona w latach 2021 – 2022 mieszkała w miejscowości W. przy ul. (...) (...) wraz ze swym ówczesnym mężem W. J. (1).

W. J. (1) dokonał przelewów ze swojego rachunku bankowego w (...) (...)na rachunek bankowy oskarżonej C. U. w banku (...) (...) następujących kwot:

- w dniu 15.04.2021 roku kwoty (...)tytułem „wynagrodzenie za m-c marzec”,

- w dniu 11.06.2021 roku kwoty (...) tytułem „wynagrodzenie za m-c maj”,

- w dniu 27.07.2021 roku kwoty (...)tytułem „wynagrodzenie za m-c lipiec”,

- w dniu 12.08.2021 roku kwoty(...)zł tytułem „wynagrodzenie za m-c lipiec”,

- w dniu 09.09.2021 roku kwoty (...)zł tytułem „wynagrodzenie za m-c sierpień”,

- w dniu 06.10.2021 roku kwoty (...)zł tytułem „wynagrodzenie za m-c sierpień”,

- w dniu 10.11.2021 roku kwoty(...)zł tytułem „wynagrodzenie za m-c październik”,

- w dniu 06.12.2021 roku kwoty (...)zł tytułem „wynagrodzenie za m-c listopad”,

- w dniu 07.01.2021 roku kwoty (...) zł tytułem „wynagrodzenie za m-c grudzień”,

- w dniu 20.01.2022 roku kwoty (...) zł tytułem „zapłata za urlop i zwrot biżut.”,

- w dniu 02.02.2022 roku kwoty (...)zł tytułem „wynagrodzenie”,

- w dniu 11.02.2022 roku kwoty(...)zł tytułem „wynagrodzenie”.

W. J. (1) dokonywał przelewów środków, które uzyskiwał z tytułu wynagrodzenia za świadczenie usług dla firmy (...) oraz środków, które trafiały na jego rachunek bankowy w efekcie czynów zabronionych, jakich się dopuszczał na szkodę firmy (...). Środki te przeznaczone były na bieżące utrzymanie ich rodziny, uiszczenie rachunków za media. W w/w okresie czasu oskarżona C. U. nie uzyskiwała dochodów.

(dowód: protokół oględzin k. 705-706, informacja banku k. 526-583, historia rachunku bankowego k. 1182-1184, częściowo wyjaśnienia oskarżonej C. U. k. 1087-(...), częściowo wyjaśnienia W. J. (1) k. 1154-1156,)

W dniu 17.07.2021 roku W. J. (1) na swoim rachunku bankowym w (...) (...) posiadał środki pieniężne w kwocie(...)zł. W dniu 17.07.2021 roku na ten rachunek wpłynął przelew od E. H. w kwocie (...)zł za fakturę (...). Była to kwota, która powinna była wpłynąć na rachunek bankowy firmy (...), lecz oskarżony dokonał przerobienia w/w faktury. W efekcie tego przestępczego działania pieniądze, które E. H. winna była wpłacić na rachunek bankowy firmy (...) tytułem zapłaty za samochód, zostały wpłacone na rachunek bankowy W. J. (1). W ten sposób dokonał on przywłaszczenia tej kwoty, która następnie swobodnie rozporządzał. Następnie w dniu 19.07.2021 roku W. J. (1) ze swojego rachunku w (...) (...)wykonał przelew kwoty (...)zł na rzecz firmy (...) (...)w N. tytułem zapłaty za samochód (...) nr rej. (...). Następnie w dniu 20.07.2021 roku W. J. (1) nabył od firmy (...) (...) w N. samochód (...) nr rej. (...)na dowód czego wystawiono fakturę. W dniu 10.08.2021 roku na podstawie tej faktury W. J. (1) zgłosił w (...) w W. nabycie tego pojazdu i zarejestrował go na siebie. Nadano nowy numer rejestracyjny temu samochodowi – (...).

W dniu 15.02.2022 roku w spółce (...) ujawniono oszukańczy proceder prowadzony przez W. J. (1). W dniu 16.02.2022 roku przedstawiciel spółki – B. T. złożył w (...)w N. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez W. J. (1). W związku z tym W. J. (1) został zatrzymany w dniu 16.02.2022 o godz. 15.55 w salonie firmy (...) w A. (2), a zwolniono go tego samego dnia o 22.30. W czasie tej czynności jako swój adres miejsca zamieszkania podał miejscowość W. ul. (...).

Następnie funkcjonariusze Policji dokonali przeszukania samochodu, którym oskarżony poruszał się i tego dnia przyjechał do salonu. Był to samochód (...) nr rej. (...) nr VIN (...). Przeszukanie odbyło się 16.02.2022 roku o godz. 16.15 na parkingu salonu (...) w A. (2). W. J. (1) był obecny przy przeszukaniu, stwierdził wówczas, iż samochód stanowi jego własność oraz oświadczył, iż chce, aby pojazd pozostawiono na parkingu salonu (...) w A. (2), jak też nie zgłaszał zastrzeżeń, co do sposobu przeprowadzenia przeszukania.

Następnie funkcjonariusze Policji dokonali przeszukania miejsca zamieszkania W. J. (1) w miejscowości W. przy ul. (...). Przeszukanie odbyło się w dniu 16.02.2022 roku o godz. 19:00, a obecna przy nim była oskarżona C. U..

W dniu 16.02.2022 o godz. 22.40 dokonano zatrzymania samochodu (...) nr rej. (...) nr VIN (...) wraz z kluczykiem stanowiącego własność W. J. (1), który nie zgłaszał zastrzeżeń co do sposobu zatrzymania rzeczy, oświadczył, iż zabezpieczone przedmioty stanowią jego własność i podpisał protokół zatrzymania rzeczy. Następnie samochód ten oddano na przechowanie W. J. (1).

W okresie od 16 do 23 lutego 2022 roku w miejscowości W. została zawarta między W. J. (1) a oskarżoną C. U. umowa darowizny pojazdu marki (...) o nr VIN: (...) o wartości (...) złotych datowana na dzień 12.02.2022 roku, a jako miejsce jej zawarcia wskazano miejscowość I. (2). Na mocy tej umowy W. J. (1) darował ten samochód oskarżonej C. U.. W dniu 23.02.2022 roku na podstawie tej umowy oskarżona C. U. zgłosiła w (...) w W. nabycie tego pojazdu i zarejestrowała go na siebie.

Następnie w marcu 2022 roku na portalu (...) zostało zamieszczone ogłoszenie z ofertą sprzedaży w/w samochodu za kwotę 77.000 zł.

(dowód: protokół przyjęcia zawiadomienia k. 1-6, zeznania świadków: B. T. k. 1-6, (...)-(...), protokół zatrzymania osoby k. 20-22, protokół przeszukania samochodu k. 25-26, protokół przeszukania miejsca k. 36-37, protokół zatrzymania rzeczy k. 41-42, protokół oddania rzeczy na przechowanie k. 45-46, historia rachunku k. 403, 424-429, protokół oględzin samochodu Z. (...) (3) k. 719-720, kopia dowodu rejestracyjnego k. 374-375, kopia umowy darowizny k. 368, 782, kopia umowy majątkowej k. 783-784, informacja Starostwa Powiatowego w W. k. 1238 -1240, kopia ogłoszenia k. 344-350, 407-408)

W. J. (1) i C. U. byli małżeństwem od 1993 roku. Ze związku tego posiadali córkę . Ich związek małżeński został rozwiązany przez rozwód na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt (...) W ostatnim czasie stosunki między małżonkami były złe. W. J. (1) był też skazany za przestępstwo z art. 207 § 1 kk na szkodę oskarżonej C. U., którego miał się dopuścić w latach 2004-2006.

W. J. (1) i oskarżona C. U. zawarli w dniu 22.04.1997 roku umowę majątkową małżeńska, na mocy, której wyłączyli wspólność ustawową istniejącą w ich małżeństwie i z tym dniem ustanowili ustrój rozdzielności majątkowej.

(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonej C. U. k. 1087-1088, odpisy z akt k. 1264-1268, kopia umowy k. 783, kopie dokumentów k. 1077-1080

W odniesieniu do czynów zarzucanych W. J. (1) w punktach od I do V aktu oskarżenia Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dowody opisane na stronie 4 niniejszego uzasadnienia. Z powołanych dowodów wynika jednoznacznie, iż W. J. (1) prowadził przestępczy proceder, który polegał na wprowadzaniu w błąd klientów salonu firmy (...), a w konsekwencji przywłaszczaniu pieniędzy na szkodę tego podmiotu. Szczegółowy mechanizm działania został opisany powyżej. Zauważyć należy, iż W. J. (1) co do zasady przyznał, iż prowadził taki proceder, nie kwestionował tego, iż podrabiał faktury, wstawiał w nich numer swojego rachunku bankowego zamiast rachunku bankowego firmy (...), podał, że czynił tak, aby przez jakiś czas dysponować środkami firmy (...). Jego wyjaśnienia w tym zakresie pokrywają się z ustaleniami Sądu i świadczą jednoznacznie o tym, że przywłaszczał pieniądze na szkodę firmy (...). W. J. (1) starał się jedynie przekonywać, iż nie chciał w ten sposób wyrządzić szkody firmie (...), a jedynie zbudować swoją wiarygodność finansową, które to wyjaśnienia należy ocenić jako absurdalne i kompletnie nie zasługujące na uwzględnienie.

W odniesieniu do czynu zarzucanego W. J. (1) w punkcie VI aktu oskarżenia, a oskarżonej C. U. w punkcie I odnoszącym się do niej (punkt VIII części wstępnej wyroku) Sąd poczynił ustalenia w oparciu o ich wyjaśnienia odnoszące się do tego czynu, jak też w oparciu o dokumentację bankową. Z dowodów tych wynika, iż oskarżona C. U. w okresie od 15.04.2021 roku do 11.02.2022 roku nie miała świadomości, iż środki przekazywane na jej rachunek bankowy przez jej ówczesnego męża W. J. (2) pochodzą z czynów zabronionych, których się wówczas dopuszczał, a polegających generalnie na przywłaszczaniu środków pieniężnych na szkodę firmy (...). Z relacji obu tych osób wynika, iż W. J. (1), podobnie, jak we wcześniejszym okresie, przekazywał swojej żonie środki pieniężne na wydatki związane z szeroko rozumianym utrzymaniem domu. Z dowodów tych nie wynika w żaden sposób, aby W. J. (1) informował oskarżoną skąd dokładnie pochodzą te środki. Jak wynika z ich wyjaśnień oskarżona wiedziała, iż W. J. (1) pracuje i uzyskuje wynagrodzenie, ale nie znała szczegółów w tym zakresie. Okoliczność tą uprawdopodabnia to, że wówczas między nimi panowały złe stosunki, ich małżeństwo było praktycznie w fazie rozkładu, co wynikało głównie z niewłaściwego zachowania W. J. (1). Zauważyć należy, iż brak jest stanowczych i wiarygodnych dowodów, które wskazywałyby na to, że W. J. (1) w tym okresie informował dokładnie swoją żonę – oskarżoną C. U. na temat przestępczego procederu, który prowadzi i źródła jego dochodów, którymi następnie z nią się dzielił przekazując jej pieniądze na utrzymanie domu.

W odniesieniu do czynu zarzucanego W. J. (1) w punkcie VII aktu oskarżenia, a oskarżonej C. U. w punkcie II odnoszącym się do niej (punkt IX części wstępnej wyroku) Sąd poczynił ustalenia w oparciu o analizę materiałów dowodowych dotyczących tego czynu. Zgromadzony materiał dowodowy prowadzi do oczywistego wniosku, iż nie doszło do zawarcia umowy darowizny samochodu (...) między W. J. (1) a oskarżoną C. U. w dniu 12.02.2022 roku w miejscowości I. (2). Gdyby tak faktycznie było, to W. J. (1) w dniu 16.02.2022 roku, w trakcie wykonywania czynności przez funkcjonariuszy Policji, których przedmiotem był m.in. ten samochód, oświadczyłby wyraźnie, iż nie stanowi on już jego własności, lecz należy do jego ówczesnej żony C. J.. Te zdarzenia dzieliły zaledwie 3 dni, a więc W. J. (1) nie mógł zapomnieć o tak ważkim wydarzeniu, jak darowanie żonie swojego jedynego samochodu o znacznej wartości, jak na ówczesne możliwości ich obojga. Tym bardziej, że jak wynika z wyjaśnień W. J. (1) i oskarżonej C. U. oraz zeznań świadków I. U. i J. U. zdarzenie to miało mieć uroczysty i zaskakujący przebieg, a więc było czymś nadzwyczajnym. Kolejną okolicznością przemawiającą za tym, że gdyby faktycznie W. J. (1) darował swojej żonie ten samochód to nie zapomniałby o tym fakcie w momencie zatrzymania jest ocena całokształtu przestępczej działalności W. J. (1). Ten proceder prowadził on w sposób zorganizowany, przemyślany i przygotowany, co prowadzi do wniosku, że z pewnością pamiętałby o umowie darowizny i zgłosił ten fakt funkcjonariuszom Policji w momencie zatrzymania przedmiotowego samochodu. Zauważyć ponadto należy, iż z wyjaśnień oskarżonej C. U. i zeznań świadków I. U. i J. U. wynika, iż samochód ten miał stanowić ogromne ułatwienie dla oskarżonej zwłaszcza z uwagi na wyposażenie w automatyczną skrzynię biegów. Niezrozumiałe jest, więc dlaczego to oskarżony miałby nadal korzystać z tego pojazdu, a nie oskarżona, która w myśl umowy darowizny stała się jego właścicielką. Nadmienić należy, iż w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki niespotykane jest, aby mąż darował żonie samochód, nie mając innego środka transportu, a następnie nadal korzystał z tego darowanego pojazdu. Zauważyć należy również, że stosunki pomiędzy W. J. (1) a oskarżoną C. U., jeszcze wówczas małżonkami, były złe i w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki nieprawdopodobnym jest, że oskarżony nagle wpadł na pomysł, że chce sprawić swojej żonie tak wartościowy prezent. Analiza zdarzeń, jakie miały miejsce w odniesieniu do tego czynu prowadzi do oczywistego wniosku, iż w dniu 15.02.2022 roku i w dniu 16.02.2022 roku W. J. (1) był właścicielem przedmiotowego pojazdu. Wskazać należy, iż w dniu 16.02.2022 roku dokonano przeszukania miejsca zamieszkania W. J. (1) w miejscowości W. przy ul. (...), przy którym obecna była oskarżona C. U.. Nawet biorąc pod uwagę złe stosunki, jakie panowały wówczas między małżonkami to w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki oczywistym jest, że po tych czynnościach musiało dojść do rozmowy między ówczesnymi małżonkami i ujawnienia przez W. J. (2) przyczyn jego zatrzymania i przeszukania domu. Sąd nie ma wątpliwości, co do tego, że co najmniej wówczas oskarżona C. U. uzyskała wiedzę na temat przestępczego procederu, jaki prowadził W. J. (1) i uzyskiwanych przez niego dochodów. Z kolei zatrzymanie przedmiotowego pojazdu w dniu 16.02.2022 roku musiało doprowadzić do powstania planu ukrycia źródła środków, za które został zakupiony, jak i uniemożliwienia zabrania go przez organy ścigania W. J. (1). Podkreślić należy, że gdyby było inaczej, czyli faktycznie samochód ten zostałby darowany oskarżonej w dniu 12.02.2022 roku, to wówczas zarówno W. J. (1) jak i oskarżona C. U. podjęliby natychmiastowe działania w celu wykazania organom ścigania, iż samochód ten nie stanowi już własności W. J. (1). Okoliczności te prowadzą do oczywistego wniosku, iż zarówno oskarżona C. U. jak i W. J. (1) mieli pełną świadomość, iż samochód ten został zakupiony ze środków pochodzących z przestępstw, jakich dopuszczał się W. J. (1) i sporządzenie umowy darowizny, podpisanie jej, a następnie zgłoszenie we właściwym urzędzie, może umożliwić im utrudnienie stwierdzenia przez organy ścigania skąd pochodziły pieniądze na jego zakup.

Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom W. J. (1) w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz opisał sposób, w jaki prowadził te czynności prowadzące do wprowadzania w błąd klientów salonu w efekcie czego przelewali oni pieniądze na rachunek bankowy oskarżonego zamiast na rachunek bankowy salonu. Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom W. J. (1), w których podał, że nie informował żony, iż pieniądze, które jej przekazuje co miesiąc pochodzą z dokonywanych przez niego przestępstw wyłudzenia i przywłaszczenia środków.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom W. J. (1), w których podał, że jego zamiarem nie było przywłaszczanie tych pieniędzy lecz tworzenie jego historii kredytowej, albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki. Niewiarygodne sa również twierdzenia, że miał on prawo do dokonywania dowolnych zmian w dokumentach generowanych w systemie spółki. Przeczą temu wiarygodne zeznania świadków B. T. i E. N.. Kompletnie niewiarygodne są również wyjaśnienia W. J. (1), w których podał, iż samochód (...) nabył za własne środki, które gromadził przez wiele lat pracy. Analiza historii jego rachunku bankowego prowadzi do oczywistego wniosku, iż w dniu 17.07.2021 roku W. J. (1) na swoim rachunku bankowym w (...) Bank (...) posiadał środki pieniężne w kwocie (...) zł, podczas, gdy kwota, którą zapłacił za samochód (...) w dniu 19.07.2021 to (...)zł. Tak, więc zgromadzona przez niego kwota ponad(...) zł w żaden sposób nie mogła wystarczyć na zakup tego pojazdu. Dopiero dzięki przywłaszczeniu kwoty (...)zł przelanej na jego rachunek bankowy w dniu 17.07.2021 roku przez E. H. tytułem zapłaty za samochód nabyty w salonie firmy (...) mógł zapłacić należność za nabywany przez siebie pojazd. Podobnie należy ocenić wyjaśnienia oskarżonego, iż samochód ten zakupił w celu darowania go żonie, które są gołosłowne, absurdalne i w zasadzie trudne do skomentowania.

Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej C. U. w zakresie, w jakim opisała sytuację rodzinną swoją i W. J. (1), przeznaczenie pieniędzy przelewanych przez W. J. (1) na jej rachunek bankowy, jej wiedzę na temat zakresu i sposobu prowadzenia działalności gospodarczej przez W. J. (1) i jego współpracy z firmą (...). Sąd dał wiarę również jej twierdzeniu, iż w momencie dokonywania przeszukania przez funkcjonariuszy policji w jej domu dowiedziała się o działalności prowadzonej przez jej ówczesnego męża. W tym zakresie jej wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, na którym oparł się Sąd ustalając stan sprawy, jak też brak jest wiarygodnych dowodów, które przeczyłyby jej twierdzeniom.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej C. U., w których podała, iż o tym, co to jest za sprawa dowiedziała się dopiero, gdy funkcjonariusze Policji przyszli zabrać jej samochód. Niewiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonej, w których podała okoliczności darowania jej samochodu przez ówczesnego męża W. J. (1). W tym zakresie jej wyjaśnienia zostały ocenione identycznie jak depozycje W. J. (1).

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: B. T., D. I., I. W. (2), E. I., S. C., E. H., W. W., I. J., D. B., U. I., E. E., I. B., J. W., D. H., E. A., H. C., W. I. (2), U. C. (2), H. H., K. H., U. C. (1), C. T., I. W. (1), G. T., H. D., U. V., O. V., W. I. (1), C. K., E. N. uznając je za konsekwentne, zgodne, spójne, logiczne, wzajemnie ze sobą korespondujące, tworzące jedną logiczną całość oraz mające potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Sam fakt, że B. T. i E. N. jako przedstawiciele pokrzywdzonego w sprawie byli zainteresowani w określonym jej rozstrzygnięciu nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmówienie wiary ich zeznaniom. Są one konsekwentne i brak jest jakichkolwiek sprzeczności w ich zeznaniach, które osłabiałyby ich wiarygodność, a nadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach pozostałych w/w świadków i dokumentach zgromadzonych w toku postępowania, a nadto częściowo wyjaśnieniach W. J. (1). Natomiast pozostali w/w świadkowie nie byli w żaden sposób zainteresowani rozstrzygnięciem sprawy i złożyli zeznania znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy uznanym przez Sąd za wiarygodny.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków I. U. i J. U. uznając je za gołosłowne, kłamliwe i mające na celu tylko poprawę sytuacji procesowej oskarżonych. Jak wykazano powyżej niewiarygodne jest twierdzenie, iż w dniu 12.02.2022 roku doszło do darowania samochodu przez W. J. (2) oskarżonej C. U., co prowadzi do wniosku i nieprawdziwości zeznań powołanych świadków. Zauważyć należy, iż świadkowie są osobami bliskimi dla oskarżonej C. U., a co za tym idzie mieli interes w złożeniu zeznań korzystnych dla niej i W. J. (1).

W punkcie 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umorzono postępowanie karne przeciwko oskarżonemu W. J. (1), na skutek jego zgonu.

Mając na uwadze opisane powyżej ustalenia, Sąd, w punkcie 2 sentencji wyroku, uniewinnił oskarżoną C. U. od popełnienia czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku.

Zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do ustalenia, iż w okresie od 15 kwietnia 2021 roku do 11 lutego 2022 roku oskarżona C. U. miała świadomość, iż pieniądze przelewane na jej rachunek bankowy przez jej męża W. J. (1) pochodzą z przestępstwa. Jak wykazano wcześniej brak jest podstaw do przypisania jej wiedzy w tym zakresie. Ustalenie, iż oskarżona wiedziała, ze środki te pochodzą z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego przez W. J. (2) było pierwszym warunkiem ewentualnego przypisania jej popełnienia przestępstwa z art. 299 § 1 kk. Skoro materiał dowodowy nie daje ku temu podstaw to w żaden sposób nie można stwierdzić, aby oskarżona C. U. swoim zachowaniem wypełniła znamiona przestępstwa z art. 299 § 1 kk. Skutkować to musiało uniewinnieniem jej od popełnienia tego czynu.

Mając na uwadze opisane powyżej ustalenia, Sąd, w punkcie 3 sentencji wyroku, uznał oskarżoną C. U. (w ramach czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku) za winną tego, że w okresie od 16 do 23 lutego 2022 roku w miejscowości W. i W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych z jakich ustalona osoba sfinansowała zakup pojazdu marki (...), które pochodziły z czynów zabronionych polegających na oszustwach i przywłaszczaniu kwot pieniężnych na szkodę (...) w I. (1), zawarła z ustaloną osobą umowę darowizny pojazdu marki (...) o nr VIN: (...) o wartości (...) złotych datowaną na dzień 12.02.2022 r., celem przeniesienia praw własności nad w/w pojazdem, a następnie zarejestrowała ten pojazd w (...) w W., jako stanowiący jej własność, a tym samym podejmowała czynności mające na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia środków pieniężnych jako korzyści związanych z popełnianiem czynów zabronionych na szkodę spółki(...), to jest występku z art. 299 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk.

Jak wykazano we wcześniejszej części w/w umowa darowizny nie została zawarta w dniu 12 lutego 2022 roku, jak wskazano w jej treści. Z analizy dowodów zgromadzonych w sprawie wynika w sposób oczywisty, że umowa ta miała na celu udaremnienie lub znaczne utrudnienie stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków pieniężnych z jakich W. J. (1) sfinansował zakup pojazdu marki (...). W. J. (1) i oskarżona C. U. chcieli ukryć w ten sposób fakt pochodzenia tych środków z przestępstw przywłaszczenia i oszustwa na szkodę (...) w I. (1), których dopuszczał się W. J. (1). W konsekwencji chodziło też o uniknięcie utraty tegoż pojazdu, który został nabyty ze środków pochodzących z przestępstwa. Oczywistym jest również, iż W. J. (1) musiał poinformować oskarżoną C. U. skąd miał środki na nabycie tego pojazdu i dlaczego chce dokonać takiej czynności prawnej. Ta fikcyjna transakcja miała ukryć faktyczne źródła dochodów W. J. (1), jak też udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia środków pieniężnych, za które nabył w/w pojazd.

W ten sposób oskarżona C. U. swoim zachowaniem wypełniła znamiona przestępstwa z art. 299 § 1 kk. Sąd zakwalifikował czyn oskarżonej w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk. W ocenie Sądu przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu były dla oskarżonej względniejsze, aniżeli te obowiązujące w momencie orzekania.

Oskarżona C. U. działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim, albowiem miała świadomość skąd pochodzą pieniądze, za które W. J. (1) nabył przedmiotowy pojazd oraz rozmyślnie podjęła działania w postaci zawarcia umowy darowizny i zarejestrowania pojazdu, mające na celu „wypranie brudnych pieniędzy”.

Przy wymiarze kary oskarżonej C. U. jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę znaczną wartość przedmiotu, którego dotyczył przypisany jej czyn. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonej.

Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonej karę pozbawienia wolności w wymiarze 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz z uwagi na fakt, że oskarżona dopuściła się tego czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych. Ustalając wysokość stawki dziennej Sąd miał na uwadze sytuację materialną i osobistą oskarżonej, jej dochody. Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę (...)zł. Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżoną przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Biorąc pod uwagę postawę oskarżonej, jej właściwości i warunki osobiste, dotychczasową niekaralność, Sąd uznał, iż mimo zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Warunkowe zawieszenia orzeczonej kary jest zdaniem Sądu wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonej celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Jednocześnie ewentualność zarządzenia wykonania kary powinna oddziaływać na oskarżoną wychowawczo. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że okres próby wynoszący 2 lata będzie w tym wypadku wystarczający.

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Częstochowie w dniu 18.02.2022 roku wydał postanowienie, na mocy którego dokonano blokady środków do kwoty 645.204,01 zł na rachunku bankowym prowadzonym w (...) (...) o numerze (...), którego posiadaczem był W. J. (1). (k. 124-125). Następnie postanowieniem z dnia 09.02.2023 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej w C. uznał za dowód rzeczowy pieniądze zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym w (...) (...)o numerze (...), którego posiadaczem był W. J. (1) w wysokości (...)zł (k. 985-987). Z informacji Banku wynikało, iż faktycznie na tym rachunku była zgromadzona kwota (...) zł.

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Częstochowie w dniu 18.02.2022 roku wydał postanowienie, na mocy którego dokonano blokady środków do kwoty 645.204,01 zł na rachunku bankowym przypisanym do karty bankomatowej (...) o numerze (...), którego współposiadaczem był W. J. (1). (k. 126-127). Następnie postanowieniem z dnia 09.02.2023 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej w C.uznał za dowód rzeczowy pieniądze zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym w (...) (...)o numerze (...), którego współposiadaczem był W. J. (1) w wysokości (...)zł (k. 988-990).

W/w środki pieniężne zgromadzone na tych rachunkach bankowych znalazły się na nich wskutek oszukańczych zabiegów dokonywanych przez W. J. (1), a w rzeczywistości winny znaleźć się na rachunku bankowym firmy (...). Środki te stanowią więc w rzeczywistości własność firmy (...), albowiem pochodziły one z wpłat dokonanych przez osoby, które nabyły samochody pochodzące z tej firmy, a jedynie wskutek działania W. J. (1) przelały te środki na jego rachunki bankowe zamiast na rachunek bankowy firmy (...). W związku z tym podlegają one zwrotowi pokrzywdzonemu w tej sprawie czyli firmie (...).

Mając na uwadze powyższe w punkcie 5 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazał zwrócić dowód rzeczowy w postaci środków pieniężnych w kwocie (...) zł opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 985 – 987 akt sprawy pokrzywdzonemu (...) z/s w I. (1).

Ponadto w punkcie 6 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazał zwrócić dowód rzeczowy w postaci środków pieniężnych w kwocie (...)zł opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych k. 988 – 990 akt sprawy pokrzywdzonemu (...) z/s w I. (1).

Dokonanie przez oskarżoną C. U. przypisanego jej czynu przyniosło jej wymierną korzyść majątkową. Korzyść tą stanowił nabyty w drodze umowy darowizny pojazd marki (...), który stanowił przedmiot pochodzący bezpośrednio z przypisanego jej przestępstwa z art. 299 § 1 kk. Była to nienależna korzyść czyli pozbawiona podstawy prawnej. Korzyść tą oskarżona uzyskała bezpośrednio z popełnionego przestępstwa. Skoro oskarżona osiągnęła korzyść majątkową z popełnionego przestępstwa koniecznym stało się orzeczenie wobec niej środka karnego przewidzianego w art. 45 § 1 kk, a więc przepadku takiej korzyści, która nadal stanowi własność oskarżonej. W związku z tym na podstawie art. 45 § 1 kk orzeczono wobec oskarżonej C. U. , w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 3 sentencji wyroku, przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w postaci pojazdu marki (...) o nr VIN: (...), nr rej. (...).

Mając na uwadze umorzenie postępowania wobec W. J. (1) oraz uniewinnienie oskarżonej C. U. od jednego z zarzucanych jej czynów w tym zakresie Sąd obciążył kosztami postępowania Skarb Państwa.

Orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 9 sentencji wyroku jest konsekwencją skazania oskarżonej C. U. za jeden z zarzucanych jej czynów. Na opłatę złożyły się kwota (...) zł (opłata od wymierzonej kary pozbawienia wolności) i kwota (...) zł (opłata od wymierzonej kary grzywny). Ponadto Sąd obciążył oskarżoną wydatkami postępowania.

21.05.2025 roku SSO Marcin Buzdygan