VIII K 1068/23

WYROK Z UZASADNIENIEM

Sygn. akt: VIII K 1068/23

PR DS 1 1826.2020

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz

Protokolant st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio

w obecności Prokuratora Katarzyny Balcerzak

po rozpoznaniu dnia 11 czerwca 2024r., 15 października 2025r., 23 stycznia 2025r., 18 września 2025r., 11 grudnia 2025 r. sprawy

I. K. O., s. J. i M. z domu D.,

ur. (...) w T.

oskarżonego o to, że:

w dniu 11 grudnia 2020 roku w miejscowości C., ul. (...), powiat (...), województwo (...), wbrew przepisom ustawy, posiadał w pojeździe marki O. (...) o nr rej. (...) znaczną ilość substancji psychotropowych w postaci (...) w ilości 2002,02 grama brutto i w tym samym czasie i miejscu, działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z J. P. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy, usiłowali wprowadzić do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowych w ten sposób, że przywieźli pojazdem marki O. (...) o nr rej. (...) na umówione miejsce z nieustaloną osobą substancję psychotropową w postaci (...) w ilości 2002,02 grama brutto w celu jej przekazania nieustalonej osobie do zbycia w nieustalonej cenie do dalszej odsprzedaży, za co mieli otrzymać nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k.

II. J. P., s. E. i W. z domu P.,

ur. (...) w T.

oskarżonego o to, że:

w dniu 11 grudnia 2020 roku w miejscowości C., ul. (...), powiat (...), województwo (...), działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z K. O. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy, usiłowali wprowadzić do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w ten sposób, że przywieźli pojazdem marki O. (...) o nr rej. (...) na umówione miejsce z nieustaloną osobą substancję psychotropową w postaci (...) w ilości 2002,02 grama brutto w celu jej przekazania nieustalonej osobie do zbycia w nieustalonej cenie do dalszej odsprzedaży, za co mieli otrzymać nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

orzeka:

po zastosowaniu art. 4§1 kk

I. uznaje oskarżonego K. O. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to w myśl art. 13§1 kk na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11§2 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych);

II. uznaje oskarżonego J. P. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w i za to w myśl art. 13§1 kk podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł (trzydzieści złotych);

III. Na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec K. O. zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 11 grudnia 2020 roku od godz.22,30 do dnia 8 lipca 2021 roku do godz. 15,35 ;

IV. Na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec J. P. zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 11 grudnia 2020 roku godz. 22,30 do dnia 13 grudnia 2020 roku do godz. 17,05, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności ;

V. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego K. O. świadczenie pieniężne w kwocie 2000 zł (dwa tysiące złotych) na rzecz (...) ul. (...), (...)-(...) W.;

VI. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego J. P. świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł (jeden tysiąc złotych) na rzecz (...) ul. (...), (...)-(...) W.;

VII. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci białego proszku -(...) o wadze 1716,9 grama netto po badaniu przechowywanych w (...)w (...));

VIII. na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o narkomanii orzeka przepadek na rzecz (...) dowodu rzeczowego w postaci : reklamówki koloru żółtego z napisem (...), telefonu komórkowego marki N., worka foliowego z zapięciem strunowym znajdujących się na okładce I tomu akt;

IX. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VIII K 1068/23

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...).

Uzasadnienie sporządzone co do oskarżonego K. O.

W dniu 11 grudnia 2020 r. funkcjonariusze Policji powzięli informację, że dwaj mężczyźni posiadający znaczną ilość substancji psychotropowej przemieszczają się pojazdem O. (...) nr rej. (...) do miejscowości C., gdzie mają dokonać zbycia substancji innej nieustalonej osobie. W związku z tym podjęli czynności operacyjne. Po krótkiej obserwacji pojazdu, który po dotarciu do C. zaparkował przy ul. (...), wylegitymowali kierowcę pojazdu, którym okazał się być K. O. i pasażera J. P.. W toku przeszukania pojazdu ujawniono amfetaminę o masie 2002,02 grama brutto, a obu mężczyzn zatrzymano.

Dowody:

- wyjaśnienia K. O. k. 71, k. 100, k. 107, k. 453-453v

- wyjaśnienia J. P. k. 76, k. 90-92, k. 453v

- zeznania P. K. k. 42-43, k. 525

- zeznania Z. J. k. 46-47

- protokół przeszukania pojazdu k. 2-4, k. 174-181

- protokół przeszukania osoby k. 5-7, k. 17-18

- protokół oględzin k. 8-9, k. 22-25

- opinia z badań chemicznych k. 49-52, k. 169-170, k. 412

- protokół oględzin telefonu k. 56-58

Stężenie (...)w substancji ujawnionej w pojeździe wynosiła 6%, a zatem w zabezpieczonym materiale znajdowało się 103,014 g czystej (...). Standardowa porcja handlowa (...)to około 0,25 g. Średnia dawka odurzająca wynosi 0,02g. Przy 6% stężeniu (...) użytkownik musiałby kupić około 0,333 g proszku, aby się odurzyć. Ilość dawek wywołujących odurzenie z ujawnionej masy to około (...) dawek. Ilość porcji użytkowych wynosi(...) Z kolei ilość porcji handlowych uzależniona jest od kupującego.

Dowody:

- opinia z badań chemicznych k. 219-220v

- opinia biegłego z dziedziny chemii i inżynierii środowiska k. 466-468

K. O. ma 46 lat i ma na utrzymaniu dwoje dzieci i konkubinę. Jest zatrudniony na stanowisku sprzątacza. Był wcześniej karany.

Dowody:

- dane osobowo-poznawcze k. 453

- dane o karalności k. 447-448

J. P. ma 35 lat i jest bezdzietnym kawalerem. Utrzymuje się z renty socjalnej w wysokości około 1000 zł miesięcznie. Nie był wcześniej karany.

Dowody:

- dane osobowo-poznawcze k. 453

- dane o karalności k. 449

Oskarżony K. O. częściowo przyznawał się do winy w zakresie zarzucanego mu czynu, utrzymując że ujawniona w prowadzonym przez niego pojeździe (...) należała do niego i służyła mu na własny użytek. Twierdził, że zakupił większą ilość narkotyku po okazyjnej cenie, gdyż jest osobą uzależnioną, a zakupiona ilość miała mu wystarczyć na dłuższy czas. Wyjaśnieniom tym sąd odmówił wiary. Ilość ujawnionej substancji, jak wynika z opinii biegłego, pozwalałaby na jednorazowe odurzenie nawet do kilku tysięcy osób uzależnionych, co czyni całkowicie nieracjonalnym przyjęcie, że była ona przeznaczona wyłącznie do osobistego spożycia przez jedną osobę, nawet przy uwzględnieniu deklarowanej przez oskarżonego ilości użycia. Ponadto, wątpliwości budzą także depozycje oskarżonego co do pochodzenia tych substancji i sposobu ich nabycia, albowiem w relacji dotyczącej tej kwestii oskarżony głównie zasłaniał się niepamięcią.

Oskarżony J. P. nie przyznał się do stawianego mu zarzutu, wskazując że nie miał wiedzy, aby w pojeździe znajdowały się narkotyki. Twierdził, że podróżował z K. O., bowiem ten miał go podwieźć do kolegi S. R., który mieszał w S.. Jego relacja pozostaje w sprzeczności z zeznaniami przesłuchanego S. R., który wprawdzie potwierdził, że zna oskarżonego, lecz w dniu zatrzymania nie umawiał się z nim na spotkanie, a oskarżony się z nim przed domniemanym spotkaniem nie kontaktował. Świadek wskazał również, że J. P. zadzwonił do niego bezpośrednio po zwolnieniu go, aby ustalić czy był już przesłuchiwany przez Policję. Oskarżony miał mu wtedy także powiedzieć, że w dniu zatrzymania wybierał się tego dnia do niego po komputer. Taki przebieg zdarzeń pozwala przyjąć, że wyjaśnienia oskarżonego stanowiły wyłącznie przyjętą przez niego linię obrony.

Zeznania P. K. sąd ocenił jako wiarygodne. Świadek zeznawał na okoliczności związane z przeprowadzonymi czynnościami procesowymi, a jego relacja była spójna.

Zeznania E. P., J. J. (2), K. Ś., P. I. A. M., B. M., S. M., K. K., A. K., B. G., A. G., K. P., F. M., M. Ż., D. R., I. G., A. R., M. F., D. M., G. D., P. P. i P. R. sąd uznał za wiarygodne, lecz nie przyczyniające się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Świadkowie nie mieli wiedzy o posiadanych przez oskarżonych narkotykach i okolicznościach dotyczących stawianych im zarzutów.

Sąd uznał za wiarygodne sporządzone w toku postępowania opinie tj. ekspertyzę chemiczną oraz opinię z dziedziny chemii i inżynierii środowiska. Opinie zostały wykonane przez biegłych posiadających odpowiednie kwalifikacje, doświadczenie i specjalistyczną wiedzę, zgodnie z obowiązującymi standardami metodycznymi oraz w oparciu o pełny materiał dowodowy. Opinie są jasne, spójne wewnętrznie, logiczne, a zawarte w nich wnioski zostały szczegółowo uzasadnione i nie pozostawiają wątpliwości.

Pozostały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności protokoły dokonanych czynności procesowych oraz ujawnioną w toku postępowania dokumentację sąd ocenił jako wiarygodną. Zostały one sporządzone przez uprawnione organy, zgodnie z obowiązującymi przepisami procedury karnej, z zachowaniem przewidzianej formy, i nie zawierają nieścisłości ani sprzeczności.

Na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony K. O. działając wspólnie i w porozumieniu z J. P. dopuścił się zarzucanego mu czynu, wypełniającego znamiona występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis art. 56 ust. 3 ww. ustawy penalizuje zachowanie sprawcy polegające na wprowadzaniu do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej albo uczestnictwie w obrocie takimi substancjami. Z kolei art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje odpowiedzialność sprawcy posiadającego wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych.

W toku przeszukania pojazdu, którym kierował oskarżony K. O. ujawniono znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci(...) o wadze (...) g brutto, a K. O. przyznał, że zabezpieczone środki należały do niego. Okoliczności te znajdują pełne potwierdzenie w protokołach przeszukania, wyjaśnieniach oskarżonego, a także w opinii biegłego z zakresu badań chemicznych. Jedyną linią obrony oskarżonego było twierdzenie, iż zabezpieczona substancja była przeznaczona wyłącznie na jego własny użytek. Wyjaśnieniom tym sąd odmówił wiary. Ilość ujawnionej substancji, jak wynika z opinii biegłego, pozwalałaby na jednorazowe odurzenie nawet do kilku tysięcy osób uzależnionych, co czyni całkowicie nieracjonalnym przyjęcie, że była ona przeznaczona wyłącznie do osobistego spożycia przez jedną osobę, nawet przy uwzględnieniu deklarowanej przez oskarżonego ilości użycia. Sąd nie podzielił argumentacji oskarżonego, jakoby zakup tak znacznej ilości narkotyku wynikał z okazyjnej ceny oraz miał służyć długotrwałemu zabezpieczeniu własnych potrzeb. Przyjęcie takiej wersji pozostaje w sprzeczności z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Dodatkowo, jak wynika z zeznań P. K. okoliczności towarzyszące ujawnieniu narkotyków wskazują, że oskarżeni oczekiwali na realizację dalszego etapu transakcji, do czego jednak nie doszło z uwagi na interwencję funkcjonariuszy Policji. Oskarżeni nie potrafili racjonalnie wytłumaczyć celu postoju w miejscu, w którym dokonano ich zatrzymania, a ich depozycje w tym zakresie nie znalazły potwierdzenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, w realiach niniejszej sprawy ilość zabezpieczonej (...), sposób jej przechowywania oraz okoliczności towarzyszące jej ujawnieniu jednoznacznie przemawiają za przyjęciem, że oskarżony usiłował wprowadzić do obrotu substancję psychotropową w znacznej ilości, wypełniając swoim zachowaniem znamiona czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 3 w zb. z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 53 kk, w szczególności stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, stopień jego zawinienia, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do oskarżonego.

Stopień społecznej szkodliwości czynu polegającego na usiłowaniu wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości substancji psychotropowej. Przestępstwo to godzi w zdrowie publiczne, przyczyniając się do rozpowszechniania narkomanii i utrwalania negatywnych wzorców społecznych. Udział w obrocie narkotykami wiąże się z wysokim stopniem zagrożenia dla innych osób, w szczególności poprzez zwiększanie dostępności substancji odurzających, które prowadzą do uzależnień i degradacji społecznej. Stopień zawinienia oskarżonego należy ocenić jako wysoki. Nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające jego winę w zakresie przypisanego mu czynu. Jako okoliczność obciążającą sąd potraktował wcześniejszą karalność oskarżonego.

Biorąc pod uwagę powyższe, sąd w myśl art. 13 § 1 kk na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 kk wymierzył oskarżonemu K. O. karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł. W ocenie sądu wymierzona w ten sposób kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, spełnia cele prewencji indywidualnej i generalnej oraz stanowi sprawiedliwą reakcję karną na naruszenie przez oskarżonego norm porządku prawnego.

Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 11 grudnia 2020 r. od godz. 22:30 do dnia 8 lipca 2021 r. do godz. 15:35.

Sąd uznał za zasadne na podstawie art. 70 ust. 4 ww. ustawy orzeczenie wobec oskarżonego nawiązki w kwocie 2000 zł na rzecz stowarzyszenia zajmującego się zapobieganiem i zwalczaniem narkomanii. Środek ten wzmocni wychowawcze oddziaływanie wobec skazanego oraz pozwoli zrealizować cele prewencji ogólnej poprzez wsparcie działań ograniczających zjawisko narkomanii.

Zgodnie z art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci białego proszku – (...) o wadze 1716,9 grama netto po badaniu przechowywanych w(...) w B. ((...)). Z kolei w oparciu o art. 70 ust. 1 ww. ustawy sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci reklamówki koloru żółtego z napisem (...), telefonu komórkowego N., worka foliowego z zapięciem strunowym znajdujących się na okładce I tomu akt, albowiem przedmioty te służyły oskarżonemu do popełnienia przestępstwa.

Z uwagi na trudną sytuację finansową oskarżonego oraz perspektywę odbycia przez niego kary pozbawienia wolności, sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił go od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.